Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026

06 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ.Άγιος Φώτιος ο Μέγας Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως



-------------------------------------------
Θνήσκων Φώτιος, ου ταράττομαι λέγει,
Προς την τελευτήν, ων προητοιμασμένος.
Ο Μέγας Φώτιος έζησε κατά τους χρόνους που βασίλευσαν οι αυτοκράτορες Μιχαήλ (842 - 867 μ.Χ.), υιός του Θεοφίλου, Βασίλειος Α' ο Μακεδών (867 - 886 μ.Χ.) και ο Λέων ΣΤ' ο Σοφός (886 - 912 μ.Χ.), υιός του Βασιλείου. Γεννήθηκε το 810 μ.Χ. (κατά άλλους το 820 μ.Χ.) στην Κωνσταντινούπολη από ευσεβή και επιφανή οικογένεια, που αγωνίσθηκε για την τιμή και προσκύνηση των ιερών εικόνων. Οι γονείς ήταν ο Άγιος Σέργιος (βλέπε 13 Μαΐου) και Ειρήνη και καταδιώχθηκαν επί του εικονομάχου αυτοκράτορα Θεοφίλου (829 - 842 μ.Χ.). Ο Άγιος Σέργιος ήταν αδελφός του Πατριάρχου Ταρασίου (784 - 806 μ.Χ.) και περιπομπεύθηκε δέσμιος από το λαιμό ανά τις οδούς της Κωνσταντινουπόλεως, στερήθηκε την περιουσία του και εξορίσθηκε μετά της συζύγου του και των παιδιών του σε τόπο άνυδρο, όπου από τις ταλαιπωρίες πέθανε ως Ομολογητής.
Ο ιερός Φώτιος διέπρεψε πρώτα στα ανώτατα πολιτικά αξιώματα. Όταν με εντολή του αυτοκράτορα απομακρύνθηκε βιαίως από τον πατριαρχικό θρόνο ο Πατριάρχης Ιγνάτιος, ανήλθε σε αυτόν, το έτος 858 μ.Χ., ο ιερός Φώτιος, ο οποίος διακρινόταν για την αγιότητα του βίου του και την τεράστια μόρφωσή του. Η χειροτονία του εις Επίσκοπο έγινε την ημέρα των Χριστουγέννων του έτους 858 μ.Χ. υπό των Επισκόπων Συρακουσών Γρηγορίου του Ασβεστά, Γορτύνης Βασιλείου και Απαμείας Ευλαμπίου. Προηγουμένως βέβαια εκάρη μοναχός και ακολούθως έλαβε κατά τάξη τους βαθμούς της ιεροσύνης.
Ο ιερός Φώτιος με συνοδικά γράμματα ανακοίνωσε, κατά τα καθιερωμένα, τα της εκλογής του στους Πατριάρχες της Ανατολής και τόνισε την αποκατάσταση της ειρήνης στην Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης. Αλλά πριν ακόμα προλάβει να την παγιώσει επήλθε ρήξη μεταξύ των ακραίων πολιτικών και των οπαδών του Πατριάρχη Ιγνατίου, των «Ιγνατιανών». Οι «Ιγνατιανοί» συγκεντρώθηκαν στο ναό της Αγίας Ειρήνης, αφόρισαν τον ιερό Φώτιο και ανακήρυξαν Πατριάρχη τον Ιγνάτιο. Ο Άγιος Φώτιος συγκάλεσε Σύνοδο στο ναό των Αγίων Αποστόλων για την αντιμετώπιση του ανακύψαντος ζητήματος. Η Σύνοδος καταδίκασε ως αντικανονικές τις ενέργειες των «Ιγνατιανών» και τόνισε ότι ο Ιγνάτιος, αφού παραιτήθηκε από τον θρόνο, δεν ήταν πλέον Πατριάρχης και ότι εάν διεκδικούσε και πάλι την επιστροφή του στον πατριαρχικό θρόνο, τότε αυτόματα θα υφίστατο την ποινή της καθαιρέσεως και του αφορισμού.
Ο μεγάλος αυτός πατέρας της Εκκλησίας ιερούργησε, ως άλλος Απόστολος Παύλος, το Ευαγγέλιο. Αγωνίσθηκε για την αναζωπύρωση της ιεραποστολικής συνειδήσεως, που περιφρουρεί την πνευματική ανεξαρτησία και αυτονομία των ορθοδόξων λαών από εισαγωγές εθίμων ξένων προς την ιδιοσυγκρασία τους, με σκοπό την αλλοίωση της ταυτότητος και της πνευματικής τους ζωής. Διότι γνώριζε ότι ο μέγιστος εχθρός ενός λαού είναι η απώλεια της αυτοσυνειδησίας του, η φθορά της πολιτισμικής του ιδιοπροσωπίας και η αλλοίωση του ήθους του. Ο ιερός Φώτιος γνώριζε την ιεραποστολική δραστηριότητα του ιερού Χρυσοστόμου, αφού αναφέρεται πολλές φορές στο έργο αυτό και μάλιστα επηρεάστηκε από αυτή στο θέμα της χρήσεως των επιτόπιων γλωσσών και των μοναχών ως ιεραποστόλων. Επί ημερών του εκχριστιανίσθηκε το έθνος των Βουλγάρων, το οποίο μυσταγώγησε προς την αμώμητη πίστη του Χριστού και το αναγέννησε με το λουτρό του θείου Βαπτίσματος.
Ο ιερός Φώτιος διεξήγαγε μεγάλους και επιτυχείς αγώνες υπέρ της Ορθοδόξου πίστεως εναντίων των Μανιχαίων, των Εικονομάχων και άλλων αιρετικών και επανέφερε στους κόλπους της Καθολικής Ορθοδόξου του Χριστού Εκκλησίας πολλούς από αυτούς.
«Ἅπαντα μὲν τὰ ἀνθρώπινα συγκαταρρεῖ τῷ χρόνῳ καὶ ἀφανίζεται. Ἀρετὴ δέ.... καὶ χρόνου καὶ παθῶν καὶ αὐτοῦ τοῦ θανάτου περιγίνεται. Εἰ δὲ ἀκριβέστερον ἴδοις, τῷ χρόνῳ καὶ τῷ θανάτῳ μᾶλλον ἀναζὴ καὶ θάλλει καὶ τὸ οἰκεῖον κλέος καὶ τὴν εὐπρέπειαν, ἐναποσβεσθέντος αὐτοὶς τοῦ φθόνου, λαμπρότερον τὲ καὶ θαυμασιώτερον ἀναδείκνυται».
Ο λόγος αυτός, απόσταγμα της βαθιάς πίστεως και της κατά Θεόν σοφίας του Ισαποστόλου Φωτίου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του Ομολογητού, «μυρίαις ἀρεταὶς ἐξανθήσαντος καὶ πάση γνώσει διαλάμψαντος», πληρέστατα εφαρμόζεται σε αυτόν τον ειπόντα, τον οποίο η αδιάφθορη συνείδηση της Εκκλησίας και του Γένους, ομολόγησαν αυτόν Άγιο και Ισαπόστολο «τοὶς οὐρανίοις ἀδύτοις ἀγκατοικιζόμενον», ως «ἀοίδιμον μὲν τοὶς διωγμοίς, δεδοξασμένον δὲ τοὶς θανάτοις».

Σε αργία ο Δήμαρχος Πάφου, βασικός κατήγορος του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.

Τον ακουσαμε και εμεις: Εβγαλε ολη τη χολη του κατα του μητροπολιτου ο αναισχυντος.

Λακον ωρυξε και ανεσκαψε αυτον και εμπαισειται εις βοθρον ον ειργασατο.


Η αντικανονική έκπτωση του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού – Κανονική και νομική αποτίμηση υπό το φως των εξελίξεων της 4ης Φεβρουαρίου 2026

Η υπόθεση της εκπτώσεως του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού δεν μπορεί πλέον να εξετάζεται ως ένα απλό εσωτερικό εκκλησιαστικό ζήτημα ή ως προϊόν «ποιμαντικής ανεπάρκειας», όπως επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί. Υπό το φως των σημερινών εξελίξεων της 4ης Φεβρουαρίου 2026, και ιδίως μετά τη θέση σε αργία του Δημάρχου Πάφου για σοβαρά ποινικά αδικήματα, η όλη διαδικασία αποκαλύπτεται ως θεσμικά διάτρητη, κανονικά άκυρη και ηθικά προβληματική.

Πρόκειται για τον ίδιο δήμαρχο που αναδείχθηκε σε βασικό, επίμονο και δημόσιο κατήγορο του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, με συνεχείς παρεμβάσεις, δηλώσεις και καταγγελίες, ακόμη και κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη δημιουργία κλίματος απαξίωσης και προειλημμένης ενοχής. Η σημερινή του αργία δεν αποτελεί απλώς ένα πολιτειακό γεγονός· αποτελεί κομβικό νομικό και κανονικό δεδομένο, το οποίο ανατρέπει εκ των υστέρων τη βάση αξιοπιστίας πάνω στην οποία οικοδομήθηκε μια εξαιρετικά βαριά εκκλησιαστική απόφαση.

…………………………………..

Ι. Η αργία του Δημάρχου Πάφου και η κατάρρευση της κατηγορίας

Σε κάθε έννομη τάξη, κοσμική ή εκκλησιαστική, ισχύει ως αυτονόητη αρχή ότι πρόσωπο το οποίο:

• τίθεται σε αργία για σοβαρά ποινικά αδικήματα, και

• τελεί υπό σοβαρή δικαστική διερεύνηση,

δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστος μάρτυρας ή κατήγορος σε βάρος τρίτου. Πολύ περισσότερο όταν ο τρίτος είναι εν ενεργεία μητροπολίτης.

Ο Δήμαρχος Πάφου:

• δεν περιορίστηκε σε θεσμικές ή ιδιωτικές οχλήσεις,

• αλλά προέβη σε δημόσιες, επαναλαμβανόμενες και επιθετικές καταγγελίες,

• οι οποίες αξιοποιήθηκαν για τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος πίεσης εντός και εκτός Εκκλησίας.

Με τη σημερινή του αργία, ο δήμαρχος καθίσταται αναξιόπιστος κατήγορος, και κάθε κατηγορία που στηρίχθηκε, άμεσα ή έμμεσα, στη δράση του πάσχει κανονικής και νομικής ακυρότητας.

…………………………………..

ΙΙ. Το κρίσιμο ερώτημα των κινήτρων

Σημεία των Καιρών: Οι σεισμοί στο Άγιον Όρος «θεραπεύονται» με κυβερνητικά κονδύλια.

Γράφει ο Mandatoras

Η συντριβή, η μετάνοια και η επιστροφή στον δρόμο του Θεού μήπως θεωρούνται ξεπερασμένες πρακτικές για τους σύγχρονους Αγιορείτες;
Η υποκριτική σοβαροφάνεια εκείνων που χαρακτηρίζουν προσκυνηματική την επίσκεψη ενός Υπουργού στο Άγιον Όρος, ενώ μοιράζει εκατομμύρια.
Η είδηση
Θεσσαλονίκη, 26/1/2026
«Επίσκεψη του ΥΜΑΘ στο Άγιον Όρος
Προσκυνηματική αλλά και ενημερωτική επίσκεψη στις Μονές του Αγίου Όρους πραγματοποίησε ο Υφυπουργός Εσωτερικών – Μακεδονίας & Θράκης, Κωνσταντίνος Π. Γκιουλέκας.
Το κονδύλιο των 9.000.000 ευρώ που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός έχει, ήδη, εκταμιευτεί και βρίσκεται στο ταμείο του Κέντρου Διαφύλαξης Αγιορείτικης Κληρονομιάς του ΥΜΑΘ.
Το ποσό αυτό θα διατεθεί το αμέσως προσεχές διάστημα στις Μονές για την άμεση αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν από τους σεισμούς που πλήττουν εδώ και ενάμιση χρόνο την Αθωνική Πολιτεία.
Το ποσό αυτό είναι ανεξάρτητο από το πακέτο των 100 εκατομμυρίων ευρώ, που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός πριν λίγους μήνες».
Δυστυχώς, ο πιστός λαός του Θεού υποτιμημένος, περιθωριοποιημένος και συκοφαντημένος όσο ποτέ στη σύγχρονη μεταπολεμική Ιστορία της πατρίδος μας, βλέπει το πνευματικό του κέντρο να προσκυνά τους κυβερνώντες, οι οποίοι δεν δίστασαν να νομοθετήσουν τον γάμο και την τεκνοθεσία ομοφυλόφιλων ζευγαριών, να προάγουν την woke ατζέντα εν γένει και να στηρίξουν την Ουκρανική φιλοναζιστική Κυβέρνηση, που έχει εξαπολύσει διωγμούς εναντίον των Ορθοδόξων, ομοδόξων αδελφών τους.
Βλέπει μία κυβέρνηση που πρωτοστατεί σε κάθε τι νεοεποχίτικο και εμπλέκεται ενεργά σε θέματα πίστεως, αρχής γενομένης από την Ιστορική Ιερά Μονή της Αγίας Αικατερίνης Σινά ως τις εκλογές Μητροπολιτών της ημιαυτόνομης Αρχιεπισκοπής Κρήτης, και στην παράνομη, αντικανονική και άδικη έκπτωση του Μητροπολίτη Τυχικού στην Κύπρο, όπου ενεπλάκη το Υπουργείο Παιδείας.
Βλέπει τους Εθνικούς μειοδότες που, μετά την προδοτική συμφωνία της Μακεδονίας, διαπραγματεύονται την Εθνική μας κυριαρχία στο Αιγαίο και αφοπλίζουν τα νησιά μας, στέλνοντας όπλα στην Ουκρανική Κυβέρνηση του ηθοποιού Ζελένσκι.
Αυτή την Κυβέρνηση των ακαταδίωκτων, που επέβαλαν την υποχρεωτικότητα στην υγειονομική κρίση, που σχεδιάζουν την επιβολή της ψηφιακής ταυτότητας και του προσωπικού αριθμού, την κυβέρνηση των «οπεκεπέδων» που την βαρύνουν οι κατηγορίες της αδιαφάνειας, της συγκάλυψης και της διαφθοράς για το Μάτι και τα Τέμπη, που «δενδροφυτεύει» με ανεμογεννήτριες τις καμένες δασικές εκτάσεις και αλλοιώνει το φυσικό ανάγλυφο της χώρας με «φιλικά προς το περιβάλλον» φωτοβολταϊκά Γιγαπάρκα, αυτή την Κυβέρνηση αντί να την καλέσει προς μετάνοια η μοναστική Κοινότητα του Αγίου Όρους και αγαπητικώς να της απαγορεύσει την είσοδο στην Αγιώνυμη Αθωνική Πολιτεία, η Ιερά Κοινότητα την τιμά και συνεργάζεται μαζί της.
Βλέποντας ο πιστός λαός του Θεού, ο υποτιμημένος, ο περιθωριοποιημένος και ο διεθνώς συκοφαντημένος πιστός λαός, την κυβέρνηση να διαφημίζει τα κονδύλια με τα οποία εξαγοράζει τη σιωπή, τη συναίνεση και τη συνεργασία της Αθωνικής Πολιτείας, δεν εμπνέεται για ομολογιακό αγώνα, αντίδραση και αντίσταση.
Οι σπασμωδικές κινήσεις και οι χλιαρές διαμαρτυρίες δεν αποτρέπουν τα σχέδια τους.
Οι αγωνιστές Κελιώτες Πατέρες απομονώνονται και συκοφαντούνται ως ακραίοι, πλανεμένοι, ζηλωτές και φονταμενταλιστές από κάποιες κυρίαρχες Μόνες.
Μετά την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου, κατά την οποία η παγκόσμια Ορθοδοξία προσέβλεπε στο Άγιον Όρος να ελέγξει τις αιρέσεις και τις πλάνες του Πατριάρχου Κων/πόλεως Βαρθολομαίου Αρχοντώνη, είδε δυστυχώς με απογοήτευση το Άγιον Όρος να στηρίζει τις αποφάσεις της ψευδοσυνόδου. Από τότε γινόμαστε μάρτυρες μιας καλπάζουσας πνευματικής παρακμής στο Περιβόλι της Παναγίας.
Την ώρα που ολόκληρη η χερσόνησος του Άθω χορεύει στους ρυθμούς του Εγκέλαδου, η Ιερά Κοινότητα δεν λαμβάνει το μήνυμα.
Η εκκλησιαστική μας ιστορία και η Ιερή μας Παράδοση μας φανερώνουν πως σε εποχές τέτοιας γενικευμένης αποστασίας η παιδαγωγία του Θεού γίνεται σκληρότερη.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου