Επικίνδυνη η εξαγγελία του πρωθυπουργού για την σεξουαλική αγωγή στα σχολεία

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

1. Τά σκουπίδια τῆς Ἀμερικῆς καί τῆς Εὐρώπης στήν Παιδεία

Τήν προπερασμένη ἑβδομάδα στήν πρό ἡμερησίας διατάξεως συζήτηση πού ἔγινε στήν Βουλή (25-2-2021), μέ ἀφορμή τά σκάνδαλα παιδεραστίας, ἐξήγγειλε ὁ πρωθυπουργός ὡς θεραπευτικό μέσο τῆς βρώμικης αὐτῆς διαστροφῆς τήν εἰσαγωγή στά σχολεῖα τοῦ μαθήματος τῆς σεξουαλικῆς ἀγωγῆς. Δέν εἶναι καινούργια αὐτή ἡ πρόταση. Εἶχε προγραμματισθῆ ἀπό τό Ὑπουργεῖο Παιδείας περί τό τέλος τῆς δεκαετίας τοῦ 1990 ἐπί πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη, ἀλλά οἱ ἑπόμενες κυβερνήσεις, ἀριστερές καί δεξιές, δέν τόλμησαν νά τήν ὑλοποιήσουν, προφανῶς γιατί ἔκριναν ὅτι ἡ ἀνώριμη κατ᾽ αὐτούς ἑλληνική κοινωνία θά ἀντιδροῦσε καί θά ὑπῆρχε ἔτσι ἀνάλογο πολιτικό κόστος. Δέν τό ἐτόλμησε οὔτε ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου, ἀπό τήν πολιτική ἐπικράτηση τοῦ ὁποίου ἄρχισε νά ξηλώνεται ὅ,τι παραδοσιακό καί ἑλληνορθόδοξο διασώθηκε στήν παιδεία καί στήν κοινωνία καί νά εἰσάγονται ὅλα τά σκουπίδια τῆς Ἀμερικῆς καί τῆς Εὐρώπης. Πλούσιοι κολλεγιόπαιδες ὀλίγων οἰκογενειῶν, οἱ ὁποῖες κυριαρχοῦν σταθερά στήν πολιτική ζωή τοῦ τόπου, στά ἀκριβά ξένα σχολεῖα πού ἐφοίτησαν, ἀλλά καί στό οἰκογενεικακό τους περιβάλλον, δέν εἶχαν τήν εὐκαιρία νά μάθουν καί νά ζήσουν τίς πολύτιμες καί διαχρονικά ὑγιεῖς παιδαγωγικές ἀρχές τοῦ Ἑλληνορθόδοξου πολιτισμοῦ, ἀρρώστησαν πνευματικά καί πολιτιστικά ἀπό ἐπικίνδυνους ἰούς καί μεταδίδουν ἀφύλακτοι, χωρίς τέστ καί ἰχνηλατήσεις, τήν πνευματική λοίμωξη τοῦ πανσεξουαλισμοῦ, ἰδιαίτερα στήν νεότητα, πού εἶναι εὐόλισθη καί ἐπιρρεπής στούς νεωτερισμούς καί στίς ἀνατροπές. Μέ φρίκη καί ἀηδία ἐνθυμούμαστε οἱ παλαιότεροι ὅτι, στίς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ 1980, ὅταν τό σφριγηλό καί πνευματικά καταστροφικό ΠΑΣΟΚ ἀνέλαβε τήν διακυβέρνηση τῆς χώρας, ἱδρύθηκε στό Ὑπουργεῖο Παιδείας ὑφυπουργεῖο «Νέας Γενιᾶς» μέ ὑφυπουργό τόν Κώστα Λαλιώτη, στά πλαίσια τοῦ ὁποίου ἱδρύθηκε καί τό «Ἐθνικό Ἵδρυμα Νεότητος». Τό ἵδρυμα αὐτό ἐξέδιδε μέ κρατικά κονδύλια τό περιοδικό «ΕΚΦΡΑΣΗ», ὅπου στό τεῦχος 1, τόν Μάρτιο τοῦ 1983, δημοσιευόταν ἄρθρο τοῦ Σπ. Χ. (φοβόταν νά γράψει ὁλόκληρο τό ὄνομά του), ὁ ὁποῖος ἀνάμεσα σέ ἄλα ἔγραφε, ἀπευθυνόμενος πρός τούς νέους: «Κάντε ἔρωτα ὅποτε θέλετε, ὅπου θέλετε καί μέ ὅποιον θέλετε, ἀκόμα καί μέ τούς γονεῖς σας ἤ τ᾽ ἀδέλφια σας»!!! Γιατί τώρα δεξιοί καί ἀριστεροί ἐξανίστανται γιά τό φούντωμα τῆς παιδεραστίας καί τῆς ἐρωτικῆς βίας καί ἀνωμαλίας;

2. Σέ ἀργία καί ἀνυποληψία τό Εὐαγγέλιο καί ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑ ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΟΥΣ 8

ΝΕΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑ: ΓΕΡΩΝ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ, ΕΜΠΕΙΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ

Του κυρίου Γεωργίου Ιωάννου Καραλή.

 Διδάκτορος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Γένοβας. Πανεπιστήμιον Ρώμης Tor Vergata.

Πρόεδρος ανοιχτού Πανεπιστημίου Ραπάλλο Γένοβας

ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ:  Πέρασε αρκετός καιρός από τότε που κάναμε τον προηγούμενο διάλογό μας

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ:  Ναι είναι αλήθεια, αλλά θα έπρεπε να περάσει και η περίοδος των διακοπών.

ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Έμεινες στην δουλειά σου ή πήγες πουθενά; Πιστεύω πως θα πέρασες τον καιρό σου διαβάζοντας Πατέρες της Εκκλησίας στην προσπάθειά σου να αποδείξεις ότι η νέα θεολογία βρίσκεται στους αντίποδες της πατερικής θεολογίας!

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ:  Σίγουρα η θεολογία του προσώπου έτσι όπως εκφράστηκε από τον Σεβασμιώτατον Ιωάννη Περγάμου και τον κύριο Γιανναρά στην Ελλάδα δεν έχει καμμία σχέση με την πατερική παράδοση. Άλλωστε αυτό το συζητήσαμε σε προηγούμενους διαλόγους μας και δεν θα ήταν καλό να το επαναλάβουμε.

 ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Έχεις δίκιο. Αδυνατώ όμως να καταλάβω την προσπάθειά σου να επιμένεις τυφλά σε μιά παράδοση. Η κάθε παράδοση θα πρέπει να εκφράζεται με καλύτερο τρόπο για να γίνει πιο κατανοητή από τον άνθρωπο της σημερινής εποχής. Τώρα αν επαναδιατυπωθούν και ορισμένα δόγματα περαιτέρω γιατί αυτό θα πρέπει να ανησυχεί τόσο εσάς τους παραδοσιακούς ορθοδόξους, γιατί θα πρέπει να βλέπετε αλλοιώσεις και επιδράσεις δυτικής παράδοσης;

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ:  Όλη αυτή η προσπάθεια συγγραφής της ορθοδόξου παραδόσεως δια της θεολογίας του προσώπου είναι καθαρά στους αντίποδες της πατερικής παραδόσεως και των δογμάτων της ορθοδοξίας έτσι όπως εκφράστηκαν στις οικουμενικές συνόδους. Είναι μια οικουμενιστική θεολογία που έχει τον απώτερο σκοπό σχετικοποιώντας την ορθόδοξη παράδοση  να ενώσει όλους τους χριστιανούς, χωρίς δόγμα. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πολλοί οικουμενιστές στο εξωτερικό ισχυρίζονται: «Αν θέλουμε να ενωθούν όλοι οι «χριστιανοί» θα πρέπει ορθόδοξοι, «καθολικοί» και προτεστάντες να αποδογματοποιηθούν παντελώς για να ξεπεράσουν όλες τις διαφορές που δημιουργήθηκαν τους προηγούμενους αιώνες και που θα παραμείνουν αγεφύρωτες». [1] Εκείνο βέβαια που θα πρέπει να μείνει οριστικά και αμετάκλητα, χωρίς να αμβισβητείται από κανένα, θα είναι η μορφή της εκκλησιαστικής ιεραρχίας σε ανατολή και δύση όπως αυτή ιστορικά εξελίχθηκε οδηγώντας στον καθολικό πρώτο που  είναι στην παγκόσμιο εκκλησία ο πάπας της Ρώμης και στην καθ᾽ημάς ανατολή ο πατριάρχης της Κωσταντινουπόλεως - ο οποίος  έρχεται δεύτερος μετά τον πάπα της Ρώμης!!! Κατά συνέπεια  επειδη τα ορθόδοξα δόγματα θα έχουν εξελιχθεί και απλοποιηθεί -  έτσι όπως στον οικουμενισμό συμφέρει, ώστε να μην υπάρχουν διαιρέσεις -  ο ορθόδοξος πιστός δεν θα μπορέσει ποτέ να τα αμφισβητήσει και σε κανένα χριστιανό σε δύση ή ανατολή  θα υπάρξει ποτέ η παραμικρή διάθεση να αμφισβητήσει την εκκλησιαστική ιεραρχία και την ένωση όλων των “χριστιανών» ανεξαρτήτου πίστεως.!!! Φίλτατε αν  δεχθούμε όλη αυτή την προσπάθεια των οικουμενιστών η οποία συνδυάζεται με την  νέα συγγραφή της ορθοδόξου θεολογίας, τότε δεν θα μείνει τίποτε το σταθερό. Θ᾽ανοίξουν οι ασκοί του αιόλου και ο κάθε θεολόγος θα εκφράζεται όπως αυτός θέλει, όπως συμβαίνει ήδη στην δύση. Σε  λίγο χρονικό διάστημα θα χρειστεί να ξαναγράψουμε το ευαγγέλιο ή να  διορθώσουμε τα σημεία που δεν συμφωνούν με το πνεύμα της νέας θεολογίας.

ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Είσαι πολύ απόλυτος. Ξεχνάς ότι υπάρχουν και οικουμενικοί σύνοδοι στην ορθόδοξο παράδοση και ο πρώτος που είναι ο Πατριάρχης της Κωσταντινούπολης. Όλοι αυτοί οι θεσμοί εγγυούνται ότι η νέα θεολογία, όπως εσύ την αποκαλείς, αυτή της θεολογίας του προσώπου είναι μέσα στα πλαίσια της πατερικής παραδόσεως.

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ:  Δεν σου προκύπτει ότι μέσα στην ιστορία της ορθοδόξου παράδόσως υπήρξαν και πολλοί ψευτοσύνοδοι, τις οποίες οι Πατέρες της Εκκλησίας καταπολέμησαν με σθένος, με  αυτοθυσία καθώς και ότι ο Πατριαρχικός θρόνος του πρώτου όπως τον αποκαλείς ,πού είναι αυτός της Κωσταντινουπόλεως, είχε παλλάκις καταληφθεί από αιρετικούς στο παρελθόν; Ο Νεστόριος για παράδειγμα ήταν Πατριάρχης της Κωσταντινούπολης, αλλά και μέγας αιρετικός του παρελθόντος! Όταν κατεδικάσθη από τους Πατέρες κανένας δεν είπε: “Δεν μπορεί να καταδικασθεί γιατί είναι πρώτος και ο πρώτος δεν μπορεί να πέσει στην αίρεση γιατί έτσι θα χάσουμε κάθε εγγύηση ότι κινούμαστε μέσα στο πλαίσιο της πατερικής Παραδόσεως”. Αντιθέτως οι Πατέρες καταπολέμησαν  ψευτοσυνόδους που είχαν την πλειοψηφία των επισκόπων στην επικράτεια και  ισχυρίσθηκαν ότι ο “πρώτος» δηλαδή ο Νεστόριος θα πρέπει να καταδικασθεί, γιατί αυτά που ισχυριζόταν δεν ανήκαν στην ορθόδοξη παράδοση.

ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Ναι συμφωνώ απόλυτα. Οι Πατέρες της Εκκλησίας είχαν την εμπειρία να κάνουν αυτό που έκαναν γιατί ήταν ενωμένοι με την χάρη του Αγίου Πνεύματος. Οι χαρισματικοί Γέροντες, οι Πατέρες της Εκλησίας, ήταν αυτοι που έδωσαν, παραλλήλως προς την συνοδικότητα,  μια επιπλέων  επισφράγιση  για την ορθότητα της ορθοδόξου παραδόσεως όπως αυτή εκφράσθηκε από τις οικουμενικές συνόδους. Δηλαδή για να συγκεφαλαιώσουμε η επισφράγιση για τον ορθότητα των θεολογικών απόψεων δίνεται από τις οικουμενικές συνόδους, που έχουν επικεφαλής τον πρώτον της Κωσταντινουπόλεως  και από τους Γέροντας που έχουν εξουσία από το  Άγιο Πνεύμα ώστε  να κρίνουν. Η θεολογία του προσώπου σήμερα όπως αυτή εκφράσθηκε στη Ελλάδα από τον κύριον Γιανναρά και τον Μητροπολίτη Περγάμου κύριον Ζηζιούλια, αναγνωρίσθηκε επίσημα, κατοχυρώθηκε από μια πανορθόδοξη σύνοδο στο Κολυμπάρι της Κρήτης, από τον πρώτον που είναι ο Πατριάρχης της Κωσταντινούπολης και από τον ύστατον των Γερόντων-Πατέρων, δηλαδή τον πατέρα Σωφρόνιο του Έσσεξ, όπως ρητώς ο ίδιος γέροντας απεκάλεσε τον εαυτό του σε ανέκδοτη επιστολή προς πιστό. Δεν ξέρω αν το γνωρίζεις αλλά υπάρχει ένα βιβλίο του γέροντος: «Οψόμεθα τον Θεόν καθώς εστί». Αν θα διαβάσεις αυτό το βιβλίο, το οποίον έχει μεγάλη βαθύτητα, στην σελίδα 293 υπάρχει ένα κεφάλαιο υπό τον τίτλον: «Περί της υποστατικής αρχής». Εκεί διαφαίνεται ξεκάθαρα  ότι όλα όσα ισχυρίζεται ο Μητροπολίτης Περγάμου είναι ακριβώς τα ίδια με το  προαναφερθέν κεφάλαιο  του Σωφρονίου. Θα ήθελα  κάνοντας τον διάλογο μαζί σου ν᾽ακούσω την γνώμη σου.

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ: Ναι πολύ ευχαρίστως να το συζητήσουμε αλλά πρώτα θα ήθελα να επισημάνω την προσοχή σου σ᾽ένα σημείο που εσύ καθώς και το πνεύμα της σημερινής θεολογίας θεωρείτε δεδομένο, αλλά στην πραγματικότητα χρήζει ιδιαιτέρας προσοχής. Ταυτίζεις τους Γέροντες με τους Πατέρες της Εκκλησία αλλά για μένα αυτή η ταύτιση δεν είναι και τόσο θεμιτή. Γιατί ο κάθε Γέροντας της σημερινής εποχής να είναι απαραιτήτως και Πατέρας της Εκκλησίας;

ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Μα ποιό είναι το πρόβλημά σου; Όταν μιλάω για γέροντας μιλάω για τους σημερινούς χαρισματικούς γέροντας με   προορατικά, προφητικά και θεραπευτικά χαρίσματα. Αυτά είναι τα χαρίσματα του αγίου Πνεύματος. Κατά συνέπεια οι Γέροντες είναι οι πνευματοκίνητοι και πνευματοφόροι άγιοι της Εκκλησίας μας. Είναι αυτοί που θα μας πουν αν η επαναδιατύπωση του δόγματος που θεωρείται αναγκαία στον σημερινό κόσμο είναι μέσα στο πνεύμα της ορθοδοξίας, μαζί βέβαια με τις οικουμενικές συνόδους και τον θεσμό του πρώτου. Νόμιζα ότι σ᾽αυτό το σημείο δεν είχαμε καμμιά διαφορά κι᾽εσύ μιλάς για θεοφόρους αγίους κι᾽εσύ δέχεσαι ότι οι Πνευματοκίνητοι άγιοι είναι οι φορείς της ορθοδόξου παραδόσεως και τελικοι κριτές της θεολογικής ορθότητος επειδή είναι τα πάγχρυσα στόματα του Αγίου Πνεύματος. Σε άκουσα συχνά να ισχυρίζεσαι ότι η κάθε σύνοδος αν θέλει να εκφράζεται ορθοδόξως θα πρέπει να δίνει φωνή στο Άγιο Πνεύμα και δίνεται φωνή στο άγιο Πνεύμα αν υπάρχουν στόματα θεουμένων ανθρώπων γιατί χωρίς αυτά τα στόματα δεν δίνεται φωνή στο Πνεύμα το Άγιο. Ισχυρίζεσαι ακόμη πιο δυνατά ότι η κάθε οικουμενική σύνοδος η απαρτιζόμενη από το πλήθος των ιεραρχών ή αρχιεπισκόπων δεν αρκεί για να γίνει Αγία και Μεγάλη αν δεν αποφανθεί το Άγιο Πνεύμα δια μέσου αυτών των στομάτων. Τώρα γιατί τα βάζεις με τους Γέροντες και γίνεσαι αγιομάχος και Πνευματομάχος;

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ: Η φωνή του Αγίου Πνεύματος, τα πάγχρυσα στόματα του Λόγου, το καύχημα της Εκκλησίας, είναι οι θεοφόροι Άγιοι οι οποίοι όχι μόνο έζησαν την κατά Χριστόν ζωή, αλλά και δογμάτισαν ορθοδόξως και σε συμφωνία με τους Πατέρες και Διδασκάλους όλων των εποχών. Γι᾽αυτό είναι οι εκφραστές της ορθοδόξου πίστεως και ονομάζονται πάγχρυσα στόματα του Λόγου. Ορισμένοι από τους σημερινούς γέροντες εμφανίζονται να διαθέτουν ορισμένα χαρίσματα όπως η προφητεία, ιάματα και διάφορα θαύματα- όλα αυτά από μόνα τους δεν συνιστούν κριτήριον ορθοδοξίας - και αποφεύγουν να συζητούν για τα δόγματα της εκκλησίας τα οποία τα θεωρούν “υψηλά ζητήματα» και τους μόνους αρμοδίους περί αυτών αποκλειστικά τους ακαδημαϊκούς θεολόγους. Όταν καμμιά φορά  εκφράζονται δογματικά υπάρχει μεγάλη ασάφεια και  ισχυρίζονται θεολογίες που είναι ενάντιες με αυτά που δογμάτισαν οι θεοφόροι Πατέρες!!

AΠΑΝΤΗΣΙ   ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΑ ΟΧΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΥΝΕΙΣΑΚΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΨΕΥΤΟΑΓΙΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΤΟΥ ΕΣΣΕΞ.

Του  κ. Κυρίου Γεωργίου Ιωάννου Καραλή

Πυρηνικού ιατρού.

 Διδάκτορος Πανεπιστημίου Γένοβα,

Υπεύθυνος τμήματος Πυρηνικής Ιατρικής της Alliance Medical  στην πόλη της Γένοβας

Πανεπιστήμιον Ρώμης Tor Vergata.

Ο αιρετικος Συνεισακτος Οικουμενιστης Σωφρονιος του Εσσεξ ο ηγαπημενος ...αγιος του συγχρονου Οικουμενισμου.

Καλογηροι μαζι με καλογρηες στο ιδιο μοναστηρι, ολη μερα μαζι, συντρωγουν, συνπινουν, συναναστρεφονται ολημερις λες και ειναι καπηλιο συμφυρομενων ανδρων και  γυναικων.
Αυτος ηταν ο Ψευτοαγιος Σωφρονιος, νοθευσε την αγια μας Ορθοδοξια με τους Οικουμενιστικους νεωτερισμους του.
Αυτο το αισχος αφησε σαν παρακαταθηκη στα εκγονα του.
Και ιδου που ο Βετερανος Οικουμενιστης Βαρθολομαιος εφτασε στην καταντια να τον ανακηρυξη σε αγιο.
Για να μας μαγαριση.

Το τελευταιο μερος.
Θα ακολουθηση: ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑ ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΟΥΣ 8

ΝΕΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑ: ΓΕΡΩΝ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ, ΕΜΠΕΙΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ

Ωραία λοιπόν συνεχίζουμε για να ξεδιαλύνουμε το μπέρδεμα: στην πρώτη σας ερώτηση όταν αναφερόσασθε στον ίδιο τον Θεό με ρωτούσατε αν σφάλλει ο Σωφρόνιος που τον θεωρεί απολύτως πραγματοποιημένο όν. Είδαμε όμως ότι χρησιμοποιώντας την μέθοδο των Πατέρων αυτή η ερώτηση δεν μπορεί να τεθεί για το μη ον, δηλαδή για την υπερούσιο κρυφιότητα, τότε γιατί την διατυπώνει ο Σωφρόνιος και κυρίως πού την θέτει; Η μόνη απάντηση που μπορείτε να δώσετε με συνέπεια είναι ότι αφού η Ουσία είναι υπερούσια, δηλαδή το μη όν, αυτή η διατύπωση τίθεται μονο για την Άκτιστη Ενέγεια του Θεού, η οποία κατά τον Πατέρα Σωφρόνιο γίνεται και γνωστή και μεθεκτή. Κατά συνέπεια - πάντα  κατά τον Π. Σωφρόνιο -  η Άκτιστη Ενέργεια του Ακτίστου Θεού καθίσταται γνωστή και μπορεί να εφαρμοστεί επ' Αυτης η Αριστοτελική μέθοδος και ερευνα.

Για τους Πατέρες όμως αυτό που ισχύει για την Ουσία του Θεού ισχύει και για την Ενέργεια. Άγνωστη η ουσία του Θεού γιατί  είναι μη όν (κρυφιότης) αλλά  παντελώς άγνωστη και η Ενέργειά Του. Δεν υπάρχει όπως σας εξήγησα στην πρώτη μου απάντηση analogia entis ούτε για την Άκτιστο Ενέγεια του Θεού στην οποία μόνο μπορούμε να μετέχουμε χωρίς να Την γνωρίζουμε με διανοητική διαδικασία και σας έδωσα και κείμενα Πατέρων να μελετήσετε. Κατά τους Πατέρες όχι μόνο η ουσία του Θεού είναι παντελώς άγνωστη αλλά και η Άκτιστος Ενέργεια, είναι "άρρητα ρήματα". Μεταξύ κτιστού και Ακτίστου δεν υπάρχει analogia entis. Υπάρχει μόνο απαραιτητη ή ενδεχομενη μετοχή και τίποτε παραπάνω. Γιατί λοιπόν ο π. Σωφρόνιος ισχυρίζεται ότι:  Ἡ Ἐνέργεια εἶναι δυνατὸν νὰ καταστεῖ γνωστὴ καὶ μεθεκτή. Τί εννοεί με το γνωστή; Ότι μπορεί να γνωριστεί με διαλεκτικό συλλογισμό; γι᾽αυτό αποδεχεται κατα συνεπεια τον αριστοτελισμό και τον Θωμισμό και ισχυρίζεται ότι ο Θεός "παρουσιάζεται στὰ κτιστὰ πνεύματα ποὺ Τον βλέπουν ὡς Καθαρὸ Δεδομένο. Ὡς Ὂν ἀπολύτως πραγματοποιημένο, ἄρα ὡς πραγματικότητα ἀπόλυτη ἢ τέλεια ἔκφραση τῆς Οὐσίας τὸ θεῖο Εἶναι ἀποκλείει τὴν παρουσία μέσα Του δυνατοτήτων μὴ πραγματοποιημένων καί, ἑπομένως, μπορεῖ νὰ ὁρισθεῖ ὡς Καθαρὰ Ἐνέργεια. Δηλαδή κατά τον π. Σωφρόνιο  για τα κτιστά πνεύματα ο Θεός εμφανίζεται και ως καθαρό δεδομένο και ἐξ ὁλοκλήρου ἀκατάληπτος, ἀνονόμαστος, ἀκοινώνητος καὶ ἀμέτοχος γιὰ τὸ κτίσμα. Και το ένα και το αντίθετό του. Άντε κανείς να βγάλει άκρη.

Χρησιμοποιείτε λοιπόν και σεις και εκείνος τον Θωμισμό για να προσπελάσετε την Άκτιστον Ενέργεια του Θεού και προσπαθείτε με αυτήν την αντιπατερική μεθοδο να δώσετε απαντήσεις; Αξιότιμε κύριε Περσυνάκη αν η Ακτιστη Ενέργεια του Θεού γνωρίζεται με θωμιστική και αριστοτελική μέθοδο τότε έχει απόλυτο δίκιο ο Ακινάτης ο οποίος ισχυρίζεται ότι δια των στοχασμών κυρίως γνωρίζουμε τον Θεό και λιγώτερο δια της μετοχής.

Όταν μιλάμε στην Ορθόδοξη παράδοση για διάκριση μεταξύ ουσίας και ενεργείας στον Θεό, εννοούμε την φυσική ενέργεια της ουσίας Του, η οποία πηγάζει μεν αλλα και διακρίνεται από την ουσία του Θεού. Αλλά η φυσική αυτη ενέργεια της ουσίας του Θεού δεν είναι κάτι το απολύτως διαφορετικό και ξεχωριστό από την ουσία του Θεού. Δεν είναι άλλη πραγματικότητα η ουσία Του και άλλη η ενέργεια της ουσίας Του. Όμως ορισμένοι ορθόδοξοι θεολόγοι μιλάνε για την ενέργεια του Θεού σαν να είναι κάτι  ουσιωδώς διαφορετικό από την ουσία του Θεού. Λένε δηλαδή ότι άλλη είναι η ουσία του Θεού και άλλη είναι η ενέργεια της ουσίας.

Πράγματι αυτήν την εντύπωση μπορεί να αποκομίσει κάποιος, όταν διαβάζει τους Πατέρες, ότι δηλαδή άλλο πράγμα είναι η ουσία και άλλο η ενέργεια του Θεού. Όμως εκφράζονται έτσι οι Πατέρες μόνο για να τονίσουν την διάκριση μεταξύ ουσίας και ενεργείας στον Θεό. Εκείνο όμως που αυτοί οι θεολόγοι δεν παρατηρούν είναι ότι οι Πατέρες λένε ότι η ενέργεια του Θεού είναι φυσική ενέργεια της ουσίας ή Φυσεως του Θεού, δηλαδή ότι είναι ουσιώδης ενέργεια. Γι’ αυτήν την φυσική ενέργεια της ουσίας μιλάνε οι ΠατέρεςΤο άλλο που τονίζουν οι Πατέρες είναι ότι αυτή η φυσική ενέργεια της ουσίας του Θεού, όπως και η ουσία του Θεού, είναι απολύτως απλή. Αυτή όμως η μία απλή ενέργεια μερίζεται αμερίστως εν μεριστοίς. Τι σημαίνει αυτό; Εξ απόψεως της λογικης των αντιθέσεων του Αριστοτέλους αυτό είναι μία ανοησία. Διότι τι σημαίνει λογικά, οτι μερίζεται αμερίστως εν μεριστοίς; Δηλαδή τι σημαίνει ότι αυτή η ενέργεια κομματιάζεται χωρίς να κομματιάζεται; Πώς δηλαδή κάτι μπορεί να γίνεται πολλά και ταυτόχρονα να παραμένει ένα; Όμως όντως αυτή η απλή ενέργεια μερίζεται αμερίστως εν μεριστοίς! Το λένε οι Πατέρες αυτό το πράγμα. Το λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Αλλά η ίδια έκφραση υπάρχει και στον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, καθώς και στον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά. Όλοι τους λένε ότι αυτή η απλή ενέργεια πολλαπλασιάζεται. Πώς; Απολλαπλασιάστως. Πού; Εν τοις πολλοίς.

Τι σημαίνει όμως αυτό; Σημαίνει ότι, όταν ο προφήτης έλθει σε θέωση, βλέπει ότι η ενέργεια του Θεού υπάρχει μέσα σε όλα τα κτίσματα. Μία είναι η ενέργεια του Θεού, αλλά με πολλά αποτελέσματα. Και η μία αυτή ενέργεια, παραμενει σε κάθε τι μία ενέργεια. Και μέσα σε κάθε μία από αυτές τις ενέργειες όλος ο Θεός είναι παρών!

Ο Θεός, όταν δημιουργεί τον κόσμον, δημιουργεί τον κόσμον όχι κατ’ ουσίαν, αλλά κατ’ ενέργειαν και κατά βούλησιν. Οπότε υπάρχει ένωση της ακτίστου ενεργείας του Θεού με τα κτίσματα.

Η ενέργεια του Θεού είναι απλή. Διακρίνεται όμως σε δημιουργική ενέργεια του Θεού, σε προνοητική (συντηρητική των κτισματων) ενέργεια του Θεού, σε καθαρτική ενέργεια του Θεού, σε φωτιστική ενέργεια του Θεού, σε θεωτική ενέργεια του Θεού. Μεταξύ αυτών των μορφών της μίας και μόνης ενεργείας του Θεού δεν υπάρχει ταυτότης. Αν υπήρχε ταυτότης, τότε όλα τα κτίσματα θα μετείχαν π.χ. στην θεωτική ενέργεια του Θεού. Τι θα εσήμαινε όμως αυτό; Ότι όλα τα κτίσματα θα έβλεπαν τον Θεόν. Πώς το ξέρουμε όμως ότι δεν υπάρχει ταυτότης; Από την εμπειρία της Θείας Χάριτος η Εκκλησία ξέρει πολύ καλά ότι η φωτιστική π.χ. ενέργεια του Θεού δεν είναι το ίδιο με την θεωτική ενέργεια του Θεού. Γιατί; Διότι εκείνοι που φθάνουν στην θέωση είναι οι Άγιοι. Οι άλλοι δεν φθάνουν στην θέωση.

Οπότε το μερίζεται εν μεριστοίς δεν σημαίνει ότι αυτό που είναι μεγάλο (ο Θεός) μεριζόμενο, γίνεται μικρό, ότι λιγοστεύει δηλαδή ο Θεός.

Όπως θα καταλάβατε λοιπόν η Άκτιστη Ενέργεια του Ακτίστου Θεού δεν καθίσταται γνωστή με διανοητική διαδικασία όπως φαντάζεται ο π. Σωφρόνιος. Εκτός και αν δεν κατάλαβα καλά τι εννοεί καθίσταται γνωστή. Περιμένω επεξηγήσεις.

Για την Παλαιά Διαθήκη δεν μου απαντήσατε αν οι προφήτες που είχαν θεοπτία εβλεπαν κατα την θεοπτία τον Θεό να έχει μία μόνον υπόσταση, οπότε στην Καινή Διαθήκη ξαφνικά τριπλασιάστηκε. Δεν μου απαντήσατε αν η Παλαιά Διαθήκη αποκαλύπτει ένα Θεό με μίαν υπόσταση και η Καινή Διαθήκη ένα Θεό με τρεις υποστάσεις. Δηλαδή στην Παλαιά Διαθήκη η θεοπτία των Προφητών είναι διαφορετική από την θεοπτία των Αγίων της Καινής Διαθήκης;  O Θεός εμφανίζεται διαφορετικά στις δύο Διαθήκες όπως ισχυρίζεται ο π. Σωφρόνιος και οι θεολόγοι της δύσεως; Εγώ όμως ξέρω ότι: