Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΌΠΟΥ ΒΑΔΗΣ & ΒΥΡΤΕΜΒΕΡΓΗΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ (συμπληρωμένο)

 (Ανανεωμένο στα Εισαγωγικά)

Εισαγωγικά.

Μας στάλθηκε  ηλεκτρονικά από τον επίσκοπο Βάδης και Βυρτεμβέργης Παϊσιο ( του παλαιού ημερολογίου) το παρακάτω κείμενο. Είναι πρώτη φορά που δημοσιεύουμε στο ιστολόγιο κείμενο του συγκεκριμένου επισκόπου, από τότε που προσχώρησε στο παλαιό ημερολόγιο. Δημοσιεύουμε το κείμενο για τους παρακάτω λόγους.

1.Λόγω σεβασμού στην αντι-οικουμενιστική Σύνοδο της ΡΟΕΔ.

2.Για λόγους εκκλησιολογικής ελευθεροτυπίας .

3.Για λόγους  σύγχρονης εκκλησιαστικής ιστορίας, επειδή αναφέρει ιστορικά στοιχεία που αφορούν χειροτονίες ομάδας (Σύνοδος Μιλάνου)  που προήλθε από την ΡΟΕΔ.Η ενημέρωση ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΒΛΑΠΤΕΙ.

Επίσης σημειώνουμε ‘ότι διαφωνούμε με επιλογές του συγκεκριμένου επισκόπου. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε τον αντι-οικουμενιστικό του αγώνα και ο, τι κόστος είχε αυτός.

Γνωρίζουμε ότι στα ιστολόγια εν Χριστώ αδελφών που ακολουθούν το παλαιό ημερολόγιο δημοσιεύτηκαν άρθρα, που έθεταν υπό αμφισβήτηση την Αποστολική διαδοχή της συγκεκριμένης ομάδος της ΡΟΕΔ όπως φαίνεται στα παρακάτω link

1.https://krufo-sxoleio.blogspot.com/2023/05/1935-2019.html

2.https://churchgoc.blogspot.com/2017/10/

3.https://churchgoc.blogspot.com/2023/07/blog-post.html

Αυτά όμως είναι θέματα που θα τα κρίνει Σύνοδος Ορθοδόξων επισκόπων αν και όταν γίνει και ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ. Επίσης αξιομνημόνευτη είναι και η παρακάτω δημοσίευση.

https://archive.romfea.gr/patriarxeia/patriarxeia/patriarxeio-mosxas/6908-7804

Προκειμένου να διευκολύνουμε την κατανόηση της παρακάτω δημοσίευσης, αναφέρουμε και τα παρακάτω:

Ο πρώην Μητροπολίτης Μιλάνου και Δυτικής Ευρώπης κυρός Ευλόγιος. (1935-2019).

(Πατριαρχείο Κιέβου).

Ο κατά κόσμον Κλάους Αουγκοστίν Χέσλερ γεννήθηκε στο Ντόρτμουντ της Γερμανίας στις 21 Φεβρουαρίου 1935. Προερχόμενος από Ρωμαιοκαθολική οικογένεια ασπάστηκε την Ορθοδοξία και το 1970 εκάρη μοναχός. Το 1971 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Σούροζ Αντώνιο στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Ρωσίας. Υπηρέτησε ως Εφημέριος στην Ιταλία. Μετά το 1975 εγκατέλειψε τη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Ρωσίας και εντάχθηκε στη δικαιοδοσία των Παλαιοημερολογιτών της Ελλάδας (παράταξη Φλωρίνης και μετά το 1985 στην ομάδα του Αυξεντίου). Στις 9 Σεπτεμβρίου 1984 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Μιλάνου. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Λισσαβώνος Γαβριήλ, συμπαραστατούμενος από τον Επίσκοπο Κοΐμπρας και Αβέιρας Ιάκωβο. Το 1990 διαφώνησε έντονα με την ένταξη της Επισκοπής του στη δικαιοδοσία της Εκκλησίας της Πολωνίας κκαι ίδρυσε δική του δικαιοδοσία με το όνομα "Ορθόδοξη Αυτόνομη Μητρόπολη Δυτικής Ευρώπης", γνωστή και ως Σύνοδος του Μιλάνου. Στις 18 Νοεμβρίου 1993 εντάχθηκε στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κιέβου. Στις 27 Δεκεμβρίου 1996 αποχώρησε από τη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κιέβου. Το 2011 προσπάθησε να επιστρέψει στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Ρωσίας ως Αρχιμανδρίτης χωρίς όμως αποτέλεσμα. Αργότερα προσέλαβε τον τίτλο του Αρχιεπισκόπου Μιλάνου και Λογγοβαρδίας και Μητροπολίτη Ακυληίας και Δυτικής Ευρώπης. Εκοιμήθη στο Μιλάνο στις 20 Ιανουαρίου 2019.

---------------------------------------------------------------------------------------------------

 Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΌΠΟΥ ΒΑΔΗΣ & ΒΥΡΤΕΜΒΕΡΓΗΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

1. ΓΑΒΡΙΗΛ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ

 

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λισσαβώνος και πάσης Πορτογαλίας κυρός Γαβριήλ. (1938-1997).

 

Ο κατά κόσμον Εδουάρδος Ερρίκος Πίντο ντα Ρότσα γεννήθηκε στη Λισσαβώνα το 1938. Το 1966 εντάχθηκε στην Υπερόριο Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και εκάρη μοναχός με το όνομα Ιωάννης από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Γενεύης και Δυτικής Ευρώπης Λεόντιο. Διάκονος και Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε το 1968 και έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Το ίδιο έτος μετέβη στην Πορτογαλία όπου κατόρθωσε να δημιουργήσει μία ομάδα πεντακοσίων περίπου πιστών, οι οποίοι υπήχθησαν στη δικαιοδοσία της Υπερορίου Ρωσικής Εκκλησίας. Η ομάδα αυτή αποτέλεσε την Εξαρχία της Πορτογαλίας υπό την Υπερόριο Ρωσική Εκκλησία ενώ το 1976 αναγνωρίστηκε από το Πορτογαλικό κράτος ως Ορθόδοξη Εκκλησία της Πορτογαλίας. Το έτος 1978 ιδρύθηκε από τη Σύνοδο του Παλαιού Ημερολογίου της Ελλάδος υπό τον Μητροπολίτη Αυξέντιο (παράταξη Φλωρίνης) η Επισκοπή Δυτικής Ευρώπης. Στην Επισκοπή αυτή χειροτονήθηκε Επίσκοπος ο Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Ρότσα, ο οποίος υπάγονταν μέχρι τότε στην Υπερόριο Ρωσική Εκκλησία. Η χειροτονία τελέσθηκε στις 18 Ιουνίου 1978 (ήδη είχε προηγηθεί στις 17 Ιουνίου 1978 μοναχική κουρά στο μεγάλο σχήμα με το όνομα Γαβριήλ) από τους Αρχιερείς των Γ.Ο.Χ. Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Αυξέντιο και τους Μητροπολίτες Κορίνθου Κάλλιστο, Πειραιώς και Σαλαμίνος Γερόντιο και Μεγάρων Αντώνιο. Ο τίτλος του νέου Επισκόπου ήταν Επίσκοπος Λισσαβώνος και Έξαρχος Πορτογαλίας. Σύντομα ο Επίσκοπος Γαβριήλ ονομάστηκε Έξαρχος Δυτικής Ευρώπης. Το Σεπτέμβριο του 1984 η Σύνοδος των Γ.Ο.Χ. της Ελλάδος απένειμε καθεστώς Αυτονομίας στην Εξαρχία της Δυτικής Ευρώπης και ο Επίσκοπος Γαβριήλ ονομάστηκε Μητροπολίτης Λισσαβώνος και Πορτογαλίας.

 

Διάλογος με τους Παλαιοημερολογίτες γίνεται; (Ένα κείμενο προβληματισμού και διαλόγου)

Εισαγωγικά.

Το κείμενο που αναδημοσιεύουμε είχε δημοσιευτεί πριν μερικά χρόνια (2014)  στο ιστολόγιο -Συγχώρησις..

https://syghorisis.blogspot.com/

με συντάκτη τον διαχειριστή του συγκεκριμένου ιστολογίου.

π.Δ.Α

-------------------------------------------------------------

…Δεκαετίες τώρα - τουλάχιστον - οι Ορθόδοξες Εκκλησίες έχουν επιδοθεί σε διαλόγους με πάρα πολλές εκτός Εκκλησίας χριστιανικές κοινότητες: Ρωμαιοκαθολικούς, Παλαιοκαθολικούς, Προτεστάντες διαφόρων αποχρώσεων (στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών), Αντιχαλκηδόνιους… Δυστυχώς όμως δε βλέπουμε κάποιο διάλογο ανάμεσα στις τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες και τις ομάδες ορθοδόξων που διέκοψαν την κοινωνία τους μ’ αυτές για το ημερολογιακό ζήτημα.

Γίνεται τέτοιος διάλογος; Αν ναι, ας μας διαφωτίσει κάποιος.

Εκ πρώτης όψεως όμως φαίνεται οι Ορθόδοξες Εκκλησίες να αντιμετωπίζουν τους Παλαιοημερολογίτες σαν ένα αγκάθι στο πόδι τους. Φαίνεται επίσης να έχουν στενότερες και φιλικότερες σχέσεις με τις αιρέσεις (με τις οποίες διεξάγονται μακροχρόνιοι και επίμονοι διάλογοι, αλλά και ανταλλάσσονται φιλοφρονήσεις και επισκέψεις, ενώ συχνά χαρακτηρίζονται «αδελφές Εκκλησίες») παρά με τους ομόδοξους αδελφούς μας που – είτε σωστά πράττοντας είτε λάθος, ασφαλώς όμως όχι τόσο λάθος όσο οι αιρεσιάρχες, οι πνευματικοί ηγέτες και οι θεωρητικοί των αιρέσεων – αποσχίστηκαν από τις μητρικές τους Εκκλησίες για λόγους διαφύλαξης της Ορθοδοξίας!...

Στην Ορθόδοξη οικουμένη έχουμε πολλές σχισματικές ομάδες ορθοδόξων, που εξεγείρονται κατά της μητρικής τους Εκκλησίας για να ανεξαρτητοποιηθούν: π.χ. η «Εκκλησία της Μακεδονίας» (Σκοπίων), η «Εκκλησία του Μαυροβουνίου», το «Τουρκορθόδοξο Πατριαρχείο» του παπά Ευθύμ, το «Πατριαρχείο Κιέβου» (εδώ για την κανονική Εκκλησία της Ουκρανίας, με αναφορές) κ.ά. Τα σχίσματα αυτά θα έλεγα πως υποκινούνται από πάθη εθνικιστικά, είναι λοιπόν αξιόμεμπτα. (Βέβαια και σε περιπτώσεις σχισμάτων του παρελθόντος, που έγιναν καθαρά για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας, το σχίσμα λύθηκε με την αναγνώριση της ανεξαρτησίας τοπικών Εκκλησιών, όπως οι Εκκλησίες Σερβίας [Βλ. Β. Στεφανίδου Εκκλ. Ιστορία, σελ. 445] και Βουλγαρίας, αλλά και η ίδια η Εκκλησία της Ελλάδος! Φυσικά το θέμα χρειάζεται διάκριση και δε γίνεται να αναγνωρίζεται κάθε κίνηση που γίνεται για πολιτικές σκοπιμότητες ή προσωπικές φιλοδοξίες).

 

Το ημερολογιακό σχίσμα όμως δεν έγινε ούτε διαιωνίζεται για τέτοιους λόγους, αλλά για λόγους διαφύλαξης της Ορθόδοξης πίστης μας. Έσφαλαν οι πρωτεργάτες και σφάλλουν οι σημερινοί Παλαιοημερολογίτες; Ας τους το αποδείξουμε συζητώντας μαζί τους με σύνεση και διάκριση. Σφάλλουν όταν μας υποδεικνύουν τα συμπτώματα διάβρωσης που προκαλεί στην Εκκλησία ο Οικουμενισμός; Ας το αποδείξουμε επίσης με σοβαρή και υπεύθυνη συζήτηση.

Κατά κανόνα, οι Παλαιοημερολογίτες αντιμετωπίζονται από την καθ’ ημάς Εκκλησία (ν.ημ.) ως καιροσκόποι και απατεώνες, που επιμένουν στη θέση τους απλώς και μόνο γιατί ορέγονται δεσποτικές μίτρες και δόξες. Δεν θεωρούνται άξιοι να γίνει διάλογος με αυτούς. 

Αν γίνει διάλογος, είναι σα να τους αναγνωρίζουμε το δικαίωμα ύπαρξης.

Όμως η γενίκευση αυτή, όπως κάθε γενίκευση, δε μπορεί να είναι ακριβής. Στο παλαιοημερολογιτικό κίνημα έχουν υπάρξει και ασφαλώς υπάρχουν και σοβαροί άνθρωποι, που αγωνιούν για τη σωτηρία όλων μας. Δοκιμάσαμε για να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει;

Επίσης, οι Παλαιοημερολογίτες – ορθόδοξοι χριστιανοί, το επαναλαμβάνω – δε μπορεί να είναι πιο ανήθικοι και αναξιότεροι προσοχής και διαλόγου από τους πάσης φύσεως αιρετικούς, με τους οποίους δεκαετίες τώρα διαλεγόμαστε και διαλεγόμαστε και διαλεγόμαστε… Ή από τους αλλόθρησκους, με τους οποίους συντρώμε και «συνεργαζόμαστε» για «τα μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας»…

Τέλος, η καθ’ ημάς Εκκλησία δεν είναι άμοιρη καιροσκόπων και φιλόδοξων, που ορέγονται εξουσία και δόξα. Δεν είναι άμοιρη επισκόπων σκληρών, άδικων, για να μην πω άλλα, για τα οποία δε γνωρίζω και ούτε θέλω να γνωρίζω… Εδώ ολόκληρα Πατριαρχεία συγκρούονται για διεκδικήσεις και πρωτεία, με αποκορύφωμα το θλιβερό και ψυχόλεθρο ανταγωνισμό Μόσχας και Κωνσταντινούπολης!... Συνεπώς, μάλλον δεν είμαστε σε θέση να δώσουμε μάθημα ήθους και δεοντολογίας στους Παλαιοημερολογίτες, παρόλο που αναμφίβολα κι ο δικός τους χώρος διαθέτει άφθονα τρωτά.

Οι Παλαιοημερολογίτες δεν είναι «η Εκκλησία», αλλά ίσως είναι μια φωνή συνείδησης της Εκκλησίας, που πρέπει να την αφουγκραστούν οι κεφαλές της Ορθοδοξίας, μαζί με ανάλογες φωνές από το χώρο του ν.ημ. Αυτές οι φωνές μπορούν να βοηθήσουν τους εκκλησιαστικούς ηγέτες να αποφύγουν μερικά λάθη. Θέλουν όμως να τα αποφύγουν;

Από πλευράς τους, οι αδελφοί μας του πατρώου ημερολογίου θα μπορούσαν επίσης να κάνουν την προσπάθειά τους για διάλογο με την καθ’ ημάς Εκκλησία, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλες τις Ορθόδοξες χώρες, γιατί σε όλες υπάρχουν αντίστοιχες ομάδες ζηλωτών. Κάνουν τέτοια προσπάθεια; Ίσως, πάντως δεν το βλέπω, βλέπω μόνο αντιπαλότητα και καταγγελίες. Μιλώ για μια προσπάθεια επίσημη και γραπτή.

Αλλά πώς θα γίνει κάτι τέτοιο, αφού και μέσα στο παλαιοημερολογιτικό κίνημα επικρατεί πολυδιάσπαση; Ποιος θα συζητήσει; Ο α΄, ο β΄, ο γ΄, ο δ΄, που ο καθένας διεκδικεί ζηλότυπα για τον εαυτό του και την παράταξή του την αποκλειστικότητα της «αυθεντικότητας»;

Πότε θα γίνει μια σοβαρή προσπάθεια επανασύνδεσης των Παλαιοημερολογιτών, που οι λόγοι των εσωτερικών σχισμάτων τους, τις περισσότερες φορές, είναι ήσσονος σημασίας; Πότε θα καθαριστεί ο χώρος του πατρώου ημερολογίου από φιλόδοξους κηφήνες και θα συνασπιστεί για να αποτελέσει όντως μια σοβαρή φωνή της συνείδησης;

Περιμένουμε και προσευχόμαστε, ανάξια και ταπεινά. Ίσως κι αυτά που γράφουμε εδώ να είναι περιττά ή ανόητα και ανώφελα. Ο Θεός ξέρει. Εκείνος ας φωτίσει και ας βοηθήσει για τη σωτηρία των δούλων Του.

 

Ένα πρώτο βήμα αγάπης….(με πολλά ερωτηματικά)

 

• Post published:
• 
  
  
  
Εισαγωγικά 
• Αναδημοσιεύουμε απο την ιστοσελίδα ΕΞΑΨΑΛΜΟΣ το παρακάτω άρθρο το οποίο δημιούργησε πολλές απορίες και στους ακολουθούντες το νέο ημερολόγιο και τους ΓΟΧ. Θα πρέπει να εξηγήσει ο κ.κ. Χρυσόστομος αν ο κ.κ. Αθηναγόρας ανήκει στην Εκκλησία που διδάσκει την αίρεση του Οικουμενισμού, ή όχι,(όπως επανειλημένα έχει γράψει) και δια τούτο αντάλλαξε ''σεβασμό αγάπης'' προσφέροντας και τα βάγια....Επίσης να μας εξηγήσει ο κ.Αθηναγόρας αν ανήκει σε ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ εκκλησία ο κ.Χρυσόστομος και αν αποδέχεται ο,τι η Εκκλησία της Ελλάδος έχει αποφασίσει για τους ΓΟΧ.
• -----------------------------

• Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Σήμερα ανήμερα των Βαΐων ζήσαμε μια ιστορική στιγμή. Μετά από 100 ολόκληρα χρόνια διχόνοιας, μίσους, αντιθέσεων,διαιρέσεων και αλληλοσπαραγμών δύο φωτισμένοι εκπρόσωποι των δύο πλευρών έκαναν τη διαφορά και προέβησαν στο πρώτο βήμα αγάπης και αποδοχής, με αμοιβαίο σεβασμό ο ένας στα πιστεύω του άλλου. 

Με αυτά που διαβάζετε ίσως κάποιοι να με θεωρείτε  αθεράπευτα ρομαντικό! Ναι,  μπορεί να είμαι.. αλλά άπιστος δεν είμαι! Και πολύ περισσότερο δεν είμαι φανατικός και μισαλλόδοξος.

Σήμερα στην πλατεία του Αγίου Βλασίου Αχαρνών, κατά την διάρκεια της λιτανείας των Βαΐων που κάθε χρόνο κάνει με μεγάλη επιτυχία  ο δραστήριος και δημιουργικός Σεβ. Μητροπολίτης Αττικοβοιωτίας (ΓΟΧ) κ.Χρυσόστομος στους δρόμους της πόλεως των Αχαρνών, έγινε μία ιστορική συνάντηση. Ο Σεβ.Μητροπολίτης Ιλίου κ. Αθηναγόρας, ένας φωτισμένος και ανοιχτόμυαλος Ιεράρχης,περίμενε στον περιβάλλοντα χώρο του Αγίου Βλασίου με τον Αρχιερατικό Επίτροπο της Μητροπόλεως π. Ιωάννη και τον Αρχιδιάκονό του π. Νικόδημο.Καθώς και πολλοί πιστοί οι οποίοι περίμεναν να προσκυνήσουν την Παναγία Τριχερούσα που λιτανεύονταν τιμητικά στους δρόμους της πόλεως προς ευλογία των πιστών και της πόλεως.

Χρυσόστομος και Αθηναγόρας, αντάλλαξαν ασπασμό αγάπης και ο Χρυσόστομος έδωσε συμβολικά στον Αθηναγόρα την σύνθεση με τα βάγια που κρατούσε και ο Αθηναγόρας του πρόσφερε κάτι ανάλογο. Παράλληλα ο Σεβ. Ιλίου ασπάστηκε την εικόνα της Παναγίας της Τριχερούσας- πιστό αντίγραφο εκείνης που φυλάσσεται στην Ι. Μονή Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους.

Η ιστορική αυτή εικόνα προσφέρθηκε από τον κ. Κώστα Λούλη( πρώην Διοικητή του Αγίου Όρους) ο οποίος ήταν παρών στην λιτανεία. Η εικόνα της Παναγίας  θα είναι από σήμερα το βράδυ  στον περικαλλή ναό- αρχιτεκτονικό κόσμημα της Παναγίας Σουμελά στον Ασπρόπυργο, που όμοιός του δεν υπάρχει πουθενά αλλού στην Ελλάδα.

Ο λαός δέχθηκε την ειρηνική αυτή συνάντηση με επευφημίες και ενθουσιασμό.Και είναι η δεύτερη φορά που γίνεται αυτό. Από πέρυσι ξεκίνησαν οι δύο Ιεράρχες αυτή την συνάντηση που στα μάτια των πιστών αποτελεί ένα μεγάλο βήμα για την ιστορική  συμφιλίωση.

Αυτή την Εκκλησία θέλουμε… Να τηρεί τις παραδόσεις μας και να έχει αγάπη. Εξ άλλου οι αδελφοί του πατρίου ημερολογίου δεν είναι αιρετικοί! Δεν έχουμε δογματικές διαφορές μαζί τους.Είναι σάρκα από τη σάρκα μας. Η διαφορά του ημερολογίου ήταν αυτή που όπλισε  με  φανατισμό  κάποτε τους πιστούς- και στις δύο πλευρές- και έγιναν πράγματα για τα οποία η Εκκλησία μας δεν θα έπρεπε να είναι υπερήφανη. Σε όλο αυτό πρέπει να μπει κάποτε μία ταφόπετρα.Και σήμερα μπήκε ένα μικρό λιθαράκι.

Στην εποχή που ζούμε  βλέπουμε στην επίσημη Εκκλησία  να υπάρχει ένας  συνωστισμός και ανταγωνισμός στο ποιος θα φωτογραφηθεί με ετεροδόξους, παρακολουθούμε συμπροσευχές ορθοδόξων με παπικούς, βλέπουμε να φωτογραφίζονται και να συμμετέχουν ορθόδοξοι Ιεράρχες σε άλμπουμ με ιέρειες και επισκοπίνες άλλων δογμάτων.

Και τα αποδεχόμαστε όλα αυτά αδιαμαρτύρητα αλλά δεν μας αναπαύουν.

Αυτό που συνέβη σήμερα  στην πλατεία του Αγίου Βλασίου Αχαρνών είναι ένα παρήγορο μήνυμα. Ευτυχώς φαίνεται πως υπάρχει ακόμη  ελπίδα. Καλό θα είναι τα εκατέρωθεν λάθη του παρελθόντος, να τα διορθώσουμε για το καλό όλων των Ελληνορθόδοξων.

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στον Μητροπολίτη Χρυσόστομο για την σημαντική πρωτοβουλία του να πραγματοποιεί κάθε χρόνο αυτή τη λιτανεία τέτοια μέρα, σε ανάμνηση της λιτανείας που γίνεται στα Ιεροσόλυμα στο Ορθόδοξο Πατριαρχείο μας.Και η αθρόα συμμετοχή των πιστών αποδεικνύει ότι έχει πετύχει και την περιμένει κάθε χρόνο ο πιστός λαός.  Διπλά συγχαρητήρια αξίζουν  στον Μητροπολίτη Αθηναγόρα,ο οποίος ξεπερνώντας αγκυλώσεις και φανατισμούς του παρελθόντος παρέστη με αυτό τον διακριτικό τρόπο σε μία εκκλησιαστική λιτανεία η οποία γίνεται για να τιμήσουμε τον κοινό αρχηγό της πίστεως μας,  τον Κύριο ημων Ιησού Χριστό και έγινε η αιτία να γραφεί μια πρώτη σελίδα αγάπης, μετά από 100 χρόνια διχόνοιας. Εύγε! Ναι υπάρχει ελπίς!

 

 

 

Read more articles

 

Η Ομολογία-Αποκήρυξη των Αρχιερέων ΓΟΧ του 1935-

 ο 31ος Αποστολικός Κανόνας και ο 15ος Κανόνας της ΑΒ 

Συνόδου 

 

Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Μετά το διάγγελμα των τριών Αρχιερέων (πρ.Φλωρίνης Χρυσοστόμου, Δημητριάδος Γερμανού και Ζακύνθου Χρυσοστόμου)  στάλθηκε και στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος η παρακάτω ΟΜΟΛΟΓΙΑ-ΑΠΟΚΗΡΥΞΗ στους οποίους γράφονται οι λόγοι διακοπής της εκκλησιαστικής κοινωνίας των τριών Αρχιερέων

ΚΕΙΜΕΝΟ

ΠΡΟΣ  ΤΗΝ  Ι.  ΣΥΝΟΔΟΝ  ΤΗΣ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ  ΤΗΣ  ΕΛΛΑΔΟΣ"

Είναι γνωστόν εις την Ιεραρχίαν της Ελλάδος, ότι ανέκαθεν ετάχθημεν αντιμέτωποι προς την γνώμην Αυτής, όσον αφορά την προσαρμογήν του Εκκλησιαστικοῦ ημερολογίου προς το πολιτικόν. Και αν συνεμορφώθημεν προς την απόφασιν της πλειοψηφίας της Ιεραρχίας, εφαρμόσαντες και ημείς εις τας επαρχίας ημών το νέον ημερολόγιον, τούτο επράξαμεν δια δύο λόγους: το μεν, ίνα αποφύγωμεν τας συνεπείας Εκκλησιαστικοῦ Σχίσματος, το δε, διαθρυπτόμενοι πάντοτε υπό της ελπίδος, ότι η Ιεραρχία προς πρόληψιν της διαιρέσεως των Χριστιανών θα αγαθυνθή να επιστρέψη εις το παλαιόν Εκκλησιαστικόν εορτολόγιον, θυσιάζουσα και την προσωπικήν φιλοτιμίαν Της δια την αγάπην των πιστών υπέρ ων Χριστός απέθανεν.

 Ηδη όμως μετά παρέλευσιν δωδεκαετίας, ιδόντες αφ ενός, ότι το Εκκλησιαστικόν Σχίσμα δεν απεφεύχθη και άνευ ημών, δημιουργηθέν υπό της πολυαρίθμου μερίδος του Ορθοδόξου Ελληνικού λαού, του εμμένοντος πιστού και μετά ζήλου ιερού εις το Πατροπαράδοτον εορτολόγιον, και αφ ετέρου, ότι η Ιεραρχία δεν σκοπεύει να επανέλθη, εξ ης εξετοπίσθη ημερολογιακής τροχιάς, θεωρούμεν εκλιπόντας πλέον τούς λόγους, δι ούς ηκολουθούμεν και ημείς άχρι τούδε κατ ᾿Εκκλησιαστικήν οικονομίαν το νέον Εκκλησιαστικόν ημερολόγιον.

Διο και καθήκον συνειδήσεως εκπληρούντες, και υπό του πόθου της ενώσεως όλων των Ορθοδόξων Ελλήνων Χριστιανών εν τω εδάφει της ημερολογιακής και Ορθοδόξου παραδόσεως αγόμενοι, προαγόμεθα να φέρωμεν εις γνώσιν της Διοικούσης Ιεράς Συνόδου τα εξής:

Επειδή η Ιεραρχία της Ελλάδος τη επινεύσει και τη προτάσει του Μακαριωτάτου Προέδρου εισήγαγε μονομερώς και αντικανονικώς εις την Εκκλησίαν το Γρηγοριανόν ημερολόγιον παρά τα θέσμια των 7 Οικουμενικών Συνόδων, και την αιωνόβιον πράξιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Επειδή η Διοικούσα Ιεραρχία της Ελλάδος, εισαγάγουσα το Γρηγοριανόν ημερολόγιον και εν τη θεία λατρεία άνευ της συναινέσεως απασών των Ορθοδόξων Εκκλησιών, διέσπασε την ενότητα της καθόλου Ορθοδόξου Εκκλησίας, και διήρεσε τούς Χριστιανούς εις δύο αντιθέτους ημερολογιακάς μερίδας.

 

Επειδή η Διοικούσα Ιεραρχία της Ελλάδος δια της εφαρμογής του νέου ημερολογίου ηθέτησε τούς θείους και ιερούς Κανόνας, τούς διέποντας τα της θείας λατρείας, και ιδία την νηστείαν των Αγίων Αποστόλων, ήτις ενίοτε και εντελώς εξαφανίζεται.

Επειδή η Διοικούσα Ιεραρχία της Ελλάδος, εφαρμόσασα μονομερώς το Γρηγοριανόν ημερολόγιον, όσω και αν διατείνεται, ότι αφήκεν άθικτον τον Πασχάλιον Κανόνα, εορτάζουσα και αυτή το Πασχα κατά το παλαιόν, δεν απέφυγεν όμως εμμέσως και την παραβίασιν αυτού δια της αλλοιώσεως του εορτολογίου και του ενιαυσίου κύκλου του Κυριακοδρομίου, μεθ' ών αναποσπάστως συνδέεται ο υπό της πρώτης Οικουμενικής Συνόδου καθιερωθείς Πασχάλιος Κανών.

Επειδή η Διοικούσα Ιεραρχία της Ελλάδος, διασπάσασα δια της μονομερούς και αντικανονικής εισαγωγής και εν τη θεία λατρεία του Γρηγοριανού ημερολογίου την ενότητα της Καθόλου Ορθοδοξίας, και διαιρέσασα τούς Χριστιανούς εις δύο αντιθέτους ημερολογιακάς μερίδας, έθιξεν εμμέσως και το Δογμα του Συμβόλου της πίστεως εις μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν".

Επειδή η Διοικούσα Ιεραρχία της Ελλάδος, άνευ σπουδαίων Εκκλησιαστικών λόγων, εφαρμόσασα μονομερώς και αντικανονικώς το Γρηγοριανόν ημερολόγιον, εγένετο αιτία σκανδάλου των Χριστιανών, και θρησκευτικής διαιρέσεως και αντεγκλήσεως μεταξύ αυτών, αποβαλόντων εξ αιτίας του νέου ημερολογίου την ομοφωνίαν εν τη πίστει, και την Χριστιανικήν αγάπην, και ηθικήν αλληλεγγύην εν τη προς αλλήλους σχέσει και αναστροφή.

Επειδή, τέλος δι όλους τούς ανωτέρω λόγους, η Διοικούσα Ιεραρχία της Ελλάδος απέσχισε και απετείχισεν εαυτήν κατά το πνεύμα των Ιερών Κανόνων του καθόλου κορμού της Ορθοδοξίας και εκήρυξεν κατ ουσίαν εαυτήν Σχισματικήν, καθά απεφάνθη και η προς μελέτην του ημερολογιακού ζητήματος ορισθείσα εξ ειδικών Νομομαθών και Θεολόγων Καθηγητών του Εθνικοῦ Πανεπιστημίου Επιτροπή, ης Μελος απετέλει τότε και ο Μακαριώτατος (Χρυσόστομος Παπαδόπουλος) , ως Καθηγητής του Πανεπιστημίου.

Δια ταύτα, υποβάλλοντες εις την Διοικούσαν Συνοδον την επισυνημμένην διαμαρτυρίαν ημών, δηλούμεν, ότι κόπτομεν του λοιπού πάσαν σχέσιν και εκκλησιαστικήν επικοινωνίαν μετ Αυτής, εμμενούσης εις την ημερολογιακήν καινοτομίαν, και αναλαμβάνομεν την πνευματικήν ηγεσίαν και Εκκλησιαστικήν ποιμαντορίαν του αποκηρυξαντος την Διοικούσαν Εκκλησίαν και εκ πολυαρίθμων Κοινοτήτων συγκειμενου Ορθοδόξου Ελληνικού Λαού, του εμμένοντος πιστού εις το Πατριον και Ορθόδοξον Ιουλιανόν ημερολόγιον.

 

Ταύτα φέροντες εις γνώσιν της Διοικούσης Ιεραρχίας δια χρηστής έχομεν της ελπίδος, ότι Αύτη, συναισθανομένη την μεγίστην ευθύνην, ην υπέχει ενώπιον του Θεού, της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και του Εθνους, όπερ άνευ ανάγκης διήρεσεν εις δύο αντιθέτους θρησκευτικάς μερίδας, θα αναθεωρήση την σχετικήν απόφασίν της περί του ημερολογίου της Εκκλησίας, και θα αγαθυνθή να επαναφέρη το Ορθόδοξον και Πατριον Εκκλησιαστικόν εορτολόγιον διατηρουμένου δια την Πολιτείαν του νέου ημερολογίου προς αναστήλωσιν της Ορθοδοξίας και ειρήνευσιν της Εκκλησίας και του έθνους διατελούμεν.

 

῾Ο Δημητριάδος Γερμανός

῾Ο πρ. Φλωρίνης Χρυσόστομος

῾Ο Ζακύνθου Χρυσόστομος

 

Συνοπτικά

Με βάση το παραπάνω κείμενο οι λόγοι διακοπής της εκκλησιαστικής κοινωνίας των τριών Αρχιερέων είναι οι εξής:

α. Μονομερής και αντικανονική εισαγωγή του Γρηγοριανού ημερολογίου, χωρίς την συναίνεση όλων των ορθοδόξων Εκκλησιών.

β. Πρόκληση Σχίσματος μεταξύ των πιστών.

γ. Αθέτηση κανόνων που σχετίζονται με την θεία λατρεία  όπως π.χ η κατάργηση μερικές φορές της νηστείας των Αγίων Αποστόλων.

δ. Αλλοίωση του εορτολογίου.

ε. «Διαιρέσασα τούς Χριστιανούς εις δύο αντιθέτους ημερολογιακάς μερίδας, έθιξεν εμμέσως και το Δογμα του Συμβόλου της πίστεως εις μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν

στ. Προκλήθηκε σκανδαλισμός των πιστών

ζ..Κήρυξε η Εκκλησία της Ελλάδος με την ημερολογιακή μεταρρύθμιση τον εαυτόν της ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟ.

 

Το Διάγγελμα - ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΓΟΧ 1935 -(σχόλια-παρατηρήσεις)

Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Σημείωση προς τους αναγνώστες του ιστολογίου.

Προκειμένου να απαντήσω σε κάποια σχόλια των αναγνωστών του ιστολογίου δημοσιεύω  τα άρθρα: 

 Α."Το Διάγγελμα - ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΓΟΧ 1935" 

Β.Η Ομολογία-Αποκήρυξη των Αρχιερέων ΓΟΧ  του 1935-, ο  31ος Αποστολικός Κανόνας και ο 15ος Κανόνας της ΑΒ Συνόδου .

Υπενθυμίζω επίσης   οτι σήμερα το ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟ δεν είναι μοναδικό θέμα που απασχολεί την Ορθόδοξη Εκκλησία γι΄αυτό  δεν θα πελαγοδρομήσω  στην διαδικασία συζήτησης με κάθε διαφωνούντα, γιατί υπάρχουν και άλλα θέματα με τα οποία πρέπει να ασχοληθούμε.

Επειδή  αναμένω τα "πεπυρωμένα βέλη" της αφοριστικής κριτικής γνωστοποιώ στους αναγνώστες και τα εξής.:

Α. Δεν συμφωνώ με τον τρόπο που έγινε η ημερολογιακή μεταρρύθμιση στην Ελλάδα το 1924.(περισσότερα σε επόμενα άρθρα)

Β. Λόγω όμως συσσωρευμένων σφαλμάτων στο Ιουλιανό ημερολόγιο( και ως εκ τούτου υπήρχαν λάθη στον καθορισμό της εορτής του Πάσχα σύμφωνα με τον Πασχάλιο Κανόνα της Α Οικουμενικής Συνόδου), υπήρχε ΑΝΑΓΚΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗΣ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ. Καμία απόφαση Οικουμενικής Συνόδου δεν το απαγόρευε.

Γ. Τα ημερολόγια ΓΡΗΓΟΡΙΑΝΟ και ΝΕΟ (ΔΙΟΡΘΩΜΕΝΟ ΙΟΥΛΙΑΝΟ) είναι τελείως διαφορετικά. 

Πραγματικό τροπικό έτος :365.24219879    ημέρες

•Ιουλιανό έτος: διάρκεια 365,25 ημέρες.

 •Γρηγοριανό έτος: διάρκεια 365,2425 ημέρες.

•Νέο Διορθωμένο Ιουλιανό έτος: διάρκεια 365,24222222 ημέρες.

Το Διορθωμένο Ιουλιανό ημερολόγιο δεν συμφωνεί με το Γρηγοριανό ημερολόγιο, λόγω διαφορετικής φιλοσοφίας προσδιορισμού των δισέκτων ετών.

Επίσης μεγάλη διαφορά υπάρχει και στον καθορισμό της ημερομηνίας του Πάσχα.

Εισαγωγικά

Το διάγγελμα τούτο, με το οποίο αποκήρυξαν την ημερολογιακή μεταρρύθμιση και την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος , απαγγέλθηκε προς τον Ελληνικό λαό υπό του πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου κατά την πανηγυρική θεία λειτουργία την Κυριακή 13 Μαϊου 1935, στον ιερό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον Κολωνό, ενώπιον πολυπληθούς εκκλησιάσματος ,παρουσία και των Μητροπολιτών Δημητριάδος Γερμανού και Ζακύνθου Χρυσοστόμου.

Στην συνέχεια έστειλαν στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος κείμενο στο οποίο εξηγούν αναλυτικά τους λόγους της διακοπής της Εκκλησιαστικής κοινωνίας.(ΟΜΟΛΟΓΙΑ 1935).

Το κείμενο της Εγκυκλίου

Προς τον ευσεβή Ορθόδοξον Ελληνικόν λαόν

Η Πιστις των Πατέρων ημών εις δοκιμασίαν. Οι ενεδρεύοντες έξωθεν των Εθνικών και Εκκλησιαστικών προμαχώνων εχθροί, πολλοί και πολυμήχανοι. Οι επιβουλευόμενοι τον πολύτιμον θησαυρόν της Εθνικής και θρησκευτικής ημών ιδεολογίας, και εποφθαλμιώντες τον τιμαλφή μαργαρίτην της Ορθοδοξίας, πάσαν μετέρχονται δολιότητα και μηχανήν, όπως εκπορθήσωσι τα ακαθαίρετα προπύργια της Εθνικής Εκκλησιαστικής ημών δόξης και ευκλείας. Υλισταί, Κομμουνισταί, Χιλιασταί, Θεοσοφισταί, Μασσώνοι και ποικιλώνυμοι άλλοι εξωτερικοί και εσωτερικοί εχθροί, υπονομεύουσι τα ακαθαίρετα και αρραγή πυργώματα της Εθνικής και Εκκλησιαστικής ημών υποστάσεως και ακαταλύτου δυνάμεως.

Οι θρασείς ούτοι και πολυμήχανοι εχθροί, κατώρθωσαν, χάριν εις την ανοχήν του Κράτους και την αδράνειαν της Εκκλησίας να εισχωρήσουν εις όλας τας τάξεις της Ελληνικής κοινωνίας. Προσπαθούσι δε οι λυμεώνες ούτοι της Εθνικής και Εκκλησιαστικής ημών ιδεολογίας, υπό το πρόσχημα της προόδου και της ατομικής ελευθερίας, να διαφθείρωσι την Εθνικήν και Εκκλησιαστικήν συνείδησιν της Ελληνικής κοινωνίας. Εφ ώ και κρούομεν τον κώδωνα του κινδύνου.

Έλληνες Ορθόδοξοι πολίται, αγρυπνείτε, και φρυκτωρείτε επί των αδαμαντίνων επάλξεων του Εθνους και της Εκκλησίας, ίνα μη συλήσωσιν οι δολιόφρονες και πολύτροποι εχθροί τον τιμαλφή θησαυρόν της προγονικής ημών και ενδόξου κληρονομίας.

Μη οκνήτε, μηδ' αποκάμητε φρουρούντες και φυλάσσοντες φυλακάς προς υπεράσπισιν της κινδυνευούσης Ορθοδόξου Πίστεως, και των πανταχόθεν υπονομευομένων Εθνικών παραδόσεων. Οι εχθροί πολλοί και πολυμήχανοι. Τα της Εκκλησίας θέσμια αφρούρητα, αι Εκκλησιαστικαί επάλξεις ανυπεράσπιστοι, αι Εθνικαί παραδόσεις εις περιφρόνησιν, τα Εθνικά ιδεώδη, υπό δίωξιν.

Εξ αντιθέτου τα ψυχοφθόρα διδάγματα των Υλιστών, και τα ανατρεπτικά δόγματα των Κομμουνιστών, μεθοδικά και επίμονα. Οι δηλητηριώδεις και δραστικοί πλόκαμοι των διαφόρων αντεθνικών και αντιθρησκευτικών προπαγανδών, διεισδύουσι μέχρι της καρδίας του Εθνους και της Εκκλησίας. Αι δηλητηριώδεις και βρωμεραί αναθυμιάσεις της απιστίας, της υλοφροσύνης και της εκλελυμένης ηδυπαθείας, πληρούσι μέχρις ασφυξίας την ατμοσφαίραν της Ελλάδος.

Δυστυχώς η προβαλλομένη αντίστασις χλιαρά, η άμυνα υπέρ των Εκκλησιαστικών θεσμίων και Εθνικών παραδόσεων άτονος και άψυχος, η αντίδρασις κατά των νοσογόνων μικροβίων, των διαβιβρωσκόντων τον Εθνικόν και Εκκλησιαστικόν ημών οργανισμόν, ανίσχυρος και ανωφελής.

Τούτου ένεκα, οι προμαχώνες της Εθνικής ημών ιδεολογίας και τα προπύργια της Ορθοδοξίας, ήρχισαν το εν μετά το άλλον να υποχωρούν, και να πίπτουν εις την χειμαρρώδη και ακάθεκτον ορμήν των πολεμίων.

Οι ταχθέντες ηγέται και φρουροί δια την άμυναν των Εθνικών και Εκκλησιαστικών ημών παραδόσεων, λιποψυχούν και δεν έχουν το θάρρος και την τόλμην κατά μέτωπον να αντισταθούν. Η αντίστασις και η άμυνα, δεν δύναται να επιτύχη άνευ εθνικού παλμού και πίστεως εις τα ιδανικά της πατρίδος και της θρησκείας. Απαιτείται το Εθνικόν και θρησκευτικόν εκείνο ζώπυρον, όπερ, είχον και οι Πατέρες ημών οίτινες εδόξασαν Εθνος και Εκκλησίαν.

Δεον να έχωσιν οι ηγέται του Εθνους και της Εκκλησίας, το Ελληνικόν δαιμόνιον και τον θρησκευτικόν εκείνον παλμόν, δι ών εμεγαλούργησεν η Ορθόδοξος Ελληνική φυλή, αναγεννηθείσα εις την κολυμβήθραν του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού. Ναι, χρειάζεται πίστις εις τούς αγώνας, χρειάζεται ηθικόν σθένος, απαιτείται ψυχικόν θάρρος• η σιδηρά θέλησις, η ευψυχία, και η ακράδαντος ελπίς, είναι απαραίτητα δια την επιτυχίαν του αγώνος. Ταύτα πάντα είναι προσόντα, άτινα δημιουργεί η πίστις εις τα ιδανικά της Πατρίδος και της Θρησκείας.

Αλλ οἱ ταχθέντες φρουροί επί των Εκκλησιαστικών επάλξεων ελλείψει ισχυράς πίστεως και σθένους ηθικού, ου μόνον δεν προβάλλουσι την απαιτουμένην αντίστασιν κατά των πολεμίων, ου μόνον δεν εγείρουσι νέα προχώματα δυνάμενα να αντιστούν εις την σύγχρονον πολεμικήν, αλλά και ελαφρά όλως τη συνειδήσει, κρημνίζουν όσα παλαίμαχοι αγωνισταί ήγειραν δια των Εθνικών και Εκκλησιαστικών ημών παραδόσεων.

Απόδειξις η εσχάτως καθαιρεθείσα ακρόπολις του  Πατροπαραδότου  ημερολογίου , όπερ, ως εις ακατάλυτος φραγμός, εχώριζεν αισθητώς τους Ορθοδόξους από τους αιρετικούς και κακοδόξους.

Τον αμυντικόν τούτον προμαχώνα, πολλάκις επεχείρησαν να καταρρίψουν οι πολυμήχανοι της Ορθοδοξίας εχθροί, αλλά προς κέντρα ελάκτισαν. Διότι αντιμετώπιζον πάντοτε τούς Αρχοντας και Ταγούς της Εκκλησίας, φρυκτωρούντας ανυστάκτως επί των αδαμαντίνων επάλξεων της Ορθοδοξίας.

Όντως οι θεηγόροι Πατέρες της Εκκλησίας δεν ηγνόουν και ούτοι την θεωρίαν καθ ήν το Γρηγοριανόν ημερολόγιον εθεωρείτο δήθεν τελειότερον χρονικώς του Ιουλιανοῦ.

Ουχ ήττον όμως υ π ε ρ η σ π ι ζ ο ν τ ο Π α τ ρ ο π α ρ α δ ο τ ο ν•διότι εσέβοντο την παράδοσιν των 7 Οικουμενικών Συνόδων, και την αιωνόβιον πράξιν της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας. Καθ όσον το Ιουλιανόν ημερολόγιον, συνδεθέν υπό των Θεοφόρων Πατέρων της Αης Οικουμενικής Συνόδου μετά του Πασχαλίου Κανόνος, του Ορθοδόξου εορτολογίου και του Κυριακοδρομίου απετέλεσε την συνισταμένην της Θείας λατρείας και ένα ενωτικόν κρίκον της καθόλου Ορθοδοξίας, καθώς και ένα ακαθαίρετον Ορθόδοξον προμαχώνα κατά της αιρέσεως και της κακοδοξίας.

Και όμως τούτο το ακαθίρετον προπύργιον, κατεκρήμνισαν αμαχητί , όχι οι προαιώνιοι της Ορθοδοξίας εχθροί, αλλ' οι ταχθέντες προς περιφρούρησιν τούτου Εκκλησιαστικοί άρχοντες και Ταγοί.

Τούτου ένεκα, οι διοικούντες νυν την Εκκλησίαν της Ελλάδος, διασπάσαντες την ενότητα της Ορθοδοξίας δια της ημερολογιακής καινοτομίας, και διαιρέσαντες τον Ορθόδοξον Ελληνικόν  λαόν εις δύο αντιθέτους ημερολογιακάς μερίδας, ού μόνον, ηθέτησαν την Εκκλησιαστικήν Παράδοσιν, καθιερωθείσα υπό των 7 Οικουμενικών Συνόδων και κυρωθείσαν υπό της αιωνοβίου πράξεως της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας, αλλά έθιξαν και το Δόγμα της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Διο και οι διοικούντες νυν την Ελληνικήν Εκκλησίαν δια της μονομερούς και αντικανονικής και αψυχολογήτου εισαγωγής του Γρηγοριανού ημερολογίου, απέσχισαν εαυτού ς του καθόλου κορμού  της Ορθοδοξίας, και εκήρυξαν εαυτούς κατουσίαν Σχισματικούς απέναντι των Ορθοδόξων Εκκλησιών, των ισταμένων επί του εδαφους των 7 Οικουμενικών Συνόδων και των Ορθοδόξων θεσμών και παραδόσεων και επί των Εκκλησιών Ιεροσολύμων, Αντιοχείας, Σερβίας, Πολωνίας, του Αγίου Ορους, του Θεοβαδίστου Ορους Σινά κλπ.

Οτι δε το πράγμα ούτως έχει, τούτο επιβεβαιοί και η εξ αρίστων Νομομαθών και Θεολόγων Καθηγητών του Εθνικού Πανεπιστημίου διορισθείσα προς μελέτην του ημερολογιακού ζητήματος Επιτροπή, ης Μελος ετύγχανε και ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών ως Καθηγητής τότε της Εκκλησιαστικῆς Ιστορίας εν τω Εθνικώ Πανεπιστημίων.

Ιδού τι εγνωμοδότησε περί του νέου ημερολογίου η Επιτροπή αύτη: "Απασαι αι Ορθόδοξοι Εκκλησίαι, αν και αυτοκέφαλοι εις την εσωτερικήν διοίκησιν αυτών, ουχ ήττον επειδή εισίν ηνωμέναι προς αλλήλας δια των Δογμάτων και των Συνοδικών όρων και κανόνων, δεν δύναται μία επί μέρους Ορθόδοξος Εκκλησία να χωρισθή, και να αποδεχθή νέον Εκκλησιαστικόν ημερολόγιον, χωρίς να λογισθή Σχισματική απέναντι των άλλων".

Όθεν, αφού ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών δια της ιδίας αυτού υπογραφής, κηρύττει εαυτόν Σχισματικόν, τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων, ίνα αποδείξωμεν, ότι ούτος και οι ομόφρονες αυτώ Αρχιερεῖς, κατέστησαν Σχισματικοί, ως διασπάσαντες την ενότητα της Ορθοδοξίας δια της ημερολογιακής καινοτομίας, και διαιρέσαντες την Εκκλησιαστικήν και Εθνικήν ψυχήν του Ορθοδόξου Ελληνικοῦ Λαού;

Αυτός ο ίδιος Μακαριώτατος, σχολιάζων εις μίαν πραγματείαν του περί του ημερολογίου, μίαν σχετικήν επιστολήν του Οικουμενικού Πατριάρχου Ιερεμίου του Β', λέγει τα εξής: Η επιστολή αύτη του Πατριάρχου, χαρακτηρίζει ως άριστα την θέσιν, ην ευθύς κατέλαβεν η Ορθοδοξος Εκκλησία, απέναντι της Γρηγοριανής τροποποιήσεως του ημερολογίου, ήτις θεωρείται υπ' Αυτής ως μία των πολλών καινοτομιών της πρεσβυτέρας Ρώμης, παγκόσμιον σκάνδαλον και αυθαίρετος καταπάτησις των Συνοδικών Κανόνων και Θεσμών.

Εκτός των Κανονικών τούτων παραβάσεων, υπάρχουν και σπουδαίοι ηθικοί λόγοι, την πηγήν έχοντες εις αυτήν την Αρχιεπισκοπήν, οι επιβάλλοντες την εκκαθάρισιν του Κλήρου παντός βαθμού, δια την ανύψωσιν των λειτουργών της Εκκλησίας, και την αναστήλωσιν του γοήτρου της Ορθοδόξου Ελληνικής Εκκλησίας.

Κατόπιν τούτων, επαφιεμεν εις τον Ορθόδοξον Ελληνικόν λαόν να κρίνη κατά πόσον ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος, διαφωνών προς εαυτόν, και καταπατών τούς Ορθοδόξους θεσμούς και ιερούς Κανόνας, δύναται να η Πρόεδρος της Ορθοδόξου Ελληνικῆς Εκκλησίας, ης το κυριώτερον γνώρισμα και η ενδοξοτέρα αποστολή τυγχάνει η περιφρούρησις της Ορθοδόξου Χριστιανικής και Εθνικής Ιδεολογίας.

Ημείς ανέκαθεν διεφωνήσαμεν προς την ημερολογιακήν ταύτην καινοτομίαν, αλλά συνεμορφώθημεν προς την γνώμη της πλειοψηφίας της Ιεραρχίας κατ' Εκκλησιαστικήν οικονομίαν• το μεν ίνα αποφύγωμεν το Εκκλησιαστικόν Σχίσμα, το δε, διότι είχομεν την ελπίδα, ότι η Ιεραρχία προς πρόληψιν της διαιρέσεως του ποιμνίου της, θα έσπευδε να επανέλθη εις την Ορθόδοξον ημερολογιακήν τροχιάν.

Αλλ' επειδή το Σχίσμα εδημιουργήθη και άνευ ημών εις τούς κόλπους της Εκκλησίας υπό των Χριστιανών, διαιρεθέντων εξ αιτίας του νέου ημερολογίου, η δε Ιεραρχία μετά πάροδον δωδεκαετίας όλης, ου μόνον δεν ηυδόκησε χάριν της ενώσεως του ποιμνίου της και της ειρηνεύσεως της Εκκλησίας, να επαναφέρη το Ορθόδοξον ημερολόγιον αλλά και κατεδίωξε τούς Παλαιοημερολογίτας.

Δια τούτο προήχθημεν καθ υπαγόρευσιν της συνειδήσεως ημών, να δηλώσωμεν εις τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον, ότι κόπτομεν πάσαν επικοινωνίαν μετ Αυτού, ως Σχισματικού κατά την ιδίαν ομολογίαν αυτού ποιούμεθα δε θερμήν έκκλησιν προς την μερίδα του Ελληνικού λαού του αποδεχθέντος το νέον ημερολόγιον επί καλή τη πίστει, ότι τούτο δεν προσκρούει προς την Ορθοδοξίαν, ως επιπολαίως διεκήρυξεν ο καινοτόμος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, όπως αποκηρύξωσι και ούτοι το Γρηγοριανόν ημερολόγιον, ως αντορθόδοξον, και διασαλπίσωμεν εις τον Σχισματικόν Αρχιεπίσκοπον τα ρήματα του σοφού Βρυένιου: "Ουκ αρνησόμεθά Σε φίλη Ορθοδοξία, ου ψευσόμεθά Σε Πατροπαράδοτον σέβας, ουκ αφιστάμεθά Σου Μήτερ Ευσέβεια, εν Σοι εγεννήθημεν, εν Σοι ζώμεν, και εν Σοι κοιμηθησόμεθα. Ει δε καλέση καιρός, και μυριάκις υπέρ Σου τεθνηξόμεθα".

Ο Δημητριάδος Γερμανός

 Ο Πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος

 Ο Ζακύνθου Χρυσόστομος

 

 

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ-ΣΧΟΛΙΑ

1.Οι υπογράφοντες την εγκύκλιο Αρχιερείς είχαν υπογράψει την ημερολογιακή μεταρρύθμιση του 1924 και ήταν μέλη της Συνόδου της Ελλάδικής Εκκλησίας από το 1924-1935 (συνολικά 11 χρόνια).Γράφουν χαρακτηριστικά: «Ημείς ανέκαθεν διεφωνήσαμεν προς την ημερολογιακήν ταύτην καινοτομίαν, αλλά συνεμορφώθημεν προς την γνώμη της πλειοψηφίας της Ιεραρχίας κατ' Εκκλησιαστικήν οικονομίαν• το μεν ίνα αποφύγωμεν το Εκκλησιαστικόν Σχίσμα, το δε, διότι είχομεν την ελπίδα, ότι η Ιεραρχία προς πρόληψιν της διαιρέσεως του ποιμνίου της, θα έσπευδε να επανέλθη εις την Ορθόδοξον ημερολογιακήν τροχιάν».

Δευτερολογία στο Ά μέρος της απάντησης του π. Δημητρίου Αθανασίου

του Ερευνητου Ιω. Ριζου

Πάτερ Δημήτριε καλησπέρα.

Μου παραθέσατε ένα κείμενο του καθηγητού Ανδρέου Θεοδώρου που τονίζει δύο όρους για την αποστολικότητα της Εκκλησίας.

Πρώτος όρος είναι ότι σ’ αυτή πρέπει να φυλάσσεται ανόθευτη η διδασκαλία των Αποστόλων και ο δεύτερος όρος αφορά στη συνέχεια του επισκοπικού αξιώματος το οποίο μεταδίδεται δια κανονικής χειροτονίας των επισκόπων, μαρτυρουμένης ιστορικώς.

Θα ταξινομήσω κι εγώ τις απαντήσεις μου με βάση αυτές τις δύο προϋποθέσεις του καθηγητού.

Σε ότι αφορά τον πρώτο όρο.

1.

Σας έγραψα για την σαφή διδασκαλία που εξέφρασε η Εκκλησία επι αιώνες, και που

αποτελεί την Ιερά Παράδοση επι του θέματος και η οποία δεν έδινε δογματική ή

εκκλησιολογική σημασία στις εορτολογικές διαφορές Ανατολής και (Ορθόδοξης) Δύσης.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΤΙΚΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ 

ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ- ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ 

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ;

Έρευνα: πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου.(χημικός-βιοχημικός)

Θαύμα ονομάζουμε το ανεξήγητο εκείνο γεγονός, που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα σε

μία κατάσταση με ακατανόητο τρόπο. Κι εδώ όμως, όπως και σε όλες τις περιπτώσεις της

ζωής μας, υπάρχει η αλήθεια και η πλάνη, το γνήσιο και το κάλπικο, το ωφέλιμο και το

επιζήμιο, που μας αναγκάζουν να χωρίσουμε τα θαύματα σε δύο κατηγορίες: Στα Θεϊκά, τα

οποία προέρχονται από τις Ενέργειες της Χάρης του Θεού, και στα ψευτοθαύματα (ή αλλιώς

θαύματα εντυπωσιασμού), εκείνα δηλαδή που γίνονται μέσω της επίκλησης διαφόρων

δαιμόνων.

Στην πρώτη περίπτωση, έχουμε τα Θαύματα που δημιουργούν στην καρδιά του πιστού μία

κατάσταση ειρήνης και χαράς, χωρίς όμως ποτέ να αποβλέπουν στην επίδειξη και τον

εντυπωσιασμό. Στην περίπτωση αυτή, τα αίτια που έλκουν τη Χάρη του Θεού, δεν είναι

άλλα από την Πίστη, την ταπείνωση και την αγάπη, τα οποία στολίζουν τις ψυχές εκείνων

που προκαλούν αυτά τα Θαύματα, αλλά και κάποιων από εκείνους που γίνονται αποδέκτες

τέτοιων Θαυμάτων.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό τους γνώρισμα, είναι η πνευματική ωφέλεια που επιφέρουν στα

άτομα, καθώς και το γεγονός ότι εκδηλώνονται κατά τη συντριπτική τους πλειοψηφία, σε

χώρους σχετικούς με τη Χριστιανορθόδοξη Πίστη (ορισμένα μάλιστα κάθε χρόνο και σε

συγκεκριμένες ημερομηνίες), αναδεικνύοντας έτσι την Ορθοδοξία σε μοναδική σωστή

και αληθινή Πίστη, του μοναδικού αληθινού Θεού.

Στη δεύτερη περίπτωση τώρα, έχουμε να κάνουμε με το τάγμα του Εωσφόρου και τα

όργανά του (με όσους δηλαδή το ακολουθούν).