Η Ορθοδοξία εν Καιρώ Αιρέσεως.

Ο Καθηγητής Κυριάκος Κυριαζόπουλος λέει τα όρια των Ορθοδόξων εν καιρώ Αιρέσεως. 

Διακοπή Εκκλησιαστικής Κοινωνίας με τον/τους Αιρετικό/Αιρετικούς Επίσκοπο/Επισκόπους. 

Απαγόρευση Χειροτονίας Επισκόπου εκεί που είδη υπάρχει έστω και ως Αιρετικός καθώς αυτή η πράξη δημιουργεί Σχίσμα. 

"Τά ὅρια αὐτά εἰς τά ὁποῖα ὀφείλει κάθε ἀποτειχισμένος νά εὑρίσκεται εἶναι, ἀφ’ ἑνός μέν νά μήν ἔχη καμμία ἐκκλησιαστική ἐπικοινωνία μέ τόν αἱρετικό Ἐπίσκοπο εἰς τόν ὁποῖον ὑπάγεται, ἤ τήν αἱρετική Σύνοδο ἐάν πρόκειται περί ἀποτειχίσεως Ἐπισκόπου, καί μέ ὅσους ἐπικοινωνοῦν ἐκκλησιαστικά μέ αὐτούς, καί ἀφ’ ἑτέρου νά μήν δημιουργήση ὁ ἴδιος κάποια ἄλλη Σύνοδο, ἐάν πρόκειται γιά ἀποτειχισμένο Ἐπίσκοπο, ἤ ὑπαχθοῦν εἰς αὐτήν, ἐάν πρόκειται περί κληρικῶν καί λαϊκῶν, ἐφ’ ὅσον δέν ἔχη καταδικασθῆ ἡ αἵρεσις ἐπισήμως καί συνοδικῶς καί δέν ἔχουν τοποθετηθῆ ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι στίς θέσεις τῶν αἱρετικῶν ἤ οἱ ἴδιοι οἱ αἱρετικοί Ἐπίσκοποι δέν μετενόησαν, ὥστε νά ἀποκατασταθοῦν στήν Ὀρθοδοξία.

Ὁ σκοπός δηλαδή τῆς ἀποτειχίσεως εἶναι ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπό τήν αἵρεσι καί ἡ μή συμμετοχή διά τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐπικοινωνίας εἰς αὐτήν καί ἡ ἀποκατάστασις τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως διά τῆς ἐπισήμου καί συνοδικῆς καταδίκης τῆς αἱρέσεως καί τῆς τοποθετήσεως ὀρθοδόξων ποιμένων εἰς τίς θέσεις τῶν αἱρετικῶν. Αὐτό ὀνομάζεται ἀπό τόν ἅγ. Θεόδωρο τόν Στουδίτη «ἀναλαμπή τῆς Ὀρθοδοξίας» ἤ «Ὀρθοδοξίας αἰθρία» ἤ «καιρός Ὀρθοδόξου Συνόδου».

Ἄν δημιουργηθῆ κάποια Σύνοδος παράλληλος πρός τήν αἱρετική ἤ τοποθετηθῆ κάποιος Ἐπίσκοπος σέ κάποια Ἐπισκοπή, χωρίς προηγουμένως νά καταδικασθῆ ὁ ὑπάρχων αἱρετικός, τότε σταματᾶ ἡ ἀποτείχισις, ἀφοῦ δημιουργεῖται μιά ἄλλη νέα «Ἐκκλησία». Χωρίς τήν καταδίκη, δηλαδή, τῆς αἱρέσεως, γίνεται μία «κατά τό δοκοῦν» ἀποκατάστασις, χωρίς τήν κανονική ἐκκλησιαστική ὁδό, δημιουργεῖται ἕνα δικέφαλο σῶμα, στό ὁποῖο ἡ μέν μία κεφαλή ἀντιστρατεύεται στήν Ὀρθόδοξο πίστι καί ἡ ἄλλη στήν Ἀποστολική διαδοχή (ἡ Ἀποστολική διαδοχή νοεῖται ὡς πρός τήν κανονική ἐκλογή, χειροτονία καί τοποθέτησι τοῦ Ἐπισκόπου) καί ἐπί πλέον δημιουργοῦνται οἱ προϋποθέσεις τοῦ σχίσματος, διότι τό δικέφαλο αὐτό σῶμα δέν θά δυνηθῆ νά θεραπεύση τά αἴτια αὐτῆς τῆς καταστάσεως καί τίς ὑπερβάσεις ἑκάστης κεφαλῆς, μέ ἀποτέλεσμα τήν διαιώνισι αὐτῆς τῆς καταστάσεως.

Ἡ ἀποκατάστασις αὐτή τῆς πίστεως σύμφωνα μέ τήν Παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας πρέπει νά γίνη στόν χῶρο πού ὑπάρχει ἡ κανονική Ἀποστολική διαδοχή καί ὄχι ἀντιθέτως, δηλαδή στήν πλευρά τῶν Ἐπισκόπων, ὅπου ὑπάρχει ἡ Ὀρθόδοξος πίστις νά ἀποκατασταθῆ ἡ κανονική Ἀποστολική διαδοχή. Δι’ αὐτό πάντοτε ὅταν ἐγίνοντο Σύνοδοι, Οἰκουμενικές ἤ τοπικές, πρῶτα ἀποκαθίσταντο ἤ ἀντικαθίσταντο οἱ Ἐπίσκοποι, εἰς τρόπον ὥστε νά ὑπάρχουν στίς κανονικές θέσεις τῶν Ἐπισκόπων Ὀρθόδοξοι ποιμένες. Βλέπουμε στά πρακτικά τῶν Συνόδων, κάποια ἀπό τά ὁποῖα παρουσιάσαμε στήν παροῦσα μελέτη, (σελ.132-137) ὅτι πολλοί Ἐπίσκοποι, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ὑποπέσει στήν αἵρεσι, προσήρχοντο μετανοοῦντες στή Σύνοδο ζητοῦντες συγχώρησι, ἡ δέ Σύνοδος τούς ἀπεδέχετο, καί πολλούς ἀπ’ αὐτούς ἀποκαθιστοῦσε στούς θρόνους των (στούς θρόνους πού εὑρίσκοντο παρανόμως λόγῳ τῆς αἱρέσεως), ἀποδεχομένη τήν μετάνοιά των καί ἐπί πλέον τούς ἐδέχετο ὡς συνέδρους στίς ἐργασίες τῆς Συνόδου.Αὐτό σημαίνει ἀποκατάστασι τῆς πίστεως στόν χῶρο ὅπου ὑπάρχει ἡ κανονική Ἀποστολική διαδοχή.

Ἄν δέ λάβωμε ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι ὁμιλοῦμε διά κανονικά χειροτονημένο Ἐπίσκοπο καί ἐκδιωχθέντα ἀπό τόν θρόνο του ἀπό τούς αἱρετικούς, καταλαβαίνει κανείς τί σημαίνει τό νά χειροτονηθῆ κάποιος ὑπεραντλαντικά, ὡς κανονικός Ἐπίσκοπος μίας ἐπαρχίας, νά αὐτοτοποθετηθῆ εἰς τήν ἐπαρχία αὐτή, (χωρίς φυσικά νά ἐκδιωχθῆ ὁ αἱρετικός, χωρίς νά ὑπάρξη ὀρθόδοξος Σύνοδος, ἡ ὁποία θά καταδικάση τήν αἵρεσι), νά αὐτοαναγνωρισθῆ ὡς κανονικός Ἐπίσκοπος τῆς ἐπαρχίας καί ἐπί πλέον νά δημιουργήση ὁλόκληρη Σύνοδο μέ τόν ἴδιο τρόπο, ἡ ὁποία καί αὐτή θά αὐτοαναγνωρισθῆ ὡς κανονική Σύνοδος καί θά λειτουργῆ παραλλήλως, ὑπαρχούσης καί τῆς αἱρετικῆς.

[Ευθυμίου Τρικαμηνᾶ Iερομονάχου. 

Ἡ Διαχρονικὴ Συμφωνία τῶν Ἁγίων Πατέρων γιὰ τὸ Ὑποχρεωτικὸ τοῦ 15ου Κανόνος τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου περὶ Διακοπῆς Μνημονεύσεως Ἐπισκόπου Κηρύσσοντος ἐπ’ Ἐκκλησίας Αἵρεσιν. Σελ. 244 - 246]

 ΚΑΝΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΦΑΝΣΙ 

ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΝΟΝΟΛΟΓΟΥ  ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΣΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΑΠΘ - ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΠΑΡ' ΑΡΕΙΩ ΠΑΓΩ - ΘΕΟΛΟΓΟΥ.

Ψευτοκαθαιρεσι απο ανομους και παρανομους αρχιερεις κατα του Ιερομονάχου 

π. Ευθυμίου Τρικαμηνά

Ο ιερομόναχος π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς,, καθαιρέθηκε αντι-εκκλησιολογικά και αντι-κανονικά το 2007 από το Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο της «Εκκλησίας της Ελλάδος»: 

1 - τόσο για λόγους Πίστεως (δηλαδή εξαιτίας της υπερασπίσεως από αυτόν της Ορθοδοξίας εναντίον της Παναίρεσης του Οικουμενισμού ή Θρησκευτικού Συγκρητισμού ή Γνωστικισμού, πριν την Ψευδο-σύνοδο της Κρήτης), οπότε στην περίπτωση αυτή το εν λόγω Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο παραβίασε τους Ιερούς Κανόνες 31^ο Αγίων Αποστόλων και 15^ο της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, οι οποίοι προβλέπουν την υποχρεωτική παύση μνημοσύνου επισκόπου από τους κληρικούς για λόγους Πίστεως,

2 - όσο και για λόγους Δικαιοσύνης (ήτοι παραβάσεως της κανονικής τάξεως, εν προκειμένω από την Σύνοδο της Ιεραρχίας, επί Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, η οποία εξέλεξε αντι-εκκλησιολογικά και αντι-κανονικά Μητροπολίτη Λαρίσης ενώ ζούσε ο νόμιμος και κανονικός Μητροπολίτης Λαρίσης μακαριστός Θεολόγος), δηλαδή εξαιτίας της μη αναγνωρίσεως και μη μνημονεύσεως του Μητροπολίτη Λαρίσης, ο οποίος είχε εκλεγεί ενώ ο κανονικός και νόμιμος Μητροπολίτης Λαρίσης μακαριστός Θεολόγος βρισκόταν στη επίγεια ζωή του, πράγμα το οποίο συνιστούσε περίπτωση μοιχεπιβασίας μητροπολιτικού θρόνου, οπότε στην περίπτωση αυτή το εν λόγω Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο παραβίασε τον Ιερό Κανόνα 31^ο των Αγίων Αποστόλων, ο οποίος προβλέπει την παύση μνημοσύνου επισκόπου από τους κληρικούς για λόγους Δικαιοσύνης, δηλαδή  παραβάσεως της κανονικής τάξεως της Εκκλησίας, εν προκειμένω από την Σύνοδο της Ιεραρχίας, με συνέπεια η εν λόγω καθαίρεσή του να είναι εκκλησιολογικώς και κανονικώς ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΗ, με βάση την Ιερά Παράδοση, κατά την οποία : Είναι σύνηθες γεγονός στην Εκκλησιαστική Ιστορία Ψευδο-σύνοδοι να καταδικάζουν Ορθοδόξους κληρικούς σε καθαίρεση, η οποία, όμως, είναι εκκλησιολογικώς και κανονικώς ανυπόστατη, επειδή διενεργείται από αιρετικούς επισκόπους (π.χ. η εικονομαχική Ψευδο-σύνοδος της Ιερείας του 754 καταδίκασε σε καθαίρεση και αφορισμό τον ιερομόναχο Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, η Ενδημούσα Ψευδο-σύνοδος του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Καλέκα, με τη συμμετοχή των Πατριαρχών Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, του 1344, καταδίκασε σε καθαίρεση και αφορισμό τον τότε ιερομόναχο Άγιο Γρηγόριο Παλαμά). 

Τούτο σημαίνει ότι, εάν μια Σύνοδος που ακολουθεί μια αίρεση, καταδικάσει σε καθαίρεση έναν Ορθόδοξο Ιερέα που ομολογεί και κηρύσσει δημοσίως τα Ορθόδοξα δόγματα και ασκεί θεολογική κριτική της ψευδο-συνοδικώς εισαχθείσας αιρέσεως ή της αιρέσεως που κηρύσσεται δημοσίως από τον Επίσκοπο, και παύει το μνημόσυνο του Επισκόπου, επειδή εκείνος ακολουθεί τις αιρετικές αποφάσεις της Ψευδο-συνόδου ή επειδή εκείνος κηρύσσει δημοσίως την αίρεση, τότε ο εν λόγω Ιερέας που καταδικάστηκε σε εκκλησιολογικώς και κανονικώς ανυπόστατη καθαίρεση, εξακολουθεί να λειτουργεί κανονικά, χωρίς να αναμένει την άρση της καθαιρέσεώς του από Ορθόδοξη Σύνοδο ή από Ορθόδοξο Επίσκοπο. Συγκεκριμένα, ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, στην Τρίτη Επιστολή του προς τον Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριο, γράφει: 

«ΑΠΑΣΙ ΤΟΙΣ ΠΑΡΑ ΣΗΣ ΕΥΛΑΒΕΙΑΣ ΚΕΧΩΡΙΣΜΕΝΟΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ Ή ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΙΣΙ ΛΑΪΚΟΙΣ ΤΕ ΚΑΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΕΣΜΕΝ. ΟΥ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ ΔΙΚΑΙΟΝ ΤΟΥΣ ΟΡΘΑ ΦΡΟΝΕΙΝ ΕΓΝΩΚΟΤΑΣ ΣΑΙΣ ΑΔΙΚΕΙΣΘΑΙ ΨΗΦΟΙΣ, ΟΤΙ ΣΟΙ ΚΑΛΩΣ ΠΟΙΟΥΝΤΕΣ ΑΝΤΕΙΡΗΚΑΣΙ» (P.G. 77, 108A). 

Ο ίδιος Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, στην Επιστολή του προς τους πιστούς της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως οι οποίοι έπαυσαν το μνημόσυνο ή την κοινωνία με τον Αρχιεπίσκοπό τους Νεστόριο, γράφει: 

«ΤΑΥΤΗΝ ΕΝ ΕΑΥΤΟΙΣ ΑΝΑΖΩΠΥΡΟΥΝΤΕΣ ΑΕΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ, ΑΣΠΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΜΩΜΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΗΡΗΣΑΤΕ, ΜΗΤΕ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΕΣ ΤΩ ΜΝΗΜΟΝΕΥΘΕΝΤΙ (ΕΝΝΟΕΙ: ΝΕΣΤΟΡΙΩ), ΜΗΤΕ ΜΗΝ ΩΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΩ ΠΡΟΣΕΧΟΝΤΕΣ, ΕΙ ΜΕΝΕΙ ΛΥΚΟΣ ΑΝΤΙ ΠΟΙΜΕΝΟΣ, ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑΥΤΗΝ ΗΜΩΝ ΤΗΝ ΥΠΟΜΝΗΣΙΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΓΕΝΟΜΕΝΗΝ, ΦΡΟΝΕΙΝ ΕΛΟΙΤΟ ΤΑ ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΑ. ΤΟΙΣ ΔΕ ΓΕ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ, Ή ΛΑΪΚΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΚΕΧΩΡΙΣΜΕΝΟΙΣ, Ή ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΙΣΙ ΠΑΡ’ ΑΥΤΟΥ, ΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕΝ ΗΜΕΙΣ, ΟΥ ΤΗΝ ΕΚΕΙΝΟΥ ΚΥΡΟΥΝΤΕΣ ΑΔΙΚΟΝ ΨΗΦΟΝ, ΕΠΑΙΝΟΥΝΤΕΣ ΔΕ ΜΑΛΛΟΝ ΤΟΥΣ ΠΕΠΟΝΘΟΤΑΣ, ΚΑΚΕΙΝΟ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΙΣ: ‘ΕΙ ΟΝΕΙΔΙΖΕΣΘΕ ΕΝ ΚΥΡΙΩ, ΜΑΚΑΡΙΟΙ. ΟΤΙ ΤΟ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΝΕΥΜΑ ΕΙΣ ΥΜΑΣ ΑΝΑΠΕΠΑΥΤΑΙ’» (P.G. 77, 124A). 

 Ο Ιερομόναχος π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς, όπως προαναφέρθηκε, καθαιρέθηκε από τα Συνοδικά Δικαστήρια της «Εκκλησίας της Ελλάδος» ΑΔΙΚΩΣ, δηλαδή τόσο για λόγους υπερασπίσεως της Ορθόδοξης Πίστης όσο και για λόγους υπερασπίσεως της Δικαιοσύνης (δηλαδή της Κανονικής Τάξεως της Εκκλησίας). 

 ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ «ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ Ή ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Περίληψη Κανονικο-δογματικής μελέτης .

Του

Κυριάκου Κυριαζόπουλου καθηγητή του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ.

Η Ψευδο-Σύνοδος της Κρήτης εισήγαγε «συνοδικώς», δηλ. δεσμευτικά για τις δέκα

(10) Αυτοκέφαλες που συμμετείχαν, την Παναίρεση του Οικουμενισμού. Ο Οικουμενισμός,

Διαχριστιανικός και Διαθρησκειακός, είναι Νεο-γνωστικισμός ή Θρησκευτικός

Συγκρητισμός, και αναμειγνύει την Ορθοδοξία με αιρέσεις, με θρησκεύματα, με

φιλοσοφικά συστήματα, με τον Σατανισμό. Τον πολέμησαν σθεναρά οι Απόστολοι, όπως ο

Ιωάννης και ο Παύλος, και οι Πατέρες των πρώτων χριστιανικών αιώνων, όπως ο Άγιος

Ειρηναίος, Επίσκοπος Λουγδούνου (σημερινής Λυών της Γαλλίας) στο έργο του «Έλεγχος

και Ανατροπή της Ψευδωνύμου Γνώσεως». Διότι ανατρέπει συνολικά την Ορθόδοξη πίστη,

μέσω της αντιπατερικής ή μεταπατερικής θεολογίας, η οποία αλλοιώνει τους θεολογικούς

όρους με δαιμονικές και ορθολογιστικές ερμηνείες τους.

Η λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη ή Πανορθόδοξη Σύνοδος» δεν είναι Ορθόδοξη

Σύνοδος, αλλά Ψευδο-Σύνοδος. Τούτο σημαίνει ότι δεν είναι έγκυρη, ούτε αυτοδικαίως

άκυρη, αλλά είναι ακυρώσιμη, ήτοι μπορεί να ακυρωθεί από μια όντως Ορθόδοξη

Πανορθόδοξη Σύνοδο, η οποία μπορεί ενδεχομένως να συγκληθεί στο μέλλον. Αυτή η

Ψευδο-Σύνοδος συγκλήθηκε ουσιαστικά από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ δια

στόματος της κυρίας Ελισάβετ Προδρόμου, αξιωματούχου του ίδιου Υπουργείου και Ειδικής

Συμβούλου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην εν λόγω Ψευδο-Σύνοδο.

Οι λόγοι για τους οποίους η λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη ή Πανορθόδοξη Σύνοδος»

είναι Ψευδο-Σύνοδος είναι οι ακόλουθοι:

1 – Δεν καταδίκασε την Παναίρεση του Οικουμενισμού, αλλά την εισήγαγε «συνοδικώς»,

δηλ. δεσμευτικά για τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που συμμετείχαν.

2 – Στην Ψευδο-Σύνοδο δεν συμμετείχαν όλες οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, αλλά μόνον δέκα

(10), που εκπροσωπούν μόνο το ένα τρίτο (1/3) των Ορθοδόξων πιστών, ενώ τέσσερις (4)

Αυτοκέφαλες δεν συμμετείχαν που εκπροσωπούν τα δύο τρίτα (2/3) των Ορθοδόξων.

3 – Η Ψευδο-Σύνοδος συγκλήθηκε χωρίς έγκυρη απόφαση σύγκλησης, δηλ. κατά παράβαση

της πάγιας αρχής της ομοφωνίας στη συνεργασία των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών, δεδομένου

ότι δεν υπογράφηκε από το Πατριαρχείο Αντιοχείας.

4 – Λειτούργησε χωρίς έγκυρο κανονισμό, δηλ. κατά παράβαση της πάγιας αρχής της

ομοφωνίας στη συνεργασία των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών, δεδομένου ότι δεν υπογράφηκε

από το Πατριαρχείο Αντιοχείας.

5 – Είχε, μη έγκυρα, στην ημερήσια διάταξή της ως θέματα το σχέδιο κειμένου «Το

μυστήριον του γάμου και τα κωλύματα αυτού», το οποίο δεν είχε υπογραφεί από τα

Πατριαρχεία Αντιοχείας και Γεωργίας στη Σύναξη των Προκαθημένων του Σαμπεζύ του

Ιανουαρίου 2016, όπως και τα λοιπά πέντε (5) σχέδια κειμένων τα οποία δεν είχαν

υπογραφεί από το Πατριαρχείο Αντιοχείας, δηλ. κατά παράβαση της πάγιας αρχής της

ομοφωνίας στη συνεργασία των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών.

 ΠΟΤΕ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΕΙΤΑΙ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΑΔΙΚΗΜΑ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ;

Η  ΜΗ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ

–Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΩΣ ΠΑΝΑΙΡΕΤΙΚΗ ΤΗΝ

ΨΕΥΔΟ-ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ  ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΑΥΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

ΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΗΣ ΤΟΥ ΑΡΧΗΣ–

ΑΠΟ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΤΟΥ

ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΕΙ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΑΔΙΚΗΜΑ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ

Ή

ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΕΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΗΣ ΠΡΕΠΟΥΣΑΣ ΣΕ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΤΙΜΗΣ ΠΡΟΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ;

Του

Κυριάκου Κυριαζόπουλου

καθηγητή του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Α.Π.Θ.

Ερώτηση: Με δεδομένο ότι, μετά τη λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» της Κρήτης, ένας Μητροπολίτης από τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που συμμετείχαν σε αυτήν, αν υποτεθεί ότι έχει ορθόδοξο φρόνημα, αλλά, συμβιβαζόμενος με τις «συνοδικές» αποφάσεις της Ψευδο-συνόδου της Κρήτης, μνημονεύει την προϊσταμένη του αρχή (π.χ. με δεδομένο ότι ένας Μητροπολίτης από τις λεγόμενες Νέες Χώρες της Βόρειας Ελλάδος, αν υποτεθεί ότι έχει ορθόδοξο φρόνημα, αλλά μνημονεύει τις προϊσταμένες του αρχές, ήτοι τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος), αν ένας υφιστάμενός του, ιερομόναχος ή ιερέας, παύσει το μνημόσυνο του εν λόγω Μητροπολίτη, τότε ο     ιερομόναχος ή ο ιερέας διαπράττει το εκκλησιαστικό ποινικό αδίκημα του σχίσματος ή όχι;

Απάντηση:  Σαφώς όχι, για τους εξής λόγους:

 

 

   1 – Οι κανόνες που είναι συναφείς με το συγκεκριμένο ζήτημα είναι οι Κανόνες 13, 14 και 15 της Πρωτοδευτέρας (ή ΑΒ) Συνόδου επί Μεγάλου Φωτίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.

   Ο Κανόνας 13 της ΑΒ Συνόδου ορίζει: «Αφού ο παμπόνηρος έριξε  στην Εκκλησία του Χριστού τους σπόρους των αιρετικών ζιζανίων και τους βλέπει να κόβονται σύρριζα με το μαχαίρι του Πνεύματος, μεταχειρίστηκε άλλη μέθοδο προσπαθώντας να διαιρέσει το Σώμα του Χριστού με τη μανία των σχισματικών. Η Αγία Σύνοδος, όμως, αναχαιτίζοντας ολοκληρωτικά και αυτήν την επιβουλή του, όρισε από εδώ και στο εξής, αν κάποιος πρεσβύτερος ή διάκονος τολμήσει, επειδή τάχα έχει κατηγορήσει τον επίσκοπό του για κάποια εγκλήματα, να απομακρυνθεί από την κοινωνία του πριν από τη συνοδική απόφαση και εξέταση και την αμετάκλητη καταδίκη του, και δεν αναφέρει το όνομά του στις ιερές ευχές των λειτουργιών σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας, αυτός να υπόκειται σε καθαίρεση και να στερείται από κάθε ιερατική τιμή. Διότι αυτός που είναι ταγμένος στην τάξη του πρεσβυτέρου και που αρπάζει την κρίση των μητροπολιτών και που καταδικάζει, όσο εξαρτάται από αυτόν, ο ίδιος πριν από την κρίση τον πατέρα του και επίσκοπο, αυτός δεν είναι άξιος ούτε για την τιμή ή την ονομασία του πρεσβυτέρου. Και όσοι τον ακολουθούν, αν είναι κάποιοι από τους ιερωμένους, να χάνουν και αυτοί την δική τους τιμή, και αν είναι μοναχοί ή λαϊκοί, να αφορίζονται πλήρως της Εκκλησίας, μέχρι που να απορρίψουν τη σχέση τους με τους σχισματικούς και να επιστρέψουν στον επίσκοπό τους».

Είναι έγκυρος ο αφορισμός του Αμβροσίου κατά Μητσοτακη, Κεραμέως και Χαρδαλιά;

Του Κυριάκου Κυριαζόπουλου
καθηγητή (επ.) του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ., δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω, θεολόγου

---

1 – ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Είναι ευρύτατα γνωστό ότι, προκειμένου να αντικατασταθεί ο Χριστός από τον Αντίχριστο - όπως αποκαλύπτεται στο θεολογικότατο και τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής και της Καινής Διαθήκης, την Αποκάλυψη του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Ιωάννη του Θεολόγου (σχετικώς παραπέμπω στα 101 ωριαία μαθήματα πατερικής ερμηνείας της Αποκαλύψεως από τον Γέροντα Αθανάσιο Μυτιληναίο, τα οποία υπάρχουν σε ηχητικά αρχεία, σε βίντεο και σε απομαγνητοφωνήσεις) - πρέπει να αμφισβητηθεί η θεία φύση του Θεανθρώπου Χριστού, έτσι ώστε ο Χριστός να υποβιβαστεί σε απλό άνθρωπο, ιδρυτή της δήθεν ανθρωπογενούς θρησκείας του Χριστιανισμού, στο ίδιο επίπεδο με τους ανθρώπους – ιδρυτές ανθρωπογενών θρησκειών.

Kληρικοί και θεολόγοι, καθώς και εύποροι εκκλησιαστικοί χρηματοδότες θρησκευτικών ιστότοπων (sites) και διαχειριστές τέτοιων ιστότοπων (οι οποίοι μπορούν να αποκλείουν εξ αυτού του λόγου ακόμη και επιστημονικά δημοσιεύματα τα οποία δεν συμφέρουν ή δυσαρεστούν τη θρησκευτική παγκοσμιοποίηση) - οι οποίοι είναι οπαδοί της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησης ή διεθνισμού ή οικουμενισμού, ή ελέγχονται επαγγελματικά ή οικονομικά από τέτοιους οπαδούς - έχουν διαμορφώσει και πλασάρει στην εκκλησιαστική και πολιτική πιάτσα το εξής σοφιστικό δίλημμα: «μεσότητα ή ακρότητα (ή εξτρεμισμός)».

Με τον όρο μεσότητα εννοούν είτε την άμεση και χονδροειδή αμφισβήτηση είτε την έμμεση και λεπτεπίλεπτη αμφισβήτηση της θείας φύσης του Θεανθρώπου Χριστού. Κατά την εναλλακτική «λογική» των οπαδών της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησης, όλες οι προσωπικότητες της γραμμής της ανομίας (δηλαδή της αμφισβήτησης του αληθινού Θεού) της Αγίας Γραφής από τον Κάιν μέχρι τον Ιούδα και μέχρι σήμερα εφάρμοζαν και εφαρμόζουν τη «μεσότητα».

Με τον όρο ακρότητα (ή εξτρεμισμό) εννοούν την ειλικρινή και σαφή υπεράσπιση της θείας φύσης του Θεανθρώπου Χριστού. Κατά την εναλλακτική «λογική» των οπαδών της θρησκευτικής παγκοσμιοποίησης, όλες οι προσωπικότητες της γραμμής της ευσεβείας (δηλαδή της υπεράσπισης της πίστης στον αληθινό Θεό) από τον Άβελ μέχρι τον ληστή επί του Σταυρού και μέχρι σήμερα, περιλαμβανομένων των Μαρτύρων, των Ομολογητών και των Οσίων, εφάρμοζαν και εφαρμόζουν την ακρότητα (ή τον εξτρεμισμό).

Με την ίδια εναλλακτική «λογική» τους, αποδέχονται, σε προσωπικό επίπεδο ή σε κλειστό κύκλο, αλλά όχι δημόσια, ενίοτε και δημόσια αλλά με λεπτεπίλεπτη αμφισβήτηση, τα εξής: «Μα τί ακραίοι ήταν αυτοί οι Μάρτυρες!

Δεν θα μπορούσαν να ρίξουν λίγο θυμίαμα προς τιμήν των ειδώλων, για να μην τους βασανίσουν και να μην τους σκοτώσουν οι δήμιοί τους και έτσι να γλυτώσουν τη ζωή τους; Αλλά τί μας νοιάζει εμάς τους σημερινούς;

Εμείς, ως κληρικοί και θεολόγοι, θα τους επαινούμε στις δημόσιες ομιλίες μας, αλλά προσωπικά θα αποφεύγουμε το παράδειγμά τους ως ακραίο»!!!

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:

Οι διαφαινόμενοι σκοποί της λεγόμενης «πανδημίας» του κορωναϊού

Του Κυριάκου Κυριαζόπουλου στην Romfea.gr*

---

Εισαγωγή

Όπως αναφέρει, σε δημοσίευμα αυτής της 7-4-2020, η ηλεκτρονική έκδοση της Ισραηλινής εφημερίδας Haaretz, η Ισραηλινή συγγραφέας Hamutal Shabtai δημοσίευσε το 1997 το μυθιστόρημά της επιστημονικής φαντασίας με τίτλο «2020» (εκδόσεις Keter Press, στην Εβραϊκή).

Σε αυτό το μυθιστόρημά της η συγγραφέας περιέγραψε μια παγκόσμια πανδημία όπως η λεγόμενη «πανδημία» του κορωναϊού που εξελίσσεται επί του παρόντος, κατά παρόμοιο τρόπο, όπως η ίδια απαντά σε σχετικές ερωτήσεις της δημοσιογράφου. (ΕΔΩ) 

Σήμερα οι πολίτες της Ελλάδος και των λοιπών χωρών του κόσμου είναι αποκλεισμένοι στα σπίτια τους, με απαγόρευση ή περιορισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που επιβάλλονται με αυστηρά αστυνομικά μέτρα, δήθεν εξαιτίας μιας λεγόμενης «πανδημίας του κορωναϊού», όταν, στα 7,5 δισεκατομμύρια κατοίκων του πλανήτη, τα θύματα είναι ελάχιστα, αν και υπαρκτά, όπως αναφέρει το Ρωσικό Κέντρο για τη Στρατιωτική – Στρατηγική Έρευνα του Γενικού Επιτελείου των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Γιατί η Κυβέρνηση επιμένει να παραβιάζει την ελευθερία της λατρείας και γιατί ο Αρχιεπίσκοπος την υποστηρίζει;

Γιατί η Κυβέρνηση επιμένει να παραβιάζει την ελευθερία της λατρείας και γιατί ο Αρχιεπίσκοπος την υποστηρίζει;

Του Κυριάκου Κυριαζόπουλου

καθηγητή (επ.) του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ., δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω, θεολόγου

Εισαγωγή

             Ως γνωστόν, η κοινή υπουργική απόφαση (ΚΥΑ) των Υπουργών Παιδείας – Θρησκευμάτων και Υγείας με αριθ. 2867/Υ1 (ΦΕΚ Β΄ 872/2020) ανέστειλε, δηλ. απαγόρευσε προσωρινά, από 16-3 έως 30-3-2020 την ελευθερία της λατρείας όλων των θρησκευμάτων. Επίσης απαγόρευσε την είσοδο προσκυνητών στις Ιερές Μονές. Και επέτρεψε μόνο τις κηδείες με την παρουσία του απολύτως στενού συγγενικού περιβάλλοντος, καθώς και την τέλεση μόνο της θείας λειτουργίας, κεκλεισμένων των θυρών, αποκλειστικά για τηλεοπτική ή ραδιοφωνική μετάδοση εθνικής ή τοπικής εμβέλειας.

            Με νέα υπ’ αριθ. πρωτ. Δ1α/ΓΠ.οικ. 21285/28-3-2020 κοινή υπουργική απόφαση των ίδιων Υπουργών παρατάθηκε η ισχύς της παραπάνω υπουργικής απόφασης. Η νέα ΚΥΑ επέβαλε απαγόρευση και στη μετάδοση της θείας λειτουργίας μέσω internet tv ή internet radio, ορίζοντας ότι η διαδικτυακή μετάδοση της λειτουργίας επιτρέπεται μόνο από το ίδιο τηλεοπτικό ή ραδιοφωνικό μέσο, με την παρουσία του προσωπικού που έχει αναλάβει και την τηλεοπτική ή ραδιοφωνική εκπομπή.

1 – Ευθεία παραβίαση της ελευθερίας της λατρείας και από τη νέα ΚΥΑ

ΓΙΑΤΙ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ 

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΣΙΠΡΑ 

ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ 

ΙΕΡΩΝΥΜΟ ΓΙΑ ΤΙΣ 

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ 

ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ 

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 

ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ ΤΗΣ 

ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΗΣ 

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ 

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ 

ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ 

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ 

ΑΝΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΩΝ 

ΘΕΣΜΙΚΩΝ ΤΟΥΣ 

ΣΧΕΣΕΩΝ ;

Του Κυριάκου Κυριαζόπουλου, καθηγητή (επ.) του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ. – δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω - θεολόγου

           

Το σύστημα των σχέσεων Κράτους – Εκκλησίας στην Ελλάδα είναι εκείνο της κρατικής εκκλησίας (ή της θεσμικής ενότητας). Στη Χώρα μας συνηθίζουν να το αποκαλούν εκείνο της νόμω κρατούσας πολιτείας, ενώ άλλοι το συγχέουν εσφαλμένα με εκείνο της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το σύστημα αυτό είναι προτεσταντικής προέλευσης. Το εισήγαγαν ο ρωμαιοκαθολικός βασιλιάς Όθωνας και οι προτεστάντες αντιβασιλείς του, με βίαιη μεταφύτευσή του από τα τότε προτεσταντικά κράτη της Γερμανίας και τα προτεσταντικά καντόνια της Ελβετίας.

            Εσφαλμένα ερμηνεύουν συνταγματολόγοι και νομικοί άλλων ειδικεύσεων τον όρο «επικρατούσα θρησκεία» του άρθρου 3 του Συντάγματος ως στερούμενο νομικής σημασίας, επειδή δήθεν έχει στατιστική σημασία. Εφόσον είναι συνταγματικός όρος είναι νομικός όρος και χρήζει ερμηνείας. Η ορθότερη ερμηνεία του είναι  «κρατική εκκλησία», αν ληφθεί υπόψη 1) ότι το άρθρο 72 παρ. 1 του Συντάγματος ορίζει ότι τα νομοσχέδια του άρθρου 3 ψηφίζονται από την Ολομέλεια της Βουλής, και κατά συνέπεια ο προβλεπόμενος από ίδιο άρθρο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος, και 2) ότι, όταν οι καταστατικοί χάρτες εκκλησιών ψηφίζονται από τα κοινοβούλια των αντίστοιχων χωρών, τότε οι εκκλησίες εκείνες είναι κρατικές, σύμφωνα με τη συγκριτική επισκόπηση των σχετικών συνταγματικών διατάξεων  των ευρωπαϊκών κρατών με το σύστημα τη κρατικής εκκλησίας. Προκειμένου να αποκτήσει το, κατά τα κατωτέρω αναφερόμενα, πλήρες δικαίωμά της στην αυτονομία η κρατική Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ελλάδα, θα μπορούσε να γίνει μετασχηματισμός των θεσμικών σχέσεών της με το Κράτος χωρίς αναθεώρηση του άρθρου 3 του Συντάγματος, αλλά με μεταβολή της νομικής ερμηνείας του όρου «επικρατούσα θρησκεία» από κρατική εκκλησία σε πρώτη μεταξύ ίσων (primus inter pares), κατά το πρότυπο των σχετικών διατάξεων του Ιταλικού και του Ισπανικού Συντάγματος, τα οποία περιέχουν ειδική συνταγματική αναγνώριση της κοινωνικά επικρατούσας στις χώρες αυτές Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται η κατάργηση του συστήματος της κρατικής εκκλησίας και ο, κατά τα κατωτέρω, θεσμικός χωρισμός με την έννοια της αναγνώρισης επίσημων εκκλησιών ή θρησκευτικών κοινοτήτων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται ως πρώτη μεταξύ ίσων η Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ελλάδα, η οποία έτσι θα απολαύει το διεθνές και συνταγματικό της δικαίωμα στην πλήρη αυτονομία της.

Απόκτηση του πλήρους δικαιώματός της στην αυτονομία της, για την Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ελλάδα – η οποία διαρθρώνεται σε περισσότερα του ενός κλίματα ή εκκλησιαστικά καθεστώτα [1) Εκκλησία της Ελλάδος, με δύο κλίματα, εκείνο της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας και εκείνο των λεγόμενων Νέων Χωρών το οποίο κυριαρχικά ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, 2) ημιαυτόνομη Εκκλησία της Κρήτης, 3) Μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου στη Δωδεκάνησο, 4) Άγιο Όρος το οποίο είναι αυτοδιοίκητο αλλά υπάγεται πνευματικά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο] – σημαίνει ότι θα ανακτήσει το δικαίωμά της να ψηφίζει τον Καταστατικό της Χάρτη κατά εκκλησιαστικό κλίμα, δηλαδή θα ασκεί πρωτογενή νομοθετική εξουσία στις εσωτερικές της υποθέσεις, ενώ οι  εξωτερικές υποθέσεις των θρησκευμάτων θα ρυθμίζονται από το Κράτος και οι μεικτές τους υποθέσεις τους με το Κράτος θα μπορούν να ρυθμίζονται από το Κράτος είτε μονομερώς είτε κατόπιν συμφωνίας με τα επίσημα θρησκεύματα. 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΣΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΑΠΘ - ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΠΑΡ' ΑΡΕΙΩ ΠΑΓΩ - ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΓΙΑ: 1 - ΔΗΛΩΣΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗΣ ΦΥΛΟΥ ΚΑΙ 2 - ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ "ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ" ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ 93,8 ΚΑΙ TV KOSMOS ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 

ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΥ

ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΣΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΑΠΘ - ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΠΑΡ' ΑΡΕΙΩ ΠΑΓΩ - ΘΕΟΛΟΓΟΥ

ΓΙΑ: 1 - ΔΗΛΩΣΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗΣ ΦΥΛΟΥ  ΚΑΙ  2 - ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ "ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ"

ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ 93,8 ΚΑΙ TV KOSMOS ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ

Η Προσκύνηση του ‘’Χρυσού Μόσχου’’ στη Σύγχρονη Εποχή

Της Ράνιας Γάτου
Σας παραθέτω αυτούσια τη συνέντευξη του καθηγητή του εκκλησιαστικού δικαίου της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ., Κυριάκου Κυριαζόπουλου. Μου προξένησαν μεγάλη εντύπωση οι σκέψεις του και για δεύτερη φορά βάλθηκα να απομαγνητοφωνήσω όλη τη συνέντευξη του (ράδιο tv kosmos της Ρόδου 93,8, στις 22 Σεπτεμβρίου 2017) αφήνοντας τον αναγνώστη ελεύθερο να εξάγει τα συμπεράσματα του.
Θέματα κρίσιμα  που αφορούν τη λατρεία των ειδώλων, και την αποστασία μας από τον αληθινό θεό, την αλλαγή προσανατολισμού στο ορθόδοξο μάθημα των θρησκευτικών, την υλιστική, ευδαιμονιστή και αντίχριστη εποχή μας, κατά την οποία πορευόμαστε χωρίς πνευματική καθοδήγηση από τους ποιμένες μας καθώς η «άλλη ζωή» έχει μπει στον πάτο του συστήματος των αξιών. Την εξίσωση της θεοίδρυτης εκκλησίας μας με τις αιρέσεις, οι οποίες αλλοίωσαν την προφητική, αποστολική και πατερική πίστη στο θεανθρώπινο πρόσωπο του Χριστού και στο σώμα του που είναι η εκκλησία και άλλα πολλά.  «αυτό ηυχαρίστησε του Ισραηλίτας έκτισε θυσιαστήριον απέναντι του χρυσού μόσχου και δια κήρυκος εφώναξε προς τον λαόν. αύριον είναι εορτή προς τιμήν του Κυρίου» (Εξοδ. 32,5)!
Καθώς συμμετείχα ως ακροάτρια στη συζήτηση έφερα στη μνήμη μου τον Άγιο Μελέτιο που ήταν κρεμασμένος στο δένδρο, και ακούσθηκε φωνή από τον ουρανό που έλεγε: «Έλα, άθλητά μου, Μελέτιε, ανάβαινε στα ταμεία του Παράδεισου και στο χορό των εκλεκτών μου Αγγέλων και στη συνδρομή όλων των Δικαίων μου. Να, όλοι οι Άγιοι στέκονται, και σε προσδοκούν, για να σου δώσουν τα βραβεία, διότι εσύ εποίησες το θέλημά μου επί της γης».. Πριν όμως σχολιάσουμε οτιδήποτε, ας παρατεθεί αυτούσιο το κείμενο της συνέντευξης του εν λόγω καθηγητή:
Ερώτηση: Κύριε καθηγητά στην Ελλάδα όλοι ασχολούνται με διάφορα θέματα ως κύρια θέματα την ώρα μάλιστα που στα παιδιά πλέον θα διδάσκετε στα θρησκευτικά μια άλλη θρησκεία. Την ώρα που αλλάζει προσανατολισμό όλη η πνευματικότητα του ελληνισμού επίσημα πλέον με τα νέα βιβλία των θρησκευτικών, τα μέσα και ο υπόλοιπος κόσμος δεν ασχολούνται σαν να μην υπάρχει αυτό σαν είδηση. Κατά τη γνώμη μου είναι η πρώτη είδηση. Εσάς ποια είναι η άποψή  σας πάνω σε αυτό.
Απάντηση: Συμφωνώ απολύτως με αυτό που λέτε κύριε Λοϊζο. Αυτό συμβαίνει διότι μετά την πλύση εγκεφάλου η οποία έχει προηγηθεί από διάφορα μέσα όσο καιρό υπάρχει η τηλεόραση καμιά σαρανταριά χρόνια, έχει δοθεί ένας προσανατολισμός στην κοινωνία αντίχριστος, υλιστικός, ευδαιμονιστικός, οπότε  οι άνθρωποι μην έχοντας κατάλληλη πνευματική καθοδήγηση από τους ποιμένες τους, από τους μητροπολίτες τους και τους ιερείς όλα αυτά τα χρόνια, ούτως ώστε, να καταλάβουν τι τους συμβαίνει από την τηλεόραση, έχουν διαμορφώσει ένα σύστημα αξιών και έχουν βάλει τα θέματα του εαυτούς τους, της οικογενείας τους, των παιδιών τους, του επαγγέλματός τους, της καλοπέρασής τους, πρώτα πρώτα σε ένα σύστημα αξιών. Τώρα τα θέματα της εκκλησίας τα έχουν βάλει χιλιοστά στα ενδιαφέροντά τους. Βέβαια αυτά τα θέματα της εκκλησίας είναι τα σημαντικότερα. Γιατί ενώ τα άλλα όπως είναι γνωστό μένουν σε αυτή τη ζωή μόλις πεθάνει ο άνθρωπος τελειώνουν όλα τα άλλα. Σημασία έχει τι πάει μετά από αυτά. Δηλαδή από το θάνατο και μετά στην άλλη ζωή. Εκεί αυτά έχουν μπει στον πάτο του συστήματος αξιών.

ΡΟΤΟΝΤΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - Ο ΕΞΑΡΧΙΚΟΣ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ 8ο ΑΙΩΝΑ : ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΝΑΟΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΟ Ή ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΣ ΝΑΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ;

ΡΟΤΟΝΤΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - Ο ΕΞΑΡΧΙΚΟΣ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ 8ο ΑΙΩΝΑ  :  ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΝΑΟΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΟ  Ή  ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΣ ΝΑΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ;

ΡΟΤΟΝΤΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - Ο ΕΞΑΡΧΙΚΟΣ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ 8ο ΑΙΩΝΑ : ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΝΑΟΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΟ Ή ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΣ ΝΑΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ; Α΄μερος

ΡΟΤΟΝΤΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - Ο ΕΞΑΡΧΙΚΟΣ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ 8ο ΑΙΩΝΑ  :  ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΝΑΟΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΟ  Ή  ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΣ ΝΑΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ;

Α΄μερος

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΜΗΛΟΧΩΡΙΟΥ ΣΤΟ ΤΡΙΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΕΤΕΙ Η ΑΠΟ 16-8-2017 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ : «Κατά την ημέρα της εορτής έγινε η αποθέωσι της μέθης τους, αφού συλλειτούργησε ο π. Ιγνάτιος Καλαϊτζόπουλος και ο αρχιμ. Παϊσιος Παπαδόπουλος, με τον ΚΑΘΗΡΗΜΕΝΟ από χρόνια κύριον Ε. Τρικαμηνά και τον άνευ αδείας του Επισκόπου του και του Μητροπολίτου μας αρχιμ. Μόδεστου Διασάκη κληρικό της Ιεράς Μητροπόλεως Καστορίας. Βλέπουμε ότι συντάσσονται πλέον καινούργιες Εκκλησιολογίες και Εκκλησιαστικά Δίκαια! (Μια όμως και ονομάζονται Καντιωτικοί, τους αναφέρουμε ένα παλιό γεγονός, για να καθρεφτισθούν. Ο Γέρων π. Αυγουστίνος πριν 35 χρόνια δεν επέτρεψε να λειτουργήση λαμπρός κληρικός άρτι ελθών από τη Αυστραλία, επειδή ήταν σε εξέλιξη οι ανακρίσεις του. «Παιδάκι μου, του είπε, ο Αυστραλίας σε έχει υπόδικο. Να τελειώσουν όλα και ύστερα να έλθης!»). Έτσι έπραττε ο Γέρων, ώ όψιμοι Καντιωτίζοντες!». 

Ο Μητροπολίτης Φλωρίνης και οι σύμβουλοί του ας μελετήσουν έντιμα και ειλικρινά την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και Εκκλησιαστικό Δίκαιο, ιδίως σε καιρό διωγμού της Ορθοδοξίας από τις αιρέσεις τις οποίες εισάγουν συνήθως επίσκοποι σε διάφορες φάσεις της Εκκλησιαστικής Ιστορίας, για να μην εκτίθενται για τη σχετική άγνοιά τους μιλώντας για νέα Εκκλησιολογία και νέο Εκκλησιαστικό Δίκαιο !

Θέμα συλλείτουργου του Ιερομονάχου π. Ευθυμίου Τρικαμηνά

Η φράση της Μητρόπολης Φλωρίνης «Συλλείτουργο μετά από ετών καθηρημένου του κυρίου Ε. Τρικαμηνά» αποδεικνύει και αυτή την προσχώρηση του Μητροπολίτη Φλωρίνης στην αίρεση της δεσποτοκρατίας (ή θεσμικού παπισμού), κατά την οποία όπου επίσκοπος, έστω και αν αποδέχεται και διαδίδει δημοσίως αίρεση, εκεί δήθεν η Εκκλησία. Αυτή η αίρεση της δεσποτοκρατίας είναι υποβοηθητική της επιβολής κάθε αιρέσεως σε διάφορες φάσεις της Εκκλησιαστικής Ιστορίας, εν προκειμένω της Παναίρεσης του Οικουμενισμού ή Θρησκευτικού Συγκρητισμού ή Γνωστικισμού, η οποία εισήχθη ψευδο-συνοδικά από την Ψευδο-σύνοδο της Κρήτης.

Συγκεκριμένα, ο ιερομόναχος π. Ευθύμιος Τρικαμηνάς, ο οποίος έλαβε μέρος στο συλλείτουργο της Ιεράς μας Μονής, καθαιρέθηκε αντι-εκκλησιολογικά και αντι-κανονικά το 2007 από το Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο της «Εκκλησίας της Ελλάδος»: 

1 - τόσο για λόγους Πίστεως (δηλαδή εξαιτίας της υπερασπίσεως από αυτόν της Ορθοδοξίας εναντίον της Παναίρεσης του Οικουμενισμού ή Θρησκευτικού Συγκρητισμού ή Γνωστικισμού, πριν την Ψευδο-σύνοδο της Κρήτης), οπότε στην περίπτωση αυτή το εν λόγω Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο παραβίασε τους Ιερούς Κανόνες 31^ο Αγίων Αποστόλων και 15^ο της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, οι οποίοι προβλέπουν την υποχρεωτική παύση μνημοσύνου επισκόπου από τους κληρικούς για λόγους Πίστεως,

2 - όσο και για λόγους Δικαιοσύνης (ήτοι παραβάσεως της κανονικής τάξεως, εν προκειμένω από την Σύνοδο της Ιεραρχίας, επί Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, η οποία εξέλεξε αντι-εκκλησιολογικά και αντι-κανονικά Μητροπολίτη Λαρίσης ενώ ζούσε ο νόμιμος και κανονικός Μητροπολίτης Λαρίσης μακαριστός Θεολόγος), δηλαδή εξαιτίας της μη αναγνωρίσεως και μη μνημονεύσεως του Μητροπολίτη Λαρίσης, ο οποίος είχε εκλεγεί ενώ ο κανονικός και νόμιμος Μητροπολίτης Λαρίσης μακαριστός Θεολόγος βρισκόταν στη επίγεια ζωή του, πράγμα το οποίο συνιστούσε περίπτωση μοιχεπιβασίας μητροπολιτικού θρόνου, οπότε στην περίπτωση αυτή το εν λόγω Δευτεροβάθμιο Συνοδικό Δικαστήριο παραβίασε τον Ιερό Κανόνα 31^ο των Αγίων Αποστόλων, ο οποίος προβλέπει την παύση μνημοσύνου επισκόπου από τους κληρικούς για λόγους Δικαιοσύνης, δηλαδή  παραβάσεως της κανονικής τάξεως της Εκκλησίας, εν προκειμένω από την Σύνοδο της Ιεραρχίας,

με συνέπεια η εν λόγω καθαίρεσή του να είναι εκκλησιολογικώς και κανονικώς ανυπόστατη,

με βάση την Ιερά Παράδοση, κατά την οποία : Είναι σύνηθες γεγονός στην Εκκλησιαστική Ιστορία Ψευδο-σύνοδοι να καταδικάζουν Ορθοδόξους κληρικούς σε καθαίρεση, η οποία, όμως, είναι εκκλησιολογικώς και κανονικώς ανυπόστατη, επειδή διενεργείται από αιρετικούς επισκόπους (π.χ. η εικονομαχική Ψευδο-σύνοδος της Ιερείας του 754 καταδίκασε σε καθαίρεση και αφορισμό τον ιερομόναχο Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, η Ενδημούσα Ψευδο-σύνοδος του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Καλέκα, με τη συμμετοχή των Πατριαρχών Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, του 1344, καταδίκασε σε καθαίρεση και αφορισμό τον τότε ιερομόναχο Άγιο Γρηγόριο Παλαμά). Τούτο σημαίνει ότι, εάν μια Σύνοδος που ακολουθεί μια αίρεση, καταδικάσει σε καθαίρεση έναν Ορθόδοξο Ιερέα που ομολογεί και κηρύσσει δημοσίως τα Ορθόδοξα δόγματα και ασκεί θεολογική κριτική της ψευδο-συνοδικώς εισαχθείσας αιρέσεως ή της αιρέσεως που κηρύσσεται δημοσίως από τον Επίσκοπο, και παύει το μνημόσυνο του Επισκόπου, επειδή εκείνος ακολουθεί τις αιρετικές αποφάσεις της Ψευδο-συνόδου ή επειδή εκείνος κηρύσσει δημοσίως την αίρεση, τότε ο εν λόγω Ιερέας που καταδικάστηκε σε εκκλησιολογικώς και κανονικώς ανυπόστατη καθαίρεση, εξακολουθεί να λειτουργεί κανονικά, χωρίς να αναμένει την άρση της καθαιρέσεώς του από Ορθόδοξη Σύνοδο ή από Ορθόδοξο Επίσκοπο. Συγκεκριμένα, ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, στην Τρίτη Επιστολή του προς τον Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριο, γράφει: «ΑΠΑΣΙ ΤΟΙΣ ΠΑΡΑ ΣΗΣ ΕΥΛΑΒΕΙΑΣ ΚΕΧΩΡΙΣΜΕΝΟΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ Ή ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΙΣΙ ΛΑΪΚΟΙΣ ΤΕ ΚΑΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΕΣΜΕΝ. ΟΥ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ ΔΙΚΑΙΟΝ ΤΟΥΣ ΟΡΘΑ ΦΡΟΝΕΙΝ ΕΓΝΩΚΟΤΑΣ ΣΑΙΣ ΑΔΙΚΕΙΣΘΑΙ ΨΗΦΟΙΣ, ΟΤΙ ΣΟΙ ΚΑΛΩΣ ΠΟΙΟΥΝΤΕΣ ΑΝΤΕΙΡΗΚΑΣΙ» (P.G. 77, 108A). Ο ίδιος Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, στην Επιστολή του προς τους πιστούς της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως οι οποίοι έπαυσαν το μνημόσυνο ή την κοινωνία με τον Αρχιεπίσκοπό τους Νεστόριο, γράφει: «ΤΑΥΤΗΝ ΕΝ ΕΑΥΤΟΙΣ ΑΝΑΖΩΠΥΡΟΥΝΤΕΣ ΑΕΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΙΝ, ΑΣΠΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΜΩΜΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΗΡΗΣΑΤΕ, ΜΗΤΕ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΕΣ ΤΩ ΜΝΗΜΟΝΕΥΘΕΝΤΙ (ΕΝΝΟΕΙ: ΝΕΣΤΟΡΙΩ), ΜΗΤΕ ΜΗΝ ΩΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΩ ΠΡΟΣΕΧΟΝΤΕΣ, ΕΙ ΜΕΝΕΙ ΛΥΚΟΣ ΑΝΤΙ ΠΟΙΜΕΝΟΣ, ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑΥΤΗΝ ΗΜΩΝ ΤΗΝ ΥΠΟΜΝΗΣΙΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟΝ ΓΕΝΟΜΕΝΗΝ, ΦΡΟΝΕΙΝ ΕΛΟΙΤΟ ΤΑ ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΑ. ΤΟΙΣ ΔΕ ΓΕ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ, Ή ΛΑΪΚΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΗΝ ΠΙΣΤΙΝ ΚΕΧΩΡΙΣΜΕΝΟΙΣ, Ή ΚΑΘΑΙΡΕΘΕΙΣΙ ΠΑΡ’ ΑΥΤΟΥ, ΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕΝ ΗΜΕΙΣ, ΟΥ ΤΗΝ ΕΚΕΙΝΟΥ ΚΥΡΟΥΝΤΕΣ ΑΔΙΚΟΝ ΨΗΦΟΝ, ΕΠΑΙΝΟΥΝΤΕΣ ΔΕ ΜΑΛΛΟΝ ΤΟΥΣ ΠΕΠΟΝΘΟΤΑΣ, ΚΑΚΕΙΝΟ ΛΕΓΟΝΤΕΣ ΑΥΤΟΙΣ: ‘ΕΙ ΟΝΕΙΔΙΖΕΣΘΕ ΕΝ ΚΥΡΙΩ, ΜΑΚΑΡΙΟΙ. ΟΤΙ ΤΟ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΝΕΥΜΑ ΕΙΣ ΥΜΑΣ ΑΝΑΠΕΠΑΥΤΑΙ’» (P.G. 77, 124A). 

ΤΟ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ συνεντευξι με τον Νομικο Θεολογο Κανονολογο καθηγητη Κυριακο Κυριαζοπουλο

ΤΟ ANTIXΡΙΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ
συνεντευξι με τον Νομικο Θεολογο Κανονολογο καθηγητη Κυριακο Κυριαζοπουλο

ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΥΠΝΕΙΣΤΕ. ΟΙ ΑΘΕΟΙ ΔΕΣΠΟΤΑΔΕΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΘΕΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΓΙΑ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΘΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΑΛΛΑ ΜΑΘΗΜΑ ΔΙΑ-ΘΡΗΣΚΕΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΠΑΝ-ΘΡΗΣΚΕΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΥΠΝΕΙΣΤΕ.  

ΟΙ ΑΘΕΟΙ ΔΕΣΠΟΤΑΔΕΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΘΕΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΓΙΑ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΘΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΑΛΛΑ ΜΑΘΗΜΑ ΔΙΑ-ΘΡΗΣΚΕΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΠΑΝ-ΘΡΗΣΚΕΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Αιτούμαστε απαλλαγή από το ισχύον νέο μάθημα των Θρησκευτικών, γιατί τούτο δεν είναι μάθημα ορθόδοξης πνευματικότητας, αλλά είναι μάθημα δια-θρησκειακής και παν-θρησκειακής πνευματικότητας.

Αυτό σημαίνει ότι,με βάση το αναλυτικό του πρόγραμμα, είναι μάθημα κατηχητικό, διότι δεν παρέχει μόνο γνώσεις για τις άλλες θρησκείες, αλλά καλλιεργεί θρησκευτικά βιώματα των ορθόδοξων μαθητών στις άλλες θρησκείες, των οποίων δεν αποτελούν μέλη οι ορθόδοξοι μαθητές.

Το εν λόγω νέο μάθημα κατηχεί και προσηλυτίζει στην εκκοσμίκευση, στον θρησκευτικό σχετικισμό και στην άρνηση της αποκλειστικότητας της Αλήθειας της Ορθόδοξης Πίστεως και της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία είναι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Συμβόλου της Πίστεώς μας.

Εμείς οι γονείς είμαστε ορθόδοξοι χριστιανοί και έχουμε βαπτίσει και το παιδί μας ορθόδοξο.

Για τους ανωτέρω λόγους, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Συντάγματος της Χώρας, οι οποίες αναφέρονται στη συνημμένη μελέτη του καθηγητή του Εκκλησιαστικού Δικαίου της Νομικής Σχολής Α.Π.Θ. Κυριάκου Κυριαζόπουλου με τίτλο «Ποιό μοντέλο του μαθήματος των θρησκευτικών προβλέπουν το Διεθνές Δίκαιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το Σύνταγμα;» :

1 - δεν συναινούμε στην παρακολούθηση από το παιδί μας της διδασκαλίας του νέου μαθήματος των θρησκευτικών με τα ανωτέρω χαρακτηριστικά γνωρίσματά του, που περιέχονται στο αναλυτικό του πρόγραμμα, και

2 - ασκούμε το διεθνές και συνταγματικό μας δικαίωμα στην απαλλαγή του παιδιού μας από την παρακολούθηση της διδασκαλίας του εν λόγω νέου μαθήματος των θρησκευτικών, από την εξέτασή του, και από τη βαθμολόγησή του.

Στηρίζουμε την παρούσα αίτησή μας στη νομική επιχειρηματολογία που περιέχεται σε αυτήν τη συνημμένη μελέτη. Και τη νομική επιχειρηματολογία αυτής της μελέτης υιοθετούμε ως νομική επιχειρηματολογια της παρουσας αιτησεως μας. 

ΝΟΜΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ
 ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΘΕΜΑ: Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΟΥΣΤΙΝΟ ΤΟΝ ΝΕΟ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ) ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ: ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΣ Καθηγητής (επ.) του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης, Δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω και Θεολόγος ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ Μονή Τσέλιε της Σερβίας, 1-5-2017

                 ΕΙΣΗΓΗΣΗ 

ΘΕΜΑ: Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΟΥΣΤΙΝΟ ΤΟΝ ΝΕΟ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ)

ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ:

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΣ

Καθηγητής (επ.) του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης, Δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω και Θεολόγος

ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ

Μονή Τσέλιε της Σερβίας, 1-5-2017

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός, δια πρεσβειών του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, μας αξίωσε να ρθούμε ως προσκυνητές στον τάφο του Αγίου και στη Μονή του Τσέλιε, την οποία, κατά την επίγεια ζωή του διακόνησε και την οποία εμείς ευχαριστούμε για τη φιλοξενία μας και τη φιλοξενία της ημερίδας μας για τον Άγιο.

Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς είναι μοναδική περίπτωση διπλού Ορθόδοξου Θεολόγου, αφενός μεν επιστημονικού θεολόγου (Καθηγητής της Δογματικής της Θεολογικής Σχολής Βελιγραδίου), αφετέρου δε αποκαλυπτικού θεολόγου ως εκ της αναγνωρισμένης αγιότητάς του.

Μεταξύ των Ορθόδοξων έργων του Αγίου, συγκαταλέγεται η Ορθόδοξη Δογματική του, με τον τίτλο «Ορθόδοξη Φιλοσοφία της Αληθείας» και με υπότιτλο «Δογματική της Ορθόδοξης Εκκλησίας», αποτελούμενη στη Γαλλική τη μετάφραση (από τις Εκδόσεις L’ Age d’ Homme) από πέντε τόμους, με πρόλογο του Σεβασμιωτάτου Αθανασίου Γιέβτιτς, μαθητή του Αγίου.

Από τον 3^ο τόμο της Ορθόδοξης Δογματικής του Αγίου θα χρησιμοποιήσουμε το τμήμα που αφορά τη διδασκαλία του Χριστού, για να εντοπίσουμε τις διδακτικές μεθόδους του Χριστού, τις οποίες θα συσχετίσουμε με τις σύγχρονες διδακτικές μεθόδους.

Ο σκοπός της εισήγησης είναι να εξαχθούν τα αναγκαία συμπεράσματα ως προς το ποιές σύγχρονες διδακτικές μέθοδοι είναι σύμφωνες με τις διδακτικές μεθόδους της διδασκαλίας του Χριστού, προκειμένου να χρησιμοποιούνται από τους ποιμένες και διδασκάλους για τη διάδοση της διδασκαλίας του Χριστού στο σύγχρονο πλανώμενο κόσμο μας.

Προς το σκοπό αυτόν, η εισήγηση περιλαμβάνει, εκτός από την παρούσα εισαγωγή και το συμπέρασμα, τα εξής δύο κύρια μέρη:

1 – Οι μέθοδοι διδασκαλίας και μάθησης εν γένει, και

2 – Η διδασκαλία και οι μέθοδοι διδασκαλίας του Χριστού. 

Ι. ΟΙ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΣΗΣ

Α. ΤΥΠΟΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΝ ΜΕΘΟΔΩΝ

Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι διδακτικών μεθόδων οι οποίες μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε τρεις ευρείς τύπους.

Αυτοί οι τύποι διδακτικών μεθόδων είναι  οι εξής:

1 – Μέθοδοι που επικεντρώνονται στον δάσκαλο:

Ο εκπαιδευτής έχει τον ρόλο του κυρίου του αντικειμένου. Θεωρείται από τους εκπαιδευόμενους ως ειδικός ή ως αυθεντία.

Οι εκπαιδευόμενοι από την άλλη θεωρούνται ως παθητικοί και αποδέκτες της γνώσης από τον εκπαιδευτή.

Παραδείγματα τέτοιων μεθόδων είναι οι μέθοδοι έκθεσης ή διάλεξης, οι οποίες απαιτούν λίγη ή καθόλου συμμετοχή των εκπαιδευόμενων στη διαδικασία διδασκαλίας.

Εξαιτίας της έλλειψης συμμετοχής των εκπαιδευόμενων στο αντικείμενο της διδασκαλίας, οι εν λόγω μέθοδοι ονομάζονται «κλειστού τύπου».

2 – Μέθοδοι που εστιάζονται στον μαθητή:

Ο δάσκαλος είναι ταυτόχρονα εκπαιδευτής και εκπαιδευόμενος, διότι μαθαίνει νέα πράγματα καθημερινά τα οποία δεν γνώριζε στη διαδικασία της διδασκαλίας. Γίνεται μάλλον μια πηγή παρά μια αυθεντία.

Παραδείγματα τέτοιων μεθόδων είναι η μέθοδος συζήτησης, η προσέγγιση που βασίζεται στην ανακάλυψη ή έρευνα, το πρότυπο της μάθησης μέσω συζήτησης.

3 – Μέθοδοι που εστιάζονται στο περιεχόμενο:

Τόσο ο εκπαιδευτής όσο και ο εκπαιδευόμενος πρέπει να ενταχθούν στο περιεχόμενο της διδασκαλίας.

Τούτο σημαίνει ότι οι γνώσεις και οι δεξιότητες που πρέπει να διδαχθούν, θεωρούνται πολύ σημαντικές. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σαφήνεια και την προσεκτική ανάλυση του περιεχομένου. Τόσο ο εκπαιδευτής όσο και ο εκπαιδευόμενος δεν μπορούν να αλλάξουν ή να επικρίνουν ο,τιδήποτε αφορά το περιεχόμενο. Οι

μέθοδοι αυτοί υποτάσσουν τα ενδιαφέροντα του εκπαιδευτή και του εκπαιδευόμενου στο περιεχόμενο της διδασκαλίας.

Ένα παράδειγμα τέτοιων μεθόδων είναι η προγραμματισμένη μαθησιακή προσέγγιση.

4 – Διαδραστικοί / συμμετοχικοί μέθοδοι:

Αυτές οι μέθοδοι δανείζονται ένα τμήμα από τις άλλους τρεις τύπους μεθόδων χωρίς αναγκαστικά να δίνουν αδικαιολόγητη έμφαση στον εκπαιδευόμενο, στο περιεχόμενο ή στον εκπαιδευτή.

Οδηγούνται από την ανάλυση της κατάστασης για το τί είναι το καταλληλότερο να μάθουμε / να κάνουμε επί του παρόντος, δεδομένης της κατάστασης των εκπαιδευόμενων και του εκπαιδευτή.

Απαιτούν μια συμμετοχική κατανόηση διαφόρων  τομέων και παραγόντων.

……………………………………………………………………………………………

Β. ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

Υπάρχουν διάφορες διδακτικές μέθοδοι ή τεχνικές μάθησης. Κατωτέρω αναφέρεται μια σύνοψη των σημαντικότερων διδακτικών μεθόδων.

1 – Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΛΕΞΗΣ

Είναι μια προφορική  παρουσίαση  γνώσεων από τον εκπαιδευτή.

Οι εκπαιδευόμενοι πρέπει να μάθουν μέσω της ακρόασης και της κατανόησης.

Στο επίκεντρο είναι ο εκπαιδευτής. Είναι πολύ δραστήριος και αυτός μόνον μιλά.

Οι εκπαιδευόμενοι είναι πολύ ανενεργοί και αυτοί μόνον ακούν.

Παρά τη δημοτικότητα των διαλέξεων, η έλλειψη ενεργού συμμετοχής των εκπαιδευόμενων περιορίζει τη χρησιμότητά της ως μέθοδο διδασκαλίας.

Η διάλεξη συνιστάται για εκπαιδευόμενους με πολύ λίγη γνώσεις ή περιορισμένες γνώσεις σχετικά με το θέμα.

Είναι επίσης χρήσιμη για την παρουσίαση ενός οργανωμένου συνόλου νέων πληροφοριών στον εκπαιδευόμενο.

Για να είναι αποτελεσματική στην προώθηση της μάθησης, η διάλεξη πρέπει να περιλαμβάνει ορισμένες συζητήσεις και περίοδο ερωτήσεων και απαντήσεων, ώστε να επιτρέπεται στους εκπαιδευόμενους να συμμετέχουν ενεργά.

2 – Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥ

Ο διάλογος περιλαμβάνει αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ εκπαιδευτή και εκπαιδευόμενων.

Ο εκπαιδευτής ξοδεύει κάποιο χρόνο να ακούει, ενώ οι εκπαιδευόμενοι ξοδεύουν χρόνο να μιλήσουν.

Ο διάλογος είναι μια πιο ενεργή μαθησιακή εμπειρία για τους εκπαιδευόμενους παρά η διάλεξη.

Καθώς συμβάλλει στην ενθάρρυνση της συμμετοχής των εκπαιδευόμενων στο αντικείμενο της μάθησης, μπορεί να συμβάλει στην επιθυμητή αλλαγή συμπεριφοράς.

Ο διάλογος μπορεί να χρησιμοποιηθεί με σκοπό την ανάπτυξη του μαθήματος, κάνοντας τους εκπαιδευόμενους να εφαρμόσουν αυτά που έχουν μάθει, ή να ελέγξει τη μάθηση των εκπαιδευόμενων μέσω της ανατροφοδότησης (feedback).

Ο διάλογος μπορεί να έχει ιδίως τις εξής μορφές:

α) συζήτηση (δηλ. ελεύθερος διάλογος, στρογγυλό τραπέζι – πάνελ),

β) μαιευτική (σωκρατικός διάλογος – κατευθύνεται από τον εκπαιδευτή),

γ) ερωταποκρίσεις (ερωτήσεις – απαντήσεις).

3 – Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΔΕΙΞΗΣ

Αφορά τις δεξιότητες.

Σημαίνει οποιαδήποτε σχεδιασμένη εκτέλεση μιας επαγγελματικής δεξιότητας, επιστημονικής αρχής ή πειράματος. 

4 – Η ΜΕΘΟΔΟΣ Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Είναι μέθοδος της αυτο-διδασκαλίας.

5 – Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΣΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

Είναι η μέθοδος κατά την οποία ο εκπαιδευτής αναθέτει στους εκπαιδευόμενους την ανάγνωση βιβλίων, περιοδικών, εγγράφων σχεδίων (projects) ή έρευνας (research), ή ασκήσεις για την πρακτική.

5 – Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΟΥ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΥ

Είναι η μέθοδος κατά την οποία ο εκπαιδευτής εργάζεται αμέσως με έναν εκπαιδευόμενο.

6 – Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΟΥ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ

Είναι μια μέθοδος φροντιστηρίου, η οποία περιλαμβάνει τον εκπαιδευτή και τις ομάδες εκπαιδευόμενων, και όχι τον εκπαιδευτή και έναν εκπαιδευόμενο.

7 -  Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΒΟΜΒΟΥ (BUZZ GROUP)

Σε μια συνάντηση βόμβου, η ολομέλεια της ομάδας μπορεί να σπάσει σε υποομάδες για να συζητήσει μια ή δύο συγκεκριμένες ερωτήσεις ή ζητήματα.

Η αίθουσα σύντομα γεμίζει με θόρυβο χαμηλής συχνότητας και μικρής ή μεσαίας έντασης (δηλ. με βόμβο), καθώς κάθε υποομάδα «βουϊζει» στη συζήτηση.

Εάν είναι απαραίτητο, μετά τη συζήτηση στις υποομάδες, ένα μέλος κάθε υποομάδας μπορεί να αναφέρει τα αναφέρει τα πορίσματά της στην ολομέλεια.

Οι ομάδες βόμβου μπορούν να είναι σε δυάδες, τριάδες ή πιο πολυμελείς, ανάλογα με τη δραστηριότητα. Αυτό επιτρέπει σχεδόν σε καθένα εκπαιδευόμενο να εκφράσει τη γνώμη του.

Ενώ κάνουν βόμβο, οι εκπαιδευόμενοι είναι σε θέση να ανταλλάξουν ιδέες και να αποκομίσουν όφελος από την ευρεία συλλογική εμπειρία τους.

Η μέθοδος αυτή μπορεί να προσφέρει μια καλή ευκαιρία στους εκπαιδευόμενους να προβληματιστούν για το περιεχόμενο μιας διάλεξης.

Μια καλή συνάντηση βόμβου θα δημιουργήσει πολλές ιδέες, σχόλια, γνώμες, οι περισσότερες από τις οποίες θα ανακοινωθούν στην ολομέλεια της ομάδας.

8 – Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΙΓΙΣΜΟΥ ΙΔΕΩΝ (BRAINSTORMING)

Ο σκοπός μιας συνάντησης καταιγισμού ιδεών είναι να ανακαλύψει νέες ιδέες και απαντήσεις πολύ γρήγορα.

Διαφέρει από τη συζήτηση των ομάδων βόμβου στα εξής σημεία:

α) Η εστίαση είναι στη δημιουργία, όσο το δυνατόν, περισσότερων ιδεών, χωρίς αυτές να κρίνονται. Και

β) Μια συνάντηση καταιγισμού ιδεών μπορεί να λειτουργήσει καλά σε μια μεγάλη ομάδα και συνήθως χρειάζεται λιγότερο χρόνο.

Σε αυτήν την τεχνική, σε όλες τις ιδέες δίνεται ίση πίστη.

Οι εκπαιδευόμενοι ενθαρρύνονται να αφήνουν τις ιδέες να κυκλοφορούν ελεύθερα, αξιοποιώντας και βελτιώνοντας τις προηγούμενες ιδέες.

Ακόμη και οι πιο επιφυλακτικοί εκπαιδευόμενοι πρέπει να αισθάνονται αρκετά τολμηροί για να συνεισφέρουν.

Καμία ιδέα, όσο τρελλή, δεν θα πρέπει να απορριφθεί.

Αυτές οι ιδέες καταχωρούνται ακριβώς όπως εκφράζονται σε ένα πίνακα ή πίνακα παρουσιάσεων ή γραμμένες σε κομμάτια χαρτιού.

Ο συνδυασμός ιδεών που δημιουργούνται γρήγορα, συνήθως οδηγεί σε μια πολύ ζωντανή και ενεργητική συνεδρία.

Ο σκοπός της καταγραφής των απαντήσεων είναι να συγκεντρωθούν οι υπάρχουσες εμπειρίες και σκέψεις.

Μετά από μια συνάντηση καταιγισμού ιδεών, οι ιδέες μπορούν να συζητηθούν περαιτέρω και να αξιολογηθούν.

Οι ιδέες μπορούν να ομαδοποιηθούν και να αναλυθούν έτσι ώστε να ανήκουν στην ομάδα και όχι σε άτομα.