«Καρποφόρησε καθόλου

 

«Καρποφόρησε καθόλου 

ὁ Οἰκουμενισμός;»

 

Βεβαίως, εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας

Τοῦ κ. Παύλου Τρακάδα, θεολόγου

Ἀνεγνώσαμεν εἰς τὴν ἐφημερίδα «Καθολικὴ» τῆς 30ῆς Ἰανουαρίου 2023 τὸ ἀκόλουθον κείμενον μέ τίτλον «Καρποφόρησε καθόλου ὁ Οἰκουμενισμός;»:

«Ὅπως εἶναι γνωστὸ ἀπὸ τὶς 18 μέχρι τὶς 28 Ἰανουαρίου τελεῖται σὲ ὅλο τὸ χριστιανικὸ κόσμο τὸ “Ὀκταήμερο προσευχῶν γιὰ τὴν ἕνωση τῶν Χριστιανῶν”. Στὴ χώρα μας γίνονται ἐλάχιστες -ἀπὸ κοινοῦ- οἰκουμενικὲς ἐκδηλώσεις αὐτὴν τὴν περίοδο. Ὄχι μόνο αὐτό, ἀλλὰ μερικοὶ ὀρθόδοξοι ἀδελφοί μας, χαρακτηρίζουν τὸν οἰκουμενισμὸ σὰν αἵρεση ἢ ἀκόμα καὶ ὡς παναίρεση. Εἶναι φανερό, ὅτι βρισκόμαστε ἔτη φωτὸς μακριὰ ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἐννοοῦμε ὡς «οἰκουμενισμὸ» καὶ ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἐπιδιώκει τὸ θεάρεστο αὐτὸ κίνημα.

Ἐκεῖνοι ποὺ γράφουν καὶ μιλοῦν μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, στὴ χώρα μας, ἀνήκουν σὲ μία ἀκραία κοινωνικὴ ὁμάδα, τὴν ὁποία συναντᾶμε σὲ ὅλες τὶς κοινωνίες ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴ θρησκευτικότητά τους.

Ἐξῆλθε δόγμα παρὰ Μητροπολίτου

 

Ἐξῆλθε δόγμα παρὰ Μητροπολίτου

 

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

Τὴν 11ην Αὐγούστου 2023 ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας Δαμασκηνὸς ἀπέστειλε πρὸς τοὺς κληρικοὺς τῆς Ἐπαρχίας του τὴν ἀκόλουθον «ἁπανταχοῦσαν» μὲ ἀριθμὸν πρωτοκόλλου 833:

«Ἀγαπητοί μου Πατέρες καὶ ἀδελφοί,

Διὰ τῆς παρούσης σᾶς ἐνημερώνουμε, ὅτι ἀπὸ τὴν 1η Σεπτεμβρίου 2023 ἕως καὶ τὴν 31η Αὐγούστου 2024 καθ’ ἑκάστην Κυριακήν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους θὰ ἀποστέλλεται γραπτὸ Μήνυμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου, τὸ ὁποῖο θὰ ἀναγινώσκεται ἀπὸ ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς Κληρικοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως κάθε Κυριακὴ τὴν ὥρα τοῦ «Κοινωνικοῦ».

Αὐτονόητον τυγχάνει ὅτι τὸ Μήνυμα τοῦ Μητροπολίτου θὰ ἀναγινώσκεται αὐτούσιο, χωρὶς ἀλλοιώσεις καὶ σχολιασμούς. Ἐπίσης, δὲν θὰ πραγματοποιεῖται κανένα ἄλλο κήρυγμα ὅλες τὶς Κυριακὲς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Συνημμένως σᾶς ἀποστέλλουμε τὰ Μηνύματα τῶν δύο πρώτων Κυριακῶν τοῦ Σεπτεμβρίου.

Ὁ Μητροπολίτης Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας Δαμασκηνὸς»

Ἡ παροῦσα ἀπόφασις κρίνεται ὄχι ἁπλῶς ἀποτυχημένη, ἀλλὰ καὶ ἀντιεκκλησιολογική. Ἀπορία μάλιστα προκαλεῖ πώς, ἐνῶ ὑποτίθεται ὅτι συγγραφεὺς εἶναι ὁ ὑπογράφων, δηλ. ὁ ἴδιος ὁ Μητροπολίτης, ἐντὸς τῆς ἐπιστολῆς ἀναφέρεται ὅτι «θὰ ἀποστέλλεται γραπτὸ Μήνυμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου»! Ἤδη ἀπὸ αὐτὴν τὴν λεπτομέρειαν ἀναφαίνεται ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος «οὐ γὰρ οἶδε τί ποιεῖ»…

Τί ἆραγε νὰ πρωτοσχολιάση κανείς… Κατ’ ἀρχάς, ἡ ἀπόφασις εἶναι ἀναιτιολόγητος. Κατὰ δεύτερον, τὸ χρονικὸν διάστημα εἶναι ἄμετρα ἐκτενὲς καὶ ἂν ληφθῆ ὑπόψιν ὅτι δύναται νὰ ἀνανεωθῆ κατὰ τὸ δοκοῦν, τότε ἐγγίζει τὰ ὅρια τῆς… αἰωνιότητος. Κατὰ τρίτον, ἡ ἀπαγόρευσις εἶναι καθολική, δηλ. ἀφορᾶ ἀδιακρίτως ὅλους (ἐγγάμους, ἀγάμους, μορφωμένους, ἀπαιδεύτους, νεοχειροτονήτους ἕως καὶ κατὰ πολλὰ ἔτη ταπεινοὺς λευίτας, τῶν ὁποίων ἡ διακονία τῆς ἱερωσύνης ὑπερβαίνει κατὰ πολὺ ἐκείνην τοῦ νεήλυδος Μητροπολίτου). Τέταρτον, τὸ «φιρμάνι» αὐτὸ ἐξαπελύθη ἄνευ οἱασδήποτε διαβουλεύσεως εἴτε εἰς κληρικολαϊκὰς συνάξεις τῆς Ἱ. Μητροπόλεως εἴτε μὲ τὸ πρεσβυτέριον. Αὐτὰ καὶ μόνον ἀρκοῦν, διὰ νὰ καταδείξουν ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος φαίνεται πὼς ἀπεφάσισε νὰ θέση ὅλους τοὺς ἐργάτας τοῦ ἀμπελῶνος ἐναντίον του, νὰ προκαλέση δυσμενέστερα σχόλια ἀπ’ ὅσα μέχρι τώρα γίνονται εἰς βάρος του.

Θὰ ἑστιάσωμεν ὅμως εἰς τρεῖς παράγοντας, οἱ ὁποῖοι χρήζουν βαθυτέρου στοχασμοῦ εἰς τὴν περὶ Ἐκκλησίας ποιμαντικὴν τέχνην: τὴν ἔννοιαν τοῦ κηρύγματος, τὴν σχέσιν κηρύγματος καὶ κληρικῶν καὶ τέλος, τὰ ὅρια τῆς ἐπισκοπικῆς ἐξουσίας.

Τὸ κήρυγμα

 Θα ψηφισεις το μη χειρων;;;

 

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

    Εὑρισκόμεθα παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν καὶ τόσον ἡ ἀπογοήτευσις, ὅσον καὶ ἡ ὀργὴ τῶν πολιτῶν εἶναι διάχυτοι. Δεσπόζει πλέον τὸ σύνθημα «Δυοῖν κακοῖν προκειμένοιν τὸ μὴ χεῖρον βέλτιστον», δηλ. μεταξὺ δύο κακῶν, καλύτερον εἶναι τὸ ὀλιγώτερον κακόν: μεταξὺ «Νέας Δημοκρατίας» καὶ «Σύριζα» νὰ ἐπιλέξη κανεὶς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θεωρεῖ ὡς ὀλιγώτερον κακόν.

    Ἂν ἀναζητήση κανεὶς ποῖος καὶ διατὶ διετύπωσεν εἰς τὴν ἀρχαιότητα αὐτὴν τὴν φράσιν θὰ εὑρεθῆ ἔκπληκτος πρὸ τῆς συγκλονιστικῆς διαπιστώσεως ὅτι αὐτὴ ἡ φράσις δὲν ὑπάρχει! Ἀποτελεῖ μεταγενέστερον ἀπόσταγμα τῆς ἀρχαίας σοφίας, τὸ ὁποῖον δύναται κανεὶς νὰ ἐντοπίση εἰς τρία κυρίως ἀρχαῖα κείμενα: εἰς τὰς «Ἱκέτιδας» τοῦ Αἰσχύλου («τὸ βέλτερον κακοῦ καὶ τὸ δίμοιρον αἰνῶ»), εἰς τὸν λόγον τοῦ Λυκούργου «Κατὰ Λεωκράτους» («δυοῖν κινδύνοιν ὑποκειμένοιν, ἀναγκαῖον ἔσται θατέρου μετασχεῖν») καὶ εἰς τὰ «Ἠθικὰ Νικομάχεια» τοῦ Ἀριστοτέλους («πλοῦν τὰ ἐλάχιστα ληπτέον τῶν κακῶν»). Ὅστις μελετήσει μὲ τὴν ἀπαιτουμένην προσοχὴν καὶ τὰ τρία κείμενα θὰ ἀντιληφθῆ ἀμέσως ὅτι κανένα ἀπὸ αὐτὰ δὲν ἀναφέρεται εἰς τὴν πολιτικήν, διὰ τὴν ὁποίαν βεβαίως οἱ ἀρχαῖοι δὲν πρότειναν τὴν ἐκλογήν τοῦ… ὀλιγωτέρου κακοῦ! Ὁ μὲν Σταγειρίτης φιλόσοφος ἀναφέρεται εἰς τὴν μέσην ὁδὸν τῆς ἀρετῆς ἀπὸ τὰ δύο ἄκρα (ἐλλείψεως καὶ ὑπερβολῆς), τὰ ὁποῖα εἶναι ἐξ ὁρισμοῦ κακά, ὁ δὲ Αἰσχύλος ἐπειδὴ τὸ κακὸν εἶναι μοιραῖον θέτει τὸν χορὸν νὰ εὔχεται διὰ τὰ ὀλιγώτερα δεινά, καὶ τέλος ὁ Λυκοῦργος θέτει ρητορικὰ τὴν φράσιν, καθὼς δὲν ὑφίσταται πραγματικὴ ἐπιλογὴ μεταξὺ δύο κινδύνων, καὶ εἶναι μονόδρομος τὸ τί πρέπει νὰ πράξη κανείς.

 

Ἡ Κυβέρνησις καταργεῖ τὴν ἀργίαν τῆς Κυριακῆς παραμονὰς Πάσχα

Τοῦ κ. Παύλου Τρακάδα, Θεολόγου

  Εἰς τὸ σχέδιον νόμου διὰ «μέτρα στήριξης τῶν συγγενῶν θυμάτων καὶ τῶν πληγέντων τοῦ σιδηροδρομικοῦ δυστυχήματος τῶν Τεμπῶν» τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνάπτυξης συμπεριέλαβε τροπολογίαν διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν καταστημάτων καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Κυριακῆς, ἡ ὁποία ὑπερεψηφίσθη τὴν 31ην Μαρτίου. Ἡ παγκοσμιοποίησις τῆς οἰκονομίας τείνει νὰ καταργήση τὴν ἡμέραν ποὺ πρέπει νὰ εἶναι ἀφιερωμένη εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστόν, ὑποχρεώνουσα τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἀπασχολοῦνται κανονικῶς ὅπως καὶ κατὰ τὰς ὑπολοίπους ἡμέρας μὲ τὴν ἐπαγγελματικήν των δραστηριότητα, ὥστε νὰ μὴ εὑρίσκουν χρόνον, διὰ νὰ ἐκκλησιασθοῦν.

  Εἰς τὸν παγκόσμιον χάρτην τῆς ἀνθρωπότητος τακτικὴ ἡμέρα ἀργίας ὑπῆρχε μόνον εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην, ἦτο τὸ Σάββατον, καὶ προέβλεπε τὴν ἀνάπαυσιν ὅλων ἀκόμα καὶ τῶν ἀλλοδαπῶν ἕως καὶ τῶν ζώων. Ἡ ἀντικατάστασις τοῦ Σαββάτου ἀπὸ τὴν ἡμέραν τῆς Κυριακῆς συνεπέφερε τὴν μεταφορὰν τῆς ἀργίας εἰς αὐτὴν τὴν ἡμέραν, ἂν καὶ ἀρχικῶς τὸ εἰδωλολατρικὸν περιβάλλον δὲν τὸ ἐπέτρεπεν. Οἱ νεοπαγανισταὶ καὶ δωδεκαθεϊσταὶ κατηγοροῦν σήμερα τοὺς Χριστιανοὺς ὡς «ἰουδαιοχριστιανούς», ὅμως ἀκόμη καὶ ἡ Παλαιὰ Διαθήκη εἶναι πολὺ περισσότερον φιλεύσπλαγχνος ἀπὸ τὰ ἤθη τῶν ἀρχαίων. Μόνον ὅταν ἐπῆλθεν ἀνεξιθρησκία ἐπέτυχον οἱ χριστιανοὶ τὴν τήρησιν τῆς ἀργίας. Πρῶτος ὁ Μέγας Κωνσταντῖ­νος μὲ διάταγμα καθιέρωσε τὴν ἔναρξιν τῆς Κυριακῆς ὡς ἐπισήμου ἀργίας τὴν 7ην Μαρτίου 321 μ.Χ. Ἡ ἀργία αὐτὴ παρέμεινεν εἰς ἰσχὺν μέχρι καὶ τὴν ἀποτίναξιν τοῦ Ὀθωμανικοῦ ζυγοῦ. Μάλιστα, τὸ 1088 μ.Χ. ὁ Ὅσιος Χριστόδουλος ἐν Πάτμῳ ἦτο ὁ πρῶτος ποὺ καθιέρωσε τὴν πενθήμερη ἐργασίαν!

Αυτά συμβαίνουν μόνο στην σημερινή Ελλάδα.

 

Αυτά συμβαίνουν μόνο στην σημερινή Ελλάδα.

Φρίξον ήλιε! Διαμαρτύρονται για την απαίτηση του Βαρθολομαιου να κοινωνήσουν με τους σχισματικούς της Ουκρανίας, αυτοί που κοινωνούν με την Ιεραρχία που και έχει αναγνωρίσει και συλλειτουργεί με τους ίδιους ουκρανούς σχισματικούς.

Δεν είναι μόνο ο Μεσσηνίας και ο Ν. Ιωνίας που έχουν αναγνωρίσει και κοινωνούν με τους σχισματικούς, κ. Τρακάδα, αλλά π.χ. και ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ο Πατρών, ο Δημητριάδος, ο Λαρίσσης, ο Πειραιώς, ο Θεσσαλονίκης, ο Ναυπάκτου, ο Αιτωλίας, ο Ύδρας, ο Αλεξανδρουπόλεως, ο Καβάλας, ο Σύρου, ολόκληρη σχεδόν η ιεραρχία της Ελλάδος. διατάζουν μάλιστα τους ιερείς και το ποίμνιό τους να πράξουν το ίδιο. Αυτοί σας διέφυγαν; Και αν κάποιος από τους Ιεράρχες δεν κοινωνεί, μνημονεύει παρόλα αυτά αυτούς που κοινωνούν ως ορθοτομούντες (ο "Ορθόδοξος Τύπος" ανήκει σ' αυτούς). 

Οι δε "αὐτοκρατορίζοντες" Ρώσοι -οι οποίοι, ας το καταλάβουμε, δεν είναι πια αυτοκρατορία- δεν αναγνωρίζουν μεν τους σχισματικούς της Ουκρανίας, αναγνώρισαν όμως τους σχισματικούς των Σκοπίων και η κόντρα Μόσχας Φαναρίου, ποιός είναι πιο Οικουμενιστής και καταπατητής των Ι. Κανόνων συνεχίζεται. 

Εδώ, κ. Τρακάδα, δεν πρόκειται για το αν ακολουθούμε τον Βαρθολομαίο ή την ελληνική Ιεραρχία, αλλά για το αν ακολουθούμε το ιεροκανονικό και το Ορθόδοξο!

                                                                                                        Α.Τ.

Ο Κωνσταντινουπόλεως διατάσσει τους Προκαθημένους

Συμπροσευχὴ τοῦ Ἐξάρχου τοῦ Φαναρίου ἐν Κιέβῳ μὲ οὐνίτας! .
Ἐπιδοκιμάζει ὁ Πατριάρχης Κων/λεως;

Νέας Ἰωνίας: «Εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ διακονήσουμε τίς πρωτοβουλίες» τοῦ Φαναρίου

Ἀπαιτεῖ νά ἀναγνωρίσουν τούς συλλειτουργοῦντας μέ παπικούς αὐτοχειροτονήτους Οὐκρανούς.

Τήν ἑνότητα ἤ τήν διάσπασιν τῆς Ὀρθοδοξίας ὑπηρετεῖ ἡ συνεχής ἐπίθεσις κατά τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας;

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

Οὐσιομάχοι περιωπῆς

 

Οὐσιομάχοι περιωπῆς

 

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

Ἡ θεολογικὴ διαμάχη φύσεως καὶ προσώπου ἀπὸ πολλοὺς θεωρεῖται ὡς πολυτέλεια, κάτι τὸ ὁποῖον δηλαδὴ ἀφορᾶ τά… «ψιλὰ γράμματα», διὰ τοῦτο δὲν δίδουν σημασίαν οὔτε οἱ ἴδιοι οἱ Ἐπίσκοποι. Ὅμως ἡ θεολογία εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία πρακτικὰ καὶ ὄχι θεωρητικὰ φανερώνει τὸ μέλλον! Ὅπως π.χ. μέσα ἀπὸ τὴν «Μεγάλη Ἐπανεκκίνηση» μαθαίνει κανεὶς ὅσα ἀποπειρῶνται οἱ ἰσχυροί τοῦ κόσμου, διὰ νὰ προκαθορίσουν τὴν πορείαν τῆς ἀνθρωπότητος, τοιουτοτρόπως καὶ μέσα ἀπὸ σύγχρονα θεολογικὰ κείμενα διαβλέπει κανεὶς, ἐὰν ἡ Διοικοῦ­σα Ἐκκλησία θὰ συνεργήση ἢ ὄχι εἰς αὐτὰ τὰ κοσμικὰ σχέδια μεταλλάξεως τῆς κοινωνίας.

Φανάρι: «Ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς»

Τὸ 2020 τὸ Πατριαρχεῖον Κων/λεως ἐνέκρινε ἐπισήμως καὶ συνοδικὰ ἕνα ἐκτενὲς θεολογικὸν κείμενον, τὸ ὁποῖον ἐκυκλοφορήθη πρῶτον ἐκ τῆς Ἱ. Ἀ. Ἀμερικῆς μὲ τίτλον «Ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς: Τὸ κοινωνικὸ ἦθος τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας». Τὸ κείμενον αὐτὸ ἐντός τοῦ 2023 θὰ ἐκδοθῆ καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν Ἱ. Μ. Δημητριάδος. Ἡ πλέον πρόσφατος παρουσίασις αὐτοῦ τοῦ κειμένου ἔγινε ἀπὸ τὸν «Ἀρχιδιάκονον τοῦ Οἰκουμενικοῦ θρόνου» π. Ἰ. Χρυσαυγῆ, ὁ ὁποῖος διετέλεσε «δεξὶ χέρι» τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου εἰς τὸ Κολυμπάριον. Ἄλλωστε ἦτο ὁ ἴδιος Πατριάρχης, ὁ ὁποῖος ἐξαρχῆς διώρισε τὴν θεολογικὴ ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία συνέταξε τὸ κείμενον, ἐνῶ τὸ προβάλλουν ὡς προέκτασιν τοῦ Κολυμπαρίου. Εἰς τὴν πρὸ μηνῶν ἀρθρογραφίαν του ὁ π. Χρυσαυγῆς μεταξὺ ἄλλων κάνει ἰδιαιτέραν μνείαν εἰς ὅσα τὸ κείμενον αὐτὸ ἀναφέρει διὰ τὴν «ἀνθρώπινη σεξουαλικότητα» (Περιοδικὸ «Σύναξη», Ἰούνιος 2022, σ. 73-74), παραθέτων μάλιστα αὐτούσιον καὶ τὸ ἑξῆς ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ κείμενον «Ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς»:

 

Εἰς ἐπικίνδυνον ἀτραπόν ὁ διάλογος μέ τούς Παπικούς

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

Εἰς τὸ πρόσφατον τεῦχος τῆς «Θεολογίας» (93.2 (2022) 251-276) ἐδημοσιεύθη τὸ δεύτερον καὶ τελευταῖον μέρος μελέτης τῆς «Μικτῆς Ὁμάδας Ἐργασίας Ὀρθοδόξων- Καθολικῶν «Ἅγιος Εἰρηναῖος» μὲ τίτλον «Διακονώντας τὴν Κοινωνία. Ἐπανεξετάζοντας τὴ σχέση μεταξὺ πρωτείου καὶ συνοδικότητας».

Ἡ μικτὴ αὐτὴ ὁμὰς ἀπαρτίζεται ἀπὸ 26 μέλη, μὲ ἰσάριθμον συμμετοχὴν Ὀρθοδόξων καὶ παπικῶν, καὶ εἰργάσθη 14 ἔτη (2007-2018) παραλλήλως πρὸς τὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἐπισήμου θεολογικοῦ διαλόγου Ὀρθοδοξίας καὶ παπισμοῦ. Καίτοι ἐργάζεται ἀνεπισήμως, τὰ πορίσματά της εἶναι ἐνδεικτικὰ τῆς ἐν γένει πορείας τοῦ διαλόγου, καθὼς μετέχουν εἰς αὐτὴν Ἱεράρχαι καὶ Πανεπιστημιακοί, ἀνάμεσα εἰς τοὺς ὁποίους διακρίνονται ὁ Μητροπολίτης Περιστερίου κ. Γρηγόριος (Παπαθωμᾶς) καὶ ὁ πρ. Τελμησσοῦ νῦν Μητροπολίτης Πισιδίας κ. Ἰὼβ (Γκέτσα), ὁ ὁποῖος πλέον ἔχει ὁρισθῆ καὶ ὡς «Συμπρόεδρος Διεθνοῦς Ἐπιτροπῆς Καθολικῶν-Ὀρθοδόξων γιὰ τὸν Θεολογικὸ Διάλογο».

Μαζὶ μὲ τὸ πρῶτον μέρος («Θεολογία» 92.4 (2021) 211-264) ἡ μελέτη ἀγγίζει τὰς 78 σελίδας καὶ ὡς ἀντιλαμβάνεται κανεὶς εἶναι ἀδύνατον νὰ σχολιασθῆ ὁλόκληρος εἰς τὰς παρούσας στήλας, καθ’ ὅσον μάλιστα περιέχει πολλὰ ἄτοπα. Θὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς παράθεσιν καὶ σχολιασμὸν ἐλαχίστων ἐπιλεγμένων ἀποσπασμάτων. [Σημ.: τὰ Α καὶ Β ἐντὸς παρενθέσεων ἀφοροῦν ἀντιστοίχως εἰς τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον μέρος τῆς μελέτης, ἀκολουθούμενα ὑπὸ τῶν συγκεκριμένων σελίδων τῆς «Θεολογίας»].

Ὁ Οἰκουμενισμὸς ὑπονομεύει τὸν… Οἰκουμενικόν;

Πατριάρχης Βαρθολομαῖος: «Ἔκπτωσις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας ἐκ τῆς ἀληθείας»!

Πατριάρχης Βαρθολομαῖος: «Ἔκπτωσις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας ἐκ τῆς ἀληθείας»!

 

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

Θλιβερὰ γεγονότα ἐξετυλίχθησαν κατὰ τὸ Συλλείτουργον τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος εἰς Θάσον. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος δὲν ἔπρεπε νὰ παρευρεθῆ, διότι, ὡς ἀπεδείχθη, ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἄδραξε τὴν εὐκαιρίαν, διὰ νὰ ὀξύνη τὴν ἀντιπαράθεσιν μὲ τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ρωσίας, διευρύνων τὸ ρῆγμα τῆς διχονοίας.

 Ἦσαν προσυνεννοημένοι μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπον ἢ ἐξεμεταλλεύθη ὁ Πατριάρχης τὴν παρουσίαν του, γνωρίζων ὅτι δὲν θὰ ἀντέδρα; Ὅποια καὶ νὰ εἶναι ἡ ἀπάντησις, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος βαρύνεται ἀπὸ συναυτουργίαν. Ὁ αὐτουργὸς ὅμως αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως παραμένει ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ὁ ὁποῖος ἀντὶ νὰ ἀρκεσθῆ εἰς γενικάς φιλοφρονήσεις ὡς ἔπραξεν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, ἐξετράπη πλήρως, ἀποκαλύπτων ὅτι δὲν ἔχει πλέον κανένα θεολογικὸν φραγμόν. Χαρακτηριστικὰ ἀνέφερεν εἰς τὴν ὁμιλίαν του κατὰ τὸ συλλείτουγον τῆς 4ης Σεπτεμβρίου 2022:

Οἰκουμενικὴ ὕβρις: «Ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία κληροδοτεῖ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγ. Πνεύματος»!

Οἰκουμενικὴ ὕβρις: «Ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία κληροδοτεῖ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγ. Πνεύματος»! 

 

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

Κατὰ τὰ ὀνομαστήριά του καὶ ἕως τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Πεντηκοστῆς ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἐξετράπη εἰς διακηρύξεις περὶ τοῦ «πρωτείου» καὶ «ἀλαθήτου» αὐτοῦ.

9η Ἰουνίου

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος κατὰ τὸν Ἑσπερινὸν τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγ. Ἀποστόλου Βαρνάβα ἀνέφερε τὰ ἑξῆς:

«Σήμερον παρίστανται… διὰ νὰ λάβουν ἐκ τῶν ἡμετέρων χειρῶν τὴν Πατριαρχικὴν καὶ Συνοδικὴν Πρᾶξιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς Ἐκκλησιαστικῆς μετ’ αὐτῶν κοινωνίας τῆς Μητρός των, Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καὶ συνεπῶς ἐξ αὐτῆς καὶ δι’ αὐτῆς καὶ μετὰ τῶν λοιπῶν κατὰ τόπους Ἁγίων τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησιῶν…

Σήμερον ἐπιβεβαιοῦται ἡ ἀκρίβεια τῆς πίστεώς μας… φανεροῦται ἡ ἀξία οὐχὶ μόνον τοῦ Ὅρου τῆς Ἁγίας ἐν Χαλκηδόνι Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἀλλὰ καὶ τῶν Κανόνων, οἱ ὁποῖοι περιφυλάττουν τὴν ἑνότητα καὶ τὴν θεραπείαν ἐν τῷ Κυριακῷ Σώματι διὰ τῆς ἀναθέσεως εἰς τοὺς ὤμους τοῦ ἑκάστοτε Ἀρχιεπισκόπου τῆς Κωνσταντινουπόλεως εὐθύνας βαρείας καὶ ἱεράς… Ἡ ἔκκλητος εὐθύνη… δὲν ὑπάρχει κενὸν γράμμα καὶ πρωτεῖον τιμῆς, ὡς νεόκοποι καὶ ληρολόγοι προσπαθοῦν ἐπ’ ἐσχάτων νὰ ὑποστηρίξουν. Ἡ ἔκκλητος εὐθύνη τοῦ Κωνσταντινουπόλεως αἰῶνας πολλοὺς περικρατεῖ τὸ Ὀρθόδοξον Σῶμα καὶ δι’ αὐτῆς διαφυλάττεται ἡ ἑνότης καὶ ἡ ἀκρίβεια τῆς πίστεως.

Δογματικὸς ἐκτροχιασμὸς τοῦ Κων/λεως εἰς Κίεβον

 

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

Παταγώδης ἀποτυχία ἡ κιεβινὴ φιέστα

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἀπετόλμησε προσφάτως ἐπίσκεψιν εἰς τὸ Κίεβον, ὅπου ἀποτελεῖ πρόσωπον «non grata» διὰ τὴν κανονικὴν Ἐκκλησίαν. Πρόθεσίς του ἦτο νὰ ὑποστηριχθοῦν οἱ καθηρημένοι, ἀφωρισμένοι καὶ αὐτοχειροτόνητοι Οὐκρανοί, καθὼς τὸ ψευδοαυτοκέφαλον θρησκευτικὸν μόρφωμα, ποὺ ἐδημιούργησε, ἄνευ πολιτικῆς ἀντιστηρίξεως θὰ εἶχεν ἤδη καταρρεύση. Ἄλλωστε οἱ 10 ἀπὸ τὰς 14 Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας δὲν πρόκειται νὰ τὸ ἀναγνωρίσουν. Ἡ ἐκεῖ κατάστασις ἀφορᾶ ὅλους μας καθὼς ὄχι μόνον σοβεῖ μεγίστη κρίσις εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἐν γένει ἐξ αἰτίας τοῦ σχίσματος Κωνσταντινουπόλεως- Μόσχας, ἀλλὰ τὰ γεγονότα προμηνύουν τί θὰ συμβῆ εἰς τὸ «Σκοπιανὸν», ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, τῆς ὁποίας –τὴν στιγμὴν ποὺ γράφονται τὰ παρόντα- Μητροπολῖται ἔχουν ἀντικανονικῶς μεταβῆ εἰς τὸ Φανάρι, δημιουργοῦντες σχάσιν εἰς τὴν διοίκησιν τῆς Ἐκκλησίας.

Διοικοῦσα ἢ Διώκουσα Ἐκκλησία;

 

Τοῦ κ. Παύλου Τρακάδα, θεολόγου

Ἡ ΔΙΣ ἔχει ἀποπροσανατολισθῆ ἀπὸ τὰ καθήκοντά της. Τὸ παρελθὸν διάστημα ἠσχολεῖτο μὲ τὴν διαβίβασιν πρὸς τὰς Ἱ. Μητροπόλεις ὑγειονομικῶν ἐντολῶν τοῦ κράτους καὶ τώρα μὲ τὴν καταδίωξιν ὅσων προετίμησαν τὴν ὑπακοὴν εἰς τοὺς Ἱ. Κανόνας ἀπὸ τὴν δουλικὴν πειθαρχίαν εἰς τὸν Καίσαρα. Ἡ ΔΙΣ ὅμως δὲν εἶναι οὔτε κέντρον διαβιβάσεων οὔτε πολλῷ μᾶλλον Εἰσαγγελία. Τοσαύτη ἀλλοίωσις ἔχει ἐπέλθει εἰς τὸ φρόνημα Ἱεραρχῶν τινων, ὥστε νὰ θεωροῦν ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, ἡ ΔΙΣ καὶ ἡ Ἱεραρχία εἶναι τὰ ἀντίστοιχα τῶν κοσμικῶν ἀρχῶν: τοῦ Πρωθυπουργοῦ, τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς! Ἑπομένως, ὅπως διαγράφεται ἀπὸ τὸ κόμμα κάθε πολιτικὸς ποὺ δὲν πειθαρχεῖ εἰς τὴν κομματικὴν γραμμήν, ἔτσι ἀπειλεῖται μὲ προσαγωγὴν εἰς ἐκκλησιαστικὸν δικαστήριον ὅποιος κληρικὸς δὲν συντάσσεται «τυφλὰ» μὲ τὰς ἀποφάσεις τῆς ΔΙΣ.

Ποία ἡ ἐξουσία τῆς ΔΙΣ;

«Casus belli» ἡ ἀποτόλμησις ἀλλαγῆς πασχαλίου!

 

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

Μία ἐνορχηστρωμένη ἀπόπειρα ἐκκίνησε καὶ πάλιν ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖον Κων/λεως διὰ τὴν ἀλλαγὴν ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα. Ὡς μὴ ὤφελε, ἐν μέσῳ ταλανισμοῦ τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὰ πολιτικὰ μέτρα κατὰ τῆς λατρείας, σημαίνοντα πρόσωπα τοῦ Φαναρίου ἐπανέφεραν τὸ ζήτημα ἐπαναπροσδιορίσεως τῆς ἡμερομηνίας τοῦ Πάσχα μὲ πρόφασιν τὴν ἐφετινὴν διαφορὰν ἑνὸς μηνὸς μεταξύ τοῦ παπικοῦ ἑορτασμοῦ καὶ τῆς Ἀναστάσεως τῶν Ὀρθοδόξων. Οὐδενὸς ἐξαιρουμένου παραπέμπουν ὅλοι εἰς τὴν συζήτησιν ποὺ εἶχε γίνει εἰς τὸ «Παγκόσμιον Συμβούλιον τῶν Ἐκκλησιῶν» τὸ 1997 προκειμένου νὰ πεισθοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι ὅτι κάνουν λάθος εἰς τοὺς ὑπολογισμοὺς καὶ ὅτι πρέπει νὰ εὑρεθῆ κοινὴ ἡμερομηνία δι’ ὅλους.

Ὁ ἐκλεκτός τοῦ Φαναρίου

Ἡ «θεολογία τοῦ προσώπου» εὐθύνεται διὰ τὴν ἀμηχανίαν τῶν Ἱεραρχῶν

 

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

Εἶναι πασιφανὲς ὅτι ἡ Ἐκκλησία κατὰ τὴν παροῦσαν κρίσιν, ποὺ δὲν εἶναι ὑγειονομικὴ ἀλλὰ πνευματικὴ εἰς τὴν βάσιν της, ὅπως κάθε κρίσις, δὲν εἶχεν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας. Δὲν ἐγνώριζε τί νὰ εἴπη. Πολλοὶ Ἀρχιερεῖς καὶ πρεσβύτεροι ἐδήλωσαν τὴν ἀμηχανίαν των, ὅτι ὁ ἰὸς τοὺς εὗρεν «ἐν ὑπνώσει». Ἀκόμη καὶ σήμερα δὲν ὑπάρχει μία ἑνιαία φωνή. Εὐτυχῶς, ἡ Διοικοῦσα Ἐκκλησία τουλάχιστον ἔθεσε τεῖχος ἔστω εἰς τὴν Θείαν Μετάληψιν, καθ’ ἥν στιγμὴν ὀρθόδοξοι κληρικοὶ καὶ θεολόγοι εἴτε ἐδήλωναν ἄγνοιαν εἴτε ἐμφανῶς παρεδέχοντο ὅτι ἡ Θεία Μετάληψις μεταδίδει νοσήματα! 

Οἱ σχολικοὶ ἁγιασμοὶ προμηνύουν 

τί θὰ συμβῆ κατὰ τὰ Θεοφάνεια!

 

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

Πέρυσι ἡ Κυβέρνησις ἐδίχασε τὰ σχολεῖα –καὶ συνεχίζει νὰ τὰ διχάζει- μὲ τὸ θέμα τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν, καθὼς ἡ κ. Κεραμέως, ἐνῶ ἔλεγε προεκλογικῶς ὅτι θὰ σεβασθῆ τὰς ἀποφάσεις τοῦ ΣτΕ ἔπειτα κατέφυγεν εἰς ἀλχημικὰς λύσεις, παραδίδουσα ἕνα μάθημα συγκρητισμοῦ καθὼς «κουτσουρεμένοι» φάκελοι μαθήματος ἄνευ συν­οχῆς κατέληξαν νὰ διανέμωνται ὡς βιβλία!

Νέας ἀντιδράσεις προεκάλεσεν ἡ εἰσαγωγὴ ἀγγλικῶν εἰς τὰ νηπιαγωγεῖα, ὅπου ἀκόμη τὰ νήπια δὲν γνωρίζουν ὀρθῶς τὴν ἑλληνικὴν γλῶσσαν! Πολὺ χειροτέρα ὅμως ἦτο ἡ καθιέρωσις τῆς «σεξουαλικῆς ἀγωγῆς» καὶ τοῦ σεβασμοῦ τῆς «διαφορετικότητος» ὡς μέρος τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ὡρολογίου προγράμματος ἤδη ἀπὸ τὰ νηπιαγωγεῖα ὥς τὰ γυμνάσια, ὅπου πλέον ἡ ὁμοφυλοφιλία, ἡ ἀλλαγὴ ταυτότητος φύλου, αἱ ἐλεύθεραι προγαμιαῖαι σχέσεις κ.ἄ. θὰ προβάλλωνται ὡς κανονικότης!

Ὁ νέος διχασμὸς εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν προῆλθεν ἀπὸ τὴν παράλογον ἐμμονὴν τῆς Κυβερνήσεως διὰ ὑποχρεωτικὴν πολύωρον χρῆσιν τῆς μάσκας καὶ πάλιν ἀπὸ τὴν νηπιακὴν ἡλικίαν, ἐνῶ γνωρίζουν ὅτι τὸ μέτρον δὲν εἶναι μόνον ἀνεφάρμοστον, ἀλλὰ ἀντιτίθεται καὶ εἰς ὅσα συνιστᾶ ὁ Παγκόσμιος Ὀργανισμὸς Ὑγείας. Πολλοὶ γονεῖς πάντως ἠρνήθησαν νὰ ἀποστείλουν τὰ παιδιά τους εἰς τὸ σχολεῖον μὲ μάσκα καὶ ὑπῆρξαν ἀντιδράσεις. Ἀλλὰ καὶ ὅσοι τὰ ἔστειλαν ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ παρατηρήσουν ὅτι τὰ παιδιὰ δὲν εἶναι ἐπιδεκτικά… μάσκας.

Ὅταν ὁ ἁγιασμὸς καθίσταται ἀπειλή…

 Οὔτε ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΝ θὰ ἑορτάσωμεν ἐλεύθερα!   Ἀνώτατον ὅριον τὰ 100 ἄτομα μὲ ΦΕΚ κ. Κεραμέως!

ΟΧΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΓΕΝΕΤΗΣΙΟΝ

ΓΕΝΙΤΣΑΡΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ

Ποία ἡ θέσις τῆς Ἐκκλησίας;

Εἰκὼν ἀπὸ ἐγκεκριμένον ὑλικὸν τοῦ Ὑπ. Παιδείας
διὰ τὴν “εὐαισθητοποίηση σὲ ζητήματα Σεξουαλικοῦ Προσανατολισμοῦ”!

Ἡ ἀγγλικὴ γλῶσσα εἰς τὰ νηπιαγωγεῖα θὰ ἐπιφέρη συντόμως

καὶ τὴν διδασκαλίαν τῆς τουρκικῆς εἰς τὴν Θράκην!

Ἡ «σεξουαλικὴ ἀγωγὴ» στοχεύει εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς ὁμοφυλοφιλίας!

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, Θεολόγος

Ἡ κ. Ν. Κεραμέως μετὰ τὴν προσβολήν της ἔναντι τῆς Ἀποδόσεως τῆς ἑορτῆς τῆς Ἀναστάσεως, παρουσιασθεῖσα μὲ μάσκα εἰς τὸν Καθεδρικὸν Ναόν τῶν Ἀθηνῶν, καὶ μετὰ τὰ ὑπονοούμενα ὅτι ἡ Θ. Κοινωνία μεταδίδει ἀσθενείας, τώρα ἐπιτίθεται εἰς τὰ παιδιά μας! Ἀπεφάσισεν ἡ κ. Ὑπουργὸς νὰ προτείνη εἰσαγωγὴν τῆς ἀγγλικῆς γλώσσης καὶ τῆς «σεξουαλικῆς διαπαιδαγωγήσεως» ἀπὸ τὸ νηπιαγωγεῖον! Μὲ αὐτὰ πλήττει τὰ τρία συνεκτικά τῆς πατρίδος μας: γλῶσσα, οἰκογένεια, θρησκεία! Ὁ ἀφορισμὸς τοῦ πρώην Καλαβρύτων κ. Ἀμβροσίου δὲν τὴν ἀναχαίτισε καὶ συνεχίζει νὰ κρατᾶ ὑπὸ ὁμηρίαν τοὺς Ναούς, καθὼς εἰς τὸ νέον ΦΕΚ τίθεται ἀνώτατον ὅριον τὰ ἑκατὸ ἄτομα.

Ἀγγλικὰ ἢ τουρκικά;

Ο Πανεπιστημιακός 

κ. Δ. Γόνης «ξεσκεπάζει» 

τον Κωνσταντινουπόλεως

Του κ. Παύλου Τρακάδα*

---

Τὸ Φανάρι πράττει τώρα τὰ ἀντίθετα ἀπ’ ὅσα ἔπραξεν εἰς τὸ Βουλγαρικὸν Σχίσμα τοῦ 1992

Εἰς τὸ ἄρθρον μου μὲ τίτλον «Ἡ Ἱ. Κοινότης καὶ ὁ Προικοννήσου ἐγκαλοῦν τὸν… Κωνσταντινουπόλεως» (Ο.Τ. ἀρ. φ. 2281/8.9.2019) ἀνέλυσα πῶς ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος κατεδίκασεν εἰς ἀκοινωνησίαν διὰ Μείζονος καὶ Ὑπερτελοῦς Συν­όδου τοῦ 1993 τὸν Πατριάρχην Ἱεροσολύμων Διόδωρον διὰ «εἰσπήδησιν» εἰς τὴν Αὐστραλίαν καὶ ἀναγνώρισιν ἐκεῖ καθηρημένου κληρικοῦ.

Τὰ γεγονότα εἶναι τόσον ὅμοια μὲ τὸ σημερινὸν «Οὐκρανικόν», ὥστε ἡ τότε στάσις τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου νὰ δικαιώνη ΠΛΗΡΩΣ τὴν στάσιν τοῦ Πατριάρχου Μόσχας Κυρίλλου.

Μάρτυς ἀψευδὴς ἡ τότε ἐπιστολὴ τῆς Διπλῆς Συνάξεως τοῦ Ἁγίου Ὄρους πρὸς τὸν Ἱεροσολύμων:

«Πῶς, Μακαριώτατε, δέχεσθε τὸν καθαιρεθέντα ὑπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ὡς κανονικὸν ἱερέα, τὴν στιγμὴν καθ’ ἥν Σᾶς ἐκοινοποιήθη ἡ πρᾶξις τῆς καθαιρέσεως;… Δὲν γνωρίζετε ὅτι… οὐχὶ μόνον ἡ οἱαδήποτε καταπάτησις τῶν ἱερῶν Κανόνων δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὴ ἢ ἀνεκτή, ἀλλ’ ὅτι καὶ ἡ ἐλαχίστη κατὰ διάνοιαν παρέκκλισις ὡς ἔγκλημα καθοσιώσεως ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας θὰ λογισθῆ λόγῳ τῆς ὑψίστης εὐθύνης, τὴν ὁποίαν ἐπωμίζεσθε;».

Ἡ περίπτωσις ὅμως τοῦ 1993 δὲν εἶναι ἡ μοναδικὴ ποὺ ἀποδεικνύει τοῦ λόγου τὸ ἀληθές. Ὑπάρχει καὶ τὸ «Βουλγαρικὸν Σχίσμα» τοῦ 1992.

Τὸ Βουλγαρικὸν Σχίσμα

Τὸν Μάϊον τοῦ 1992 ἕξι Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Βουλγαρίας μὲ πρωτοστάτην τὸν Νευροκοπίου Ποιμένα, ἀποσχίζονται ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς κανονικῆς Ἱεραρχίας. Ἀφορμὴ εἶναι ἡ κατηγορία ὅτι ὁ τότε Πατριάρχης Μάξιμος δὲν εἶχεν ἐκλεγῆ νόμιμα. Τὰ πραγματικὰ αἴτια εἶναι πολὺ διαφορετικά.

Ἡ Βουλγαρία εἶχε περιέλθει εἰς τὰς χεῖρας τοῦ κομμουνισμοῦ ἀπὸ τὸ 1944 καὶ μόλις τὸ 1991 ἐπέτυχε πάλι τὴν ἀνόρθωσιν τοῦ Δημοκρατικοῦ Πολιτεύματος μὲ νέον Σύνταγμα.

Ἡ ἀπελευθέρωσις ἀπὸ τὸ κράτος τοῦ κομμουνισμοῦ, τὸ ὁποῖον κατεδυνάστευσε καὶ τὴν Ἐκ­κλησίαν, ἔφερεν εἰς τὸ προσκήνιον τὸ αἴτημα διὰ «ἀνανέωση καὶ ἀποκομματικοποίηση τῆς Ἐκκλησίας».

Παρὰ τὰς προσπαθείας τῆς Ἐκκλησίας διὰ συμφιλίωσιν τὰ νέα πολιτικὰ συμφέροντα εἶχαν εἰσχωρήσει εἰς τὸ ποίμνιον καὶ ὑπεδαύλιζαν τὴν κατάστασιν.

Ἐξευρέθη ἡ κατηγορία ὅτι διὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ Πατριάρχου Μαξίμου τὸν Ἰούλιον τοῦ 1971 δὲν εἶχαν τηρηθῆ ὅλαι αἱ προβλεπόμεναι διαδικασίαι ἐξαιτίας τῆς ἐπεμβάσεως τῶν κομμουνιστῶν καὶ ὅτι κατ’ οὐσίαν εἶχε ἐπιβληθῆ ἀπὸ τὸν κραταιὸν ἐπὶ καθεστῶτος Τόντορ Χρίστοβ Ζίβκοβ, ἐνῶ ὁ ἀνθυποψήφιός του Νευροκοπίου Ποιμὴν εὑρίσκετο εἰς τὴν Μόσχαν δι’ ἀποστολὴν ποὺ τοῦ εἶχε ἀνατεθῆ.

Μετὰ λοιπὸν τὴν ἀνταρσίαν τῶν ἕξι, ἠκολούθησαν ἐπεισόδια, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ κατάληψις τοῦ Ἱεροσυνοδικοῦ Μεγάρου εἰς Σόφιαν.

Ὁ Ποιμὴν αὐτοανεκηρύχθη Πατριάρχης (ὅπως ὁ ψευδοκιέβου Φιλάρετος) καὶ Μητροπολῖται ποὺ τὸν ἠκολούθησαν οἰκειοποιήθησαν τὴν ἐκκλησιαστικὴν περιουσίαν.

Το «ουκρανικόν» ήδη κέκριται! Ομόφωνοι αι 13 Ορθόδοξοι Εκκλησίαι.

Το «ουκρανικόν» ήδη κέκριται! Ομόφωνοι αι 13 Ορθόδοξοι Εκκλησίαι.

Ὁ «Πάπας τῆς Ἀνατολῆς» συνευλογεῖ τοὺς αἱρετικοὺς μὲ τὸν Συροϊακωβίτην. Ἕλκει τὴν προσοχὴν ἡ ὑπερμεγέθης ράβδος τοῦ «πρώτου». (Στοκχόλμη, 29.09.2019)

Τοῦ κ. Παύλου Τρακάδα

Διερωτᾶται κανείς, διατί ἐντὸς τριετίας, εἰς τόσον μικρὸν χρονικὸν διάστημα, ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως συνεκάλεσε τὴν διαιρετικὴν «Σύνοδον τοῦ Ζηζιούλα» εἰς Κολυμβάριον, ἀνεκήρυξε χωρὶς νὰ ἐρωτηθοῦν αἱ Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι αὐτοκεφάλους τους ἀχειροτονήτους τῆς Οὐκρανίας καὶ ἐτοποθέτησε μονομερῶς τρεῖς νέους Ἀρχιεπισκόπους παγκοσμίως; Ἡ ἀπάντησις ἀποτελεῖ κοινὸν μυστικόν: εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους ὅτι ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι του εἰς τὸν πατριαρχικὸν θῶκον καὶ σπεύδει, διὰ νὰ προλάβη νὰ ὁλοκληρώση τὴν ὑπηρεσίαν ποὺ ἐκτελεῖ.
Ἑπομένως, ἡ προσεχὴς Ἱεραρχία εὑρίσκεται κατ’ οὐσίαν πρὸ ἑνὸς καὶ μόνον διλήμματος: θὰ ἀκολουθήση εἰς τὸν κατήφορον τὸν εὑρισκόμενον ἐν ἀποδρομῇ Πατριάρχην ἢ θὰ ἐπωφεληθῆ τὴν κατάστασιν διὰ τὸν καλὸν τῆς Οἰκουμενικῆς Ἐκκλησίας;

Δὲν ἀναμένονται ἐκπλήξεις εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν, παρὰ τὰ ὅσα λέγονται καὶ γράφονται. Ἀπεναντίας, ἀκριβῶς διὰ τοῦτο δημοσιεύονται συνεχῶς κείμενα -ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν ταχθῆ ὄχι εἰς τὴν διακονίαν τῆς ἀληθείας ἀλλὰ τὴν προσωπολατρίαν τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου – διὰ νὰ δημιουργήσουν ἐντυπώσεις ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος θὰ ἀνατρέψη(!) δῆθεν τὴν ὁμοφωνίαν 13 Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, αἱ ὁποῖ­αι δὲν ἀναγνωρίζουν τὸ νέον μόρφωμα κἄν ὡς «Ἐκκλησίαν» (οὔτε κἄν λόγος διὰ αὐτοκεφαλίαν).

Τὸ σχέδιον τῶν τριῶν Πρεσβυγενῶν Πατριαρχείων (Ἀλεξανδρείας, Ἀντιοχείας, Ἱεροσολύμων) καὶ τῆς ἀρχαιοτέρας αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ἀποτελεῖ «Πανορθόδοξον Consensus» ἀπαράβατον, διὰ νὰ ἐπέλθη ἑνότης: ἀπόρριψις τοῦ αὐτοκεφάλου τῶν σχισματικῶν, ἔνταξίς τους εἰς τὴν κανονικὴν Ἐκκλησίαν τῆς Οὐκρανίας, κανονικὴ ἐξ ἀρχῆς χειροτονία, ἀπόδοσις αὐτοκεφαλίας εἰς τὴν ἤδη ἀνεγνωρισμένην ἀπ’ ὅλους Ἐκκλησίαν τῆς Οὐκρανίας ὑπὸ τὸν Κιέβου Ὀνούφριον.