Σάββατο 4 Απριλίου 2026

ΟΙ ΑΝΑΣΤΑΤΩΜΕΝΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΤΑΜΟΥΛΙΚΟΥ ΚΑΙ ΦΙΛΟΚΑΖΑΝΤΖΑΚΙΚΟΥ ΦΙΛΟΘΕΟΥ.


Ματαιώσαν ιερόσυλη εκδήλωση στον 

Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων 


Θεσσαλονίκης. (ΒΙΝΤΕΟ)

σ.σ. Έξω ο σκοταδισμός από τους Ιερούς Ναούς. 

Ο Χριστός έφερε το Φώς, την Αλήθεια, την Ζωή. 

Αυτοί φέρνουν την υπερηφάνεια και την πτώση. 

Έξω οι βάνδαλοι λησταί του πεπτωκότος κόσμου από 

τους Ιερούς Ναούς.

Ευχαριστούμε τους αδελφούς στην Θεσσαλονίκη για 

τον εξαίσιο αγώνα που κάνουνε.

Πηγή βίντεο voria.gr

Πηγή βίντεο https://www.facebook.com/katanixi.gr/?locale=el_GR

https://youtube.com/shorts/sxKFzEY3M_g?si=zJCdMguXDg7ReGnw

ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

………………………………….

ΗΤΑΝ ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ

 

Πριν µισό αιώνα περίπου (27 Μαΐου 1979) µια µεγάλη δηµοσιογράφος που ήταν παράλληλα ιδιοκτήτρια, εκδότρια και διευθύντρια (σήµερα οι εκδότες και ιδιοκτήτες δεν έχουν σχέση µε δηµοσιογραφία αλλά είναι εφοπλιστές, βιοµήχανοι και…) της εφηµερίδας “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ” Ελένη Βλάχου έγραφε στο κύριο άρθρο της, µία ηµέρα πριν να υπογραφεί η συνθήκη προσχώρησης της Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Οικονοµική Κοινότητα (Ε.Ο.Κ.) στο Ζάππειο Μέγαρο: «Το µέλλον µας είναι εξασφαλισµένο αλλά άδοξο…».

«Είναι προβιβασµός ότι φεύγοµε απ’ αυτή τη µοναξιά την επικίνδυνη που ενθαρρύνει τους εσωτερικούς και τους εξωτερικούς εχθρούς, και φθάνοµε σε µια νέα ασφαλέστερη γειτονιά και γινόµαστε µέλη – για πρώτη φορά στην Ιστορία µας – µιας οικογενείας. Και τι οικογενείας!

Της πιο εκλεκτής στον κόσµο. Κακά τα ψέµατα, τα εκατοντάδες εκατοµµύρια που κατοικούν τις εννέα χώρες που µας υποδέχονται είναι τα πιο πολιτ

ισµένα της γης. Κάθε τόσο ακούµε και διαβάζοµε παραλλαγές ενός παλαιού, επικίνδυνου µύθου.

Ενός µύθου που µας χαρίζει προτερήµατα που δεν έχοµε, δυνατότητες που δεν διαθέτοµε, και παρελθόν που δεν είναι αληθινό. Λέµε στα µικρά παιδάκια:

Του Έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει…”.

Και µεγαλώνει το παιδάκι, και διαβάζει την Ιστορία του τόπου του και ανακαλύπτει τους ζυγούς που η κακιά µοίρα επέβαλε επί αιώνες στην πατρίδα του… Τώρα, λέµε και γράφοµε παραµύθια για το πόσο µας έχει ανάγκη η Ευρώπη, για το πόσο πιο “Ευρώπη” γίνεται µε την άφιξη της Ελλάδος…

Και αύριο, όταν οι αντιπρόσωποι των εννέα χωρών, πρόεδροι, πρωθυπουργοί, υπουργοί, µας χαρίσουν τα θερµά λόγια που επιβάλλουν οι περιστάσεις, θα τα πάροµε τοις µετρητοίς και θα ζητωκραυγάσοµε νικηφόρα συνθήµατα…

«Τοιούτος ημίν έπρεπε αρχιερεύς;»

 


Ο δεσπότης Λάρισας µας µετακυλίει από έκπληξη σε έκπληξη. Τα περιστατικά που εκτυλίσσονται τακτικά, προκαλούν στους Χριστιανούς, δηλαδή στο ποίµνιό του, απογοήτευση.

Τα διαφορετικά βέβαια γεγονότα γίνονται σε χρόνο και διαφορετικό τόπο, όταν όµως συναχτούν “επί το αυτό”, σκιαγραφούν το προφίλ του ποιµενάρχη µας και του πνευµατικού πατέρα. Δηλαδή το πώς διαλέγεται, συναλλάσσεται, συµπεριφέρεται και πώς υπολογίζει τους τσοπάνηδες και το ποίµνιό του.

Δε θα ήθελα να γυρίσουµε το περασµένο φύλλο, διότι τα χρόνια περνούν, τα γεγονότα κυλούν, η ιστορία συνεχίζει τη ροή της αλλά και τη συγγραφή της. Ό,τι  χθες αποτελούσε είδηση αληθινή, σήµερα αποκαλύπτεται. Χθες υφαίνονταν στο τιµόνι της επιβράβευσης σήµερα απορρίπτεται ως απατηλό τέχνασµα.

Βαρύ και µουντό το παρελθοντικό παραπέτασµα µε τα “Δεν είδατε τίποτα ακόµα,- τα σκάνδαλα,- τα εµβόλια,- το Ουκρανικό,- τη Ράπτου,- το κηροπλαστείο,- τις κατασκηνώσεις,- τη Γεροντία,- τις υποσχέσεις µε τα ΘΑ,- τις παλαιές οικονοµικές εκκαθαρίσεις,- το µαχαίρι στον Τύρναβο,- τα φωτοβολταϊκά,- το κλείσιµο των ναών,- τη θεία κοινωνία,- τα σοκολατάκια,- το διπλασιασµό των χαρατσωµάτων” και πολλών άλλων απροσδόκητων και θλιβερών γεγονότων και περιστατικών, όπως η άρνηση να παραλάβει το άγιο φως. Να εξαφανιστεί από την πόλη στις θρησκευτικές και εορταστικές εκδηλώσεις για την Εθνική Επέτειο του ΟΧΙ, και…

Τις “βαρυσήµαντες” απειλές «έως πότε θα µας εµπαίζουν κάποιοι… -εννοούσε για βουλευτή Λάρισας και µετα υφυπουργό !  Που ψήφισε το ζευγάρωµα των οµοφυλόφιλων και σε επτά ηµέρες – δεν πρόλαβαν ούτε τα εννιάµερά του να κάνει… και άλλον…» όπως µοιρολατρικά το απήγγελε ο τραγουδοποιοός Καζαντζίδης και τους είδαµε σε χωριό εκεί προς το Βόλο να είναι παρεούλα και χαµογελαστοί! Τις “σηµαντικές” δηλώσεις για το έγκληµα των Τεµπών που ούτε η κυβέρνηση δεν τόλµησε να µιλήσει. Αφήνω στην άκρη το φιάσκο µε τις κουζίνες στους πληµµυροπαθείς. Την πολιτική πρόκληση στην εφηµερίδα “ΤΟ ΒΗΜΑ” «Όταν ξεχνάµε…». Τις κατευθυνόµενες πολιτικές παρεµβάσεις στις εκλογές για την Περιφέρεια, κ.ά.

Όλα αυτά δηµιουργούν οδυνηρή απογοήτευση στο ποίµνιο, γιατί µπήκε στον όγδοο χρόνο δεσπότης στη Λάρισα και το έργο του είναι κάτω του µηδενός (0). Όλα όσα έκανε µέχρι τώρα, είναι καύση θυµιαµάτων, καπνός, για να θολώνει τα µυαλά του ποιµνίου του περί της ανυπαρξίας του, γι’ αυτό έπαψαν να τον εµπιστεύονται οι νηφάλιοι πιστοί χριστιανοί και τον αποφεύγουν.

Η τελευταία του πράξη έγινε στη Λάρισα µε την εκδήλωση της “ΕΞΟΔΟΥ” στις 8 Φεβρουαρίου µε το καυτό θέµα που απασχολεί και ανησυχεί τους Χριστιανούς «ελεύθερος πολίτης ή ψηφιακός υπήκοος;», δηλαδή ο “Προσωπικός Αριθµός”.

Οι οµιλητές ήταν ειδικοί επιστήµονες, δικαστικοί, κοινωνικοί φορείς… και ανέλυσαν µε τεκµηριωµένα επιχειρήµατα πόσο καταστροφική είναι η επιβολή, το διαβολικό αυτό εφεύρηµα που ονοµάζεται “Προσωπικός Αριθµός”, το οποίο µετατρέπει τον άνθρωπο σε ψηφιακό υποκείµενο.

Η µητρόπολη Λάρισας, ο Ποιµενάρχης της και ολόκληρο το Ιερατείο απείχαν εκκωφαντικά από την εκδήλωση και ο συντονιστής της εκδήλωσης κ. Δ. Χιωτακάκος προσπάθησε να “διασκεδάσει” – πληροφορήσει για την παρουσία-απουσία του δεσπότη λέγοντας: «Να ευχαριστήσουµε ιδιαίτερα τον πανοσ.. αρχιµανδρίτη Κύριλλο, Ιεροκήρυκα της Ι. Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου και βεβαίως τον ίδιο το Σεβασµιότατο κ.κ. Ιερώνυµο που µας κοσµεί µε την παρουσία του µέσω του εκπροσώπου του…».

Για την τιµή που σας έκανε µε την απουσία-παρουσία πως ξεχάσατε και δεν του ψάλλατε το πολυχρόνιό του;

Ιερέα που τρακάραµε σε κάποιο πεζόδροµο και τον ρώτησα για το θέµα, απάντησε: “Δε γνωρίζεις πως ο δεσπότης ακολουθεί τα της κυβέρνησης Μητσοτάκη µήπως τον ευλογήσουν για αρχιεπίσκοπο; Ερχόµενοι θέλεις να έχουµε τίποτα νταβαντούρια;”.

- Δηλαδή ο δεσπότης είναι υπέρ του “Προσωπικού Αριθµού”!

- γιατί το συζητάς;

“Τοιούτος ηµίν έπρεπεν αρχιερεύς;”.

Εφ. Αγώνας

Βγήκαν μαχαίρια!

 


Ήταν προς το τέλος του καλοκαιριού του ’23, βρέθηκα σε 40νθήµερο µνηµόσυνο, µετά την ακολουθία βρεθήκαµε στον καφέ για συχώριο, αρκετοί γνωστοί και φίλοι, αφού είχαν τακτοποιηθεί, φθάνοντας είχαν κάθισµα έτοιµο, τον καφέ και το παξιµάδι στη θέση τους.

Βρέθηκα σε µια συζήτηση απρόσµενη που είχε κορυφωθεί µε συµφωνίες και διαφωνίες. Ο λόγος; Ποιος θα καταλάβει τη µητρόπολη Θεσσαλονίκης, αφού ο Άνθιµος εθελούσια (χωρίς πιέσεις, βεβαίως-βεβαίως!) παραιτήθηκε.

Έµεινα κατάπληκτος µ’ αυτά που άκουγα από ανθρώπους, τους οποίους νοµίζουµε ότι είναι γενικώς αδιάφοροι ως προς τα εκκλησιαστικά, ενώ γνωρίζουν από οικονοµικά των ναών, µέχρι τα έργα των µητροπόλεων, τις φορεσιές, τα αυτοκίνητα, ακόµα και τους µισθούς των παπάδων και δεσποτάδων.

Εκείνο που µε αναστάτωσε, είναι αυτό που ακούσαµε από έναν παλαιό καραβανά – συνταξιούχο αστυνοµικό – να µας λέει ότι δεσπότης είχε 1.200.000 ευρώ και ετοιµάζεται να γίνει Θες/νίκης. Κάλεσε δε και τον πρωτοσύγκελο του να του δώσει τη µητρόπολη (το τσιφλίκι του δηλαδή).

Μέχρις εδώ τους άκουγα, τους κοίταγα και δε µιλούσα, ακούγοντας τούτα εξανέστη. Τι είναι αυτά που λες; Του λέω. Αυτό είναι σιµωνία και πρέπει να καθαιρεθεί αυτός που χρηµατίζει, το φωνάζουν δεκάδες Ιεροί Κανόνες που θέσπισαν οι άγιοι Πατέρες! Ακολούθησε ένα µικρό αλαλούµ, άλλοι υπέρ και άλλοι κατά, µέσα σ’ αυτό το κοµφούζιο που δε θα περίµενε να δηµιουργηθεί, ανοίγει το τσαντάκι – µε τα οποία κυκλοφορούν αρκετοί – και βγάζει κάποια φύλλα – στραπατσαρισµένα – εφηµερίδων των Αθηνών – όπως διαπιστώσαµε αµέσως µετά – και άρχισε να διαβάζει τη διαδροµή που έκαναν τα 300.000 ευρώ για την “εκλογή δεσπότη”, µέχρι που να φθάσουν στην Αρχιεπισκοπή για έργα! Ποια… έργα!

Δεν άντεξα. Που τα βρήκε Δηµ…. ένας αρχιµανδρίτης µε ένα µισθό 1.200 ευρώ;

- Α… δεν ξέρεις! Υπάρχουν δεσποτάδες Ροκφέλερ, δηλαδή τραπεζίτες που τους δανείζουν µε το “νόµιµο” τόκο, µε το αζηµίωτο δηλαδή και µόλις καταλάβουν τη µητρόπολη, αρχίζουν να εισοδεύουν µε το ν’ αυξάνουν τους προϋπολογισµούς, τα χαράτσια, τους δίσκους, πώς δήθεν βρήκαν τη µητρόπολη χρεωµένη και πολλές δικαιολογίες αδικαιολόγητες, για να επιστρέψουν τα δανεικά και να τους µείνει κι αυτούς κάτι τις για τα γεράµατα!

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι.

 

                                                                                          



Θυσιάστηκαν για την Λευτεριά της Ελλάδας.

Μεσολόγγι πόλη Ιερή. Κάθε χρόνο την Κυριακή των Βαΐων εορτάζει και πανηγυρίζει την ηρωική έξοδο των Ελεύθερων Πολιορκημένων. Την έξοδο των προγόνων της προς την Ελευθερία ή τον θάνατο. Απόφαση συνειδητή των τότε επαναστατών και όχι πράξη απόγνωσης και απελπισίας. Μαχητές αδούλωτοι, Έλληνες χριστιανοί γαλουχημένοι με τα νάματα της ορθοδοξίας και της Ελεύθερης Ελλάδας. Το αδιανόητο για εμάς εγχείρημα πρόσφερε πάρα πολλά εις τον αγώνα της παλιγγενεσίας,

Για ποιο λόγο αποφάσισαν την ηρωική έξοδο οι Μεσολογγίτες την νύκτα από άλλο τόπο την άμυνα. Οι πολιορκητές Τούρκοι ενισχυμένοι με δυνάμεις Αιγυπτίων και άλλων συμμάχων πολιορκούν την Ιερή πόλη από την Άνοιξη του 1825. Ο Οθωμανικός στρατός είναι δεκαπλάσιος από τους υπερασπιστές της πόλεως. Οι καπετάνιοι Ανδρέας Μιαούλης και Γεώργιος Σαχτούρης   με τα  πλοία τους τροφοδοτούν τους Μεσολογγίτες με τρόφιμα και πολεμικό υλικό. Πολεμούν, αντιστέκονται και κάνουν τους Οθωμανούς να λυσσάνε. Οι τούρκοι από Μάρτιο του 1826 γίνονται κυρίαρχοι των νησίδων Βασιλάδι και Ντολμά   τα πράγματα δυσκολεύουν για τους ήρωες. Η τροφοδοσία και οι ενισχύσεις σταματάνε. Τα αποθέματα σιγά σιγά περιορίζονται και η παροχή νερού διακόπτεται. Οι πολιορκητές Οθωμανοί περισφίγγουν τον πολιορκητικό κλοιό. Οι αδάμαστοι υπερασπιστές της πόλης αντιστέκονται και πολεμούν. Η πείνα και οι ασθένειες προκαλούν πολλούς θανάτους. Για να ξεγελάσουν το στομάχι τους καταναλώνουν κατ αρχήν τα καθαρά τετράποδα και αργότερα και τα ακάθαρτα. Ο θάνατος κάνει κάθε μέρα και πιο αισθητή την παρουσία του.

 Καταστρώνουν το σχέδιο της εξόδου-σωτηρίας. Μελετούν κάθε λεπτομέρεια και καταστρώνουν σχέδιο διαφυγής στηριζόμενο εις τον αιφνιδιασμό του εχθρού. Την απόφαση της εξόδου αναλυτικά μπορεί να την διαβάσει γραμμένες σε μεγάλη μαρμάρινη πλάκα  ο επισκέπτης του Κήπου των Ηρώων .

Διαβάζουμε εις τις πρώτες γραμμές:   «Εν ονόματι της Αγίας Τριάδος»

«Βλέποντες τον εαυτόν μας, το στράτευμα και τους πολίτας εν γένει μικρούς και μεγάλους παρ’ ελπίδαν υστερημένους από όλα τα κατεπείγοντα αναγκαία της ζωής προ 40 ημέρας και ότι εκπληρώσαμεν τα χρέη μας ως πιστοί στρατιώται της πατρίδος εις την στενήν πολιορκίαν ταύτην και ότι, εάν μίαν ημέραν υπομείνωμεν περισσότερον, θέλομεν αποθάνει όρθιοι εις τους δρόμους όλοι.

Θεωρούντες εκ του άλλου ότι μας εξέλιπεν κάθε ελπίς βοηθείας και προμηθείας, τόσον από την θάλασσαν καθώς και από την ξηράν, ώστε να δυνηθώμεν να βαστάξωμεν, ενώ ευρισκόμεθα νικηταί του εχθρού, αποφασίσαμεν ομοφώνως». Ακολουθεί το κείμενο με τις λεπτομερείς αποφάσεις και τελειώνει με την ημερομηνία  Εν Μεσολογγίω 10 Απριλίου 1826»

Πριν επιχειρήσουν την έξοδο οι ελεύθεροι πολιορκημένοι λειτουργήθηκαν, αλληλοσυγχωρήθηκαν και μετάλαβαν των Αχράντων  Μυστηρίων. Έχουν συναίσθηση των στιγμών. Σε λίγες ώρες άλλοι θα βρίσκονται εις τον ουρανό προσευχόμενοι για την Ελευθερία της Ελλάδος και άλλοι ζωντανοί αγωνιζόμενοι σε άλλο τόπο για τον κοινό σκοπό. Ήταν φυσικό μα υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να ακολουθήσουν την έξοδο όπως ανάπηροι, βαριά ασθενείς κλπ αυτοί συγκεντρώθηκαν εις την οικία του Ιωάννη Καψάλη και περίμεναν τους Τούρκους  ψάλλοντας νεκρώσιμα τροπάρια. Όταν οι εξαγριωμένοι Οθωμανοί όρμησαν μέσα εις το σπίτι ο Καψάλης πυροδότησε την έκρηξη της πυριτιδαποθήκης και παρέσυρε εις τον θάνατο πάρα πολλούς επίδοξους πλιατσικολόγους Οθωμανούς. ΟΙ Τούρκοι και οι σύμμαχοί τους προέβησαν σε πρωτοφανείς αγριότητες δεν άφησαν σπίτι να μη λεηλάτησαν ή και έκαψαν και όσες γυναίκες βρήκαν τις ατίμασαν και τις έστειλαν εις τα σκλαβοπάζαρα . ενώ ο μητροπολίτης Ρωγών Ιωσήφ ανατίναξε τον Ανεμόμυλο, στην τελευταία πράξη αντίστασης, όταν κυκλώθηκε από τους εχθρούς

Οι πολιορκητές δεν αιφνιδιάστηκαν γιατί το σχέδιο προδόθηκε από εκχριστιανισθέντα Τούρκο ο οποίος φοβήθηκε και θέλησε να σώσει το φθαρτό σαρκίο του και έτσι στερήθηκε της δόξης που έλαβαν και λαμβάνουν οι ένδοξοι Ελεύθεροι πολιορκημένοι.

Η Ανάσταση του Λαζάρου και η πορεία προς το εκούσιο σταυρικό πάθος του Κυρίου μας.

 

                                       


                                                                                             


Σάββατο του Λαζάρου, Κυριακή τω Βαΐων, δυο σημαντικές και κομβικές ημέρες της εκκλησιαστικής ζωής της Ορθοδοξίας. Εορτές Δεσποτικές. Αναφερόμενες στο πρόσωπο του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Την Παρασκευή, παραμονή του Σαββάτου του Λαζάρου τελειώνει η νηστεία της Σαρακοστής και την Κυριακή αρχίζει η νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας.

Το Σάββατο του Λαζάρου εορτάζουμε, ως γνωστό, την Ανάσταση του τετραημέρου Λάζαρου. Ο Λάζαρος ήταν φίλος του Κυρίου και είχε δυο αδελφές, τη Μάρθα και τη Μαρία. Γνωστές σε μας από περικοπή του ιερού ευαγγελίου όπου αναφέρεται η φιλοξενία του Κυρίου από εκείνες.

Κάποια στιγμή ο Λάζαρος αρρώστησε και οι αδελφές  του ειδοποίησαν τον Κύριο ότι ο Λάζαρος ήταν άρρωστος και Του ζήτησαν να πάει να τον θεραπεύσει. Ο Κύριος  δεν ανταποκρίθηκε άμεσα στο κάλεσμά τους. Μετά από δυο ημέρες λέει ο παντογνώστης Κύριος στους μαθητές Του: «Ο Λάζαρος  κοιμήθηκε, πάμε να τον ξυπνήσω». Όταν στο σπίτι του Λαζάρου, στη Βηθανία, ο Λάζαρος συμπλήρωσε τέσσερις ημέρες νεκρός. Πολλής κόσμος βρίσκονταν στο σπίτι του για να συμπαρασταθεί στις αδερφές του. Η Μάρθα, μόλις έμαθε ότι ο Χριστός έρχεται, έτρεξε να τον προϋπαντήσει. Στον μεταξύ τους διάλογο η Μάρθα εκφράζει την πίστη της στην παντοδυναμία Του και διατρανώνονται σπουδαίες θεολογικές αλήθειες για την αιώνια ζωή. Εκεί ο Χριστός λέγει ότι Εκείνος είναι η ζωή και η ανάσταση!  

 Πράγματι, κύριος της ζωής και του θανάτου είναι ο Χριστός, πλάστης και δημιουργός μας. Ουδείς άλλος εξουσιάζει την ανθρώπινη ζωή. Δεν μας ανήκει η ζωή, γι’ αυτό η αυτοκτονία είναι θανάσιμο αμάρτημα.

Όταν έφθασαν στον τάφο, ο Κύριος ως άνθρωπος δάκρυσε.Kαι ζήτησε να ανοικτεί ο τάφος. Η Μάρθα προσπάθησε να το αποτρέψει γιατί μετά από τέσσερεις ημέρες η σάρκα του νεκρού θα είχε αρχίσει να σήπεται και θα είχε άσχημη μυρωδιά. Ο Χριστός, αφού προσευχήθηκε στον ουράνιο Πατέρα, δίνοντας παράδειγμα σε όλους μας, με δυνατή φωνή διατάζει τον Λάζαρο: «Λάζαρε, δεύρο έξω» . Βλέπουμε τον Κύριο να προσεύχεται πριν επιτελέσει το θαύμα. Δίνει το παράδειγμα σε όλους τους χριστιανούς και το μήνυμα να μην επιχειρούμε ένα έργο πριν ζητήσουμε τη βοήθεια του Θεού.

 Με αφορμή αυτό, προσθέτουμε ότι είναι καλό, πριν προχωρήσουμε σε κάτι σημαντικό στη ζωή μας ή πράξουμε κάποιο έργο, να ζητούμε την ευλογία του πνευματικού μας. Αφού, λοιπόν, προσευχήθηκε στον ουράνιο Πατέρα και Θεό μας, με δυνατή φωνή διατάζει τον Λάζαρο: «Λάζαρε, δεύρο έξω». Αμέσως ο νεκρός Λάζαρος εξέρχεται του τάφου ζωντανός. Ο Κύριος λέει να τον λύσουν από τα νεκρικά σάβανα και να τον αφήσουν να φύγει.

Ένα, ακόμη, θαύμα επετέλεσε ο Κύριος. Θαύματα πολλά έκανε ο Χριστός, όχι μόνο αυτά που είναι καταγεγραμμένα στο Ιερό Ευαγγέλιο. Αν όλη η διδασκαλία Του και όλα τα θαύματα καταγράφονταν οι τόμοι γραφής των θα ήταν τόσοι που δεν θα χωρούσαν σε όλο τον πλανήτη. Το συγκεκριμένο θαύμα είναι μία ακόμη απόδειξη, για τους άπιστους και ολιγόψυχους, της κυριαρχίας του Κυρίου επί της ζωής και του θανάτου. Οι παρευρισκόμενοι χάρηκαν για την Ανάσταση του Λαζάρου. Οι γνωστοί Φαρισαίοι και γραμματείς στεναχωρήθηκαν σφόδρα και απεφάσισαν εκτός από τον Χριστό να φονεύσουν και τον Λάζαρο. Να μην υπάρχει απόδειξη του μεγάλου θαύματος. Ανθρώπινη μωρία και βλακεία.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου