Ἡ μόνη ἐλπίδα, ὁ Χριστός!

 

 Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

 

Τό διακήρυξαν πολλοί. Τὸ βεβαιώνουν οἱ αἰῶνες. Στὶς μέρες μας σὰν νὰ θέλουν πολλοὶ νὰ κλείνουν τὰ μάτια καὶ τὶς καρδιές τους, νὰ μὴ θέλουν ὡς πρώτη ἀγάπη τὸν Χριστό. Ἂν ἔκφρασις τῆς καρδιᾶς εἶναι ἡ μουσικὴ καὶ τὸ τραγούδι, τότε ἡ γενιά μας σὰν νὰ ἔχη καταδικαστῆ. Κάποτε καὶ οἱ μεγάλοι μουσικοὶ συνθέτες χρησιμοποιοῦσαν τὰ ταλέντα τους γιὰ νὰ ὑμνήσουν τὸν Δημιουργό. Σὰν νὰ ἕνωναν τὴ φωνή τους μὲ τὶς νότες τῶν χριστουγεννιάτικων ἀγγέλων. «Ἐγένετο πλῆθος στρατιᾶς οὐρανίου αἰνούντων τὸν Θεόν καὶ λεγόντων: «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία» (Λουκ. β' 13-14).

• Τώρα πλῆθος μουσικῶν ἀγνοοῦν τὸν Ὑπερύμνητο. Νὰ γιατί, ὅταν ἐμφανιστῆ κάποιος σπουδαῖος συνθέτης καὶ μουσικὸς νὰ τραγουδᾶ γιὰ τὸν θεῖο Καλλιτέχνη, θεωρεῖται μεγάλο γεγονός.

• Εὐλογημένη παρουσία ἀποτελεῖ ὁ μουσικοσυνθέτης κ. Σταμάτης Σπανουδάκης. Προσκεκλημένος τοῦ θεολόγου κ. Ἠλία Λιαμῆ στὸ «Ἐνορία ἐν δράσει» τοῦ Ναοῦ Εὐαγγελιστρίας Πειραιῶς, συζήτησε μαζί του στὶς 25 Ὀκτωβρίου. Ἡ ὅλη τοῦ παρουσίασις ἦταν μία θερμὴ ὁμολογία γιὰ τὸν Χριστό. Ἁπλός, ξεκάθαρος, αὐθόρμητος, ὁ σπουδαῖος δημιουργός.

Στὴ συζήτησι ἔκανε μία ἀναδρομὴ στὴ ζωή του, μέχρι τὴ γνωριμία μὲ τὸν Χριστὸ τὸ 1976, χωρὶς ὁ ἴδιος νὰ τὸ περιμένη. Στὴ συνέχεια μίλησε γιὰ τὴν ἐπιθυμία του νὰ μιλάη γιὰ τὸν Χριστό, νὰ τραγουδάη γιὰ τὸ μεγαλεῖο Του.

'Ἀπὸ τὰ δικά του λόγια: «Προσπαθῶ νὰ κάνω μία μουσική, κάπως κλασική, μὲ τὴν ἔννοια τῆς ἀντοχῆς στὸ χρόνο, πού ὅποτε καὶ ν᾽ ἀκουστεῖ, νὰ περιέχει αὐτὸ πού θέλω νὰ δώσω, τὸν Χριστό. Καὶ τὸν Χριστὸ δὲν θὰ Τὸν δώσω μὲ τὴν μουσική, ὅσο μὲ τὰ λόγια. Τὰ λόγια τοῦ συνθέτη δείχνουν τί ἐννοεῖ μὲ τὴν μουσική του».

• Τόνισε δὲ ὁ χριστιανὸς μουσικοσυνθέτης, ὅτι ἡ μόνη ἐλπίδα γιὰ τὸ μέλλον εἶναι μόνο ὁ Χριστός. «῾Η νίκη -εἶπε- εἶναι τοῦ Χριστοῦ, ἁπλῶς ξέρουμε, ὅτι μέχρι νὰ φτάσουμε ἐκεῖ, θέλουμε δουλειά. Καὶ τὸ σκοτάδι πού μᾶς ἔρχεται, εἶναι γιὰ νὰ δουλέψουμε».

 

«Δέν εἶναι ὅλα ἕνα ψέμα»!

 

 Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

 

Στὶς 30 Ὀκτωβρίου ἡ Θεσσαλονίκη μπῆκε σὲ lockdown. Ἡ ἐξάπλωσις τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ ὡδήγησε καὶ τὴ Θεσσαλονίκη στὸ κόκκινο (στὶς 7 Νοεμβρ. στὸ lockdown ὅλη ἡ Ἑλλάδα). Τὰ περιοριστικὰ μέτρα αὐστηρά.

• Ἂν εἰδικὰ ἀναφερώμαστε στὴ Θεσσαλονίκη, εἶναι γι' αὐτὸ πού συνέβηκε. Τὴν παραμονὴ τοῦ lockdown μαζεύτηκαν στὴν περιοχὴ «Λαδάδικα» καὶ ἔκαναν πάρτυ μὲ συνωστισμὸ «ὁ ἕνας πάνω στὸν ἄλλον»!

• Καὶ γιὰ ν' ἀποχαιρετίσουν τὴν... ἐλευθερία (ἀσυδοσία) τους, τραγουδοῦσαν ὅλοι μαζί τὁ «Ὅλα εἶναι ἕνα ψέμα»!

• Εἶναι ψέμα, ὅτι στὴν Ἑλλάδα ἀπό τὴν ἀρχὴ τῆς πανδημίας μέχρι σήμερα ἐμφανίστηκαν 50.000 περίπου κρούσματα, ὅτι μερικὲς μέρες τοῦ Νοεμβρίου (2020) ὁ ἀριθμὸς τῶν κρουσμάτων ξεπέρασε τὶς 3000; Εἶναι ψέμα, ὅτι οἱ θάνατοι στὴν Ἑλλάδα ἀπό τὸν κορωνοϊό ἔσπασαν τό φράγμα τῶν 1000; Εἶναι ψέμα, τί σὲ μία ἡμέρα (ὁποιαδήποτε τοῦ Νοεμβρίου) οἱ διασωληνωμένοι στὶς ΜΕΘ ξεπέρασαν τοὺς 300;

• Εἶναι ψέμα, ὅτι ἡ πανδημία εἶναι παγκόσμια, ὅτι σ᾽ ὅλο τὸν κόσμο τὰ κρούσματα ἔχουν ξεπεράσει τὰ 50.000.000, ἐνῶ οἱ θάνατοι ἔχουν ξεπεράσει τοὺς 1.350.000;

• Ὃ κίνδυνος εἶναι πραγματικός. Ἐκεῖνο ποῦ δὲν εἶναι πραγματικὸ εἶναι ἡ πίστις μας καὶ ἡ πνευματικὴ ἀντιμετώπισις τοῦ κινδύνου. Ἀλήθεια, πότε θὰ μετανοήσουμε εἰλικρινά; Πότε θὰ προσπέσουμε στὰ γόνατα, γιὰ νὰ ζητήσουμε τὴν εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸ σωματικό, μὰ πιὸ πολὺ γιὰ τὸν ψυχικό μας κίνδυνο; Πότε θὰ καταλάβουν οἱ κυβερνῶντες, ὅτι ἡ Ἐκκλησία δὲν τοὺς φταίει σὲ τίποτε; Πότε θὰ σκεφτοῦν, ὅτι μὲ τὴν Ἐκκλησία καὶ μέσα στὴν Ἐκκλησία ζοῦμε μὲ τὴν ἐλπίδα καὶ τὴ βεβαιότητα τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ;

• Εὐχαριστοῦμε γιατροὺς καὶ νοσηλευτὲς γιὰ τὶς ὑπεράνθρωπες προσπάθειές τους. Πάνω ἀπό ὅλα εὐχαριστοῦμε τὸν Κὺριό μας. Δὲν μᾶς ἀφήνει νῦ ἀπελπιστοῦμε. Τὸν παρακαλοῦμε: «Ρῦσαι ἠμᾶς καὶ ἐκ τῆς δοκιμασίας ταύτης». Φώτισε ἄρχοντες καὶ λαό, νὰ κατανοήσουν, ὅτι τὸ μεγαλύτερο ψέμα εἶναι τὸ ν' ἀρνοῦνται τὴν Ἀλήθεια, τὸ νὰ μὴ θέλουν νὰ πιστεύσουν σὲ Σένα, τὸν Σωτῆρα καὶ Λυτρωτή μας.

               Ὄχι  καὶ  9!

 

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

 

Νά τηροῦνται τὰ μέτρα γιὰ τὴν ὑγειονομικὴ προστασία. Κανεὶς δὲν ἔχει ἀντίρρησι. Καὶ οἱ χριστιανοί, οἱ πιστοὶ χριστιανοί, καὶ αὐτοί, ἢ μᾶλλον αὐτοὶ πρῶτοι, πειθαρχοῦν. Καὶ τὴ μάσκα φοροῦν καὶ ἀποστάσεις τηροῦν καὶ ἀπολύμανσι χεριῶν καὶ ἐπιφανειῶν κάνουν.

• Διατηροῦμε ὅμως τὸ δικαίωμα νὰ ἐκκλησιαζώμαστε, τηρώντας τὰ μέτρα. Ὁ ἀριθμὸς 9 εἶναι ἄμετρο μέτρο. Ὅταν ἕνας Ναὸς εἶναι 500 ἢ 600 τετραγωνικά, γιατί πρέπει νὰ εἰσέρχωνται μόνο 9; Ὅταν ἕνας Ναὸς χωράη 400 ἢ 500 πρόσωπα, γιατί πρέπει νὰ μποῦν μόνο 9;

Νὰ ἀποφευχθῆ, λένε οἱ εἰδικοὶ ὁ συνωστισμός. Συμφωνοῦμε. Ἀλλὰ ρωτᾶμε: Εἶναι συνωστισμὸς ὅταν σὲ ἕνα Ναὸ μπῆ τὸ 1/4 τῆς χωρητικότητάς του; Ὅταν δηλαδὴ ἐκκλησιάζωνται 100 χριστιανοί;

• Μιλᾶμε σοβαρά, ὅταν θεωροῦμε συνωστισμὸ τὰ 50 ἢ τὰ 100 πρόσωπα σ' ἕνα Ναὸ μεγάλο, π.χ. σὰν τὸν Ἅγιο Δημήτριο Θεσσαλονίκης ἢ σὰν τὸν Ἅγιο Παντελεήμονα Ἀχαρνῶν;

• Ἡ κυβέρνησις καλὰ πράττει ἀφήνοντας τὰ σχολεῖα ἀνοικτά. Ἀλλ' ὅταν σὲ μία μικρὴ σχολικὴ αἴθουσα ἐπιτρέπεται (καὶ καλῶς ἐπιτρέπεται) ἡ παρουσία 25 παιδιῶν καὶ τοῦ δασκάλου, σὲ καθημερινὴ βάσι, γιατί σὲ ἕνα πελώριο Ναὸ μόνο 9 πρόσωπα ἐπιτρέπεται νὰ βρίσκωνται;

• Φαντάζεστε τὸν Χριστό μας νὰ περιορίζη τὸ ἀκροατήριό του; Νὰ βάζη τοὺς Μαθητὲς Του ἐπιτηρητὲς καὶ νὰ στέλνουν 9 τώρα καὶ 9 ὕστερα ἀπό λίγο, νὰ Τὸν πλησιάζουν; Ὁ Χριστὸς κήρυττε καὶ ὁ λαὸς κοντά Του. Δὲν χωροῦσαν «μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν» (Μάρκ. α' 33).

• Οἱ κυβερνῶντες ὀφείλουν νὰ σεβαστοῦν τὴ λαχτάρα καὶ πρώτιστη ἀνάγκη τοῦ πιστοῦ λαοῦ. Νὰ σωθοῦμε βεβαίως ἄπο τὸν κορωνοϊό, ἀλλὰ νὰ μὴ ξεκοποῦμε ἀπό τὸν Χριστό, πού εἶναι «ὁ Ἰατρὸς τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων ἠμῶν».

Ὁ πιστὸς λαὸς εἶναι ἕτοιμος νὰ πειθαρχῆ στὰ ὑγειονομικὰ μέτρα. Ἀλλὰ νὰ μὴ τοῦ στερῆτε τὴν ἀναπνοή του, τὴ ζωή του, τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία. Οὔτε συμφέρει στοὺς κεβερνῶντες νὰ κερδίσουν τὴν δυσφορία τῶν πιστῶν Ἑλλήνων.

• Ὁ Χριστὸς στὸ δίλημμα, τί νὰ προτιμήσουμε, τὰ ὑγειονομικὰ μέτρα ἢ τὸν ἐκκλησιασμό, ἀπαντᾶ ξεκάθαρα: «Καὶ ταῦτα ἔδει ποιῆσαι, κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι» (Ματθ. κγ' 23).

Τρέχουμε στοὺς γιατρούς. Καλὸ αὐτό. Ἀλλὰ κρεῖσσον, ἀνώτερο:Προστρέχουμε στὸν Χριστό. Ὑπακούουμε στοὺς καλοὺς λοιμωξιολόγους. Σωστά. Ἀλλὰ καταφεύγουμε καὶ στοὺς καλοὺς ἐξομολόγους.

• Τὸ νὰ ἐμποδίζουμε τοὺς ὀρθοδόξους χριστιανοὺς νὰ ἐκκλησιάζωνται, μήπως αὐτὸ ἐμποδίση καὶ τὴν ἐξαφάνισι τοῦ ἰοῦ;

Μὴ φτάνουμε στὰ ἄκρα:

• Τὸ ἕνα ἄκρο: Ἀφήσαμε ἀσύδοτους χιλιάδες «γλεντζέδες», πού χοροπηδοῦσαν ὁ ἕνας πάνω στὸν ἄλλον!

• Τὸ ἄλλο ἄκρο: Μόνο 9 στὴν ἐκκλησία!

Ἀφῆστε τὸ σπίτι τοῦ Θεοῦ λίγο πιὸ ἐλεύθερο...

 

Ό σκύλος ἔχει ἀξία! Τὸ παιδὶ πρέπει νὰ κακοποιῆται!

 

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

 

Φυσικά τό νὰ κακοποιῆς ἕνα ζῶο εἶναι ἀδίκημα. Αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι κάθε ζῶο, καὶ μάλιστα σκύλος,  μπορεῖ ν᾽ ἀφήνεται ἀπό τ’ ἀφεντικό του νὰ κακοποιῆ τοὺς διαβάτες.

• Ἐπεισοδιακὴ ἦταν ἡ ἀποχώρησις τοῦ κατηγορουμένου καθηγητοῦ ἀπό τά δικαστήρια τοῦ Πειραιᾶ. Ἡ δίκη ἀνεβλήθη. Ὁ καθηγητὴς ἐπετέθη σὲ σκύλο στὴν περιοχὴ τῆς Νικαίας, διότι, ὅπως ἰσχυρίζεται, ὁ σκύλος τοῦ ἐπετέθη καὶ τὸν δάγκωσε.

• Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι μόλις πληροφορήθηκαν τὴν ἔξοδο ἀπὸ τὸ Αὐτόφωρο Πλημμελειοδικεῖο Πειραιᾶ τοῦ καθηγητοῦ, ἔσπευσαν ὅλοι μὲ μανία νὰ τὸν ἀποδοκιμάζουν. Τὸν ἀποκαλοῦσαν δολοφόνο, τοῦ πετοῦσαν μπουκάλια, τὸν πετροβολοῦσαν, τοῦ ἐκσφενδόνιζαν καφέδες, ὤρμησαν νὰ τὸν λιντσάρουν.

Ὁ 53χρονος καθηγητὴς φυγαδεύτηκε, γιὰ νὰ μὴ τὸν κακοποιήση τὸ πλῆθος.

• Εἴτε τὸ θέλουν εἴτε δὲν τὸ θέλουν μερικοί, οἱ συγκρίσεις εἶναι ἀμείλικτες:

• Ἕνα σκυλὶ κακοποιήθηκε ἀπό ἐκνευρισμένο διαβάτη. Τὸ καταδικάζουμε ὅλοι. Ὄχι μῶς ἕνα σκυλί, ἀλλὰ 800 περίπου παιδιὰ καθημερινὰ στὴν Ἑλλάδα κακοποιοῦνται ἀγρίως! Καὶ τὸ μαζικὸ αὐτὸ βρεφοκτόνο ἔγκλημα, πού λέγεται ἔκτρωσις, σχεδὸν κανεὶς δὲν τὸ καταδικάζει.

• Γιὰ τὸν τραυματισμὸ ἑνὸς σκύλου καλεῖται ὁ δράστης δολοφόνος! Γιὰ τὸ σφαγιασμὸ ἑκατοντάδων παιδιῶν ἡμερησίως οἱ δολοφόνοι, ἀφοῦ ἐκτελέσουν τὸ φρικαλέο ἔγκλημά τους, δὲν ὁδηγοῦνται στὸ αὐτόφωρο, ἀλλὰ πορεύονται στὸ δημόσιο ταμεῖο καὶ εἰσπράττουν τὰ χρήματα γιὰ τὸ ἔγκλημά τους, τὰ «Ἀκελδαμά»!

• Μὲ πρότασι τῆς κυβερνήσεως καὶ μὲ ἀφορμὴ τὸ ἕνα σκυλὶ πού κακοποιήθηκε, ὁ βασανισμὸς ζώων μετετράπη σὲ κακούργημα.

• Ἕνα σκυλί, πού συνήθως δὲν εἶναι ἀκίνδυνο, προσελκύει τὴν περιποίησι ὅλου τοῦ κόσμου. Καὶ οἱ λεγόμενοι «ζωόφιλοι» διαθέτουν εἰδικοὺς χώρους γιά τὴ φιλοξενία τους. Καὶ ρωτᾶμε κάθε φυσιολογικό ἄνθρωπο:

—Τά παιδιὰ δὲν ἔχουν ἀνάγκη φιλοξενίας; Τὰ ἀγέννητα βρέφη δὲν ἀξίζουν τῆς πρέπουσας στοργὴς καὶ ἀγάπης;

—Ρωτᾶμε: Μὲ τὰ σκυλιὰ θὰ ζήση ἡ Πατρίδα μας ἢ μὲ τὰ παιδιά; 

Δημογραφικό: 

Τὸ τραγικό των τραγικῶν

 

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

Πεθαίνει ἡ Ἑλλάδα! Κοντεύει νὰ γίνη κοινὸς τόπος. Τὸ Δημογραφικὸ εἶναι πραγματικὸς ἐφιάλτης. Ἡ μικρὴ Ἑλλαδίτσα, πού προέκυψε ἀπό τούς ἡρωικοὺς ἀγῶνες τῶν γενναίων προγόνων μας, ἡ Ἑλλαδίτσα τῆς Πελοποννήσου, τῆς Στερεᾶς καὶ μερικῶν νησιῶν, σιγὰ-σιγὰ μεγάλωσε. Ὄχι μόνο οἱ ἀπελευθερωτικοὶ ἀγῶνες πρόσθεσαν νέους πληθυσμοὺς στὸν ἱστορικό μας τόπο, ἀλλά καὶ οἱ πολυπληθεῖς γεννήσεις ἔφτασαν σὲ θαυμαστὰ νούμερα τὴν πληθυσμιακὴ αὔξησι.

• Ἐδῶ καὶ 40 χρόνια ἔχουμε πάρει τὸν κατήφορο. Στὴν ἐφημερίδα «Καθημερινὴ» δημοσιεύθηκαν στατιστικὰ στοιχεῖα, πού προκαλοῦν πόνο ἀνείπωτο στὶς ψυχὲς τῶν Ἑλλήνων, μαχαιριὲς στὴν καρδιὰ τοῦ ἐθνικοῦ μας μέλλοντος. Ἀναφέρουμε μερικά:

 • Ἡ ψαλίδα, 124.965 θάνατοι ἔναντι 83.763 γεννήσεων τὸ 2019 (οἱ περισσότεροι καὶ οἱ λιγότερες, ἀντιστοίχως, ἀπό τό μακρινὸ 1932), ἀνοίγει ἀδυσώπητα τὴν τελευταία δεκαετία. Ὅπως ξέρουμε, γιά νὰ ζήση ἱστορικὰ ἕνα ἔθνος, πρέπει τουλάχιστον νὰ ἰσαριθμοῦν οἱ γεννήσεις μὲ τοὺς θανάτους. Γιὰ νὰ αὐξηθῆ ἕνα ἔθνος, πρέπει οἱ γεννήσεις νὰ εἶναι περισσότερες ἀπό τους θανάτους. Τώρα; Οἱ θάνατοι τείνουν νὰ γίνουν διπλάσιοι ἀπό τὶς γεννήσεις.

• Μέσα σὲ μία ὀκταετία ὁ πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδας μειώθηκε κατὰ 400.000, κι ἂν οἱ γεννήσεις κυμανθοῦν στὸ 1,3, κάτω ἀπό το 1,5 τῆς μὴ ἀναπληρώσεως τῶν γενεῶν, τὴ ζώνη ποὺ μία χώρα παγιδεύεται σέ μιὰ κατηφόρα χωρὶς ἐπιστροφή, σὲ 44,3 χρόνια θὰ ἔχη μείνει ὁ μισὸς πληθυσμὸς στὴν Ἑλλάδα. Δηλαδὴ θὰ κατοικοῦν στὸν ἄλλοτε πολύτεκνο χῶρο 5 μόνο ἑκατομμύρια ἄτομα (ἐξ αὐτῶν τὸ 1 ἑκατομμύριο ἀλλοδαποί!) Ἀναλογισθῆτε τὴν ἀντιστοιχία μὲ τοὺς γείτονές μας Τούρκους. 90.000.000 ἐκεῖνοι, 5 ἑκατομμύρια ἐμεῖς!

• Οἱ ἡλικιωμένοι, 65 καὶ ἄνω, ἀπό τό 10% τοῦ πληθυσμοῦ τὸ 1966, σήμερα ἀποτελοῦν τὸ 22%. Τὰ παιδιὰ ἕως 15 ἐτῶν ἀπό 26% τὸ 1966, σήμερα ἀποτελοῦν τὸ 14%. Μολονότι οἱ ἀνωτέρω ἀριθμοὶ ἔχασαν πρὸς στιγμήν τό χάρισμα νὰ προκαλοῦν τὸν στοχασμὸ τοῦ ἐνδιαφέροντος, νὰ ὑποκινοῦν τὴ λῆψι ἀτελέσφορων ἡμίμετρων, ἀποκαλύπτουν τὸ δυσοίωνο κενὸ μπροστά σε ἕνα μέλλον δραματικὰ διαφορετικὸ ἀπό τό ἀναμενόμενο.

Προσέχετε 

ἀπό τούς ψευδοπροφῆτες

 

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

 

Γεμίσαμε προφῆτες! Καὶ ἄς λέη ὁ Χριστός, ὅτι «πάντες οἱ προφῆται καὶ ὁ νόμος ἕως Ἰωάννου (τοῦ βαπτιστοῦ)προεφήτευσαν» (Ματθ. ια' 13). Δύο οἱ λόγοι, πού τὸν ὁποιοδήποτε «παπούλη» ἢ «γέροντα» τὸν βαπτίζουμε σήμερα προφήτη. Ὁ ἕνας λόγος εἶναι ἡ προφητομανία, ἡ μελλοντομανία, ἡ ἀνόητη θρησκευτικὴ περιέργεια. Ὁ ἄλλος λόγος, θεολογικώτερος αὐτός, ὅτι λησμονοῦμε πώς στὴν Καινὴ Διαθήκη τὶς περισσότερες φορὲς προφήτης σημαίνει διδάσκαλος.

• Ἔχει γίνει τῆς μόδας σήμερα νὰ ἀναζητοῦμε «προφῆτες», ἔστω κι ἂν εἶναι

ψευδοπροφῆτες, νὰ θαυμάζουμε ὄχι τὴ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου, ἀλλά τὴν ἔτεροδιδασκαλία τῶν ψευδοδιδασκάλων, νὰ προσκολλώμεθα σὲ πρόσωπα, πού ὡς μάγοι καὶ ἀστρολόγοι ἀποφαίνονται γιὰ τὰ «μελλούμενα», νὰ ταυτίζουμε τὴν ἁγιότητ μὲ κάποιο ὑπαρκτὸ ἢ ἀνύπαρκτο προορατικὸ χάρισμα, νὰ μὴ κοιτᾶμε τὴν πραγματικότητα, ἄλλα νὰ παίρνουμε τοῖς μετρητοῖς προφητεῖες προσώπων, πού τούς ἀποκαλοῦμε «γεροντάδες». Μὲ ὅση εὐκολία ἐσύ βήχεις, μὲ τόση καὶ μεγαλύτερη οἱ προφητοπατέρες «πετᾶνε» μία προφητεία καὶ ξεσηκώνουν τοὺς ἀφελεῖς.

Ἄς ξεκαθαρίσουμε ἐν συντομία τέσσερα πράγματα:

• Στὴν Ἐκκλησία δὲν ὑπάρχουν αὐθεντίες.Ἡ λέξις «γέροντας» προσιδιάζει μόνο στὸ μοναστήρι, καὶ σηματοδοτεῖ τὸν ἡγούμενο. Στὸν κόσμο οἱ πρεσβύτεροι, καὶ μάλιστα ὅσοι ἐξομολογοῦν, προσδιορίζονται μὲ τὴ λέξι «πατήρ».

 Πολυτέλεια καὶ σὲ Ναούς!

 

Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη

 

   Τί θὰ ἔλεγε ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ἂν ἦταν σήμερα στὴν πατρίδα μας καὶ ἔβλεπε τόση πολυτέλεια σὲ ναοὺς καὶ μοναστήρια, ποῦ ὑποτίθεται ὅτι εἶναι χῶροι λατρείας τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ; «Γένος ὑπάρχοντες τοῦ Θεοῦ οὐκ ὀφείλομεν νομίζειν χρυσῷ ἢ ἀργύρῳ ἢ λίθῳ, χαράγματι τέχνης καὶ ἐνθυμήσεως ἀνθρώπου, τὸ θεῖον εἶναι ὅμοιον» (Πράξ. ιζ' 29). Καὶ ποῦ δὲν βλέπεις πολυτέλεια;

   • Ἀκόμα καὶ τὸ Εὐαγγέλιο τῆς Λειτουργίας εἶναι περιτυλιγμένο μὲ σκαλιστὸ ἀσήμι ἢ χαλκό.

   • Ἀκόμα καὶ τὰ μικρὰ τεμάχια λειψάνων (βεβαιωμένων) μαρτύρων τὰ «κλείνουμε» σὲ χρυσὲς θῆκες.

    • Ἀκόμα καὶ τὰ ἄμφια, μὲ τὰ ὁποῖα λατρεύεται ὁ Ἰησοῦς, εἶναι βαρύτιμα.

    • Ἀκόμα καὶ τὰ «τάματα», ποὺ «ἀναγκάζονται» πάνω στὴν ἀγωνία τους νὰ κάνουν πολλοί, ζυγίζουν τόσο πολὺ σὲ χρυσάφι, ποὺ ἂν τὸ ἐκποιούσαμε θὰ λύναμε τὸ φοβερὸ πρόβλημα τῆς φτώχειας.

    • Ἀκόμα καὶ τὶς εἰκόνες τὶς «ντύνουμε» μὲ «πουκάμισο» (ἔτσι τὸ λένε στὴ λαϊκὴ ἐκκλησιαστικὴ γλῶσσα) ἢ ὁλόχρυσο ἢ πανάκριβο ξύλινο σκάλισμα.

   • Ἀκόμα καὶ τὸν Χριστὸ τὸν Παντοκράτορα ἔχουμε φτάσει στὸ σημεῖο νὰ Τὸν εἰκονίζουμε μὲ πανάκριβα ψηφιδωτά...

    • Ὅσο κι ἂν μιλᾶνε μερικοὶ γιά... μεγαλοπρέπεια τῆς λατρείας μας, ὅσο κι ἂν ἐπιμένουν, ὅτι οἱ ναοὶ μὲ πανάκριβη περίτεχνη πολυτέλεια ἀποτελοῦν «παράδοσι» τῆς Ἐκκλησίας καὶ μίμησι κάποιας λεγόμενης βυζαντινῆς μεγαλοπρέπειας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρακάμψουμε τὰ λόγια τοῦ Παύλου στὸν Ἄρειο Πάγο.

    • Καὶ σὲ ἀξία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκριθῆ ἕνας μεγαλοπρεπὴς ναὸς μὲ μία κατακόμβη μαρτύρων. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θαυμάση ἕνας πιστὸς χριστιανὸς μία μίτρα ἢ πατερίτσα περισσότερο ἀπό τὶς ἁλυσίδες τοῦ δεσμίου Παύλου.

 

Τό νυστέρι στὴ φωτιά!

 

Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη

 

    Ἀντί νὰ ἐκζητοῦμε τό ἔλεος τοῦ παντοδυνάμου Θεοῦ καὶ γιὰ τὴν ἐπιδημία τοῦ κορωνοϊοῦ, οἱ περισσότεροι Τὸν προκαλοῦμε. Καὶ δὲν ἐννοοῦμε μόνο τὴν ἀσεβοῦσα ἁμαρτία, ἀλλ᾽ ἐννοοῦμε καὶ τὴν ἀσεβοῦσα ἀθεΐα.

   • Ξαναχτύπησε ὁ κ. Μανώλης Δερμιτζάκης, καθηγητὴς στὴ Γενεύη. Γι' αὐτὸν ὁ σπουδαιότερος παρὰγων ἐξαπλώσεως τοῦ ὕπουλου ἰοῦ εἶναι ἡ... θεία Κοινωνία! Εἶπε σὲ ἐκπομπὴ τοῦ ΣΚΑΙ στὶς 16 Σεπτεμβρίου:

   «Προτοῦ σταματήσουν οἱ οἰκονομικὲς δραστηριότητες καὶ κλείσουν οἱ ἐπιχειρήσεις, θὰ πρέπει νὰ σταματήσει ἡ θεία Κοινωνία».

     • Δυστυχῶς κανεὶς κυβερνητικὸς παράγων δὲν βρέθηκε νὰ μιλήση γιὰ τὸ αὐταπόδεικτο, ὅτι ἡ θεία Κοινωνία γιὰ ὅσους ἑτοιμασμένοι προσέρχονται δὲν μπορεῖ νὰ μεταδώση ἰούς, γιατί μεταδίδει τὸν Υἱό, τὸ Θεανθρώπινο Σῶμα καὶ τὸ Θεανθρώπινο Αἷμα τοῦ Χριστοῦ.

   Μόνο ὁ ὑφυπουργὸς κ. Ν. Χαρδαλιᾶς, μὲ ἀφορμὴ ὅτι ἕνας ὑπουργὸς κοινώνησε, εἶπε: «Ὅλοι χριστιανοὶ εἴμαστε, ἀλλά μερικοὶ ἔχουμε ἐπιλέξει νὰ μὴ κάνουμε ἐπίδειξι τῆς πίστεως». Δηλαδή, κ. Χαρδαλιᾶ, εἶναι ἐπίδειξι πίστεως ἡ θεία Κοινωνία;

   Ὅσο γιὰ τὸν τρόπο μεταδόσεως τῆς θείας Κοινωνίας, αὐτὸ εἶναι θέμα ἐσωτερικό της Ἐκκλησίας, πιὸ ἐσωτερικό της πίστεως τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν, ἀκόμα πιὸ ἐσωτερικό, ἀφοῦ πρόκειται γιὰ ἀκατάληπτο μυστήριο.

Σεμνὴ ἡ ἐμφάνιση τῶν γυναικῶν, καὶ μάλιστα μέσα στὰ Ναὸ

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

(Γιὰ μία ἀκόμη φορᾶ δημοσιεύουμε τὸ παρὸν κείμενο. Ἀναφέρεται στὴ φρικτὴ ὄντως ἀμφάνισι καὶ προκλητική τῶν γυναικῶν κατὰ τὴν θερινὴ περίοδο. Καὶ στοὺς ἄνδρες παρατηρεῖται ἡ ἐμφάνισις ἔξαλλης παρουσίας, ἀλλ᾽ ὁπωσδήποτε οἱ γυναῖκες κατέχουν τὰ πρωτεῖα στὴ λεγόμενη «ξετσιπωσιά».

Μερικοὶ θὰ διερωτηθοῦν, γιατί ἐπαναλαμβάνουμε τὰ ἴδια πράγματα;

Πρῶτον, διότι ἡ κατάστασις ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἀσεβής, καὶ ἑπομένως ἰσχύει αὐτὸ πού ἔλεγε ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, ὅταν τὸν κατηγοροῦσαν ὅτι ξαναλέει ἴδια πράγματα, ἰδίως γιὰ μερικὰ ἐξώφθαλμα πάθη. Ἔλεγε ὁ ἱερὸς Πατήρ: «Ἄς σταματήσουν οἱ πλεονέκτες (αὐτοὺς κυρίως ἐπανειλημμένως καυτηρίαζε) νὰ κλέβουν καὶ νὰ ἀδικοῦν, καὶ τότε θὰ σταματήσω κι ἐγὼ νὰ μιλάω κατὰ τῆς πλεονοξίας καὶ τῆς πλουτομανίας». Δὲν μπορεῖ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ νὰ σιωπᾶ, ὅταν βλέπη τὴν ἀσχημοσύνη καὶ τὴν αἰσχρότητα νὰ ὀργιάζουν δημόσια.

 Δεύτερον, διότι ἔχουμε ὡς ὑπόδειγμα τὸν ἀπόστολο Παῦλο, πού δὲν κουραζόταν νὰ ἐπαναλαμβάνη τά ἴδια πράγματα. Ἔλεγε: «Τὰ αὐτὰ γράφειν ἡμῖν μὲν οὐκ ὀκνηρόν, ὑμῖν δὲ ἀσφαλὲς» (Φιλιπ. γ´ 2). Καὶ μία γυναίκα νὰ συνετισθῆ καὶ νὰ παύση νὰ προκαλῆ λάγνα βλέμματα ἀνδρῶν, ἀρκεῖ γιὰ νὰ ξαναδημοσιεύσουμε παλαιές μας σκέψεις πάνω στὴν ἐμφένισι τῶν χριστιανῶν γυναικῶν, ἰδίως μέσα στοὺς ἱεροὺς Ναούς).

Προκλήσεις καὶ γυναικῶν

Στά παραμύθια ἢ στὴν ἀλήθεια;

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη, ἱεροκήρυκος

Ἀρχίζει μὲ ἕνα ἀνόητο, θά λέγαμε, ἐρώτημα τὸ Εὐαγγέλιο τὴν Κυριακὴ τοῦ Τυφλοῦ. Βλέπουν μιὰ πραγματικότητα οἱ Μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ, κι ὅμως ἀσχολοῦνται μὲ παραμύθια. • Ἔτσι καὶ σήμερα. Ζοῦμε μιὰ πραγματικότητα, ἕνα τυφλὸ ἰό, μεταδοτικό, κι ἐμεῖς, ἀντὶ ν᾽ ἀπευθυνθοῦμε στὸν Χριστὸ μὲ τὴν προσευχή μας ἢ στοὺς ἁρμοδίους ἐπιστήμονες μὲ τὴν ἐμπιστοσύνη μας, οἱ περισσότεροι ἀσχολοῦνται μὲ φανταστικὰ παραμύθια.

«Μήπως εἶναι ψέμα; Μήπως δὲν ὑπάρχουν νεκροὶ ἀπὸ τὸν κορωνοϊό; Μήπως πρόκειται γιὰ σχέδιο Ἀμερικανῶν ἢ Κινέζων; Μήπως σκοτεινὲς δυνάμεις κρύβονται πίσω ἀπὸ τὸν ἰό;».

Εὐλογημένε, κοίταξε τὸ πρόβλημα καὶ ἄσε τὰ παραμύθια καὶ τὶς φαντασίες.

• Κάπως ἔτσι συνέβη τότε, ὅταν ἐμφανίστηκε μπροστὰ στὸ Χριστὸ ὁ τυφλός. Ἐκεῖνος δὲν ἔβλεπε. Ἀλλ᾽ οἱ ἄλλοι τὸν ἔβλεπαν. Καὶ οἱ Μαθητὲς ἔβλεπαν τὴν τραγικὴ πραγματικότητα. Μὰ δὲν σκέπτονταν ὀρθὰ τούτη τὴ φορά. Μὴ παραξενεύεστε. Ἀκόμα δὲν εἶχαν τελειοποιηθῆ οἱ Μαθητές. Γι᾽ αὐτὸ καὶ δὲν βλέπουν ὀρθὰ τὴν ὑπόθεσι. Καὶ πρὸ παντὸς ἀκόμα δὲν ἔβλεπαν τὴν ἄμεση λύσι τοῦ προβλήματος, ποῦ εἶναι ὁ Χριστός.

• Ἀσχολοῦνται μέ... παραμύθια! Δέστε τί Τὸν ρωτᾶνε, γιὰ νὰ καταλάβετε τί παραμύθια ἔλεγαν:

Ἡ θεία οἰκονομία γιὰ τὴ θεία Κοινωνία

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη, ἱεροκήρυκος

Ἐρώτημα:

Ἂν δὲν εἶχαν θέσει ὑπὸ ἀμφισβήτησι τὴ θεία Κοινωνία οἱ ὀλιγόπιστοι καὶ οἱ «ἄθεοι», θὰ ἐτίθετο θέμα μεταβολῆς τοῦ τρόπου μεταδόσεως τῆς θείας Κοινωνίας;

Ἀσφαλῶς ὄχι.

• Ἡ θεία Κοινωνία εἶναι «κοινωνία». Ἡ κοινωνία τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἀνθρώπους δὲν ἔχει ἀπαγορευτικό. Ὁ «συγχρωτισμὸς» σὲ περιόδους ἐπιδημίας μεταδοτικῆς ἀσθενείας, ἀπαγορεύεται, καὶ πολὺ σωστά. Συγχρωτισμὸς μεταξὺ ἀνθρώπων, ὄχι ὅμως ὁ «συγχρωτισμὸς» μεταξὺ Χριστοῦ καὶ ἀνθρώπων.

• Ἡ Σαμαρείτιδα, σὰν νὰ θέλησε νὰ ὑψώση ἀπαγορευτικὸ στὸ Χριστό. Τοῦ εἶπε: «Οὐ συγχρῶνται Ἰουδαῖοι Σαμαρείταις» (Ἰωάν. δ' 9).

• Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ ἀπαγορευτικοῦ τῆς ἐπικοινωνίας. Ὄχι μόνο μᾶς πλησίασε, ὄχι μόνο μᾶς ἄγγιξε, ἀλλ᾽ ἔγινε πλήρως κοινωνὸς τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως. Μᾶς προσέλαβε (Ρωμ. ιε' 7). Ἡ λέξις κοινωνία γιὰ τὸν Χριστὸ σημαίνει ἀπόλυτη ἕνωσις μὲ τὸν ἄνθρωπο. «Ἐπεί τά παιδία κεκοινώνηκε σαρκὸς καὶ αἵματος καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν...» (Ἑβρ. β' 14).

• Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἔγινε κοινωνὸς τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, γιὰ νὰ γίνουμε ἐμεῖς «κοινωνοὶ θείας φύσεως» (Β' Πέτρ. α' 4). Ἑπομένως κοινωνία γιὰ τὸν χριστιανὸ σημαίνει ἕνωσις μὲ τὸν Χριστὸ καὶ ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἐν Χριστῷ. Φυσικὰ ἢ πνευματικὴ κοινωνία μὲ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ἀκόμη καὶ μὲ ὁμοπίστους, δὲν σημαίνει συγχρωτισμός, συνωστισμός, σύμμιξις. Μόνο μέσα στὸν εὐλογημένο ἐν Χριστῷ γάμο ἢ συζυγία σημαίνει «καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν» (Ἐφεσ. ε' 31).

•  Ἐπανερχόμεθα στὸ ἐρώτημα:

—Γιατί τίθεται τώρα ἀπό πολλούς, ἀκόμη καὶ ἐκκλησιαστικούς, τὸ θέμα τῆς μεταβολῆς τοΰ τρόπου μεταδόσεως τῆς θείας Κοινωνίας;

Ὄχι διότι ὑπάρχει πιὸ πρακτικὸς καὶ ἱερὸς τρόπος, ἀλλά διότι ὑπεισῆλθε ἀόρατος ἰός, ὁ ἰὸς τῆς ἀμφιβολίας. Γνωρίζαμε καὶ πρίν, ὅτι ὑπάρχει στὴν ἀρχαία ἐκκλησιαστικὴ λειτουργικὴ παράδοσι καὶ ἄλλος τρόπος μεταδόσεως. Εἶναι αὐτός, πού βλέπουμε στὴ λειτουργία τοῦ ἁγίου Ἰακώβου. Ἐκεῖ, σ᾽ αὐτή τὴ λειτουργία, κοινωνοῦν καὶ οἱ λαϊκοὶ καθ᾽ ὅν τρόπον καὶ οἱ κληρικοί. Λαμβάνουν, δηλαδή, στὰ σταυρωτά τους χέρια τὸν ἅγιον Ἄρτο, τὸ Σῶμα τοΰ Κυρίου, καὶ στὴ συνέχεια ἀπό τό ἴδιο ἅγιο Ποτήριο κοινωνοῦν ὅλοι τοῦ Αἵματος. Ἄρα καὶ ὁ τρόπος αὐτὸς δὲν ἀποκλείει τὸ «συγχρωτισμό», τὸ ν᾽ ἀγγίζουν ὅλοι καὶ νὰ «πίνουν» ἀπό τό ἴδιο ἅγιο Ποτήριο!

• Ἡ Ἐκκλησία οὔτε τότε πού τελοῦσε τὴ λειτουργία τοῦ ἁγίου Ἰακώβου εἶχε πρόβλημα «κοινωνίας» ὅλων μὲ τὸ στόμα τους ἀπό τό ἴδιο Ἅγιο Ποτήριο, οὔτε καὶ τόσους αἰῶνες, ὅπως καὶ σήμερα, ἔχει πρόβλημα πού κοινωνοῦν ὅλοι οἱ πιστοὶ μὲ τὴν ἴδια ἁγία λαβίδα («κουταλάκι» τὸ λένε μερικοί!) ἀπό τό ἴδιο ἅγιο Ποτήριο.

• Ἐπανερχόμεθα στὸ ἐρώτημα:

—Γιατί τίθεται τώρα ἀπό πολλούς, ἀκόμη καὶ ἐκκλησιαστικούς, τὸ θέμα τῆς μεταβολῆς τοῦ τρόπου μεταδόσεως τῆς θείας Κοινωνίας; Γιατί τώρα, μὲ ἀφορμὴ τὸν κορωνοϊό, ἔρχεται καὶ ξανάρχεται λογισμὸς καὶ συζήτησις γύρω ἀπό τὸν τρόπο μεταδόσεως τῆς θείας Κοινωνίας;

Θὰ ἀπαντήσουμε μὲ ἐρωτηματικὸ τρόπο:

«Οὐ πάντες χωροῦσιν...»

 Περί τῆς θείας Κοινωνίας

Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη, ἱεροκήρυκος

Οἱ λειτουργοὶ τοῦ Χριστοῦ δὲν ἐπιτρέπεται ν᾽ αὐθεντοῦν σχετικὰ μὲ ἰατρικὰ θέματα. Βρίσκονται μακρυὰ καὶ ἔξω ἀπὸ τὸ γνωστικὸ ἀντικείμενο τῆς ἐπιστήμης. Ἐξαιροῦνται οἱ λίγοι λειτουργοί, πού εἶναι συγχρόνως καὶ ἰατροί... Ὅπως ὅμως οἱ λειτουργοί, οἱ θεράποντες τῆς Θεολογίας, δὲν πρέπει ν᾽ αὐθεντοῦν περὶ τὰ ἰατρικά, ἒτσι (καὶ γιὰ ὁπωσδήποτε σπουδαιότερους λόγους) οἱ ἰατροὶ καὶ οἱ θεράποντες τῶν ἄλλων ἐπιστημῶν δὲν ἐπιτρέπεται ν᾽ αὐθεντοῦν σὲ θεολογικὰ θέματα, νὰ ἀποφαίνωνται πάνω σε θέματα πίστεως, λατρείας καὶ μυστηριακῆς ζωῆς.

Μένουμε συνετοὶ

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

Ἀφορμὴ ὁ κορωνοϊός! 'Εμφανίστηκαν καὶ πάλι ἐγκεφαλικοὶ ἰοί. Πῶς θὰ ὀνομάσετε π.χ. τὴν προτροπὴ «Μαζέψετε τρόφιμα, γιατί ἔρχεται πείνα, γιατί πλησιάζει ὁ ἀντίχριστος, γιατί τὰ ἔσχατα ἦρθαν»; Τί δουλειὰ ἔχει ὁ κορωνοϊός   μὲ τὴν πείνα, μὲ τὸν ἀντίχριστο, μὲ τὴν παγκόσμια δικτατορία;...

Καὶ oμῶς! Χιλιάδες συμπολῖτες μᾶς ἔχουν κυριολεκτικὰ ἀναστατωθῆ, ἀκούγοντας καὶ ἀπὸ χείλη ρασοφόρων παντὸς βαθμοῦ τὴν προτροπὴ νὰ μαζέψουν τρόφιμα!

• Μέχρι τώρα λέγαμε «Μείνετε σπίτι»! Λογικὸ καὶ πρέπον. Τώρα οἱ ἐσχατολογοῦντες μᾶς λένε: «Γεμίστε τὸ σπίτι καὶ τὶς ἀποθῆκες μὲ μακαρόνια, φακές, ρύζι, φασόλια, κονσέρβες κλπ. Άδειάστε τά σοῦπερ-μάρκετ, γιατί ἔρχεται πὸλεμος καὶ πείνα μεγάλη»!

•Δηλαδὴ ὅλοι αὐτοὶ οἱ προφητολογοῦντες γίνονται διορθωτὲς τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ!

ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

ἀρχ/του Δανιήλ Ἀεράκη

Πίστις εἶναι ὑπέρβασις τῶν ἐμποδίων. Πότε; Ὅταν εἶναι βεβαῖα πῖστις. Πότε; Ὅταν καὶ ποιοτικὰ εἶναι ἡ σωστή, καὶ ποσοτικὰ εἶναι ἡ περίσσεια, πολλὴ καὶ παραπάνω. Ἡ δική μας πίστις τί εἶναι; Μία πίστις, πού τρεκλίζει. Ἄλλοτε βάζουμε τὸν Χριστὸ στὴ ζυγαριὰ τοῦ Ναί, ὁπότε ἔχουμε βεβαῖα πίστι· ἄλλοτε βάζουμε τὸν Χριστὸ στὴ ζυγαριὰ τοῦ Μήπως, ὁπότε γέρνουμε πρὸς τὴν ὀλιγοπιστία καὶ τὴν ἀμφιβολία· καὶ ἄλλοτε βάζουμε τὸν Χριστὸ στὴ ζυγαριὰ τοῦ Ὄχι, ὁπότε ἡ τάχα πίστις μας ἔχει ἤδη κατρακυλίσει πρὸς τὴν ἀπιστία!

● Ὅσοι εἶναι ἀληθινὰ καὶ στερεὰ πιστοί, αὐτοὶ ἐμπιστεύονται «ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους» στὸν Κύριο. Αὐτοὶ πιστεύουν, ὅτι καὶ τὸ ἐμπόδιο, πού ὑψώνεται τὸν τελευταῖο καιρὸ ὡς φόβητρο μπροστά μας, ὁ κορωνοϊός, θὰ ξεπερασθῆ. Ὅλοι το γνωρίζουμε ὅτι φορεῖς τοῦ θανατηφόρου ἰοῦ εἶναι πολλοὶ συνάνθρωποί μας, ἀδελφοί μας. Ἡ πίστις ἓν προκειμένῳ μπορεῖ νὰ θαυματουργήση;

-Μά εἶστε στὰ λογικά σας, μᾶς λένε οἱ ὀλιγόπιστοι καὶ οἱ ἄπιστοι;

Τοὺς ἀπαντᾶμε:

Ἡ θεία Κοινωνία σώζει, δέν... μολύνει!

Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη

Ἡ Ζωὴ δὲν προκαλεῖ τὸ θάνατο. Ὅταν κατὰ τὴ θεία Λειτουργία οἱ πιστοὶ καὶ σωστὰ προετοιμασμένοι προσέρχωνται στὴ θεία Κοινωνία, μεταλαμβάνουν «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον». Ἡ θεία Κοινωνία σκοτώνει τὸ χειρότερο μικρόβιο, τὸν ἰό τοῦ θανάτου. Μόνο ἄπιστοι μποροῦν νὰ διανοηθοῦν, ὅτι διὰ τῆς θείας Κοινωνίας εἶναι δυνατὸν νὰ μεταδοθῆ ἀσθένεια, μικρόβιο, θανατηφόρος ἰός. Εἶναι σὰν νὰ λέμε, ὅτι ὁ ἥλιος μπορεῖ νὰ μολύνη ἀνθρώπους ὑγιεῖς, διότι ἄγγιξε καὶ ἀνθρώπους ἀρρώστους! Ὁ ἥλιος ἀγγίζει καὶ ἁγίους, ἀγγίζει καὶ διεφθαρμένους· παραμένει ὁ ἴδιος, φωτίζων καὶ θερμαίνων. Ἀγγίζει τὰ λουλούδια, ἀγγίζει καὶ τὶς κοπριές· παραμένει ἀμόλυντος.

•   Μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐμφάνισι τοῦ ἐπικίνδυνου ἰοῦ, τοῦ κορωνοϊοῦ (covid-19), ἔσπευσαν μερικοί νὰ ἐπισημάνουν τὸν κίνδυνο (τάχα) μεταδόσεως τοῦ πρωτοφανοῦς μικροβίου διὰ τῆς μεταλήψεως τῆς θείας Κοινωνίας, ἐπειδή, ὅπως λένε, ὅλοι κοινωνοῦν ἀπό τό ἴδιο ἅγιο Ποτήριο καὶ μὲ τὴν ἴδια λαβίδα (κοχλιάριο)! Μεταξὺ αὐτῶν, πού ἔσπειραν τέτοιους φόβους, συγκαταλέγεται καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἀντιπολιτεύσεως κ. Ἀλ. Τσίπρας! Ὁ μόνος φυσικά, πού δὲν πρέπει νὰ φοβᾶται μόλυνσι ἀπό τὴ θεία Κοινωνία, εἶναι ὁ ἴδιος, ἀφοῦ καμμία σχέσι καὶ κοινωνία δὲν ἔχει μὲ τὴ θεία Κοινωνία καὶ μὲ τὴν Ἐκκλησία.

•   Στὰ πιστὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας ὡς γενικὴ ἀπάντησις μπορεῖ νὰ δοθῆ τὸ Ψαλμικό: «Ἐκεῖ ἐφοβήθησαν φὸβον, οὗ οὐκ ἦν φόβος» (νβ' 6). Ὡς εἰδικὴ ἀπάντησις δίδεται τὸ τοῦ Ἰωάννου: «Ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον» (Α' Ἰωαν. δ' 18). Καὶ τελικὰ ὡς εἰδικωτάτη ἀπάντησις ὑπάρχει ἡ βεβαιότητα τοῦ Ἰατροῦ, Ἐκείνου, δηλαδή, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πού προσφέρει τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα Του γιὰ νὰ ἔχουμε ζωή, ὄχι γιὰ νὰ πεθαίνουμε· γιὰ νὰ ἰσχύουμε, ὄχι γιὰ νὰ ἀσθενοῦμε: «Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον... Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοί μένει, κἀγώ ἐν αὐτῷ. Καθὼς ἀπέστειλέ με ὁ ζῶν Πατὴρ κἀγώ ζῶ διὰ τὸν Πατέρα, καὶ ὁ τρώγων με κἀκεῖνος ζήσεται δι’ ἐμέ» (Ἰωάν. στ' 54-57).

•   Θέλουν καὶ ἐπιστημονικὴ ἐπιβεβαίωσι τά λόγια τοῦ Χριστοῦ, ἡ πρακτική τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας ἐδῶ καὶ εἴκοσι αἰῶνες; Μολονότι ἡ θεία Κοινωνία δὲν μπαίνει σὲ μικροβιολογικὰ ἐργαστήρια, γιὰ νὰ βεβαιωθῆ τό ἀκίνδυνο τῆς μεταδόσεώς της, ὅσοι πιστοὶ ἐπιστήμονες ὁμολογοῦν τὴν ἀπόλυτη βεβαιότητα, ὅτι τὸ ἅγιο Ποτήριο εἶναι πηγὴ ζωῆς καὶ ἀφθαρσίας, γιὰ ὅσους βεβαίως προσέρχονται μὲ πίστι καὶ καθαρότητα ψυχῆς.

•   Σὲ συνέντευξί της ἡ εἰδικὴ ἐπιστήμων κ. Ἑλένη Γιαμαρέλλου ἦταν σαφὴς καὶ κατηγορηματική. Ἡ κ. Γιαμαρέλλου εἶναι καθηγήτρια λοιμωξιολογίας στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν. Στὶς 6 Μαρτίου 2020 σὲ συνέντευξί της στὸν Real FM, εἶπε μεταξύ τῶν ἄλλων:

«Ἡ θεία Κοινωνία εἶναι ἕνα μυστήριο. Ὅταν πηγαίνεις νὰ λάβεις τὴ θεία Κοινωνία, δὲν τὴν παίρνεις ἀπό συνήθεια. Τὴν λαμβάνεις γιατί εἶναι Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ. Ἤ τὸ πιστεύεις καὶ κοινωνεῖς κανονικά, ἢ δὲν τὸ πιστεύεις. Δὲν ὑπάρχουν μεσοβέζικες λύσεις, κουταλάκια κ.λπ… Εἶμαι τελείως ἐναντίον αὐτῶν. Ἂν τὸ πιστεύουμε, δὲν προκαλοῦμε τὴν τύχη μας. Ἂν πιστεύω, ὅτι αὐτὸ μπορεῖ νὰ μὲ μολύνει, τότε δὲν πιστεύω στὸ μεγαλύτερο μυστήριο. Τὰ ἄτομα πού θέλουν νὰ κοινωνήσουν, δὲν πρέπει νὰ φοβοῦνται, ὅτι ἀπό τὴ θεία Κοινωνία μπορεῖ νὰ μεταδοθεῖ ποτὲ μικρόβιο... Θὰ κοινωνήσω μὲ πίστη στὸν Θεό, ὅτι δὲν κολλάω, ὅταν συμμετέχω σὲ ἕνα τέτοιο μεγάλο μυστήριο. Σᾶς λέω αὐτό, πού θὰ κάνω ἐγώ γιὰ τὸν ἑαυτό μου καὶ τὸ πιστεύω γιὰ ὅλους...».

•   Ἐννοεῖται, ὅτι ἡ οὐράνια τροφή, ἡ θεία Κοινωνία μεταδίδεται ἀπό τό ἴδιο Ποτήριο καὶ μὲ τὸ ἴδιο «κουταλάκι» ἄφοβα. Ἄφοβα ὡς πρὸς αὐτὴν καθ᾽ ἑαυτήν τὴ θεϊκὴ τροφή. Ὄχι ὅμως ἄφοβα καὶ ὡς πρὸς τοὺς μεταλαμβάνοντες τὴ θεϊκὴ τροφή. Δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ ἁρπάζη τό ψωμὶ ἀπό τό τραπέζι μὲ καταλασπωμένα χέρια καὶ νὰ περιμένη νὰ μὴ μολυνθῆ. Φυσικὰ δὲν φταίει ἡ τροφή. Φταῖνε τὰ ἄπλυτα χέρια.

Ὁλοκληρωτισμὸς

ἀρχ/του Δανιήλ Ἀεράκη

Σήμερα ποιὰ γοητευτικὴ Σειρήνα μαγεύει, καὶ τὸν ἐλεύθερο ταξιδιώτη τῆς ζωῆς τὸν κάνει συντρίμμια πάνω στὰ βράχια τοῦ μαγεμένου νησιοῦ; Εἶναι ἡ τεχνολογία! Ἡ πρόοδός της δὲν εἶναι ἀσφαλῶς κατακριτέα. Κάθε μέσο της τεχνολογίας εἶναι σὰν τὸ μαχαίρι. Στὰ χέρια τοῦ ἱερέα γίνεται ἱερὴ λαβίδα. Στὰ χέρια τοῦ ἐγκληματία γίνεται στιλέτο. Δὲν φταίει τὸ μαχαίρι. Φταίει τὸ χέρι ποὺ κρατάει τὸ μαχαίρι.

Τὸ ἐπικίνδυνο σήμερα εἶναι, ὅτι μὲ τὴν τεχνολογία, μὲ τὸ διαδίκτυο, μὲ τὴν ψηφιακὴ πληροφόρησι, μὲ τὰ κομπιούτερς, μὲ τὸ ἴντερνετ, μὲ τὸ διαδίκτυο γενικῶς, μὲ τὸ κινητὸ ἁφῆς, μὲ ὅλα αὐτὰ μαζί, ἡ ἁμαρτία, ἡ ἴδια ὅπως πάντοτε ἁμαρτία, γίνεται ἐλκυστικώτερη καὶ γοργόφτερη. Ἀστραπιαῖα διαδίδεται.

Φυσικὰ ἔχει καὶ τὰ θετικά της ἡ τεχνολογία, μὰ πολὺ περισσότερα εἶναι τὰ ἀρνητικά της. Ὅλοι μιλᾶνε γιὰ τὸν χειρότερο ἀπό ποτέ τρόπο ἀποχαύνωσης τοῦ ἀνθρὠπου, σκλαβιᾶς πνευματικῆς, ἀποδόμησης τῆς ἐλευθερίας, ἢ μᾶλλον μετατροπῆς τῆς ἐλευθερίας σὲ ἀνελευθερία.

Στὸ κινητό μποροῦμε νὰ ἔχουμε τὴ μουσικὴ ὅλης τῆς ἀνθρωπότητας καὶ ὅλες τὶς ταινίες, πού ἔχουν γυριστῆ ἀπὸ καταβολῆς κινηματογράφου! Αὐτὸ δὲ, προκαλεῖ ὅλο καὶ περισσότερη ἀναζήτησι. Προκαλεῖ ἄγχος. Ἡ ἐλευθερία μας καθίσταται ἄχθος! Καὶ ἐξελίσσεται σὲ ἀνελευθερία.

• Αὐτὸ τελικὰ, ὄχι μόνο δὲν εἶναι ἐλευθερία, ἀλλ’ εἶναι καὶ ὁλοκληρωτισμός. Τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει κατάληψις τοῦ ἰδιαίτερου χώρου τοῦ ψυχικοῦ μας κόσμου, πού λέγεται ἐλευθερία. Δὲν βρίσκει διέξοδο νὰ ἐκφρασθῆ ἡ ἐλευθερία, νὰ σκεφθῆ ἡ ἐλευθερία, νὰ ἐπιλέξη ἡ ἐλευθερία, νὰ κάνη σύγκρισι ἡ ἐλευθερία, νὰ ζυγίση σωστὰ ἡ ἐλευθερία, καὶ πρὸ παντὸς νὰ τινάξη τὰ φτερά της ἡ ἐλευθερία. Ἕνα ὑπέροχο πτηνὸ μὲ δυνατὲς φτεροῦγες, κλεισμένο ὅμως σ’ ἕνα τσιμεντένιο κλουβί...

Ναί, εἶναι φόνος!

ἀρχ/του Δανιήλ Ἀεράκη

Δέν εἶναι ἁπλῶς φόνος. Εἶναι ὁ ἐγκληματικώτερος φόνος, ὁ ἀπαισιώτερος φόνος, ὁ πιὸ κτηνώδης φόνος.

Φυσικὰ καταλάβατε, ὅτι πρόκειται γιὰ τὴ θανάτωσι τοῦ παιδιοῦ τῆς κυήσεως, πού τελεῖται μὲ τὴ διαδικασία τῆς ἀμβλώσεως (ἐκτρώσεως).

Τόλμησε ἡ Ἰ. Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ν’ ἀποκαλέση, γιὰ μιὰ ἀκόμη φορά, φόνο τὴν ἔκτρωσι καὶ ξεσηκώθηκαν ὅλοι σχεδὸν οἱ δημοσιογράφοι νὰ κατηγορήσουν τὴν ἠγεσία τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὸν χαρακτηρισμὸ αὐτόν!

Δηλαδή, τί θέλετε, κύριοι, νὰ μᾶς πῆτε, ὅτι εἶναι «χάδι στοργῆς» ἡ ἐπέμβασις τοῦ ἐκτρωσιολόγου, πού μὲ τὰ ἐργαλεῖα του κατασφάζει τὸν ζωντανὸ ἄνθρωπο, τὸ μικρὸ παιδί, τὸ ζωντανὸ ἔμβρυο; Τόση διαστροφὴ ἔχετε ὑποστεῖ; Οὔτε οἱ δήμιοι, ποὺ κατέσφαζαν τοὺς χριστιανούς, δὲν ἀμφισβητοῦσαν ὅτι αὐτὸ ποὺ ἔκαναν ἦταν φόνος! Ἐσεῖς εἶστε καὶ δημίων ἀγριώτεροι!

● Ναί, εἶναι φόνος ἡ ἔκτρωσις. Διότι ἀφαιρεῖ βίαια ζωὴ ἀνθρώπου. Ὅταν ὁ ἐκτρωσιολόγος κόβει τὸ χεράκι καὶ τὸ ποδαράκι τοῦ ἐμβρύου, ὅταν σπάη τὸ κεφαλάκι του, ὅταν τὸ πολτοποιῆ, ἐσεῖς λέτε ὅτι δὲν πρόκειται γιά φόνο;

● Ναί, εἶναι φόνος ἡ ἔκτρωσις. Διότι τὸ θῦμα κατανοεῖ ὅτι ὁ ἐχθρός του ἐπέρχεται και συσπειρώνεται στὴν ἄκρη τοῦ σάκκου τῆς κυοφορίας! Ζητάει ἀπεγνωσμένα προστασία.

● Ναί, εἶναι φόνος ἡ ἔκτρωσις, καὶ μάλιστα ὁ πιὸ ἀπάνθρωπος. Διότι τὸ θῦμα εἶναι ἀνυπεράσπιστο. Κι ὁ πιὸ εἰδεχθὴς ἐγκληματίας ἔχει δικαίωμα ὑπερασπίσεως, συνηγόρου. Καὶ σεῖς ἀπαγορεύετε καὶ σὲ μᾶς νὰ ὑπερασπιζώμαστε τὸ ΑΘΩΟ βρέφος!

● Ναί, εἶναι φόνος ἡ ἔκτρωσις! Καὶ μάλιστα ἐκ προμελέτης φόνος. Καὶ δὴ μὲ πολλοὺς φυσικοὺς καὶ ἠθικοὺς αὐτουργούς.

● Ναί, εἶναι φόνος ἡ ἔκτρωσις. Καὶ συντελεῖται χωρὶς φόβο. Πωρωμένες ὑπάρξεις ὅσοι συνεργοῦν στὴν ἔκτρωσι. Καὶ περνάει στὸ κοινωνικὸ σύνολο χωρὶς πόνο. Δὲν πονᾶμε γιά τὸ κατ' ἐξακολούθησιν ἔγκλημα, γιά τὸ δημογραφικὸ ἔγκλημα, γιὰ τὸ βρεφοκτόνο ἔγκλημα.

 Κύριε, λυπήσου μας γιά τὴν ἀπύθμενη σκληρότητά μας.

Στίγμα τοῦ «πολιτισμοῦ» μᾶς!

ἀρχ/του Δανιήλ Ἀεράκη

Ἐλευθερία δὲν εἶναι νὰ κάνης ὅ,τι θέλεις. Ἐλεύθερος εἶσαι ὅταν κάνης ὅ,τι θέλει ὁ Θεός, ὁ Δημιουργὸς καὶ ὁδηγὸς τοῦ Σύμπαντος. Ἐλευθερία δὲν εἶναι νὰ λές: «Εἶμαι ἐλεύθερος νὰ σκοτώνω»!

—Μά, θὰ πῆτε, αὐτὸ δὲν τὸ λέει κανείς…

● Κανείς; Καὶ ὅμως! Ποιὸς κατέβασε πρόσφατα τὴν ἀφίσα ἀπό τούς σταθμούς τοῦ Μετρό; Αὐτοί, πού ἐν ὀνόματι τῆς ἐλευθερίας, τάχα τῶν γυναικῶν, σκοτώνουν τὰ ἀθωώτερα πλάσματα, τά ἀγέννητα παιδιά, μὲ τὴ διαδικασία τῶν ἐκτρώσεων!

●Ὑπάρχει πιὸ ἐλεύθερο σύνθημα ἀπὸ τὸ «Θέλω νὰ ζήσω»; Ἤ ἀπό το «Ἀφῆστε μὲ νὰ ζήσω»; Ποιὸς τὸ ζητάει αὐτό; Τὰ κυοφορούμενα βρέφη! Τί ζητοῦν; Νὰ ζήσουν! Καὶ τὸ κράτος, πού δῆθεν εἶναι φιλελεύθερο καὶ τάχα εἶναι ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, ἔχει θέσει σὲ ἐφαρμογή νόμο, πού λέει:

—Ὄχι! Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ζήσετε! Ἐγὼ θέλω καὶ ἐπιτρέπω νὰ σᾶς σκοτώνουν!

Ποιοί; Οἱ φόνισσες μητέρες σας! Οἱ φονιάδες πατεράδες σας! Οἱ δολοφόνοι ἐκτρωσιολόγοι γιατροί, πού ὅταν σᾶς σκοτώνουν, ἀπό μένα θὰ πληρώνονται!...

Ὅταν μιὰ ἀθώα καὶ ἐπιστημονικὴ ἀφίσα θύμιζε, ὅτι τὰ κυοφορούμενα βρὲφη εἶναι κανονικοί ἄνθρωποι, μὲ καρδούλα, μὲ κεφαλάκι, μὲ ποδαράκια, ἀμέσως θίχτηκε ἡ ἀνελευθερία μερικῶν γυναικῶν καὶ μερικῶν ἄθεων πολιτικῶν.

—Νά κατεβῆ ἡ ἀφίσα ὑπὲρ τῆς ζωῆς!

Καὶ ἡ ἀφίσα κατέβηκε. Ἀλλ’ αὐτὸ θὰ μένη γιὰ πάντα στίγμα ἀνελευθερίας, στίγμα ἐγκληματικῆς μανίας κατὰ τῶν πιὸ ἀνυπεράσπιστων ὑπάρξεων, στίγμα τοῦ σύγχρονου «πολιτισμοῦ».

Ἡ ἀφίσα κατατρόμαξε ἐνόχους!

ἀρχ/του Δανιήλ Ἀεράκη

Τί σῆμα ἐξέπεμψε ἡ ἀφίσα, πού ἀναρτήθηκε σὲ συρμοὺς τοῦ Μετρὸ καὶ προκάλεσε τὴ βίαιη ἄντιδρασι τῆς κρατικῆς ἐξουσίας;

1. Ἐκδόθηκε ἀπό το κίνημα «Θέλω νὰ ζήσω» ἢ «Ἀφῆστε μὲ νὰ ζήσω». Εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ, πού δὲν μπορεῖ ἀκόμα νὰ μιλήση. Εἶναι ἡ ὑπεράσπισις τοῦ ἀθώου κατηγορουμένου, πού ἀναπολόγητος καταδικάζεται στὴν ἐσχάτη τῶν ποινῶν, στὸν πιὸ σκληρὸ θάνατο. Εἶναι ἡ συνηγορία σὲ ἑκατοντάδες χιλιάδες ζωντανὰ βρέφη, ποὺ ἀνυπεράσπιστα ὁδηγοῦνται στὴν ἄγρια σφαγὴ τῶν ἐκτρώσεων.

2. Τί παρουσιάζει ἡ ἀφίσα; Ἕνα βρέφος, στὸ σάκκο τῆς κυήσεως, μὲ ἤδη ἀνεπτυγμένη τὴ σωματικὴ του διάπλασι, πού δέχεται ἄσπλαχνα τὴ φονικὴ ἐπίθεσι ἀπὸ τὸν ἐκτρωσιολόγο γιατρό.

3. Δίνει ἐπιστημονικὰ στοιχεῖα γιὰ ἐνημέρωσι σχετικὰ μὲ τὴν ανάπτυξι τοῦ ἐμβρύου, ὅπως:

- «Ἀπό τὴ 18^η ἡμέρα κτυπᾶ ἡ καρδιὰ του»

- «Ἀπό τὴν 42^η ἡμέρα ἀνιχνεύονται ἐγκεφαλικὰ κύτταρα»

- «Ἀπό τὴν 8^η ἑβδομάδα ὅλα τὰ ὄργανὰ του ἔχουν δημιουργηθεῖ»

- «Ἀπό τὴ 10^η ἑβδομάδα νοιώθει πόνο».

4. Προτρέπει ὅλους τοὺς εὐαίσθητους ἀνθρώπους: «Διαλέξτε τὴ ζωή!...».

5. Ὑπογράφεται: «Κίνημα ὑπὲρ τῆς ζωῆς».

• Θίγει κανέναν μιὰ τέτοια ἀφίσα; Γιατί «ἐταράχθησαν» οἱ «βασιλεῖς τῆς γῆς», ὅπως τότε, ὁ Ἡρώδης; Ἂν εἶχαν ἀντίρρησι στὸ σύνθημα «Θέλω νὰ ζήσω», ἃς ἀνέβαζε ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς (Κ. Καραμανλὴς) τὴν ἀντίθετη ἄποψι: «Θέλω νὰ σκοτώνω, καὶ μάλιστα παιδιά»! Ἂν διαθέτουν ἄλλα ἐπιστημονικὰ στοιχεῖα, ἐλεύθεροι ήσαν νὰ τὰ ἐκθέσουν πολιτισμένα, μιὰ πού αὐτοί, ὡς κρατικὴ ἐξουσία, δὲν θὰ πλήρωναν γιὰ μιὰ δική τους σχετικὴ ἀφίσα. Ἂν δὲν τοὺς ἄρεσε ἡ ἀφίσα μὲ τὸ βρέφος πού κυοφορεῖται, ἃς τύπωναν ἄλλη ἀφίσα μ’ ἕνα σκυλί!

Στ’ ἀλήθεια, ἂν σ’ ἕνα σκυλάκι πετοῦσαν φόλα γιὰ νὰ ψοφήση καὶ τὸ σκυλάκι ἐμφανιζόταν σὲ ἀφίσα νὰ λέη «θέλω νὰ ζήσω», θὰ τὴν κατέβαζαν τὴν ἀφίσα του; Ἀστειεύεσθε; Γι’ αὐτοὺς πού κυβερνοῦν αὐτὸ τὸν τόπο, τὸ σκυλάκι ἔχει δικαίωμα, τὸ παιδάκι δὲν ἔχει! Τὸ σκυλάκι πρέπει νὰ ζήση, τὸ παιδάκι πρέπει νὰ πεθάνη!

• Ἐξήγγειλε ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἐπὶδομα 2.000 εὐρώ γιὰ κάθε παιδὶ πού γεννιέται. Ἐπαινετό. Ἀλλὰ τὸ κράτος μὲ τὸ ἕνα χέρι δίνει βοήθημα στὸ παιδὶ πού γεννιέται, ἐνῶ μὲ τὸ ἄλλο χέρι δίνει τὸ κοφτερὸ μαχαίρι στὸν ἐκτρωσιολόγο νὰ σφάξη τὸ ἀγέννητο παιδί!

Γιατί αὐτὴ ἡ ἀντινομία; Γιατί αὐτὸ τὸ τραγελαφικό; Ἂν μποροῦσε τὸ νεογέννητο βρέφος νὰ μιλήση, θὰ φώναζε: «Γιατί ἐμᾶς μᾶς θέλετε και τ’ ἀδελφάκια μας, πού εἶναι λίγους μόλις μῆνες μικρότερα, τὰ σφάζετε; Γιατί; Γιατί; Γιατί; Γιατί ἐμᾶς μᾶς ἀγαπᾶτε καὶ τ’ ἀδελφάκια μας τὰ πολτοποιεῖτε; Γιατί; Γιατί; Γιατί;...»!