π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Μπορεί η γυναίκα να γίνει ιέρεια; 

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιατί οι γυναίκες δεν κάνει να μπαίνουν μέσα στο Ιερό ή να γίνονται κι εκείνες ιερείς;

Δεν θα απαντούσα αν δεν ήταν ένα σύγχρονο θέμα. Πρέπει να σας έλεγα παιδιά για αυτό το εξής. Η Αγγλικανική «εκκλησία» αυτήν την στιγμή έχει ήδη εισαγάγει στην λατρεία ιέρειες. Δηλαδή οι γυναίκες τελούν την «θεία λειτουργία» πολύ δε παραπάνω αφού είναι ιερείς. Μπαίνουν φυσικά και στον χώρο του ιερού.

Όπως θα ξέρετε η προσφορά θυσίας είναι μία ιερατική πράξις. Ο Κάιν. Ο Άβελ. Ο Αβραάμ. Ο Ιακώβ. Ο Αααρόν. Όλοι αυτοί τί έκαναν; Προσέφεραν θυσίαν. Παρατηρούμε όμως από την Αγίαν Γραφήν, ότι όλοι εκείνοι οι οποίοι προσέφεραν θυσίαν ήταν άνδρες .Δεν αναφέρεται πουθενά σε καμμία περίπτωση, ούτε μία, να έχει προσφέρει θυσία, γυναίκα. Αυτό σήμαινε ότι το ιερατικό μέρος το είχε πάντοτε ο άνδρας και συγκεκριμένα ο κάθε οικογενειάρχης, ο οποίος εξετέλεσε και χρέη ιερατικά θυσιάζοντας τόσο μέσα στον λαό του Θεού, όπως είναι οι Εβαρίοι, όσο και εις τους ειδωλολάτρας. Κάθε οικογενειάρχης ήτο και ιερεύς διότι μπορούσε να προσφέρει θυσία. Αυτό είναι πολύ χαρακτηριστικό.

Ἀνοιχτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τοὺς πατέρες Θεόδωρο καὶ Σεραφεὶμ Ζήση μὲ τὴν παράκληση πρὸς ἀπάντησή της. ΟΜΟΛΟΓΙΑ: πατερα Θεοδωρε και πατερα Σεραφειμ, η μορφη Οικονομιας που επικαλεισθε, εφηρμοζετο απο τους Αγιους μας ή ειναι δικης σας εμπνευσεως; Ελπιζουμε πατερες σεβαστοι, να δωσετε μια πειστικη απαντησι για να παψουν οι ανησυχιες πολλων, αλλα και ημων αυτων. Ειναι ενα ζητημα σοβαροτατο, που απαιτει πλερια σαφηνια και ισχυροτατη τεκμηριωσι. Θα περιμενουμε την απαντησι σας.

Κατ’ ἀρχὴν πρέπει νὰ δηλωθεῖ ὅτι δὲν εἴμαστε οἱ κατ’ ἐξοχὴν εἰδiκοὶ στὰ ἐκκλησιαστικὰ θέματα. Ὡς πιστοὶ ὅμως ὀφείλουμε νὰ διαβάζουμε τὴνδιδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, νὰ τὴν ἀκολουθοῦμε καὶ νὰτὴν ὑπερασπιζόμεθα. Ὡς ἐκ τούτου ὅταν παρουσιάζονται θέματα ἢκαταστάσεις ποὺ ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὴν διδασκαλία αὐτήν, ἀλλὰ καὶ μὲτὴν προσωπική μας σωτηρία, ἡ Ἐκκλησία μᾶς δίνει τὸ δικαίωμα νὰ ρωτᾶμετοὺς ποιμένες καὶ νὰ περιμένουμε τὴν ἐκ μέρους τους ἀπάντηση. Πόσῳμᾶλλον, ὅταν οἱ Ποιμένες αὐτοὶ χαίρουν σεβασμοῦ καὶ ἐκτιμήσεως, ἐξαἰτίας τῶν ἀγώνων τους καὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν τους γνώσεων, ὡς οἱ δύοπροαναφερθέντες πατέρες καὶ ὁ π. Νικόλαος Μανώλης ποὺ στὰ ἱστολόγιάτου ἀναρτήθηκαν τὰ βίντεο, παρότι σὲ ἐπὶ μέρους θέματα διαφέρουμε.

Προχωροῦμε σ’ αὐτὴ τὴν κριτικὴ ἔχοντες στὸ νοῦ μας τὴν συμβουλὴ τοῦ ἀπ. Παύλου: «ἀληθεύοντες ἐν ἀγάπῃ» (Ἐφ. 4,15) καὶ μὲ σκοπὸ τὴν ἐν Χριστῷ ἑνότητα· καὶ ὡς γνωστὸν ἡ ἀλήθεια εἶναι ὑπεράνω προσώπων καὶ ὅ,τι γράφεται μὲ σεβασμὸ στὴν ἀλήθεια, ἐνέχει καὶ σεβασμὸ πρὸς τὰ πρόσωπα μὲ τὰ ὁποῖα ὑπάρχει διαφωνία καὶ στὰ ὁποῖα ἀσκεῖται ἀναγκαία κριτική, ὄχι γιατὶ ἐκφέρουν διαφορετικὴ γνώμη ἀπὸ τὴν δική μας, ἀλλὰ γιατὶ ἐκφέρουν τοποθετήσεις διαφορετικὲς ἀπ’ ἐκεῖνες ποὺ διδάσκει ἡ Ἐκκλησία.

Ἀφορμὴ τῆς παρεμβάσεώς μας αὐτῆς εἶναι τὸ βίντεο μιᾶς συνάξεως ποὺ ἔγινε στὴν Οὐκρανία καὶ τὸ ὁποῖο ἔδωσαν στὴν δημοσιότητα πρὸ μερικῶν ἡμερῶν (ἐδῶ) οἱ πατέρες π. Θεόδωρος Ζήσης καὶ π. Σεραφεὶμ Ζήσης διὰ τῶν ἱστολογίων τοῦ π. Νικολάου Μανώλη.

Σ’ αὐτὸ παρουσιάστηκε ἡ Οἰκονομία ὡς ἡ ἐνδεδειγμένη μορφὴ ἀγῶνος, «ἡ βασιλικὴ ὁδός», ἐνάντια στὴν αἵρεση. Μάλιστα, ἐνῶ στὸ βίντεο αὐτὸ δὲν καταδικάζεται expressis verbis ἡ Ἀκρίβεια, ἐν τούτοις παρουσιάζεται περίπου ὡς ἀκραία θέση καὶ ἐμμέσως πλὴν σαφῶς ἔρημη τῆς ἀγάπης, ποὺτάχα δείχνει ἡ οἰκονομία τῶν δύο πατέρων. Κυρίαρχα ἐρωτήματα ποὺ προκύπτουν ἀπὸ τὰ λεγόμενα τους εἶναι:

Aπο Αποτειχισμενους πατερες και αδελφους της Κορινθου, λαβαμε και δημοσιευουμε το παρακατω κειμενο που απευθυνεται στον π. Ευθυμιο Τρικαμηνα και στο ιστολογιο που τον εκφραζει. Ελπιζουμε να απαντηση ο π. Ευθυμιος συντομα και υποσχομαστε να δημοσιευσουμε την απαντησι του.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ π.Ευθυμίου Τρικαμηνᾶ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ – ΕΓΚΥΡΟΤΗΣ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ (ἱστολόγιο «Ἀποτείχιση και Πατερική Παράδοση» 16/2/2018)

Κυριακή 25/02/2018 Α’Νηστειῶν τῆς Ὀρθοδοξίας

Παραγγέλλει ὁ Ἃγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος:  «Τα δημοσίως λεγόμενα και πραττόμενα, δημοσίως να ελέγχωνται». Τι μᾶς ἀραδιάζει ὁ (κατά τά ἂλλα δογματικά, πολύ καλός) π.Εὐθύμιος, οἰκονομίες που ἒκανε κατά καιρούς ἡ Ἐκκλησία;

Δεν γνωρίζουμε ὃτι ἡ Ἐκκλησία χρησιμοποιεῖ και την ἀκρίβεια και την οἰκονομία ὃπως ἀναφέρει και ο Ἃγιος Νικόδημος στο Πηδάλιον; (ὑποσημ.1 στον 46^ο Κανόνα τῶν Ἁγ. Ἀποστόλων). Αὐτή εἶναι και ἡ μοναδική (;) κακοδοξία τοῦ ἀγωνιστή Ἰερομονάχου π. Εὐθυμίου, που ἒχουμε  ἐντοπίσει, ἀλλά πολύ ἐπικίνδυνη.

Πῶς μπορεῖ κανείς  να χρησιμοποιεῖ ἀνόμοια πράγματα για να ἀποδείξει κάτι που εἶναι ἀντίθετο με την Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία;     Πῶς μποροῦν τα ‘‘βέβηλα, μεμολυσμένα, συγχαμερά, μυσαρά ψευδῆ και κενά ὑπάρχοντα, πάντα ἀδόκιμα τα ὁποῖα ἀποδοκιμᾶσαι και ἀποποιῆσαι και ἀπορρίψαι, και ὡς βἐβηλα ἒχειν ὀφείλωμεν, τα ὁποία τελοῦν ‘‘οἱ αἱρετικοί ψευδοϊερεῖς εὑρισκόμενοι ἐκτός Ἐκκλησίας, οἱ ἐχθροί τοῦ Κυρίου και ἀντίχριστοι, ἀνενέργητοι, μη ἒχοντες Ἰερωσύνη, δυνατοί οὗκ εἶεν χάριν δοῦναι τῶ Κυρίω’’ ὃπως ὁρίζουν οἱ Ἃγιοι Ἀπόστολοι, οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι και οἱ Ἃγιοι τῆς Ἐκκλησίας,   συγχρόνως να εἶναι και ἒγκυρα; Τό θέμα αὐτό ἡ Ἐκκλησία το ἒχει ἐπιλύσει με Κανόνες Ἁγ.Ἀποστόλων και Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Και βλέπε τους Κανόνες 46^ο , 47^ο και 68^ο, τῶν Ἁγ.Ἀποστόλων και εἰδικά τις ὑποσημειώσεις του Ἁγ.Νικοδήμου σ’αὐτούς τους Κανόνες τοῦ Πηδαλίου, καθώς και τους Α’ ἒως καί Ζ’ Κανόνες τῆς Γ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου και τον Κανόνα τῆς ἐν Καρχηδόνι τοῦ Ἁγ.Κυπριανοῦ με Οἰκουμενικό κῦρος Συνόδου.

        Ἀλήθεια γιατί δεν ἀναφέρεται σε αὐτά τα χωρία τῶν Κανόνων ὁ π. Εὐθύμιος μήπως δεν τα ἒχει ὑπ’ὃψιν του;  Και  βέβαια  τα γνωρίζει, ἀφοῦ ἀλλοῦ ἀναφέρεται στους ἲδιους Κανόνες.  Γιατί λοιπόν τα παρακάμπτει παίρνοντας ἀπό τα κείμενα τῶν Ἁγίων αὐτἀ μόνον που τον “βολεύουν” και αὐτά μόνον προβάλλει στο κείμενό του,  ἀποπροσανατολίζοντας τους πιστούς;

Πού ἀναφέρουν οἱ Ἃγιοι Πατέρες και οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι ὃτι οἱ αἱρετικοί ἒχουν ἒγκυρα Μυστήρια, εἲτε κατ’ἀκρίβεια εἲτε κατ’οἰκονομία και μάλιστα να πηγαίνουν οἱ πιστοί σ’αὐτούς να βαπτίζονται-μυρώνονται ἢ να ἐξομολογοῦνται, ἢ να παντρεύονται κλπ.;      Τι σχέση ἒχουν αὐτά που διδάσκει ο π.Εὐθύμιος, ὃτι δηλ. κατ’ἀκρίβεια εἶναι ἂκυρα τα Μυστήρια τῶν αἱρετικῶν, ἀλλά  κατ’οἰκονομία  εἶναι  ἒγκυρα, με αὐτά που ἐφήρμοζαν οἱ Ἃγιοι Πατέρες, δηλ.να χρησιμοποιοῦν την οἰκονομία ΓΙ’ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΕΣΤΡΕΦΑΝ ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟΙ ἀπό την αἳρεση στην Ὀρθοδοξία;  Γι’αὐτό και στέλνει  τους ἀποτειχισμένους   πιστούς  να  βαπτίζονται,  να  μυρώνονται,  να  παντρεύονται και να κηδεύονται στους αἱρετικούς παπάδες του οἰκουμενισμοῦ τους μνημονεύοντες (ἐκτός τῆς Θ.Κοινωνίας στους αἱρετικούς που την ἀποκλείει).   

ΟΜΟΛΟΓΙΑ: Αδελφε Δημητριε Εμμανουηλ, και τουτο δει ποιησαι κακεινο μη αφιεναι". ---------------------Λόγος περί ακρίβειας και «μολυσμού»

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Ο Ιησούς Χριστός, καθ’ εαυτόν είναι «αμίαντος» (Εβρ. 7, 26), «αγνός» (Α΄ Ιωάν. 3,3), και όπως τονίζει ο αείμνηστος Νικόλαος Σωτηρόπουλος στο βιβλίο του με τίτλο «Ο Άνθρωπος»: «Τα μιάσματα της αμαρτίας δεν έθιξαν καθόλου τον Χριστό. Ο Υιός της Παρθένου είναι απολύτως αγνός. Και ως απολύτως αγνός είνε το πρότυπο της αγνότητος ή καθαρότητος ή αγιότητος. Στο Χριστό πρέπει  να αποβλέπωμε εμείς οι μολυσμένοι από την αμαρτία και ακάθαρτοι, και να αγνίζωμε τους εαυτούς μας, για να ομοιάζωμε, όσο μπορούμε περισσότερο, με τον απολύτως αγνό, κατά το λόγο του παρθένου μαθητού, «Οίδαμεν δε ότι εάν φανερωθή, όμοιοι αυτώ εσόμεθα, ότι οψόμεθα αυτόν καθώς εστί. Και πας ο έχων την ελπίδα ταύτην επ’ αυτώ αγνίζει εαυτόν, καθώς εκείνος αγνός εστιν» (Α’ Ιωάν. γ’ 2-3)» (Σελ. 171). 

Δηλαδή, «Αγαπητοί, τώρα είμεθα τέκνα του Θεού, αλλ' ακόμη δεν έχει φανερωθή τι θα είμεθα στο μέλλον. Γνωρίζομεν όμως ότι όταν ο Χριστός φανερωθή με όλην αυτού την δόξαν, θα γίνωμεν και ημείς όμοιοι με αυτόν κατά την δόξαν, διότι θα τον ίδωμεν όπως είναι εις όλην του την θείαν δόξαν, η οποία θα είναι και ιδική μας δόξα. Και ο καθένας που έχει και κρατεί σφικτά αυτήν την ελπίδα στον Χριστόν, καθαρίζει και κρατεί τον ευατόν του αγνόν από κάθε αμαρτίαν, όπως και εκείνος είναι ο απόλυτα καθαρός και άγιος».

ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ

Πολύς λόγος γίνεται τόν τελευταῖον καιρόν εἰς τόν ἐκκλησιαστικόν χῶρον περί τῆς «Οἰκονομίας». Τῆς ἐκκλησιαστικῆς βεβαίως «Οἰκονομίας», ἡ ὁποία «Οἰκονομία» θά πρέπῃ, ὅπως ἀρκετοί ἰσχυρίζονται, κατά κανόνα νά ἐφαρμόζεται ἀπό τούς ποιμένας εἰς τήν σημερινήν ἐποχήν. Προβάλλουν δέ αὐτήν τήν πρόφασιν, διότι εἰς τήν ἐποχήν μας, εἰς τήν ὁποίαν τό κακό παρουσιάζει τόσην ἔξαρσιν, λέγουν ὅτι εἶναι δῆθεν ἀδύνατον νά ἐφαρμοσθῇ ἡ ἐκκλησιαστική «Ἀκρίβεια».  Προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις...