Προτού προχωρήσει κάποιος σε οποιαδήποτε ανάλυση κάποιου Αγιογραφικού χωρίου θα πρέπει να τεθούν υπόψιν κάποιες βασικές παράμετροι που πρέπει να ερμηνευτής να λάβει υπόψιν και αυτές είναι:
1. Το χωρίο δεν είναι αυτοτελές.
Θα πρέπει για να γίνει κατανοητό τι είναι αυτό το χάραγμα ή το όνομα ή ο αριθμός του Θηρίου να ανατρέξουμε σε άλλα χωρία του βιβλίου της Αποκάλυψης που αναφέρεται ο ίδιος ή συνώνυμος όρος και να βάση αυτού να ερμηνεύσουμε το χωρίο.
2. Κανένα Αγιογραφικό χωρίο ή βιβλίο της Αγίας Γραφής δεν είναι αυτοτελές για την σωτηρία μας.
Αυτό εν ολίγοις σημαίνει ότι όσα διαβάζουμε σε ένα οποιοδήποτε βιβλίο της Αγίας Γραφής δεν είναι περιορισμένα μόνο σε αυτό το βιβλίο αλλά υπάρχουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και σε όλα τα υπόλοιπα βιβλία. Κανένα βιβλίο της Αγίας Γραφής επομένως δεν περιέχει σωτηριολογικά νοήματα που μπορούν να βρεθούν μόνο σε αυτό αλλά όχι στα υπόλοιπα βιβλία της Αγίας Γραφής. Το οποίο με τη σειρά του σημαίνει ότι το χωρίο 13:16-18 και η αναφορά στο χάραγμα, το όνομα και τον αριθμό του ονόματος του θηρίου πρέπει να μπορεί να εντοπιστεί σαν ουσία και νόημα και στα υπόλοιπα βιβλία της Αγίας Γραφής.
3. Πάντα οι ερμηνείες και η κατανόηση ενός χωρίου πρέπει να ακολουθεί το πνεύμα των Πατέρων της Εκκλησίας και των ερμηνευτών του ιερού βιβλίου.
Δεν αναφερόμαστε σε κατά λέξη συμφωνία με τους Πατέρες (καθώς και μεταξύ τους υπάρχουν διάφορες απόψεις) αλλά στον τρόπο κατανοήσεως και ερμηνείας του βιβλίου.
Με αυτά ξεκινάμε την ερμηνεία.
Όπως αναφέρθηκε και στο πρώτο βήμα θα πρέπει πρώτα να εντοπιστεί σε ποια άλλα χωρία της Αγίας Γραφής εντοπίζεται το χάραγμα του θηρίου πρώτού προχωρήσουμε σε ερμηνεία και αυτά είναι τα εξής:
«Καὶ ἄλλος ἄγγελος τρίτος ἠκολούθησεν αὐτοῖς λέγων ἐν φωνῇ μεγάλῃ· εἴ τις προσκυνεῖ τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ λαμβάνει χάραγμα ἐπὶ τοῦ μετώπου αὐτοῦ ἢ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ» 14:9
«καὶ ὁ καπνὸς τοῦ βασανισμοῦ αὐτῶν εἰς αἰῶνας αἰώνων ἀναβαίνει, καὶ οὐκ ἔχουσιν ἀνάπαυσιν ἡμέρας καὶ νυκτὸς οἱ προσκυνοῦντες τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ εἴ τις λαμβάνει τὸ χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ» 14:11
«Καὶ ἀπῆλθεν ὁ πρῶτος καὶ ἐξέχεε τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν· καὶ ἐγένετο ἕλκος κακὸν καὶ πονηρὸν ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἔχοντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ.» 16:2
«καὶ ἐπιάσθη τὸ θηρίον καὶ ὁ μετ' αὐτοῦ ψευδοπροφήτης ὁ ποιήσας τὰ σημεῖα ἐνώπιον αὐτοῦ, ἐν οἷς ἐπλάνησε τοὺς λαβόντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ· ζῶντες ἐβλήθησαν οἱ δύο εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην ἐν θείῳ» 19:20
«Καὶ εἶδον θρόνους, καὶ ἐκάθισαν ἐπ' αὐτούς, καὶ κρῖμα ἐδόθη αὐτοῖς, καὶ τὰς ψυχὰς τῶν πεπελεκισμένων διὰ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, καὶ οἵτινες οὐ προσεκύνησαν τὸ θηρίον οὔτε τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔλαβον τὸ χάραγμα ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτῶν· καὶ ἔζησαν καὶ ἐβασίλευσαν μετὰ τοῦ Χριστοῦ χίλια ἔτη·» 20:4
Ξεκινώντας λοιπόν την ανάλυση το πρώτο πράγμα που παρατηρεί κανείς είναι ότι ενώ όλα τα χωρία κάνουν λόγο για τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου το Αποκαλ. 14:11 αναφέρει το χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. Καθότι το χωρίο 14:11 είναι νοηματικά επανάληψη του χωρίου 14:9 το οποίο αναφέρεται σε απλό χάραγμα καταλαβαίνει κάποιος ότι το αναφερόμενο χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ του στίχου 14:11 είναι αυτό το ίδιο το χάραγμα του θηρίου όπως αναφέρεται σε όλα τα προηγούμενα χωρία. Επομένως, είτε κάποιος πει τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου ή το χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ σύμφωνα με το ιερό κείμενο είναι το ίδιο πράγμα.
Επιστρέφοντας στο υπό εξέταση χωρίο διαβάζουμε «καὶ ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ».
Εδώ γίνεται αναφορά σε 3 πράγματα:
1. Το χάραγμα
2. Το όνομα του θηρίου
3. Τον αριθμό του ονόματος αυτού
Αφού αποδείξαμε ότι το χάραγμα τοῦ θηρίου και το χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ σύμφωνα με το ιερό κείμενο είναι το ίδιο πράγμα μένει να εξετάσουμε τι είναι ο αριθμός του θηρίου και αν είναι κάτι το αυτοτελές. Διαβάζοντας το κείμενο διαβάζουμε ότι δεν γίνεται αναφορά σε αριθμό του θηρίου (όπως γίνεται αναφορά στο όνομα του θηρίου), αλλά αναφορά απλά στον αριθμό του ονόματος αυτού, δηλαδή απλά στον λεξάριθμο του ονόματος.
Εδώ έχουμε να παρατηρήσουμε πως δεν γίνεται αναφορά πουθενά στην Αποκάλυψη για αριθμό του θηρίου, αλλά για αριθμό του ονόματος αυτού αυτό σημαίνει ότι ο αριθμός χξς´ δεν συνδέεται με τον αντίχριστο καθώς δεν είναι αριθμός του αλλά μόνο χρησιμοποιείται στην θέση του ονόματος. Γίνεται λοιπόν μια αντικατάσταση του ονόματος με τον αριθμό για να μην αναφερθεί το όνομα στο ιερό βιβλίο της Αποκαλύψεως.
Επίσης σαν σχόλιο αναφέρουμε ότι πουθενά στην Αποκάλυψη δεν γίνεται λόγος για χάραγμα του αριθμού του θηρίου αλλά μόνο για χάραγμα τοῦ θηρίου και χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.
Αυτό σημαίνει ότι το όνομα του θηρίου και ο αριθμός του ονόματος αυτού είναι το ίδιο πράγμα με μοναδική διαφορά ότι στην δεύτερη περίπτωση αναφέρεται ο λεξάριθμος και όχι το όνομα καθ’ εαυτό. Η ουσία όμως των δύο είναι πως αναφέρονται στο ίδιο πράγμα δηλαδή στο όνομα του θηρίου και επομένως συνδέονται με το χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ που είναι απλά το χάραγμα του θηρίου.
Αφού όπως δείξαμε όνομα και αριθμός θηρίου ταυτίζονται, καθώς το 14:11 κάνει λόγο για το χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ καταλαβαίνει κάποιος ότι αυτό το χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ περιλαμβάνει τους έχοντας τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.
Έτσι λοιπόν όσοι έχουν το χάραγμα τοῦ θηρίου ή το χάραγμα τοῦ ὀνόματος αυτού και κατ’ επέκταση τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ είναι το ίδιο πράγμα.
Η ανάλυσή μας όμως δεν τελειώνει εδώ καθώς μετά το κεφάλαιο 13 όπου γίνεται η παρουσίαση των 2 θηρίων και του χαράγματος ακολουθεί το κεφάλαιο 14 όπου γίνεται η παρουσίαση του Αρνίου και των δικών του πιστών και εκεί διαβάζουμε τα εξής: «Καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ τὸ ἀρνίον ἑστηκὸς ἐπὶ τὸ ὄρος Σιών, καὶ μετ' αὐτοῦ ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, ἔχουσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ γεγραμμένον ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν». 14:1
Αυτό χωρίο βρίσκεται παραλλήλως σε σύγκριση με το υπό εξέταση χωρίο 13:16-18 και ενώ στο δεύτερο γίνεται αναφορά «ἵνα δώσωσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν» στο προκείμενο χωρίο αναφέρεται το «ἔχουσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ γεγραμμένον ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν».
Βλέπουμε λοιπόν μια άμεση αντίθεση των χωρίων όπου στο ένα χωρίο πάντες λαμβάνουν «ἵνα δώσωσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν», ενώ στο άλλο έχουμε «τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ γεγραμμένον ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν».
Το χάραγμα δηλαδή του θηρίου βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τὸ ὄνομα αὐτοῦ (του Αρνίου) καὶ τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ το οποίο είναι γεγραμμένον ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν, δηλαδή σε ένα από τα σημεία που ζητεί το θηρίο να λάβουν οι άνθρωποι το χάραγμα τοῦ ὀνόματος αυτού.
Άρα έχουμε από τη μία το χάραγμα του ονόματος του αντιχρίστου και από την άλλη το όνομα του Αρνίου και του Πατρός αυτού.
Τι είναι όμως αυτό το όνομα και τι συμβολίζει;
Ο μακαριστός Θεολόγος και ερμηνευτής των γραφών Νικόλαος Σωτηρόπουλος στο έργο του «Ο Ιησούς Γιαχβέ, Ορθόδοξος Ιεραποστολική αδελφότης ο Σωτήρ, Αθήναι 1976, σελ. 9-11» δίνει μια πολύ ωραία ανάλυση της σημασίας που φέρει η λέξη όνομα γενικά και ιδιαιτέρως μέσα στην Αγία Γραφή.
Εμείς θα βασιστούμε σε ένα μικρό κομμάτι της εξηγήσεως που δίνει που είναι το εξής:
Γίνεται λοιπόν φανερό πως όταν η Αγία Γραφή αναφέρεται στο όνομα κάποιου αυτό δεν σημαίνει πάντα κάποιο κύριο όνομα ή κάποιο προσηγορικό αλλά μπορεί να σημαίνει κάτι βαθύτερο να εκφράζει δηλαδή την φύση, την ουσία, τον χαρακτήρα και τα ιδιώματα του προσώπου στο οποίο αναφέρεται.
Αυτό βοηθάει την ανάλυσή μας καθώς διαβάζουμε το χωρίο Αποκάλ. 14:1 «Καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ τὸ ἀρνίον ἑστηκὸς ἐπὶ τὸ ὄρος Σιών, καὶ μετ' αὐτοῦ ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, ἔχουσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ γεγραμμένον ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν».
