Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Παισιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Παισιος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2026

ΤΟ ΓΝΩΜΙΚΟ ΘΕΛΗΜΑ



Η Θέσις μου 
Επισκόπου Βάδης & Βυρτεμβέργης
Παϊσίου Παπαδοπούλου

Να επισημάνω εξ αρχής πως προσωπικά δέχομαι ότι υπήρχε πάντοτε γνωμικό θέλημα στον άνθρωπο, δηλαδή και προπτωτικά, θεωρώντας ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην δυνατότητα της φύσεως να διαλέξει αλλά όταν κάνει κακή χρήσιν και κακή επιλογή. Το όλο ζήτημα που γεννάται είναι ότι ορισμένοι καθηγητάδες διδάσκουν ότι ο άνθρωπος προ της πτώσεως δεν είχε γνωμικό θέλημα. Οπωσδήποτε, σώνει και καλά πρέπει να μας πείσουν ότι είναι κακό το να έχει ο άνθρωπος γνωμικό θέλημα και γι' αυτό προ της πτώσεως η φύσις μας δεν είχε γνωμικό θέλημα, επομένως αυτήν την φυσική δυνατότητα, άρα δεν δεχόμαστε ότι υπήρχε κάτι που αφορά στην φύσιν μας.

Αν όμως δεχτούμε αυτόν τον ισχυρισμό το πρόβλημα είναι ότι αποκλείουμε τον άνθρωπο από την δυνατότητα επιλογής, στην πραγματικότητα από την ελευθερία βούλησης και επιλογής, άρα ουσιαστικά ισχυριζόμενοι αυτό δεν δέχονται αυτεξούσιο στον άνθρωπο και ας μην το λέγουν αυτό φανερά. 

■ Ερωτώ λοιπόν, όταν ο Μέγας Αθανάσιος γράφει ότι στον Παράδεισο:《Οι άνθρωποι όμως, αφού παραμέλησαν τα υψηλότερα και έδειξαν οκνηρία στην κατανόηση τους, αναζήτησαν αυτά τα οποία βρίσκονταν περισσότερο πλησίον τους. Και τα πλησιέστερα προς αυτούς ήταν το σώμα και οι αισθήσεις τους. Γι' αυτό απομάκρυναν το πνεύμα τους από τα πνευματικά και άρχισαν να βλέπουν τον εαυτό τους》είχαν δυνάτότητα επιλογής ναί ή όχι; Σαφώς ναί, διότι αφ' ενός τους είχε δοθεί κατά την πλάσιν τους αυτεξούσιο και αφ' ετέρου εκ του αποτελέσματος γνωρίζουμε ότι έκαναν κακή χρήση της ελευθερίας βούλησης και επιλογής.

■ 《Βλέποντας δε τους εαυτούς τους και λαμβάνοντες γνώση και του σώματος και των άλλων αισθητών και εξαπατημένοι από τον εαυτόν του, περιέπεσαν σε επιθυμία του εαυτού τους, αφού προτίμησαν να βλέπουν τα ανθρώπινα παρά τα θεία.》Εδώ, ο Μέγας Αθανάσιος σαφώς δεν λέει ότι ελάμβαναν
γνώση του σώματος τους και των άλλων αισθητών και δια μέσου της διανοίας από τα αισθητά και όχι αποκλειστικά από τον νου; Δηλαδή, πριν την πτώση, αν δεν υπάρχει η δυνατότητα να λειτουργεί διττώς η γνώμη και να προκύπτει έτσι γνώση καλή "άνωθεν" και κακή "κάτωθεν", τότε πώς έγινε αυτό;

■ Σύμφωνα με το ίδιο, παραπάνω, κείμενο δεν προτίμησαν την επιθυμία του εαυτού τους παρά τα θεία; Άρα, έκαναν επιλογή -προσέξτε- ενώ ακόμη δεν είχε αμαυρωθεί το κατ' εικόνα τους; Επομένως, αν δεν είχαν την δυνατότητα επιλογής και αν δεν εδιχάζετο η γνώμη τους στο να αποφασίσουν (τότε προ της πτώσεως) ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις επιλογής με φυσικό ή γνωμικό θέλημα, πώς τελικά έπεσαν;

■ Αν δεν υπήρχε μέχρι τότε ούτε επιθυμία, όπως ισχιρίζονται, τότε πώς《περιέπεσαν σε επιθυμία》 ως ενέργεια του επιθυμητικού και όχι οπωσδήποτε κακή 《του εαυτού τους》;

■ Λέει ο άγιος:《Και επειδή έζησαν με αυτά και δεν ήθελαν να απομακρυνθούν από τα αισθητά, υποδούλωσαν στις σαρκικές ηδονές την ψυχή τους, η οποία ήταν αναστατωμένη και ζυμωμένη με όλα τα πάθη》Αν κατά την άποψη των εναντιογνωμιτών δεν υπήρχε ακόμη τότε γνωμικό θέλημα, τότε πώς δεν ήθελαν να απομακρυνούν από τα αισθητά》 όπως γράφει ο Μέγας Αθανάσιος; Η πτώσις δηλαδή δεν έγινε με γνωμικό θέλημα, έγινε με φυσικό θέλημα; Πόσο ανόητο ακούγεται αυτό!!!

"Ἔγκειται μὲν γὰρ τῇ τοῦ ἀνθρώπου ψυχῇ δύναμις τοῦ λογικῶς ὀρέγεσθαι". Τί θα πει αυτό; Υπάρχει στην ψυχή του ανθρώπου, υφίσταται η λογική όρεξις, ώστε να θέλει κάτι και -προσέξτε- επιπλρον να διατίθεται γνωμικώς ήτοι να έχει γνώμη γι' αυτό που θέλει. Δεν υπάρχει ενέργεια χωρίς δύναμι. Η ενέργεια είναι αποτέλεσμα δυνάμεως. Η γνώμη είναι δύναμις γνωστική της ψυχής που αφορά την θεωρητική δύναμιν του νοός. Η φρόνησις είναι πρακτική δύναμις που αφορά τον λόγο. Και τα δύο γνώμη και φρόνησις είναι δυνάμεις που έχουν ενέργεια. Το φρόνημα σε προγενέστερο στάδιο είναι θέλημα, μάλιστα γνωμικό θέλημα. Επομένως προηγείται το γνωμικό θέλημα από το φρόνημα. «Εάν [το γνωμικό θέλημα] είναι ενέργεια, είναι φανερό ότι θα τίθεται από άλλο σε ενέργεια [την γνώμη που θα ενεργεί] και δεν θα ενεργείται [χωρίς αυτό], και θα σταματήσει μαζί μ’ αυτό που το ενεργεί». Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ενέργεια είναι κίνηση και ενεργείται μάλλον παρά ενεργεί, όπως λέει ο θεολόγος Γρηγόριος.

Σάββατο 1 Αυγούστου 2026

 

Ο Άγιος Παΐσιος, Άγιος της Αποτείχισης με ντοκουμέντα.

εικόνα άρθρου: Ο Άγιος Παΐσιος, Άγιος της Αποτείχισης με ντοκουμέντα

Είναι χρέος μας προς τις επόμενες γενεές, όσοι είμαστε χρονικά κοντά στη βιωτή τέτοιων οσιακών μορφών, να μην επιτρέψουμε την αλλοίωση της διδασκαλίας και του παραδείγματός τους.

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης είναι παρασάγγας ο πιο αγαπητός σύγχρονος άγιος, τόσο στην Ελλάδα όσο και στον υπόλοιπο Ορθόδοξο κόσμο.

Στο Μοναστήρι του στη Σουρωτή γίνεται κάθε μέρα λαϊκό προσκύνημα. Λεωφορεία πάνε και έρχονται.


Τα βιβλία με τους λόγους του κυκλοφορούν σε όλες τις γλώσσες.

Οι αγιογράφοι δεν προλαβαίνουν να φιλοτεχνούν εικόνες του.

Η σειρά «Άγιος Παΐσιος – Από τα Φάρασα στον Ουρανό» πολλαπλασίασε τη φήμη του.

Νέοι από όλη την Ελλάδα προσέρχονται στο Άγιο Όρος εμπνεόμενοι από τη μορφή του Αγίου Παϊσίου.

Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις αυτού.

Υπάρχει όμως και μια στενάχωρη πτυχή της ενασχόλησης με τον Άγιο Παΐσιο.

Πολλοί κήρυκες του Θείου Λόγου, γέροντες, επίσκοποι, θεολόγοι, αντλούν θεολογικό κύρος επικαλούμενοι τους λόγους του Αγίου Παϊσίου, τα περιστατικά του βίου του, καταγεγραμμένα και ανέκδοτα, ή κάποια συναναστροφή τους με αυτόν.

Η αναφορά στον Άγιο Παΐσιο, καθ’ όλα θεμιτή, γίνεται πολλές φορές με τρόπο καταχρηστικό, για να δικαιολογηθούν καταστάσεις και γνώμες που ουδέποτε θα δικαιολογούσε ο ίδιος ο Άγιος Παΐσιος.

Ο Άγιος Παΐσιος ήταν προδήλως ορθόδοξος, πατερικός, παραδοσιακός, αντιαιρετικός και αντιοικουμενιστής.

Ουδέποτε είπε ή έκανε κάτι που έστω και υπόνοια θα άφηνε ότι το φρόνημά του ή οι πράξεις του δεν συνάδουν με την πατερική παράδοση, όπως αυτή αποκρυσταλλώθηκε στις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων και στους Ιερούς Κανόνες.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου