Εισαγωγικά.
Σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, με αφορμή τον θάνατο του Πάπα, τέθηκε προς συζήτηση το εξής θέμα:
«Ο Πάπας Φραγκίσκος έφυγε στην εορτή του Πάσχα, που ημερολογιακά συμπίπτει το 2025 με το Πάσχα των Ρωμαιοκαθολικών.. Συνηθίζουμε οι Ορθόδοξοι να θεωρούμε ευλογία τον θάνατο Ορθοδόξου Χριστιανού κατά την εορτή του Πάσχα. Τώρα που ένας αιρετικός πεθάνει κατά την διάρκεια της εορτής του Πάσχα, πως ερμηνεύεται και ποια πνευματικά μηνύματα στέλνει το γεγονός;;;»
π.Δ.Α
----------------------------------------------
Οι απόψεις που διατυπώθηκαν μέχρι τώρα είναι οι παρακάτω.
1.Δεν ερμηνεύεται. Ο θάνατος είναι το τέλος της επίγειας
ζωής και μετά κρίση. Η κρίση ανήκει στον Δίκαιο κριτή και όχι σε μας. Εμείς
μόνο σημάδια από την επίγεια ζωή ενός ανθρώπου μπορούμε να δούμε. Ο Κύριος
γνωρίζει το βάθος της καρδιάς του καθενός μας και με αυτό θα κρίνει. Ο εκλιπών
πάπας Φραγκίσκος ήταν μια ιδιαίτερη περίπτωση. Πολύ πιο κοντά στην Ορθοδοξία
απ' οποιονδήποτε άλλο πάπα από το σχίσμα μέχρι σήμερα, αλλά όχι ακόμα εκεί.
Σχόλιο στην παραπάνω άποψη.. Αξιότιμε εν Κυρίω αδελφέ.. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΈΣΤΗ!!!
"Πολύ πιο κοντά" νομίζω εννοείτε στο να συμπαρασύρει στον κατήφορό του την οικουμενίζουσα ασμένως ανατολική εκκλησία. Ναι,ήταν ο μόνος πάπας που είχε τη σατανικότερη και πονηρότερη ικανότητα διείσδυσης...
Αν μ αυτήν την έννοια εννοείτε το "πιο κοντά" συμφωνώ απόλυτα....
Διαφορετικά, ...."και οι λίθοι κεκράξονται" συνηγορούντες με την ακριβέστατη πραγματικότητα που ως άνω αναφέρω και που εξυφάνθη μεθοδικότατα χρόνια τώρα....
.....κι ο πάπας Φραγκίσκος (ο ισόθεος!!!) εβυθίσθη υπ΄Αυτού (στον Άδη)....
Σ.σ. εμείς δεν τον κρίνουμε... Μόνος του τοποθέτησε την έδρα του σαν ....ισόθεος στον ΑΔΗ, εκεί όπου ενοικεί κι ο σατανάς που κι αυτός θέλοντας να γίνει θεός, με την πτώση του, εξασφάλισε τη θέση αυτή....
Έτσι και θεωρώ λοιπόν πως ερμηνεύονται οι δύο αυτές πνευματικές καταστάσεις που εσχάτως έλαβαν χώρα....
---------------------------------------------------------------------------------
2. Άλλαι
μεν βουλαί ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει! Ο "εν Χριστώ αδελφός" της
"αδελφής εκκλησίας" της Ρώμης εν τη "αιωνία αυτού μνήμη"
ανέτρεψε τα διεστραμμένα σχέδια του Πάπα της Ανατολής, αρχιαιρεσιάρχη, ουνίτη
Βοθρολομαίου, περί σπιλώσεως της επετείου των 1700 ετών από της συγκλήσεως της
Α' αγίας οικουμενικής συνόδου. Η σύνοδος αυτή εν Αγίω Πνεύματι και εν τω αιωνίω
πασχαλίω κανόνι αποκατέστησε την λατρευτική εορτολογική ενότητα των απανταχού
ορθοδόξων, ενώ ο Πάπας της Ανατολής, αρχιαιρεσιάρχης του εσβεσμένου Φαναρίου,
εν τω πνεύματι του επερχομένου Αντιχρίστου, θέλει να αποκαταστήσει την
οικουμενιστική ενότητα μεταξύ ανατολικών ψευδορθοδόξων και δυτικών αιρετικών,
καταργώντας το αιώνιο πασχάλιο της Α' οικουμενικής συνόδου και εισηγούμενος τον
σταθερό κοινό εορτασμό του Πάσχα μία συγκεκριμένη Κυριακή του μηνός Απριλίου
υπό πάντων των "Χριστιανών", μάλλον ειπείν αντιχριστιανών!
