Συνεντευξη (1995) ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΣΕ ΚΑΝΑΛΙ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ. ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΛΥΚΟΠΟΙΜΕΝΕΣ. ΜΙΛΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ,  ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΣΦΑΓΕΩΝ ΤΩΝ 12 ΚΑΛΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ

——–

———

Παλαια συνέντευξη τοῦ Μητροπολίτου Φλωρινης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου σὲ κανάλι τῆς Θεσσαλίας
Μιλᾶ γιὰ τὸν καλό Μητροπολίτη Λαρίσης Θεολόγο, ποὺ σφαγιάστηκε ἀπό τὸν αρχ. Σεραφείμ, γιατί ἦρθε σε σύγκρουση μέ τους μασόνους τῆς Λάρισας. 

Μιλᾶ και για τους ἄλλους 11 τιμίους Μητροπολίτας που διώχθηκαν ἀπὸ τὶς Μητροπόλεις τους ὡς χουντικοί!
Ὁ ἀρχιεπ. Σεραφειμ ἐνῶ ἦταν ὁ μοναδικός μητροπολίτης ποὺ ὑποδέχθηκε στὴν μητρόπολή του τα Γιαννενα μὲ κωδωνοκρουσίες τον Γ. Παπαδόπουλο και τὸν Παττακό καὶ δὲν εἶχε κανένα προσόν γιὰ νὰ γίνη ἀρχιεπίσκοπος, ἐδιωξε 12 καλους ἱεραρχας μὲ μόνη τὴν δικαιολογία τοῦ χουντικοῦ. 

Τους ἔδιωξε χωρις δίκη και ἀπολογία.
Οἱ μασόνοι κρυβονται πίσω ἀπό αύτές τις διωξεις και τις σφαγές τῶν τιμίων Ἱεραρχῶν, γιατί ὅλοι αὐτοί ἐκφράστηκαν ἐναντιον τῆς μασονίας. 

Τίς θέσεις τῶν 12 τὶς κατέλαβαν ἀθεόφοβοι μοιχεπηβάτες καὶ αυτοί που ἀκολουθουν, βλέπουμε σήμερα τα χάλια τους. 

Δεν ἔχουν τίποτε ἱερο καὶ ὅσιο.

Μηπως ο πατηρ Θεοδωρος Ζησης εχει να μας πει κατι σε ολα αυτα;

Συνταραχθηκε ολη η Ελλαδα τοτε.

Ξεσηκωθηκε ο πιστος λαος και υπερασπιζονταν τους διωκομενους Ποιμενες του.

Μηπως συμμετειχε και ο ιδιος στους σφαγιασμους των 12 αθωων μητροπολιτων μαζι με τον Χρηστου και τον Σεραφειμ τον κακοτατον και εμπαθεστατον και υποκινουμενον υπο των Μασονων;

ΤΟ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΝΥΝ ΘΕΟΚΤΟΝΟ ΙΣΡΑΗΛ ΒΑΖΕΙ ΛΟΥΚΕΤΟ ΣΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ.

Κοινοποιήθηκε στους εξής: Δημόσια

Το ΘΕΟΚΤΟΝΟ Ισραήλ βάζει λουκέτο στα χριστιανικά σχολεία στα Ιεροσόλυμα αφού απαγορεύει σε 200 χριστιανούς Παλαιστίνιους δασκάλους της Δ Όχθης να διδάσκουν πλέον σε αυτά!!

ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΣΕ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΣΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜΗ!

Το Ισραήλ αποφάσισε να απαγορεύσει σε περισσότερους από 200 Παλαιστίνιους δασκάλους που ζουν στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη να διδάσκουν στα χριστιανικά σχολεία της Ιερουσαλήμ, αναφέρει το παλαιστινιακό πρακτορείο ειδήσεων Quds Network.

Η απόφαση αυτή θεωρείται απειλή για το μέλλον της χριστιανικής εκπαίδευσης και αποδυνάμωση της χριστιανικής πίστης, εν μέσω αναζωπύρωσης των ισραηλινών επιθέσεων κατά του Χριστιανισμού.

Σύμφωνα με την οργάνωση Aid to the Church in Need, το ισραηλινό Υπουργείο Παιδείας έστειλε επιστολή στους διευθυντές σχολείων στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ, ενημερώνοντάς τους ότι από τον Σεπτέμβριο, πρέπει να προσλάβουν δασκάλους που διαμένουν στην πόλη και κατέχουν ισραηλινά προσόντα.

Από τον Σεπτέμβριο, δεν θα χορηγούνται άδειες εργασίας σε Παλαιστίνιους Χριστιανούς δασκάλους που διαμένουν στη Δυτική Όχθη και κατέχουν πράσινες κάρτες.

Ένας εκπρόσωπος της Γενικής Γραμματείας Χριστιανικών Σχολείων (GSCS) στους Αγίους Τόπους δήλωσε ότι αυτή η απόφαση απειλεί το μέλλον της χριστιανικής εκπαίδευσης στην Αγία Πόλη: «Εάν αυτή η απόφαση όντως εφαρμοστεί, τα χριστιανικά μας σχολεία θα βρεθούν σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση, η οποία θα θέσει σε κίνδυνο τη συνέχιση της ύπαρξής τους και θα τα εμποδίσει να εκπληρώσουν τη χριστιανική τους αποστολή».

Επηρεάζονται σχεδόν 230 χριστιανοί δάσκαλοι που εργάζονται σε 15 σχολεία στην Ιερουσαλήμ.

Αυτή η κατάσταση ώθησε την GSCS να ξεκινήσει μια εβδομαδιαία απεργία σε όλα τα χριστιανικά σχολεία στην Ιερουσαλήμ μέχρι να επιλυθεί η κατάσταση και να εκδοθούν οι απαραίτητες άδειες.

Τα περισσότερα από αυτά τα σχολεία ιδρύθηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα και έχουν εκπαιδεύσει εκατοντάδες χιλιάδες μαθητές, τόσο χριστιανούς όσο και μουσουλμάνους.

Έχουν διαδραματίσει ζωτικό ρόλο σε εθνικό και διαθρησκευτικό επίπεδο.

Περισσότεροι από 12.000 μαθητές είναι εγγεγραμμένοι στα 15 χριστιανικά σχολεία της Ιερουσαλήμ. Αυτά τα σχολεία απασχολούν 820 δασκάλους και μέλη προσωπικού, 235 εκ των οποίων κατέχουν ταυτότητες της Δυτικής Όχθης που έχουν εκδοθεί από την Παλαιστινιακή Αρχή. Ταξιδεύουν στους χώρους εργασίας τους με άδειες εισόδου στο Ισραήλ, οι οποίες ανανεώνονται στην αρχή κάθε σχολικής περιόδου.

Όπως όλοι οι Παλαιστίνιοι, οι Χριστιανοί στην Ιερουσαλήμ και τη Δυτική Όχθη υφίστανται μια συνεχή σειρά ισραηλινών παραβιάσεων, που κυμαίνονται από περιορισμούς στην ελευθερία λατρείας και σωματικές και λεκτικές επιθέσεις έως βανδαλισμούς εκκλησιών και χριστιανικών νεκροταφείων, καθώς και δήμευση της περιουσίας τους.

Το Ισραήλ επιβάλλει επίσης αυστηρούς περιορισμούς στην πρόσβαση των Παλαιστινίων Χριστιανών στην Ιερουσαλήμ, ιδίως κατά τη διάρκεια θρησκευτικών εορτών, με σαφή στόχο να απογυμνώσει την πόλη από τη θρησκευτική και ιστορική της ποικιλομορφία.

«Η στοχοποίηση της χριστιανικής παρουσίας στην Ιερουσαλήμ είναι προφανής. «Είναι μέρος μιας πολιτικής ιουδαϊσμού της πόλης και θρησκευτικής ομογενοποίησης, με εξαιρέσεις που επιτρέπουν σε ορισμένους ξένους να ασκούν τις θρησκευτικές τους τελετές», δήλωσε ο Munther Ishaq, πάστορας της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας της Βηθλεέμ.

dimpenews.com

 

Αιρετικός Νεονικολαϊτισμός στην «λατρευτική εβδομάδα» που ευλογεί ο αεροκατεβατος μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος.

Posted on 29 Μαρτίου, 2026

Ο αεροκατεβατος μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος προέτρεψε τους πιστούς που πήγαν στους Χαιρετισμούς της Παναγίας, να παρακολουθήσουν όλες τις εκδηλώσεις της «λατρευτικής εβδομάδας», καθότι τις θεωρεί ορθόδοξες ! Τις βάζει δηλαδή δίπλα στην Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου!

Εχθές στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου (Ροτόντα) έλαβαν χώρα δύο εκδηλώσεις του προγράμματος της «λατρευτικής εβδομάδας». Αγαπητέ αναγνώστη, αναλογίσου τί σχέση έχουν αυτά που θα διαβάσεις με τους Αγίους Αποστόλους και τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας. Αναλογίσου άν ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής θα βίωνε πνευματικές αναβάσεις ακούγοντας την Συναισθηματική Σαραμπάντα του Britten ή αν ο Άγιος Βασίλειος ο Μέγας θα περιέγραφε την πάλη μεταξύ ύλης και πνεύματος μέσα από μείξη ηχοχρωμάτων, συνθετικές τεχνικές και ηχητικούς καμβάδες! Μπορεί αυτά ένας συνειδητός χριστιανός να τα θεωρεί «κολοκύθια στο πάτερο», οι αιρετικοί νεονικολαΐτες όμως θεωρούν την τέχνη «τρόπο» αναζήτησης του Θεού.

Σε ομιλία του ο π. Σεραφείμ Ζήσης για την μασονοποίηση της Εκκλησίας, αναφέρει τα εξής ενδιαφέροντα που οφείλουν να μας προβληματίσουν για το πού οδηγούν οι διάφοροι βαριοί και ασήκωτοι πεφωτισμένοι την Εκκλησία μας:

«Σχολιάζει ο π. Σεραφείμ: Έχω ένα άρθρο εδώ του καθηγητή Αριστοτέλου Παπανικολάου στην Αμερική, ο οποίος είναι μαθητής του Ζηζιούλα και λέει τα εξής, περιγράφοντας την θεολογία του Περγάμου του Ιωάννου:

Αυτή η δημιουργία εκ του μηδενός ενδεικνύει θετικά ότι η μόνη ελπίδα της δημιουργίας για ύπαρξη είναι μία ελεύθερη και αγαπητική κοινωνία με το άκτιστο, αρνητικά ενδεικνύει ότι η ίδια η δημιουργία είναι εγγενώς πεπερασμένη και εξ αυτής τείνει προς τον ίδιο τον εκμηδενισμό της.»

Σχολιάζει ο π. Σεραφείμ: Μέχρι εδώ Ορθόδοξα τα πράγματα. Επειδή είμαστε κτιστοί, δημιουργημένοι, τείνουμε προς εξαφάνιση. Αυτό που μας κάνει αθάνατους είναι η χάρη του Θεού.

Η ίδια η δημιουργία παρουσιάζει μία επιθυμία να απευλευθερωθεί από την αναγκαιότητα της περατότητας του πεπερασμένου.

Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς: Ὁμιλία Εἰς τήν E΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν.

Εἰς τό Ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἰδού ἡ πέμπτη Κυριακή τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἡ Κυριακή [πού σφραγίζει τήν ἑβδομάδα] τῶν μεγάλων ἀγρυπνιῶν καί τῶν μεγάλων ἀσκήσεων, τήν ἑβδομάδα τῶν μεγάλων θρήνων καί ἀναστεναγμῶν, ἡ Κυριακή τῆς πιό μεγάλης μεταξύ τῶν ἁγίων γυναικῶν Ἁγίας, τῆς ὁσίας μητρός ἡμῶν Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας…

Σαράντα ἑπτά χρόνια ἔκανε στήν ἔρημο, καί ὁ Κύριος τῆς ἔδωσε ἐκεῖνο πού σπάνια δίνει σέ κάποιον ἀπό τούς Ἁγίους. Χρόνια ὁλόκληρα δέν γεύθηκε ψωμί καί νερό. Στήν ἐρώτησι τοῦ ἀββᾶ Ζωσιμᾶ ἐκείνη ἀπάντησε: «Οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος» (Ματθ. δ΄ 4). Ὁ Κύριος τήν ἔτρεφε μέ ἕναν ἰδιαίτερο τρόπο καί τήν ὡδηγοῦσε στήν ἐρημητική ζωή, στούς ἐρημητικούς της ἀγῶνες.

Καί ποιό ἦταν τό ἀποτέλεσμα; Ἡ Ἁγία μετέτρεψε τήν κόλασί της σέ παράδεισο! Νίκησε τόν διάβολο καί ἀνέβηκε ψηλά στόν Θεό! Πῶς, μέ τί; Μέ τήν νηστεία καί τήν προσευχή, μέ νηστεία καί προσευχή! Διότι ἡ νηστεία, ἡ νηστεία μαζί μέ τήν προσευχή, εἶναι δύναμις πού νικᾶ τά πάντα. Ἕνας θαυμάσιος ὕμνος τῆς Μεγ. Τεσσαρακοστῆς λέγει: «ἀκολουθήσωμεν τῷ διά νηστείας ἡμῖν, τήν κατά τοῦ διαβόλου νίκην ὑποδείξαντι, Σωτῆρι τῶν ψυχῶν ἡμῶν». Μέ τήν νηστεία μᾶς ἔδειξε τήν νίκη κατά τοῦ διαβόλου… Δέν ὑπάρχει ἄλλο ὅπλο, δέν ὑπάρχει ἄλλο μέσον.

 Ἡ Ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία, τό

κήρυγμα τῆς μετανοίας καί οἱ

σύγχρονες ἀλλοιώσεις του.

ὑπό κ. Δημ. Κάτσουρα, Θεολόγου

● Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΕΛΚΥΕΙ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ.

Ἡ Ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία καταγόταν ἀπό τήν Αἴγυπτο καί

ἔζησε τόν 6 ον αἰώνα, τήν ἐποχή τοῦ Αὐτοκράτορος

Ἰουστινιανοῦ. Στά νεανικά της χρόνια ζοῦσε μέσα στήν

ἀκολασία καί παρέσυρε πολλούς ἀνθρώπους στἠν ἠθική

καταστροφή.

Ὅταν ἦταν 12 χρονῶν ξέφυγε ἀπό τήν προσοχή τῶν

γονιῶν της καί πῆγε στήν Ἀλεξάνδρεια, ὅπου ἐπί 17

χρόνια ζοῦσε ἄσωτη ζωή. Κάποια στιγμή, ἀπό περιέργεια,

πῆγε στά Ἱεροσόλυμα, μέ πολλούς ἄλλους προσκυνητές,

γιά νά παρευρεθεῖ στήν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.

Ὅταν θέλησε νά μπεῖ στό Ναό τῆς Ἀναστάσεως, τή μέρα

πού ὑψωνόταν ὁ Τίμιος Σταυρός, ἔνοιωσε 3 ἕως 4 φορές

κάποιαν ἀόρατη δύναμη μέσα της, πού τήν ἐμπόδιζε νά

μπεῖ, ἐνῶ τό ὑπόλοιπο πλῆθος ἔμπαινε ἀνεμπόδιστα.

Ἀφοῦ πληγώθηκε ἡ καρδιά της ἀπ' αὐτό, ἀποφάσισε ν'

ἀλλάξει ζωή καί νἀ ἐξιλεώσει τό Θεό μέ τή μετάνοια. Ἔτσι

βάζοντας σάν ἐγγυήτριά της τήν Παναγία, ὑποσχέθηκε ὅτι

ἐάν τήν ἀφήσει νά μπεῖ καί νά δεῖ τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου,

θά ἦταν συνετή καί φρόνιμη στό μέλλον καί δέν θά μόλυνε

πιά τό σῶμα της μέ πονηρές ἐπιθυμίες καί ἠδονές.

Ὅταν γύρισε μετά στήν ἐκκλησία, αὐτή τή φορά μπόρεσε

να μπεῖ χωρίς καμμιά δυσκολία. Τότε προσκύνησε τό Τίμιο

Ξύλο καί χωρίς νά λησμονήσει τήν ὑπόσχεση πού ἔδωσε,

ἀναχώρησε τήν ἴδια ἡμέρα ἀπό τά Ἱεροσόλυμα  ἀφοῦ

πέρασε τόν Ἰορδάνη μπῆκε στά ἐνδότερα μέρη τῆς

ἐρήμου. Ἐκεῖ ἔζησε ἐπί 47 χρόνια μιά ζωή πολύ σκληρή

καί ἀσυνήθιστη, χωρίς νά δεῖ ἄνθρωπο, ἀλλά, ἔχοντας

μοναδικό της θεατή τόν Θεό, προσευχομένη μόνη σe

Αὐτόν.

Τόσο δέ ἀγωνίστηκε, ὥστε ξεπέρασε τήν ἀνθρώπινη φύση

καί ἀπόκτησε ζωή πάνω στή γῆ ἀγγελική καί

ὑπεράνθρωπη. Τόσο δέ ὑψώθηκε διά μέσου τῆς

ἀπαθείας, ὥστε περπατοῦσε πάνω στά νερά τοῦ

ποταμοῦ, χωρίς νά βυθίζεται. Ὅταν δέ προσευχόταν,

σηκωνόταν ἀπό τή γῆ ψηλά καί στεκόταν μετέωρη στόν

ἀέρα.

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου:

Επιστολή προς τον Ιννοκέντιο Επίσκοπο Ρώμης.

Ἡ βίαιη ἐπέμβαση στὴν Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὸ Πάσχα τοῦ 404 μ.Χ. ἀποτέλεσε τὸ ἀποκορύφωμα μιᾶς βαθιᾶς πολιτικῆς καὶ ἐκκλησιαστικῆς κρίσεως, ἡ ὁποία εἶχε ἤδη κλονίσει τὴ ζωὴ τῆς πρωτευούσης.

Στὸ ἐπίκεντρο τῶν γεγονότων βρέθηκε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, τοῦ ὁποίου ὁ ποιμαντικὸς καὶ ἐλεγκτικὸς λόγος συγκρούσθηκε μὲ τὴν αὐλικὴ νοοτροπία καὶ τὴν κατάχρηση τῆς ἐξουσίας. Ἡ ρήξη μὲ τὴν Αὐτοκράτειρα Εὐδοξία*, ἡ ὁποία ἐξέλαβε τὰ κηρύγματά του ὡς ἔμμεση προσβολὴ τοῦ προσώπου της, συνδυάσθηκε μὲ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς σχεδιασμοὺς τοῦ Θεοφίλου Ἀλεξανδρείας. Μέσω τῆς παρανόμου Συνόδου τῆς Δρυὸς ἐπεβλήθη ἡ ἀντικανονικὴ καθαίρεση τοῦ Ἁγίου, χωρὶς δίκαιη ἀκρόαση καὶ κατὰ παράβαση τῶν ἱερῶν κανόνων. Ὅμως ἡ ἀπόφαση αὐτὴ συνάντησε τὴ σθεναρὴ ἀντίσταση τοῦ λαοῦ τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ποὺ παρέμενε πιστὸς στὸν ποιμενάρχη του. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ κρατικὴ ἐξουσία κατέφυγε στὴ βία, ἐπιστρατεύοντας στρατιωτικὰ ἀποσπάσματα ποὺ εἰσέβαλαν στοὺς ναοὺς κατὰ τὴ διάρκεια τῶν πασχαλινῶν βαπτίσεων, προκαλώντας σκηνὲς βαναυσότητος καὶ βεβηλώσεως. Ἡ παροῦσα Α’ ἐπιστολὴ** πρὸς τὸν Ἰννοκέντιο, Ἐπίσκοπο Ῥώμης, δὲν γράφεται ἐκ τῆς ἐξορίας, ἀλλὰ ἐνῶ τὰ γεγονότα βρίσκονται ἀκόμη σὲ ἐξέλιξη. Ὁ Χρυσόστομος καταγγέλλει τὶς παρανομίες καὶ ζητεῖ ἐκκλησιαστικὴ δικαιοσύνη, ἀποκαλύπτοντας τὴν ἐπικίνδυνη σύμπραξη πολιτικῆς καὶ ἐκκλησιαστικῆς ἐξουσίας ποὺ ὁδήγησε στὴ βαθιὰ πληγὴ τῆς Ἐκκλησίας.

Στὸν δεσπότη μου, τὸν αἰδεσιμώτατο καὶ θεοφιλέστατο ἐπίσκοπο Ἰννοκέντιο, ὁ Ἰωάννης χαίρει ἐν Κυρίῳ.

α΄. Πιστεύω ὅτι καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν δική μας ἐπιστολή, ἡ εὐσέβειά σας θὰ ἔχει πληροφορηθεῖ τὴν παρανομία ποὺ διαπράχθηκε ἐδῶ. Διότι τὸ μέγεθος τῶν δεινῶν δὲν ἄφησε σχεδὸν κανένα μέρος τῆς οἰκουμένης ποὺ νὰ μὴν ἀκούσει γι’ αὐτὴ τὴν χαλεπὴ τραγωδία· καθὼς ἡ φήμη, μεταφέροντας τὰ γεγονότα ἕως καὶ τὶς ἐσχατιὲς τῆς γῆς, προκάλεσε παντοῦ μεγάλο θρῆνο καὶ ὀδυρμό. Ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν πρέπει μόνο νὰ θρηνοῦμε, ἀλλὰ καὶ νὰ διορθώνουμε καὶ νὰ φροντίζουμε ὥστε νὰ σταματήσει αὐτὸς ὁ βαρύτατος χειμώνας τῆς Ἐκκλησίας, θεωρήσαμε ἀναγκαῖο νὰ πείσουμε τοὺς κυρίους μου, τοὺς τιμιώτατους καὶ εὐλαβέστατους ἐπισκόπους Δημήτριο, Πανσόφιο, Πάππο καὶ Εὐγένιο, νὰ ἀφήσουν τὶς δικές τους ἐκκλησίες καὶ νὰ τολμήσουν νὰ διασχίσουν τόσο πέλαγος καὶ νὰ ξεκινήσουν μία μακρινὴ ἀποδημία, ὥστε νὰ τρέξουν πρὸς τὴν ἀγάπη σας καί, ἀφοῦ σᾶς ἐνημερώσουν για ὅλα μὲ σαφήνεια, νὰ μεριμνήσουν ὥστε νὰ γίνει ἡ διόρθωση τὸ συντομότερο δυνατό. Μαζὶ μὲ αὐτοὺς στείλαμε καὶ τοὺς τιμιώτατους καὶ ἀγαπητοὺς διακόνους Παῦλο καὶ Κυριακό· ὅμως καὶ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, μὲ τὴ μορφὴ ἐπιστολῆς, θὰ ἐνημερώσουμε ἐν συντομίᾳ τὴν ἀγάπη σας γιὰ ὅσα συνέβησαν.

Ὁ Θεόφιλος, στὸν ὁποῖον ἔχει ἐμπιστευθεῖ ἡ προεδρία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξάνδρειας, ἐπειδὴ κάποιοι κατέφυγαν στὸν εὐσεβέστατο βασιλιά ἐναντίον του, διατάχθηκε νὰ προσέλθει μόνος του. Ἐκεῖνος ὅμως, ἀφοῦ συγκέντρωσε μαζί του πλῆθος Αἰγυπτίων ἐπισκόπων, ὄχι λίγων, καταφθάνει, θέλοντας σὰν ἀπὸ προοίμιο νὰ δείξει ὅτι ἦρθε γιὰ πόλεμο καὶ παράταξη μάχης. Ἔπειτα, ἀφοῦ πάτησε τὸ πόδι του στὴ μεγάλη καὶ θεοφιλή Κωνσταντινούπολη, δὲν εἰσῆλθε στὴν Ἐκκλησία σύμφωνα μὲ τὴ συνήθεια καὶ τὸν θεσμὸ ποὺ ἐπικρατεῖ ἀπὸ παλιά, δὲν συναντήθηκε μαζί μας, δὲν μᾶς μετέδωσε λόγο, οὔτε προσευχή, οὔτε κοινωνία, ἀλλὰ ἀφοῦ ἀποβιβάστηκε ἀπὸ τὸ πλοῖο καὶ προσπέρασε τὶς πύλες τῆς Ἐκκλησίας, ἔφυγε καὶ ἐγκαταστάθηκε κάπου ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη. Καὶ παρόλο ποὺ ἐμεῖς παρακαλέσαμε πολλὲς φορὲς καὶ τὸν ἴδιο καὶ ὅσους εἶχαν ἔρθει μαζί του νὰ φιλοξενηθοῦν σὲ ἐμᾶς (διότι ὅλα εἶχαν προετοιμαστεῖ, καὶ τὰ καταλύματα καὶ ὅσα ἦταν πρέπον), οὔτε ἐκεῖνοι οὔτε αὐτὸς τὸ δέχτηκαν.