Κοινὸ Πάσχα μὲ αἱρετικούς (παπικούς καί λοιπούς) ; Ἐμεῖς πορευσόμεθα ἐν διαθήκῃ Πατέρων ἡμῶν....

 

 

Ἁγιορεῖτες Κελλιῶτες Πατέρες.

  Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ  24.2//9.3.2025.

                                                                   Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας Α΄ Νηστειῶν.

       Κοινό Πάσχα καί  γιορτές μέ  αἱρετικούς (παπικούς και λοιπούς) ;

Ἐμεῖς  πορευσόμεθα ἐν διαθήκῃ Πατέρων ἡμῶν …

«Ἕνα μόνο δὲν μπορῶ νὰ τῆς ἐπαινέσω (τῆς Κωνσταντινούπολης)^.

ὅτι ἐκεῖ παίζουν καὶ τὰ θεῖα σὰν πεσσοὺς καὶ κύβους

ἢ ὅπως στοὺς ἱππικοὺς ἀγῶνες καὶ τὰ θέατρα»

Πτρχ. Ἅγ.Φιλόθ.Κόκκινος.

ΥΠΟ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΚΕΛΛΙΩΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἀμήν.

Πάσχα 1759, Μεγάλο Σάββατο βράδυ.

Ἡ γλυκόφθογγη γλῶσσα τῆς καμπάνας σύναξε τοὺς πιστοὺς Χριστιανοὺς ἐντὸς τοῦ ναοῦ. Σὲ λιγότερο ἀπὸ μισὴ ὥρα, ἡ πικρόφθογγη γλῶσσα τοῦ μητροπολίτη Μογλενῶν μὲ ἔδρα τὴν Νότια Ἀλμωπίας, τοὺς σκόρπισε ἐκτὸς τοῦ νομοῦ.

«Ἄρχοντες λαῶν (καὶ ἐπίσκοποι) συνήχθησαν κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ Αὐτοῦ (καὶ τοῦ ποιμνίου Αὐτοῦ)»¹.

Τὴν κοσμοχαρμόσυνη ἡμέρα τῆς Λαμπροφόρου Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ μας, ἐνῷ ὅλοι περίμεναν ν’ ἀκουστεῖ τὸ «Χριστὸς ἀνέστη ...», περιφρονῶντας ὁ δεσπότης τοὺς ἀσάλευτους θεϊκοὺς νόμους τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων, προέτρεψε τοὺς Χριστιανούς, τὸ ποίμνιό του, ἄκουσον, ἄκουσον !!!, ν΄ ἀλλαξοπιστήσουν !!! Νὰ ἀρνηθοῦν τὸν Χριστὸ καὶ νὰ ἀσπαστοῦν τὸν Ἀντίχριστο, τὸ Ἰσλάμ ! Ὡς φαίνεται δὲν ἄκουσε ποτὲ τὴν φωνή τήν λέγουσα^. «Οὐαὶ ὑμῖν (Ἀλλοίμονό σας)... Κλείετε τὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων. Δὲν εἰσέρχεσθε ἐσεῖς, ἀλλὰ οὔτε τοὺς εἰσερχομένους ἀφήνετε νὰ εἰσέλθουν»².Τί συνέβη ἄραγε στὴ συνέχεια;

Τὸν οὐρανὸ ἔσκισε ἀστροπελέκι, καὶ τὶς καρδιὲς τσεκούρι, πελέκι. Σύννεφα καὶ μάτια ἄρχισαν νὰ κλαῖνε. Οἱ πιστοὶ Χριστιανοὶ μὲ τὶς οἰκογένειές τους, (τὴν εὐχή τους νὰ ἔχουμε), δὲν ἐνέδωσαν.

Μὴ θέλοντας νὰ ἀρνηθοῦν τὸν Χριστό, σκόρπισαν, μὲ κλάματα, στὴ Βέροια καὶ ἀλλοῦ, μακρυά. Οἱ ἄλλοι, οἱ περισσότεροι, τὸν νέο ἄπιστο Ἰούδα, τὸν πρώην μητροπολίτη, ἀκολούθησαν καὶ πλαισίωσαν στενά.

Οἱ ἀθεόφοβοι ἐξωμότες, δεσπότης καὶ δημότες, δὲν στάθηκαν ἕως ἐδῶ. Κατέγραψαν τὴν πράξη τῆς ἐξωμοσίας στὰ ἐξώφυλλα τοῦ Εὐαγγελίου, βεβαιώνοντας μὲ τὴν βεβήλωση αὐτὴ ὅτι ἐπίσκοπος καὶ λαϊκοὶ ἦταν, πολλὰ ἢ ὅλα τους τὰ χρόνια, ἐκτὸς Ἐκκλησίας. Δὲν εἶχαν καμμία σχέση μὲ τὰ χρυσά ἐσώφυλλα, δηλαδὴ τὰ θεόπνευστα κείμενα τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ νέος τῆς πίστεως Ἐφιάλτης ἐξ’ αἰτίας τοῦ ἐνδοτισμοῦ του κατέπιπτε ἀπὸ γκρεμὸ σὲ βάραθρο. Ἀπὸ Ἰωάννης ἔγινε Ἀλῆς. Ἀποδέχθηκε καί ... «τιμητική»... βράβευση...«ἀνώτερη θέση» ποὺ τοῦ προσέφεραν, μετὰ τὴν περιτομή του οἱ... «γενναιόδωροι» Τούρκοι. Ἐπιθυμοῦσε... «κοινωνικὴ καταξίωση», λαϊκιστὶ καριέρα. Ὁ Ἀλῆς ἔγινε ἱεροδικαστὴς (μουλᾶς σημειώνει τὸ κείμενο ), σὲ μεγάλη πόλη, τὴν Λάρισα. Ἔτσι, λοιπόν, ὁ ἐπίσκοπος κατάντησε, κατέληξε νὰ γίνη κήρυκας καὶ διαφημιστὴς τοῦ ἀντίχριστου, ἀντίθεου καὶ αἱμοχαροῦς Ἰσλάμ³.

Αὐτοὶ ποὺ ἀλλαξοπίστησαν ὀνομάστηκαν Καρατζοβαλίδες⁴. Οἱ ἐξισλαμισμένοι κάτοικοι τῆς Νότιας ἦταν πολὺ φανατικοί. Περίσσευε ὁ τρόμος⁵. Ἔκτισαν δυὸ τζαμιὰ⁶ . Ἔκαψαν δύο μοναστήρια, τοῦ Ἀρχαγγέλου⁷ καὶ τῶν Προμάχων⁸ . Ὁ μητροπολιτικὸς ναὸς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου δὲν σώζεται. Τὸν ἔκαψαν οἱ Τοῦρκοι⁹. Τὴν Ἁγία Παρασκευή, στὴν Περίκλεια, τὴν κατέστρεψαν τὰ τέρατα τῆς Νότιας, οἱ νεοεξισλαμισθέντες κάτοικοί της¹⁰.

Κατὰ τ’ ἄλλα, οἱ σύγχρονοι «θολολόγοι» θέλουν νὰ εἶναι σὲ ὅλους ἀρεστοί. Σὰν τὸν βάτραχο, μιὰ στὸν βράχο ἔξω ἀπ’ τὸ νερό, μέσα στὸ νερὸ τὴν ἄλλη. Θέλουν νὰ πείσουν ὅτι ἔχουμε τὴν ἴδια πίστι μὲ τὸ Ἰσλάμ. «Ἔχουμε», λένε, «τὸν ἴδιο Θεό, τὸν Θεὸ τοῦ Ἀβραάμ, τοῦ Ἰσαάκ, τοῦ Ἰακώβ».

Πές μας, ὦ φιλόσοφε, ἀφοῦ ἔχουμε τὸν ἴδιο Θεό, γιατί μᾶς καταστρέφουν Σταυροὺς καὶ Ναούς; Γιατί μᾶς καῖνε τὰ Μοναστήρια καὶ βεβηλώνουν Θυσιαστήρια; Γιατί ἐπιβάλλουν ἀλλαγὴ πίστης μὲ τὴν ἀπειλὴ θανατικῆς καταδίκης καὶ μάλιστα σταυρικῆς; Αὐτὰ καὶ ἄλλα πολλά, καὶ ὅσα εἴπαμε γιὰ τὸν ἐξισλαμισμὸ τῆς Νότιας, δὲν σὲ ἔπεισαν ἀκόμα; Ἀλλὰ ἂς ἐπανέλθουμε.

 Ἡ λαϊκὴ μοῦσα ἔγραψε γιὰ τὸν ἐξωμότη μητροπολίτη :

«Πότε, ποῦ εἶχε ἀκουστεῖ

Δεσπότης Τοῦρκος νὰ γενῆ;

Τὸ Πάσχα οἱ Χριστιανοί

στὴν ἐκκλησιά  πηγαίνουν

καὶ ὁ Δεσπότης στὸ τζαμί»¹¹.

Τότε οἱ Χριστιανοί, Πάσχα δὲν εἶχαν δεῖ, «καὶ ὁ Δεσπότης στὸ τζαμί». Ἐξωμότες καὶ τώρα. Ἄλλα ὀνόματα καὶ ἄλλη πλοκή.

Ἀνακοίνωση τοῦ Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως γιὰ ἀλλαγὴ Πασχαλίου, ὥστε νὰ συνεορτάζεται μὲ ὅλους τοὺς ἑτεροδόξους, ἀγνοῶντας προκλητικὰ τὶς ὅποιες δογματικὲς διαφορὲς καὶ παρεκτροπές τους καὶ περιφρονῶντας Οἰκουμενικὲς Συνόδους. Δὲν δίστασε ἀκόμη νὰ ἀναφέρει μὲ κυνισμὸ, σὰν νὰ ἔβαλε ἀστερίσκο-ὑποσημείωση, «μὲ ὁποιοδήποτε κόστος», θέλοντας νὰ ἐπισημοποιήσει τὴν ἀμετακίνητη ἀπόφασή του καὶ ὅτι δὲν τὸν ἀπασχολεῖ ἐὰν ὑπάρξει νέο σχίσμα μὲ αὐτὴ τὴν ἀπόφαση (ποὺ σίγουρα θὰ ὑπάρξει), περιφρονῶντας ὄχι μόνο τοὺς Ἁγίους Πατέρες τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καὶ τῶν λοιπῶν, ἀλλὰ καὶ τὸν ἴδιο τόν Χριστὸ ποὺ εἶπε «οὐαὶ δι οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται»¹²καὶ «ὅς δ’ἄν σκανδαλίσῃ ἕνα...»¹³.

Τότε δεσπότης ἐξωμότης. Τώρα Πατριάρχης μειοδότης; Τότε δεσπότης ἕνας μὲ λαϊκοὺς πολλούς. Τώρα Πατριάρχης μὲ ἐπισκόπους «αὐλικούς»; «Τοπικὸς» ὁ πρῶτος, «Οἰκουμενικὸς» ὁ δεύτερος( ποὺ λένε εἶναι πρῶτος). Ἡ ἐξώμοση τοῦ Μογλενῶν ἔγινε ἅπαξ καὶ κρυφά. Τοῦ «Οἰκουμενικοῦ»  πολλάκις καὶ φανερὰ «γιὰ νὰ εἶναι μεγαλύτερο τὸ κρῖμα»¹⁴ «Τὸ φῶς (τῶν δύο) σκότος ἀπέβη» ¹⁵. Καὶ τῶν δυὸ τὰ πρακτέα, δυσδιήγητα.

Ὅσοι «Ὀρθόδοξοι» ἀσχολοῦνται πυρετωδῶς μὲ τὸν κοινὸ ἑορτασμὸ τοῦ Πάσχα μὲ τὴν παναίρεση τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοὺς λοιποὺς τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, πάσχουν τὴν ἀθεράπευτη ἀσθένεια τῶν Γραμματέων καὶ τῶν Φαρισαίων. Ἀσχολοῦνται μὲ τὸ ἕνα δέκατο τοῦ δυόσμου, τοῦ ἄνηθου καὶ τοῦ κύμινου¹⁶. Στὸ προκείμενο θέμα τοῦ Πάσχα, δυόσμος, ἄνηθος καὶ κύμινο εἶναι κάποια κοινὰ ποὺ ὑπάρχουν μεταξύ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολῆς καὶ τῆς Δύσης. Ἕνα ἀπὸ «τὰ βαρὐτερα τοῦ νόμου», ὅμως, εἶναι ἡ ὀρθὴ πίστη¹⁷ . Οἱ διαφορές μας εἶναι «καθ' ὅσον ἀπέχουσιν ἀνατολαὶ ἀπὸ δυσμῶν»¹⁸. Ἐμεῖς πιστεύουμε στὸν Τριαδικὸ Θεό, ἐνῷ αὐτοὶ στὸν φιδόμορφο ἢ γιδόμορφο σατανισμό.

Τὸ πρωτεῦον γιὰ σᾶς εἶναι νὰ ἐπιτευχθεῖ κοινὸ Πάσχα; Δὲν σᾶς προβληματίζει ἡ σατανόμορφη τεράστια αἴθουσα ποὺ ἀπὸ τὸ 1971 «φύτρωσε» στὸ Βατικανό; Ποῦ εἶναι ἡ διαμαρτυρία σας; Δὲν σᾶς ἐνοχλεῖ αὐτὸ καὶ τὸ φιδόμορφο ἄγαλμα ποὺ στεγάζεται μέσα σ’αυτήν; Τὸ ὀνομάζουν  «ἡ ἀνάσταση», μονολεκτικὰ καὶ ἀόριστα. Μὲ μηδενικὴ προσοχὴ ἐκπλήσσει πὼς δὲν προωθεῖται ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ὄντως, ἀλλὰ ἐννοεῖται ἡ ἀνάσταση τοῦ Lucifer (Λούσιφερ)= τοῦ Ἑωσφόρου= τοῦ Σατανᾶ, τοῦ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐκπεσόντος¹⁹.

«Μία κύλιξ (: ἕνα ποτήρι) πολλάκις γεῦσιν οἴνου ἐσήμανε (:φανέρωσε)»²⁰. Δρομαῖοι γιὰ κοινὲς γιορτὲς μὲ αὐτοὺς ποὺ τὴν νέα ... «μασκότ» !!! γιὰ τὸ 2025, (χρειάζεται τὸ Βατικανὸ τὴν τύχη, τὸ γούρι; Ξυπνῆστε!!!), ὀνόμασαν Lucie (Λούση) = Lucifer= Ἑωσφόρος= Σατανᾶς. Ὡς φαίνεται τὸ Βατικανὸ ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ «γούρι» γιατί δὲν ἔχει προστάτη τὸν Χριστό, ἀλλὰ τὸν «ἔξω ἀπὸ ἐδῶ». Σὲ κάποιες ἀπὸ τὶς φωτογραφίες ποὺ τὴν διαφημίζουν, ἡ σκιὰ τῆς μικρῆς κούκλας σχηματίζει στὸν τοῖχο, δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ τοῦ κεφαλιοῦ της ΔΥΟ ΚΕΡΑΤΑ !!! Θέλετε κοινὲς γιορτὲς μὲ τὰ διαβολικὰ τέρατα; Ποιά ἄλλη ἀπόδειξη χρειάζεστε γιὰ νὰ καταλάβετε τὸ μέγεθος τῆς πλάνης καὶ τῆς ἀποστασίας ; Ὄντως «ἑξετράπησαν ὀπίσω τοῦ σατανᾶ»²¹. «Μὲ αὐτοὺς ποὺ μισεῖ ὁ Κύριος φιλιάζεις;(:εἶσαι φίλος;)»²². Δυστυχῶς «ὁ καρκίνος οὐκ ὀρθὰ βαίνειν ἐγνώρισεν (:ὁ κάβουρας δὲν ἔμαθε  ποτὲ νὰ βαδίζει ὀρθά)». Ἂν οὔτε αὐτὸ σᾶς ἀπασχολεῖ, τότε «ἀνάξιοι ἐστὲ κριτηρίων ἐλαχίστων»²³καὶ ἡ ἀρρώστια σας εἶναι ἀθεράπευτη. «Ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διϋλίζοντες τῶν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες»²⁴.

ΠΕΡΙ ΚΟΙΝΟΥ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΕΤΕΡΟΔΟΞΩΝ*

τοῦ μακαριστοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου, Ἀρχιμανδρίτου

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἄν εὑρεθῆ ἐνώπιον προτάσεως περί κοινοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα ἤ οἱασδήποτε ἄλλης ἑορτῆς μετά τῶν ἑτεροδόξων, ὀφείλει νά ἀρνηθῆ καί συζήτησιν κἄν περί τοῦ θέματος.

Τοιαύτη συζήτησις πρέπει νά ἀποκλεισθῆ παντί σθένει καί πάσῃ θυσίᾳ, διότι ἀποτελεῖ ἀνατροπήν ἐκ τῶν θεμελίων τῆς Ὀρθοδόξου Δογματικῆς καί ἰδίᾳ τῆς Ἐκκλησιολογίας. Ἤ πιστεύομεν ὅτι εἴμεθα ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία ἤ δέν πιστεύομεν.

 Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία πεποιθυία ὅτι αὕτη καί μόνη εἶνε τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ὁ στύλος καί τό ἑδραίωμα τῆς Ἀληθείας, τό Ταμεῖον τῆς Χάριτος, τό Ἐργαστήριον τῆς Σωτηρίας, ἐνδιαφέρεται μέν ζωηρότατα περί τῆς εἰς αὐτήν ἐπιστροφῆς τῶν πεπλανημένων, ἀδιαφορεῖ ὅμως τελείως περί τῶν ἐσωτερικῶν αὐτῶν ζητημάτων, ἐν ὅσῳ οὗτοι μένουν ἐν τῇ πλάνῃ.

Ἡ Α´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος ἠθέλησε νά θεσπίσῃ κοινόν ἑορτασμόν, ἀλλά διά τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας, οὐχί διά τούς ἐκτός αὐτῆς εὑρισκομένους. Δέν συνεζήτησεν οὔτε μετά τῶν Γνωστικῶν, οὔτε μετά τῶν Μαρκιωνιτῶν, οὔτε μετά τῶν Μανιχαίων, οὔτε μετά τῶν Μοντανιστῶν, οὔτε μετά τῶν Δονατιστῶν, ἵνα εὕρη βάσιν συνεννοήσεως περί κοινῶν ἑορτασμῶν. Καί ὅτε βραδύτερον ἀπεκόπησαν ἐκ τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας οἱ Ἀρειανοί, οἱ Νεστοριανοί, οἱ Μονοφυσίται οἱ Εἰκονομάχοι κ.λπ. κ.λπ., ἡ Ἐκκλησία οὐδέποτε διενοήθη νά προέλθη εἰς συνεννοήσεις μετ᾽ αὐτῶν πρός θέσπισιν κοινοῦ ἑορτασμοῦ εἴτε τοῦ Πάσχα εἴτε οἱασδήποτε ἄλλης ἑορτῆς.

Ἡ Ἐκκλησία ρυθμίζει τά ζητήματα Αὐτῆς, λαμβάνουσα ὑπ᾽ ὄψιν ἀποκλειστικῶς καί μόνον τό συμφέρον τῶν μελῶν Αὐτῆς καί οὐχί τάς ἐπιθυμίας τῶν ἐκτός Αὐτῆς εὑρισκομένων. Ἄν οἱ ἑορτασμοί τῶν αἱρετικῶν συμπίπτουν μετά τῶν τοιούτων τῆς Ἐκκλησίας, ἄς συμπίπτουν. Ἄν δέν συμπίπτουν, ἄς μή συμπίπτουν. Ἡ Ἐκκλησία δέν συσκέπτεται ἐπί ἴσοις ὅροις μετά τῶν αἱρετικῶν.

Διαλέγεται βεβαίως μετ᾽ αὐτῶν, ἀλλ᾽ ἵνα δείξη εἰς αὐτούς τήν ὁδόν τῆς ἐπιστροφῆς. Τό νά συγκροτῶνται «Οἰκουμενικά Συμπόσια» ἤ ἄλλου τύπου Συνέδρια μεταξύ τῶν Ὀρθοδόξων καί τῆς πανσπερμίας τῶν αἱρετικῶν καί ἐν αὐτοῖς νά συσκεπτώμεθα περί καθορισμοῦ κοινῶν ἑορτασμῶν, ἐμμενόντων ὅμως καί τῶν μέν καί τῶν δέ (Ὀρθοδόξων καί αἱρετικῶν) ἐν τοῖς οἰκείοις Δογματικοῖς χώροις, τοῦτο ἄγνωστον καί ἀδιανόητον ὄν εἰς τήν ἱστορίαν τῆς Ἐκκλησίας, ὄζον δέ ἀπαισίου θρησκευτικοῦ συγκρητισμοῦ καί τεῖνον εἰς τήν καθιέρωσιν τῆς ἁρμονικῆς καί ἀδιαταράκτου συνυπάρξεως ἀληθείας καί πλάνης, φωτός καί σκότους, μόνον ὡς «σημεῖον τῶν καιρῶν» δύναται νά ἑρμηνευθῆ. [...]

Μετά βαθείας τιμῆς καί ἀγάπης ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ

* Ἐνορία, φύλλον 549, 10.05.1974

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ» ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΟΜΩΝΥΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ • ΜΑΡΤΙΟΣ – ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2024 • ΤΕΥΧΟΣ 155

……………………………………………