Απο την υποδοχη απο τους Αποτειχισμενους του Βολου του Αγιωτατου Αειμνηστου Μητροπολιτου Ρασκας και Πριζρενης ΑΡΤΕΜΙΟΥ το 2014 του Μοναδικου Πιστου και Αφοσιωμενου μαθητη του Αγιου Ιουστινου Ποποβιτς.

 

Η Ομολογία του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητή και η μάχη υπέρ της Ορθοδοξίας του Επισκόπου Αρτεμίου της σεπτής μνήμης

Χωρεπίσκοπος Μάξιμος (Νοβάκοβιτς)- Επαρχίας Ράσκας και Πριζρένης στην εξόρια

Χριστός Ανέστη!

     Πρώτα απ’όλα, η ευχαριστία ανήκει στον Θεό, αλλά έχω και την τιμή και την χαρά να χαιρετίσω την ιερά αυτή σύναξη του λαού του Θεού (γένος ἐκλεκτόν, βασίλειον ἱεράτευμα, ἔθνος ἅγιον, λαὸς εἰς περιποίησιν – ο Νέος Ισραήλ, Α Πε. 2,9) με αυτόν τον παντο-νικηφόρο χαιρετισμό (Χριστός Ανέστη!). Όπως είπε κι ο Κύριος εκ του στόματος του Μωυσή: « λάλησον τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· αἱ ἑορταὶ Κυρίου, ἃς καλέσετε αὐτὰς κλητὰς ἁγίας, αὗταί εἰσιν αἱ ἑορταί μου » (Λευ. 23,2). Κι ο άλλος σοφός της Παλαιάς Διαθήκης, μας διδάσκει τι πρέπει να κάνουμε στις ιερές μας συνάξεις: « Ἀκούσατε, παῖδες, παιδείαν πατρὸς καὶ προσέχετε γνῶναι ἔννοιαν… ἐπιλαβοῦ ἐμῆς παιδείας, μὴ ἀφῇς, ἀλλὰ φύλαξον αὐτὴν σεαυτῷ εἰς ζωήν σου » (Παρ. 4,1-13). Επομένως, σ’ αυτές τις χριστιανικές μας συνάξεις, ο κύριος σκοπός μας είναι η διατήρηση της παιδείας πατρὸς, διότι εντός τέτοιας παιδείας βρίσκεται η ζωή μας. Και δόξα τω Θεώ, έχουμε τη συγκεκριμένη διδασκαλία να τηρήσουμε. Επομένως, ακολουθώντας τέτοια επιστήμη και σοφία της Αγίας Γραφής, φέτος βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μεγάλο έργο, το οποίο είναι δύσκολο κατά μέγεθος, αλλά εύκολο κατά περιεχόμενο. Ο σκοπός μας είναι, τουλάχιστον, να σκιαγραφήσουμε ολόκληρο εκείνο τον ιστορικό δρόμο της προστασίας της Ορθόδοξης Πίστεως (και ταυτόχρονα της Εκκλησίας) από τον παλιό Αββά, τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή της Χρυσουπόλεως και του Ελλήσποντου – μέχρι τον νεοφανή Αββά της μονής Τσέρνα Ρέκα (και μετέπειτα τον Επίσκοπο Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιο). Με έμφαση στην συμμόρφωση και την συνέχεια του ίδιου δρόμου αυτών των δύο.

« Εάν παρὰ Κυρίου τὰ διαβήματα ἀνθρώπου κατευθύνεται, καὶ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ θελήσει σφόδρα » (Ψαλ. 37,23), όπως λέει βασιλιάς-προφήτης, πόσο μάλλον κατοχυρώνει ο Κύριος τα βήματα του ιστορικού δρόμου και της ζωής της Εκκλησίας Του; Και τα βήματα της Εκκλησίας αποτελούνται από τα βήματα των Αγίων του Θεού εντός της Εκκλησίας. Γι’ αυτόν το λόγο, κι εμείς θέλουμε να έχουμε τον ίδιο δρόμο και τα ανάλογα βήματα και να βαδίζουμε μαζί μ’ αυτούς, σύμφωνα με τη Πατερική Διαθήκη του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς – μετὰ Πάντων τῶν Ἁγίων. Επειδή αυτό είναι ο μόνος δρόμος της Εκκλησίας και του Χριστού, στον οποίο είχαν περπατήσει αυτοί, οι οποίοι ανήκουν στον Χριστό – οι αγιασμένοι και ευλογημένοι άνθρωποι, ειδικά οι Ομολογητές και οι Διδάσκαλοι της Ορθόδοξης Πίστεως.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΕΡΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ
ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΝΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΤΡΟΣ.

Το παρακατω κειμενο του π. Γεωργιου Μεταλληνου, εγραφη οταν ο Αγιωτατος Αρτεμιος διωκονταν απο τους "αδελφους του" Σερβους αρχιερεις  λογω του Αντιοικουμενισμου του, αλλα και διοτι υπεραμυνονταν για τα μετοχια του Κοσοβου και ο Μπαϊντεν απαιτησε να εκδιωχθει, οπερ και εγενετο απο τους μισαδελφους του προδοτες του Αγιου Ιουστινου Ποποβιτς, Σατανασιο Γιεφτιτς, Αμφιλοχιο Ραντοβιτς και Ειρηναιο Μπουλοβιτς.   
----------------------------------

Εχω μελετήσει και εχω διαπιστώσει ότι πρόκειται περί εγκλήματος εναντίον ενός Ορθοδόξου πατρός που αποδεικνύει ότι ο π. Αρτέμιος Ραντοσλάγιεβιτς είναι πραγματικά Πατερικός και επειδή είναι Πατερικός και στηρίζει την Ορθόδοξη Πίστι και Παράδοσι γι’ αυτό το λόγο και πολεμείται.
Ο Οικουμενισμός είναι από πίσω.
Και όταν ο όσιος πατήρ Ιουστίνος Πόποβιτς εδιώκετο και ήταν έγκλειστος στη Μονή Τσέλιε, κάποια πνευματικά του παιδιά - το λέγω με μεγάλη λύπη - φαίνεται ότι δεν ήσαν κοντά του.
Αλλά ήσαν κοντά σε άλλους παράγοντες, όπως αποδεικνύουν σήμερα οι παπικες συναναστροφές, οι τελετές, αρτοκλασίες και άλλες μυστηριοειδείς πράξεις, ευτυχως δεν είναι μυστήρια ακόμα, αλλά πράξεις με παπικους επισκόπους κλπ Δεν είναι πάθος και μίσος αυτό που λέμε αλλά είναι αγάπη και πόνος για το έργο των Αγίων Πατέρων μας.
Αγαπάμε όλους όπως αγαπάμε τους ασθενείς αλλά όχι την αρρωστεια.
Αντί λοιπόν να βοηθούμε τους ανθρώπους αυτούς να βρούν το δρόμο της Αληθείας, που δεν είναι η Ορθοδοξία η δική μου, προς Θεού, εγώ είμαι χειρότερος πάντων και το πιστεύω δόξα τω Θεώ, αλλά είναι η Ορθοδοξία των Αγίων μας, της Θεοτόκου, του προστάτου μου από τα παιδικά μου χρόνια, του αγίου Σπυρίδωνος, του αγίου Γερασίμου, αυτή είναι Ορθόδοξια.
Αν δεν βρεθούν όλοι εκείνοι, ένωσι και ενότητα δεν μπορεί να υπάρξη.

ΦΩΝΗ ΕΚ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΡΑΣΚΑΣ ΚΑΙ ΠΡΙΖΡΕΝΗΣ ΑΡΤΕΜΙΟΥ

Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ «ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ»

(Από την έκθεση για Π.Σ.Ε. του Επισκόπου Ράσκας κ.Αρτεμίου, που υπέβαλε στη Σύνοδο της Σερβικής Ιεραρχίας, δημοσιεύουμε αποσπασματικά τα εξής αξιοπρόσεκτα)

 ...Η Εκκλησία είναι μία και καθολική και εις αυτήν είναι συγκεντρωμένη ομού όλη η αλήθεια, όλη η χάρις, όλα όσα ο Κύριος έφερε μετ΄αυτού είς την γην και παρέδωσε εις τους ανθρώπους και άφησε δια την σωτηρίαν των.

Είναι μία και καθολική, επειδή συγκεντρώνει όλους όσους θέλουν την σωτηρίαν, εις μίαν εσωτερική ενότητα, εις το σώμα του Θεανθρώπου Χριστού.

Ούτως, αυτή αύτη η ιδέα ενός «συμβουλίου» ή «ενώσεως» των Εκκλησιών είναι αδύνατος, ανεπίτρεπτος και απαράδεκτος δια την συνείδηση εκάστου Ορθοδόξου.

Τα όρια, τα εγκαθιδρυθέντα υπό των Αγίων Πατέρων μας, έχουν παραβιασθή, τα όρια μεταξύ αληθείας και ψεύδους, φωτός και σκότους, Χριστού και Βελίαρ.

Ο κύριος στόχος όλων αυτών των υπερεκχυλισμένων συναισθημάτων (ουσιαστικώς πρόκειται περί καθαράς υποκρισίας), είναι η επιθυμία όλοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί να μάθουν την «αλήθεια», ότι είναι αδελφοί εν Χριστώ και μέλη της μιας και αληθούς Εκκλησίας ομού μετά των ετεροδόξων. Τούτο είναι το συζητήσιμο εις τας συναντήσεις, συνδιασκέψεις, το γραφόμενον εις τας εφημερίδας, τα περιοδικά, τα βιβλία, το ακουόμενον εις το ραδιόφωνον και εις την τηλεόρασιν. Πάντα ταύτα απαιτούνται δια να οδηγηθώμεν εις το «κοινόν ποτήριον», την κοινωνίαν μεταξύ ημών, το οποίον αποτελεί τον θεμελιώδη σκοπόν του «διαλόγου της αγάπης».
     Πάντα ταύτα, σύμφωνα με τον π.Ιουστίνο Πόποβιτς, αποτελούν την προδοσία του Ιούδα, την τρομερή προδοσία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και ολόκληρης της Εκκλησίας Του.

...Ως αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας, η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία ελάμβανε από καιρού εις καιρόν υλικήν βοήθειαν από το Π.Σ.Ε., όπως φάρμακα, υποτροφίες, ταξίδια εις Ελβετίαν, οικονομικάς επιδοτήσεις, π.χ. για την κατασκευή του νέου κτιρίου της θεολογικής σχολής. Δι΄αυτά τα ψιχία βοηθείας έχομεν απωλέσει εις την πνευματικήν σφαίραν την καθαρότητα της πίστεως, την κανονικήν κληρονομίαν της Εκκλησίας και την πιστότητα εις την ιεράν Παράδοσιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Η παρουσία αντιπροσώπων των Ορθοδόξων Εκκλησιών εις τας διαφόρους οικουμενιστικάς συναθροίσεις ουδεμίαν κανονικήν δικαίωσιν έχει. Δεν πηγαίνομεν εκεί δια να ομολογήσωμεν θαρραλέως, ανοικτώς και απαρασαλεύτως την αιώνιον και αναλλοίωτον αλήθειαν της Ορθοδόξου Πίστεως και Εκκλησίας, αλλά δια να προβώμεν εις συμβιβασμούς και, περισσότερον ή ολιγώτερον, να συμφωνήσωμεν εις όλας τας αποφάσεις και σχηματισμούς, τους οποίους μας προσφέρουν οι μη ορθόδοξοι.

Δια τοιούτων πράξεων εφθάσαμεν εις το Βελεμένδιον, εις το Σαμπεζύ και εις την Ασσίζυ, εφόσον πάντα ταύτα ομού περιλαμβάνουν απιστίαν και προδοσίαν της Αγίας Ορθοδόξου Πίστεως.

Ἐάν ὑπάρχει σήμερα κρίση στόν κόσμο, τότε ἀναμφισβήτητα ἡ κρίση αὐτή εἶναι κρίση πίστεως.

Ἐάν ὑπάρχει σήμερα κρίση στόν κόσμο, τότε ἀναμφισβήτητα ἡ κρίση αὐτή εἶναι κρίση πίστεως.

Ὁμιλία Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ράσκας-Πριζρένης, Κοσσυφοπεδίου καί Μετοχίων ἐν ἐξορίᾳ, κ.Ἀρτεμίου

Ἀνοίγετε αὐτό τό θέμα καί ἐδῶ στό μοναστήρι μας... Ἤλπιζα πώς ἐδῶ τουλάχιστον δέν θά τό συζητούσαμε. Τώρα ὅλος ὁ κόσμος ἀσχολεῖται μέ τόν κορονοϊο! Σάν νά μήν ὑπάρχουν πιό σοβαρά θέματα, τά ὁποῖα μᾶς ἀπασχολοῦν καί γιά τά ὁποῖα θά ἔπρεπε νά συζητᾶμε. Ὑπάρχουν καί πνευματικοί ἰοί. Σέ αὐτούς κανείς δέν ἀναφέρεται. Αὐτοί  δέν ἀπειλοῦν τό σῶμα, ἀπειλοῦν κυρίως τό πνεῦμα μας. Ποιοί εἶναι αὐτοί οἱ ἰοί; Σέ κάθε θεία Λειτουργία, σέ κάθε προσευχή καί κάθε στιγμή, ἀκόμη μαθαίνουμε γιά αὐτούς τούς ἰούς. Γινόμαστε πολλές φορές καί μεταδότες αὐτῶν τῶν ἰῶν καί αὐτοί οἱ ἰοί εἶναι οἱ ἁμαρτίες. Αὐτοί οἱ ἰοί εἶναι πιό ἐπικίνδυνοι ἀπό ὁποιονδήποτε ἄλλον ἰό.

Ὁ Κύριος ἀναφέρει στό Εὐαγγέλιο ὅτι ἡ ψυχή ὑπερέχει τοῦ σώματος τόσο ὅσο ὑπερέχει τό σῶμα ἀπό τό ἔνδυμα. Στήν περίπτωση τοῦ σώματος ὅλοι φροντίζουν νά τό προστατέψουν ἀπό τίς ἀρρώστιες, τό κρύο, τήν πεῖνα καί ἀπό πολλά ἄλλα. Ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι κάποια στιγμή τό σῶμα θά ἐπιστρέψει ἀπό ἐκεῖ πού προῆλθε –στό χῶμα δηλαδή, ὅπως τό ἔλεγε καί χαρακτηριστικά ὁ π.Ἰουστῖνος (Πόποβιτς): τό σῶμα εἶναι τροφή γιά τά σκουλήκια.

Ἀπό τήν ἄλλη ὅμως, γιά τίς ψυχικές ἁμαρτίες δέν ἀρέσει σέ κανέναν νά συζητᾶ καί νά ἀκούει γιά τό θέμα αὐτό. Ἐάν ἀναφέρετε στούς ἀνθρώπους γιά τόν θάνατο καί γιά τήν τελική κρίση, ἀμέσως σᾶς κατακρίνουν, λένε πώς τρομάζετε καί ἀναστατώνετε τόν κόσμο. Βλέπουμε καί σήμερα πώς ὅλος ὁ κόσμος ἔχει ἀναστατωθεῖ λόγῳ τοῦ κορονοϊοῦ. Εἴτε αὐτός ὁ ἰός εἶναι ἀληθινός, εἴτε φτιαχτός, ὅλος ὁ κόσμος στήν κυριολεξία τρέμει. Ὁπότε ἐδῶ ἔχουμε πολλά θέματα. Δέν χρειάζεται οὔτε νά ἀκοῦμε γιά αὐτά, οὔτε νά τά σχολιάζουμε, ἁπλά νά ἀφήσουμε τό κάθε τι νά πάρει τόν δρόμο του.

Εἶναι καί ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπιμένουν καί θεωροῦν ὅτι οἱ συγκεντρώσεις ἄνω τῶν πέντε ἀτόμων εἶναι καταστροφή καί εἶναι ἀπαράδεκτο νά γίνονται, ὅμως κανένας ἀπό αὐτούς δέν ἀναφέρεται στά στρατόπεδα. Ἐκεῖ πῶς τό ξεπερνοῦν καί πῶς χειρίζονται τό πρόβλημα αὐτό, τή στιγμή πού διαμένουν μαζί πολύ περισσότερα ἀπό πέντε ἄτομα; Ἔχουν μήπως τήν δυνατότητα ἐκεῖ νά τούς χωρίζουν ἤ νά τούς ἔχουν σέ ἀπόσταση; Ὁπωσδήποτε ὄχι, στά στρατόπεδα ζοῦν ὅλοι μαζί καί τό ἴδιο γίνεται καί στήν ἀστυνομία. Τό μόνο πού τούς ἀπασχολεῖ εἶναι νά περιορίσουν τούς ἡλικιωμένους (τούς ἀνθρώπους ἄνω τῶν ἐξήντα πέντε ἐτῶν, στούς ὁποίους τώρα ἀπαγορεύεται ἡ ἔξοδος).

Ο Ράσκας Αρτέμιος για τους κοινωνούντας με Οικουμενιστές Ιερωμένους

Ο Ράσκας Αρτέμιος για τους κοινωνούντας με Οικουμενιστές Ιερωμένους

    Τὴν Κυριακὴ 3 Ἰουνίου 2018, ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Πάντων, στὴν περιοχὴ κοντὰ στὴν πόλη Λοζνίτσα Κάσακ τῆς Σερβίας πραγματοποιήθηκε Σύναξη, ποὺ διοργάνωσε ἡ Ἐπισκοπὴ Ράσκας καὶ Πριζρένης Μετόχια στήν Ἐξορία. Συμμετεῖχαν 2000 περίπου πιστοὶ ἀπὸ τὴν Ρωσία, τὴν Ρουμανία καὶ τὴν Ἑλλάδα.

     Ἀπὸ τὸ κείμενο ποὺ κυκλοφόρησε καὶ ὑπογράφεται ἀπὸ ὁμάδα Ρουμάνων πιστῶν -ἱερομονάχων, μοναχῶν καὶ λαϊκῶν- οἱ ὁποῖοι ἔλαβαν μέρος στὴ Σύναξη (ἐδῶ) ἐδῶ πληροφορούμαστε ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρτέμιος, σὲ ἰδιωτικὴ συνομιλία μὲ πιστούς, εἶπε τὰ ἑξῆς:      

     1. Ἐκεῖνοι ποὺ δὲν χωρίζονται ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστές, ἀλλὰ ἰσχυρίζονται ὅτι ὁμολογοῦν τὴν πίστη, ὄχι ὅμως μέσω πράξεων, εἶναι ἀκόμα πιὸ ἐπικίνδυνοι ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστές, ἐπειδὴ στέλνουν τοὺς πιστοὺς πίσω στὴν κοινωνία μὲ τὴν αἵρεση.

    2. Σχετικὰ μὲ τὴν κατάσταση ἐκείνων ποὺ ἐν ἀγνοίᾳ εἶναι σὲ κοινωνία μὲ τοὺς οἰκουμενιστές, ὁ Σεβ. Ἀρτέμιος εἶπε ὅτι δὲν ὑπάρχει δικαιολογία, διότι αὐτή τους ἡ ἄγνοια σημαίνει ἀδιαφορία, ἀνάξια ἑνὸς χριστιανοῦ. Διότι ἄλλο εἶναι ὅτι δὲν ξέρετε, καὶ ἄλλο ὅτι δὲν θέλετε νὰ τὸ ξέρετε. Στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Λουκᾶ (κεφ. 12), ἀναφέρεται ὅτι ἐκεῖνοι ποὺ δὲν ξέρουν θὰ τιμωροῦνται, ἀκόμη καὶ ἂν αὐτοὶ ποὺ ξέρουν θὰ τιμωροῦνται πιὸ σκληρὰ ἀπὸ αὐτούς.

   3. Γιὰ τὸ κρίσιμο θέμα τῆς χειροτονίας χωρεπισκόπων: Δικαιολόγησε ὅτι προχώρησε στὶς χειροτονίες χωροεπισκόπων ἐξαιτίας τῆς ἡλικίας του, γιὰ νὰ τὸν βοηθήσουν  στὸ ἔργο τῆς κήρυξης τῆς πίστεως, σύμφωνα μὲ τοὺς Κανόνες καὶ τὴν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας.

   4. Ὁ Ἐπίσκοπος Ἀρτέμιος τόνισε ἐπίσης, ἐκεῖνο ποὺ ὅλοι μποροῦμε νὰ δοῦμε σὲ αὐτὴ τὴν ἐποχή, καὶ ποὺ εἶναι ἐναντίον τῆς Ὀρθοδοξίας: Οἱ ἐπίσκοποί μας ἀλλάζουν τὰ κείμενα τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὅλα ἐκεῖνα ποὺ δὲν εἶναι στὸ πνεῦμα τῆς Νέας Ἐποχῆς θὰ ἀπαγορευτοῦν. Ἤδη οἱ λόγοι ἀπὸ τοὺς Θρήνους τοῦ Ἱερεμία (ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ Κύριος γιὰ τοὺς Ἑβραίους) ἔχουν ἀφαιρεθεῖ ἀπὸ τὶς πρόσφατες ἐκδόσεις, καὶ ἡ ψαλμωδία τους στὶς ἐκκλησίες σύντομα θὰ ἀπαγορευτεῖ.

     5. Ὅσον ἀφορᾶ τοὺς πιστοὺς ποὺ πηγαίνουν στὶς ἐκκλησίες ὅπου μνημονεύονται οἱ οἰκουμενιστὲς –μὲ τὴν δικαιολογία ὅτι τίποτα δὲν ἔχει ἀλλάξει στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως καὶ τότε θὰ λάβουν θέση, ὅταν δοῦν πὼς κάτι ἔχει ἀλλάξει– ὁ Σεβασμιώτατος ἐπεσήμανε ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡμεγαλύτερη πονηριὰ τῶν οἰκουμενιστῶν: νὰ τὰ ἀφήσουν ὅλα στοὺς πιστοὺς –ἀκολουθίες, ἱερὲς εἰκόνες, ἐκκλησιαστικὲς διατάξεις κ.λπ.– μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ βρίσκονται σὲ κοινωνία μαζί τους, καὶ ἔτσι νὰ ἀπωλεσθοῦν.

   6. Γιὰ ἐκείνους, τώρα, ποὺ λένε ὅτι ἀναβάλλουν τὴν πραγματοποίηση τῆςἀποτειχίσεως ἀπὸ τὴν αἵρεση, μέχρι νὰ φτάσουν [οἱ Οἰκουμενιστές] σὲκοινὸ Ποτήριο μὲ τοὺς Παπικοὺς καὶ ἄλλους αἱρετικούς, ὁ Σεβασμιώτατος ἰσχυρίστηκε ὅτι δὲν ὑπάρχει στοὺς Κανόνες τοῦ Πηδαλίου διάταξη ποὺ νὰ λέει, πὼς ἡ διακοπὴ τῆς κοινωνίας πρέπει νὰ ἀναβληθεῖ μέχρι νὰ φτάσουν οἱ αἱρετικοὶ στὸ κοινὸ Ποτήριο· ἀλλὰ ἀκόμη καὶ οἱ προσευχὲς μὲ τοὺς αἱρετικοὺς ἀρκοῦν γιὰ νὰ διακόψει ὁ πιστὸς τὴν κοινωνία μὲ ἐκείνους ποὺ τὶς πραγματοποιοῦν.

    7. Ο Σεβ/τος Ἀρτέμιος διευκρίνισε, ἐπίσης, ὅτι δὲν ἀναφέρεται πουθενά, ὅτι τὰ Μυστήρια ἐκείνων ποὺ δὲν ἀποτειχίζονται ἀπὸ τὴν αἵρεση εἶναι ἄκυρα μετὰ τὴν κήρυξη τῆς αἵρεσης «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» ἀπὸ τοὺς ἱεράρχες. Ὁ ΙΕ΄ Κανόνας τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου δὲν μιλᾶ γιὰ τὴν ἀκυρότητα τῶν Μυστηρίων, ἀλλὰ δείχνει ὅτι ἡ διακοπὴ τῆς κοινωνίας εἶναι ἀρκετή. Πρόσθεσε ὅτι κανεὶς δὲν ἀναφέρει ὅτι στὶς ἡμέρες τοῦ Ἀρείου καὶ τοῦ Νεστορίου τὰ βαπτίσματά τους ἐπαναλήφθηκαν μέχρι τὴν συνοδικὴ καταδίκη τους.

ΠΕΝΗΝΤΑ ΣΕΡΒΟΠΟΥΛΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΟΜΒΩΝ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΡΤΕΜΙΟ ΦΙΛΟΞΕΝΗΘΗΚΑΝ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑΣ ΚΙΛΚΙΣ.
 Οπως καθε χρονο ετσι και φετος 50 Σερβοπουλα φιλοξενηθηκαν στις κατασκηνωσεις της Μονης του αγιου Νικοδημου.
Οι πατερες της μονης θυσιαστηκαν κυριολεκτικα για να αισθανθουν σαν στο σπιτι τους τα 50 Σερβοπουλα στον χωρο των κατασκηνωσεων κατωθι της μονης. Τις τελευταιες μερες τα επισκεφτηκε και ο μητροπολιτης Ρασκας και Πριζρενης ΑΡΤΕΜΙΟΣ το μαναδικο πιστο και αφοσιωμενο τεκνο του Αρχοντογιγαντα Ιουστινου του Ποποβιτς τον οποιο και υποδεχθηκαν με ακρατο ενθουσιασμο.
Παραθετουμε καποιες φωτογραφιες  και βιντεο. 

Έκκληση για δημιουργία ενωμένου αντιοικουμενιστικού μετώπου Μήνυμα της πέμπτης Συνόδου της Επαρχίας Ράσκας και Πριζρένης στην εξορία - Έκκληση για δημιουργία ενωμένου αντιοικουμενιστικού μετώπου

Έκκληση για δημιουργία ενωμένου αντιοικουμενιστικού μετώπου 

 

 Μήνυμα της πέμπτης Συνόδου της Επαρχίας Ράσκας και Πριζρένης στην εξορία

- Έκκληση για δημιουργία ενωμένου αντιοικουμενιστικού μετώπου

Μήνυμα της πέμπτης προσευχόμενης, εκκλησιαστικής

 και λαϊκής Συνόδου στη μονή του Αγίου Νικολάου των

 Μύρων στη Λόζνιτσα κοντά στο Τσάτσακ το 2017

14-06-2017

Πιστεύομεν … εἰς μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν…

Ευσεβή λαέ, αυτά τα λόγια του Ιερού Συμβόλου της Πίστεως, μας κάλεσαν σήμερα σε αυτή την ιερά εκκλησιαστική, λαϊκή και προσευχόμενη Σύνοδο, ώστε να μαρτυρήσουμε την Εκκλησία του Συμβόλου της Πίστεως, δηλαδή την μοναδικότητα, την ενότητα και την συνοδικότητα αυτής της Εκκλησίας στην Ορθόδοξη Πίστη και στο Θεάνθρωπο Χριστό, μέσω της συνοδικής ομολογίας και της προστασίας της Ορθόδοξης Πίστης.
 Η συνοδικότητα στην Ορθόδοξη Πίστη αποτελεί τον ουσιαστικό χαρακτήρα της ίδιας της Εκκλησίας. Η ύπαρξη στην Εκκλησία σημαίνει την ενότητα της Πίστεως και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος. Πρωτίστως, την ενότητα της Πίστεως και την ενότητα στην Ορθόδοξη Πίστη, και μόνο τότε την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος. Η διατήρηση αυτού του είδους της ενότητας στην Πίστη,     μας ενώνει πνευματικά και συναθροίζει, όχι μόνο στη σημερινή Σύνοδο, αλλά επίσης πάντα και παντού.

Η Εκκλησία είναι Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική, ακριβώς χάρη στην αμετάβλητη Πίστη στο Θεό και τον Κύριο μας Ιησού Χριστό. Μέσω της μιας και μοναδικής Πίστης στο Χριστό, κι η Εκκλησία παραμένει πάντα μία και μοναδική. Εμείς, συναθροισμένοι σήμερα μαρτυράμε, επιβεβαιώνουμε και διατηρούμε τέτοια εξαιρετικότητα και τέτοια ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Συναθροιστήκαμε σήμερα επίσης, στη δύσκολη αυτή στιγμή, για να παρηγορηθούμε με αυτή την κοινή Πίστη, η οποία είναι η δική μας και η δική σας, σύμφωνα με τα λόγια του Αγίου Αποστόλου Παύλου (Ρωμ. 1,12).

Η Ορθόδοξη Πίστη αποτελεί εκείνη την πνευματική φλόγα ή την πνευματική εστία, όπου θερμαίνουμε τις ψυχές μας, με την οποία ανάβουμε τις λυχνίες του νου μας, ώστε να (φωτισμένοι από το φως της αληθινής γνώσης του Θεού, η οποία περιλαμβάνεται στην Ορθόδοξη Πίστη) διασχίσουμε όλο το σκοτάδι αυτού του κόσμου και να αποκτήσουμε την μακαριότητα της Βασιλείας του Χριστού. Η ύπαρξη σήμερα στο μέτωπο για την προστασία της Ορθόδοξης Πίστεως σημαίνει την ύπαρξη στον τρομερό τόπο. Υποστηριζόμενοι από τη χάρη του Θεού, τηρούμε τη γραμμή προστασίας της Ορθόδοξης Πίστεως επί σειρά ετών, και ειδικά σε αυτόν τον τόπο της ιεράς ορθόδοξης συνάθροισης στο κοινόβιο του Αγίου Νικολάου στη Λόζνιτσα, για πέμπτη κατά σειρά φορά. Σε αυτές τις συναθροίσεις, ως σε μια πνευματική φρουρά, με κάθε προσοχή παρακολουθώντας τα γεγονότα στην Εκκλησία (τα οποία συχνά είναι δραματικά, ακόμη και τραγικά) κάνουμε ό,τι είναι απαραίτητο – προστατεύουμε την Ορθόδοξη Πίστη μέσω της ομολογίας, ενώ καταδικάζουμε τις αιρέσεις και τις ψεύτικες διδασκαλίες. Όλα όσα είναι αρμονικά με την πατερική Πίστη, και τα οποία συμβάλλουν στη δική της ενίσχυση και στη δική της εξάπλωση στη δόξα του Θεού – τα εγκωμιάζουμε, υποστηρίζουμε και ακολουθούμε. Όλα όσα είναι αντίθετα σ’ αυτή την Πίστη, και τα οποία βλάπτουν την Εκκλησία του Χριστού – τα απορρίπτουμε και κατακρίνουμε. Στην ορθόδοξη Πίστη ενισχυόμαστε, και καταδικάζουμε τις αιρέσεις. Εδώ πρώτον, επαναλαμβάνουμε την αγιοπατερική και ορθόδοξη μας θέση σχετικά με τη μεγαλύτερη καταστροφή και την καταδίκη της εποχής μας – την αίρεση του οικουμενισμού, την οποία καταδικάσαμε και αναθεματίσαμε στην πρώτη Σύνοδο εδώ το 2013. Με την ευκαιρία αυτή, θυμίζουμε αυτή μας την πράξη και πάντα και παντού αναθεματίζουμε και απορρίπτουμε την αίρεση του οικουμενισμού ως ψεύτικη διδασκαλία, η οποία είναι ξεκάθαρα αντίθετη στην Ορθόδοξη Εκκλησία, δηλαδή αντίθετη στην εκκλησιαστική, συνοδική και αγιοπατερική διδασκαλία και την εκκλησιαστική παράδοση.

Σύμφωνα με αυτή τη στάση, συναθροισμένοι σήμερα κάτω από τον Ουρανό του Θεού, μπροστά στο Θεό, μπροστά στους αγγέλους και μπροστά σε όλους τους Αγίους του Θεού (την αξιότιμη μνήμη των οποίων γιορτάζουμε σήμερα), με ολόκληρη την χριστιανική συνείδηση, δηλαδή με τη βαθιά ορθόδοξη συνείδηση, καταδικάζουμε τη συνάθροιση της Κρήτης που πραγματοποιήθηκε πέρσι το 2016 κατά την εβδομάδα της Πεντηκοστής, εξαιτίας των αιρετικών της αποφάσεων. Εδώ, στην περσινή Σύνοδο, εκ των προτέρων έχουμε προβλέψει τα κακά αποτελέσματα της συνάθροισης της Κρήτης, τα οποία έγιναν στην πραγματικότητα. Διότι, καθώς η κακή (ή καλή) μέρα από το πρωί φαίνεται, ούτω ήταν δυνατόν να προβλεφθεί (βάσει των προσυνοδικών, εξίσου μην ορθοδόξων διασκέψεων) ότι στην Κρήτη θα γίνει μια προσπάθεια επιβολής της αίρεσης του οικουμενισμού στην Εκκλησία με την δικαιολογία της ψεύτικης συνοδικότητας. Πιο λεπτομερή ανάλυση αυτής της αιρετικής συνάντησης και των δικών της μην ορθοδόξων, βλαβερών αποφάσεων, βρίσκεται καθώς στο περσινό συνοδικό Μήνυμα της Λόζνιτσας, ούτω στην επίσημη στάση της Επαρχίας μας για τη συνάθροιση της Κρήτης. Σ’ αυτή τη άτυχη συνάθροιση της Κρήτης, συμμετείχαν οι Προκαθήμενοι των Τοπικών Εκκλησιών, δηλαδή και ο Πατριάρχης Ειρηναίος μαζί με τους υποταγμένους του επισκόπους. Μέσω της συμμετοχής στη συνάθροιση της Κρήτης, όλοι αυτοί έχουν σφραγίσει την αιρετική και οικουμενιστική τους δραστηριότητα, τον αντιεκκλησιαστικό προσανατολισμό, και την πρόθεση να καταπατούν περαιτέρω την Πίστη των Αγίων Αποστόλων και των Αγίων Πατέρων. Στη συνάθροιση της Κρήτης, άρχισε η πραγματοποίηση των χειρότερων προβλέψεων του Αγίου Πατέρα Ιουστίνου (Πόποβιτς), αυτού του αμείλικτου επικριτή της ανθρωπιστικής και αιρετικής κινήσεως, ονομαζόμενης “οικουμενισμός“. Μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι από την Κρήτη, μετά την Πεντηκοστή το 2016, σαν από κάποιο επίκεντρο, εξαπλώθηκε ο πραγματικός πνευματικός σεισμός, που επικίνδυνα τίναξε την Ορθόδοξη Εκκλησία με στόχο να διαταράξει και να καταστρέψει τα δογματικά της θεμέλια. Η κακή οικουμενιστική αναταραχή, από την συνάθροιση της Κρήτης, επεκτείνεται μανιωδώς εντός της Εκκλησίας, ενώ το υπόλοιπο πνευματικά υγιές ορθόδοξο μέρος του συνετού ποιμνίου του Χριστού τώρα όλο και περισσότερο νιώθει τον οικουμενισμό ως ένα ξένο σώμα, το οποίο προσπαθεί όσο πιο βαθιά να διατρυπήσει τον πνευματικό ιστό του μυστηριακού Σώματος της Εκκλησίας, σαν ένα δηλητηριώδες τσίμπημα. Πλήθος ορθοδόξων πιστών μπερδεύτηκε, επειδή η κρητική “συνοδική“ επιβολή της αιρέσεως του οικουμενισμού στην Ορθόδοξη Εκκλησία και η παράβαση της Ορθόδοξης Πίστης, προκαλούν την παράβαση της εκκλησιαστικής ειρήνης και του εκκλησιαστικού συστήματος, την καταπάτηση ολόκληρης της υπόλοιπης εκκλησιαστικής παράδοσης, την εξαφάνιση και τη γελοιοποίηση του ιεραρχικού συστήματος και των πνευματικών αρχόντων – εξαιτίας της δικής τους προδοσίας της Πίστεως. Διότι, η πνευματική βαρύτητα της εκκλησιαστικής εξουσίας προέρχεται από την Ορθοδοξία της. Όταν χάσει την Ορθοδοξία και την πίστη στα Ιερά Ορθόδοξα Δόγματα, η εκκλησιαστική ιεραρχία μεταβάλλεται σε αντιεκκλησιαστική αναρχία, χάνει την βαρύτητά της και το σκοπό ύπαρξης και πράξης, δηλαδή γίνεται αιτία αναρχίας, μεγάλης βλάβης και χάους στην Εκκλησία. Η μην ορθόδοξη συνάθροιση στην Κρήτη αποτελεί τραγικό παράδειγμα και τρομερή μαρτυρία τέτοιας κατάστασης. Η κατάσταση αυτή γίνεται όλο και πιο δραματική, και η προσδοκία ότι όλα αυτά που έχουμε αναφέρει αποτελούν μόνο την αρχή αυτού του αιρετικού και καταστρεπτικού κύματος, που κινήθηκε στην συνάθροιση της Κρήτης, είναι πραγματική.

Παρά τα τραγικά αυτά γεγονότα, παρηγοριόμαστε με τα λόγια του Αγίου Αποστόλου, τα οποία εκπληρώνονται σε αυτές τις δύσκολες μέρες. Σήμερα είμαστε μάρτυρες του γεγονότος ότι, εκεί όπου πλεόνασε η αμαρτία (της αιρέσεως) υπερπερίσσεψε η χάρη (Ρωμ. 5,20) της ομολογίας. Επομένως, το υγιές μέρος του κλήρου, των πιστών και της ιεράς εκκλησιαστκής ιεραρχίας,  οδηγούμενο από την ορθόδοξη του συνείδηση, ξεσηκώθηκε για την προστασία της Ορθόδοξης Πίστεως και εναντίον της αίρεσης του οικουμενισμού και της οικουμενιστικής Ψευδοσυνόδου της Κρήτης. Η οδύνη, την οποία προκάλεσε ο οικουμενιστικός πνευματικός πυρετός της Κρήτης σε κάθε ορθόδοξη ψυχή, διευκολύνει αυτή την αφύπνιση πολλών Ορθοδόξων Χριστιανών, οι οποίοι με τα σοφά, ιερά, αγιοπατερικά και ορθόδοξα λόγια, σκληρά και με επιχειρήματα, καταδικάζουν την οικουμενιστική αίρεση. Ακόμα περισσότερο χαιρόμαστε, επειδή πολλοί δεν χρησιμοποιούν μόνο λόγια, αλλά σύμφωνα με την κανονική παράδοση της Εκκλησίας διακόπτουν τη λειτουργική και διοικητική κοινωνία με τους προκαθημένους και τους επισκόπους, που γονάτισαν μπροστά στην οικουμενιστική αίρεση, μπροστά στον σημερινό Βάαλ και μπροστά στο Χρυσό Μοσχάρι της σημερινής, αντιχριστιανικής παγκοσμιοποίησης. Οι Ορθόδοξοι διακόπτουν την κοινωνία με τους μην ορθοδόξους ψεύτικους ποιμένες, διότι είναι ενήμεροι για τα εξής – όλοι όσοι παραμένουν στην πνευματική, λειτουργική και διοικητική κοινωνία με τους οικουμενιστές, επίσης φέρουν ευθύνη για την ασεβή πράξη ομολογίας και εξάπλωσης της οικουμενιστικής αίρεσης.

Όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, που καταδικάζουν τον οικουμενισμό και διακόπτουν την κοινωνία (χωρίς αποδοχή του ακραίου σχισματικού προσανατολισμού) με οικουμενιστικούς προκαθημένους, επισκόπους και ιερείς, τους χαιρετούμε εγκάρδια σαν αληθινούς χριστιανικούς αδελφούς και σύμμαχους στο μέτωπο προστασίας της Ορθόδοξης Πίστης. Η αίρεση του οικουμενισμού αμείλικτα επιτίθεται στα ίδια τα θεμέλια της Εκκλησίας, στην εκκλησιαστική ενότητα και την συνοδικότητα, ειδικά στη συνοδικότητα μέσα στην αμετάβλητη Ορθόδοξη Πίστη. Ως εκ τούτου, με κάθε προσοχή και αφοσίωση, προσκαλούμε όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς να διατηρήσουμε την αληθινή ορθόδοξη συνοδικότητα, μέσω της δημιουργίας του ενωμένου μετώπου, στο ομολογητικό ανδραγάθημα προστασίας της Πίστεως μας. Όντας βαθιά ενήμεροι πόση ευθύνη έχουν σήμερα όλοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, πρέπει να παραμελήσουμε κάθε μηδαμινό πράγμα και όλες τις λεπτομέρειες, που δεν έχουν τον ουσιαστικό δογματικό χαρακτήρα (στην ενδεχόμενη μας διαφωνία). Βλέποντας τον ψιλό στόχο προστασίας και διατήρησης της Πίστεως και της Ορθόδοξης Εκκλησίας, πρέπει να έχουμε όχι μόνο την ενότητα στην Πίστη, αλλά και την ενότητα στη μάχη για την Πίστη. Προσκαλούμε όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς να ενωθούμε γύρω από τον ψηλό και ιερό στόχο διατήρησης της Ορθοδοξίας με βάση τα εξής δύο κριτήρια:

1. η σαφής και αναμφίβολη καταδίκη της αίρεσης του οικουμενισμού

2. η διακοπή της λειτουργικής και διοικητικής κοινωνίας (σύμφωνα με τον ΙΕʹ κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως) με τους ψεύτικους ποιμένες της εκκλησιαστικής ιεραρχίας, οι οποίοι φανερά ή σιωπηρά αποδέχονται και κηρύσσουν την αίρεση του οικουμενισμού

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι οι περιστάσεις και η κατάσταση διαφοροποιούνται στο ορθόδοξο μέτωπο μεταξύ των Τοπικών μας Εκκλησιών, όλες οι λεπτομέρειες σχετικά με τρόπο εφαρμογής των δύο αναφερόμενων κριτηρίων και των κατευθυντήριων γραμμών, πρέπει να λυθούν κατά ποιμαντική και χριστιανική συνείδηση όλων των κληρικών και των πιστών, εάν αυτοί δέχονται όλα όσα έχουμε αναφέρει. Δεν πρέπει να δώσουμε χώρο στους εχθρούς της Πίστεως, δεν πρέπει να σπαταλάμε τις δυνάμεις μας και τον καιρό στις φιλονικίες μεταξύ μας – όσον αφορά τις λεπτομέρειες που δεν έχουν δογματικό χαρακτήρα. Αλλά, μέσω της ενότητάς μας στην Ορθόδοξη Πίστη, πρέπει να κατευθύνουμε συνοδικώς όλες τις ικανότητές μας προς τη δημουργία και τη διατήρηση ενότητας στην κοινή μας μάχη για την Πίστη και την Εκκλησία, δηλαδή πρέπει να τηρούμε την ενότητα στα δύο αναφερόμενα κριτήρια – στην καταδίκη της οικουμενιστικής αίρεσης και την διακοπή της κοινωνίας με τους ψεύτικους πνευματικούς ποιμένες (οικουμενιστές), παραμένοντας πάντα εντός της Εκκλησίας, εντός των δογματικών και κανονικών της συνόρων. Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουμε από την Ιερά αυτή Συνάθροιση σε όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, οι οποίοι τηρούν την πατερική Πίστη.

Εμείς, οι Ορθόδοξοι Σέρβοι, εκτός από την προστασία της Πίστεως, ως ιερότατη μας ευθύνη (κατά την ορθόδοξη μας συνείδηση) νιώθουμε τη διατήρηση και την προστασία την ιερότατη μας περιοχή του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχίων. Επομένως, με την ευκαιρία αυτή, όπως και προηγουμένως, καταδικάζουμε την άτυχη προδοσία της Ιεράς μας Χώρας, πολύ πριν από την αντισυνταγματική και προδοτική συμφωνία των Βρυξελλών (αλλά και περαιτέρω). Καταδικάζουμε και το κάθε καθεστώς – προηγούμενο, τωρινό, και μελλοντικό, το οποίο πράττει την προδοσία αυτή, Θεός φυλάξοι! Με μεγάλη οδύνη, συμπεραίνουμε ότι από το Πατριαρχείο στο Βελιγράδι προδίδεται η Ορθόδοξη Πίστη, ενώ από το πολιτικό καθεστώς στο Βελιγράδι προδίδονται το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια. Η εκκλησιαστική εξουσία ενώθηκε με την κρατική εξουσία σε μια γενική προδοσία των πολυτιμότατων πνευματικών και υλικών θησαυρών του λαού μας, δηλαδή στην προδοσία της Εκκλησίας μας και της πατρίδας μας. Για αυτό το λόγο, ο σερβικός λαός σήμερα νιώθει τη μεγαλύτερη ντροπή και την τραγωδία, επειδή μπροστά στα δικά μας μάτια βλέπουμε πως τωρινό, κακό, αντιχριστιανικό και αντισερβικό σύνθημα “ειρήνη, ενότητα και συνεργασία“ του Πατριαρχείου στο Βελιγράδι και του κυβερνώντος καθεστώτος, βασίζεται στην προδοσία της Ορθοδοξίας, του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχίων, και ολόκληρης της Σερβίας. Τα φιλοδυτικά καθεστώτα των παγκοσμιοποιητών στο Βελιγράδι μεταβάλλονται, και το κάθε επόμενο καθεστώς πράττει ακόμα μεγαλύτερη προδοσία της Σερβίας και των εθνικών συμφερόντων, ενώ το Πατριαρχείο στο Βελιγράδι σωπαίνοντας “ευλογεί“ όλα αυτά, και γι’ αυτό ανταμείβεται με “τριάντα αργύρια“ από το καθεστώς και τους άλλους παράγοντες της παγκοσμιοποίησης. Είναι τρομερή αυτή η διπλή προδοσία των μεγαλύτερων ιερών θησαυρών αυτού του λαού, δηλαδή της ιεράς Πίστης μας και του ιερού Κοσσυφοπεδίου μας. Αλλά εμείς, συναθροισμένοι εδώ σήμερα, δεν έχουμε τη δύναμη να οδηγήσουμε τους προδότες ενοποιών της Θείας Δικαιοσύνης. Ο Θεός οδηγεί όλα ενοποιών της δικής Του Δικαιοσύνης, και γι’ αυτό, αυτή ονομάζεται Θεία Δικαιοσύνη. Θυμίζουμε ότι ο πνευματικός πατέρας του λαού μας – ο Άγιος Σάββας της Σερβίας, μας άφησε την ιερά και αμετάβλητη Ορθόδοξη Πίστη σαν κληρονομιά, και ότι οι άμεσοι του διάδοχοι, οι Άγιοι Αρχιεπίσκοποι της Σερβίας, είχαν δημιουργήσει την έδρα της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια. Για αυτό, προσκαλούμε όλους τους προδότες της Πίστης και της πατρίδας, καθώς εκείνους που φοράνε ράσα, ούτω εκείνους που κυβερνούν το κράτος (οι οποίοι χωρίς φόβο, ντροπή και δισταγμό καταστρέφουν τον πνευματικό και υλικό θησαυρό του Αγίου Σάββα της Σερβίας) να φέρουν ευθύνη μπροστά στο Θεό, μπροστά στους αγίους μας προγόνους, και μπροστά στην φωτεινή μας ιστορία. Με την ευκαιρία αυτή, τους στέλνουμε τα ίδια τα λόγια, τα οποία έστειλε ο Άγιος Νικόλαος Αχρίδος στους προηγούμενους υπογράφοντες του Κονκορδάτου με το Βατικανό από την προηγούμενη, επίσης “φιλοευρωπαϊκή“ κυβέρνηση: βαρύ είναι το χέρι του Αγίου Σάββα της Σερβίας.

Παραμένοντας στην προσευχόμενη ενότητα στο Θεό, μετά τιμής,

Ο Προκαθήμενος της προσευχόμενης, εκκλησιαστικής και λαϊκής Συνόδου στη Λόζνιτσα κοντά στο Τσάτσακ:

+ ο Επίσκοπος Ράσκας και Πριζρένης στην εξορία   Αρτέμιος

και

+ ο Χωρεπίσκοπος Σταροράσκας και Λόζνιτσας   Νικόλαος

+ ο Χωρεπίσκοπος Νοβόμπρδου και Παννονίας   Μάξιμος

+ ο Χωρεπίσκοπος Μπαραγιέβου και Χβόσνου   Ναούμ

στις 11 Ιουνίου, το έτος 2017 του ελέους του Θεού

  (μετέφρασε στα ελληνικά ο Μάρκο Πεϊκοβι)


 

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΟΜΒΩΝ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΟΜΒΩΝ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ

===================

ΚΟΣΟΒΟ 1999,ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΟΥ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝΟΣ LUKIC.

ΣΤΙΣ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ ΤΟΥ 1999 Ο ΝΕΑΡΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥ ΥΠΑΚΟΗ.

ΜΕΤΕΒΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΣΤΟ ΠΡΙΖΕΝ, ΕΠΙΣΚΕΦΤΗΚΕ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΟΠΗ ΤΟΥ ΠΡΙΖΕΝ..

ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΥΣ ΝΑΤΟΙΚΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΑΠΗΧΘΗ ΑΠΟ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΑΣΑΝΙΣΑΝ ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΟΣ..

ΤΟ ΑΓΙΟ ΤΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟ ΒΡΕΘΗΚΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΑΦΟΥ Ο ΑΓΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕ ΣΕ ΟΡΑΜΑ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΘΑΜΜΕΝΟΣ..

ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΠΙΣΩ ΠΛΕΥΡΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΡΑΣΟ ΤΟΥ, ΤΟ ΚΟΜΜΕΝΟ ΚΟΜΒΟΣΧΟΙΝΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗΣ [ΦΩΤΟ]..

Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΧΑΡΙΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΩΝ.

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΠΙΣΤΗΣΕΙ..

ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΟΣΟΥΛΜΑΝΟΣ..

ΤΟΤΕ ΤΟΥ ΕΣΠΑΣΑΝ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΧΕΡΙ, 
ΤΑ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ, 
ΤΟΝ ΚΑΡΦΩΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΕ ΜΑΧΑΙΡΙ, ΒΡΕΘΗΚΕ ΧΩΡΙΣ ΣΠΟΝΔΥΛΟΥΣ,
ΕΝΩ ΥΠΕΣΤΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟ!!!..

ΣΤΙΣ 11 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2000 ΤΟ ΑΓΙΟ ΤΟΥ ΛΕΙΨΑΝΟ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΡΤΕΜΙΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΡΑΣΚΑΣ ΚΑΙ ΠΡΙΖΡΕΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΜΕ ΤΙΜΕΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ

ΤΗΣ CMA REKA [ΜΑΥΡΟΠΟΤΑΜΟΣ] ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΗΝ ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΡΕΙΑ..

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΛΟΝΥΧΤΙΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΨΑΛΤΗΡΙ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΗΣΑΝ ΟΛΟΙ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑ ΧΑΡΙΤΩΝΑ, ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΡΑΣΚΑΣ ΚΑΙ ΠΡΙΖΡΕΝΗΣ ΑΡΤΕΜΙΟΥ: 

ΓΕΡΟΝΤΑ ΧΑΡΙΤΩΝΑ, 
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΔΕΧΘΗΚΑΜΕ ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ ΩΣ ΔΟΚΙΜΟ..
ΣΗΜΕΡΑ ΣΕ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΟΥΜΕ ΩΣ ΜΑΡΤΥΡΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ... 
ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΓΙΑ ΜΑΣ....

ΟΥΚ ΕΝ ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΟΙΣ ΝΑΟΙΣ ΚΑΤΟΙΚΕΙ Ο ΘΕΟΣ

ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΤΑΚΟΜΒΩΝ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ.
Ας καθρεπτισθουν οι δικοι μας  καθωσπρεπιστες πολυτελειας, που δεν βρισκουν χωρους και τοπους λατρειας, αλλα θελουν ναους με παγχρυσους τρουλλους και επαργυρα ή φιλντισενια τεμπλα!!!!
Αυτος ειναι ο λαος του Θεου, εδω κατοικει ο Θεος, στα αντισκηνα και στις αχειροκαλυβες  και εδω αναπαυεται το Εσφαγμενον Αρνιον του Θεου.

Σεβαστοι Νεοαποτειχισμενοι Πατερες της ημεριδας του Ωραιοκαστρου, αλλα και σεις οι Παλαιοαποτειχισμενοι, γιατι κανατε περα αυτον τον Αγιωτατο επισκοπο ΑΡΤΕΜΙο, που διωχθηκε και διωκεται για την Πιστι του Κυριου; Γιατι; Σας τιθεται το ερωτημα και οφειλετε να απαντησετε.

Σεβαστοι Νεοαποτειχισμενοι Πατερες της ημεριδας του Ωραιοκαστρου, αλλα και σεις οι Παλαιοαποτειχισμενοι, γιατι κανατε περα αυτον τον Αγιωτατο επισκοπο ΑΡΤΕΜΙO, που διωχθηκε και διωκεται για την Πιστι του Κυριου;

Γιατι;

Σας τιθεται το ερωτημα και οφειλετε να απαντησετε.

Ακομα και αν παραδεχθουμε οτι εκαμε καποια υπερβασι (για το ζητημα των χωρεπισκοπων  που σηκωνει πολυ συζητησι το ζητημα, στη σημερινη εποχη της φοβερης εξαπλωσης της Σατανικης Παναιρεσης του Οικουμενισμου) αυτο νομιζουμε ειναι ζητημα θεραπευσιμο και ου προς θανατον και χρειαζεται απο την πλευρα σας να καμετε την δικη σας παραβλεψι.

Ειναι κριμα παντως που, απο μια τετοια μοναδικη στην ιστορια εκδηλωσι, να απουσιαζει ο πρωτος Ομολογητης Επισκοπος που εδω και πολλα χρονια καταταλαιπωρειται, οσον ουδεις αλλος για την Ορθοδοξη Πιστι απο τους Αναισχυντους Οικουμενιστες Πανθρησκειαστες της Σερβικης ΛΗΣΤΟΣΥΜΜΟΡΙΑΣ.

Στη συνεχεια δημοσιευουμε επιστολη του πατρος Γεωργιου Μεταλληνου για να ελεγχθειτε ΟΛΟΙ ΣΑΣ, για την ασυγχωρητη αυτη παραλειψι σας.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΕΡΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

ΕΝΑΝΤΙΟΝ 

ΕΝΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΤΡΟΣ

Εχω μελετήσει και εχω διαπιστώσει ότι πρόκειται περί εγκλήματος εναντίον ενός Ορθοδόξου πατρός που αποδεικνύει ότι ο π. Αρτέμιος Ραντοσλάγιεβιτς είναι πραγματικά Πατερικός και επειδή είναι Πατερικός και στηρίζει την Ορθόδοξη Πίστι και Παράδοσι γι’ αυτό το λόγο και πολεμείται.

Ο Οικουμενισμός είναι από πίσω.

Και όταν ο όσιος πατήρ Ιουστίνος Πόποβιτς εδιώκετο και ήταν έγκλειστος στη Μονή Τσέλιε, κάποια πνευματικά του παιδιά - το λέγω με μεγάλη λύπη - φαίνεται ότι δεν ήσαν κοντά του( ΟΜΟΛΟΓΙΑ: Ο π. Γεωργιος εννοει τους υποκριτικους συμμοριτες Μπουλοβιτς, Γιεφτις και Ραντοβιτς) αλλά ήσαν κοντά σε άλλους παράγοντες, όπως αποδεικνύουν σήμερα οι παπικες συναναστροφές, οι τελετές, αρτοκλασίες και άλλες μυστηριοειδείς πράξεις, ευτυχως δεν είναι μυστήρια ακόμα, αλλά πράξεις με παπικους επισκόπους κλπ 

Δεν είναι πάθος και μίσος αυτό που λέμε αλλά είναι αγάπη και πόνος για το έργο των Αγίων Πατέρων μας.

Αγαπάμε όλους όπως αγαπάμε τους ασθενείς αλλά όχι την αρρωστεια.

Αντί λοιπόν να βοηθούμε τους ανθρώπους αυτούς να βρούν το δρόμο της Αληθείας, που δεν είναι η Ορθοδοξία η δική μου, προς Θεού, εγώ είμαι χειρότερος πάντων και το πιστεύω δόξα τω Θεώ, αλλά είναι η Ορθοδοξία των Αγίων μας, της Θεοτόκου, του προστάτου μου από τα παιδικά μου χρόνια του αγίου Σπυρίδωνος, του αγίου Γερασίμου, αυτή  είναι Ορθόδοξια.

Αν δεν βρεθούν όλοι εκείνοι, ένωσι και ενότητα δεν μπορεί να υπάρξη.

Για όλα αυτά διώκεται για την Ορθοδοξία του ο π. Αρτέμιος και όλα τα αλλα είναι μωρίες και συκοφαντίες και κατάχρησι δεν εκανε ο καλόγηρος π. Αρτέμιος για να φάη και να πιή και να κλέψη.

Και από την άλλη πλευρά που πρέπει να τονίσω διώκονται διότι είναι ο πρωτος και μόνος αυτή τη στιγμή Σέρβος επίσκοπος ο οποίος υπέγραψε την Ομολογία Πίστεως κατά της Παναιρεσης του Οικουμενισμού.

Όπως εδώ ο άγιος Πειραιώς, ο αγιος Αιτωλοακαρνανίας, ο Κυθηρων, καποιος άλλος συνάδελφος τους που μετα ανήρεσε την υπογραφή του, ο Θεός να τον φωτίση να επιστρέψη, και ξέρετε ξαπλώθηκε η Ομολογία Πίστεως στη Ρουμανία, με έχουν καλέσει και με καλούν πάλι τώρα για συνέδρια κλπ κυρίως για ομιλίες μαζί με τον κ.Τσελεγγιδη, με τον π. Θεόδωριο Ζήση, οπότε βλέπετε ότι ο λόγος του Θεού ου δέδεται.

Αυτός είναι ο λόγος, μάλλον ο διπλός λόγος που διώκεται ο πατήρ Αρτέμιος και ας ευχόμεθα ολοι να τον βοηθησουμε και ο Θεός να τον βοηθήση αλλα και εμείς να τον συμπαριστάμεθα  διότι βοηθώντας τον π. Αρτέμιο βοηθούμε ην Ορθοδοξία εν Σερβία.