Ο Γέροντας Γαβριήλ για αιρέσεις, εκκοσμίκευση, συμπροσευχές, σχισματικούς Ουκρανίας κ.α.

Τις ερωτήσεις τις κάνει ο κ. Γιώργος Π. Παύλος, από το «Δίκτυο Ελληνισμού»

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ: Δεν μπορούμε να πηγαίνουμε να εκκλησιαζόμαστε σε ιερείς που είναι οικουμενισταί. Ποιός μας το λέει αυτό; Οι Άγιοι μας το λένε. Ο Άγιος Γερμανός Β’ Κωνσταντινουπόλεως, μία σπουδαία εκκλησιαστική προσωπικότητα, γράφει μία επιστολή στους Κυπρίους που είχαν ουνιτίσει και τους λέει:

Παπόφιλοι, παπολάτρες σας εξορκίζω εν ονόματι του Θεού να φεύγετε ολοταχώς από τους ιερείς εκείνους που υπέπεσαν στην αίρεση των λατινοφρόνων και μήτε σε Εκκλησία που αυτοί λειτουργούν να πηγαίνετε, μήτε να κοινωνάτε από τα χέρια τους, μήτε αντίδωρο να παίρνετε αλλά να κάθεστε στα σπίιτια σας και να προσεύχεστε, ειδάλλως θα υποστείτε την ίδια κόλαση με αυτούς.

Δεν μπορούμε να πηγαίνουμε σε οικουμενιστές να εκκλησιαζόμαστε. Αν ένας, πατριάρχης είναι αυτός, αρχιεπίσκοπος είναι, επίσκοπος είναι, δεν σέβεται τους Αποστολικούς Κανόνες που απαγορεύουν τα συλλείτουργα και τις συμπροσευχές με τους αιρετικούς, δεν σέβεται τους Κανόνες των Οικουμενικών και τοπικών Συνόδων, δεν τηρεί αυτά που δίδαξαν οι Πατέρες, αυτός ο πατριάρχης, ο αρχιεπίσκοπος και επίσκοπος, δεν είναι ποιμένας.

Τί είναι; Μας το λέει ένας μεγάλος Πατέρας της Εκκλησίας μας του πρώτου αιώνος: «Πᾶς ὁ λέγων παρὰ τὰ διατεταγμένα, κἂν ἀξιόπιστος ᾖ, κἂν νηστεύῃ, κἂν παρθενεύῃ, κἂν σημεῖα ποιῇ, κἂν προφητεύῃ, λύκος σοι φαινέσθω ἐν προβάτου δορᾷ, προβάτων φθορὰν κατεργαζόμενος.» [Άγιος Ιγνάτιος ο Θεόφόρος].

Ακούτε τί λέει; Δεν είναι ποιμένες. Είναι λυκοποιμένες. Δεν πρέπει να τους ακολουθούμε.

π. Ιουστίνος Πίρβου: Η νομιμοποίηση των αμαρτιών έλκει την οργή του Θεού

 

Σήμερα, που η Ορθόδοξη Ελλάδα νομιμοποίησε τον γάμο μεταξύ ομοφυλόφιλων «ζευγαριών» καθώς και την υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλες «οικογένειες», ας θυμηθούμε την επίπληξη και την προειδοποίηση του πατέρα Ιουστίνου Πίρβου. Μια επίπληξη που μοιάζει περισσότερο με προφητεία…

Η ηθική κρίση

Αγαπητέ μου, πρόκειται για τη ζωή μας που διολίσθησε τόσο απότομα. Παλαιότερα δεν υπήρχαν αυτές οι αμαρτίες όλων αυτών των αποχρώσεων. Ούτε καν στο λεξικό υπήρχε αυτή η άθλια ορολογία που υπάρχει τώρα — του ομοφυλόφιλου, της λεσβίας. Δεν ήταν γνωστό από πού προέρχονται όλα αυτά.

Η ηθική κρίση, η πνευματική κρίση που μας έπληξε, δεν είναι παρά η αυστηρή Κρίση και η οργή του Θεού για τις αμαρτίες μας. Όπως είπε και ο Σεβασμιώτατος Θεοφάνης, η λέξη «κρίση» σημαίνει «Κρίση» με κεφαλαίο Κ. Βρισκόμαστε πραγματικά κάτω από την Κρίση του Θεού για όλες τις ανομίες μας.

Δεν ξέρουμε πώς να διαμαρτυρηθούμε για τον νόμο του Θεού, αλλά γνωρίζουμε να διαμαρτυρόμαστε για τις αυξήσεις των μισθών. Όταν οι ομοφυλόφιλοι παρελαύνουν, όταν δεχόμαστε μικροτσίπ, όταν τα παιδιά μας κινδυνεύουν, ελάχιστοι αντιδρούν.

Η υπεράσπιση της κοινωνίας και της οικογένειας

Πρέπει να υπερασπιστούμε την κοινωνία και την οικογένεια από αυτήν τη σύγχρονη αναπηρία που έχει διεισδύσει και στη χώρα μας, αποδεχόμενη την αιμομιξία, την πορνεία και άλλα μεγάλα εγκλήματα. Προσπαθούν να καταργήσουν τις αξίες του έθνους από τα θεμέλια, ενεργώντας με δύο σχέδια: ένα ηθικό και πνευματικό, αλλά και ένα βιολογικό — μολύνοντας την οικογένεια και την ανθρώπινη βούληση.

Ας θυμηθούμε τους μάρτυρες και τους προγόνους μας! Ας μην επιτρέψουμε στους ξένους να μας κλέψουν αυτήν την ιερή κληρονομιά, που έλαβε τη χάρη του Θεού και σφυρηλατήθηκε με το αίμα και τον ιδρώτα των μαρτύρων μας.

Να γνωρίζετε ότι μπορούμε να είμαστε ο φύλακας της Ευρώπης. Μια Ευρώπη χωρίς Ρουμανία δεν μπορεί να υπάρξει. Η Ρουμανική Ορθοδοξία —όπως και η Ελληνική— παραμένει σχεδόν η μόνη φρουρά, στο μεγαλείο της αξιοπρέπειας και του κύρους της.

Πόλεμοι και ανομία

Ναι, ο Θεός επιτρέπει τον διωγμό και τον πόλεμο ως τιμωρία για τις παραβάσεις μας. Και αν δεν σωθούν οι σημερινοί, τουλάχιστον οι επόμενες γενιές θα καταλάβουν την οργή του Θεού λόγω των πράξεών μας και θα στραφούν σε Αυτόν με μετάνοια.

Ο Θεός θα επιτρέψει να φτωχοποιηθούμε, να παραδοθούμε σε άλλους λαούς, γιατί δεν καλλιεργήσαμε το αμπέλι του έθνους μας. Και τότε θα το πάρει και θα το δώσει σε άλλους εργάτες που θα το καρποφορήσουν.

Επίλογος

Ζούμε σε εποχή μεγάλης πνευματικής σύγχυσης. Ας μην παρασυρθούμε από την ψευδαίσθηση της «προόδου» που νομιμοποιεί την αμαρτία. Η μόνη αληθινή πρόοδος είναι η επιστροφή στον Θεό, η μετάνοια και η υπεράσπιση της πίστης μας.

Ας παραμείνουμε σταθεροί στην Ορθόδοξη παράδοση και ας θυμόμαστε πάντοτε ότι «ο Θεός ου μυκτηρίζεται». Η νομιμοποίηση της αμαρτίας έλκει την οργή του Θεού — αλλά η μετάνοια έλκει το έλεός Του.

ΠΗΓΗ.ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΣ

Στη Μάνη κάποτε, για τον Χριστοφόρο τον Παπουλάκο, δεν μνημόνευαν ούτε τον βασιλιά, ούτε και τον δεσπότη!

Αλλά μία απόδειξη πως το ποίμνιο αναγνωρίζει τους αληθινούς από τους ψευδοποιμένες, τους υπερασπίζεται και τους ακολουθεί. Σήμερα όμως τέτοιους πιστούς τους ονομάζουν ακραίους και μία τέτοια στάση σχίσμα

«Παπουλάκος», Κωστή Μπαστιά, 7η έκδοση, εκδοτική Αθηνών 1984, σελ. 299

ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΠΑΜΒΩ

ΠΡΟΣ ΜΑΘΗΤΗ ΤΟΥ....

Σοῦ λέγω καὶ τοῦτο, τέκνον μου, ὅτι θὰ ἔλθουν ἡμέρες, ὁπότε οἱ Χριστινοὶ θὰ προσθέτουν καὶ θὰ ἀφαιροῦν καὶ θὰ μεταβάλουν τὰς βίβλους τῶν Ἁγίων Εὐαγγελίων καὶ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τῶν θεσπέσιων Προφητῶν καὶ Ἱερῶν Πατέρων καὶ θὰ μαλακώνουν τὰ Ἁγίας Γραφᾶς καὶ θὰ γράφουν τροπάρια καὶ ἄσματα καὶ λόγους τεχνολογικούς. 
Καὶ ὁ νοῦς τους θὰ ξεχυθεῖ εἰς αὐτούς, θὰ ἀπομακρυνθεῖ δὲ ἀπὸ τὰ θεϊκὰ πρότυπα. Καὶ διὰ τοῦτο τὸν λόγο οἱ Ἅγιοι Πατέρες εἶχαν προαναγγείλλει ὅτι οἱ μονασταὶ τῆς ἐρήμου πρέπει νὰ γράφουν τοὺς βίους τῶν πατέρων ὄχι ἐπάνω εἰς μεμβράνη, ἀλλὰ ἐπάνω εἰς χαρτίνους διφθέρας, διότι ἡ ἐρχομένη γενεὰ θὰ τοὺς μεταβάλει σύμφωνα μὲ τὴν ἰδικὴ τους ἀρέσκεια. Ὃθεν τὸ κακὸ ὁπού μέλλει νὰ προέλθει θὰ εἶναι φρικτό. 

Κατόπιν λέγει ὁ μαθητής:

-Ὥστε λοιπόν, Γέροντα, πρόκειται νὰ ἀλλάξουν οἱ παραδόσεις καὶ τὰ ἔθιμα τῶν Χριστιανῶν; Μήπως δὲν θὰ ὑπάρχουν πλέον Ἱερεῖς εἰς τὴν Ἐκκλησία ἀφοῦ θὰ βαδίσει πρὸς αὐτὸ τὸ κατάντημα;

Τότε ὁ Ἀββὰς ἐσυνέχισε:

- Εἰς τοὺς καιροὺς ἐκείνους πλέον θὰ κρυώσει ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὶς περισσότερες ψυχὲς καὶ θὰ πέσει θλίψη μεγάλη στὸν κόσμο. Τὸ ἕνα ἔθνος θὰ ρίχνεται ἐναντίον τοῦ ἄλλου. Οἱ λαοὶ θὰ μετακινοῦνται ἀπὸ τοὺς τόπους τους. Οἱ ἄρχοντες θὰ ἀνακατωθοῦν, οἱ Ἱερωμένοι θὰ τὸ ρίξουν στὴν ἀναρχία, οἱ δὲ μοναχοὶ θὰ ξεκλίνουν εἰς τὴν ἀμέλεια. 

Οἱ Ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες θὰ θεωροῦν ανάξιο πράγμα νὰ φροντίζουν διὰ τὴν σωτηρία τόσο τῆς ἰδικῆς τους ψυχῆς, ὅσο καὶ τοῦ ποιμνίου τους καὶ θὰ περιφρονοῦν παντελῶς ἕνα τοιοῦτο ζήτημα. Ὅλοι θὰ δείχνουν προθυμία καὶ δραστηριότητα πρὸ πάντων διὰ τὰ τραπέζια καὶ διὰ τὶς ὀρέξεις τους. Θὰ εἶναι ὀκνηροί στίς προσευχὲς καὶ πρόχειροι στίς κατακρίσεις. Τοὺς βίους καὶ τὰς διδαχάς καὶ τὰ παραδείγματα τῶν Ἁγίων Πατέρων δὲν θὰ ἐνδιαφέρωνται μήτε νὰ τὰ μιμηθοῦν, μήτε κἂν νὰ τὰ ἀκούσουν, ἀλλὰ μᾶλλον θὰ κατηγοροῦν καὶ θὰ λέγουν ὅτι, ἐὰν ζούσαμε καὶ ἐμεῖς στὰ χρόνια ἐκεῖνα ἔτσι θὰ συμπεριφερώμεθα. Οἱ δὲ Ἀρχιερεῖς θὰ ὑποχωροῦν ἐμπρὸς εἰς τοὺς ἰσχυρούς τῆς γῆς. Καὶ θὰ λύνουν τὶς διάφορες ὑποθέσεις, βγάζοντας ἀπὸ πολλὲς μεριὲς δῶρα καὶ ἀπολαυὲς λογιῶν λογιῶν διὰ λογαριασμό τους. Τὸν πτωχὸ δὲν θὰ τὸν ὑπερασπίζουν εἰς τὸ δίκαιό του, θὰ θλίβουν τὶς χῆρες γυναῖκες καὶ θὰ καταπονοῦν τὰ ὀρφανά. Ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὸ τὸν λαὸ θὰ εἰσχωρήσει ἀσωτεία. Οἱ περισσότεροι δὲν θὰ πιστεύουν εἰς τὸν Θεό, θὰ μισοῦνται μεταξύ τους καὶ θὰ ἀλληλοτρώγωνται ὡσὰν τὰ θηρία, θὰ κλέπτει ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ θὰ μεθοῦν καὶ θά περπατοῦν ὡσὰν τυφλοί. 

Τέλος ξαναρωτᾶ ὁ μαθητής:

- Τί λοιπὸν πρέπει νὰ κάμει κανεὶς εἰς ἐκείνη τὴν περίσταση;

Καὶ ὁ Γέρων Παμβῶ ἀποκρίθει:

- Τέκνο μου, εἰς ἐκείνους πλέον τοὺς καιρούς, ὅποιος μπορέσει νὰ σώσει τὴν ψυχή του, καὶ παρακινᾶ καὶ τοὺς ἄλλους διὰ νὰ σωθοῦν, αὐτὸς θὰ ὀνομασθεῖ μέγας εἰς τὴν Βασιλεία τῶν οὐρανῶν». (Γεροντικὸ).

Γίνε και ‘συ σαν τα πουλιά…! ψάλλουν συνέχεια εγκώμια στον Κύριο. Είναι πάντοτε χαρούμενα.

πατηρ Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα


Όλοι συμπεριφέρονται λες και πρόκειται να ζήσουν για πάντα. Μοιάζει πραγματικά ότι το τέλος είναι πολύ κοντά.

Τα ζώα διαθέτουν χαρά ζωής, αλλά τους την αφαιρούμε. Εκείνα διαθέτουν χαρά κι εμείς διαθέτουμε τόσα πολλά περισσότερα μαζί με τη χαρά, κι όμως δεν είμαστε ποτέ ευχαριστημένοι.

Τα ζώα δεν ανησυχούν ποτέ για το αύριο, δεν σωρεύουν τροφή στους σιτοβολώνες και τις αποθήκες, κι ωστόσο ο Κύριος πάντοτε τα ταΐζει. Εκείνα τσιμπολογούν ένα κλαράκι εδώ, ένα σποράκι παραπέρα, βρίσκουν καταφύγιο σε μια τρύπα ή σε κάποιο λαγούμι, κι είναι γεμάτα ευγνωμοσύνη απέναντι στον Θεό. Δεν συμβαίνει το ίδιο με μας τους ανθρώπους.

Τα πουλιά ψάλλουν συνέχεια εγκώμια στον Κύριο. Ξεκινούν το τραγούδι τους νωρίς, στις τρεις τα χαράματα και δεν σταματούν πριν τις εννιά. Στις εννιά ησυχάζουν λιγάκι- τότε είναι που βγαίνουν να ζητήσουν τροφή για τα μικρά τους. Κατόπιν, αρχίζουν και πάλι τους ύμνους. Κανείς δεν τους λέει να υμνούν- απλώς το κάνουν.

 

π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος : 

Αν το σεξ γίνεται χωρίς γάμο αλλά από «αγάπη», δεν είναι αμαρτία;

… Αλλά ας ίδωμεν αν αι ανωτέρω «νεονικολαΐτικαι» θεωρίαι, ότι δηλαδή το Ευαγγέλιον μόνον τας «επί χρήμασι» σαρκικάς σχέσεις απαγορεύει, είνε δυνατόν να εύρουν στήριγμα τι εις την Καινήν Διαθήκην. Θα βεβαιωθώμεν ότι και εν τη Καινή Διαθήκη πορνεία είνε η εκτός γάμου σχέσις, αδιαφόρως αν αύτη γίνεται επί χρήμασιν ή… «εξ αγάπης»· Ερωτώμεν τους φρονούντας το αντίθετον: Πώς ερμηνεύουν τον λόγον του Κυρίου «ος αν απολύση την γυναίκα αυτού παρεκτός λόγου πορνείας, ποιεί αυτήν μοιχάσθαι» (Ματθ. ε’ 32); Βεβαίως ενταύθα η λέξις δηλοί την μοιχείαν (είπομεν ότι ενίοτε χρησιμοποιείται και με έννοιαν γενικήν και καθολικήν), αλλά το βαρύνον είνε ότι δια της λέξεως πορνεία, χαρακτηρίζεται η παράνομος σαρκική μείξις ασχέτως αν γίνεται επί χρήμασιν ή όχι. Εν εναντία περιπτώσει, αν δηλαδή η λέξις πορνεία εννοή αναγκαίως και αποκλειστικώς την επ’ αμοιβή σχέσιν και δεν αναφέρεται και εις την «εξ αγάπης» τοιαύτην, τότε θα καταλήξωμεν εις συμπέρασμα αληθώς τερατώδες. Ιδού αυτό:

Ο Κύριος επιτρέπει το διαζύγιον δι’ αθέτησιν της συζυγικής πίστεως, άλλ’ υπό ένα απαράβατον όρον: Ότι η άπιστος σύζυγος έλαβε χρήματα παρ’ εκείνου μετά του οποίου συνήψε σχέσεις. Αν δεν έλαβε χρήματα, αν έπραξεν ό,τι έπραξεν «εξ αγάπης» προς τον «φίλον» της, τότε δεν έχομεν πορνείαν. Άρα δεν εκπληρούται ο ρητός όρος του Κυρίου και το διαζύγιον αποκλείεται. Άλλαις λέξεσιν, ο αδικούμενος σύζυγος πρέπει να συνεχίζη υποχρεωτικώς την μετά της μοιχαλίδος συζυγίαν του, ανεχόμενος και αυτήν και τας απιστίας της, αφού αύται δεν έχουν ως κίνητρον τα χρήματα, αλλά μόνον την… «αγάπην»!!! Όπου δεν μεσολαβούν χρήματα, δεν υπάρχει πορνεία. Και όπου δεν υπάρχει πορνεία, δεν επιτρέπεται, κατά τους λόγους του Κυρίου, το διαζύγιον! Συμφωνείτε, αδελφοί; ‘Εκεί άγουν ευθέως και ασφαλώς αί θεωρίαι σας, ότι η πορνεία σημαίνει μόνον και αποκλειστικώς την επί χρήμασι σχέσιν…

 

ΑΓΙΩΤΑΤΟΣ Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος: 

Άγιοι Αρχιερείς, 

φυλάξατε τα ποίμνια σας 

και διώξατε τους λύκους.

• “Εις περιστάσεις κατά τας οποίας περιφρονείται ή υβρίζεται η αγία Ορθόδοξος πίστις μας επιτρέπεται έλεγχος ακόμη και θυμός δίκαιος, α­παγορεύεται δε η σιωπή”

* Δεν αρκεί, δεν ωφελεί μόνον να γνωρίζουμε τον νόμο του Θεού, τις εντολές, τα δόγματα, τους κανό­νας, τις αποστολικές και πατερικές παραδόσεις, αλλά και να φυλάττουμε αυτές. Ο Κύριος είπε «Ος δ’ αν ποιήση και διδάξη, ούτος μέγας κληθήσεται εν τη Βα­σιλεία των Ουρανών» (Ματ. 5, 19) και «Μακάριοι οι ακούοντες τον λόγον τον Θεού και φυλάσσοντες αυ­τόν» (Λουκ. 11, 29)….

Άγιοι Αρχιερείς, φύλακες της Μιας, Αγίας, Κα­θολικής και Αποστολικής Εκκλησίας…, προσέξατε παρακαλώ θερμώς και ικετεύω μετά δακρύων. Προβατόσχημοι λύκοι, εισελθόντες στην αυλή των λογικών προβάτων διά της πολιτικής και της αντίχριστου Μα­σονίας, ζητούν να καταργήσουν τα διατεταγμένα από τους πανσόφους Αγίους Αποστόλους και τους θεοφόρους Αγίους Πατέρας, και να εξευρωπαΐσουν, εκλατινίσουν και εκμοντερνίσουν. Αυτούς και όλους τους καταφρονητάς των Αποστολικών και Πατερικών Πα­ραδόσεων, να αποβάλετε ως λοιμώδεις λύκους από την Ορθόδοξη Εκκλησία, για να μη καταστήσουν αυτήναιρετική, πανθεϊστική και παναιρετική με όσα ξένα και αιρετικά επιδιώκουν να εισαγάγουν…

Άγιοι Αρχιερείς, προσέξατε, φυλάξατε τα ποί­μνια τα όποια σας ενεπιστεύθη ό Κύριος, διώξατε τους λύκους. Εκείνους πού λέγουν και πράττουν παρά τα διατεταγμένα, συστήσατε εις αυτούς μετάνοια….

 

Η ανθρωπότης πληρώνει φόρον αμαρτίας – Μακαριστού Oντως ΑΓΙΟΥ γέροντος π. Φιλοθέου Ζερβάκου.

«Όσες θλίψεις και στενοχωρίας και στερήσεις και φόβους δοκιμάζει η ανθρωπότης, όλα είναι οψώνια της αμαρτίας.»

Ακριβώς σήμερον η ανθρωπότης και ιδίως η Ευρώπη πληρώνει τον φόρον της αμαρτίας, της παρακοής προς τον Θεόν, της παραβάσεως και καταφρονήσεως των Θείων εντολών, και περισσότερον η Ελλάς.

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ.Τα παιδιά σας θα είναι οι συνήγοροι της σωτηρίας ή της καταστροφής σας την Ημέρα της Κρίσης. Ταΐστε τους με τον Θεό.

 

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ.Τα παιδιά σας θα είναι οι συνήγοροι της σωτηρίας ή της καταστροφής σας την Ημέρα της Κρίσης. Ταΐστε τους με τον Θεό.

 

 

Η πανσεβάσμια κοίμηση 

της Υπεραγίας Θεοτόκου,

Αγιος Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος

Όταν ο πατριάρχης Ιακώβ, αναχωρώντας από τη πατρική εστία, εξαιτίας της κατ’ αυτού απειλής του αδελφού του Ησαύ, έφθασε κοντά στη δύση του ηλίου σε έρημο τόπο, πήρε έναν λίθο, τον έβαλε κάτω από το κεφάλι του και κοιμήθηκε. Είδε τότε σκάλα στηριγμένη στη γη, της οποίας η κεφαλή έφθανε στον ουρανό και οι Άγγελοι του Θεού ανέβαιναν και κατέβαιναν σε αυτήν, ο δε Κύριος στηριζόταν πάνω της… Όταν σηκώθηκε ο Ιακώβ από τον ύπνο, είπε: «Ως φοβερός ο τόπος ούτος! Ουκ έστι τούτο αλλ’ ή οίκος Θεού και αύτη η πύλη του ουρανού» (Γεν. 28:17).

Η σκάλα εκείνη η μυστική ήταν τύπος και εικόνα της νοητής κλίμακας, της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας, της οποίας την σεβάσμια Κοίμηση περιχαρώς εορτάζουμε.

Μετά την παράβαση και παρακοή των πρωτοπλάστων, μεταξύ ουρανού και γης δεν υπήρχε καμία επικοινωνία. Πεθαίνοντας οι άνθρωποι μετέβαιναν στον Άδη. Πέρασαν περίπου πέντε χιλιάδες έτη και δεν βρισκόταν μέσον για να επικοινωνήσει η γη με τον ουρανό, ο άνθρωπος με τον Θεό. Υπήρχε τείχος. Υπήρχε φραγμός αδιάρρηκτος. Βρέθηκε, τέλος, το μέσον που χάλασε τον μεσότοιχο, διέρρηξε τον φραγμό, κατέβασε από τους ουρανούς τον Θεό, ανέβασε τον άνθρωπο στον ουρανό, ένωσε τα επίγεια με τα επουράνια και έγινε εύκολη η διάβαση και η ανάβαση των ανθρώπων από τη γη στα ουράνια. Όλα, όλα αυτά γνωρίζετε, αγαπητοί μου, ποιος τα επετέλεσε; Η πανύμνητη Παρθένος που εορτάζουμε σήμερα!

Ω μεγαλεία, μεγαλεία της Παρθένου! Τα μεγαλεία σου, Παρθένε, ποιος θα τα διηγηθεί! Αν εκείνος ο ουρανόπεμπτος αρχάγγελος Γαβριήλ, που υπηρέτησε στο μέγα αυτό μυστήριο, εξεπλάγη από θαυμασμό, πώς εμείς οι ταλαίπωροι, υλικοί και χοϊκοί να μην έλθουμε σε απορία και έκσταση; Αλλά ας παραλείψουμε τα του ύψους του μυστηρίου, και ας στραφούμε στο ζήτημα της σωτηρίας. Στο πώς δηλαδή θα σωθούμε και πώς θα μπορέσουμε να ανεβούμε στον ουρανό μέσω της νοητής κλίμακας, της Υπεραγίας Θεοτόκου.

 

Ἡ Παναγία Μητέρα μας

Πατηρ Ἰωσήφ 

ὁ Ἡσυχαστής

[Ἀπόσπασμα ἐπιστολῆς τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος ᾿Ιωσὴφ τοῦ ῾Ησυχαστοῦ, γραμμένης ἀπὸ τὰ σπήλαια τῆς Μικρᾶς ῾Αγίας ῎Αννης τοῦ Ἁγίου Ὄρους τὸ ἔτος 1947 πρὸς Μοναχική Αδελφότητα στὸ ὁποῖο μὲ εκπληκτική χάρη καὶ τόλμη εἰσδύει στὰ βάθη καὶ πετᾶ στὰ ὕψη τῆς γνωστῆς εἰς αὐτὸν πνευματικῆς πραγματικότητος, γιὰ νὰ μᾶς μυήση στὰ «μυστήρια τοῦ Θεοῦ» καὶ μάλιστα στὸν τρόπο «συγγενείας» μας μὲ τὴν Παναγία Μητέρα μας.]

«… Ἀκούσατέ μου, λοιπόν, ἐνωτίσασθέ μου τούς λόγους, ὅτι μέλλω εἰπεῖν εἰς ὑμᾶς ὄντως φοβερόν καὶ ἀπόκρυφον καί τῆς Οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ τό μέγα Μυστήριον. Οὐ φθονῶ τήν ὠφέλειαν, οὐ κρύπτω ὅ οἶδα ὡς ὁ κρύψας τό τάλαντον, οὐ δειλιῶ τάς ἀπειλὰς τῶν δαιμόνων ὅπου ὠρύονται κατ’ ἐμοῦ ἐμφανίζοντος τοιαῦτα μυστήρια, ἀλλ\’ ἐλπίζω εἰς τάς εὐχάς σας.

Νοείται πόλεμος από τα μετόπισθεν και χωρίς θυσίες; "ἀλλοίμονον τότε"!

 

Νοείται πόλεμος από τα μετόπισθεν και χωρίς θυσίες; "ἀλλοίμονον τότε"!

«Ἐάν οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί ἠκολούθουν ἐπισκόπους φρονούντας τὰ τῶν ἑτεροδόξων, ποῦ τότε Ορθοδοξία;»

 Τὸ σχόλιό μας: Βλέπουμε καὶ φυσικὰ ὡς ἀδελφοὶ Χριστιανοὶ χαιρόμαστε, ὅτι πολλὰ ἱστολόγια ἄρχισαν νὰ ἐμφανίζουν μὲ κείμενά τους τὴν ἀποτείχιση ὡς ἁγιοπατερικὴ καὶ ἱεροκανονικὴ πράξη τῆς Ἐκκλησίας σὲ καιροὺς αἱρέσεως καὶ προδοσίας τῆς Πίστεως. Ἔτσι βλέπουμε π.χ. τὶς τελευταῖες μέρες νὰ προβάλλεται ἡ ἀκόλουθη ἐπιστολὴ τοῦ γέροντος Φιλόθεου Ζερβάκου, στὴν ὁποία ὁ ὁσίας βιωτῆς γέρων διδάσκει ξεκάθαρα ὅτι «ἐάν τις (σσ. καὶ ὅσοι τὸν ἀκολουθοῦν βλ. π.χ. ὁπαδοὺς τῆς ψευτοσυνόδου τοῦ 754) εὐαγγελίζεται ὑμῖν παρ’ ὅ εὐαγγελισάμεθα ἀνάθεμα».

 ΓΕΡΟΝΤΑΣ

+ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (1927-2006)

Μπορεί να µελετήσει κανείς το βίο και την πολιτεία του Γέροντα Αθανασίου ακούγοντας τις οµιλίες του. Ο εκπαιδευτικός Παντελής
Γκίνης M.Sc. µας χάρισε το 2012 ένα υπέροχο και κοπιώδες έργο, την απογραφή αυτοβιογραφικών αναφορών του Γέροντα µέσα από
3.500 οµιλίες του. Οι αναφορές αυτές σχηµατίζουν µια πλήρη και ενδιαφέρουσα αυτοβιογραφία του Γέροντα. Θα δανειστούµε µερικές από
αυτές, για να φέρουµε κοντά σας περιληπτικά και αποσπασµατικά αυτή τη χαρισµατική προσωπικότητα της Εκκλησίας µας.
ΒΙΟΣ

Ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος υπήρξε γέννηµα-θρέµµα κάτοικος Κηφισιάς. Γεννήθηκε το 1927. Ο πατέρας του Γεώργιος καταγόταν από
τη Μυτιλήνη και η µητέρα του Ευφροσύνη από τη Σάµο. Η µητέρα του έζησε τη µικρασιατική καταστροφή, καθώς την εποχή εκείνη
βρισκόταν στη Σµύρνη για εργασία.
Πρώτος του πνευµατικός υπήρξε ο ιεροµόναχος π. Αθανάσιος Χαµακιώτης, στον οποίο εξοµολογήθηκε σε ηλικία 18 ετών κατά τα
µέσα του 1945 και ο οποίος τον βοήθησε ουσιαστικά για την κατά Θεό αντιµετώπιση του γενετησίου ενστίκτου (Σπυρίδωνος
Αναγνωστοπούλου, «Αγιολαυρίτης ο Πνευµατικός» σελ. 100).
Πνευµατικός του επίσης υπήρξε ο αρχιµανδρίτης Ιγνάτιος Τσίγκρης, µετέπειτα µητροπολίτης Άρτης (1958-1988), ο οποίος από το
1942-1958 ήταν ιεροκήρυκας της µητροπόλεως Αττικής και Μεγαρίδος µε µητροπολίτη τον Ιάκωβο Βαβανάτσο.
O πόλεµος του 1940 τον βρήκε στο οκτατάξιο γυµνάσιο Αµαρουσίου, όπου επηρεάστηκε θετικά από το φιλόλογο καθηγητή Ευστράτιο
Καλατζή. Διδάχτηκε αγγλικά µέσα στην Kατοχή από το Ρώσο κόµη Πιγκότ και βιολί από µια δασκάλα µε ευρύτατη παιδεία. Παράλληλα ο
πατέρας του τον έβαλε να εργάζεται, ενώ ήταν δέκα τριών ετών σε ένα ξενοδοχείο και µετά σε ένα φαρµακείο. Επίσης γνώριζε και
ζωγραφική.

ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΛΟΓΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ.

Γέροντας Θαδδαίος Γέροντας της Βιτόβνιτσα: Τι να κάνουμε τον καιρό που έχουμε στεναχώριες

Συχνά στη ζωή έρχεται και μας χτυπά κύμα δύσκολων σκέψεων, κύμα στεναχώριας  Το καλύτερο απ’ όλα είναι να σωπαίνουμε. Δεν χρειάζεται εμείς πολύ να σκεφτόμαστε. Ο Κύριος ξέρει, προνοεί πόσο μπορούμε να αντέξουμε. Ποιό βά­ρος στεναχώριας μπορούμε να σηκώσουμε. 

Σ’ αυτή την περίπτωση πρέπει αμέσως να πλησιάσουμε τον Κύριο, ο όποιος είναι για μας, σαν το ζεστό σπίτι μας τον χειμώνα. Να σιωπούμε. Καλό είναι να σιωπούμε, επειδή αμέσως δεν μπορούμε να νική­σουμε το κύμα των δύσκολων σκέψεων και της στενα­χώριας.

Συχνά μας έρχονται σκέψεις για το μέλλον μας πού είναι γεμάτο ανασφάλεια. Αναρωτιόμαστε: «Πώς θα τελειώσουμε αυτή τη δουλειά, πώς θα λυθεί αυτό το πρόβλημα;

Γι’ αυτό είναι καλό να σιωπούμε, να ηρεμούμε και να απασχολούμε με κάτι το νου μας.

Επειδή ο νους μας έχει συνηθίσει να πλανιέται παντού, γι’ αυτό πρέπει να του δίνουμε μια καλή απα­σχόληση. Ή απασχόληση αυτή είναι η προσευχή.

Έτσι σταδιακά μαθαίνουμε να προσευχόμαστε και η προσευχή γίνεται συνήθειά μας.

Όπως και κάθε άλλη δουλειά την οποία έχουμε συνηθίσει να την κάνουμε, έτσι μαθαίνουμε και να προσευχόμαστε. Και αφού η προσευχή γίνει συνήθειά μας μετά από κάποιο χρονικό διάστημα προσευχόμα­στε χωρίς να σκεφτόμαστε. Όπως με κάθε απλή δου­λειά πού έχουμε συνηθίσει να κάνουμε. Τα χέρια μας εργάζονται και η δουλειά τελειώνει. Έτσι συμβαίνει και με την προσευχή. Σιγά, σιγά η προσευχή γίνεται συνήθεια.

Σιγά, σιγά γίνεται εσωτερική προσευχή. Τό­τε και η καρδιά μας ασταμάτητα προσεύχεται.

Και όταν ο Κύριος βλέπει την προσπάθειά μας, βλέπει πώς Τον αναζητούμε με όλη την καρδιά μας και θέλουμε να είμαστε μαζί Του ένα, τότε αμέσως Αυτός μάς δίνει την ευλογία και τη Δύναμή Του.

 

Οσίου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου: «Μη κλίνετε γόνυ εις τον αντίχριστον Πάπα».

Ουκ αρνησόμεθά σε, φίλη Ορθοδοξία· ου ψευσόμεθά σου πατροπαράδοτον σέβας…

…Πιστεύω και ελπίζω ότι ο ιδρυτής της Εκκλησίας, ο Αρχηγός της σωτηρίας ημών, ο κραταιός και δυνατός εν πολέμοις, πάντας τους πολεμούντας την Νύμφην Αυτού Εκκλησίαν, την καθαράν και άσπιλον, την οποίαν περιποιήσατο με το Τίμιον Αίμα Του, θα τους σύντριψη ως σκεύη κεραμέως και θα διαφύλαξη και διάσωση Αυ­τήν καθαράν. Υμείς δε οι εναπολειφθέντες στήτε καλώς, στήτε μετά φόβου, στήτε ανδρείως και μη κλίνετε γόνυ εις τον αντίχριστον Πάπα και εις τους οπαδούς αυτού φιλοπαπιστάς οικουμενιστάς, και λοιπούς δειλούς και προδότας. Στήτε μέχρι τέλους, μέχρι θανάτου, δια να λά­βετε τον άφθαρτον στέφανον εις τους ουρανούς….

Κρατείτε την πίστιν στερεάν

* Αφήνω συμβουλήν εις τους πιστούς και πνευματικά μου τέκνα να ακολουθούν την Εκκλησίαν… Εάν ενω­θούν, τότε, να χωρήσουν, να αποχωρήσουν τελείως ακολουθούντες εκείνο το οποίον παρελάβομεν και τους α­γίους Πατέρας.

* Εάν ο ποιμήν είναι αληθής, οφείλετε να ακολουθήτε τον αληθή ποιμένα. Εάν δεν είναι αληθής, ακολουθήτε τον Χριστόν, ο Οποίος είναι αληθής.

«Φοβερός θα είναι αυτός ο καιρός, λυπάμαι αυτούς που θα ζούνε τότε…»

«…θα έλθει καιρός που όχι οι διωγμοί αλλά τα χρήματα και τα αγαθά αυτού του κόσμου θα απομακρύνουν τους ανθρώπους από τον Θεό.

Και θα χαθούν ψυχές πολύ περισσότερες από ότι τον καιρό των διωγμών.

Από την μία θα χρυσώνουν τους τρούλους και θα βάζουν επάνω τους τούς σταυρούς και από την άλλη παντού θα βασιλεύει κακία και ψεύδος.

Η αληθινή Εκκλησία πάντα θα διώκεται.

Αυτοί που θέλουν να σωθούν, θα σώζονται με τις ασθένειες και τις θλίψεις.

Ο τρόπος που θα γίνονται οι διωγμοί θα είναι πολύ πονηρός και θα είναι πολύ δύσκολο κανείς να προβλέψει τους διωγμούς. Φοβερός θα είναι αυτός ο καιρός, λυπάμαι αυτούς που θα ζούνε τότε»

Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα –