ΣτΕ: Κερκόπορτα, αν καταργήσει 

διαθήκες με αναδρομικότητα.

Του Μανώλη Κοττάκη | Newsbreak.gr

---

Εν αμφιβόλω η ασφάλεια δικαίου και σε αμφισβήτηση ο Αστικός Κώδικας, αν ο Δημοσίου Δικαίου κανονισμός της Εκκλησίας επικρατήσει του Κληρονομικού Δικαίου - Στον αέρα εκατομμύρια ιδιοκτησίες

Διάβασα το Σάββατο στο διαδίκτυο ότι η Αρχή για τη Νομιμοποίηση Εσόδων από Παράνομες και Εγκληματικές Δραστηριότητες πραγματοποίησε έλεγχο σε μοναστήρι της Κρήτης, όπου εντόπισε πολύ σοβαρές ατασθαλίες σχετικά με τη διαχείριση των κοινοτικών πόρων.

Εντόπισε μάλιστα σε τραπεζικό λογαριασμό ηγουμένου μεγάλο ποσό που υπεξαιρέθηκε από τον οργανισμό για τις γεωργικές επιδοτήσεις.

Η ανάγνωση της είδησης αυτής και μόνο θα αρκούσε για να παύσει η αντιδικία που εκκρεμεί ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας μεταξύ της Εκκλησίας της Ελλάδος και 23 μοναστηριών σχετικά με την εφαρμογή του νέου κανονισμού της, ο οποίος προβλέπει ότι ο οικονομικός έλεγχος των ησυχαστηρίων, που αποτελούν Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου και απολαμβάνουν το αυτοδιοίκητο, περνά στην αρμοδιότητα των μητροπολιτών.

ΤΟ ΕΞΑΙΣΙΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΚΛΟΠΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ.

“Παιδάκι μου, σέ παρακαλῶ, νά μέ πᾶς πίσω στό σπίτι μου, ἀπό ’κεῖ πού μέ πῆρες... Πολύ μέ ταλαιπώρησες. Κουράστηκα...”.

Ἄς θυμηθοῦμε λίγο τά γεγονότα:

Ἦταν 15 Μαρτίου 2010, περίοδος Μ.Τεσσαρακοστῆς, ὅταν ἕνας μεγάλος πειρασμός, ἦρθε νά διαταράξει τήν εἰρήνη τῆς Μονῆς καί νά ὑποβάλει σέ δοκιμασία τήν πίστη τῶν πατέρων.
Δυό ἄγνωστοι, πού εἶχαν ἔρθει ὡς προσκυνητές στή Μονή βρῆκαν ἀνοικτό καί ἀφύλακτο τόν ναό καί ἀφαίρεσαν ἀπό τήν ἐκτεθειμένη λειψανοθήκη τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τά ἀποτμήματα τῆς τιμίας κάρας του, πού διαφυλάσσονταν μέσα σ᾿ αὐτήν.
Πῶς νά περιγράψει κα­­νείς τότε τή θλίψη τῶν πα­­τέ­­­ρων! Εἶχαν κλέψει τόν προ­­­­στάτη τους, τόν Ἅγιό τους, καί ἦταν σάν νά εἶχαν ἀφαι­­ρέσει, σάν νά εἶχαν κλέψει ἀπ’αὐτούς τούς ἴδιους τήν ἴδια τήν καρδιά τους! Καί ἦταν σάν ν’ «ἄδειασε» τότε τό Μοναστήρι ἀπό τήν παρουσία τοῦ Ἁγίου!...

Ο μακαριστος πλεον Γεροντας Χρυσοστομος εκ της Μονης του Αγιου Νικοδημου του Αγιορειτου Πενταλοφου Κιλκις προ της κοιμησεως του μου ελεγε επανειλημμενα: Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ  ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΨΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΙ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ, θα παθει πολλα, ακομα και αρρωστεια σοβαρη. Και ιδου που ηλθε η αρχη των Ωδινων ... Ολα ανατραπηκαν σε μια στιγμη.  Και επεται η συνεχεια.

Οφειλα να το ανακοινωσω και το καμνω.

 

Σώζεται μοναστήρι πρωτοχτισμένο το 306!

Του π. Ηλία Μάκου

 

Εδώ, που κάποτε υπήρχαν σβηστά κεριά, σβηστά καντήλια, βουβές καμπάνες, νέκρα και σιωπή, εδώ, μυριόστομοι ακούγονται και πάλι ύμνοι.

 

Το μοναστήρι του αγίου Νικολάου στο Μεσοπόταμο των Αγίων Σαράντα, όπου μόνασε και ο όσιος Νήφων από το Λούκοβο, είναι ένα θρησκευτικό μνημείο, που έχει την αρχή του στο 306.

Τότε, σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς, χτίστηκε για πρώτη φορά από το Μ. Κωνσταντίνο και ξαναχτίστηκε μεταξύ του 1042-1045 από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Θ΄ τον Μονομάχο.

 

Και δείχνει, αψηφώντας τους αιώνες, τον Θεό και καλεί τους ανθρώπους να μη φοβούνται την ώρα, που ο Αιώνιος, εργάζεται το θαύμα των θαυμάτων, τη σωτηρία μας.

Eκοιμηθη ο πολυσεβαστος γεροντας μας ο καθηγουμενος πατηρ Χρυσοστομος της μονης του αγιου Νικοδημου Γουμενισσας Κιλκις.

Ο Θεος να τον αναπαυση εν σκηναις δικαιων.

ΑΜΗΝ.

Ανεστη ΧΡΙΣΤΟΣ, 

η απαρχη των κεκοιμημενων 

εγενετο.

Ο ιδιος το βροντοφωναζει μαζι με ολη την αγια αδελφοτητα εις τα περατα του κοσμου και εις ολους τους αιωνες.

Ανεστη ΧΡΙΣΤΟΣ και ουδεις νεκρος επι μνηματος και τοις εν τοις μνημασι ζωην χαρισαμενος.

Αμην, γεροντα μας ευλογημενε.

ΟΥΚ ΩΔΕ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΝΟΥΣΑΝ ΠΟΛΙΝ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΜΕΛΛΟΥΣΑΝ ΕΠΙΖΗΤΟΥΜΕΝ.

 "Προσέξτε, άγιοι πατέρες, γιατί ισχύουν και πνευματικοί νόμοι"!

Γιατί σιωποῦν 

            τά μοναστήρια;




Μέ τόν πνευματικό νόμο ἤ μέ τόν κοσμικό;


Στις κωμικοτραγικές καταστάσεις που ζούμε και στον καταιγισμό των εξελίξεων που προκύπτουν, στις τόσες καινοτομίες πάνω στα θέματα της Θείας Λατρείας, αλλά πολύ περισσότερο στον αποκλεισμό των πιστών από τους ναούς, πέρασε στα ψιλά η στάση των μοναστηριών. Πολλά εξ αυτών όχι μόνο σιωπούν, αλλά κλείνουν και τις πόρτες στους πιστούς!

Τα μοναστήρια και τον μοναχισμό, που προφανώς, και ο πιο απλός Χριστιανός τα αγαπάει και τα στηρίζει (εμπράκτως). Με χρήματα, με φαγητά, με εργασίες και με κάθε τρόπο που μπορεί.

Γιατί το κάνει αυτό; Επειδή τα αγαπάει και παίρνει πνευματική τροφή από αυτά.

Σήμερα όμως, φτάσαμε στο σημείο πολλά μοναστήρια να κλείνουν τον κόσμο έξω και να στερούν αυτή τη τροφή (την πνευματική)! Να μην μιλάνε για τα όσα αντίχριστα μέτρα εφαρμόζονται σήμερα.

Αλήθεια, μετά από δύο χρόνια τι θα πουν στους πιστούς αυτά τα μοναστήρια που τώρα τους έχουν αποκλείσει; Όταν σκάσει αυτή η φούσκα πως θα ζητήσουν την στήριξη των λαϊκών ανθρώπων;

Πολλά μοναστήρια οικονόμησαν τους πιστούς και δεν τους έκλεισαν την πόρτα. Αυτά που έστω, με κάποιο τρόπο μπορούσαν. Τα υπόλοιπα όμως; Θα αφήσουν χωρίς πνευματική τροφή τους ανθρώπους; Και όταν η πολιτεία αποσύρει τις επιδοτήσεις; Από που θα ζητήσουν οικονομική στήριξη;

Προσέξτε, άγιοι πατέρες, γιατί στην πνευματική ζωή ισχύουν και πνευματικοί νόμοι και εσείς δυστυχώς δεχόμενοι τους κοσμικούς (νόμους) δείχνετε ότι ξεχνάτε τους πρώτους.

Και εν προκειμένω οι κοσμικοί νόμοι καταπατούν τους πνευματικούς (οι οποίοι συν τοις άλλοις είναι και αιώνιοι).

Άγιοι πατέρες. Έχετε μία επιλογή. Εσείς ποιο δρόμο θα διαλέξετε; Αυτόν που μας μάθατε εσείς οι ίδιοι ή αυτόν που διαλέξατε να εφαρμόσετε από τον Μάρτιο;

 

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΙΕΡΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ

ΠΟΛΛΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 
ΠΟΥ ΜΑΣ ΣΤΕΡΗΣΑΝ 
ΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΣΤΟΝ ΣΑΤΑΝΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥΣ 
ΚΑΙ ΜΟΝΟ  
ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΣΤΟ ΠΑΪΚΟΝ

ΔΟΣ ΜΟΙ ΤΟΥΤΟΝ ΤΟΝ ΞΕΝΟΝ...
απο το σπιτι του Αγιου Νικοδημου του Αγιορειτου στο ορος Παϊκον

Ἑορτή ἁγίου Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ

στό Ἱερό Κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου

Πενταλόφου Παιονίας Κιλκίς

Μέ ἀφορμή τήν ἑορτή τοῦ ὁσίου Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ τήν Τετάρτη 1η Ἰανουαρίου (παραμονή) ἐτελέσθη Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός καί τήν Πέμπτη 2 Ἰανουαρίου (ἀνήμερα) Ὄρθρος καί πανηγυρικό ἱερατικό συλλείτουργο πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου. Πλῆθος πιστῶν ἀνῆλθε στό ὄρος Πάϊκο, γιά νά προσκυνήσει τήν θαυμαστή εἰκόνα τοῦ Ἁγίου καί τεμάχιο ἐκ τῶν ἱερῶν λειψάνων του, ἑνός Ἁγίου τοῦ ὁποίου ἡ καρδιά ἦταν γεμάτη φῶς καί Ἀνάσταση. Ὁ Ἅγιος μετέδιδε τήν Ἀνάσταση μέ τήν ζωή του, μέ τήν προσευχή του ἀλλά κυρίως μέ τό φεγγοβόλο πρόσωπό του, ἀνέφερε στό κήρυγμά του ὁ σεβαστός Καθηγούμενος τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π.Χρυσόστομος, ὁ ὁποῖος ἀναφερόμενος στή σύγχρονη ἐκκλησιαστική κατάσταση, μεταξύ ἄλλων εἶπε:

«Δέν μπορῶ σήμερα νά εἶμαι χαρούμενος. Οἱ τόποι ἐκεῖνοι πού ἁγιάστηκαν ἀπό χιλιάδες Μάρτυρες, Νεομάρτυρες, Ὁμολογητές καί Ὁσίους, βρίσκονται ἀπομονωμένοι ἕνεκα κακῶν χειρισμῶν. Μέ δακρυσμένα τά μάτια σκύβω νά προσκυνήσω τό τεμάχιο ἀπό τά ἅγια λείψανα καί τήν θαυμαστή εἰκόνα τοῦ ὁσίου Σεραφείμ. Μαζί μέ τόν ὅσιο Σεραφείμ καί τόν Μέγα Βασίλειο ἄς ἱκετεύσουμε καί ἐμεῖς τόν Χριστόν κράζοντας: “Παῦσον τὰ σχίσματα τῶν Ἐκκλησιῶν· σβέσον τὰ φρυάγματα τῶν ἐθνῶν· τὰς τῶν αἱρέσεων ἐπαναστάσεις ταχέως κατάλυσον τῇ δυνάμει τοῦ ἁγίου σου Πνεύματος”.

» Ὁ ἅγιος Σεραφείμ θρηνεῖ μέ λυγμούς γιά τήν κατάντια μας, ἐξαιτίας τοῦ Σχίσματος πού ἔρχεται σάν ρομφαία νά σφάξει τήν Ὀρθόδοξη πίστη καί νά χωρίσει τόν λαό τοῦ Θεοῦ. Θρηνεῖ γιά ὅλους μας, πού βρεθήκαμε τόσο μικροί στήν πίστη στόν Χριστόν καί προδώσαμε τά ὀρθόδοξα ἀδέλφια μας. Παρακαλοῦμε τόν Ἅγιο νά εἰρηνεύσει τήν Ἐκκλησία, νά ξαναενώσει τούς ὀρθοδόξους Χριστιανούς, πού τόσο βάναυσα ἐπιβουλεύεται ὁ ἐχθρός. Ἕνας ἔκανε τό σχίσμα στόν οὐρανό καί αὐτός εἶναι ὁ Ἑωσφόρος. Ἕνας ἔκανε τό σχίσμα στή γῆ καί αὐτός εἶναι ὁ Πάπας. Ὅσοι τούς μιμοῦνται καί δέν ἐπανορθώνουν, θά κληρονομήσουν τήν μερίδα τοῦ Ἑωσφόρου. Ὅμως ὅσα σχίσματα καί νά κάνουν οἱ ἄνθρωποι, ἡ Ἐκκλησία μένει ἑνωμένη. Καί οἱ πιστοί στρέφουν τά μάτια τους στόν οὐρανό καί ἑνώνονται σύν πᾶσι τοῖς Ἁγίοις.

» Ὁ ἅγιος Σεραφείμ δίδαξε πώς σκοπός τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἐάν δέν ἀποκτήσουμε τό Ἅγιον Πνεῦμα, δέν θά ἔχουμε φῶς καί θά σκοντάφτουμε στά σκοτάδια καί πολλές φορές οἱ πτώσεις μας θά εἶναι θανατηφόρες. Ἡ καρδιά του Ἁγίου ἦταν ἀνάπαυση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἐπληρώθη σέ αὐτόν τό: «Ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν...». Γι᾿ αὐτό χειμῶνα-καλοκαίρι, ἄνοιξη καί φθινόπωρο, ὅποιον συναντοῦσε, τόν χαιρετοῦσε μέ τό “Χριστός ἀνέστη, χαρά μου”. Εἴθε διά πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου, ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ νά ἔλθει καί νά σκηνώσει μέσα στήν καρδιά μας, ἡ χαρά τῆς Ἀναστάσεως νά πλημμυρίσει τήν ζωή μας καί νά συναντήσουμε τόν Χριστό μας, ὁ Ὁποῖος τόσο πολύ μᾶς ἀγαπᾶ. Ἀμήν.»

Τό Ἱερό Κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

γιά τούς Ἱερούς Κανόνες

Ἀπόσπασμα ἀπό εἰσήγηση πού ἐκφωνήθηκε

κατά τήν ἐναρκτήρια συνεδρία

στό Γ΄ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

πού διοργανώνει τό Ἱερό Κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου

μέ ΘΕΜΑ: 

«ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ:

ἡ ἐφαρµογή τῶν διδαχῶν του στή σηµερινή  πραγµατικότητα»

20 & 21 Σεπτεµβρίου 2019

Μέ ἀφορμή τά 210 χρόνια ἀπό τήν κοίμηση καί τά 270 ἀπό τήν γέννηση τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, οἰκοδεσπότου τόσο τῆς ἡμετέρας ἀδελφότητος ὅσο καί τοῦ παρόντος σεβαστοῦ συνεδρίου, ἔχοντας βέβαια ἐπίγνωση τῶν ἀδυναμιῶν μας, θά θέλαμε νά προσφέρουμε κι ἐμεῖς μικρόν καρπόν χειλέων τε καί γραφίδος εἰς τό σεμνόν ἄθροισμα τῶν πατέρων καί ἀδελφῶν ἡμῶν, πού συγκεντρώθηκε σήμερα ἐδῶ.

Ἐμβάπτουμε λοιπόν τόν δικό μας ἐνδεῆ κάλαμον εἰς τά συγγράμματα καί τόν θεοφώτιστο νοῦ τοῦ ἁγίου Νικοδήμου. Εἰδικώτερα, θά ψηλαφήσουμε μέ εὐλάβεια τόν πλοῦτο τῶν νοημάτων τοῦ Προοιμίου τοῦ Πηδαλίου, κάνοντας κάποιες προεκτάσεις στή σημερινή πραγματικότητα.

Ὁ ἅγιος Νικόδημος, πρό δύο καί πλέον αἰώνων, ἀντελήφθη τήν ἀνάγκη κωδικο-ποιήσεως τῶν ἱερῶν κανόνων, τούς ὁποίους ἔβλεπε, ὅπως γράφει,  τῆδε κακεῖσε ἀτάκτως ἐρριμένους καί κακοποιημένους. Ὁ ἀγῶνας του ὑπῆρξε τιτάνιος, χωρίς τά σύγχρονα ἠλεκτρονικά μέσα, μέ μόνα βοηθήματα τήν ἄνωθεν δοθεῖσαν αὐτῷ ὀξύνοιαν, τά βιβλία καί τίς βιβλιοθῆκες τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τήν ἐργατικότητα, τήν φιλοπονία, τήν φιλομάθεια καί κυρίως τήν φιλαδελφία. Μέ τό φῶς τοῦ ἡλίου τήν ἡμέρα καί τό φῶς τοῦ λυχναριοῦ τό βράδυ ἔγραφε «εἰς κοινήν ἁπάντων τῶν ὀρθοδόξων ὠφέλειαν». Ἔφερε λοιπόν εἰς πέρας τοῦτο τό τιτάνιο ἔργο μέ «ὑπερβολικούς κόπους καί ἱδρῶτας», ἔργο γιά τό ὁποῖο ἀπαιτήθηκαν πέντε περίπου χρόνια κοπιώδους ἐργασίας.

Ἄς ἀφήσουμε ὅμως νά μᾶς μιλήσει γιά αὐτό ὁ μακαριστός π.Θεόκλητος Διονυσιάτης, ὁ ὁποῖος καί ἀνέδειξε ὅσο κανένας ἄλλος μελετητής τόν ἅγιο Νικόδημο. Γράφει λοιπόν ὁ π.Θεόκλητος: «Δέν ἔδωκε (ὅ Ἅγιος) μόνον τόν προσφυέστερον τίτλον εἰς τήν Ὀλκάδα-Ἐκκλησίαν-Ναῦν. Ἔγινε ὁ ἴδιος καί πηδαλιοῦχος. Παρέλαβεν ἄθροισμα ἄμορφον Κανόνων, πολλάκις ἀντιφασκόντων καί διαφερόντων γραμματικῶς καί κατ᾿ ἔννοιαν, καί ζυγοστατήσας μέ θεϊκήν σοφίαν, καθιέρωσεν ἰδικόν του ἐξηγητικόν σύστημα, τάς «συμφωνίας», διά τῶν ὁποίων κατατοπίζεται ὁ σοφός καί ὁ ἀμαθής. Αἱ «συμφωνίαι» ἀποτελοῦν μέγα ἆθλον καί πρωτοτυπίαν τοῦ θείου συγγραφέως καί τόν ἀνέδειξαν κατά κοινήν ὁμολογίαν, μέγα Κανονολόγον. Αἱ δέ ὑποσημειώσεις του, ἀποτελοῦσαι τό ἥμισυ σχεδόν τοῦ ἐξ 750 σελίδων Πηδαλίου του, γραφεῖσαι πνευματοκινήτως, προσέλαβον ἰσοδύναμον κῦρος πρός τούς ἐν σχέσει Κανόνας, ὡς ἐπέκτασίς των, καί οὐδείς προσέχει τόσον Ράλλην ἤ Ποτλήν, ἀλλά τί λέγει ὁ ἱερός Νικόδημος. Ἐκεῖ ὅμως, ὁποῦ ἐπέφερεν ἀληθῆ ἀναστάτωσιν εἰς τίς μέχρι τότε ἀντιλήψεις εἶναι εἰς τήν γλῶσσαν, γράφοντας τό Πηδάλιον εἰς τήν δημοτικήν χάριν τῶν ἁπλουστέρων».

Ἦλθε ἡ ὥρα νά ἀναπτύξουμε τό θέμα μας, τό ὁποῖο εἶναι:

«Ὅτι παρά πάντων πρέπει νά φυλάττωνται οἱ θεῖοι Κανόνες ἀπαρασάλευτα». 

Ἐπειδή «ἀρχή σοφίας ἡ ὀνομάτων ἐπίσκεψις», ἄς δοῦμε πρῶτον,

Ι. Τί εἶναι Κανόνας;

Δεν μπορεί να είναι δυνατόν! Κάποιο λάθος θα έγινε! Διωγμὸς ἀπὸ τὸ περιβάλλον κάποιων Ἁγιορειτῶν κατὰ ἀποτειχισμένων μοναζουσῶν;

Δεν μπορεί να είναι δυνατόν! 

Κάποιο λάθος θα έγινε!

Διωγμὸς ἀπὸ τὸ περιβάλλον κάποιων Ἁγιορειτῶν κατὰ ἀποτειχισμένων μοναζουσῶν;

     Εἶναι γνωστὴ ἡ περιπέτεια τῆς μοναχῆς Μελάνης. Διώχτηκε ἀπὸ τὸν μητροπολίτη Ἠλείας Γερμανό (ἐδῶ), ἐπειδὴ ἀποτειχίστηκε καὶ κατέφυγε στὴν Κρήτη, ὅπου εὐγενικὰ τῆς παραχωρήθηκε ἕνα οἴκημα (μὲ τὴν παρέμβαση ἁγιορείτη μοναχοῦ) γιὰ νὰ μένει  μετὰ τῆς μοναχῆς Σεραφείμας ποὺ τὴν ἀκολουθεῖ.

    Ὅμως ἡ διαφοροποίηση τῆς μοναχῆς ἀπὸ τὴν τακτικὴ ποὺ ἀκολουθοῦσαν οἱ Ἁγιορεῖτες καὶ ἡ ἀλλαγὴ πνευματικοῦ-ἐξομολόγου, τοὺς ὁδήγησε (εἰδικὰ τὸν ἰδιοκτήτη τοῦ οἰκήματος) νὰ προσπαθήσουν ἀρχικὰ μὲ συζητήσεις νὰ κάμψουν τὸ φρόνημα τῆς μοναχῆς, ὥστε νὰ τὴν εξαναγκάσουν νὰ ἀκολουθήσει τὴ «γραμμή» τους. Μάλιστα ἀντηλλάγησαν καὶ e-mail (τὰ ὁποῖα μᾶς ἔστειλε ἡ μοναχή) στὰ ὁποῖα εἶναι φανερὴ ἡ προσπάθειά τους νὰ τὴν ἀναγκάσουν νὰ δεχθεῖ τὴ γραμμή τους.

      Τελικά, καὶ ἐνῶ ἡ μοναχὴ ἀποφάσισε νὰ φύγει μετὰ τὶς γιορτὲς ἀπὸ τὴν Κρήτη, τὸ περιβάλλον τῶν Ἁγιορειτῶν ἀποφάσισε νὰ τὴν ἀναγκάσουν νὰ φύγει ἄμεσα και μαλιστα Χειμωνιατικα και Προχριστουγεννιατικα.
 Ἔτσι χωρὶς νὰ εἰδοποιήσουν τὶς μοναχές, ἔκοψαν τὸ ρεῦμα καὶ τὸ νερό, μὲ τὴν δικαιολογία ὅτι ἀδυνατοῦν νὰ τὰ πληρώσουν. Σὲ ἐπικοινωνία ποὺ εἴχαμε μὲ τὶς μοναχὲς μᾶς πληροφόρησαν ὅτι, στὸ ἐρημικὸ μέρος ποὺ εἶναι τὸ σπίτι, βρίσκονται ἀπόψε στὸ σκοτάδι καὶ χωρὶς νερό, καὶ δὲν ἔχουν τοὺς λογαριασμούς, ὥστε αὔριο νὰ πᾶνε νὰ τοὺς πληρώσουν οἱ ἴδιες!

    Θέλουμε νὰ πιστεύουμε ὅτι κάποιο λάθος ἔγινε! Θὰ ἦταν ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ μιὰ τέτοια συμπεριφορά, ἂν συμβαίνει ἀκριβῶς ἔτσι. Τὸ τηλέφωνο τοῦ Ἁγιορείτη μοναχοῦ ἔχει φραγή, καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἐπικοινωνήσει μαζί του ἡ μοναχή, ὥστε νὰ τοῦ ἐκθέσει τὸ πρόβλημα. Πιστεύουμε νὰ τὸ πληροφορηθεῖ ἀπὸ τὴν ἀνάρτηση τοῦ ἱστολογίου μας καὶ νὰ σπεύσει νὰ βοηθήσει στὴν ἐπίλυση τοῦ προβλήματος.
O ετερος ομως των Αγιορειτων μεγαλογεροντας τι λεει και τι πραττει;
Πληροφοριες μας απο κρητικους χριστιανους, αναφερουν οτι αυτος ειναι ο ηθικος αυτουργος της διωξεως την Μοναχης Μελανιας και της μοναχης Σεραφειμας.
Δεν γνωριζετε τι θα πει Αγιορειτικο πεισμα;
Θα φανερωθουν πολλων καρδιων διαλογισμοι λιαν συντομως......
Αναμεινατε.....

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΜΩΥΣΗ ΕΚ ΠΡΕΒΕΖΗΣ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

Ξαφνικά χωρίς να ακουστούν έκτακτα δελτία ειδήσεων, χωρίς να φανούν εχθροί, χωρίς καμιά υποψία πολέμου, διαπιστώσαμε ότι είμαστε υπό κατοχή. Έχουν επιλέξει για μας τον αργό θάνατο που γίνεται χωρίς όπλα.

Μετά από σωρεία εντολών, απειλών, συμβιβασμών και μελετημένου σχεδίου αποδόμοσης του Ελληνισμού, μας οδήγησαν στην απομόνωση , αναμένοντας την εκτέλεσή μας.

Έτσι τους βόλευε, κλινικά νεκροί όλοι και η ζωή μας στα σκοτεινά σκοτεινιασμένη στα ευτελή εξευτελισμένη.

Όμως ποιος θα φοβηθεί και γιατί να φοβηθεί, εφ΄όσον υπάρχει Θεός και συνεπώς αθανασία.

Είναι αποδεδειγμένο από την ιστορία πως κράτη που δημιουργήθηκαν από σφαγές και γενοκτονίες, όπως η Τουρκία εξαφανίζονται από το χάρτη.

Δεν έχει έρθει ακόμα το πλήρωμα του χρόνου, δεν θα αργήσει όμως. Ο Άγιος Κοσμάς είχε πει ότι το ποθούμενο θα έρθει όταν πέσουν δυο πασχαλιές μαζί. Το 2018 πέφτουν Πάσχα και Ευαγγελισμός με το πάτριο εορτολόγιο μαζί. Είχε ξανασυμβεί αυτός ο συνεορτασμός το 1821 και το 1912.

Ο Ερντογάν και οι εντολοδότες του Σιωνιστές υπολογίζουν χωρίς να λαμβάνουν φυσικά υπόψιν, ότι αυτή η χώρα έχει Αφέντη και Προστάτρια.

Δεν μπορούν να καθυποτάξουν ένα λαό απροσκύνητο, που ποτέ δεν συμβιβάστηκε με την υποδούλωση.

Και θα μάθουν για άλλη μια φορά αυτοί που ξέχασαν ή απέκρυψαν την αληθινή ιστορία, ότι οι Έλληνες ανδρώνονται στα δύσκολα. Θα μάθουν αυτοί που δεν ξέρουν πόσο αλώβητος είναι ο Έλληνας, ο βαπτισμένος εις το όνομα της Αγίας Τριάδος.

Ο χειρότερος εχθρός μας δεν είναι οι Τούρκοι, ούτε οποιοδήποτε άλλο κράτος ή έθνος, αλλά εμείς οι ίδιοι οι Έλληνες. Το καταμαρτυρεί η ιστορία. Σήμερα γέμισε ασφυκτικά η Ελλάδα από γενίτσαρους και γραικύλους όσο ποτέ άλλοτε.

Αυτοί κάνανε καλά την δουλειά τους, εμείς όμως τους αφήσαμε να μας καθυποτάξουν. Είμαστε εμείς περισσότερο υπεύθυνοι για την σκλαβιά που υφιστάμεθα, απ΄αυτούς που μισούν κάθε τι ελληνορθόδοξο. Το κακό έχει ριζωθεί πολύ. Και ένα δένδρο που έχει  βαθιές ρίζες πολύ δύσκολα το ξεριζώνεις.

Η κάπηλη ελευθερία που ζούμε κινδυνεύει ακόμα περισσότερο, όταν προσβάλλεται η αλήθεια, η αυτοαλήθεια που είναι ο χριστός και οι χριστιανοί δεν διαμαρτύρονται. Κινδυνεύομε ενώ είμαστε ορθόδοξοι χριστιανοί όταν αφήνουμε την πατροπαράδοτη κληρονομιά και στρεφόμαστε στα ξυλοκέρατα που μας τρέφουν οι Ευρωπαίοι.

Τα αποτελέσματα της αμαρτίας λέει ο Απόστολος Παύλος είναι ο θάνατος. Και εμείς σήμερα ζωντανοί-νεκροί, λόγω των πολλών αμαρτιών μας, αναμένουμε την χαριστική μας βολή.

Ανοικτή επιστολή πρός τον καλούμενον επίσκοπον Ηλείας κ. Γερμανόν

 Ανοικτή επιστολή 
πρός τον καλούμενον επίσκοπον
Ηλείας κ. Γερμανόν

 

       Πέρασε ένας μήνας αδιανόητης ταλαιπωρίας μετά την παράνομη εκ μέρους σας δίωξη μας από την Ιερά Μονή μας, χωρίς καμμία θεολογική παράβαση των Ιερών κανόνων, χωρίς να απολογηθούμε, χωρίς καταδικαστική απόφαση εις βάρος μας, επειδή δεν δεχόμαστε ως Ορθόδοξη την σύνοδο (βλάσφημη παρασυναγωγή) της Κρήτης.
Σας διαβεβαιώνουμε ότι κανείς από τους ιερείς ,μοναχούς και μοναχές δεν δέχεται την ψευδοσύνοδο και το θέμα αυτό αποτελεί για την Ορθοδοξία καζάνι που βράζει.
Μας παραδώσατε αυτόν τον ιερό τόπο, τον οποίο συν Θεώ μετατρέψαμε σε μικρό επίγειο παράδεισο.
Εργαστηκαμε με πολύ ζήλο, με πνευματική εργασία με σωματική εργασία και με τη συνδρομή ευσεβών δωρητών, οι οποίοι επιθυμούσαν να παραμείνει ο τόπος αυτός μία Ορθοδοξη πνευματική όαση, τόπος λατρείας του Τριαδικού Θεού και πνευματικής ενισχύσεως των Ορθοδόξων πιστών.
Διαδώσατε ότι αποδείχθηκα ανάξια της εμπιστοσύνης σας.
Εγκαταβιώνω στη Μητρόπολη σας 34 ολόκληρα χρόνια και με γνωρίζετε πολύ καλά, όπως και οι Χριστιανοί της Μητροπόλεως σας.
Επιί τόσα χρόνια, μας γνωρίζουν ακόμα και οι λίθοι αυτού του τόπου, αίφνης γίναμε ανάξιαι της εμπιστοσύνης σας!
Πως επί τοσα ετη σας τιμάμε ως Επίσκοπο μας και τώρα ξαφνικά εξαπολύσατε διωγμό;
Σας απαντώ ότι τους επισκόπους μας τους τιμάμε και τους υπακούομε, εφόσον αυτοί υπακούουν εις τους Ιερούς Κανονες. Οταν αυτοί καταφρονούν τους Ιερούς Κανόνες, τότε δεν δυνάμεθα να τους κάνομε υπακοή, εφόσον "εχθροί του Θεού και οι κοινωνούντες με αιρετικούς κατα τον αγ.Ι.Χρυσόστομο.
Δημοσιεύσατε μία επιστολή-απάντηση σας, σε δική μου επιστολή το 2015, στην οποία σας ζητούσα το αυτονόητο, δηλ. να έχουμε έναν ιερέα για τις ανάγκες της λατρευτικής μας ζωής.
Δεν ζητήσαμε χρήματα, παρά μόνο να έχουμε την δυνατότητα να λειτουργούμε τις Κυριακές και τις μεγάλες εορτές και μας απαντήσατε με τρόπο, ο οποίος δεν σας τιμά και εκτίθεσθε ενώπιον του Ορθοδόξου πληρώματος.
Δεν έχει δε ουδεμία σχέση με τον λόγο της αποτειχίσεως μας από την παναίρεση του Οικουμενισμού.
Ουδέποτε επί τόσα έτη σας προσέβαλα ως Επίσκοπον μου, αλλ αντιθέτως πάντοτε σας τιμούσα και έτρεφα σεβασμό προς το πρόσωπο σας, το γνωρίζετε αυτό. Ομως η υπακοή μου προς τον Θεο είναι υπεράνω της υπακοής μου προς τον Επίσκοπο, όπως εντέλλονται οι Αγιοι Πατέρες. Αυτό αποτελεί θέμα σωτηριολογικό.
Απορούμε πως δεν σας ήλεγξε η συνείδηση σας και προέβητε σε αυτή την φοβερή πράξη δίωξης των μοναζουσών, επειδή θέλουμε να διαφυλάξουμε στο ακέραιο την Αγιαν Ορθόδοξη Πιστη μας, όπως μας παραδόθηκε από τους Αγίους Πατερες μας αναλλοίωτη και ανόθευτη.
Πως δεν φοβάσθε την φρικτή απολογία επί του φοβερού Βήματος! 
Την βάναυση αυτή ενέργεια σας να διώξετε τις δύο μοναχές από την μονή με ιερείς και ασφαλίτες αστυνομικούς θα την ζήλευε και ο βάρβαρος βαυαρός Οθων, ο οποίος, αιρετικός ων, με παρόμοιο τρόπο
εξεδίωξε τους μοναχούς και τις μοναχές απο τα μοναστήρια τους μέσω των επισκόπων που ενέδωσαν στην προδοσία της Πιστεως. 
Η ιστοριά επαναλαμβανεται.
Αναθρεψατε ενα λαο αδιαφορο περι την πιστη για να τον χειραγωγειτε χωρις να αντιδρά.
Να γνωρίζετε ότι έχετε κρατήσει μόνο τα κτίρια. Η Χαρις του Θεού και ο φύλακας Αγγελος του Ναού εχουν αναχωρήσει από αυτον τον τόπο.
Ο αείμνηστος σύγχρονος αγιος π.Ιουστίνος Ποποβιτς έγραφε "κριτήριον Ορθοδοξίας η στασις μας έναντι του μοναχισμού."
Επομένως Επίσκοπος ο οποίος διώκει αντικανονικώς μοναχούς απο τις μονές τους μόνο Ορθόδοξος δεν μπορεί να είναι.
Μετά την αναχώρηση μας απο την Μονη εισέβαλαν μέσα ως λύκοι αφρίζοντες και θριαμβολογούντες ότι επιτέλους δικαιώθηκαν, (προεξάρχοντος του περιβοήτου εφημεριου τους) οι κάτοικοι του πλησιέστερου Βουλιαγμένου πνευματικά χωριού,(Χωριό Βουλιαγμένη), για να παρουν ο,τι απέμεινε τρώγοντας, πίνοντας, γελώντας ασεμνα.Και αφού ωλοκλήρωσαν την βεβήλωση του Ιερού τόπου, έφυγαν αφήνοντας εξω απο την Πύλη ρυπαρά προσωπικα τους αντικείμενα. 
Τι να πει κανείς! Μονο οίκτο αισθανόμαστε για τους ταλαίπωρους κατοίκους του χωριου. Είθε να τους φωτίσει ο Θεός και να τους δώσει μετανοια. Για την εκρυθμη αυτη κατάσταση φέρετε ως Επίσκοπος μεγαλη ευθύνη ενωπιον του Θεου.
Τελειωνοντας, παρακαλω πολυ να μου επιστραφουν δυο εικονες ο Αγ.Αντωνιος και ο Αγ.Αθανασιος. Τις κλειδωσαν στο Ναο και δεν μου επετρεψαν να τις παρω. Ειναι αγιογραφημενες απο το ευλογημενο χερι του προπαπου μου με νηστεια και προσευχη και αποτελουν οικογενειακα μου κειμηλια.
Σαςευχαριστω.                                                      
              Μελανη μοναχη 
μετα της συνοδιας αυτης                                                                   

OMOΛΟΓΙΑ: Ο αρχιπροδοτης του Αγιου Ιουστινου ΠΟΠΟΒΙΤΣ και αρχιλησταρχος της Σερβικης ΛΗΣΤΟΣΥΜΜΟΡΙΑΣ, που τολμησε να εκδιωξη του θρονου του εναν Αγιο Ρασκας Αρτεμιο, μητροπολιτης Μπατκας Ειρηναιος Μπουλοβιτς, κουτοπονηρευομενος, εκφρασθηκε με σατανικη διγλωσσια, που εκ πρωτης οψεως να μην φαινεται οτι ειναι απολυτα συμφωνος με τα υπογραφεντα στην Ληστρικη συναξι του Κολυμπαριου. Ο Διαβολος απο τους Σερβους συμμοριτες διδασκεται πολλα απο τα καθημερινα πεπραγμενα του.. Ομως οι Πατερες του Αγιου Νικοδημου Γουμενισσας, ξεσκεπαζουν και αποκαλυπτουν το πραγματικο προσωπο του ΑΡΧΙΟΥΝΙΤΟΥ και Αμερικανοκινητου Ειρηναιου Μπουλοβιτς.

Πῶς διέφυγε τῆς προσοχῆς μας ;

Πολύς λόγος γίνεται γιά τή στάση τῶν Σέρβων Ἱεραρχῶν τῶν συμμετασχόντων μέν εἰς τήν σύνοδον τοῦ Κολυμπαρίου, μή ὑπογραψάντων δέ τό κείμενο τίτλον «ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ».

Μάλιστα δέ ἐξαίρονται ὡς (πιθανολογούμενοι) ὁμολογηταί οἱ συντάξαντες καί σχετικό διευκρινιστικό ὑπόμνημα, ἐξ ὧν εἷς καί ὁ Σεβ. Μητρ. Μπάτσκας Εἰρηναῖος.

Ἀλλά εἶναι τά πράγματα ἔτσι;

Στό ἀπό Ἰούλιο 2016 κείμενό του (Επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος: Διατί δεν υπέγραψα το κείμενο της εν Κρήτη Συνόδου περί σχέσεων της Ορθοδόξου Εκκλησίας «προς τον λοιπόν χριστιανικό κόσμον» http://aktines.blogspot.gr/2016/07/blog-post_69.html#more ), ὁ Σεβ. Εἰρηναῖος, δικαιολογώντας τό γιατί δεν ὑπέγραψε το ἐπίμαχο  κείμενο τῆς ἐν Κολυμπαρίω  συνόδου,  μεταξύ ἄλλων  ἀναφέρει:

«Προσωπικῶς φρονῶ, ὅτι τό ἐνδεδειγμένον ἐν προκειμένῳ ἦτο νά μείνει ὁ ὅρος Ἐκκλησία μόνον διά τόν ρωμαιοκαθολικισμόν (ὁ ὁποῖος περιέργως, οὔτε μνημονεύεται μεμονωμένως εἰς τό κείμενον, ἐνῶ γίνεται κατά κόρον ἡ πρός τό Παγκόσμιον Συμβούλιον Ἐκκλησιῶν ἀναφορά), διότι ἡ ὑπερχιλιετής δογματική διαμάχη μεταξύ αὐτοῦ καί ἡμῶν δέν ἐκρίθη εἰσέτι ἐπί τοῦ ἐπιπέδου Οἰκουμενικῆς Συνόδου, εἰ μή μόνον εἰς τάς ψευδοοικουμενικάς συνόδους Λυῶνος καί Φερράρας-Φλωρεντίας. Κατ᾿ ἀρχήν λοιπόν - ἤ θεωρητικῶς ἔστω-ἐπιτρέπεται τό νά τρέφωμεν τήν ἐλπίδα, ὅτι ποία τις μέλλουσα Οἰκουμενική σύνοδος θά ἀσχοληθεῖ πρός τό θέμα τῆς διχοστασίας ταύτης καί θά ἐπιτύχῃ τήν ἄρσιν τῶν «πετρῶν τοῦ σκανδάλου», τοῦτ᾿ ἔστι τοῦ Filioque καί τοῦ μεταγενεστέρου, ὑπερτροφικοῦ πρωτείου ἅμα τῷ περιβοήτῳ «ἀλαθήτῳ» τοῦ Ἐπισκόπου Ρώμης. Ὑπό τήν προπτικήν ταύτην καί μόνον θά ἦτο δυνατόν νά γίνηται λόγος περί τῆς ἐκκλησίας τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης, τῶν δογματικῶν διαφορῶν ἤτοι τῶν τριαδολογικῶν παρεκτροπῶν καί ἐκκλησιολογικῶν καινοτομιῶν αὐτῆς οὐδόλως σχετικοποιουμένων ἤ παραμέλουμένων, πολλοῦ γε δεῖ ἀγνοουμένων ἤ μνηστευομένων. Σημειωτέον δέ, ὅτι αἱ ἐκ Ρώμης δι᾿ ἀποσκιρτήσεως προελθοῦσαι κατά τήν Μεταρρύθμισιν ἐκκλησιαστικαί κοινότητες ἀπεμακρύνθησαν ἔτι μᾶλλον – καί ἀπομακρύνονται φεῦ, ὁσημέραι ὁλοέν καί περισσότερον – τόσον τῆς ἐκκλησίας τῆς Ρώμης, ὅσον καί τῆς ἡμετέρας Ἐκκλησίας.»

 ΟΜΟΛΟΓΙΑ: Aγιαστικη πραξι, της αρτοκλασιας, μαζι με τον Αιρετικο Παπικο. Καμμια συστολη ο συμμοριτης Μπουλοβιτς. Τι σχεσι εχει αυτη η μπασταρδεμενη ....μαϊμου με τον Αγιωτατο Ιουστινο;
 

Τί μᾶς λέει ἐδῶ μέ ἁπλά ἑλληνικά ὁ Σεβ. Εἰρηναῖος; Μᾶς λέει ὅτι ἕνας λόγος πού δέν ὑπέγραψε τό κείμενον, εἶναι ὅτι ὁ ἴδιος φρονεῖ ὅτι δέν μποροῦμε -παρ᾿ ὅλες τίς σοβαρές διαφορές πού, ὅπως ὁμολογεῖ, μᾶς χωρίζουν ἀπό τόν παπισμό καί χρήζουν θεραπείας- δέν μποροῦμε νά μήν ἀποδίδουμε τον ὅρο «ἐκκλησία» στόν παπισμό, κατατάσσοντας –ὑποβιβάζοντάς τόν στό ἐπίπεδο τῶν λοιπῶν αἱρέσεων...

Ὁ Σεβ. Εἰρηναῖος λοιπόν ἐδῶ γίνεται «βασιλικότερος τοῦ βασιλέως» καί μέ ἀφοπλιστική εἰλικρίνεια (πού ἀπορίας ἄξιον εἶναι πώς διέφυγε τῆς προσοχῆς τῶν συνταξάντων τό κείμενο:  «Η «ΣΥΝΟΔΟΣ» ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ», οἱ ὁποῖοι καί τόν ἐπικαλοῦνται ὡς παράδειγμα Ὀρθοδόξου Ἱεράρχου), δηλώνει ὅτι δέν ὑπέγραψε …γιά νά μήν προσβληθεῖ ὁ παπισμός.

Μάλιστα ἀναφέρει ὅτι ὁ παπισμός καί οἱ πλάνες του δέν ἔχουν κριθεῖ νόμιμα σέ Οἰκουμενικό ἐπίπεδο (συνεπῶς ὑπονοεῖ ὅτι δέν μποροῦμε ἐπίσημα νά ὀνομάζουμε τόν παπισμό αἵρεση, ἀφοῦ δέν ἔχει ὀνομαστικά καταγνωσθεῖ ὡς τέτοια), ἄν καί γνωρίζουμε πώς στίς Συνόδους Γ΄& Δ΄Οἰκουμενικές γενικῶς (431, 451 ἀντίστοιχα), καί εἰδικῶς στήν ἐν Ρώμῃ ὑπό τοῦ Ὀρθοδόξου ἀκόμη Πάπα Λέοντος 810 (ἀπόρριψις Filioque), στήν ἐν Κων/πόλει Η΄Οἰκουμενική ἐπί Μ. Φωτίου 879-880 (καταδίκη Filioque, ἀπόκρουση διαστροφῆς πρωτείου Πάπα Ρώμης), στήν ἐνδημοῦσα Σύνοδο τοῦ 1054(ἀναθεματισμός παπικοῦ λιβέλλου-διαγραφή Πάπα ἀπό τά δίπτυχα), στήν ἐν Βλαχέρναις Κων/πόλεως τό 1285 (ἀποκήρυξις Filioque & ψευδοῦς ἑνώσεως Λυῶνος- καταδίκη λατινόφρονα Πατριάρχη Βέκκου), ἐν Κων/πόλει Θ΄ Οἰκουμενική ἐπί Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ (1341,1349,1351 - καταδίκη «κτιστῆς χάριτος»), 1439-1440 Φερράρα-Φλωρεντία (ἄρνηση ὑπογραφῆς Ἁγ. Μάρκου Εὐγενικοῦ), ἐν Ἱεροσολύμοις 1443 (ἀποκήρυξη Φερράρας-Φλωρεντίας), ἐν Ναῷ Ἁγ. Σοφίας 1450 (καταδίκη συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας), ἐν Κων/πόλει 1482 (καταδίκη συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας-ὅρος γιά ἀποδοχή ἐπιστρεφόντων ἐκ τῆς λατινικῆς πλάνης), ἐν Κων/πόλει 1593 (ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ρωσσικοῦ Πατριαρχείου -καταδίκη καινοτομιῶν Ρώμης-Γρηγοριανοῦ ἡμερολογίου) στίς ἐν Κων/πόλει 1722, 1727, 1755(καταδίκη βαπτίσματος αἱρετικῶν -στηλίτευσις ραντίσματος λατίνων- ὅρος γιά βάπτισμα δυτικῶν), 1838 (καταδίκη λατινικῶν καινοτομιῶν), 1848, 1895, καταδικάσθηκαν οἱ πλάνες τοῦ παπισμοῦ, γιά νά μή μιλήσουμε γιά τήν πλειάδα τῶν Ἁγίων Πατέρων πού καταδικάζουν μεμονωμένα τήν αἵρεση τοῦ παπισμοῦ.

Ἀκόμη, ἄς θυμηθοῦμε ἐνταῦθα λίγα ἀπό τήν πρόσφατη ἱστορία, ἀναδιφῶντες σέ φωτογραφικό ὑλικό διαθέσιμο στό διαδίκτυο, ὅσον ἀφορᾶ τήν δραστηριότητα τοῦ ἰδίου τοῦ Μπάτσκας Εἰρηναίου, ὡς καί τῶν ὁμοφρόνων του, Μαυροβουνίου Ἀμφιλοχίου Ράντοβιτς καί πρ. Ἐρζεγοβίνης Ἀθανασίου Γιέφτις, πάντων ἐπικαλουμένων πρός ἐπίρρωσιν τῆς Ὀρθοδοξίας των τήν μαθητεία των πλησίον τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, ἀλλά μακράν ἀπεχόντων ἀπό αὐτῆς.

Μόνον εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς παρέμεινε καί παραμένει πιστός στήν Ὀρθόδοξη Παρακαταθήκη τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου· αὐτός δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν ἅγιο Μητροπολίτη Ράσκας-Πριζρένης καί Κοσσυφοπεδίου–Μετοχίων (εἰς τήν ἐξορία πλέον) Σεβασμιώτατο π.Ἀρτέμιο.

Ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου

Πεντάλοφος Παιονίας Κιλκίς

  

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ ΜΟΝΑΧΗΣ (+18-11-2016 ΕΚ. ΗΜ.)

 ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ ΜΟΝΑΧΗΣ (+18-11-2016 ΕΚ. ΗΜ.)

Το απόρθητο φρούριο των Ορθοδόξων Μοναζουσών των Σπετσών, του Αειμνήστου Γέροντος Χρυσοστόμου, απέκτησε ακόμη μία μεσίτρια στον Ουρανό. 

Η αγαπητή μας Μοναχή Ολυμπιάς, αναπαύεται πλέον στους κόλπους του Θεού, μετά από έναν βίο όπως τον ήθελε ο Κύριος: οσιακό, ομολογιακό και μαρτυρικό.

  Το παρακατω βίντεο στο οποίο η μακαριστή ομολογήτρια Ολυμπιάδα Μοναχή ομιλεί για τον Διωγμό που υπέστησαν, όταν σύσσωμη η Γυναικεία Αδελφότητα της Ιεράς Μονής των Αγίων Πάντων Σπετσών, υπό τον Πνευματικό της π. Χρυσόστομο Σπύρου, διέκοψαν κοινωνία (1983) με τον οικείο Επίσκοπο Ύδρας κ. Ιερόθεο, για την αίρεση του Οικουμενισμού.

Είθε οι δειλοκάρδιοι Μοναχοί της σήμερον να βρουν, έστω και την ενδεκάτη, την τόλμη να σηκώσουν ψηλά τις σημαίες της Ομολογίας!

Ολυμπιάδος Μοναχής, αιωνία η μνήμη, γ΄!

Ἐρωτώμενοι ἀπό ἀδελφούς μας ἐν τῷ κόσμῳ περί τῆς «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου», θά θέλαμε νά καταθέσουμετά ἑξῆς:

Ἐμεῖς οἱ Μοναχοί, ἀδελφοί μου, ζοῦμε καθημερινά τή λειτουργική ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας στό ἀναλόγιο καί ἐνώπιον τῆς Ἁγίας Τραπέζης. Ἀπό τήν ἀναστροφή μας μέ τά ἱερά κείμενα (Παρακλητική, Μηναῖον κλπ), διδασκόμεθα ἐμπειρικά τήν δογματική ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Μέ πόνο ἀντικρίζουμε τά κείμενα τῆς ἐν Κρήτῃ συνόδου ὡς ξένα πρός τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος» δέν εἶναι «Σύνοδος», δέν ἐπορεύθη τήν ὁδόν τῶν Ἁγίων Συνόδων τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀφοῦ δέν ἐπεκύρωσε τίς προηγούμενες Συνόδους. Δέν εἶναι «ἑπόμενη τοῖς Ἁγίοις Πατράσι». Ἡ σύνοδος τῆς Κρήτης ἔφερε μιά ἀνατροπή στήν ἱστορία τῆς λειτουργίας τῶν Συνόδων.

Μιά ἀληθινή Σύνοδος εἶναι συνέχεια τῶν πρό αὐτῆς Συνόδων καί ἐπικυρώνει τίς ἀποφάσεις τους, ὅπως συμβαίνει μέχρι σήμερα μέ τίς τοπικές συνόδους τῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν. Ἡ ἐν Κρήτῃ σύνοδος δέν ἐπεκύρωσε τίς πρό αὐτῆς Συνόδους, δέν κατεδίκασε τίς αἱρέσεις πού αὐτές κατεδίκασαν, ἀλλά ἐνεργώντας ἀντίθετα καί ἀντιπατερικά, ἀγνοώντας τίς ἀποφάσεις τῶν πρό αὐτῆς Συνόδων, ἀνύψωσε τίς αἱρέσεις καί τίς ἀναγνώρισε ὡς Ἐκκλησία.

Αὐτό τραυμάτισε τήν μοναχική μας συνείδηση. Αἰσθανόμεθα τίς ἀποφάσεις τῆς συνόδου αὐτῆς ὡς ξένο σῶμα πού προσπαθεῖ μέ βία νά εἰσχωρήσει μέσα στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Θεωροῦμε ὅτι ἡ σύνοδος αὐτή ἐμφορεῖται ἀπό τό πνεῦμα τῆς συγχρόνου παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (πού ἤδη μετρᾶ πάνω ἀπό 100 χρόνια ζωῆς) καί ὅτι ἀπέστη ἀπό τόν ὀρθό δρόμο πού μᾶς ὑπέδειξαν οἱ Πατέρες μας.

Ἐμεῖς οἱ Μοναχοί ἐμμένουμε «ἐν οἷς ἐδιδάχθημεν καί ἐπιστώθημεν», ἀναμένοντες καί προσκαρτεροῦντες ἐν προσευχῇ καί νηστείᾳ διά τήν ἔκβασιν τῆς ὅλης ὑποθέσεως.

Μετ᾿ εὐχῶν,

Ὁ Καθηγούμενος

Ἀρχιμανδρίτης Χρυσόστομος

καί οἱ σύν ἐμοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοι