Ένα άγνωστο ποίημα (επίγραμμα) του Αγίου Μαξίμου του Γραικού για τον Άγιο Δημήτριο.

 

Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Εισαγωγή

Ο Άγιος Μάξιμος ο Γραικός, ο μέγας θεολόγος και παιδαγωγός της Ρωσίας, κατά την περίοδο που διακονούσε ως μοναχός στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου (1506–1516), είχε συνθέσει έναν Παρακλητικό Κανόνα στον Τίμιο Πρόδρομο και πέντε επιγράμματα. Η σχετικά πρόσφατη, όμως, έρευνα απέδειξε ότι η ποιητική δραστηριότητα του Αγίου δεν περιορίζεται στα πέντε αυτά επιγράμματα. Ο μακαριστός Αρτινός ερευνητής και ιστορικός Κωνσταντίνος Τσιλιγιάννης, μετά από έρευνα ετών, ανακάλυψε τον Οκτώβριο του 1994, στην Αυστριακή Εθνική Βιβλιοθήκη της Βιέννης, έκτο επίγραμμα (ποίημα) του Μαξίμου του Γραικού, αφιερωμένο στον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Δημήτριο. Το παρόν άρθρο παρουσιάζει την ανακάλυψη αυτή, το ίδιο το ποίημα με τη μετάφρασή του, καθώς και τον θεολογικό σχολιασμό του.

Τι είναι τα επιγράμματα

Επίγραμμα αρχικά ήταν μια απλή επιγραφή πάνω σ’ έναν τάφο, με το όνομα του νεκρού, τη γενιά του ή και τον τόπο του. Δύο-τρεις λέξεις χωρίς (ποιητικό) μέτρο και με πληροφοριακά στοιχεία μόνο. Σιγά-σιγά, όσο η συνήθεια της επιτάφιας επιγραφής διαδιδόταν, άρχισε η έντεχνη διατύπωση και ο εμπλουτισμός των στοιχείων με πληροφορίες για τη δράση και τις ανδραγαθίες του νεκρού (ή των νεκρών), καθώς και η έκφραση του πόνου που ένιωσαν όσοι τον έχασαν.

Τα αρχαιότερα ελληνικά επιγράμματα μένουν ανώνυμα. Πρώτος διάσημος επιγραμματοποιός είναι ο Σιμωνίδης ο Κείος, ο οποίος έχει γράψει το πασίγνωστο «Ὦ ξεῖν’, ἀγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ὅτι τῇδε κείμεθα τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι», για τους πεσόντες στη μάχη των Θερμοπυλών.

Κατά τη βυζαντινή περίοδο το επίγραμμα καλλιεργήθηκε έντονα. Επίσης και μετά την Άλωση, ο βυζαντινός κόσμος διατήρησε το επίγραμμα με τους όρους που καλλιεργούνταν στην αρχαιότητα, αν όχι σε μεγαλύτερη ποικιλία. Δεν υπήρξε βυζαντινός συγγραφέας που να μη γράψει επιγράμματα, και ο πιο ξακουστός απ’ αυτούς στάθηκε ο ποιητής Μανουήλ Φιλής. Παράλληλα όμως με τα επιγράμματα των βυζαντινών λογίων, έχουμε και τα γνησιότατα άνθη της βυζαντινής επιγραμματικής ποίησης του λαού. Μπορούμε να πούμε ότι δεν υπήρξε πανηγύρι ή επανάσταση, εκστρατεία ή πολιορκία στο Βυζάντιο που να μη συνοδεύτηκε από τον επιγραμματικό οίστρο του βυζαντινού όχλου. Τα επιγράμματα αυτά ξεχωρίζουν για τον σύντομο και δηκτικό χαρακτήρα της δημοτικής φιλοσοφίας.

Τα πέντε γνωστά επιγράμματα του Αγίου Μαξίμου του Γραικού

Πριν από την ανακάλυψη του έκτου επιγράμματος, γνωρίζαμε πέντε επιγράμματα του Αγίου Μαξίμου του Γραικού:

Α. Προς τον Πατριάρχη Ιωακείμ Α΄. Επιτάφιο επίγραμμα. Βρίσκεται στην Αμβροσιανή Βιβλιοθήκη του Μιλάνου και στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Βιέννης, στον κώδικα Hist. Gr. 122,1.

Β. Προς τον Μέγα Ρήτορα Μανουήλ. Βρίσκεται στην Αμβροσιανή Βιβλιοθήκη.

Γ. Προς τον Πατριάρχη Νήφωνα Β΄, με αναφορά στον ηγεμόνα της Βλαχίας Νεάγκο. Βρίσκεται στην Ιερά Μονή Διονυσίου, στον κώδικα 282.

Δ. Δεύτερο επίγραμμα προς τον Πατριάρχη Νήφωνα Β΄. Βρίσκεται στην Αμβροσιανή Βιβλιοθήκη.

Ε. Επιτάφιο επίγραμμα στον Νήφωνα Β΄. Βρίσκεται στην Ιερά Μονή Διονυσίου.

Η ανακάλυψη του έκτου επιγράμματος

Ο μακαριστός Αρτινός ερευνητής και ιστορικός Κωνσταντίνος Τσιλιγιάννης, μετά από έρευνα ετών, ανακάλυψε τον Οκτώβριο του 1994, στην Αυστριακή Εθνική Βιβλιοθήκη της Βιέννης, έκτο επίγραμμα (ποίημα) του Μαξίμου του Γραικού, για τον Άγιο Δημήτριο. Σύμφωνα με τον ιστορικό ερευνητή:

• Το ποίημα βρίσκεται σε χειρόγραφο στη συλλογή του Johanes Sambucus, στον Κώδικα Hist. Gr. 122,1 της Εθνικής Βιβλιοθήκης, και φέρει βυζαντινοελληνική λόγια γραφή του ΙΣΤ΄ αιώνα. (Ο Ιωάννης Σαμπούκος ήταν συλλέκτης παλαιών χειρογράφων και ιστοριοδίφης.)
• Στο πάνω μέρος του χειρογράφου υπάρχουν οι λέξεις «Κυρ Μαξίμου Τριβόλη». Ακολουθεί το πρώτο επίγραμμα προς τον Πατριάρχη Νήφωνα Β΄, μετά η φράση «αυτού» και από κάτω ακολουθούν δύο επιγράμματα, το ένα προς τον Ιωακείμ Α΄ και το άλλο προς τον Άγιο Δημήτριο.
• Είναι επιτάφιο επίγραμμα και ανήκει στο γνωστό από την κλασική αρχαιότητα είδος των επικολυρικών επιγραμμάτων, που η σύγχρονη θεωρία ονομάζει βυζαντινούς ιαμβικούς στίχους, οι οποίοι περιλαμβάνονται στη θρησκευτική ποίηση.
• Το θεματικό αντικείμενο του επιγράμματος είναι το μαρτύριο του Αγίου. Έχει τέσσερις στίχους, στους οποίους ο Άγιος Δημήτριος απευθύνεται στον Ιησού, με ιδιαίτερη χαρά, επειδή λαβώθηκε κατά τον ίδιο τρόπο, με λόγχη, και στην ίδια πλευρά με Αυτόν.

Το επίγραμμα για τον Άγιο Δημήτριο

Στίχοι εις τον λογχευθέντα Μέγαν Δημήτριον — Ως απ’ αυτού προς τον Σταυρωθέντα Χριστόν:

Πληγήν μεν ουκ αυχών εγώ δείκνυμί σοι, Ως δη παθών τι υπέρ σου, Σώτερ, μέγα, Αλλ’ ως μικρόν μίμημα σης πλευράς πάθους, Ο δη με κατέστησεν χαίρειν, δεικνύω».

Μετάφραση. Στίχοι στον Μέγα Δημήτριο που λογχεύθηκε, οι οποίοι υποτίθεται ότι λέγονται από τον ίδιο προς τον Χριστό που σταυρώθηκε:

Τη λαβωματιά μου εγώ δεν σου τη δείχνω με καύχηση, Σα να έπαθα για χάρη σου κάτι το σπουδαίο, Σώτερ, Αλλά σαν μια ταπεινή μίμηση της λαβωματιάς της δικής σου πλευράς Σου τη δείχνω, πράγμα που βέβαια μ’ έκανε να χαίρομαι.

Θεολογικός σχολιασμός του επιγράμματος

Ο σχολιασμός αυτών των στίχων μάς εισάγει κατευθείαν στην καρδιά της ορθόδοξης χριστολογικής και πνευματικής εμπειρίας, όπου ο μάρτυρας δεν θεωρείται απλώς ένας ήρωας που θυσιάζεται, αλλά ένας άνθρωπος που «συμμορφώνεται» με το Πάθος του Χριστού.

1. Η Υπέρβαση του Ηρωισμού και η Ταπείνωση

Άρνηση καύχησης: Ο Άγιος Δημήτριος, σύμφωνα με τους στίχους, αποποιείται κάθε ανθρώπινο έπαινο ή αλαζονεία για το μαρτύριό του. Η λαχτάρα ή ο πόνος της λόγχης δεν παρουσιάζονται ως τρόπαια προσωπικής ανδρείας. Στην πατερική θεολογία, ο μάρτυρας δεν ενεργεί με δική του δύναμη, αλλά με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Ω εκ τούτου, κάθε καύχησις αποκλείεται, πλην «μόνον εν τω σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού».

Χαρακτηριστικά σημειώνει ο Κ. Τσιλιγιάννης: «Υπαινίσσεται ο βαθυστόχαστος θεολόγος, δια της ταπεινώσεως αυτής του Αγίου, την αλαζονεία των παπικών. Συγκεκριμένα το παρόν ιαμβείο του Μαξίμου του Γραικού αποτελεί λεπτή αντιπαπική αιχμή στρεφομένη κατά του παπικού δόγματος της λεγομένης αξιομισθίας των αγίων και των συγχωροχαρτίων του Πάπα της Ρώμης».

Διπλωματικό βατερλό στην Ιερά Μονή Σινά: Η εθνική ήττα μετά από 1.700 χρόνια παρουσιάζεται ως «ιστορική επιτυχία» Μητσοτάκη – Γεραπετρίτη.Τι γράφουν τα αραβικά και αιγυπτιακά ΜΜΕ για την Μονή Σινά..

 

Ενώ το Μαξίμου βαφτίζει «ιστορική τομή» τη συμφωνία, η πραγματικότητα που πανηγυρίζουν τα αραβικά και αιγυπτιακά ΜΜΕ είναι τελείως διαφορετική:

Η κυριότητα της γης και των ακινήτων πέρασε οριστικά και αμετάκλητα στο αιγυπτιακό κράτος.

Η Μονή Σινά ξεγυμνώθηκε από τα ιδιοκτησιακά της δικαιώματα και μετατράπηκε ουσιαστικά σε ένα απλό θρησκευτικό AirBnB, όπου οι μοναχοί διατηρούν απλώς ένα «δικαίωμα χρήσης» (usufruct/επικαρπία) για να εξυπηρετούν το τουριστικό και θρησκευτικό προϊόν της περιοχής.

Τι γράφουν τα αραβικά και αιγυπτιακά ΜΜΕ:

1. Egyptian Gazette – «St Catherine’s Monastery agrees to sign land agreement»:Το αιγυπτιακό κρατικό μέσο επιβεβαιώνει την υπογραφή της συμφωνίας για τη γη της Μονής (land agreement), υπογραμμίζοντας ότι η Μονή υπέκυψε στο πλαίσιο των αιγυπτιακών δικαστικών αποφάσεων.
2. Ahram Online – «Explainer: St. Catherine Monastery’s controversy»:Αναλύει πώς το αιγυπτιακό δικαστήριο χαρακτήρισε τις ιστορικές εκτάσεις της Μονής ως «δημόσια αιγυπτιακή περιουσία» και «παράνομη καταπάτηση» (unlawful encroachment), απορρίπτοντας τα οθωμανικά χρυσόβουλα και τους τίτλους ιδιοκτησίας αιώνων, επιβάλλοντας την πλήρη εθνική κυριαρχία της Αιγύπτου.
3. Arab News – «Egypt says the sovereignty of a famous monastery is assured»:Το αραβικό δίκτυο τονίζει ότι η Αίγυπτος ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή πως η εθνική κυριαρχία επί των εδαφών του Σινά είναι αδιαπραγμάτευτη και ότι το κράτος απλώς «εγγυάται» τη λατρευτική λειτουργία.
4. Al-Estiklal – «Court Ruling Sparks Tensions Between Cairo and Athens»: Αναφέρει ξεκάθαρα ότι οι αποφάσεις επιβεβαιώνουν την πλήρη αιγυπτιακή κυριαρχία επί των εκτάσεων για να εξυπηρετηθεί το τεράστιο τουριστικό/αναπτυξιακό έργο της Αιγύπτου («Great Transfiguration Project»).
5. ΠΗΓΗ.https://agonasax.blogspot.com/

Λίθον μυλικόν …Η μυστική διπλωματία περί Σινά ως Εφιαλτική ατραπός !(Μάρκος Μπόλαρης)

 

Το καταλάβαμε ! Η προπαγάνδα του καθεστώτος  αναισχύντως καυχάται σήμερα  ότι λύθηκε το πρόβλημα που απειλεί  την Μονή Σινά , αφού ο Αρχιεπίσκοπος Συμεών

όταν επιστρέψει στο Μοναστήρι  θα υπογράψει το ιδιωτικό συμφωνητικό !

Ούτως ή άλλως , αδερφοί μου, ο Αρχιεπίσκοπος Σιναίου δεν δύναται να υπογράψει  δεσμεύων την Μονή Σινά  χωρίς να υπάρξει ειδική απόφαση της Συνάξεως της Γεροντίας της Σιναιτικής Αδελφότητος!

Αλλά ας υποθέσουμε  ότι θα τηρηθεί ο προβλεπόμενος τύπος ! Τέλεια !

Τώρα για να ησυχάσουμε κι εμείς οι ανίδεοι οφείλετε να δώσετε στην δημοσιότητα  τούτο το επίμαχο κείμενο  του ιδιωτικού συμφωνητικού  που διαπραγματευτήκατε ως εν Ελλάδι καθεστώς , χωρίς να έχετε καμμιά απολύτως αρμοδιότητα, ούτως ώστε  να πληροφορηθούμε ως Λαός  εάν τούτο το συμφωνητικό  για το οποίο καυχάσθε  αποτελεί  αφορμή πανηγυρισμών  ή μήπως αιτία θρήνων !

Μήπως πρόκειται, αναρωτιόμαστε, για θρίαμβο ανάλογον  με τον του τουρκολιβυκού ,

ή μήπως πάλιν  θρίαμβο αντίστοιχο του φιάσκου με τα κειμήλια  των Πατριαρχικών Μονών της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης !

Έχετε άραγες  την στοιχειώδη ευθιξία  να δώσετε στην κοινή γνώμη  την Ελληνική και την απανταχού Ορθόδοξη, την Χριστιανική και αυτήν του Πολιτισμένου κόσμου  αυτό το προϊόν  των μυστικών διαβουλεύσεών σας ;

Είναι Βιβλική η ρήση κι εύλογα συναρμόζει  στην υπόθεση της Μονής : «Οι πράττοντες τα φαύλα μισούσι το Φώς…»

Όθεν κι η απορία μας απολύτως εύλογη :  Λύσατε τάχα το πρόβλημα καθώς ισχυρίζεστε ή μήπως  παραδίδετε αναισχύντως  την κυριότητα της ακινήτου και κινητής περιουσίας  του αρχαίου Μοναστηριού στην Αίγυπτο ;

Λύσατε τάχα το πρόβλημα  ή μήπως  παραβιάζετε κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο  ως Εφιάλτες δρώντες προδοσίας υπέρ των παρανόμων !

Ιδού λοιπόν η πρόκληση : Δημοσιεύστε τώρα  το κείμενο του συμφωνητικού !

Οι Έλληνες κι όλη η Χριστιανοσύνη  αναμένουν !

Αλλοιώς … «λυσιτελεῖ υμίν  εἰ λίθος μυλικὸς περίκειται περὶ τὸν τράχηλον υμών

καὶ ἔρριπται εἰς τὴν θάλασσαν» καθά Λουκάς ο Ευαγγελιστής  μας διασώζει !

Οι επτά Νεομάρτυρες που δολοφονήθηκαν μέσα στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στην Ιορδανία

 

Καράκ, Ιορδανία. 

Μια τραγωδία που συγκλονίζει και μας υπενθυμίζει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η πραγματικότητα στη Μέση Ανατολή δεν είναι πάντοτε αυτή που θέλουμε να πιστεύουμε.

Οι εικόνες από την αιματηρή επίθεση στον ελληνορθόδοξο ναό του Αγίου Γεωργίου, στο χωριό Χαμούντ της επαρχίας Καράκ, είναι συγκλονιστικές. Εκεί όπου άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί για να αποχαιρετήσουν έναν νεκρό, εκεί όπου η προσευχή, η οδύνη και η ελπίδα της Αναστάσεως θα έπρεπε να κυριαρχούν, η βία ήρθε να σκορπίσει τον τρόμο και τον θάνατο.

Είναι δύσκολο να χωρέσει ο ανθρώπινος νους ότι ακόμη και η ώρα του τελευταίου αποχαιρετισμού μπορεί να μετατραπεί σε μια τέτοια τραγωδία. Κι όμως, αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα που καλούμαστε να αντικρίσουμε.

Όσοι γνωρίζουμε και αγαπάμε τους Αγίους Τόπους και την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, γνωρίζουμε ότι πίσω από την ιερότητα των προσκυνημάτων, την ομορφιά των μοναστηριών και την ιστορία αιώνων, υπάρχει μια εξαιρετικά σύνθετη κατάσταση. Μια πραγματικότητα με βαθιές θρησκευτικές, πολιτικές και κοινωνικές εντάσεις, με ανθρώπους που ζουν καθημερινά μέσα στην ανασφάλεια, αλλά και με ακραίες αντιλήψεις που, όταν επικρατούν, οδηγούν σε τραγικές συνέπειες.

Δεν είναι όλα ρόδινα, δυστυχώς, όπως πολλές φορές θέλουμε να νομίζουμε. Και δεν ωφελεί κανέναν να κλείνουμε τα μάτια μπροστά σε όσα συμβαίνουν.

Καταδικάζουμε απερίφραστα κάθε μορφή βίας, φανατισμού και εξτρεμισμού, από όπου κι αν προέρχεται. Καμία ιδεολογία, καμία διαστρεβλωμένη επίκληση της πίστεως και καμία ακραία αντίληψη δεν μπορεί να δικαιολογήσει την αφαίρεση ανθρώπινων ζωών. Η ευθύνη ανήκει σε εκείνους που διαπράττουν τέτοιες πράξεις και όχι συλλήβδην σε ολόκληρους λαούς ή θρησκευτικές κοινότητες.

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στις ακρότητες να δηλητηριάσουν τις σχέσεις των ανθρώπων, να μετατρέψουν τη διαφορετική πίστη σε αιτία μίσους και να αφαιρέσουν από τις επόμενες γενιές το δικαίωμα να ζήσουν με ειρήνη και ασφάλεια.

Ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, προσευχόμαστε για την ανάπαυση των ψυχών των θυμάτων, για την παρηγοριά των οικογενειών τους και για την αποκατάσταση της υγείας των τραυματιών. Προσευχόμαστε για όλους τους ανθρώπους της Μέσης Ανατολής, ανεξαρτήτως θρησκείας και καταγωγής, που επιθυμούν να ζουν στον τόπο τους χωρίς φόβο, με αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και ειρήνη.

Απόψεις και σχόλια στην Ομιλία του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Ιωάννη με τίτλο «Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος ως Μαρτυρία Ενότητας και Κοινής Ευθύνης» (Chantilly, 8 Οκτωβρίου 2026)

 Επιμέλεια κειμένων: πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου.

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ. https://panorthodoxsynod.blogspot.com/2026/10/the-holy-and-great-council-as-witness.html

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΕΙΜΈΝΟΥ : https://fdathanasiou-parakatathiki.blogspot.com/2026/10/chantilly-8-2026.html

Η ανάλυση της ομιλίας του Μητροπολίτη Τιράνων κ. Ιωάννη στο Συνέδριο του Chantilly (Οκτώβριος 2026) αποκαλύπτει την πάγια, συστηματική προσπάθεια νομιμοποίησης του Ψευδο-Συνόδου  της Κρήτης (2016) και της αιρετίζουσας οικουμενιστικής ιδεολογίας. Από την οπτική γωνία της ακραιφνούς Ορθόδοξης Πατερικής ακριβείας, το κείμενο αυτό αποτελεί ένα ακόμα δείγμα σύγχρονου εκκλησιολογικού εκτροχιασμού.

1. Η ομιλία εξαίρει το «μεγάλο γεγονός» της Κρήτης και καλεί σε «εσωτερική υποδοχή» των αποφάσεών του από το πλήρωμα της Εκκλησίας.

Η Σύνοδος της Κρήτης ούτε «Αγία» ούτε «Μεγάλη» υπήρξε, διότι στερείτο πανορθόδοξης καθολικότητος (με την απουσία τεσσάρων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών) και, κυρίως, στερείτο της Ορθοδόξου Αληθείας. Μια Σύνοδος που υπογράφει κείμενα τα οποία αναγνωρίζουν τους αιρετικούς (Παπικούς, Προτεστάντες κ.λπ.) ως «Εκκλησίες» και όχι ως κοινότητες στην πλάνη, αυτομάτως αυτοκαταργείται ως λητρική. Απαιτήσεις για «υποδοχή» ενός κειμένου που εξισώνει την Αλήθεια με την πλάνη προσκρούουν στην ευαισθησία του πιστού λαού, ο οποίος –κατά το πρότυπο του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού και του Αγίου Φωτίου– απορρίπτει κάθε ψευδοσύνοδο.

2.Η ομιλία  επαναλαμβάνει τα περί «μίας, αγίας, καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας» που «εκδηλώνει την ζωή της στις τοπικές Εκκλησίες», δικαιολογώντας παράλληλα τον διάλογο με τον «λοιπό χριστιανικό κόσμο» ως δήθεν «μαρτυρία της αλήθειας εν αγάπη».Ο όρος «λοιπός χριστιανικός κόσμος» είναι θεολογικά απαράδεκτος και οικουμενιστικό κατασκεύασμα. Στην Ορθόδοξη Πατερική Παράδοση δεν υπάρχει «λοιπός» χριστιανικός κόσμος· υπάρχει η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία (η Ορθόδοξος) και υπάρχει ο έξωθεν αυτής κόσμος της πλάνης, των αιρέσεων (Παπισμός, Προτεσταντισμός) και των σχισμάτων. Ο λεγόμενος «διάλογος της αγάπης» άνευ δογματικής αλήθειας είναι προδοσία. Όσες φορές  οι Πατέρες μιλούσαν για αιρετικούς, δεν τους αναγνώριζαν ως εκκλησιαστικά σώματα, αλλά ως αποκομμένα κλήματα από την Άμπελο, τα οποία «ξηράνθησαν». Η αποδοχή των διαλόγων βάσει των κειμένων της Κρήτης υποβιβάζει την Ορθοδοξία σε απλό «μέλος» μιας ανύπαρκτης ευρύτερης χριστιανικής οντότητας (η νεοεφευρεθείσα «Θεωρία των Κλαδίων» με σύγχρονο προσωπείο).

3. Ο ομιλητής επικρίνει δριμύτατα τον εθνικισμό και τον εθνοφυλετισμό (επικαλούμενος την απόφαση της Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως του 1872 και δηλώσεις του Πατριάρχου Βαρθολομαίου), συνδέοντάς τον με την υποτιθέμενη αποδυνάμωση της ενότητας της Εκκλησίας.

Η επίκληση της καταδίκης του εθνοφυλετισμού χρησιμοποιείται εδώ καταχρηστικά και υποκριτικά από τους οικουμενιστές. Ενώ ο εθνοφυλετισμός είναι όντως αίρεση (η υποταγή της Εκκλησίας στα στενά όρια του έθνους-κράτους), οι οικουμενιστές χρησιμοποιούν την καταδίκη του ως σκιάχτρο για να πολεμήσουν την ιερή και θεόσδοτη Ορθόδοξο Παράδοση, την Ομολογιακή Αυτο συνείδηση και την Αγιοπατερική Ακριβεία των κατά τόπους Εκκλησιών. Στην πράξη, όσοι κατηγορούν τους πάντες για «εθνικισμό» (όταν αυτοί υπερασπίζονται τα πατροπαράδοτα δόγματα απέναντι στην παγκοσμιοποίηση), είναι οι ίδιοι που υποτάσσουν την Ορθόδοξη Εκκλησία στις γεωπολιτικές σκοπιμότητες της Δύσης και στην ατζέντα της πανθρησκείας.

4. Η  στάση της σιωπής για το Ουκρανικό ζήτημα  από έναν τόσο έμπειρο ιεράρχη δείχνει σοφία και προσπάθεια αποφυγής ενός νέου ναυαγίου, ή αποτελεί μια μορφή αποφυγής της σκληρής πραγματικότητας που οφείλει να αντιμετωπιστεί κατάματα.

Στην Εκκλησιαστική Παράδοση, όταν τα προβλήματα σιωπώνται κάτω από το χαλί για να μη «χαλάσει το κλίμα», συχνά διογκώνονται. Το Ουκρανικό ζήτημα δεν είναι μια απλή διοικητική διαφορά, αλλά ένα ρήγμα που έχει οδηγήσει σε διακοπή κοινωνίας μεταξύ Εκκλησιών (κατάπαυση μνημόνευσης,  κ.λπ.). Το να γίνεται συζήτηση για την επιτυχία και τη σημασία της Συνόδου της Κρήτης το 2026, αγνοώντας το γεγονός ότι η πανορθόδοξη ενότητα έχει τραυματιστεί βαθύτατα ακριβώς πάνω στα ζητήματα της κανονικής τάξης και της αυτοκεφαλίας, μπορεί να μοιάζει με «ευσέβεια των τύπων» που απέχει από την πραγματικότητα.

Απόψεις και σχόλια στην ομιλία του κ.Carol Saba, εκπροσώπου του Πατριαρχείου Αντιοχείας, στο συνέδριο στο Chantilly( 8 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026)

 

Eπιμέλεια κειμένων: πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου

Εισαγωγικά

Η παρούσα ομιλία εκφωνήθηκε κατά τη συμπερασματική Στρογγυλή Τράπεζα του Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου «Δέκα χρόνια από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης (2016-2026): Αξιολόγηση και Προοπτικές», που πραγματοποιήθηκε στο  στις 8 Οκτωβρίου 2026, με πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Ο ομιλητής, κ. Carol Saba, δικηγόρος του Εφετείου στο Παρίσι, Εκπρόσωπος Τύπου των Ορθοδόξων Επισκόπων της Γαλλίας, μίλησε σε προσωπική ιδιότητα, ως φίλος και των δύο ιστορικών Πατριαρχείων, Κωνσταντινουπόλεως και Αντιοχείας. Αναφέρεται με παρρησία στα γεγονότα που προηγήθηκαν και ακολούθησαν τη Σύνοδο της Κρήτης, θέτει το ζήτημα της εκκρεμούς διαφοράς Κατάρ, και διατυπώνει προτάσεις για το μέλλον της πανορθοδόξου συνοδικότητας.

ΤΙΤΛΟΣ ΟΜΙΛΙΑΣ:Στη σημερινή βασανισμένη και αφοπλισμένη κόσμο, η Ορθόδοξη Δυναμική χρειάζεται τρεις ζωτικές απαιτήσεις: Ενότητα, Ενότητα, Ενότητα!

Ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας σε μετάφραση βρίσκεται στο link. https://fdathanasiou-parakatathiki.blogspot.com/2026/10/8-2026-chantilly.html.

Το πρωτότυπο κείμενο βρίσκεται στο link.

https://panorthodoxsynod.blogspot.com/2026/10/in-todays-tormented-and-disoriented.html

Από την ανάλυση της ομιλίας αποδεικνύεται περίτρανα αυτό που οι συνειδητοποιημένοι και ανησυχοῦντες Ορθόδοξοι γνωρίζαμε από την πρώτη στιγμή: η δήθεν «αντίσταση» και η μη συμμετοχή του Πατριαρχείου Αντιοχείας στη ληστρική Σύνοδο της Κρήτης (2016) ΟΥΔΕΠΟΤΕ έγινε για λόγους Πίστεως ή δογματικής ακρίβειας.

Η στάση αυτή υπαγορεύτηκε αμιγώς από διοικητικά, γεωπολιτικά και δικαιοδοσιακά συμφέροντα (με αφορμή το ζήτημα του Κατάρ). Όταν η πολιτική συγκυρία άλλαξε, η προσχηματική αφωνία και η πλήρης σύμπλευση επανήλθαν, επιβεβαιώνοντας ότι το ίδιο εκπεσόν οικουμενιστικό φρόνημα καθοδηγεί πλέον τις διοικούσες αρχές των Πατριαρχείων.

Θαυμάστε τις αποκαλυπτικές και προδοτικές απόψεις που διατυπώνονται ανοιχτά, για να αντιληφθούμε όλοι το μέγεθος της πνευματικής καταστροφής και της διολίσθησης, η οποία θα επιδεινωθεί δραματικά και μετωπικά στο άμεσο μέλλον!

---------------------------------------------------------------------------------

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΟΛΕΘΡΟΥ: ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ CHANTILLY (8 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026)

Η πορεία της αλλοίωσης της Ορθοδόξου Εκκλησιολογίας δεν σταμάτησε στα κείμενα της Κρήτης. Ενισχύεται, διευρύνεται και θεσμοθετείται συστηματικά σε σκοτεινά ακαδημαϊκά και διπλωματικά παρασκήνια, όπως αποδείχθηκε περίτρανα και στο Συνέδριο του Chantilly (8 Οκτωβρίου 2026) κάτω από τη βιτρίνα της ακαδημαϊκής θεολογίας και της παναιρετικής συγκρητιστικής προπαγάνδας:

• Προωθείται με πρωτοφανή θρασύτητα ο «μετα-πατερικός» εκσυγχρονισμός.
• Επιβάλλεται η καταδικασμένη «Βαπτισματική Θεολογία» και η «Ευχαριστιακή Εκκλησιολογία» του ZΗΖΙΟΥΛΑ.
• Επιχειρείται η πλήρης νομιμοποίηση των αιρετικών κοινοτήτων ως «ελλειμματικών αλλά υπαρκτών εκκλησιών».
• Δαιμονοποιείται η ιερά παρακαταθήκη των Αγίων Πατέρων, η οποία βαπτίζεται προκλητικά ως «μισαλλόδοξος φονταμενταλισμός» και «στενόκαρδος ζηλωτισμός».

ΟΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ • Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος •  Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας κ. Ιωάννης •  Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος κ. Εμμανουήλ •  Σεβ. Μητροπολίτης Σμύρνης κ. Βαρθολομαῖος •  Σεβ. Μητροπολίτης Καμερούν κ. Γρηγόριος •  Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος •  Άρχων κ. Jean-François Colosimo •  Σεβ. Μητροπολίτης Πισιδίας κ. Ιώβ •  Θεοφιλ. Επίσκοπος κ. Μάξιμος •  Καθηγητής Hyacinthe Destivelle OP •  Ομότιμος Καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Δεληκωσταντής •  Σεβ. Μητροπολίτης Κρήνης κ. Κύριλλος •  Πρωτοπρεσβύτερος Καθηγητής Viorel Ioniță •  Πρωθιερεύς Καθηγητής Alexander Rentel •  Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας κ. Νικήτας •  Καθηγητής Michel Fédou SJ •  Rt Revd Christopher Hill •  Καθηγητής Στυλιανός Τσομπανίδης •  Δρ. Andrej Jeftić •  Καθηγητής κ. Εμμανουήλ Καραγεωργούδης •  Σεβ. Μητροπολίτης Περιστερίου κ. Γρηγόριος •  Δρ. Jelisei Heikkilä •  κ. Tauri Tölpt •  Δρ. Αλέξανδρος Σμοτσέφσκυ •  Πρωτοπρεσβύτερος κ. Alexis Struve •  Μ. Εκκλησιάρχης Δρ. Αέτιος •  Καθηγήτρια Julija Vidovic •  Καθηγήτρια Ειρήνη Χριστινάκη

 Καλούμε επιτακτικά και χωρίς περιστροφές τις παρατάξεις των αποτειχισμένων:

1.Αναθεωρείστε ριζικά, ευθυγραμμιστείτε άνευ όρων και ξεσκονίστε τα επιχειρήματά σας, βάζοντας στο επίκεντρο την αδιαπραγμάτευτη δογματική αλήθεια.

2.Συντρίψτε επιτέλους την εσωστρέφεια, αποκηρύξτε τις μικροπρεπείς φιλοδοξίες και πετάξτε στα σκουπίδια τους διχαστικούς οπαδισμούς και τις μίζερες προσωπικές εμπάθειες.

3. Ξανα-εμβαθύνετε στα ίδια τα κείμενα της Συνόδου της Κρήτης και στα πορίσματα του Chantilly. Φαίνεται πως τα ξεχάσαμε όλα, απορροφημένοι από βιοτικές μέριμνες, διοικητικές διαμάχες και δευτερεύοντα ζητήματα, ενώ ο εχθρός αλωνίζει στα θεμέλια της Πίστεως.

Οφείλουμε να ξανα- ανάψουμε τη φλόγα της πατερικής ομολογίας. Είναι επιτακτική ανάγκη να ενημερώσουμε και να ταρακουνήσουμε το νωθρό, εφησυχασμένο και παραπλανημένο χριστεπώνυμο πλήρωμα για το μέγεθος της κατρακύλας στην οποία μας οδηγεί η οικουμενιστική ηγεσία.

Δεν χωρούν πλέον μεσοβέζικες λύσεις, διπλωματικές σιωπές, ψευτο-αντιστάσεις για τα μάτια του κόσμου, ούτε ο ύπνος των δικαίων.

ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ, ΣΤΩΜΕΝ ΜΕΤΑ ΦΟΒΟΥ!

π.Δ.Α

---------------------------------------------------------------------------------