Η αρχή της αρμονίας των Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Ἡ Ὀρθοδοξία συνιστᾶ Οὐρανόν “Ξανακτισμένον” εἰς τὴν Γῆν. Ἀλλά, Διωγμοὶ ἔξωθεν. Αἱρέσεις ἔσωθεν. Καὶ Νόθευσις Ὑπερέσωθεν, ἀπό Θερσίτας, Λυκόφρονας, Ψυχοκαπήλους.
Τοῦ π. Διονυσίου Σλιόνοφ, Καθηγουμένου τῆς σταυροπηγιακῆς ἱερᾶς μονῆς Ἁγίου Ἀνδρέου τοῦ Στρατηλάτη Μόσχας,
καθηγητοῦ τῆς ἕδρας Φιλολογίας τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας Μόσχας, Δρ. Θεολογίας
Εὐχαριστοῦμε θερμῶς τὸν πατέρα Διονύσιο γιὰ τὸ ἀξιόλογο πόνημά του. Πιστεύουμε ἀκράδαντα στὴν πανορθόδοξη ἑνότητα, ἡ ὁποία στὶς ἡμέρες μας ἔχει διαταραχθῆ σὲ τέτοιο βαθμό, ὥστε ἡ Ὀρθόδοξη Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία νὰ ὁδηγῆται σὲ σχίσμα, μὲ τὸν κίνδυνο αὐτὸ νὰ προσλαμβάνη ὁλοένα καὶ εὐρύτερες διαστάσεις.
Ὁ Ὀρθόδοξος Τύπος πιστεύει – καὶ τὸ ἔχει ἀποδείξει ἔμπρακτα – ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ γίνη ἀποδεκτὴ ἡ ἀξίωση πὼς τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως εἶναι «πρῶτο ἄνευ ἴσων». Μόνον ἕνας γνήσιος καὶ εἰλικρινὴς διάλογος δύναται νὰ συμβάλη στὴν ἀποκατάσταση τῆς ἑνότητας ἐν τῇ ὀρθῇ πίστει. Μέσα ἀπὸ τὶς στῆλες τῆς ἐφημερίδας μας, ἐπιχειροῦμε νὰ καλλιεργήσουμε ἕνα οὐσιαστικὸ διάλογο μὲ τοὺς Ρώσους ἀδελφούς, προάγοντας μία δημιουργικὴ θεολογικὴ ἀντιπαράθεση μὲ τοὺς Ἕλληνες θεολόγους τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Σὲ μία ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποία προωθεῖται ἡ προσέγγιση μὲ ἑτεροδόξους καὶ αἱρετικούς, ἐνῶ ὁ σχετικὸς διάλογος χαρακτηρίζεται ὡς «διάλογος ἀγάπης», θεωροῦμε ἀδιανόητο νὰ μὴ τίθεται μὲ τὴν ἴδια σοβαρότητα τὸ ζήτημα τῆς πανορθόδοξης ἑνότητας ἐν τῇ πίστει τῶν Πατέρων. Εἴθε οἱ στῆλες τῆς ἐφημερίδας νὰ συμβάλουν οὐσιαστικὰ στὴν προώθηση αὐτοῦ τοῦ θεάρεστου ἔργου.
* * *
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία βιώνει σήμερα ἕνα μεγάλο σχίσμα, ποὺ προκλήθηκε ἀπὸ τὶς μονομερεῖς ἐνέργειες τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Ὡστόσο ἀπὸ τὴν ἄποψη τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιολογίας ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία, καὶ ἀκόμη καὶ στὴν περίπτωση, ποὺ ἕνα τμῆμα ἀποκόπτεται ἀπὸ αὐτή, δὲν χάνει τὴν ἑνότητά της. Ἓν γένοισθε, καθὼς ἓν ἐσμὲν μετὰ τοῦ πατρὸς (πρβλ. Ἰω. 17, 21), μᾶς διδάσκει ὁ Σωτὴρ Χριστός. Ἐπίσης ἀναγιγνώσκουμε ἢ ψάλλουμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως: «Πιστεύω εἰς Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν».
Ἡ ἑνότητα εἶναι μία ἐκ τῶν κομβικῶν ἰδιοτήτων τῆς Ἐκκλησίας. Μία ἄλλη παρόμοια ἰδιότητα εἶναι ἡ καθολικότητα. Ἐκτός τῆς ἑνότητας καὶ τῆς καθολικότητας ἡ διάρθρωση τῆς Ἐκκλησίας δύναται νὰ περιγραφεῖ μὲ τὴν ἔννοια τῆς ἁρμονίας. Ἐπὶ αὐτῆς τῆς ἔννοιας θὰ προσπαθήσουμε νὰ ἐπικεντρωθοῦμε στὸ πλαίσιο αὐτῆς τῆς συντόμου ἐπισκοπήσεώς μας.

