Η αντιεκκλησιαστική παραδοχή η οποία θεωρήθηκε ‘’εκκλησιολογική προϋπόθεση’’

 

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

__________________

Η καλούμενη ‘’εκκλησιολογική προϋπόθεση’’ της ‘’Δήλωσης του Τορόντο’’ η οποία τονίζει ότι, ‘’οι εκκλησίες αναγνωρίζουν ότι το να αποτελεί κάποιος  μέλος της Εκκλησίας του Χριστού είναι περιεκτικότερο από το να αποτελεί  μέλος της ίδιας του της εκκλησίας’’*, καταδεικνύει το μέγεθος της εκκλησιολογικής στρέβλωσης η οποία κλήθηκε ‘’εκκλησιολογική’’  προϋπόθεση. 

 

Η προϋπόθεση αυτή υποδεικνύει καθοδηγητικά με τον τονισμό ‘’περιεκτικότερο’’, σε ποια Εκκλησία έχει μεγαλύτερη σημασία να ανήκουν τα μέλη του Π.Σ.Ε.  

 

Υπογράφοντας και εμείς ως Ορθόδοξοι μια τέτοια προϋπόθεση, σαφέστατα παραδεχόμαστε ότι δεν έχει τόση σημασία να ανήκομε στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά είναι ‘’περιεκτικότερο’’ να ανήκουμε στην Εκκλησία του Χριστού, λες και η Εκκλησία του Χριστού είναι άλλη από την Ορθόδοξη Εκκλησία.

 

Αναιρεί ή δεν αναιρεί αυτή η προϋπόθεση – παραδοχή, την εκκλησιαστική μας αυτοσυνειδησία ως Ορθοδόξων;   Αυτό που επισημαίνεται με το «περιεκτικότερο» στη Δήλωση, αυτόματα υποβαθμίζει το γεγονός ότι ως Ορθόδοξοι ανήκουμε στη Μια Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, δηλαδή την Ορθόδοξη Εκκλησία.  Και αυτή η παραδοχή, παρεισέφρησε ως μη όφειλε σε κείμενο της Συνόδου της Κρήτης. 

 

Είναι κατάδηλο ότι το  κείμενο της Δήλωσης του Τορόντο, αποτελεί απλά ένα κείμενο το οποίο καταγράφει τις μάταιες προσπάθειες συνύπαρξης στο συγκρητιστικό συνονθύλευμα του λεγόμενου Π.Σ.Ε. 

 

Τέτοια προϋποθέση - παραδοχή, σχετικοποιεί την εκκλησιαστική μας αυτοσυνειδησία ως Ορθοδόξων, ότι δηλαδή η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Πρόκειται για εκκλησιολογική στρέβλωση και όχι ‘’εκκλησιολογική’’ προϋπόθεση.

 

Πως είναι δυνατόν μια τέτοια άτοπος στρέβλωση να έχει παρεισφρήσει σε Κείμενο της Συνόδου της Κρήτης;  Για ποιο λόγο παρεμβληθεί μια τέτοια αντιεκκλησιαστική παραδοχή, τη στιγμή μάλιστα που τα δυο Πατριαρχεία Βουλγαρίας και Γεωργίας, φέρουν σοβαρές θεολογικές ενστάσεις και ορθώς δεν συμμετέχουν στο συνονθύλευμα του καλούμενου Π.Σ.Ε.;

 

Η Ορθόδοξη στάση των δύο  Πατριαρχείων Βουλγαρίας και Γεωργίας, δεν ερείδεται σε αλλότριες σκοπιμότητες ούτε, ούτε σε εθνοφυλετισμό, αλλά ούτε και στο απαξιωτικό που τόνισε σε τηλεοπτική συνέντευξή του ο μ. Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β΄, ότι ότι δήθεν ‘’τους έβαλε πάνω ο Πατριάρχης Ρωσίας’’.

 

Τέτοια παραδοχή αντιστρατεύεται το γεγονός ότι, η Ορθόδοξη Εκκλησία αποτελεί τη Μια Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.  Είναι πρέπον εμείς οι Ορθόδοξοι να συμμετέχουμε στο συγκρητιστικό συνοθύλευμα του καλουμένου Π.Σ.Ε. και να υπογράφουμε μια τέτοια απαράδεκτη προϋπόθεση, ότι δήθεν είναι πιο περιεκτικό να συμμετέχουμε στην Εκκλησία του Χριστού, παρά στην δική μας Εκκλησία; 

 

Δεν παραδεχόμαστε εμείς οι Ορθόδοξοι με αυτή την τη λεγόμενη ‘’εκκλησιολογική’’ προϋπόθεση ότι, η Εκκλησία μας, δεν είναι η Εκκλησία του Χριστού;  Αυτό είναι απαράδεκτο.

 

Είναι δυνατό οι Ορθόδοξοι, οι οποίοι υπεραμύνονται μιας τέτοιας εκκλησιολογικής προϋπόθεσης, να μην αντιλαμβάνονται το μέγεθος του ατοπήματος τους;  Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν Ορθόδοξοι, οι οποίοι σαφέστατα αντιλαμβάνονται το άτοπο μιας τέτοιας προϋπόθεσης, αλλά ο ‘’φόβος’’, είτε άλλοι λόγοι δεν επιτρέπουν οποιαδήποτε θεολογική ένσταση. Μόνο οι Εκκλησίες της Βουλγαρίας και της Γεωργίας, πρόταξαν θεολογικές ενστάσεις για τα σχετικά κείμενα της Συνόδου της Κρήτης.

 

*«Η συμβολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας και θεολογίας στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» (Στυλιανού Χ. Τσομπανίδη).

Επιτροπή του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.) συνεδριάζει στην Κωνσταντινούπολη, φιλοξενούμενη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

 

Επιτροπή του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.) συνεδριάζει στην Κωνσταντινούπολη, φιλοξενούμενη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

 

Οικουμενικός Πατριάρχης: Δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει μια «Τρίτη Ρώμη». Υπάρχει μόνο η Πρεσβυτέρα και η Νέα Ρώμη-Κωνσταντινούπολη

Στην πολυδιάστατη σημασία του διαχριστιανικού και του διαθρησκειακού διαλόγου, αλλά και στον εν εξελίξει πόλεμο στην Ουκρανία, αναφέρθηκε η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, υποδεχόμενος στο Φανάρι, την Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2024, τον Γενικό Γραμματέα του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.) Αιδεσιμ. Πάστορα Δρα Jerry Pillay, Καθηγητή, μαζί με τους συμμετέχοντες στην Permanent Committee on Consensus & Collaboration, του διεθνούς αυτού διεκκλησιαστικού οργανισμού.

Η Επιτροπή, της οποίας συμπρόεδροι είναι ο Γέρων Χαλκηδόνος κ. Εμμανουήλ και η Προτεστάντης κ. Sally Dyck, και απαρτίζεται από 14 μέλη εκ των οποίων 7 είναι Ορθόδοξοι, συνεδριάζει τις ημέρες αυτές στην Πόλη, φιλοξενούμενη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Στον χαιρετισμό του, ο Παναγιώτατος, δήλωσε υπερήφανος γιατί το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΣΕ, το 1948, και εξέφρασε την ικανοποίησή του για το έργο της Μόνιμης αυτής Επιτροπής, ενθαρρύνοντας τα μέλη της να συνεχίσουν την αποστολή τους σε διαφανή και ανοιχτό διάλογο με τους άλλους.

Υπενθύμισε τη θέση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που συγκλήθηκε στην Κρήτη το 2016, ότι: “O ειλικρινής διαθρησκειακός διάλογος συμβάλλει εις την ανάπτυξιν αμοιβαίας εμπιστοσύνης, εις την προώθησιν της ειρήνης και της καταλλαγής. Η Εκκλησία αγωνίζεται διά να καταστήση αισθητοτέραν την «άνωθεν ειρήνην» επί της γης. Η αληθινή ειρήνη δεν επιτυγχάνεται με την δύναμιν των όπλων, αλλά μόνον διά μέσου της αγάπης, ήτις «ου ζητεί τα εαυτής» (Α’ Κορ. ιγ´, 5). Το έλαιον της πίστεως πρέπει να χρησιμοποιήται διά να απαλύνη και να θεραπεύη τας παλαιάς πληγάς των άλλων και όχι να αναρριπίζη νέας εστίας μίσους.” (Εγκύκλιος, παρ. 17). Όπως είπε, ο Πατριάρχης, η Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως κατανοεί τη δύναμη του διαλόγου για την ενίσχυση της ενότητας μεταξύ των Ορθοδόξων, για την προώθηση της συμφιλίωσης μεταξύ των Χριστιανών και για την οικοδόμηση γεφυρών ειρήνης μεταξύ των θρησκειών, και σημείωσε ότι αυτό το άνοιγμα στον διάλογο περιλαμβάνει επίσης κοινωνικά ζητήματα, ιδιαιτέρως την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.