Mία άποψη περί του Αγίου Φωτός

 

Εισαγωγικά

Η παρακάτω άποψη δημοσιεύτηκε σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης και θέτει ένα σοβαρότατο προβληματισμό περί του Αγίου Φωτός.Το σχετικό κείμενο είναι διαμορφωμένο, χωρίς να αλλάζει η κεντρική ιδέα της δημοσίευσης.

---------------------------------------------------------------------------------

Φίλοι μου, καλή σας ημέρα. Λόγω της ιερότητας των ημερών, θα ήθελα να καταθέσω λίγες σκέψεις σχετικά με το Άγιο Φως και τις αλλαγές που παρατηρούνται στους καιρούς μας. Επί αιώνες, η πίστη μας διδάσκει ότι κάθε Μεγάλο Σάββατο το Άγιο Φως κατέρχεται ως Άκτιστο Φως, ανάβοντας τις λαμπάδες του Πατριάρχη, τα καντήλια του Παναγίου Τάφου και τα κεριά των πιστών. Για περίπου δεκαπέντε λεπτά από την εμφάνισή του, το Φως αυτό έχει την ιδιότητα να μην καίει, πριν μεταβληθεί τελικά σε κτιστό και φυσικό φως.

Παρατηρούμε όμως τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά τη Σύνοδο του Κολυμπαρίου και τα πρόσφατα υγειονομικά γεγονότα, μια προσπάθεια υποβάθμισης αυτού του θαύματος. 

Εκπρόσωποι της Εκκλησίας, αντί να ομολογούν τη δύναμη της πίστης, υποστηρίζουν πλέον δημόσια ότι το Άγιο Φως λαμβανόταν ανέκαθεν από την «ακοίμητη καντήλα» του Τάφου. Αυτός ο ισχυρισμός έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με την ιστορική πραγματικότητα και τα αυστηρά πρωτόκολλα αιώνων. Αν το Φως ήταν απλώς η φλόγα μιας καντήλας, δεν θα υπήρχε λόγος για τον εξονυχιστικό σωματικό έλεγχο του Πατριάρχη από τις ισραηλινές αρχές για τυχόν μέσα ανάφλεξης, ούτε για την επίσημη σφράγιση του Τάφου με βουλοκέρι αφού πρώτα ερευνηθεί σχολαστικά για καύσιμη ύλη. Επιπλέον, η παρουσία ετερόδοξων παρατηρητών, όπως οι Αρμένιοι, γινόταν ακριβώς για να διαπιστωθεί το υπερφυσικό του γεγονότος και να αποκλειστεί κάθε πιθανότητα ανθρώπινης παρέμβασης.

Καιρός να στρέψουμε το νου μας στους ηρωικούς ακρίτες της Ορθοδοξίας που κινδυνεύουν – Τους Αγιοταφίτες πατέρες!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Οι Αγιοταφίτες πατέρες κρατούν την Ελληνική σημαία ψηλά στα Πανάγια προσκυνήματα, άλλα στέλνουν κραυγή αγωνίας. Εμείς γιατί παραμένουμε επαναπαυμένοι;

Με αφορμή την τελευταία (και παραλίγο φονική) επίθεση που δέχθηκε ένας ζωντανός ιερομάρτυρας της Ορθοδοξίας, ο Ηγούμενος του Ι. Ν. της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος στην Ι. Μ. Φρέατος Ιακώβ στη Σαμάρεια, Γέροντας Ιουστίνος, έχει μεγάλη σημασία να στρέψουμε το νου μας και την προσευχή μας προς αυτούς τους ηρωικούς ακρίτες, που στέκονται ακοίμητοι φρουροί της Πίστεως στους Αγίους Τόπους.

To μαρτύριο είναι καθημερινότητα για τους Αγιοταφίτες

Ο πατήρ Ιουστίνος Μάμαλος, που προσφέρει εδώ και δεκαετίες τις ανεκτίμητες πνευματικές υπηρεσίες του στο προσκύνημα όπου ο ίδιος ο Χριστός συνάντησε τη Σαμαρείτιδα, πριν λίγο καιρό δέχθηκε επίθεση με μολότοφ από φανατικούς ορθόδοξους Άραβες. Τραυματίστηκε στο χέρι του. Με τη βοήθεια του Θεού ανάρρωσε.

ΖΗΤΟΥΜΕ ΠΕΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙ: ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ.

ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ 
ΠΟΥ BOOYN KAI KΡΑΖΟΥΝ.

ΣΧετικα με οσα γραψαμε για το αγιο Φως και καποιοι μας λοιδορουν που αρνουμαστε να γινουμε ευκολοπιστοι.
Εχουμε και τις μαρτυριες αλλων δυο μητροπολιτων του πατριαρχειου (ισως να τις δημοσιοποιησουμε), που λενε τα ιδια και ειναι σημερα ΣΥΝΟΔΙΚΟΙ της συνοδου του πατριαρχειου Ιεροσολυμων.
Εσεις που πιστευετε χωρις να ακουτε και την αλλη αποψι μοιαζετε εκεινους που πιστεψαν και το 666 στο μπαρ κοουντ της Δαιμονισμενης Ρελφ και που το πιστεψαν και τους κατελαβε αυτος ο Δαιμονισμος και τους δικους μας εδω στην Ελλαδα και τους κολησε στο κουτελο τους και δεν φευγει με τιποτα.
Ναι, αυτο λεγεται ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΟΣ. 
Μια ...κρουστα δαιμονικη μεσα στο μυαλο του αφελους και ευκολοπιστου.
Και ο Δαιμονισμος ειναι δυνατον να καταλαβη και ευσεβεις ανθρωπους .
Καμνω ενα ΕΡΩΤΗΜΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ και οποιος μπορει ας απαντηση:

Πητε μου, πως, ενω ειναι κατασκοτεινα μεσα στον ταφο, πως ΔΙΑΒΑΖΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΒΑΘΥΤΑΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ, με τι ΦΩΣ;
Μηπως της ακοιμητης κανδυλας; 
΄Η αναβει καποιο φως μπροστα του θαυματουργικα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΖΗΤΑΩ απο ΟΛΟΥΣ.
Μια απλη σκεψι εκανα. 
ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ.
Και αφηστε τα ...σαπια σας.
Αμαν πια, θα μας βγαλετε και απιστους σε λιγο.
Ενταξει ευσεβουληδες χριστιανουληδες;
ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ.

ΟΜΟΛΟΓΙΑ: Με το να βγαινουμε σαν Εκκλησια και να ομολογουμε την Αληθεια των πραγματων δεν μειωνεται η Πιστι των Ορθοδοξων, μαλλον ανδρουται και ενισχυεται και πληρουται φωτος και δοξης.

IΔΟΥ Η ΕΥΧΗ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ προ του Παναγιου Ταφου και της ακοιμητης κανδυλας.

Ο μητροπολιτης Γερασων Θεοφανης ειναι μελος της Ιερας Συνοδου του Πατριαρχειου Ιεροσολυμων.

«Δέσποτα Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἡ ἀρχίφωτος σοφία τοῦ ἀνάρχου Πατρός. Ὁ φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον, ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὁ εἰπὼν γεννηθήτω φῶς καὶ ἐγένετο φῶς. Κύριε, ὁ τοῦ φωτὸς χορηγός, ὁ ἐξαγαγὼν ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ σκότους τῆς πλάνης καὶεἰσαγαγὼν εἰς τὸ θαυμαστὸν φῶς τῆς σῆς ἐπιγνώσεως, ὁ τὴν γῆν μὲν πᾶσαν διὰ τῆς ἐν αὐτῇ ἐνσάρκου παρουσίας σου, τὰ καταχθόνια δὲ διὰ τῆς εἰς Ἅδην καταβάσεώς σου φωτὸς πληρώσας καὶ χαρᾶς, μετὰ δὲ ταῦτα διὰ τῶν ἁγίων σου Ἀποστόλων φῶς καταγγείλας πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν. Εὐχαριστοῦμεν σοί, ὅτι διὰ τῆς εὐσεβοῦς πίστεως μετήγαγες ἡμᾶς ἀπὸ σκότους εἰς φῶς καὶ γεγόναμεν υἱοὶ διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος,θεασάμενοι τὴν δόξαν σου πλήρη οὖσαν χάριτος καὶ ἀληθείας. ἀλλ’ ὦ φωτοπάροχε Κύριε, ὁτὸ μέγα φῶς ὤν, ὁ εἰπὼν, ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει. Δέσποτα Κύριε, τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον. Τὸ μόνο φῶς τοῦ κόσμου καὶ φῶς τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων, οὗ ἀπὸ τῆς δόξης ἐπληρώθη τὰ σύμπαντα, ὅτι φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθας διὰ τῆς ἐνσάρκου σου οἰκονομίας, εἰ καὶ οἱ ἄνθρωποι ἠγάπησαν μᾶλλον τὸ σκότος ἦ το φῶς. Σὺ Κύριε φωτοδότα, ἐπάκουσον ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ἀναξίων δούλων σου τῶν τῇ ὥρα ταύτῃ παρισταμένων τῷ παναγίῳ σου καὶφωτοφόρῳ τούτῳ τάφῳ καὶ πρόσδεξαι ἡμᾶς τιμῶντας τὰ ἄχραντα πάθη σου, τὴν παναγίαν σου σταύρωσιν, τὸν ἑκούσιον θάνατον καὶ τὴν ἐν τῷ πανσεβάστῳ τούτω μνήματι τοῦ τεθεωμένου σου σώματος κατάθεσιν καὶ ταφὴν καὶ τριήμερον ἐξανάστασιν, ἣν χαρμονικῶς ἤδη ἀρξάμενοι ἑορτάζειν, μνείαν ποιούμεθα καὶ τῆς ἐν Ἅδου καθόδου σου, δι’ ἧς τὰς ἐκεῖσε τῶν δικαίων κατεχομένας ψυχὰς δεσποτικῶς ἠλευθέρωσας τῇ ἀστραπῇ τῆς σῆς θεότητος φωτὸς πληρώσας τὰ καταχθόνια. Ὅθεν δὴ ἀγαλλομένῃ καρδίᾳκαὶ χαρᾷ πνευματικῇ κατὰ τοῦτο τὸ ὑπερευλογημένον Σάββατον τὸ ἐν γῇ καὶ ὑπὸ γῆν θεοπρεπῶς τελεσθέντα σοὶ σωτηριωδέστατα μυστήριὰ σου ἑορτάζοντες καὶ σὲ τὸ ὄντως ἱλαρὸν καὶ ἐφετὸν φῶς ἐν τοῖς καταχθονίοις θεϊκῶς ἐπιλάμψαν ἀναμιμνησκόμενοι, φωτοφάνειαν ποιούμεθα, σοὺ τὴν πρὸς ἡμᾶς συμπαθῶς γενομένην θεοφανείαν, εἰκονίζοντες. Ἐπειδὴ γὰρ τῇ σωτηρίῳ καὶ φωταυγεῖ νυκτὶ πάντα πεπλήρωται φωτὸς οὐρανὸς τὲ καὶ γῆ καὶ τὰ καταχθόνια διὰ τὸ ὑπερφυὲς μυστήριον τῆς ἐν Ἅδου καθόδου σου καὶ τῆς ἐκ Τάφου σου τριημέρου ἀναστάσεως. Διὰ τοῦτο, ἐκ τοῦ ἐπὶ τοῦτον τὸν φωτοφόρον σου Τάφον εὐλαβῶς λαμβάνοντες, διαδίδομεν τοῖς πιστεύουσιν εἰς σὲ τὸ ἀληθινὸν φῶς καὶ παρακαλοῦμεν καὶ δεόμεθὰ σου, Πανάγιε Δέσποτα, ὅπως ἀναδείξῃς αὐτὸ ἁγιασμοῦ δῶρον καὶ πάσης θεϊκῆς σου χάριτος πεπληρωμένον, διὰ τῆς χάριτος τοῦ Παναγίου καὶ φωτοφόρου Τάφου σου. Καὶ τοὺς ἁπτομένους εὐλαβῶς αὐτοῦ εὐλογήσῃς καὶ ἁγιάσῃς, τοῦ σκότους τῶν παθῶν ἐλευθεριῶν καὶ τῶν φωτεινοτάτων σου σκηνῶν καταξιώσῃς, ὅπου φῶς τὸ ἀνέσπερόν της σῆς θεότητας λάμπει. Χάρισαι αὐτοῖς, Κύριε, ὑγείαν καὶ εὐζωίαν καὶ τοὺς οἴκους αὐτῶν παντὸς ἀγαθοῦ πλήρωσον.

Ναί, Δέσποτα φωτοπάροχε, ἐπάκουσόν μου τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτη καὶ δὸς ἡμῖν τέ καὶ αὐτοῖς περιπατεῖν ἐν τῷ φωτί σου καὶ ἐν αὐτῷ μένειν, ἕως τὸ φῶς τῆς προσκαίρου ζωῆς ταύτης ἔχωμεν. Δὸς ἡμῖν Κύριε, ἳνα τὸ φῶς τῶν καλῶν ἔργων ἡμῶν λάμπῃ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων καὶ δοξάζωσι σὲ σὺν τῷ ἀνάρχῳ σου Πατρὶ καὶ τῷ Παναγίῳ Πνεύματι. Εἰς φῶς γὰρ ἐθνῶν ἡμᾶς τέθηκας, ἳνα αὐτοῖς τῇ σκοτίᾳ περιπατοῦσι φαίνωμεν. Ἀλλ’ ἡμεῖς ἠγαπήσαμεν τὸ σκότος μᾶλλον ἢ τὸ φῶς, φαῦλα πράσσοντες. Πᾶς γὰρ ὁ φαῦλα πράσσων μισεῖ τὸ φῶς κατὰ τὸν ἀψευδῆ λόγον σου. Διὰ τοῦτο ὁσημέραι προσκόπτομεν ἁμαρτάνοντες, ἐπειδὴ περιπατοῦμεν ἐν τῇ σκοτίᾳ. Ἀλλ’ ἀξίωσον ἡμᾶς τὸ ὑπόλοιπόν τῆς ζωῆς ἡμῶν βιωτεῦσαι πεφωτισμένους τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς διανοίας ἡμῶν. Δὸς ἡμῖν, ἳνα ὡς τέκνα φωτὸς περιπατήσωμεν ἐν τῷ φωτὶ τῶν ἐντολῶν σου. Τὸ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος φωτεινὸν ἔνδυμα, ὅπερ διὰ τῶν ἔργων ἠμαυρώσαμεν, λεύκανον, ὡς τὸ φῶς, ὁ ἀναβαλλόμενος τὸ φῶς ὥσπερ ἱμάτιον. Δὸς ἡμῖν ἐνδύσασθαι τὰ ὃπλα τοῦ φωτός, ἳνα δι’ αὐτῶν τὸν ἄρχοντα τοῦ σκότους τροπούμεθα, ὃς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός. Ναί, Κύριε, καὶ ὡς ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιὰ θανάτου καθημένοις φῶς ἔλαμψας οὕτω σήμερον λάμψον ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν τὸ σὸν ἀκήρατον φῶς ἳνα τούτου φωτιζόμενοι καὶ θερμαινόμενοι ἐν τῇ πίστει, δοξάζωμεν Σὲ τὸ μόνον ἐκ μόνου τοῦ ἀρχιφώτου φωτός, ἱλαρὸν φῶς εἰς τοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνας. Ἀμήν»