Θεόδωρος Κολοκοτρώνης : ¨Έλληνες σήμερα εγεννήθημεν και σήμερα θα πεθάνομεν για τη σωτηρία της πατρίδας!
Σαν σήμερα 26 Ιουλίου 1822...
Ο Μαχμούτ πασάς Δράμαλης, γέννημα θρέμμα της Δράμας, λεβέντης σωστός και ανδρείος πολεμιστής, με 24.000 πεζούς, 6.000 ιππείς και αρκετό πυροβολικό ξεκινά από τη Λάρισα και προσχωρεί ανενόχλητος στην Πελοπόννησο. Αιματηρός στόχος η κατάληψη του Μωρηά. Κυριεύει τον Ακροκόρινθο και από ʼκει ξεχύνεται στην Αργολική πεδιάδα. Λύει την πολιορκία του Ναυπλίου και βάζει στο στόχαστρο την καρδιά της Επανάστασης, τη Ντροπολιτσά.
Μπροστά στο θέαμα της τεράστιας στρατιάς όλοι οι Έλληνες αρχηγοί και καπεταναίοι τρέπονται σε φυγή.
Ένας όμως δεν το κάνει. Είναι ο Θοδωρής Κολοκοτρώνης. Τέτοια είναι η ψυχή του Έλληνα. Ελεύθερη, αδέσμευτη, πεντακάθαρη.
Ο Γέρος του Μωριά ξεχνάει το εμφύλιο μίσος και με κεραυνοβόλες ενέργειες οργανώνει μικρό στρατό για να σταματήσει το αιματηρό διάβα του Δράμαλη.
«Καμένη γη!». Ο Κολοκοτρώνης δίνει εντολή στους άντρες του να κάψουν τα πάντα στον αργολικό κάμπο. Ούτε ένα φύλλο πράσινο δεν έμεινε. Τα πηγάδια δηλητηριάστηκαν. Όταν λοιπόν έφτασε ο Τούρκος στο Άργος δε μπορούσε να εφοδιάσει τους άντρες του, αποφασίζοντας να επιστρέψει στην Κόρινθο, παραπλανώντας όμως τους Έλληνες αρχηγούς ότι θα πάει στην Τριπολιτσά.
Ο ευφυής Κολοκοτρώνης αντιλαμβάνεται το τέχνασμα του Δράμαλη και προτείνει τα παλληκάρια του να πιάσουν τα Δερβενάκια, που είναι το μοναδικό πέρασμα για την Κορινθία. Οι υπόλοιποι οπλαρχηγοί τον χλευάζουν λέγοντάς του πως θυμήθηκε τις κλέφτικες συνήθειές του. Με ελάχιστες δυνάμεις, ο Γέρος του Μωριά μένει πιστός στο στρατιωτικό του ένστικτο και μεταβαίνει στα Δερβενάκια σχεδόν μόνος του.
Ένας όμως δεν το κάνει. Είναι ο Θοδωρής Κολοκοτρώνης. Τέτοια είναι η ψυχή του Έλληνα. Ελεύθερη, αδέσμευτη, πεντακάθαρη.
Ο Γέρος του Μωριά ξεχνάει το εμφύλιο μίσος και με κεραυνοβόλες ενέργειες οργανώνει μικρό στρατό για να σταματήσει το αιματηρό διάβα του Δράμαλη.
«Καμένη γη!». Ο Κολοκοτρώνης δίνει εντολή στους άντρες του να κάψουν τα πάντα στον αργολικό κάμπο. Ούτε ένα φύλλο πράσινο δεν έμεινε. Τα πηγάδια δηλητηριάστηκαν. Όταν λοιπόν έφτασε ο Τούρκος στο Άργος δε μπορούσε να εφοδιάσει τους άντρες του, αποφασίζοντας να επιστρέψει στην Κόρινθο, παραπλανώντας όμως τους Έλληνες αρχηγούς ότι θα πάει στην Τριπολιτσά.
Ο ευφυής Κολοκοτρώνης αντιλαμβάνεται το τέχνασμα του Δράμαλη και προτείνει τα παλληκάρια του να πιάσουν τα Δερβενάκια, που είναι το μοναδικό πέρασμα για την Κορινθία. Οι υπόλοιποι οπλαρχηγοί τον χλευάζουν λέγοντάς του πως θυμήθηκε τις κλέφτικες συνήθειές του. Με ελάχιστες δυνάμεις, ο Γέρος του Μωριά μένει πιστός στο στρατιωτικό του ένστικτο και μεταβαίνει στα Δερβενάκια σχεδόν μόνος του.
