Ο Πάπας Φραγκίσκος...Κι εμείς...(Ένα κείμενο οικουμενιστικής απόχρωσης ορθοδόξου κληρικού

Ερώτηση :Ο συγκεκριμένος κληρικός  άραγε έχει λοβοτομηθεί, ώστε να αγνοεί ή να ξεχνά πως ο Παπισμός είναι η μεγαλύτερη διαστροφή του Χριστιανισμού;;;

Γράφει στη Romfea.gr ο π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

---

Α. Γενική Επισκόπηση

Διαβάζοντας το Ευαγγέλιο εύκολα συνειδητοποιούμε ότι οι αναφορές στο πρόσωπο του Πέτρου είναι εντυπωσιακά περισσότερες από όσες στους άλλους Αποστόλους.

Ήδη στα Ευαγγελικά κείμενα φαίνεται η ξέχωρη (για να μην πούμε υπεροχική) θέση του Πέτρου.

Μέσα στο Ευαγγέλιο ο Χριστός τον χρίει θεμέλιο της Εκκλησίας λέγοντας του ότι «Συ είσαι Πέτρος, δηλαδή βράχος (ακόμη και τώρα τα μεγάλα βράχια στην Κύπρο τα λένε... Πέτρους!!) πάνω στον οποίο θα θεμελιώσω την Εκκλησία μου». Και θυμάται κανείς τις επισημάνσεις του Χριστού για το πού πρέπει ο οποιοσδήποτε να χτίζει το σπίτι του (Ματθ. 7,24–27). Αυτή η αντίληψη για τον Πέτρο "στοίχειωσε" την Εκκλησία. 

Ο επίσκοπος της Ρώμης κάτοχος–διάδοχος της θέσεως του Πέτρου είχε για την αδιαίρετη Εκκλησία κύρος και ισχύ αναφοράς και δικαίωμα αρνησικυρίας.

Το παλαιό προχριστιανικό αξίωμα για την Ρώμη, εν πολλοίς ισχύει και για τους χριστιανούς: Roma locuta, causa finita!

Εν απουσία του επισκόπου Ρώμης και χωρίς την συμφωνία του η οποιαδήποτε εκκλησιαστική απόφαση στασιαζόταν. Λόγω παράκαμψης του αντιπροσώπου του Ρώμης προσετέθη λόγος ακυρώσεως της Ληστρικής συνόδου. Ο Ρώμης εξεδίκαζε ως εφετείο και Άρειος Πάγος όλα τα της Εκκλησίας εκκρεμούντα θέματα.

Είναι τότε που η Εκκλησία περίμενε τον Τόμο του Λέοντος για να περιγράψει φραστικά την πίστη της στο πρόσωπο του Χριστού και τα ιδιώματα των δύο φύσεων Του.

Τον μέγα Μάξιμο τον προστάτευε με το κύρος του ο Πάπας, και στην Εικονομαχία η Ρωμαϊκή Εκκλησία ήταν καταφύγιο των διωκομένων.

Και μπήκε ο διάβολος εν τω μέσω των αδελφών και άρχισαν οι αποστασιοποιήσεις και η ακατανοησία και οι προσχηματικές επικλήσεις στα... χωρίζοντα που προϋπήρχαν, αλλά τα κάλυπτε η αγάπη.

Τότε τα... αποκάλυπτε η κακοδιάθετη "παρατηρητικότητα". Οι Ανατολικοί ασχολιόντουσαν με τα ανύπαρκτα γένια των Δυτικών κληρικών, τον άζυμο άρτο, και την νηστεία του Σαββάτου και οι Δυτικοί με το ζέον και τον γάμο των κληρικών και ανάλογες υπολεπτομέρειες. Και πάνω απ’ όλα, και οι δύο έκαναν διελκυστίνδα το Filioque και άκουγε καθένας τον εαυτό του χωρίς να ακούει τον άλλον.

Δυο λόγια για την φρενοβλαβοποιητική αγιογραφία του Πάπα Φραγίσκου

 

Σχολιάζει στα γρήγορα ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

 

Στον ανάποδο-εωσφορικό κόσμο που ζούμε παρακολουθήσαμε σήμερα μία ακόμη φρενοβλαβοποιητική αγιογραφία¹, αυτήν την φορά του Πάπα Φραγκίσκου.

Παρότι είναι γνωστή η ρήση του Κοσμά του Αιτωλού «τον Πάπα να καταράσθε, αυτός θα είναι η αιτία του κακού»², τα δαιμονισμένα και αντίχριστα βοθροκάναλα, συνεπικουρούμενα από ψευτο-Ορθόδοξους ιερείς ή θεολόγους, έπλεξαν το εγκώμιο ενός (ακόμη) κατηραμένου Πάπα, που το 2023 έφθασε να δηλώσει ότι:

«Ο Κλάους Σβάμπ είναι πιο σημαντικός από τον Ιησού Χριστό»³.

Επρόκειτο για έναν Πάπα που είχε προσκυνήσει την Νέα Τάξη Πραγμάτων και προπαγάνδιζε την Παγκόσμια Κυβέρνηση (διάβαζε ορθώς: Παγκόσμια Δικτατορία), για την οποία από αυτό εδώ το ιστολόγιο έχουν χυθεί ποταμοί ηλεκτρονικής μελάνης⁴.

Στην εγκύκλιο του Πάπα Φραγκίσκου «Όλοι οι Αδελφοί» (3/10/2020) περιγραφόταν ένα μοντέλο παγκόσμιας διακυβέρνησης, το οποίο θα βασίζεται στην ενίσχυση των αρμοδιοτήτων των υπερεθνικών οργανισμών.

Ειδικότερα, ο Πάπας υποστήριζε ότι:

«Πρέπει να επιτύχουμε μια παγκόσμια νομική, πολιτική και οικονομική τάξη που μπορεί να αυξήσει και να δώσει κατεύθυνση στη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη όλων των λαών με αλληλεγγύη […]»⁵.

Η ιδέα της Παγκόσμιας Κυβέρνησης ως μέσου για την επίτευξη ειρήνης και συνεργασίας μεταξύ των εθνών για το κοινό καλό της ανθρωπότητας δεν ήταν φυσικά έμπνευση του Πάπα Φραγκίσκου.

Υπέρ της Παγκόσμιας Κυβέρνησης είχε ταχθεί π.χ. στις 6 Απριλίου του 1951 και ο Πάπας Πίος ΧΙΙ, ενώ το όραμα εγκαθίδρυσης μιας τέτοιας κυβέρνησης έχει πολύ πιο βαθιές ιστορικές ρίζες⁶.

Ο Πάπας Φραγκίσκος ήταν τόσο φανατικός Νεοταξίτης, που είχε παροτρύνει τους επικεφαλής των κυβερνήσεων να αποδεχτούν την Ατζέντα 2030 του ΟΗΕ για την βιώσιμη ανάπτυξη και την πολιτική των μηδενικών ρύπων ώς το 2030⁷.

Σε ό,τι αφορά τον απάνθρωπο-πειραματικό εμβολιασμό κατά του κορωνοϊού, τον είχε και αυτόν ευλογήσει, δηλώνοντας ότι: πρόκειται για πράξη ευθύνης και αλτρουϊσμού, με την οποία προστατεύουμε τον εαυτό μας, αλλά και το κοινωνικό σύνολο⁸.

Συναφώς, ο εμβολιασμός με τα εγκεκριμένα (sic) από τις αρχές εμβόλια ήταν «πράξη αγάπης»⁹ και «ηθική υποχρέωση» των πολιτών, η δε αμφισβήτηση του εμβολιασμού αποτελούσε «αυτοκτονικό αρνητισμό»¹⁰.

Πολλές από τις παραπάνω σκέψεις περιέχονται στο εμπεριστατωμένο άρθρο του Κώστα Παπαδόπουλου στην εφημερίδα «Κυριακάτικη Δημοκρατία» με τίτλο «Ένας εκκοσμικευμένος Πάπας που προπαγανδίζει την Παγκόσμια Κυβέρνηση»¹¹.

Το άρθρο αυτό ολοκληρωνόταν με το εξής σχόλιο:

«ο εκπρόσωπος της μεγαλύτερης αριθμητικά χριστιανικής Εκκλησίας [λειτούργησε] περισσότερο ως πλασιέ της νεοταξικής ιδεολογίας σε όλα τα επίπεδά της, λοξοδρομώντας από τη χριστιανική παράδοση και θυμιατίζοντας την πολιτική ορθότητα και τους ισχυρούς του κόσμου».

Η κοίμηση του Πάπα συμβαδίζει, δυστυχώς, με την «κοίμηση» της ανθρωπότητας και, προπάντων, με εκείνη των Νεοελλήνων, οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση θρησκευτικού νηπιαγωγείου, αδυνατώντας να αντιληφθούν σε τι δαιμονικό ιστό μας έχουν εγκλωβίσει.

Οι τηλεδιασωληνωμένοι κ-οθονόπληκτοι κάθισαν σήμερα πάλι μπροστά στις νεοταξίτικες συσκευές τους για να βομβαρδισθούν με αναρίθμητες διασκευές της αλήθειας και, ειδικότερα, με τόνους παπικής προπαγάνδας.

Παράλληλα, απήλαυσαν το σόου των συναθροισθέντων αντίχριστων Νεοταξιτών, οι οποίοι μαυροφορέθηκαν για να αποχαιρετίσουν τον θρησκευτικό αρχηγό τους.

 

 

Η πενθούσα Νεοταξίτισσα Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη