ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ.

«Δυστυχώς, Σεβασμιώτατε, σεις δεν ανήκετε στους ευσεβείς και Ορθοδόξους επισκόπους, αλλά εις αυτούς που προωθούν και προβάλλουν την παναίρεση του Οικουμενισμού – Συγκρητισμού, ανάμεσα μάλιστα στους κορυφαίους και προβεβλημένους υποστηρικτές της»

---

Ιερεύς Γεώργιος Σταύρου
Εφημέριος Ι. Ν. Αγίας Παρασκευής
Ζαγοράς Πηλίου
370 01 Ζαγορά

Ζαγορά, 11 Οκτωβρίου 2026

Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη
Δημητριάδος και Αλμυρού
κ. Ιγνάτιο
Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας
380 01 Βόλος
Τηλ. 24210.93500

Θέμα: Διακοπή Μνημόνευσης. Αποτείχιση

Σεβασμιώτατε,

Με το παρόν δηλώνω και σας ανακοινώνω ότι μετά από πολλή περίσκεψη και προσευχή διακόπτω στο εξής από σήμερα (11 Οκτωβρίου, Κυριακή Δ´ Λουκᾶ) να μνημονεύω στις ιερές ακολουθίες το όνομά σας ως επισκόπου, όπως μέχρι τώρα με βαριά καρδιά και συνείδηση έπραττα, παραβαίνοντας τους Ιερούς Κανόνες, την διδασκαλία και το παράδειγμα πολλών επιφανών Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας. Όπως, όμως, λέγει σοφά ο λαός μας, το καλό πρέπει να γίνεται, έστω και καθυστερημένα: «Κάλλιο αργά, παρά ποτέ». Ο Χριστός, κατά τον Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο, δέχεται τον τελευταίο όπως και τον πρώτο, «ἀναπαύει τόν τῆς ἑνδεκάτης ὡς τόν ἐργασάμενον ἀπό τῆς πρώτης» (Κατηχητικός Λόγος του Πάσχα).

Η μνημόνευση του επισκόπου από τους ιερείς ορίσθηκε να γίνεται για πολύ σοβαρούς θεολογικούς λόγους, που όταν δεν υπάρχουν καθιστούν την μνημόνευση όχι μόνον περιττή, αλλά και επικίνδυνη για την σωτηρία του μνημονεύοντος και του ποιμνίου. Μνημονεύοντας το όνομα του επισκόπου ο ιερεύς βεβαιώνει τους εκκλησιαζομένους ότι ευρίσκονται σε ναό ορθόδοξης επαρχίας και όχι αιρετικής ή σχισματικής και ότι ο επίσκοπος είναι Ορθόδοξος, ευσεβής και ορθοτομεί τον λόγο της αληθείας.

Όλοι οι χριστιανοί πρέπει να είναι ευσεβείς και Ορθόδοξοι, πολύ περισσότερο ο επίσκοπος, ο ποιμένας και διδάσκαλος. Ακούμε πολύ συχνά να εύχονται οι διάκονοι και οι ιερείς στις δεήσεις: «Ὑπέρ τῶν εὐσεβῶν καί Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν». Μνημονεύει λοιπόν το όνομα του επισκόπου ο ιερεύς και προσεύχεται γι᾽ αυτόν, όταν είναι ευσεβής και Ορθόδοξος, όταν δεν διδάσκει ασεβείς και αιρετικές διδασκαλίες, όταν δεν αλλοιώνει την διδασκαλία του Χριστού, των Αποστόλων και των Αγίων Πατέρων, τους οποίους αντίθετα σέβεται, επαινεί και προβάλλει· όταν δεν αναγνωρίζει τις αιρέσεις και τα σχίσματα, όταν δεν συμπροσεύχεται με αιρετικούς και σχισματικούς.

Δυστυχώς, Σεβασμιώτατε, σεις δεν ανήκετε στους ευσεβείς και Ορθοδόξους επισκόπους, αλλά εις αυτούς που προωθούν και προβάλλουν την παναίρεση του Οικουμενισμού – Συγκρητισμού, ανάμεσα μάλιστα στους κορυφαίους και προβεβλημένους υποστηρικτές της. Δεν μπορώ λοιπόν μνημονεύοντας το όνομά σας ως Ορθοδόξου επισκόπου να συμμετέχω σιωπών στην καταστροφική της Ορθοδοξίας μανία των Οικουμενιστών, να διακινδυνεύω την σωτηρία και την δική μου και του μικρού ποιμνίου που μου εμπιστεύθηκε ο Θεός και να ψεύδομαι μπροστά στην Αγία Τράπεζα εκφωνώντας το όνομά σας ως ευσεβούς και Ορθοδόξου επισκόπου. 

Είναι περιττό να απαριθμήσω όσα κατά του Οικουμενισμού έχουν γραφή από τον περασμένο αιώνα από επιφανείς και λογίους αρχιερείς και από το Άγιον Όρος, ακόμη και από συγχρόνους Αγίους και από πλήθος κληρικών, μοναχών και λαϊκών. Μέχρι σήμερα υπάρχουν αρχιερείς που ζητούν να αποχωρήσει η Εκκλησία της Ελλάδος από το κέντρο του Οικουμενισμού, από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (ΠΣΕ), από το οποίο έχουν αποχωρήσει δικαίως και ευσεβώς δύο Ορθόδοξες Εκκλησίες, της Βουλγαρίας και της Γεωργίας. Αυτήν την αντίδραση των Ορθοδόξων διαχρονικά την συνόψισε και την εξέφρασε η «Σύναξη Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών», με το ιστορικό κείμενο που συνέταξε και εκυκλοφόρησε το 2009 με τίτλο: «Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού». Το κείμενο αυτό χαροποίησε τους Ορθοδόξους και καταντρόπιασε τους κακοδόξους. Το υπέγραψαν αρκετοί αρχιερείς, πολυάριθμοι ηγούμενοι αγιορειτικών και άλλων μονών, εκατοντάδες άλλων κληρικών και μοναχών, ως και χιλιάδες πιστού λαού, ο οποίος διασώζει πάντοτε την Ορθοδοξία, όταν οι ποιμένες προδίδουν την αποστολή και το ποιμαντικό τους καθήκον. Αντίθετα την παναίρεση του Οικουμενισμού την προώθησαν με ενέργειές τους γνωστοί μασόνοι πατριάρχες της Κωνσταντινούπολης όπως οι Ιωακείμ Γ´, Μελέτιος Δ´ Μεταξάκης, Αθηναγόρας Α´, και περισσότερο από όλους ο τωρινός πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος βλέποντας την μνημονευθείσα αντίδραση του πληρώματος της Εκκλησίας, κλήρου και λαού, όπως φάνηκε από την κυκλοφόρηση της «Ομολογίας Πίστεως κατά του Οικουμενισμού», αποφάσισε να επισπεύσει την σύγκληση συνόδου, ώστε να κατοχυρώσει συνοδικά τον Οικουμενισμό και να εξουδετερώσει τους Ορθοδόξους που αγωνίζονταν εναντίον του, επιβάλλοντας ποινές και διωγμούς.

Στην προετοιμασία αυτής της ψευδοσυνόδου, ο μητροπολίτης Δημητριάδος, σεις επίσκοπε Ιγνάτιε, παίξατε πρωταγωνιστικό και αποφασιστικό ρόλο, κυρίως με δύο πράξεις που συνετέλεσαν στο να ωριμάσει μέσα μου η απόφαση να διακόψω κάθε κοινωνία μαζί σας: α) Με την ίδρυση και λειτουργία της «Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών», που θα της ταίριαζε το όνομα «Ακαδημία Οικουμενιστικών Σπουδών», και β) με την συμμετοχή σας στην προετοιμασία και στις εργασίες της οικουμενιστικής ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου της Κρήτης (Ιούνιος 2016), που αναγνώρισε τις αιρέσεις ως εκκλησίες και νομιμοποίησε την καταδικαζόμενη από τους Ορθοδόξους παναίρεση του Οικουμενισμού. Η απόφασή μου να διακόψω την μνημόνευση του ονόματός σας, δηλαδή να αποτειχισθώ, όπως ονομάζει αυτήν την ενέργεια επί λέξει ο 15ος Ιερός Κανών της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επί Μεγάλου Φωτίου (861), τον οποίο πολλοί αμαθώς αγνοούν ή παρερμηνεύουν ή και τον καταργούν, η απόφασή μου λοιπόν αυτή ενισχύθηκε και από άλλους τρεις λόγους, συνολικά πέντε (5), τους οποίους σύντομα θα αναφέρω:

1. Η ίδρυση και η δράση της μεταπατερικής «Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών»

ΔΗΛΩΣΙΣ ΔΙΑΨΕΥΔΕΩΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ὙΠΕΡ ΤΗΣ ἈΛΗΘΕΙΑΣ

https://youtu.be/16iIJydQ-Ao?si=vwx0HlKf5gFbWzJQ

ΔΗΛΩΣΙΣ ΔΙΑΨΕΥΔΕΩΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ὙΠΕΡ ΤΗΣ ἈΛΗΘΕΙΑΣ

Μετὰ βαθείας λύπης, ἀλλὰ καὶ ἀνδρείας ὁμολογίας ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ,

 ἁισθανόμεθα ὀφειλὴν ἐνώπιον Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν Ἀλήθειαν,

ἐξ αἰτίας τῶν ἐντελῶς ἀβασίμων καὶ συκοφαντικῶν λόγων ὑπὸ τοῦ Σεβασμιωτάτου 

Μητροπολίτου Φλωρίνης κ. Ἰρηναίου, ἐκφωνηθέντων ἐντός τοῦ Ἱεροῦ Βήματος 

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Μαξίμου Καραβᾶ τοῦ Νέου Ὁμολογητοῦ.

Ἐν πρώτοις, ἀπορρίπτομεν ὡς ἀντικανονικὴν καὶ ἄδικον τὴν ἰδέαν

 ὅτι οἱ ἀποτειχισμένοι πρεσβύτεροι — μετὰ προεξάρχοντα 

τὸν Πρωτοπρεσβύτερον Θεόδωρον Ζήσην, τὸν ὁμολογητὴν

 καὶ ἀσυμβίβαστον ὑπερασπιστὴν τῆς Ὀρθοδοξίας —εἶναι δήθεν «αἱρετικοί».

 Τοιαύτη κατηγορία ἀποτελεῖ βλασφημίαν ἐναντίον τῆς Ὀρθοδόξου Ὁμολογίας 

καὶ παραχάραξιν τῶν Ἁγίων Κανόνων. 

Οἱ ἄνδρες οὗτοι, ὡς ἀληθεῖς μαθηταὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἠκολούθησαν τὸν ἹΕ΄ Κανόνα

 τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου (861), ὁ ὁποῖος ὁρίζει ὅτι οἱ διακόπτοντες τὴν μνημόνευσιν 

ἐπισκόπου κηρύσσοντος αἵρεσιν πρὸ συνοδικῆς καταδίκης οὐχὶ μόνον δὲν καταδικάζονται, 

ἀλλὰ τιμῶνται ὡς ὀρθόδοξοι ὁμολογηταί.

 Ἡ ἀποτείχισις, λοιπόν, οὐδὲν κοινὸν ἔχει μὲ σχίσμα·ἀντιθέτως, ἀποτελεῖ πράξιν πίστεως,

ὑπακοὴν εἰς τὸν Θεόν, καὶ ἀπόδειξιν ἀγάπης πρὸς τὴν Μίαν Ἁγίαν Καθολικὴν

καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν.

 Ἀπορρίπτομεν ἐξ ὅλης καρδίας καὶ ψυχῆς τὴν ἀπαράδεκτον καὶ ἐμπαθῆν ἰσχυρισμὸν

 ὅτι ὁ Ὅσιος Μάξιμος Καραβᾶς ὁ Νέος Ὁμολογητής δήθεν ἐχειραγωγήθη ἐν γήρᾳ

 ἢ ἐκρατεῖτο ἐν ἀπανθρώποις συνθήκαις. Ταῦτα εἶναι ψευδεῖς, ἀναιδεῖς καὶ ἀνιεροπρεπεῖς

 συκοφαντίαι, ἀνάξιαι στόματος ὀρθοδόξου ἐπισκόπου.

 Ὁ Ὅσιος Μάξιμος, γνωστὸς πανταχοῦ ὡς ἀληθινὸς ἀσκητὴς, νηστευτὴς καὶ ὁμολογητὴς,

 ἔζησεν ὑπὸ ἔνθεον καθοδήγησιν, ἐν ὑπακοῇ, ἁγιότητι καὶ ἀκραιφνεῖ πίστει, καὶ ἐτελείωσε

 τὸν δρόμον του ἐν ὀσμῇ ἁγιότητος, ἀφήσας παράδειγμα ἀληθινοῦ Ὁμολογητοῦ τοῦ 20οῦ αἰῶνος.

Ἡ ὁμολογία αὐτοῦ ἦτο ἐλεύθερη, ἐν φωτὶ πίστεως, ἀληθείας καὶ ταπεινώσεως·

 οὐδεμία χειραγώγησις, οὐδεμία βία, ἀλλὰ ἡ χαρὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἦτο ἐπ’ αὐτῷ.

 Διακηρύττομεν ἐνώπιον Θεοῦ, ὅτι ὅσαι ἐλέχθησαν κατὰ τῶν Ὁμολογητῶν Πατέρων

 καὶ τοῦ Ὁσίου Μαξίμου εἶναι ψευδεῖς, ἀτιμητικαί καὶ πνευματικῶς ἐπικίνδυναι.

Καλούμεν πάντας τοὺς πιστοὺς νὰ φυλάξουν τὴν Ὀρθόδοξον Πίστιν καθαρὰν,

 ἀσυμβίβαστον καὶ ἐλεύθερονἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ οἰκουμενισμοῦ, 

ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἀγάπῃ, ὡς παρέδωκαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες.

 

Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ Πατρός

 καὶ ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

 εἴη μεθ’ ἡμῶν πάντων.

 Πρωτοπρεσβύτερος Ματθαῖος Βουλκανέσκου.

 

Ἐνορία Ἁγίου Ἐδουάρδου τοῦ Μάρτυρος καὶ Ἁγίας Παρασκευῆς τῆς Ῥωμίας,

 

Λίβερπουλ

Ἀρχιεπισκοπὴ Νήσων Μεγάλης Βρετανίας καὶ Ἰρλανδίας Πατριαρχεῖον Ἀντιοχείας

 

Μαθητὴς τοῦ Ὁσίου Μαξίμου Καραβᾶ, τοῦ Νέου Ὁμολογητοῦ

Περιοχή συνημμένων

Προβολή βίντεο YouTube Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στην ΙΜ Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου (25 Οκτωβρίου 2025)Προβολή βίντεο YouTube Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στην ΙΜ Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου (25 Οκτωβρίου 2025)

Προβολή βίντεο YouTube 11-10-2026 Κυριακή Πατέρων Ζ΄ Οικ. Συνόδου - Δήλωση αποτείχισης π. Γεωργίου Σταύρου - Ζαγορά ΠηλίουΠροβολή βίντεο YouTube 11-10-2026 Κυριακή Πατέρων Ζ΄ Οικ. Συνόδου - Δήλωση αποτείχισης π. Γεωργίου Σταύρου - Ζαγορά Πηλίου

 

Η ΤΟΛΜΗΡΗ, ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΓΕΝΝΑΙΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΖΑΓΟΡΑ ΒΟΛΟΥ.

ΑΛΛΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΜΟΛΥΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ  ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΟΥΣ.

ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ ΠΑΤΕΡΕΣ;;;

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΓΓΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΑΠΟΛΟΓΗΘΗΣΕΣΘΕ;;;;

ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΝΤΩΝ ΕΝΕΚΕΝ. 

ΣΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Ζ΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ Ο ΠΑΤΗΡ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΑΓΟΡΑ ΒΟΛΟΥ ΠΗΡΕ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ, ΤΗΝ ΤΟΛΜΗ, ΤΗΝ ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ, ΝΑ ΠΑΨΗ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΒΕΤΕΡΑΝΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΒΟΛΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΙ ΤΟΥ ΕΠΑΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΒΡΩΜΕΡΟΥ  ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΠΝΙΞΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ  ΝΑ ΤΗΝ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΑΦΑΝΙΑ.

Θα ακολουθησει Βιντεο.

Ωφέλησε αυτή η Σύναξη την Εκκλησία;

 

Γραμμένο από Ειδικό Συνεργάτη 

Το επετειακό συνέδριο των δέκα ετών από τη σύγκληση  της Μεγάλης Συνόδου  ολοκληρώθηκε. Οι σύνεδροι επέστρεψαν στις έδρες τους, οι ομιλίες δημοσιεύονται και οι αναμνηστικές φωτογραφίες καταγράφουν πλέον μια ακόμη επετειακή διοργάνωση.

 Τώρα, όμως, αρχίζει η ουσιαστική συζήτηση: ωφέλησε αυτή η σύναξη την Εκκλησία; Δικαιολόγησε τις δαπάνες της; Έφερε τις Ορθόδοξες Εκκλησίες πιο κοντά;

Μια Εκκλησία που τιμά τη συνοδικότητα και απαιτεί την τήρηση της εκκλησιαστικής τάξεως οφείλει να αντέχει και τον έλεγχο.

Και μια διοργάνωση που υποσχέθηκε αποτίμηση οφείλει, μετά την ολοκλήρωσή της, να αποτιμηθεί και η ίδια.

Το διεθνές επιστημονικό συνέδριο για τη δεκαετία από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης πραγματοποιήθηκε από τις 5 έως τις 8 Οκτωβρίου στο Chantilly, στα περίχωρα του Παρισιού, με πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και κεντρικό οργανωτικό ρόλο του Μητροπολίτη Γέροντος Χαλκηδόνος Εμμανουήλ, πρώην Γαλλίας. Η δημοσιευμένη καταληκτήρια ομιλία του επιβεβαιώνει την ολοκλήρωση των εργασιών.

Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι πλέον τι περιμέναμε από αυτή τη διοργάνωση. Είναι τι απέδωσε.

Επίσημες αντιπροσωπείες ή προσκεκλημένοι ομιλητές;

Πρώτα χρειάζεται να ξεκαθαριστεί ένα ουσιώδες ζήτημα: με ποια ιδιότητα συμμετείχαν όσοι προέρχονταν από άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες;

Η παρουσία του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Ιωάννη είχε αυτονόητο θεσμικό βάρος, καθώς παρέστη ο ίδιος ως Προκαθήμενος. Η αρχική ανακοίνωση του Πατριαρχείου ανέφερε, πάντως, ότι η συμμετοχή του έγινε κατόπιν προσωπικής επιθυμίας του. Το δημοσιευμένο πρόγραμμα κατέγραφε επίσης εισηγητές με εκκλησιαστική προέλευση από άλλες δικαιοδοσίες. Η αναγραφή αυτής της προέλευσης δεν τεκμηριώνει από μόνη της επίσημη εντολή εκπροσώπησης.   Τουλάχιστον εμείς δεν είδαμε πουθενά δημοσιευμένο κάτι αυτοτελώς κάτι που να παρουσιάζει τους επισήμους του συνεδρίου. 

Εδώ ακριβώς βρίσκεται το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί χωρίς υπεκφυγές: όσοι συμμετείχαν από την Αλεξάνδρεια, την Αντιόχεια, τη Σερβία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Ελλάδα, την Φιλανδία  ή άλλες Εκκλησίες —στο μέτρο που επιβεβαιώνεται η παρουσία τους— εκπροσωπούσαν επισήμως τις Εκκλησίες τους ή είχαν προσκληθεί ως εισηγητές,σύνεδροι, επιστήμονες και συνομιλητές;

Ποιες Εκκλησίες προσκλήθηκαν επισήμως; 

Ποιες ανταποκρίθηκαν με εξουσιοδοτημένους εκπροσώπους;

Ποιες δεν ανταποκρίθηκαν;

Ακούστηκαν οι επιφυλάξεις τους;

Υπήρξε κάποια νέα δυνατότητα προσέγγισης;

Αυτά είναι τα στοιχεία που θα δείξουν αν το συνέδριο υπηρέτησε τη διορθόδοξη συνεννόηση ή παρέμεινε κυρίως μια συνάντηση προσκεκλημένων γύρω από την ήδη διαμορφωμένη αντίληψη των διοργανωτών.

Ωφέλησε τελικά η σύναξη;

Δεν θα ήταν δίκαιο να απαξιωθούν συλλήβδην οι εισηγήσεις και η εργασία των συμμετεχόντων. Ένα επιστημονικό συνέδριο μπορεί να προσφέρει γνώση, να αναδείξει εκκρεμότητες,, να επισημάνει λάθη ή παραλείψεις  και να δημιουργήσει χρήσιμες επαφές.

Όμως η επιστημονική αξία χρειάζεται συνέχεια για να μετατραπεί σε εκκλησιαστικό όφελος.

Ποια συμπεράσματα προέκυψαν;

Ποιες προτάσεις θα διαβιβαστούν στις κατά τόπους Εκκλησίες; 

Ποιος θα αναλάβει την επεξεργασία τους; 

Ποια ζητήματα απέκτησαν σαφέστερη προοπτική αντιμετώπισης;

Δεν απαιτούμε από ένα συνέδριο να λύσει σε τέσσερις ημέρες τα προβλήματα της Ορθοδοξίας. Απαιτούμε, όμως, να εξηγήσει τι πρόσθεσε στη συζήτηση και ποια συνέχεια προτείνει.

Ο ίδιος ο Μητροπολίτης Χαλκηδόνος, στην καταληκτήρια ομιλία του, αναγνώρισε ότι λίγοι πιστοί έχουν διαβάσει τα κείμενα της Κρήτης και έθεσε ως προτεραιότητα να φτάσουν στους κληρικούς, στους κατηχητές και στους νέους σε κατανοητή μορφή. Πρόκειται για ουσιαστική παραδοχή και χρήσιμη κατεύθυνση και μάτι να υλοποιηθεί! 

Γιατί περίμεναν να περάσουν δέκα χρόνια για για το κάνουν;

Γιατί δέκα χρόνια μετά, η παραδοχή αυτή γεννά απορίες. 

Γιατί η διάδοση και η ποιμαντική αξιοποίηση των συνοδικών κειμένων παραμένουν ακόμη ζητούμενο;

Ποιος θα αναλάβει τώρα αυτό το έργο; 

Με ποιο σχέδιο και ποιο χρονοδιάγραμμα; 

Θα υπάρξει υλικό για τις ενορίες και την κατήχηση ή θα ανανεωθεί απλώς η υπόσχεση μέχρι την επόμενη επέτειο;

Η εκκλησιαστική καρποφορία απαιτεί χρόνο. Η οργανωτική ευθύνη, όμως, απαιτεί συγκεκριμένες ενέργειες.

Άξιζε τις δαπάνες φιλοξενίας και διοργάνωσης;

Μετά την ολοκλήρωση του συνεδρίου, το οικονομικό ερώτημα έγινε ακόμη πιο συγκεκριμένο.

Πόσο κόστισαν συνολικά η φιλοξενία, οι μετακινήσεις, οι συνεδριακοί χώροι και οι υπόλοιπες οργανωτικές ανάγκες; Ποιο μέρος καλύφθηκε από ίδιους πόρους του Πατριαρχείου  και ποιο από πρόσθετες συνεισφορές; Και ποιο ήταν το όφελος που δικαιολόγησε αυτή τη δαπάνη;

Μήπως θα ήταν προτιμότερο αντί του συνεδρίου στην Γαλλία θα ήταν προτιμότερο τα χρήματα που δαπανήθηκαν να πήγαιναν σε τρόπους διοχέτευσης των συμπερασμάτων της Συνόδου προς το χριστεπώνυμο πλήρωμα;