Την αποκατάσταση του ιερέα Χριστόφορου Μουτάφη αποφάσισε ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Δαμασκηνός, μετά απο ανάλογη ετυμηγορία των αρμοδίων οργάνων της Ιεράς Συνόδου.

Ο πατήρ Χριστόφορος ιερουργούσε στον ναό της Αγίας Βαρβάρας Αγρινίου και πριν μια πενταετία περίπου είχε έρθει σε σύγκρουση με τον τότε Μητροπολίτη, ο οποίος τον έθεσε σε αργία.

Μετά την αποκατάσταση ο δικηγόρος Ανδρέας Τσώκος, εκ μέρους των ενοριτών της Αγίας Βαρβάρας, έστειλε δημόσια ευχαριστήρια επιστολή στον Μητροπολίτη Δαμασκηνό. Σε αυτή μεταξύ άλλων αναφέρεται:

«Με την παρούσα δημοσίευση εκφράζουμε την ικανοποίηση μας για την αποκατάσταση μιας μεγάλης αδικίας του παρελθόντος που είχε διανοιχθεί, αναίτια και κακόβουλα, στο σώμα της τοπικής Εκκλησίας, ώστε να αναπαυθεί η συνείδηση και ο λογισμός των πιστών και η πίστη στον δικαιοκρίτη Θεό να μην κλονισθεί.

Πρόκειται για την εκκλησιαστική, ποιμαντική, ηθική και γι’ αυτό θεάρεστη αποκατάσταση του λευίτη ιερέα π. Χριστοφόρου Μουτάφη, ο οποίος χωρίς να διαπράξει κάποιο αδίκημα ως άνθρωπος και ιδιαίτερα ως ιερεύς, αδίκως δυσφημίστηκε, κατακρίθηκε, διώχθηκε, δοκιμάστηκε, αλλά, παρά ταύτα, η ανθρώπινη δικαιοσύνη τον δικαίωσε».

κυκλώπειο δίκαιο»!…

του Παλαιμαχου Αγωνιστου 
Παπα Ηλια Υφαντη

Στα Νοτιοανατολικά της πόλεως του Αγρινίου υπήρχε ένα ταπεινό παρεκκλήσι, πέριξ του ποίου  η Μητρόπολη αποφάσισε να δημιουργήσει νέα ενορία. Με την ευνόητη προϋπόθεση να μεγαλώσει ανάλογα και το παρεκκλήσι.

Κλήθηκαν κάποιοι ιερείς ν’ αναλάβουν το έργο. Το αντιπαρήλθαν όμως, ο ένας κατόπιν του άλλου, όπως ο ιερέας και ο λευίτης της παραβολής του Καλού Σαμαρείτη τον περιπεσόντα στους ληστές.

Αλλά βρέθηκε και ο «καλός Σαμαρείτης», που στα σπλάχνα του μίλησε η Αγία Βαρβάρα στην οποία ήταν αφιερωμένο το παρεκκλήσι και ανέλαβε το έργο με αγάπη και ζήλο. Έρανοι τοπικοί, πανελλαδικοί και υπερπόντιοι με την έντιμη διαχείριση του ιερέα απέφεραν πακτωλό χρημάτων. Με αποτέλεσμα μέσα σε πέντε χρόνια  εκεί, που βρισκόταν το ταπεινό παρεκκλήσι να βρίσκεται τώρα ένας περικαλλής ναός.

Το αποτέλεσμα όμως αυτό σκανδάλισε κάποιους εξουσιαστές της Μητρόπολης. Οι οποίοι πίστεψαν ότι στη νεοϊδρυθείσα ενορία υπήρχε φλέβα χρυσού. Γι’ αυτό και αποφάσισαν να διώξουν  τον ιερέα, που μόχθησε για το έργο και να βάλουν κάποιον δικό τους. Αλλά συνάντησαν τείχος απόρθητο το λαό της ενορίας, ο οποίος συγκρίνοντας την εργατικότητα  και εντιμότητα του ιερέα με τους προφανείς ιδιοτελείς σκοπούς του δεσποτικού αυλόγυρου, αντιστάθηκαν πεισματικά.

Αυτό όμως χόλωσε το δεσποτικό περιβάλλον, το οποίο με αχαλίνωτη  εμπάθεια αντεπιτέθηκε εναντίον του ιερέα: Κατάπτυστα λιβελογραφήματα διαβάζονταν στις εκκλησιές όλης της Μητρόπολης εναντίον του ιερέα. Συνθήματα εξάλλου εναντίον του δεσποτικού περιβάλλοντος γράφονταν στους τοίχους.  Και τα τηλεοπτικά κανάλια πηγαινοέρχονταν, για να δίνουν το στίγμα της άνισης αναμέτρησης.

Όλο όμως αυτό το ανελέητο ηθικό λιντσάρισμα σε βάρος του έντιμου ιερέα είχε σαν συνέπεια οι απανταχού της Γης χορηγοί, που αφειδώς μέχρι τότε συνεισέφεραν να πέσουν απ’ τα σύννεφα. Και παράλληλα να πέσουν κατακόρυφα και τα έσοδα του ναού. Ο οποίος πλέον δεν επαρκούσε ούτε στις στοιχειώδεις ανάγκες του.

Οπότε οι αδίστακτοι συκοφάντες του ιερέα, αντί να ντρέπονται για το κατάντημα στο οποίο έφεραν την ενορία, άρχισαν να διατυμπανίζουν ανά την υφήλιο ότι η οικονομική καταβαράθρωση των οικονομικών του ναού οφειλόταν στο ότι ο παπάς είναι ΚΛΕΦΤΗΣ! Αυτός που με παραδειγματική εντιμότητα και εργατικότητα συνετέλεσε στην πραγματοποίηση ενός τόσο αξιοθαύμαστου έργου!

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΗ ΜΕ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑ;

Επιτελους, σεβασμιωτατε, σταματηστε να ακουτε τον ....Νταγιαν. Σταματειστε επιτελους την εξοντωσι του εντιμοτατου ιερεως  πατρος Χριστοφορου Μουταφη.

Αλήθεια και πραγματικότητα

Aπαντησι του πατρος Ηλια Υφαντη στο εξωδικο του μητροπολιτου.

Στην εφημερίδα «Το χωνί»(12-8-18) δημοσιεύτηκε εξώδικο του Σ/του Μητροπολίτη Αιτωλοα

καρνίας κ. Κοσμά, με την αξίωση να ανακληθεί το «άκρως συκοφαντικό και υβριστικό», όπως λέει, περιεχόμενο του άρθρου «Σεβασμιώτατο bullying»( 22-7-18)!

Δηλαδή, κατά τη λογική του Σ/του, συκοφαντία είναι η καταγγελία του 20χρονου bulling σε βάρος του κατά πάντα έντιμου ιερέα π. Χριστόφορου Μουτάφη. Και όχι βέβαια ο επί 20ετία ανελέητος διασυρμός του ως ΚΛΕΦΤΗ, όχι μόνο σε τοπική και πανελλήνια αλλά και σε παγκόσμια κλίμακα. Χωρίς βέβαια ποτέ να προκύψει κανένα επιλήψιμο σε βάρος του στοιχείο. Τη στιγμή μάλιστα που παραμένει στο διηνεκές αδιάψευστος μάρτυρας της ανεπίληπτης ακεραιότητάς του ο περικαλλής ναός της Αγίας Βαρβάρας. Ο ομορφότερος ναός της πόλης του Αγρινίου, που οικοδομήθηκε μέσα σε μια 5ετία. Χάρη στην ακάματη δραστηριότητά του π. Χριστοφόρου και την άψογη εκ μέρους του διαχείριση των οικονομικών του ναού. Προκαλώντας έτσι το θαυμασμό των έντιμων Αγρινιωτών και τον ανίατο φθόνο των μωρών και μοχθηρών συκοφαντών του.

Και, επειδή ο Σεβασμιώτατος αγνοεί τι σημαίνει «ύβρις» ας επιτρέψει σε μένα, τον κοινό θνητό να παραθέσω την απάντηση, που διατυπώθηκε προς την Ιερά Σύνοδο το 1987 σε ανάλογη κατηγορία. Όταν στράφηκαν τόσο εναντίον μου, όσο και εναντίον των συναδέλφων μου, Σταύρου Παπαχρήτου, Σταμάτη Χατζηκυριάκου και Ηλία Κωνσταντόπουλου:

Η απάντηση έλεγε: «Υβρις δεν είναι οι αλήθειες, που λέγονται, όσο πικρές κι αν είναι. Αλλά οι αθλιότητες που γίνονται, όσο κι αν έντεχνα και μεθοδικά συγκαλύπτονται.
Ύβρεις δεν είναι οι φωνές των αδικημένων και καταπιεσμένων, αλλά οι σκευωρίες και οι συνωμοσίες των αδικητών και καταπιεστών. Ούτε είναι ύβρεις οι οιμωγές και οι θρήνοι των θυμάτων. Αλλά τα όργια και οι ωμότητες των δήμιων και βασανιστών. Ούτε ακόμη είναι ύβρεις οι εξεγέρσεις των επαναστατών, αλλά η θηριωδία των πάσης φύσεως τυράννων.
Ύβρις είναι να βάνεις τη βία πάνω από τη συνείδηση των ανθρώπων και τα τανκς πάνω απ’ την ελευθερία του λαού.
Ύβρις είναι να βάνεις τα συμφέροντα και τα προνόμια των λίγων πάνω απ’ τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των πολλών.
Ύβρις είναι η πλουσιοπάροχη διαβίωση των δεσποτάδων, όταν ένα μεγάλο μέρος του λαού πένεται και υποφέρει.
Ύβρις είναι η «πορφύρα και ο βύσσος», που ενδύονται οι περισσότεροι δεσποτάδες, όταν οι οικογενειάρχες παπάδες δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το παλιό τους ράσο. Ύβρις είναι οι παχυλοί μισθοί και τα εκατομμύρια των αφορολόγητων τυχερών, που παίρνουν οι δεσποτάδες, όταν χιλιάδες οικογένειες φυτοζωούν με μισθούς και συντάξεις και μεροκάματα πείνας. 
Ύβρις είναι οι βίλλες και τα διαμερίσματα των δεσποτάδων και η λεγόμενη εκκλησιαστική περιουσία, όταν οι πολύτεκνοι δεν έχουν ένα κεραμίδι να στεγάσουν τη φαμελιά ους και οι ακτήμονες ένα στρέμμα γης για την πολυτέλεια ενός κήπου. 
Ύβρις είναι η ασυδοσία και αχαλίνωτη αυθαιρεσία των δεσποτάδων, απέναντι στην οποία ο παπάς δεν μπορεί να βρει ποτέ και πουθενά το δίκιο του. Για την οποία ο μακαριστός Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος αποφαίνεται ότι είναι χειρότερη ακόμη και της δικαιοσύνης των Σαρματών και των Σκυθών. Ενώ ο Μακαριστός Φλωρίνης Αυγουστίνος την τοποθετεί στο επίπεδο της δικαιοσύνης των Κυκλώπων!
Ύβρις είναι, όταν, στην αντίπερα όχθη του Αιγαίου ο προαιώνιος εχθρός της πατρίδας σου βρυχάται και παράλληλα αρπάζουν την ιερή γη της Μακεδονίας και συ εκτονώνεις την εμπάθειά σου, τιμωρώντας έντιμους παπάδες!…..
Ύβρις, γέννημα και θρέμμα της ύβρης, είναι κάθε  τυραννία, δικτατορία, φασισμός και δεσποτισμός. 
Και βέβαια-πάνω απ’ όλα-ύβρις είναι το καθεστώς της δεσποτοκρατίας. Ύβρις απέναντι στο πνεύμα της ταπεινοφροσύνης και της διακονίας του Ευαγγελίου (Ματθαίου: Κ:17-28, Μάρκου: Ι:35, Λουκά:ΚΒ: 25-28). Και απέναντι στο δημοκρατικό πολίτευμα της Εκκλησίας (Πράξεων:Α: 13-26, ΣΤ:1-7, ΙΕ:22), το οποίο καταργήσατε. Για να μεταβάλετε τον παπά σε είλωτα και να θάψετε το λαό στο ΓΥΨΟ της παθητικότητας και της αδράνειας. Ύβρις ακόμη απέναντι στο μέτρο και την αρμονία του ελληνικού πνεύματος: «Ύβρις φυτεύει τύραννον», λέει χαρακτηριστικά ο Σοφοκλής (Οιδίπους τύραννος, 873).

Αυτή την ύβρη καταδίκασαν οι σοφοί και οι προφήτες και οι άγιοι όλων των εποχών. Αυτή την ύβρη έχει καταδικάσει και ο ελληνικός λαός, απ’ τ’ αρχαία χρόνια, μέχρι σήμερα. Και πάντα τίμησε τους τυραννοκτόνους. Αυτή την ύβρη καταδίκασε και ο Χριστός και τη μαστίγωσε με τα περίφημα «ουαί» του. Κι αυτή η ύβρις είναι που τον καταδίκασε και τον σταύρωσε. Η ύβρη της δεσποτοκρατίας της εποχής του.
Αυτή την ύβρη στηλιτεύσαμε κι εμείς, σε όλες της τις θλιβερές προεκτάσεις. Επειδή προδίδει το Ευαγγέλιο και καθυβρίζει την Εκκλησία. Και συνιστά με τον ασύδοτο βίο και την πολιτεία σας το μεγαλύτερο συκοφάντη της Εκκλησίας και τον καλύτερο συνήγορο της αθεΐας και των αιρέσεων»!

Και ακριβώς μέσα στα πλαίσια της ύβρης κινείται και το 20χρονο εναντίον του π. Χρστοφόρου bullying. Και ύστερα ο Σ/τος ισχυρίζεται ότι τα καταγγελλόμενα δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια και την πραγματικότητα. Χωρίς να λέει ποια είναι αυτή η «αλήθεια και πραγματικότητα». Αλλά ούτε και ποιες είναι οι ύβρεις και οι συκοφαντίες στην προκειμένη περίπτωση. Γιατί βέβαια στις αίθουσες των δικαστηρίων θα ειπωθούν πράγματα, που δεν τα χωράει ανθρώπινο μυαλό. Αφού εδώ έχουμε να κάνουμε με μια υπόθεση ανάλογη με την  υπόθεση Ντρέϋφους, που στηλίτευσε και καταδίκασε ο Εμίλ Ζολά!

Κι ύστερα ο Σεβασμιώτατος μιλάει για «τιμή και υπόληψη». Που την έχουν exofficio οι δεσποτάδες, ανεξαρτήτως βίου και πολιτείας αλλά  σε καμιά περίπτωση οι παπάδες!..

πατηρ Χριστοφορος Μουταφης: Μετα απο 10 χρονια αγωνων επιτελους ηρθε η ΠΡΩΤΗ δικαιωσι. Θα ακολουθησουν και αλλες.

==================

Έστι δίκης οφθαλμός......

Πανηγυρική δικαίωση για τον παπα-Χριστόφορο απ’ το Εφετείο, που, σε κείμενο 60 σελίδων πλέκει το εγκώμιο στον ιερέα και καταρρακώνει τους συκοφάντες του, οι οποίοι καλούνται τώρα να καταβάλουν 50.000 ευρώ ως αποζημίωση!

             

        Ο εκλεκτος κοσμοαγαπητος αγωνιστης ιερευς π. Χριστόφορος Μουτάφης, που παρα την ηλικια του και τις απηνεις διωξεις του απο τον "Σωτηρικο" μητροπολιτη Ακαρνανιας Κοσμα, και τον κακοτατο ΝΤΑΓΙΑΝ, μεγαλωνει τα δυο εγγονια του, που εμειναν ορφανα απο μητερα και πατερα, που σκοτωθηκαν σε αυτοκινητιστικο ατυχημα.

Σχεδόν δέκα χρόνια μετά, δέκα χρόνια υπομονής και βασάνων για τον παπα-Χριστόφορο, η σκευωρία κατέρρευσε πλήρως. 
Η Δικαιοσύνη απεφάνθη σε Εφετειακό βαθμό. 
Και η απόφαση είναι καταπέλτης για όσους θέλησαν να αδικήσουν τον ιερέα της Αγίας Βαρβάρας Αγρινίου, είναι η απόλυτη ηθική δικαίωση για τον παπα-Χριστόφορο.
Οι ενορίτες, βέβαια, οι άνθρωποι που έζησαν τον αγώνα που έκανε δεκαετίες ο παπάς για να ανεγερθεί ο Ι. Ναός και που έβλεπαν τον καθημερινό του αγώνα στο πλευρό των πιστών (και φτωχών) πολιτών της περιοχής, δεν αμφέβαλαν ποτέ. 
Ούτε και τώρα αμφιβάλουν, που κάποιες δυνάμεις προσπαθούν να στήσουν απ’ την αρχή την ίδια υπόθεση, αυτή για την οποία εξεδόθη μόλις προ ημερών η υπ.αριθμ. 6055/13 απόφαση του Εφετείου, που, σύμφωνα με πληροφορίες του agrinioreport.com, αποκαθιστά πλήρως την τιμη και την υπόληψη του ιερέως.

To κομψοτεχνημα του Ι. Ναου της Αγίας Βαρβάρας που με χιλιους κοπους ανηγειρε ο π. Χριστοφορος Μουταφης.

Η ιστορία ξεκινά το 2002, όταν, σύμφωνα με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του πατρός Χριστοφόρου, κ. Τσώκο, «πέντε συκοφάντες σε αγαστή συνεργασία με τους γνωστούς-αγνώστους που ακόμη και σήμερα επιμένουν στο να εξοντώσουν ηθικά τον π. Χριστοφόρο, που κι αυτοί σύντομα θα είναι υπόδικοι, εξύφαναν το πρώτο σενάριο συκοφάντησης, με στόχο την ατίμωση, την καθαίρεση και την απομάκρυνση, εν τέλει, του ιερέα από το Ναό».




Μετά από πολλές αναβολές και αναστολές, καθώς έπρεπε πρώτα να αποφανθεί το Συνοδικό Δικαστήριο το οποίο και επέστρεψε το φάκελο χαρακτηρίζοντας άκυρη τη διαδικασία (!), το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών εξέδωσε την 404/11 απόφαση, που δικαίωνε μεν τον παπα-Χριστόφορο, αλλά, σύμφωνα πάντα με τα όσα δηλώνει στο agrinioreport.com o κ. Τσώκος, είχε ορισμένα λάθη. 
Έτσι, ο ιερέας προσέφυγε στο Εφετείο. 
Και η απόφαση, όπως προαναφέραμε, είναι καταπέλτης για τους «συκοφάντες», που πρέπει τώρα να καταβάλουν ως αποζημίωση για ηθική βλάβη, μαζί με τους τόκους και τα δικαστικά έξοδα, ποσό που φτάνει τις 50.000 ευρώ!





Ο κ. Τσώκος, που επί 12 χρόνια δίνει αμισθί στο πλευρό του παπα-Χριστόφορου τον ιερό αγώνα, για την αλήθεια και την αξιοπρέπεια, δηλώνει ότι «και στο νέο σενάριο συκοφάντησης του ιερέα, κακέκτυπο του προηγουμένου, οι πρωταγωνιστές θα κληθούν να λογοδοτήσουν».
Δείτε εδώ το σχετικό ρεπορτάζ, με το από άμβωνος ξέσπασμα του ιερέα.