Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου περί των προφητικῶν λόγων του Ἁγίου Παϊσίου διά τήν Κύπρον

 

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

____________________

Σὲ βίντεο στὸ youtube, τὸ ὁποῖο τιτλοφορεῖται “Κύπρου Γεώργιος | Ἅγιος Παΐσιος ἔλεγε παραμύθια”, ἀπὸ τὸν διαδικτυακὸ ἱστότοπο “Ὀρθοπιστία”, ποὺ ἀφορᾶ συνέντευξη τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Γεωργίου στὸ δημοσιογράφο Ἀνδρέα Κημήτρη (παρμένο ἀπὸ τὸ tic toc, τοῦ ὁποίου ἔχει πάρει τὸ μέρος αὐτὸ τῆς συνένετευξης), ὁ Μακαριώτατος στὸ σημεῖο αὐτὸ ποὺ προβάλλεται στὸ βίντεο ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: 

“Ἔρχονται καὶ λένε σήμερα, μὰ εἶπε ὁ Ἅγιος Παΐσιος θὰ φύγουν οἱ Τοῦρκοι, ὅπου νά ’ναι, τά ’χουν τὰ κόλλυβα τυλιγμένα στὴ ζώνη τους… ἔτσι τὸ εἶπε. Ὅταν πήγαιναν μπροστά του ἄνθρωποι ἀπελπισμένοι πρόσφυγες, ἔπρεπε νὰ τοὺς δώσει κάποιους λόγους παραμυθίας, νὰ τοὺς παρηγορήσει καὶ τοὺς εἶπε περιμένετε θὰ φύγουν… θὰ κάνουν… Ἦταν λόγια παρηγορητικά, δὲν ἔλεγε ἐκείνη τὴν ὥρα ἀμέσως θὰ τοὺς διώξουμε… ἔχουμε τὴν δύναμη… τὸ ἕνα τὸ ἄλλο”. Ἀκολούθησε ἡ ἐρώτηση τοῦ δημοσιογράφου, “Ὑπάρχει κόσμος ὁ ὁποῖος πιστεύει καὶ σοῦ λέει μὰ εἶπεν ὁ Παΐσιος ἔν νὰ φύουν οἱ Τούρτζιοι”. Ἡ ἀπάντηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἦταν ἡ ἑξῆς: “Ὀφείλουμε ἐμεῖς νὰ δίνουμε στὸν κόσμο τὴ σωστὴ ἑρμηνεία”.

  Πρὶν γίνει ὁποιοσδήποτε σχολιασμός, εἶναι δίκαιο νὰ ἀναφερθεῖ ὅτι ὁ Μακαριώτατος δὲν χρησιμοποίησε τὴ λέξη “παραμύθια”, ἀλλὰ ἀναφέρθηκε σὲ λόγους παραμυθίας, δηλαδὴ παρηγορητικοὺς λόγους καὶ τὸ ἐξήγησε καὶ εἶναι ἄδικο νὰ γίνεται τέτοια παρερμηνεία.

  Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρει τὸ ἑξῆς: «ὁ δὲ προφητεύων ἀνθρώποις λαλεῖ οἰκοδομὴν καὶ παράκλησιν καὶ παραμυθίαν» Α΄ Κορ. 14,3. Ἐμεῖς ποὺ γνωρίσαμε τὸν Ἅγιο Παΐσιο, ἔτσι ἐκλαμβάνουμε τὰ λόγια του γιὰ τὴν Κύπρο. Τὰ ἐκλαμβάνουμε ὡς προφητικὰ λόγια καὶ παρεπόμενα λόγια παρακλήσεως καὶ παραμυθίας.

  Δικαίωμα τοῦ Μακαριωτάτου εἶναι νὰ πιστεύει ὅ,τι θέλει, ὅπως καὶ ἐμᾶς δικαίωμά μας εἶναι νὰ ἐκφράζουμε αὐτὸ τὸ ὁποῖο καταλάβαμε ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἔλεγε ὁ Ἅγιος γιὰ τὴν Κύπρο. Ποτέ, μὰ ποτέ, δὲν ἀντιληφθήκαμε ὅτι, ἐπρόκειτο ἁπλὰ γιὰ παρηγορητικὰ λόγια. Ὅσοι γευθήκαμε τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι δὲν ἦταν ἁπλὰ παρηγορητικὰ λόγια, αὐτὰ ποὺ ἔλεγε ὁ Ἅγιος γιὰ τὴν Κύπρο. Ἂν ἦταν ἁπλὰ παρηγορητικὰ λόγια, θὰ ὁμιλοῦσε πολὺ γενικόλογα.

  Στὸ βιβλίο «Γέρων Παΐσιος 1924-1994, Προφητεῖες τοῦ γ. Παϊσίου γιὰ Ἐθνικὰ Θέματα -Ἀλεξανδρούπολη 2014 (Ἐπιλογὴ κειμένων: Ἀνέστης Μαυροκέφαλος)», ἀναφέρεται τὸ ἑξῆς ἀπὸ τὸν κ. Τσέτο Χρῆστο, ἐ.ἀ. Θεσσαλονίκη «Κατάγομαι ἀπὸ τὸ Χιλιομόδι Κορινθίας. Εἶμαι ἀπόστρατος ἀξιωματικός, ἐπισμηναγὸς στὸ βαθμό. Τὴν 8η Ἰουλίου 1974 ἐπισκέφτηκα τὸν Γέροντα Παΐσιο στὸ κελλί του. Καθίσαμε μαζὶ ἀρκετὲς ὧρες, σχεδὸν ὅλο τὸ ἀπόγευμα. Μιλήσαμε γιὰ ἀρκετὰ θέματα. Στὸ τέλος ἄρχισε νὰ μοῦ μιλάει γιὰ τὴν ἐπικείμενη ἀπόβαση τῶν Τούρκων στὴν Κύπρο. Ἦταν τόσο σαφής. Ἔβλεπε τὰ πράγματα σὰν νὰ γίνονταν ἐκείνη τὴ στιγμή”.

Η μετατροπή της Εορτής των Τριών Ιεραρχών εις κοσμικήν ‘’γιορτή των γραμμάτων’’

 

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

__________________

Η αναφορά αρκετών από αυτούς που καλούνται σε πανεπιστημιακό κυρίως επίπεδο, να ομιλήσουν για την ‘’Εορτή των Τριών Ιεραρχών’’, την οποίαν κατά  κανόνα καλούν ‘’Γιορτή των γραμμάτων’’, επιμελώς αποφεύγουν να αναφέρονται στους Τρεις Ιεράρχες. 

 

Η ομιλία τους δεν είναι απλά ένα κράμα στοιχείων της ‘’Εορτής των Τριών Ιεραρχών’’ και της θύραθεν παιδείας, αλλά μεγαλύνουν μονομερώς την θύραθεν παιδεία.   Η αιτία είναι προφανής. 

 

Αναφέρονται στην παιδεία με τέτοιο τρόπο που ενθυμίζει εκκοσμικευμένο φιλοσοφικό στοχασμό, ο οποίος ουδόλως αναφέρεται στον Θεό.   Όλα τούτα είναι αποκύημα του εκκοσμικευμένου ευρωπαϊκού πολιτισμού. 

 

Όπως σημειώνει ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ‘’ο ευρωπαικός πολιτισμός βασίζεται στον άνθρωπο ως θεμέλιο. Με τον άνθρωπο εξαντλείται το πρόγραμμά του και ο σκοπός του, τα μέσα του και το περιεχόμενό του’’*.

 

Με λύπη ενθυμούμαστε παλαιότερο Υπουργό της Παιδείας της Κύπρου, ο οποίος ως κύριος ομιλητής κατά την Εορτή των Τριών Ιεραρχών, στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου, κατά την Θεία Λειτουργία μάλιστα, τόνισε ότι δεν πιστεύει στην εξ αποκαλύψεως χριστιανική θρησκεία.  Ουδείς ευρέθη να τον κατεβάσει από το παραθρόνιο από το οποίο εξεφωνούσε την ομιλία του.   

 

Δεν μπορώ με βεβαιότητα να ισχυριστώ αν η ανοχή θα ήταν η ίδια, σε περίπτωση που κάποιος ομιλητής τον μ. Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄ είναι που αμφισβητούσε με τέτοιο κατηγορηματικό τρόπο.

Ο Άγιος Φώτιος δια την αιρετικήν προσθήκην του Filioque

 

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

_________________

Δυστυχώς στις μέρες μας υπάρχουν κάποιοι Κληρικοί και λαϊκοί θεολόγοι, οι οποίοι προσπαθούν να προσδώσουν δευτερεύουσα σημασία στην Ορθόδοξη απολογητική για την αιρετική προσθήκη του Filioque.

 

 Ο Άγιος Φώτιος ανασκευάζοντας την αιρετική προσθήκη του Filioque, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής : «Η μεν πρόοδος, ω βέλτιστε, άμα τε και αδιασπάστως εκ του Πατρός τω τε Υιώ και Πνεύματι θεολογείται, ουδείς δ’ αναγκάσει λόγος εις την του Υιού μεταπεσείν το Πνεύμα προσηγορίαν, ή την αδελφικήν αναδέξασθαι σχέσιν, ή την εκείνου σχέσιν εξιδιώσατο’’.  

 

Και συνεχίζει ο Άγιος Φώτιος ως ακολούθως, καταδεικνύων τη σημασία της ομολογίας για την αιρετική αυτή προσθήκη των Παπικών : ‘’Αλλά ταύτα μεν έκαστος των νουν έχειν ηξιωμένων Χριστού και φρονείν και διδάσκειν άλλους έτοιμον παρέχεται την χάριν.  Ου γαρ, διότι εκ του αυτού θεολογούνται προϊέναι, ή εις υιότητα το Πνεύμα συνδιαστήσεται της ιδίας εξιστάμενον ιδιότητος, ή ο Υιός, της χαρακτηριζούσης αυτόν αποστάς γεννήσεως, εις το του Πνεύματος ιδίωμα συγχήσεται∙  εκ του αυτού γαρ άμφω, αλλ’ ουχ ωσαύτως ουδέ κατά την ιδιότητα την αυτήν η εκατέρου πρόοδος.  Και γαρ ο μεν Υιός του Πατρός προήλθεν δια γεννήσεως, το Πνεύμα δε δι’ εκπορεύσεως’’*.

 

Ο θεολογικός τρόπος ανασκευής του Αγίου Φωτίου, καταδεικνύει ότι ανασκευάζει μια αιρετική πλάνη, και δεν μπορεί να παρουσιάζεται η αιρετική προσθήκη του Filioque, σαν αποτέλεσμα μεταφραστικού λάθους ή σαν λεκτική παρεξήγηση, ούτε φυσικά μπορεί κάποιος να παρουσιάζει την κακόδοξη αυτή προσθήκη απλά σαν ‘’αδυναμία’’ της λατινικής γλώσσας να αποδώσει τον ρηματικό τύπο ‘’εκπορεύεται’’. 

 

Ο Άγιος Φώτιος σημείωνε σε επιστολή του προς τον  Μιχαήλ το άρχοντα της Βουλγαρίας ότι, «η του πλησίον στοργή και τελεία αγάπη των των άλλων εντολών ενεαυταίς περιέχουσι τας πράξεις» και ότι «ουδέν αγάπης,  ως έοικε, κραταιότερον», υπεδείκνυε και τα ακόλουθα που φανερώνουν το μεγαλείο της χριστιανικής αγάπης : «...ων η τιμιωτάτη και των άλλων πρωτεύουσα  χάρις προς το θείον εστίν απλανής και σωτήριος χειραγωγία, ην πρώτη και μόνη χαρίζεται της καθαράς και αμωμήτου πίστεως ημών των Χριστιανών η μάθησις και μυσταγωγία, αύτη γαρ της πολυμόρφου πλάνης τον άνθρωπον απαλλάττουσα και τα της καρδίας όμματα της εκείθεν αχλύος αποκαθαίρουσα, καθαρά ψυχής θεωρία τω καθαρωτάτω κάλλει της λατρείας καθαρώς ενατενίζειν παρέχεται· δι’ ης εις την υπέρ νουν ουσίαν και πάντων αιτίαν και δημιουργόν αναγόμενοι την ενοειδή και υπέρθεον της τριάδος θεότητα, καθ’ όσον εστίν ανθρώπω δυνατόν, ενοπτριζόμεθα».

 

Η εκτροπή από τη δογματική αλήθεια αποτελεί αιρετική πλάνη.  Ο πόλεμος κατά των αιρέσεων, τόσο την τέλεια  αγάπη προς τον Θεό φανερώνει, όσο και την τέλεια αγάπη προς τον πλανηθέντα αδελφό.  Και στην προκειμένη περίπτωση η προσθήκη του Filioque, αποτελεί αιρετική πλάνη και συνεπώς ο έλεγχος της αίρεσης αποτελεί υποχρέωση προς τον πλανηθέντα αδελφό.

 

Η προσθήκη του Filioque  αποτελεί αιρετική πλάνη. «Ο μεν γαρ Πατήρ αναίτιος και αγέννητος· ου γαρ εκ τινος, εξ εαυτού γαρ το είναι έχει.  Ο δε Υιός εκ του Πατρός γεννητώς.  Το δε Πνεύμα το Άγιον και αυτό μεν εκ του Πατρός, αλλ’ ου γεννητώς, αλλ’ εκπορευτώς», αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.  «Και γαρ ο μεν Υιός του Πατρός προήλθεν δια γεννήσεως, το Πνεύμα δε δι’ εκπορεύσεως», τόνιζε ο Άγιος Φώτιος. 

 

Αυτά παραλάβαμε από τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας, αυτά διαφυλάσσουμε, γι’ αυτό τονίζομε ότι ο Παπισμός είναι αίρεση και όχι ‘’ετερόδοξη εκκλησία’’.

 

*Αγίου Φωτίου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως ‘’Αμφιλόχια’’ (Απόκρισις εις ερώτησιν κη΄)