«Στην Κωνσταντινούπολη υπάρχουν χιλιάδες ευσεβείς αλλά η Πόλις θα περιέλθει στα χέρια των Τούρκων διότι ΑΝΕΧΟΝΤΑΙ την κατάσταση. Δεν διαμαρτύρονται, δεν αντιδρούν, δεν αγωνίζονται.» [Ιωσήφ Βρυέννιος]

-https://www.youtube.com/watch?v=smkv2Vh8DMM Πάθη και αρετές.

Ο ΣΧΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΙΣ ΔΙΑΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΣΛΑΒΙΚΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΑ.

ΠΗΓΕ ΣΤΗ ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ ΚΑΙ ΕΝΘΡΟΝΙΣΕ ΕΞΑΡΧΟ.

ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΧΕΙΣ ΕΚΕΙ, ΠΑΓΚΑΚΙΣΤΕ; 

ΠΑΨΕ ΝΑ ΕΞΕΥΤΕΛΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, Ω ΕΣΧΑΤΟΓΗΡΕ!!!

Χοροστασία του Οικουμενικού Πατριάρχου στο Βίλνιους

Η Α. Θ. Παναγιότης o Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, χοροστάτησε την Κυριακή των Αγίων Πάντων, 7 Ιουνίου 2026, στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος στo Μοναστικό συγκρότημα Trinapolis στην πρωτεύουσα Βίλνιους.

Στην ομιλία του, μετά την Απόλυση, ο Παναγιώτατος αναφέρθηκε στην απόφαση της Μητρός Εκκλησίας να ορίσει τον Επίσκοπο Ταμισού κ. Πανάρετο ως Πατριαρχικό Έξαρχο στη Λιθουανία, τον οποίο και εγκατέστησε επισήμως με την ευκαιρία της χοροστασίας του. [Διαβάστε την ομιλία του Παναγιωτάτου εδώ]

Τον Παναγιώτατο προσφώνησε με λόγους σεβασμού ο Θεοφιλ. Επίσκοπος Ταμισού κ. Πανάρετος.

Στη Θεία Λειτουργία παρέστησαν, πλην των πολυαρίθμων Ορθοδόξων, ο Σεβ. ΡΚαθολικός Αρχιεπίσκοπος Βίλνιους κ. Gintaras Grušas και ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος κ. Georg Gänswein, Νούντσιος του Βατικανού στις τρεις Βαλτικές χώρες, καθώς επίσης και οι Εξοχ. Πρέσβεις της Ελλάδος, της Μολδαβίας, της Ρουμανίας και της Ουκρανίας.

Εν συνεχεία, ο Παναγιώτατος ευλόγησε την εόρτιο τράπεζα της Κοινότητας.

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, ο Παναγιώτατος, με την τιμία συνοδεία του, πραγματοποίησε εθιμοτυπικές επισκέψεις στις Πρεσβείες της Τουρκίας και της Ελλάδος, όπου τον υποδέχθηκαν με εγκαρδιότητα οι Εξοχ. Πρέσβεις κυρία Esra Toplu και κ. Γρηγόριος Καραχάλιος.

Το βράδυ παρεκάθησε σε επίσημο δείπνο που παρέθεσε προς τιμήν του ο Σεβ. ΡΚαθολικός Αρχιεπίσκοπος Βίλνιους, στην Αρχιεπισκοπική κατοικία, με τη συμμετοχή των ΡΚαθολικών Επισκόπων της χώρας και του Νουντσίου.

Δεν φορεσε ποτε την ΑΠΑΙΣΙΑ μιτρα στο κεφαλι. Ποτε. 

Μονο στη χειροτονια του, του την εβαλαν και ΠΟΤΕ αλλοτε και μεχρι την κοιμησι του.

Ενω ολοι οι σημερινοι κουφιοι και αδειοι και κενοι και ασημαντοι, την φορουν λυσσαλεα....

π.Αυγουστίνος Καντιώτης: Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, για να γίνεις δεσπότης σήμερα ή θα κάνεις τούμπα μέσα στην στοά των μασόνων ή θα σιωπάς.

Για να γίνης δεσπότης σήμερα ή πρέπει να κάνης τούμπα μέσα στην στοά των μασόνων & να προσκυνήσης τον διάβολο· Τι διαβολο-δεσποτης θα γινης; Ή θα επιτρέψη να γίνης εάν δεν την πολεμάς.

«Δυστυχώς και μέσα στην Εκκλησία μπήκε η μασονία. Διαβάστε παλαιότερες «ΣΠΙΘΕΣ» και θα το δείτε. Εγώ κατήγγειλα επίσημα με στοιχεία ότι και επίσκοποι και μητροπολίται και πατριάρχαι είναι μασόνοι… Για να γίνεις δεσπότης ή πρέπει να περάσεις από τα σκαλοπάτια της μασονίας ή άμα δεν περάσεις, -γιατί δεν είναι όλοι οι δεσποτάδες μασόνοι-, όμως είναι γεγονός ότι υπάρχουν τέτοιοι ύποπτοι στην Εκκλησία. Δεν ανακοινώνουν τα ονόματά τους όσο ζουν, άμα πεθάνουν τότε τους φανερώνουν. Εμείς όμως τους ξέρουμε και τους παρακολουθούμε.

Για να γίνεις δεσπότης σήμερα ή πρέπει να κάνεις τούμπα μέσα στην στοά των μασόνων και να προσκυνήσεις τον διάβολο· Τι διαβολο-δεσπότης θα γίνεις; Ή θα επιτρέψει η μασονία να γίνεις εάν δεν την πολεμάς και έχεις ευγένεια απέναντί της. Γι’ αυτό βλέπεις όλοι αυτοί που είναι υποψήφιοι δεσποτάδες σιωπούν, κανείς τους δεν μιλά, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Ξέρουν πολύ καλά ότι θα τους φάει το φίδι.

Μωρέ χίλιες φορές διάκονος, χίλιες φορές καλόγερος και να φωνάζω μέρα νύκτα ότι είστε σατανάδες, παρά να με δώστε μήτρες και μπαστούνες. Και αν με κάνετε δεσπότη, τί θα γίνει; Σας τα χαρίζω όλα βρε διαβόλοι.

Ο Δουλγέρης που ήταν ένας φωστήρας, ένας ήλιος, -δεν υπήρχε πιο μορφωμένος και πιο ικανός και πιο δυνατός και δραστήριος ιεροκήρυκας-, και όμως δεν έγινε επίσκοπος. Ἐψηφίστηκε κάτω στην Κύπρο επίσκοπος. Μαζευτήκαν όλοι οι μασόνοι και είπαν· Ο Δουλγέρης επίσκοπος; Μας έφαγε. Αν γίνει αυτός δεσπότης θα μας σβήσει. Είπαν όχι οι μασόνοι και δεν τον έκαναν επίσκοπο· πέθανε ιερομόναχος… Υπό διωγμό. Και μέσα στην Εκκλησία η μασονία…»

 

Η λεσβία DJ Barbara Butch που στη Σατανολυμπιάδα διακωμώδησε το Μυστικό Δείπνο υποδυόμενη το Χριστό διοργάνωσε μουσική παράσταση σε ναό στο Παρίσι.Επεισοδια.

Η λεσβία ψευδοκαλλιτεχνης που διακωμωδήσε και βεβήλωσε το Μυστικό Δείπνο στη Σάτανολυμπιάδα του Παρισιού στα πλαίσια της Nuit Blanche στο Παρίσι έδωσε ως dj ένα κονσέρτο στην εκκλησία Saint Laurent στο 10ο Διαμέρισμα και ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από χριστιανικούς κύκλους που διαμαρτυρήθηκαν.

Η αλλαγή χρήσης ναών και η αποιεροποιηση τους είναι τρέχον νόμισμα στην αποχριστιανοποιημενη Ευρώπη. Το παράδειγμα αυτό ακολουθείται πιστά και από μητροπολίτες της ημεδαπής που μετατρέπουν περιστασιακά τις εκκλησίες σε Σκάλα του Μιλάνου και σε Λυρική Όπερα η Μέγαρο της Μουσικής.Ειναι μια καταπτυστη μορφή εκκοσμίκευσης που θυσιάζει τον ιερό βωμό στο βωμό του θεάματος..και σε μια λάθρα πνευματικότητα που πόρρω απέχει από το χριστιανικό τελετουργικό και τη λειτουργικότητα των ναών την Ορθόδοξη λατρεία και πνευματικότητα μυσταγωγικης υφής.

Στην εκκλησία του Saint-Laurent, μια από τις παλαιότερες εκκλησίες στο 10ο διαμέρισμα του Παρισιού, οι επισκέπτες της Nuit Blanche 2026 δεν θα προσκληθούν σε ευχαριστιακή λατρεία, ούτε σε εσωτερική σιωπή. Όχι. Θα προσκληθούν να συμμετάσχουν σε μια «εμβαπτιστική και συμμετοχική ηχητική εγκατάσταση» όπου ανώνυμοι καλούντες θα υποβάλλουν τις «ευχές» τους, οι οποίες στη συνέχεια θα αναμειχθούν με ήχους βροντής και ψηφιακής επεξεργασίας που αποσκοπεί στο να κάνει «το δέρμα του ουρανού» να δονείται. Αυτές οι παρεμβολες σίγουρα έχουν μια αίσθηση συμβολισμού. Το εισαγωγικό κείμενο της εκδήλωσης, επιπλέον, μοιάζει λιγότερο με πολιτιστική ανακοίνωση και περισσότερο με μια παρωδία μυστικιστικής-εννοιολογικής πρόζας αναφέρει η le parisien.

 

         ΠΕΡΙ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 

           Ἅγιου Νικόδημου του Ἁγιορείτου 

Προοίμιον εἰς τόν Συναξαριστήν

Kαιρός ἤδη εἶναι νά καλέσω ἅπαντας τούς χριστιανούς εἰς τήν τοῦ Συναξαριστοῦ τούτου ἀνάγνωσιν. Ἔλθετε λοιπόν πάντες οἱ πατριάρχαι, ἀρχιερεῖς τε καί ἱερεῖς, καί ὅσοι τῆς τῶν κληρικῶν τυγχάνετε τάξεως. Ἔλθετε βασιλεῖς καί ἡγεμόνες καί ἄρχοντες. Ἔλθετε πάντες οἱ ἀπό Χριστοῦ ὀνομαζόμενοι ὀρθόδοξοι χριστιανοί, ὁ περιούσιος λαός τοῦ Κυρίου, ἄνδρες καί γυναῖκες, μικροί καί μεγάλοι, νέοι καί γέροντες.

Ὁ γάρ Συναξαριστής οὗτος, πολύφωτός ἐστιν Οὐρανός, ὁ ὁποῖος, ὡς μέγαν μέν Φωστῆρα καί λαμπρότατον Ἥλιον ἔχει τόν Δεσπότην Χριστόν. ὡς Σελήνην δέ ἀργυροειδῆ καί πλησιφαῆ ἔχει τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον. ὡς ἀστέρας δέ ἀπλανεῖς καί ἀνεκλείπτους περιέχει ὅλους τούς χορούς τῶν ἁγίων ἁπάντων. Ὅθεν φωτίζει, θερμαίνει, ζωοποιεῖ καί διεγείρει πρός γονιμότητα τῶν ἀρετῶν, ὅλην τήν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, καί πᾶσαν τήν ὑφήλιον Κτίσιν.

Ὁ Συναξαριστής οὗτος, δικαίως πρέπει νά ὀνομασθῇ Κῆπος πολυειδής καί εὐωδέστατος τῆς τοῦ Χριστοῦ ἁγίας Ἐκκλησίας, γεμάτος ἀπό Ρόας καί Ἀκρόδρυα. ἀπό Νάρδους καί Κρόκους. ἀπό Καλάμους καί Ὑακίνθους. ἀπό Ναρκίσσους καί Κινναμώμους καί ἀπό ὅλα τά πρώτιστα καί εὐωδέστατα μῦρα τε καί ἀρώματα. μέ τοῦ ὁποίου τάς ἀγλαΐας καί χάριτας, αὕτη γλυκαίνει, εὐφραίνει, χαροποιεῖ καί εὐωδιάζει τά ἐδικά της τέκνα, ἕκαστον κατά τήν οἰκίαν τάξιν καί τό ἐπάγγελμα. Περί οὗ ἔγραφεν ἡ Ἀσματίζουσα Νύμφη: «ἔρχου Νότε, διάνευσον Κῆπόν μου, καί ρευσάτωσαν ἀρώματά μου» (Ἆσμ. δ’ 16), καί πάλιν: «καταβήτω ἀδελφιδός μου εἰς κῆπον αὐτοῦ, καί φαγέτω καρπόν ἀκροδρύων αὐτοῦ» (Ἆσμ. ε’ 1).Ὅθεν διά τόν κῆπον τοῦτον, δίκαιον εἶχε νά γράφῃ πρός Αὐτόλυκον Θεόφιλος ὁ ἕκτος τῆς Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος, ὅτι ἡ Ἐκκλησία εἶναι κατά ἀλήθειαν Κῆπος, εἰς τόν ὁποῖον εὑρίσκονται Ρόδα μαρτύρων, Κρῖνα Παρθένων, Ἴα χηρευουσῶν καί Κισσοί τῶν ὑπάνδρων.

Διά τοῦτο ἡ Μαγδαληνή Μαρία, καί λανθασθεῖσα (διά νά εἰπῶ ἔτσι) δέν ἐλανθάσθη, καί παραγνωρίσασα, δέν ἐπαραγνώρισεν, ὅταν ἐν τῷ κήπῳ ἐνόμισεν ὡς κηπουρόν τόν Δεσπότην Χριστόν. Ἐπειδή ὁ Ἰησοῦς Χριστός, Αὐτός ἐστάθη ὁ ἀληθινός κηπουρός τοῦ Κήπου τούτου Συναξαριστοῦ, καί Αὐτός ἐφύτευσεν ἐν αὐτῷ μέ τήν παντοδύναμον δεξιάν Του, τά πολυειδῆ καί παντοδαπά καί πολυποίκιλα δένδρα τῶν ἁγίων ἁπάντων, καί ἔδειξεν αὐτόν ἀσυγκρίτως καλλίτερον ἀπό τούς ἐν τῇ Ἀσίᾳ κήπους καί παραδείσους, οὕς ἐφύτευσεν ὁ βασιλεύς Κῦρος. καί ἀπό τούς κρεμαστούς κήπους τῆς Βαβυλῶνος, οἵτινες ἦτον ἕνα ἀπό τά ἑπτά θαύματα τοῦ Κόσμου, ἤ μᾶλλον εἰπεῖν, ὁ καρπός ὅλος τῆς ἐνσάρκου οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ Λόγου, καί τό τέλος τῆς ἐπιφοιτήσεως τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐν εἴδει πυρίνων γλωσσῶν, τῆς γενομένης κατά τήν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς. καί τό κέρδος ὅλον τοῦ Εὐαγγελίου, τοῦ κηρυχθέντος ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ ὑπό τῶν ἱερῶν ἀποστόλων, ἐστάθησαν οἱ ἅγιοι Πάντες, οἱ περισσότεροι ἀπό τούς ὁποίους περιέχονται ἐν τῷ Συναξαριστῇ τούτῳ. Ὅθεν περί τοῦ καρποῦ τούτου ἔλεγεν ὁ Κύριος πρός τούς ἱερούς ἀποστόλους: «ἐν τούτῳ ἐδοξάσθη ὁ Πατήρ μου, ἵνα καρπόν πολύν φέρητε, καί γενήσεσθε ἐμοί μαθηταί» (Ἰωάν. ιε’ 8).

 ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ Ο ΧΟΡΟΣ....

Τῇ σήμερον ἡμέρᾳ, Κυριακῇ μετὰ τὴν Πεντηκοστήν, τὴν τῶν ἁπανταχοῦ τῆς οἰκουμένης ἐν Ἀσίᾳ, Λιβύῃ, καὶ Εὐρώπῃ, Βορρᾷ τε καὶ Νότῳ, Ἁγίων πάντων Ἑορτὴν ἑορτάζομεν. 

Τ αῖς τῆς ἀχράντου σου Μητρὸς πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, καὶ πάντων τῶν ἀπ' αἰῶνος Ἁγίων σου, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, ὡς μόνος ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος. Ἀμήν.

Ἰστέον δέ, ὡς ἅπαντα νῦν ἑορτάζομεν, ὅσα ἀγαθοδότως ἡγίασε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον.

Λέγω δὴ τοὺς ὑψηλοτάτους καὶ ἁγιαστικοὺς νόας, τὰ ἐννέα δηλαδὴ τάγματα· τοὺς Προπάτορας καὶ Πατριάρχας· τοὺς Προφήτας, καὶ τοὺς ἱεροὺς Ἀποστόλους· τοὺς Μάρτυρας, καὶ τοὺς Ἱεράρχας· τοὺς Ἱερομάρτυρας καὶ Ὁσιομάρτυρας· τοὺς Ὁσίους, καὶ Δικαίους, καὶ ἁπάσας τῶν ἁγίων Γυναικῶν χορείας, καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἀνωνύμους Ἁγίους· μεθ’ ὧν ἔστωσαν καὶ οἱ ἐπιγενησόμενοι.

Πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα.

 Ἀδελφοί, οἱ Ἅγιοι πάντες διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· 

ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τοὺς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα Κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· 

ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς. 

Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι. 

Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι᾿ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν