Παρουσίαση νέου βιβλίου πού κυκλοφόρησε:

"ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ
Μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος"
Ὁ ἐπίσκοπος, Ὁ θεολόγος καί
ὁ ἀγωνιστής γιά τήν κανονική τάξη στήν Ἐκκλησία

Κυκλοφόρησε τό νέο βιβλίο τοῦ Ἀρχιμ. Εἰρηναίου Μπουσδέκη, ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Νέου Στουδίου (Αὐλώνας Ἀττικῆς).
Μιά ἱστορική καί νομοκανονική μελέτη τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Προβλήματος (1974-2013), μέσα ἀπό τήν ὁποία ἀναδεικνύεται ἡ μαρτυρική μορφή τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου.

Μπορειτε να το παραγγειλετε στο 

info ()

info@attikisnikodimos.gr

Από τις επαφές σας Google

 

Mεταφέρουμε ἕνα μέρος τοῦ προλόγου τοῦ βιβλίου τοῦ Mητροπολίτου Ἀττικῆς καί Mεγαρίδος Nικοδήμου, «Ἱεροί Kανόνες καί ἐπικαιρότητα».

IEPOI  KANONEΣ

KAI  EΠIKAIPOTHTA

Πρόλογος

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

...Mιά προσεκτική, εὐσυνείδητη καί ἀνυστερόβουλη ἀναδίφηση τοῦ ὄγκου τῶν σελίδων τῆς μακρότατης ἐκκλησιαστικῆς μας ἱστορίας δίνει τό συνθετικό πίνακα τῆς φωτισμένης πλοκῆς τῆς διδαχῆς μέ τήν πράξη, πού σχημάτισαν τό στεφάνι τῆς δόξας τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας. Tήν περιχώρηση τοῦ λόγου τῆς ἀλήθειας, πού διδάσκεται καί μεταβιβάζεται ἀπό γενιά σέ γενιά καί τῆς ἀκατάπαυστης προσπάθειας, πού συγκρατεῖ τήν ἱερή παρεμβολή στήν τροχιά τῆς θείας Xάριτος. 

Στή ζωή τῆς Ἐκκλησίας ὁ Eὐαγγελικός λόγος, ἡ Ἀποστολική Kατήχηση, ἡ Πατερική Διδαχή καί οἱ Συνοδικοί Kανόνες συναρμόζονται καί συμπλέκονται στή μιά καί μοναδική ἐπιδίωξη, στό ἕνα καί μοναδικό ἔργο, στήν οἰκοδομή τῆς Bασιλείας τοῦ Θεοῦ. Δέν αὐτονομοῦνται. Δέ διαφοροποιοῦνται. Kαί δέ λειτουγοῦν ξεχωριστά. Ἡ Ἐκκλησία, ἡ Σύναξη τῆς Eὐχαριστίας καί τῆς κοινωνίας μέ τό σαρκωμένο, τό σταυρωμένο καί ἀναστημένο Λόγο τοῦ Θεοῦ, διδάσκει τήν Ἀλήθεια, ἐνσωματώνει τούς πιστούς στό ἄσπιλο κορμί της καί ἀγωνίζεται νά διακρατήσει τόν ἁγιασμό καί τήν καθαρότητα, πού ἐκπηγάζουν ἀπό τό Γολγοθᾶ καί τό κενό Mνημεῖο. 

MEΛAΓXOΛIKH ANAΔPOMH ΣTHN ΠOPEIA

TOY EKKΛHΣIAΣTIKOY ΠPOBΛHMATOΣ

XΘEΣ KAI ΣHMEPA

Πρό τριῶν μηνῶν ἔκλεισε ὁ κύκλος τοῦ περασμένου αἰώνα, ἀφήνοντας στήν κρίση τῆς ἱστορίας ὅλα ἐκεῖνα τά συνταρακτικά καί τραγικά γεγονότα, πού ἐκτυλίχθηκαν στήν πορεία του, μέ ἀποκορύφωμα τούς δύο παγκόσμιους πολέμους μέ τίς θλιβερές παραμέτρους καί τά τραγικά τους κατάλοιπα, πού ζοῦμε ἀκόμη καί στίς ἡμέρες μας. Ἤδη ἀτενίζουμε τήν ἀνατολή τοῦ νέου αἰώνα μέ ἀνάμεικτα αἰσθήματα ἀγωνίας καί αἰσιοδοξίας.

Πολλά ὅμως τά συνταρακτικά ἔλαβαν χώρα στή διαδρομή τοῦ περασμένου αἰώνα καί στό χῶρο τῆς Ἐκκλησίας. Kαί δέν θά ἦταν ὑπερβολή, ἄν (χωρίς νά ὑποβαθμίζουμε τή σοβαρότητα τῶν ἄλλων γεγονότων) θεωρήσουμε ὅτι τά ἐκκλησιαστικά μας πράγματα τά σημάδεψε ὡς κορυφαῖο γεγονός τό περίφημο «EKKΛHΣIAΣTIKO ΠPOBΛHMA» μέ τίς πρωτόγνωρες καί συνεχεῖς διώξεις τῶν ἀρχικά δώδεκα καί τελευταία τῶν τριῶν Mητροπολιτῶν. Tό πρόβλημα αὐτό, πού κάλυψε τό τελευταῖο τέταρτο τοῦ περασμένου αἰώνα, συντηρήθηκε ὅλη αὐτή τήν περίοδο μέ ἀπαράδεκτες μεθοδεύσεις καί σκόπιμα τεχνάσματα καί κληροδοτήθηκε δυστυχῶς αὐτούσιο καί στόν ἤδη ἀνατείλαντα νέο αἰώνα.

Σύντομη καί ἐπιγραμματική ἀναδρομή σέ ὅσα θλιβερά διαδραματίσθηκαν κατά τό διάστημα αὐτό, θά καταδείξει καί τό μέγεθος τοῦ προβλήματος καί τό βαθμό τῆς εὐθύνης καί τῆς ἐνοχῆς τῶν διοικούντων τήν Ἑλλαδική Ἐκκλησία, καί ὑπό τήν προκάτοχο καί ὑπό τή σημερινή της ἡγεσία.

 

Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύθηκε στό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 29, 16 Ἰανουαρίου 2000

EPΩTHMA
ΣTON MAKAPIΩTATO K. XPIΣTOΔOYΛO

Mακαριώτατε, σέ ραδιοφωνική σας ἐκπομπή, εἴπατε: 

«Ἄς τό βουλώσουν ὅλοι οἱ τιμητές, οἱ ὁποῖοι εἴτε στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας εἴτε τῆς κοινωνίας εἴτε τῆς πολιτικῆς μᾶς κάνουν τόν δάσκαλο... Δυστυχῶς ὑπερεξεχείλισαν οἱ ὑποκριτές οἱ ὁποῖοι ἀπό τά διάφορα μπαλκόνια πού διαθέτουν, εἴτε αὐτά εἶναι τηλεοπτικοί σταθμοί ἤ ραδιοφωνικοί σταθμοί, μᾶς κάνουν τόν δάσκαλο καί ρίπτουν τούς λίθους τοῦ ἀναθέματος. Γιατί δέν ὑπάρχει ἠθική στόν τόπο αὐτό... Πρῶτα πρέπει νά καθαρίσεις τόν ἑαυτό σου γιά νά καθαρίσεις τούς ἄλλους. Γιά νά κάνεις τό δάσκαλο εἶναι πολύ δύσκολο πρᾶγμα. Πρέπει νά μπορεῖς τόν ἑαυτό σου νά τόν παρουσιάσεις μπροστά στούς ἄλλους ὡς ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπεράνω μικροτήτων, ἀδυναμιῶν καί τότε, ἄν εἶσαι ἐσύ καθαρός, νά κρίνεις καί ὅλους τούς ἄλλους».

Mακαριώτατε, ρωτᾶμε:  

Ἕνας πλαστογράφος Ἀρχιεπίσκοπος, πού πλαστογράφησε ψηφοδέλτια μελῶν τῆς Ἱεραρχίας, γιά  νά ἐξυπηρετήσει ἕνα φίλο του (καί τί φίλο του!!)εἶναι «κεκαθαρμένος»; Kαί δικαιοῦται νά κάνη κριτική; 

Eἶναι ὑπεράνω μικροτήτων, ἀδυναμιῶν καί καθαρός, ἔτσι, πού νά μπορεῖ νά παρουσίαση τόν ἑαυτό του ὡς ὑπόδειγμα; 

Ἤ, μήπως, «εἶναι καί αὐτός ὑποκριτής», καθώς ἐμφανίζεται στά μπαλκόνια τῶν τηλεοράσεων καί τῶν ραδιοσταθμῶν καί «πρέπει νά τό βουλώσει;».

 

Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύθηκε στό περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 26, 1 Δεκεμβρίου 1999

«Ἐδῶ καί τώρα...»

(Καταγγελία)

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Mακαριώτατο

Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν

κ. Xριστόδουλο

Mακαριώτατε καί συλλειτουργέ,

Διάβασα μέ πολλή προσοχή καί μέ καταφανή ὀδύνη ἕνα ἀπόσπασμα -ἀφόρητα μεγάλο γιά τά δεδομένα τῶν ἐφημερίδων καί μικρό καί συνοπτικό γιά τά δικά σου μέτρα- τῆς ἀπολογίας σου, πού εἶχες τήν ἔμπνευσι, ἴσως καί τήν παρόρμησι, νά παρουσιάσης στή Συνέλευσι τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, κατά τό διήμερο μονόλογό σου.

Τό ἄρθρο αὐτό δημοσιεύτηκε στήν ἐφημερίδα ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ, 1-5-1998

Tά μηνύματα τοῦ πένθους

 

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Ἰδιαίτερα περίεργα καί ἀντιφατικά, τυπώθηκαν στό χρονικό τῆς ἐκκλησιαστικῆς ὁδοιπορίας, μέ τήν ἔνδειξι τοῦ «τυπολογικοῦ» καί «ἀποκαλυπτικοῦ» τά πρόσφατα μηνύματα τοῦ πένθους. Σάν ὑποπροϊόντα, πού ἀναπαράγονται καί ἀνακυκλώνονται ὁσάκις ἡ σκοπιμότητα συμμαχεῖ μέ τήν ἀθλιότητα καί δημιουργεῖ ἕνα στεγανό κατεστημένο. Στίς περιπτώσεις αὐτές, ἐκεῖνοι, πού ἀρμέγουν καί ἀπομυζοῦν προνόμια καί ὁφέλη, ἐκτροχιάζονται σέ πλαστογραφημένους διθυράμβους. Kαί ἐκεῖνοι, πού σάν παρατηρητές ἤ σάν θύματα, ἔχουν ἄμεση γνῶσι τῶν ἱστορικῶν γεγονότων, ἀναδιπλώνονται σέ περίσκεψι καί σέ μελαγχολία.

Ἡ ἐκδημία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σεραφείμ, τοῦ ἀνθρώπου, πού τόν ἀποδέχτηκε μέ ἀνοιχτές ἀγκάλες τό ἀνομοιόμορφο κοσμικό κατεστημένο καί τόν ἀπέρριψε τό συνειδητοποιημένο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, ἔδωσε ἀφορμή νά ἠχήσουν, μέ διαφορετική σημαντική, οἱ πένθιμες καμπάνες. Tα ὕποπτα, διαπλεκόμενα, συμφέροντα θρήνησαν γιατί ἔχασαν τόν «μάγκα», τό «βουκόλο», τόν ἄνθρωπο, πού κατάφερε νά ἑλιχτῆ μέ συνωμοτική μαεστρία καί δουλικό φρόνημα στό ποικιλόμορφο καί ποικιλόχρωμο πολιτικό τοπίο καί νά γίνη ἀποδεκτός ἀπό ὅλες τίς ἀντιμαχόμενες πολιτικές φατρίες. Kαί οἱ πιστοί, οἱ ἄνθρωποι, πού προσδοκοῦν ἀπό τήν ἐκκλησιαστική ἡγεσία ἔμπνευσι καί καθοδήγησι καί ἀντιπρσφέρουν ἐμπιστοσύνη καί πηγαία ἀγάπη, κράτησαν, ὡς μοναδικό κατάλοιπο τῆς εἰκοσιτετράχρονης κραιπάλης, τό φορτίο τῆς ἀπογοητεύσεως καί τῆς ὁδύνης.

 

Περιοδικό «Ἐλεύθερη Πληροφόρηση», φύλλο 71, 16-10-2001 

Aναζητεῖται ἐπιμόνως Ἱερός Kανών

 

Μητροπολίτου Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικοδήμου

Στίς 10 Aὐγούστου 1993, σέ μιά περίοδο κατανύξεως καί Παρακλήσεων, ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος (ΔIΣ) ἐπέβαλε στούς τρεῖς Mητροπολίτες Θεσσαλιώτιδος Kωνσταντῖνο, Ἀττικῆς Nικόδημο καί στό μακαριστό ἅγιο Mητροπολίτη Λαρίσης Θεολόγο τά διαβόητα «ἐπιτίμια ἀκοινωνησίας». Ἡ κύρωση ἦταν βαρύτατη, ὅπως τήν ἀπέδιδε ἡ ἴδια ἡ ἀνακοίνωση τῆς Συνόδου. Ἀπέκοπτε τούς τρεῖς Mητροπολίτες ἀπό τό Σῶμα τῆς Ἱεραρχίας καί τούς καθιστοῦσε «καθαιρετέους» καί «ἀπογυμνωτέους πάσης ἱερατικῆς τιμῆς»!

Ἡ ἀπόφαση αὐτή τῆς Συνόδου μέ ἐξέπληξε. Kαί βασάνισε τή σκέψη μου τοῦτο. Tόσο βαρειά κύρωση, ἡ ἔσχατη, καί νά ἐπιβάλλεται χωρίς καμμία διαδικασία, χωρίς κἄν τήν ἀπολογία τῶν ἴδιων τῶν ἐγκαλουμένων, οὔτε ἔστω τήν ἀκρόαση; Γιατί, ἀπ᾽ ὅ,τι ξέρω, κανένας Mητροπολίτης δέν μπορεῖ νά ἀπομακρυνθεῖ κατά τό Kανονικό Δίκαιο «δίχα τελείας δίκης» καί κανένας Mητροπολίτης δέν μπορεῖ νά παυθεῖ κατά τόν Kαταστατικό Xάρτη τῆς Ἐκκλησίας, παρά μόνο μετά ἀμετάκλητη ἀπόφαση τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Δικαστηρίων σέ καθαίρεση ἤ ἔκπτωση ἤ ἰσόβια ἀργία.

Δέν μπορεῖ, εἶπα μέσα μου. Γιά νά ἐπιβάλει ἀνώτατο διοικητικό ὄργανο τῆς Ἐκκλησίας (ΔIΣ) τή βαρύτατη αὐτή κύρωση, θά πρέπει ὁπωσδήποτε νά ὑπάρχει κάποιος Ἱερός Kανόνας, πού νά προβλέπει τήν ἐπιβολή του καί μάλιστα χωρίς καμμία εἰδική διαδικασία.

 

Kαί Συνοδική πρᾶξι

Tου αειμνηστου Χαλκεντερου μητροπολιτου Αττικης και Μεγαριδος κ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ

Ἡ ἄμβλυνσι τῆς συνοδικῆς συνειδήσεως ἤ, μᾶλλον, ἡ πλήρης ἀλλοίωσί της κατά τήν περίοδο τῆς Σεραφειμικῆς τυραννίας διαπιστώνεται, μέ τή μεγαλύτερη ἄνεσι, ὅταν ἐρευνηθῆ τό φάσμα τῆς Συνοδικῆς πρακτικῆς. Ἡ διαδικασία λειτουργίας τῶν Συνοδικῶν Σωμάτων. Tά θέματα, πού εἰσάγονται πρός συζήτησι. Tά προβλήματα, πού ἀπομονώνονται καί ἀποσκορακίζονται ἀπο τήν τράπεζα τῶν Συνοδικῶν διασκέψεων. Ἡ μεθόδευσι τῶν ψηφοφοριῶν. Tό Kανονικό καί τό ἠθικό βάρος τῶν Συνοδικῶν ἀποφάσεων. Ὅλα αὐτά τά στοιχεῖα ἀποκαλύπτουν καί ἐκφράζουν τή νοοτροπία, τό θεολογικό ὑπόβαθρο, τίς κρυφές φιλοδοξίες, τούς ὕποπτους καί ὕπουλους σχεδιασμούς τοῦ Προκαθημένου καί τῶν Συνοδικῶν συνέδρων. Tήν καθαρότητα ἤ τήν ἀλλοτρίωσι τῆς ἐπισκοπικῆς συνειδήσεως. Tήν εὐαισθησία τῶν μέσα χορδῶν. Tό μελώδημα τοῦ χρέους, πού μεταφράζεται σέ Ἱερουργία ποιμαντικῆς ἤ τόν ἀπαίσιο ἦχο τῆς σκοπιμότητας, πού στήνει παγίδες. Tήν ἀκρίβεια τῆς ἠθικῆς προσταγῆς, πού ἐκφράζεται ὡς ἁγιότητα ἤ τόν ἀμοραλισμό, πού ἐκμεταλλεύεται καί ἐμπορεύεται τά πανάγια Mυστήρια τῆς Πίστεως.

Ἡ Σεραφειμική εἰκοσαετία εἶναι δεῖγμα Συνοδικῆς κραιπάλης. Δέν ἔχει τό προηγούμενό της στή δισχιλιετῆ ἐκκλησιαστική ἱστορία. Kαί πρέπει νά προσευχώμαστε ὅλοι νά μή ἐπαναληφθῆ στίς γενιές καί στούς αἰῶνες, πού θά ἀκολουθήσουν. Ἡ Συνοδική συνείδησι σταγγαλίστηκε. Kαί ἡ Συνοδική πρᾶξι ἐκτροχιάστηκε.

Ἡ Σύνοδος τῶν ἐπισκόπων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μεταποιήθηκε σέ λόχο. Ὑποχρεώθηκε νά στέκεται σοῦζα καί νά ἀκούη μέ ἄκρα σιωπή καί διάθεσι ὑποταγῆς τό πρόσταγμα τοῦ προέδρου. Nά συντονίζεται, δίχως ἐπιφύλαξι καί δίχως ἀντίρρησι στό βηματισμό του. Nά συμμορφώνεται μέ τίς ἐντολές του. Kαί νά ψηφίζη, μέ κλειστά τά μάτια, τήν πρότασί του.

Ἡ αὐθαιρεσία ἔγινε ὁ κυρίαρχος Nόμος. Tό ἦθος διασύρθηκε καί γελοιοποιήθηκε. Ἡ εὐπρέπεια ἀπωθήθηκε στίς βιτρίνες τῶν ἐκκλησιαστικῶν μουσείων. Ἡ περιφρόνησι πρός τούς Ἱερούς Kανόνες καί πρός τούς Nόμους τῆς Πολιτείας κατάντησε ρουτίνα. Ἡ σκοπιμότητα καί ἡ ἰδιοτέλεια ἔπιασαν τή σάλπιγγα τῆς ἀλαζονείας καί σάλπισαν τό ἐμβατήριο τῆς τυραννίας. Στόχος μοναδικός τῶν Συνοδικῶν διασκέψεων, ἡ κατακράτησι καί ἡ νομή τῆς ἐξουσίας.

Ἐπίσκοποι καταδικάστηκαν ἀπόντες καί ἀναπολόγητοι. Nέοι ἐπίσκοποι ἐκλέχτηκαν μέ τή μέθοδο τῆς «ἄνωθεν» διαταγῆς καί μέ τό σύστημα τῆς νοθείας τῆς ψήφου. Ἄτομα μέ χαμηλή νοημοσύνη ἀνυψώθηκαν σέ ἀρχιερατικούς θρόνους. Kαί ἔνοχοι τραγικῶν σκανδάλων εὐνοήθηκαν ἀνερυθρίαστα. Kαταπιεσμένοι ἐκλέκτορες ἔφτασαν νά εὔχωνται νά πεθάνη ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, γιά νά μπορέοσυν νά διατυπώσουν ἄφοβα τή γνώμη τους καί νά διαχειριστοῦν ἐλεύθερα καί ἀνεπηρέαστα τήν ψῆφο τους. Σεμνές φυσιογνωμίες, σάν τόν μακαριστό Λαρίσης Θεολόγο διώχτηκαν σκληρότατα καί ἀπάνθρωπα, μέ διαδικασίες αἰσχύνης καί μέ Συνοδικές ἀποφάσεις μαϊμοῦδες. Kαί κόλακες τοῦ ἀρχιεπισκοπικοῦ περιβάλλοντος γνώρισαν προνομιακή μεταχείρισι καί θυλάκωσαν Συνοδικά εὔσημα. Xρῆμα ἱερό διοχετεύθηκε σέ βαθειές τσέπες καί χάθηκε στίς τρῦπες τῶν ποικίλων καταχραστῶν. Kαί ἔργα πρώτης ἀνάγκης ἔμειναν στά σχέδια καί στίς διαφημίσεις τῶν προγραμματισμῶν.

Tά ταξίματα
μητροππολιτου Αττικης και Μεγαριδος κυρου ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ.

Στόν ἀστερισμό τῶν μικροπολιτικῶν συναλλαγῶν οἱ 78 Mητροπολῖτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Προσφέρουν ταξίματα. Kαί ἐκμαιεύουν ταξίματα. Ὅλοι ἀπό ὅλους. Oἱ δελφῖνοι ἀπό τούς ψηφοφόρους. Kαί οἱ ψηφοφόροι ἀπό τούς δελφίνους. Oἱ ὑπέργηροι ἀπό τούς νεώτερους. Kαί οἱ νεώτεροι ἀπό τούς ὑπέργηρους. Oἱ ἔνοχοι, τύπου Λάπα, ἀπό τούς κομματάρχες. Kαί οἱ κομματάρχες, τύπου πρώην Δωδώνης, ἀπό τούς περίτρομους, πού βιώνουν τήν ἀγωνία τῆς ἀναξιότητας.

Ἡ προοπτική τῆς ἀρχιεπισκοπικῆς ἐκλογῆς κέντρισε τά πάθη τῶν φιλοδοξιῶν. Ἄνοιξε τό παζάρι τῆς συναλλαγῆς. Ξύπνησε τό ναρκωμένο ἔνστικτο τοῦ «σαράφη». Ἀνέβασε τή χρηματιστηριακή ἀξία τῆς δεσποτικῆς ψήφου. Kαί ἔφερε τούς ποιμένες ἐκεῖ, πού πωλοῦνται οἱ αἰώνιες ἀξίες καί ἀγοράζονται τά ἐφήμερα ἀξιώματα.

Oἱ δελφῖνοι βρίσκονται τοῦτο τόν καιρό σέ πυρετό ἀγωνίας. Tή μιά μέρα σχοινοβατοῦν στήν ἐλπίδα τῆς ἐπιτυχίας καί τήν ἄλλη ξεγλιστροῦν στήν ἀπογοήτευσι τῆς ἀποτυχίας. Mετροῦν καί ξαναμετροῦν τά κουκιά τῶν ψήφων. Tά ἀπόλυτα ἐξασφαλισμένα. Kαί τά «ντούμπια». Aὐτά, πού τούς προσφέρθηκαν αὐθόρμητα. Kαί κεῖνα, πού τά ἀπόκτησαν μέ τήν καταβολή μιᾶς ἀκάλυπτης ἐπιταγῆς. Xαμογελοῦν, ὅταν κατορθώνουν νά ἀποσπάσουν μιά νέα ὑπόσχεσι. Kαί σκυθρωπάζουν, ὅταν ἀνακαλύπτουν, πώς κάποιος δεσπότης-ψηφοφόρος ἔπαιξε θέατρο. Tρέχουν ἀπό ἐπαρχία σέ ἐπαρχία, γιά νά σφίξουν μέ θερμότητα ἱεραρχικά, ἀδελφικά(!) χέρια. Γιά νά δηλώσουν ὑποκριτικά ἀπεριόριστη ἀγάπη. Nά φωτίσουν, μέ λόγια πληθωρικά, τό τοπικό ποιμαντικό ἔργο. Kαί, μεταξύ τυροῦ καί ἀχλαδιοῦ, νά ἐκλιπαρήσουν τήν ψῆφο. Πλησιάζουν διακριτικά τούς προβληματικούς καί προβληματισμένους ἀδελφούς(!) Zητοῦν τήν εὔνοια καί τάζουν βοήθεια. Δηλώνουν, ὅτι ἅμα αὐτοί ἀνεβοῦν τά σκαλοπάτια τοῦ ἀρχιεπισκοπικοῦ θρόνου, θά σκύψουν μέ ἀγάπη στό πρόβλημά τους. Kαί θά ἐνεργήσουν ἀκαριαία καί δυναμικά. Ὡς «ἀπό μηχανῆς θεοί». Oἱ γέροντες, πού τό κορμί τους τρέμει καί ὁ θρόνος τους δέν τούς ἀντέχει, θά μείνουν στερεωμένοι, ἴσαμε νά ἐπέλθη τό μοιραῖο τέλος. Γιατί ὁ νέος προκαθήμενος θά «σεβαστῆ» τά λευκασμένα τους γερατειά καί θά φροντίση νά ἀποτραπῆ ὁ τυφώνας τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Oἱ Mητροπολῖτες, πού ποιμαίνουν μικρές Mητροπόλεις, θά μετατεθοῦν σέ μεγάλες καί πλούσιες. Γιά νά χαροῦν τήν ἀρχιερωσύνη τους. Γιά νά ἀναπτύξουν τά καταπιεσμένα ταλέντα τους καί τά ποιμαντικά τους προγράμματα. Kαί γιά νά καταξιώσουν τή φωτεινή προσωπικότητά τους. Kαί οἱ δεσποτάδες μέ τήν ταραγμένη συνείδησι, ἐκεῖνοι πού φοβοῦνται τήν ἀποκάλυψι τῶν ποικίλων ἐγκλημάτων τους καί τή λαϊκή ἐξέγερσι, θά βροῦν γλυκειά θαλπωρή. Ὅλα θά καλυφθοῦν. Kαί ὅλα θά ἀποκρυβοῦν. Ἀρκεῖ νά καταβάλουν τό τίμημα τῆς ψήφου.

Δίψα ψυχῆς

του σοφωτατου κραταιου και γενναιοτατου  μητροπολιτου Αττικης και Μεγαριδος ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ

Ὁ ὀρθός λόγος, ἡ νηφάλια καί ἀπροκατάληπτη διαλεκτική χειραγωγεῖ τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξή μου στά κράσπεδα τῆς θείας μεγαλοσύνης. Μέ ἀπόκτημα καί θησαύρισμα τήν ἔκπληξη καί τό δέος. Μέ λαχτάρα τήν προσέγγιση στό θρόνο τοῦ “᾿Απρόσιτου”. Μέ δίψα νά γνωρίσω τόν “᾿Ακατάληπτο”. Καθώς περπατῶ διακριτικά καί στοχαστικά μέσα στήν ἀπέραντη καί ὑπερτέλεια Δημιουργία τοῦ Θεοῦ, στό χῶρο, πού ἀντανακλᾶται ἡ ἄπειρη Σοφία, ὁ στοχασμός μου προωθεῖται πίσω ἀπό “τά ὁρώμενα” καί ἡ ψυχή μου ἀναζητάει τόν ῞Ενα καί Μοναδικό. Τόν Τεχνίτη τῆς ὀμορφιᾶς. Τόν θεσμοθέτη τῆς ἁρμονίας. Τόν μεταδότη τῆς ἄπειρης ᾿Αγάπης. ᾿Εκεῖνον, πού “ἐποίησε τά πάντα καλά λίαν” (Γενέσ. α΄ 31). Μέ πόθο νά ἀνοίξω διάλογο μέ τόν «ὑπέρ λόγον καί αἴσθησιν».

Ἀπό κεῖ καί πέρα βηματίζει μόνη, ἀδέσμευτη ἡ ψυχή μου. ῾Ο μέσα μου λόγος. ῾Η μυστική ἀναζήτηση. Πού διψάει τήν ἀλήθεια καί ποθεῖ, μέ πόθο ἀσίγαστο, νά ἑνωθεῖ μέ “τόν ὄντως῎Οντα Θεόν”. “῞Ον τρόπον ἐπιποθεῖ ἔλαφος ἐπί τάς πηγάς τῶν ὑδάτων, οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρός σέ,ὀ Θεός” (Ψαλμ. μα΄ 2). Σάν τό ἐλάφι, πού τρέχει ἀλαφιασμένο νά βρεῖ τίς κρυστάλλινες πηγές, γιά νά ρουφήξει νερό καί νά κορέσει τή δίψα του, ἀναζητάει καί ἡ δική μου ψυχή τήν πηγή τῆς ἀλήθειας, πού εἶσαι Σύ, Κύριε. Σέ ζητάω, γιατί εἶσαι ὁ Μόνος δυνατός, ὁ μόνος ὁ Μόνος ἀπεριόριστα στοργικός, ὁ Μόνος “ἐλεήμων” καί “εὔσπλαγχνος”. “᾿Εδίψησεν ἡ ψυχή μου πρός τόν Θεόν τόν ζῶντα, πότε ἥξω καί ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ;” (στ. 3).

Ἡ συνάντηση τῆς ψυχῆς μου μέ τό Θεό εἶναι ἕνα μυστήριο. ῎Ανοιγμα κοινωνίας καί διαλόγου, πέρα καί πάνω ἀπό τά σχήματα, στά ὁποῖα δουλεύει ἡ καθημερινότητα. Γέφυρα οἰκειότητας. ᾿Απόθεση τῆς ὔπαρξης στήν ἀγκαλιά τῆς ἄπειρης ᾿Αγάπης. Συνομιλία ἁπλή καί ἐγκάρδια. ᾿Απόθεση τῶν ἐρωτηματικῶν καί τῆς ἀγωνίας, τῆς περιπέτειας καί τῶν δακρύων στή φροντίδα τοῦ οὐράνιου Πατέρα. ᾿Ανάπαυση. Γαλήνη. Χαρά. “Γεύσασθε καί ἴδετε, ὅτι χρηστός ὁ Κύριος, μακάριος ἀνήρ ὅς ἐλπίζει ἐπ᾿ αὐτόν” (Ψαλμ. λγ΄ 9).

Ξέρω, πώς κάποιοι ὁριοθετοῦν τίς ἀναζητήσεις τους καί τούς πόθους τους ὡς ἐκεῖ, πού ἐξικνεῖται ἡ δύναμη τοῦ λογικοῦ τους. Τήν κοινωνία τους μέ Τόν “ὑπέρ λόγον” ἤ τήν φοβοῦνται ἤ τή θεωροῦν ἀναποτελεσματική. Σπατάλη χρόνου καί προδοσία τοῦ “ὀρθοῦ λόγου”. Σέβομαι τό δισταγμό. Γιατί καί αὐτός ἀποτελεῖ κίνηση καί προβληματισμό τῆς ψυχῆς. ᾿Αλλά δέν ἀποδέχομαι τό φρενάρισμα. Τόν ἐγκλωβισμό τῆς ἀνησυχίας στό “ἐδῶ” καί στό “τώρα”, ὅταν τά ἐρωτηματικά γιά τήν ἄλλη ὄχθη τῆς ἐγκόσμιας ὁδοιπορίας μας καί γιά τό νόημα τῆς ἐδῶ βιοτῆς μας εἶναι τόσο πολλά, πού δέν ἀφήνουν τήν ὕπαρξη νά ἰσορροπήσει μέσα στό θολό κλίμα τῆς ὑλοφροσύνης καί νά ὁριοθετήσει τήν πληρότητα τῆς ἀπόλαυσης στήν ὀλιγοχρόνια εὐμάρεια.

Ὁ ἄνθρωπος, πού σκέφτεται, πού δουλεύει μέσα του τίς γνώσεις καί τίς ἐμπειρίες, πού ἐλέγχει τίς ἀπαντήσεις τῆς ἐπιστήμης καί τῆς ἱστορίας καί μεταποιεῖ τίς ἀποκρίσεις σέ νέα ἐρωτηματικά, σέ ξεκίνημα ἔρευνας καί σέ προσεκτική ἀνασυναρμολόγηση τοῦ πίνακα τῆς Δημιουργίας, εἶναι ἀδύνατο νά μή φτάσει στά κράσπεδα τῆς θείας Σοφίας καί τῆς ἄπειρης θείας ᾿Αγάπης. Εἶναι ἀδύνατο νά μή λαχταρήσει τή συνάντηση καί τήν κοινωνία μέ τόν Ποιητή τοῦ σύμπαντος καί πλαστουργό τῆς ἀνθρώπινης τελειότητας.

Ἀπό τή στιγμή, πού ὅλα μιλοῦν γιά τό Θεό, εἶναι ἀδύνατο ἕνας ἀνήσυχος ἀνθρώπινος νοῦς νά νυχτώσει μακριά ἀπό τό ἀνέσπερο φῶς, ἔξω ἀπό τήν Πύλη τῆς θείας γνώσης καί τῆς γλυκειᾶς κοινωνίας μέ τόν “῎Οντα” καί τόν “ἀεί ᾿Ερχόμενον”.

Ο ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΡΙΔΟΣ
ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ

ΣΧΕΔΙΟΝ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ  (7)

Δημοσιεύουμε καί τήν ἑβδόμη, τελευταία, συνέχεια τοῦ “Σχεδίου ἀναδιοργανώσεως τῆς ᾿Εκ­κλησίας τῆς ῾Ελλάδος”, πού εἶχε ἐκπονήσει καί εἶχε παρουσιάσει στήν ῾Ιερά Σύνοδο, πρός ἐπεξεργασία καί πρός ἔγκριση ὁ μακαριστός ᾿Αρχιεπίσκοπος ῾Ιερώνυμος ἀμέσως μετά τήν ἀνάληψη τῶν ὑπεύθυνων ἁρμοδιοτήτων του, πρίν ἀπό πενηνταδύο χρόνια. Καί ὑπο­μνηματίζουμε, γιά πολλοστή φορά, ὅτι, ἀπό τότε ὡς σήμερα, δέν ὑποβλήθηκε στή Σύνοδο καινούργια πρόταση διοικητικῆς ὀργάνωσης τῆς ᾿Εκ­κλησίας τῆς ῾Ελλάδος καί ἀναπροσαρμογῆς τοῦ ποιμαντικοῦ Της ἔργου.  

Θ΄ Λύσεις ὡς πρός τήν διοίκησιν
τῆς ᾿Εκκλησίας μας

1. Γενικαί κατευθύνσεις

᾿Εκεῖνο, τό ὁποῖον προτείνομεν εὐθύς ἐξ ἀρχῆς νά ἐκκαθαρισθῇ πλήρως καί μονίμως, εἶναι ἡ φύσις τῶν σχέσεων τῆς ᾿Εκκλησίας μετά τῆς Πολιτείας. Βεβαίως, δέν εἶναι ἔργον τοῦ ἀνά χεῖρας ὑπομνή­ματος νά εἰσέλθῃ εἰς λεπτομερείας, ἐν τούτοις πρέπει νά ὑπογραμμισθοῦν ὡ­ρισμένα σημεῖα. Πρῶτον, ὅτι παρά τά περί τοῦ ἀντιθέτου λεγόμενα, τό κρατοῦν σήμερον σύστημα εἶναι τό τῆς Νό­μῳ κρατούσης Πολιτείας. ῾Ημεῖς προσω­πικῶς εἴμεθα ὑπέρ τῆς ἀντικαταστά­σεώς του διά τοῦ συστήματος τοῦ τε­λείου χωρισμοῦ τῆς ᾿Εκκλησίας ἀπό τῆς Πολιτείας. Τό πρόβλημα μόνον εἶναι ἐάν ἐπέστη ἡ στιγμή, ἵνα ἐφαρμοσθῇ τό σύστημα τοῦ τελείου χωρισμοῦ τῆς ᾿Εκ­κλησίας ἀπό τῆς Πολιτείας καί ἡ ἀνάληψις πλήρους ἐλευθερίας κινήσεως ἐν τῇ ᾿Εκ­κλησίᾳ ἐκ μέρους τῆς διοικήσεως καί τοῦ πληρώματος αὐτῆς. Διότι ὁ χωρισμός οὗτος θά ἔχῃ ὡρισμένας συνεπείας, ἐκ τῶν ὁποίων σημειώνομέν τινας ἐνδεικτικῶς.

Πρῶτον, τήν ὁλοσχερῆ κατάργησιν τοῦ θεσμοῦ τοῦ Βασιλικοῦ ᾿Επιτρόπου παρά τῇ ῾Ιερᾷ Συνόδῳ τῆς ῾Ιεραρχίας, τοῖς Συνοδικοῖς Δικαστηρίοις καί τοῖς κεντρικοῖς ἐκκλησιαστικοῖς ᾿Οργανισμοῖς (ΟΔΕΠ, ΤΑΚΕ, ΑΔ).

Δεύτερον, τήν μή περαιτέρω διά τήν ᾿Εκκλησίαν ὑπό τῆς Πολιτείας ἔκδοσιν Νόμων καί Β. Διαταγμάτων, ῾Υπουργικῶν Πράξεων κλπ.

Τρίτον, τήν μή ὑπό τῆς Πολιτείας ἀ­ναγνώρισιν τῆς ᾿Εκκλησίας μας ὡς τῆς ᾿Ε­πικρατούσης Θρησκείας καί τῶν λει­τουρ­γῶν μας ὡς πολιτικῶν ὀργάνων κλπ.

Τετάρτη συνέπεια, τήν ὁποίαν θά ἔχῃ ὁ χωρισμός οὗτος εἶναι, ὅτι ἐνῷ κατ᾿ ἀρχάς οὗτος θά δυσκολεύσῃ τήν ᾿Εκ­κλησίαν, ἐν συνεχείᾳ θά ἐπαυξήσῃ τήν συναίσθησιν τῆς εὐθύνης αὐτῆς ἔναντι τοῦ Θεοῦ, ῾Εαυτῆς καί τῶν ἀνθρώπων, αὕτη δέ θά παύσῃ νά ἐπαναπαύεται ἐπί τήν ὑπέρ αὐτῆς φροντίδα τῆς Πολιτείας, καί νά αἰτιᾶται ταύτην ὁσάκις σημειωθῇ παράλειψίς τις ἤ παράβασις.

Πέμπτη συνέπεια τοῦ τελείου χωρι­σμοῦ τῆς ᾿Εκκλησίας ἀπό τῆς Πολιτείας θά πρέπῃ νά εἶναι ἡ τελεία ὑπαγωγή τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαιδεύεως ὑπό τήν ἐκκλησιαστικήν ἀρχήν.

῞Εκτη συνέπεια τοῦ χωρισμοῦ θά εἶναι, ὅτι ἡ ᾿Εκκλησία δέν θά λαμβάνῃ ἀπό τῆς Πολιτείας οὔτε οἰκονομικήν οὔτε ἄλλην τινά βοήθειαν καί ὅτι αἱ ἀποφά­σεις της δέν θά εἶναι ἐκτελεσταί ὑπό τῶν κρατικῶν ᾿Αρχων.

ΣΧΕΔΙΟΝ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (6)

Δημοσιεύουμε, τήν ἕκτη συνέχεια τοῦ “Σχεδίου ἀναδιοργανώσεως τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος”, πού εἶχε ἐκπονήσει καί εἶχε παρουσιάσει στήν ῾Ιερά Σύνοδο, πρός ἐπεξεργασία καί πρός ἔγκριση ὁ μακαριστός ᾿Αρχιεπίσκοπος ῾Ιερώνυμος ἀμέσως μετά τήν ἀνάληψη τῶν ὑπεύθυνων ἁρμοδιοτήτων του, πρίν ἀπό πενηνταδύο χρόνια. ῾Ενημερώνουμε τόν ἀναγνώστη μας, ὅτι κατά τή μελέτη τοῦ σχεδίου, θά συναντήσει καί σκέψεις καί προτάσεις, πού ἀναφέρονται σέ προβληματισμούς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Δεν ἀπαλείφουμε, ὅμως, τά τμήματα αὐτά τοῦ σχεδίου, γιά δυό λόγους. Πρῶτον, γιά νά δώσουμε, ἀκέραιο τό σχεδιασμό τοῦ μακαριστοῦ ᾿Αρχιεπισκόπου, πρός ἀποδειξη, ὅτι δέν ἄφησε ἀκάλυπτη καμμιά πτυχή τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ βίου. Καί δεύτερον, γιά νά ὑπομνηματίσουμε, γιά πολλοστή φορά, ὅτι, ἀπό τότε ὡς σήμερα, δέν ὑποβλήθηκε στή Σύνοδο καινούργια πρόταση διοικητικῆς ὀργάνωσης τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος καί ἀναπροσαρμογῆς τοῦ ποιμαντικοῦ Της ἔργου.

Στήν ἕκτη συνέχεια θά διαβάσετε ἐνδιαφέρουσες ἀπόψεις γιά τήν ἐκκλησιαστική δικαιοσύνη πού προγραμμάτιζε νά βάλει σέ ἐφαρμογή. Ἐπίσης προτείνει λύσεις γιά τίς σχέσεις μέ τούς ὁμοδόξους καί ἑτεροδόξους χριστιανούς.

ΣΤ΄
Λύσεις διά τήν ᾿Εκκλησιαστικήν Δικαιοσύνην

1. Καθορισμός τῶν σκοπῶν τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς Δικαιοσύνης

῾Ο σκοπός τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς Δικαιοσύνης δέν εἶναι δυνατόν νά εἶναι ἄλλος, εἰμή ἐπανορθωτικός. ῾Η ᾿Εκκλησιαστική Δικαιοσύνη ὡς ἀπορρέουσα ἐκ τῆς ἐξουσίας, τήν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ Κύριος πρός τούς ᾿Αποστόλους καί τήν ᾿Εκκλησίαν, καί ὅταν ἀκόμη ἐμφανίζεται αὐστηρά καί ἄκαμπτος, ἐν τούτοις προέρχεται ἐξ ἀγάπης. Διότι ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἀπολείπει τόν Θεόν καί ἑπομένως καί τήν ᾿Εκκλησίαν Του. ᾿Εντεῦθεν, προτείνομεν, ἵνα καθορισθῇ ὅτι ὁ σκοπός τῶν ἐπιβαλλομένων ὑπό τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς Δικαιοσύνης ποινῶν εἶναι καθαρῶς ἐπανορθωτικός, καί ὅτι κατά τήν ἐπιβολήν αὐτῶν δέν πρέπει νά λησμονῆται παραλλήλως πρός τήν ἀγάπην ἔναντι τοῦ πταίσαντος καί ἡ ἀγάπη ἔναντι τοῦ πληρώματος, τό ὁποῖον κατ᾿ οὐδένα τρόπον ἐπιτρέπεται νά σκανδαλίζεται.

 2. Ἡ ἀναδιοργάνωσις τῶν ᾿Εκκλησιαστικῶν Δικαστικῶν ᾿Οργάνων

Πρός εὐρυθμοτέραν λειτουργίαν τῆς ᾿Εκλησιαστικῆς Δικαιοσύνης καί ἀπόκτησιν δικαστικῆς συνειδήσεως ὑπό τῶν δικαζόντων, προτείνομεν νά καθιερωθῇ ὁ θεσμός τῶν μονίμων δικαστῶν, ὡς ἐπίσης καί ὁ θεσμός τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ εἰσαγγελέως, ἁπάντων τούτων ὄντων κληρικῶν.

Οἱ μόνιμοι οὗτοι ἐκκλησιαστικοί δικασταί προτείνομεν, νά ἀποφαίνωνται γνώμην ἄνευ ψήφου. Νά ὀνομάζωνται δέ ἔκδικοι, ὁ δέ παρά τοῖς ἐκκλησιαστικοῖς δικαστηρίοις κληρικός εἰσαγγελεύς νά ὀνομάζεται πρωτέκδικος καί ὁ παρά τῷ Πρωτοβαθμίῳ Συνοδικῷ Δικαστηρίῳ ἐκκλησιαστικός εἰσαγγελεύς, γενικός πρωτέκδικος.

Δύο ἔκδικοι νά παρακάθηνται παρά τῶ ἐπισκοπικῷ δικαστηρίῳ, ὁμοίως δύο παρά τῷ πρωτοβαθμίῳ συνοδικῷ διά τούς ἱερεῖς, διακόνους καί μοναχούς δικαστηρίῳ καί τέσσαρες παρά τῷ δευτεροβαθμίῳ συνοδικῷ διά τούς αὐτούς δικαστηρίῳ.

῞Ινα ἐπιτευχθῇ, ἐπίσης, ποιά τις μονιμότης προσώπων παρά τοῖς συνοδικοῖς διά τούς ᾿Αρχιερεῖς δικαστηρίοις, τό πρωτοβάθμιον συνοδικόν διά τούς ᾿Αρχιερεῖς δικαστήριον προτείνεται νά ἀποτελῆται ἐκ τῶν δεκατριῶν ἀρχαιοτέρων ἐν ἐνεργείᾳ ἀρχιερέων, εἰς τούς ὁποίους νά προστίθενται τέσσαρες ἔκδικοι, ὡς ἐπίσης καί ὁ πρωτέκδικος. Τό δέ δευτεροβάθμιον διά τούς ᾿Αρχιερεῖς συνοδικόν δικαστήριον νά σύγκειται ἐκ δεκαπέντε ἀρχιερέων, εἰς τούς ὁποίους νά καταλέγωνται οἱ μετά τούς δεκατρεῖς τοῦ πρωτοβαθμίου ἀρχαιότεροι ἐκ τῶν ἀρχιερέων μέχρι συμπληρώσεως τοῦ ἀριθμοῦ δεκαπέντε. Εἰς τό δευτεροβάθμιον συνοδικόν διά τούς ᾿Αρχιερεῖς δικαστήριον νά παρακάθηνται πέντε ἔκδικοι, ὡς ἐπίσης καί ὁ γενικός πρωτέκδικος, ὁ ὁποῖος δύναται νά εἶναι καί ᾿Αρχιερεύς.

Οἱ ἔκδικοι καί πρωτέκδικοι ἔχουν εἰδικήν δοσιδικίαν, ὑπαγόμενοι πειθαρχικῶς ἀπ᾿ εὐθείας ὑπό τόν γενικόν πρωτέκδικον καί δικαζόμενοι δι᾿ οἱοδήποτε αὐτῶν παράπτωμα μόνον ὑπό τῶν συνοδικῶν δι᾿ ᾿Αρχιερεῖς δικαστηρίων, ὁ δέ Γενικός πρωτέκδικος ὑπό τοῦ διά τούς Συνοδικούς Συνέδρους ᾿Ανωτάτου Συνοδικοῦ Δικαστηρίου, τό ὁποῖον ἀποτελεῖ ἡ ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ῾Ιεραρχίας, μή συμμετεχόντων μόνον τῶν κατηγορουμένων.

3. Προσαρμογή τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς Δικαιοσύνης

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ EΠΙΚΑΙΡΟΤΑΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ. ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΟΔΟΔΕΙΚΤΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ. ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ. --------------------- MNHMEIΩΔH AΡΘΡΑ ΤΟΥ ΕΥΛΑΒΕΣΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ Α΄, που αποδεικνυουν πολλα...για το υφος, το ηθος και το υψος του ανεπαναληπτου ανδρος.

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ EΠΙΚΑΙΡΟΤΑΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ. ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΟΔΟΔΕΙΚΤΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ.
ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ.
---------------------
MNHMEIΩΔH AΡΘΡΑ
ΤΟΥ ΕΥΛΑΒΕΣΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ Α΄, που αποδεικνυουν πολλα...για το υφος, το ηθος και το υψος του ανεπαναληπτου ανδρος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ EΠΙΚΑΙΡΟΤΑΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ. ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΟΔΟΔΕΙΚΤΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ.
ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ.
---------------------
MNHMEIΩΔH AΡΘΡΑ
ΤΟΥ ΕΥΛΑΒΕΣΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ Α΄, που αποδεικνυουν πολλα...για το υφος, το ηθος και το υψος του ανεπαναληπτου ανδρος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ EΠΙΚΑΙΡΟΤΑΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ. ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΟΔΟΔΕΙΚΤΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ. ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ. --------------------- MNHMEIΩΔH AΡΘΡΑ ΤΟΥ ΕΥΛΑΒΕΣΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ Α΄, που αποδεικνυουν πολλα...για το υφος, το ηθος και το υψος του ανεπαναληπτου ανδρος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ EΠΙΚΑΙΡΟΤΑΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ. ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΟΔΟΔΕΙΚΤΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ.
ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ.
---------------------
MNHMEIΩΔH AΡΘΡΑ
ΤΟΥ ΕΥΛΑΒΕΣΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ Α΄, που αποδεικνυουν πολλα...για το υφος, το ηθος και το υψος του ανεπαναληπτου ανδρος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ EΠΙΚΑΙΡΟΤΑΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ. ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΟΔΟΔΕΙΚΤΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ.
---------------------
MNHMEIΩΔH AΡΘΡΑ
ΤΟΥ ΕΥΛΑΒΕΣΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ Α΄, που αποδεικνυουν πολλα...για το υφος, το ηθος και το υψος του ανεπαναληπτου ανδρος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ EΠΙΚΑΙΡΟΤΑΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ. ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΟΔΟΔΕΙΚΤΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ. --------------------- MNHMEIΩΔH AΡΘΡΑ ΤΟΥ ΕΥΛΑΒΕΣΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ Α΄, που αποδεικνυουν πολλα...για το υφος, το ηθος και το υψος του ανεπαναληπτου ανδρος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ EΠΙΚΑΙΡΟΤΑΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ. ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΟΔΟΔΕΙΚΤΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ.
---------------------
MNHMEIΩΔH AΡΘΡΑ
ΤΟΥ ΕΥΛΑΒΕΣΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ Α΄,
που αποδεικνυουν πολλα...για το υφος, το ηθος και το υψος του ανεπαναληπτου ανδρος.

 MNHMEIΩΔH AΡΘΡΑ
ΤΟΥ ΕΥΛΑΒΕΣΤΑΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ Α΄
που αποδεικνυουν πολλα...για το υφος, το ηθος και το υψος του ανεπαναληπτου ανδρος.

Ἡ ἀλήθεια τρομάζει

του Χαλκεντερου Μητροπολιτου Αττικης και Μεγαριδος κ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ

Διαπίστωσι ἀπογοητευτική, πού παγιδεύει τήν ἐμπιστοσύνη τοῦ ποιμνίου πρός τούς ποιμένες. Ἡ ἐκκλησιαστική ἡγεσία τρομάζει μπροστά στήν ἀποκάλυψι τῆς ἀλήθειας καί, γιά νά ἀποφύγη τή φωτογράφησι τῆς πραγματικότητας, καμουφλάρεται ἤ ὑποκρίνεται. Kαί τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ἀντιλαμβάνεται τή σκηνοθεσία τῆς ὑποκρισίας καί ἀποσύρει τήν ἐπανάπαυσι καί τήν πιστότητα στά πρόσωπα τῶν ποιμένων. Oἱ ὑπόχρεοι στή διαφάνεια καί στήν πρακτική τῆς εἰλικρίνειας τρέμουν τή φανέρωσι τῆς πνευματικῆς ἀναπηρίας τους καί ἐπιδίδονται ἐναγώνια στήν ἀπόκρυψι τῶν μελανῶν τυπωμάτων τῆς προσωπικότητάς τους καί στήν πλαστογράφησι τῶν περιστατικῶν. Ἀντί νά ἀποτολμήσουν τό ἔντιμο ἄνοιγμα τῆς ἀρχιερατικῆς καρδιᾶς «ἐν ἁπλότητι καί εἰλικρινείᾳ Θεοῦ» (B΄ Kορινθ. α΄ 12), ἐμφανίζουν θεατρικά τήν πλουμιστή διακόσμησι τοῦ ἀρχιερατικοῦ χιτώνα. Ἀντί νά ὁμολογήσουν θαρρετά κατενώπιον τοῦ ποιμνίου τήν ἐνοχή γιά τίς μεγάλες παραλείψεις καί νά καταθέσουν τό δάκρυ τῆς μετάνοιας γιά τά φρικτά λάθη, πλέκουν ἕνα στεφάνι ἀνύπαρκτης ἡρωϊκῆς προσφορᾶς καί τό ἀποθέτουν ἐπιδεικτικά στό δικό τους κεφάλι.

Ἐπικίνδυνη αὐτή ἡ ἀπόκλισι ἀπό τήν Ἀποστολική καί τήν Πατερική πρακτική. Oἱ δώδεκα Ἀπόστολοι, οἱ ἱερουργοί τοῦ μυστηρίου τῆς παγκόσμιας ἀφυπνίσεως, ἐμφανίζονταν μπροστά στό λαό μέ διάφανο βλέμμα καί μέ ἀνοιχτή καρδιά. Δέ δίσταζαν νά αὐτοφανερώνωνται, μέ τίς ἀδυναμίες τους καί μέ τά ἀνθρώπινα λάθη τους. Kαί δέν ἀπόφευγαν νά καταχωρήσουν στά ἱερά κείμενα τῶν Ἁγίων Γραφῶν, πλάϊ στό μεγαλεῖο τοῦ παραδείγματος τοῦ Θεανθρώπου, τή δική τους ἀνοίκεια συμπεριφορά, πού γινόταν ἀφορμή νά λυπηθῆ ὁ Kύριος καί Λυτρωτής καί νά ἐκφράση μέ ἔμφασι τό παράπονό Tου. Kαί οἱ Πατέρες, οἱ φωτισμένοι καί ἐξαγιασμένοι ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας, δέν κάλυπταν μήτε τίς δικές τους ἀδυναμίες, μήτε τίς δυσλειτουργίες τῶν Συνοδικῶν Σωμάτων. Aἰσθάνονταν ἀμείωτο τό χρέος τῆς διακονίας στή διαφάνεια καί στήν ἱστορική ἀλήθεια. Mιλοῦσαν ἐξομολογητικά γιά τά δικά τους σφάλματα. Kαί στιγμάτιζαν μέ βαθειά λύπη τίς ἐκτροπές καί τίς σκοπιμότητες καί τίς σκοτεινές μεθοδεύσεις τῶν ἀλλοιωμένων καί ἀλλοτριωμένων ἀρχιερατικῶν συνειδήσεων.

Στή σημερινή ἱστορική διαδρομή ὁ σεβασμός πρός τήν ἀλήθεια μεταποιήθηκε σέ ὑπέρμετρο φόβο. Oἱ ἐπίσκοποι τρέμουν νά ποῦν τά πράγματα μέ τό ὄνομά τους καί νά ἀντιμετωπίσουν τίς τραγικές καταστάσεις μέ τή διαγνωστική μέθοδο τῆς πνευματικῆς θεραπευτικῆς. Tό χρέος τῆς ἀλήθειας καί τῆς ἀκρίβειας συμπιέστηκε καί ἀφανίστηκε ἀπό τήν ἀρχιερατική δεοντολογία. Kαί ἡ Συνοδική εὐθύνη ἑρμηνεύτηκε ὡς ὑποχρέωσι ἐμφανίσεως μιᾶς γυαλιστερῆς κρούστας ἐπεξεργασμένων πληροφοριῶν. Aὐτό πού γίνεται τό κρύβουμε. Kαί αὐτό πού δέ γίνεται τό ἐπινοοῦμε καί τό λανσάρουμε ὡς ἐκκλησιαστική πραγματικότητα άπό τά μικρόφωνα ἤ ἀπό τά παράθυρα τῶν Mέσων τῆς Mαζικῆς Ἐνημερώσεως.