Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026

 Ο Χριστιανισμός απειλείται στα μέρη που γεννήθηκε

Ο Χριστιανισμός απειλείται στα μέρη που γεννήθηκε

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Οι επισκέψεις και οι συναντήσεις των Ελληνορθοδόξων  Πατριαρχών Αντιοχείας κ. Ιωάννη και Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου με θρησκευτικές και πολιτικές ηγεσίες της Ελλάδος, της Κύπρου και άλλων χωρών είχαν ως κύριο θέμα τους άμεσους κινδύνους για τις ζωές τους, που αντιμετωπίζουν οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι στα μέρη όπου γεννήθηκε η Εκκλησία και ιδρύθηκαν τα πρεσβυγενή* Πατριαρχεία. 

Ο  Πατριάρχης Αντιοχείας συναντήθηκε με τους Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως και Βουλγαρίας, με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου με εκπροσώπους του Πατριαρχείου της Μόσχας και με τον Γ.Γ. Θρησκευμάτων της Ελλάδος Γιώργο Καλαντζή. Επίσης είχε συνεργασία με τους στον Λίβανο υπ’ αυτόν Μητροπολίτες. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων συναντήθηκε πρόσφατα με τους Προέδρους των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ και της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Επισκέφθηκε επίσης την Ελλάδα και συναντήθηκε με τον Αρχιεπίσκοπο της Ελλάδος, με τον Πρωθυπουργό της και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλα. 

            Υπενθυμίζεται ότι στα Ιεροσόλυμα Σταυρώθηκε και Αναστήθηκε ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός, με την Πεντηκοστή ιδρύθηκε η  Εκκλησία και στην Ιερουσαλήμ, προ της καταστροφής της από τα ρωμαϊκά στρατεύματα, συνήλθε η Αποστολική Σύνοδος  υπό την προεδρία του Αποστόλου Ιακώβου. Κάθε Βήμα στην Αγία Γη είναι τόπος προσευχής, λατρείας και προσκυνήσεως για τους Χριστιανούς: Ο Πανάγιος Τάφος, η Βηθλεέμ, η Γεθσημανή, ο Ιορδάνης ποταμός, το Όρος των Ελαιών, τα Μοναστήρια. Όλα θυμίζουν ότι για 2.000 περίπου χρόνια η Ορθόδοξη Εκκλησία και ο Ελληνισμός τα διαφυλάσσουν.

Σήμερα το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Φανατικοί Εβραίοι κακοποιούν Χριστιανούς, το κράτος του Ισραήλ με διάφορους τρόπους έχει πρόγραμμα να ιδιοποιηθεί σημαντικούς  χώρους του Πατριαρχείου στην παλαιά πόλη και στον χριστιανικό τομέα και μεθοδεύει δια των εποίκων να καταπατήσει εκτάσεις που ανήκουν σε Μονές του. Επίσης δια του στρατού του το Ισραήλ επιδίωξε να εκδιώξει από τη Γάζα  ποίμνιο του Πατριαρχείου. Δικαίως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κων. Τασούλας απένειμε τιμητικές διακρίσεις στον ηγούμενο της Μονής Αγίου Πορφυρίου Γάζας Αρχιεπίσκοπο Τιβεριάδος Αλέξιο και τον βοηθό του Αρχιμανδρίτη Σίλα που και οι δύο κατά την ισοπέδωση της πόλης και της περιοχής της Γάζας από τα ισραηλινά στρατεύματα έμειναν στο εκεί Μοναστήρι μαζί με το ποίμνιό τους που προστάτευαν, λέγοντας ότι θα υποστούν ό, τι και αυτό. Η ηρωική και σύμφωνη με τη χριστιανική διδασκαλία ενέργειά τους έσωσε τη ζωή εκατοντάδων ανθρώπων.

Υπό την εκκλησιαστική  δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων είναι και η Μονή Σινά, που κρατικά ανήκει στην Αίγυπτο και αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα από την κυβέρνησή της, που θέλει να καταπατήσει κτήματά της και να τα μετατρέψει σε τουριστικά κέντρα.

Στην Αντιόχεια, μετά τον λιθοβολισμό του Στεφάνου, μαζεύτηκαν οι μαθητές του Ιησού και στην πόλη αυτή ονομάστηκαν Χριστιανοί. Ο Απόστολος Παύλος πηγαίνοντας προς τη Δαμασκό δια θαύματος από διώκτης των Χριστιανών κατέστη ο Απόστολος των Εθνών. Οι Ελληνορθόδοξοι του Πατριαρχείου Αντιοχείας νιώθουν μεγάλη ευλογία γιατί μιλάνε τα αραμαϊκά, τη γλώσσα, που μιλούσε ο Ιησούς Χριστός.

Το Πατριαρχείο Αντιοχείας έχει υπό την δικαιοδοσία του τους Ορθοδόξους  των Συρίας, Λιβάνου, Ιράν, Ιράκ, Ομάν, Μπαχρέιν, Κατάρ, ΗΑΕ και της Κιλικίας, που σήμερα ανήκει στην Τουρκία. Ακριβώς διότι η Αντιόχεια είναι υπό τουρκική κυριαρχία η έδρα του Πατριαρχείου έχει μεταφερθεί στη Δαμασκό. Το Πατριαρχείο λέγεται πάντα Ελληνορθόδοξο, αλλά λόγω αβελτηρίας της Ελληνικής Πολιτείας και επεμβάσεων των Ρώσων έχει στην ουσία καταστεί Αραβορθόδοξο. Μετά την «αραβική άνοιξη», που εκδηλώθηκε το 2010/11 σε αραβικές χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, το Πατριαρχείο διέρχεται περίοδο έντονης δοκιμασίας, λόγω και μετανάστευσης του ποιμνίου του. Στο Ιράκ από το 2003 το Πατριαρχείο έχει χάσει το 80% του ποιμνίου του. Στη Συρία και ειδικότερα στο Χαλέπι από 200.000 που ήσαν οι Χριστιανοί πριν από τον πόλεμο σήμερα είναι λιγότεροι από 20.000. Στην περιοχή της Δαμασκού λεηλατήθηκαν μοναστήρια, στο Χαλέπι απήχθησαν και εφονεύθησαν κληρικοί, το 2025 η τρομοκρατική επίθεση αυτοκτονίας σουνιτών τζιχαντιστών στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία της Δαμασκού προκάλεσε τον θάνατο 25 πιστών και τον τραυματισμό 63. Στον Λίβανο πύραυλοι του Ισραήλ έπληξαν Ελληνορθοδόξους οικισμούς και κατέστρεψαν τον Ορθόδοξο Ναό του Αγίου Γεωργίου. Γενικά οι Χριστιανοί στον Λίβανο βρίσκονται μεταξύ των πυρών της Χεζμπολά και του Ισραήλ και ως διέξοδο επιβίωσης βρίσκουν τη μετανάστευση.

Η περιοχή της Αιγύπτου, έδρα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, είναι η κοιτίδα του μοναχισμού ανατολικής και δυτικής Εκκλησίας και σημαντικών θεολόγων, όπως οι άγιοι Αθανάσιος και Κύριλλος, οι οποίοι συνέβαλαν αποφασιστικά στην καθιέρωση των δογμάτων της Εκκλησίας. Ιδρυτής της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας είναι ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Μάρκος. Η θέση του Ελληνορθοδόξου Πατριάρχου  Αλεξανδρείας στη ζωή της αρχαίας Εκκλησίας φαίνεται και από το τίτλο του. Πρώτος που ονομάστηκε «Πάπας» ήταν ο Επίσκοπος Αλεξανδρείας. Πρώτος Πάπας ονομάστηκε ο Μέγας Αθανάσιος από τον Μέγα Βασίλειο, ο οποίος καλεί τον Ρώμης απλώς «Επίσκοπο» Ρώμης.  Τον τίτλο του Πάπα προσοικειώθηκε ο Ρώμης τέσσερις αιώνες μετά. Αυτό το σπουδαίο στη φήμη  Πατριαρχείο κατά τον 20ό αιώνα απλώθηκε σε όλη την Αφρική, με την ιεραποστολή φωτισμένων ελληνορθοδόξων κληρικών. Το Πατριαρχείο επλήγη από το χάσιμο του μεγίστου μέρους του  ελληνικού ποιμνίου του, λόγω της πολιτικής του Νάσερ και, από το 2022, αντιμετωπίζει μείζον πρόβλημα με την ίδρυση της Ρωσικής Πατριαρχικής Εξαρχίας στην Αφρική, με κέντρο το Κάϊρο. Το Πατριαρχείο της Μόσχας υποστηρίζει  ότι με την ίδρυση της Εξαρχίας του άνω των εκατό κληρικών του Πατριαρχείου Αλεξανδρειας εντάχθηκαν σε αυτήν.

Το Πατριαρχείο της Μόσχας δήλωσε ότι προχώρησε στην ενέργεια της δημιουργίας Εξαρχίας στην Αφρική, λόγω της στάσεως του σημερινού Πατριάρχου Αλεξανδρείας Θεοδώρου στο Ουκρανικό. Συγκεκριμένα η ανακοίνωση αναφέρει ότι τον Οκτώβριο του 2018 ο κ. Θεόδωρος συλλειτούργησε με τον κανονικό ( υπό το Πατριαρχείο της Μόσχας) Μητροπολίτη Κιέβου κ. Ονούφριο και απευθυνόμενος στους πιστούς, τους προέτρεψε να μείνουν πιστοί στην Κανονική Εκκλησία. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2019 επανέλαβε τα ίδια. Όμως, στις 8 Νοεμβρίου 2019, κατόπιν παραινέσεων της ελληνικής κυβερνήσεως και άλλων ισχυρών παραγόντων, ο Πατριάρχης Θεόδωρος αναγνώρισε τους σχισματικούς, τους οποίους προώθησε η κυβέρνηση της Ουκρανίας, με την ευλογία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.-

*Πρεσβυγενή καλούνται τα Πατριαρχεία που ιδρύθηκαν κατά τους πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού. Η σειρά των αντιστοίχων  Εκκλησιών κατά χρονολογική σειρά ιδρύσεως είναι των Ιεροσολύμων, της Αντιοχείας, της Ρώμης, της Αλεξανδρείας, και της Κωνσταντινούπολης.  Κατά την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο ο Αλεξανδρείας είχε τη δεύτερη θέση, μετά τον Ρώμης. Μετά την καθιέρωση σειράς πολιτικής και εκκλησιαστικής  αξιολογήσεως τοποθετήθηκε στη σειρά των πρεσβείων τιμής πρώτη η Εκκλησία της Ρώμης, ως πρώτη πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δεύτερη η Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης μετά την μεταφορά της πρωτεύουσας της Αυτοκρατορίας σε αυτήν,  τρίτη η της Αλεξανδρείας, ως μεγαλούπολης της εποχής, τετάρτη η της Αντιοχείας και πέμπτη η των Ιεροσολύμων, πόλης η οποία είχε σχεδόν εγκαταλειφθεί μετά την ολοτελή καταστροφή της από τα υπό τον αυτοκράτορα Τίτο ρωμαϊκά στρατεύματα, το 70 μ.Χ.. Μετά το Μεγάλο Σχίσμα η Εκκλησία της Ρώμης δεν αποτελεί μέρος της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας.

 

Αυτός που θα συναντηθεί ειλικρινώς με τον Κύριο και Χριστό, βιώνει να αλλάζουν όλα μέσα του.

Θυμηθείτε ότι συναντήθηκε μαζί Του ένας χωρικός ψαράς και από εκείνη την συνάντηση προέκυψε ένας Απόστολος Πέτρος.
Συναντήθηκε μαζί Του ο Σαύλος, ο πιό μορφωμένος άνθρωπος της εποχής του, συνάντησε τον Θεό στο Πρόσωπο του Χριστού και έγινε ο πιό φημισμένος ανάμεσα στους ανθρώπους.
Γιατί, ποιός του έδωσε όλη εκείνη την δύναμη που είχε αν όχι ο Ίδιος ο Χριστός;
Συναντήθηκε με τον Κύριο και ο Ζακχαίος, ο αμαρτωλός τελώνης και όλη του η ψυχή μεταμορφώθηκε.
Το ίδιο και η δαιμονισμένη Μαγδαληνή με τα επτά της δαιμόνια, συναντώντας τον Κύριο μεταβάλλεται σε Μυροφόρα.
Μα και ο κακούργος επάνω στο σταυρό, συναντήθηκε με τον Θεό και αμέσως εισήλθε στον Παράδεισο.
Με τον Κύριο συναντήθηκε και ο Ιουστίνος ο Φιλόσοφος και κατέστη Μάρτυρας του Χριστού.
Έτσι, η συνάντηση με τον Κύριο αποτελούσε πάντα το σημαντικότερο γεγονός για τον κάθε άνθρωπο, είτε αυτός κινείται προς τον Κύριο Ιησού είτε εναντίον Εκείνου.
Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς • μνήμη 14 Ιουνίου.

ΙΔΟΥ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟ ΤΗΣ ΛΑΥΡΑΣ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ.

ΠΑΡΑ ΤΑΥΤΑ Ο ΠΑΓΚΑΚΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΦΘΟΝΕΡΟΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΕΣΠΕΥΣΕ ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ ΤΗΝ ΡΩΣΣΙΑ, ΕΝΑ ΘΑΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ ΤΟΝ ΑΧΡΕΙΟ ΧΑΖΑΡΟ ΖΕΛΕΝΣΚΥ, ΤΟ ΠΑΡΟΜΟΙΟ ΤΟΥ ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΠΟΥ ΔΙΕΠΡΑΞΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ ΑΝΟΣΙΟΥΡΓΗΜΑ.

Balashov1

Γραφείο ρεπορτάζ: Romfea.gr


Βαθιά ανησυχία και θλίψη επικρατεί στις τάξεις της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας μετά τις πληροφορίες για εκτεταμένες ζημιές στον ιστορικό Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο οποίος βρίσκεται στο συγκρότημα της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου.

Σε δηλώσεις του στο πρακτορείο ειδήσεων RIA Novosti, ο Πρωθιερέας Νικόλαος Μπαλασόφ, σύμβουλος του Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών κ. Κυρίλλου, τόνισε ότι η Μόσχα παρακολουθεί τις εξελίξεις «με πόνο και προσευχή».

Να αναφερθεί ότι η είδηση έγινε γνωστή αρχικά από τον δήμαρχο του Κιέβου, Βιτάλι Κλίτσκο, ο οποίος ανέφερε την εκδήλωση πυρκαγιάς στην οροφή του εμβληματικού Καθεδρικού Ναού της Λαύρας.

Λίγο αργότερα, το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία ισχυρίζεται ότι το πλήγμα στο μοναστηριακό συγκρότημα προκλήθηκε από πύραυλο του αμερικανικής κατασκευής αντιαεροπορικού συστήματος Patriot, το οποίο χρησιμοποιούν οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Σύμφωνα με τη ρωσική πλευρά, το περιστατικό οφείλεται πιθανότατα σε δυσλειτουργία ληξιπρόθεσμου βλήματος.

Ο π. Νικόλαος Μπαλασόφ υπογράμμισε την ιστορική και πνευματική αξία του ναού, υπενθυμίζοντας παράλληλα τη συμβολή της Ρωσίας στην πρόσφατη αποκατάστασή του.

«Με πόνο και προσευχή για την ειρήνη δεχόμαστε τις πληροφορίες για τις ζημιές στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Πρόκειται για έναν ναό που στο παρελθόν αναστηλώθηκε με τη σημαντική συμμετοχή της Ρωσίας, η οποία συνεισέφερε καθοριστικά, τόσο οικονομικά όσο και καλλιτεχνικά, στην αποκατάσταση των τοιχογραφιών του» - τόνισε χαρακτηριστικά ο σύμβουλος του Πατριάρχη Μόσχας.

Σε άλλο σημείο ο π. Νικόλαος πρόσθεσε: «Αυτό δεν είναι τυχαίο. Για αιώνες, η Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου αποτελεί κοινό ιερό προσκύνημα για όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς —τόσο στη Ρωσία όσο και στην Ουκρανία. Ο δε ιδρυτής της, ο Άγιος Αντώνιος, τιμάται από τους εκκλησιαστικούς ύμνους ως ο καθηγητής και αρχηγός ολόκληρου του ρωσικού μοναχισμού. Ως εκ τούτου, αντιμετωπίζουμε με βαθιά συμπόνια και οδύνη όλα όσα συμβαίνουν σήμερα στη Λαύρα, αλλά και τα όσα υπομένει η διωκόμενη Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία.»

Κλείνοντας, ο Ρώσος Κληρικός επεσήμανε ότι τα δεινά και οι δοκιμασίες για το ιστορικό μοναστήρι του Κιέβου στη σύγχρονη ιστορία έχουν ξεκινήσει πολύ πριν από το συγκεκριμένο χτυπημά.

Τρίτη 16 Ιουνίου 2026

ΟΙ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΚΑΝΙΒΑΛΛΙΣΜΟΙ.

ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΙΣ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ.

Η ΕΦΕΥΡΕΣΙ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΟΤΑΤΑ ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΕΦΕΥΡΕΣΙ.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΣΤΑΜΑΤΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΝΑ ΧΤΥΠΑ.

«Η Νηπτική Ορθόδοξη θεολογία απαντά με την πιο μεγάλη Αλήθεια γύρω από τό θέμα τῶν μεταμοσχεύσεων». ~ π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος.

ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Ηγούμενος Λαύρας Κιέβου: Το «βδέλυγμα της ερήμωσης» βασιλεύει στις εκκλησίες μετά την απέλαση της UOC.

Στις 15 Ιουνίου 2026, ο Μητροπολίτης Παύλος (Λεμπέντ), ηγούμενος της Λαύρας Κιέβου-Πετσέρσκ, χαρακτήρισε την καταστροφή του Καθεδρικού Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου «μεγάλη θλίψη» για την πληρότητα της Παγκόσμιας Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο ιεράρχης της UOC εξέδωσε διάγγελμα στο οποίο τόνισε ότι πίσω από την φυσική καταστροφή των τειχών βρίσκεται μια πνευματική καταστροφή.

https://youtu.be/DvvJj5vWqaQ

spzh.eu ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ

 ΝΕΟΣ ΒΑΡΥΣ ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ  ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ


Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Στο περιθώριο της 2ης Συνάντησης της 19ης Ολομέλειας της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής (του δήθεν) Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και Λουθηρανών

Στην πόλη Σετ της Γαλλίας το διάστημα 10-16 Μαΐου 2026, στο πλαίσιο των διαχριστιανικων διαλόγων που έχει εργαλειοποιήσει η παναίρεση του Οικουμενισμού – οικουμενικής κινήσεως για να πετύχει μακροπρόθεσμα την άμβλυνση του ορθοδόξου αισθητηρίου του πιστού λαού πραγματοποιήθηκε η δεύτερη συνάντηση της 19ης ολομέλειας της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής επί του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξου Εκκλησίας και της Παγκοσμίου Λουθηρανικής Ομοσπονδίας.

Η προηγούμενη είχε πραγματοποιηθεί στην Λάρνακα της Κύπρου το 2025 και η επόμενη προγραμματίστηκε να φιλοξενηθεί στην Ιερά Μητρόπολη Περιστερίου.

Θα επισημάνουμε το άκαρπον ή/και τη στοχευμένη συνέχιση διαλόγων στους οποίους δεκαετίες τώρα κάνει παραχωρήσεις η Ορθόδοξη πλευρά, δήθεν ως ένδειξη καλής θελήσεως για την πρόοδο του διαλόγου, αφού οι συμμετέχοντες Ορθόδοξοι Επίσκοποι και Ακαδημαϊκοί δεν λένε να εννοήσουν πως οι αιρετικοί δεν υποχωρούν ως προς την πλάνη τους, εμείς δε κάνουμε παραχωρήσεις από τη μόνη αλήθεια. Δεν θα γίνουμε γραφικοί επιμένοντας να απευθύνουμε έκκληση σε ώτα μη ακουόντων.

Θα κατακεραυνώσουμε όμως με δριμύτατο έλεγχο την αντικανονική παρουσία Ορθοδόξων Επισκόπων και κληρικών σε αιρετική «λειτουργία». Διαβάζουμε στο σχετικό ανακοινωθέν:

«Τῇ 14 Μαΐου, οἱ συμμετέχοντες παρηκολούθησαν τὴν Λουθηρανικὴν Λειτουργίαν διὰ τὴν Ἑορτὴν τῆς Ἀναλήψεως, τὴν ὁποίαν ἐτέλεσεν ὁ Αἰδεσιμώτατος Ἐπίσκοπος (σ.σ. της Ευαγγελικής «Εκκλησίας» Κεντρικής Γερμανίας) Johann Schneider».

Αυτή η απαράδεκτη συγκρητιστική εκτροπή θα πρέπει να διακοπεί άπαξ δια παντός επί τέλους και οι οικουμενιστές Επίσκοποι να επιδείξουν επί τέλους πνεύμα συνέσεως.

Δεν νομιμοποιούνται να συνεχίζουν να διοργανώνουν ή να συμμετέχουν σε συμπροσευχές με αιρετικούς. Μπορεί να συνεχίσουν να πιστεύουν πως μπορούν να κοροϊδεύουν κατά πρόσωπο τον πιστό λαό, αλλά στο τέλος θα δώσουν λόγο στον Θεό.

Και ο Θεός δεν εμπαίζεται…

Για την ιστορία καταγράφεται πως:

«Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἐξεπροσωπήθη ὑπό τῶν: Σεβ. Μητρ. Κρήνης Kαθ. κ. Κυρίλλου (Οἰκ. Πατριαρχεῖον), Πανοσιολ. Διακόνου Εὐλογίου Τσάτσα, Κωδικογράφου τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου (Συγγραμματέως, Οἰκ. Πατριαρχεῖον), Πανοσιολ. Ἀρχιμ. Philip Hall (Πατριαρχεῖον Ἀντιοχείας), Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρ. Καθ. Χρυσοστόμου Νάσση (Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων), Ἐλλογιμ. Kαθ. Δρος Rade Kisić (Πατριαρχεῖον Σερβίας), Πανιερ. Μητρ. Ταμασοῦ καί Ὀρεινῆς Δρος κ. Ἠσαΐου (Ἐκκλησία τῆς Κύπρου), Σεβ. Μητρ. Περιστερίου Καθ. κ. Γρηγορίου, (Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος), Ἐλλογιμ. κ. Jerzy Betlejko (Ἐκκλησία Πολωνίας), Ἐλλογιμ. Καθ. Δρος Nathan Hoppe (Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας), Αἰδεσιμολ. Πρεσβ. Δρος Václav Ježek (Ἐκκλησία Τσεχίας καί Σλοβακίας) καί τῶν Συμβούλων Θεοφιλ. Ἐπισκόπου Χααψάλου κ. Δαμασκηνοῦ (Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον – Αὐτόνομος Ἐκκλησία τῆς Ἐσθονίας), Ἐλλογιμ. Δρ. Jelisei Heikkilä (Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον – Αὐτόνομος Ἐκκλησία τῆς Φινλανδίας), Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρ. Στεφάνου Χρυσάνθου (Ἐκκλησία τῆς Κύπρου) καὶ Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρ. Καθ. Δρος Δημητρίου Μπαθρέλλου (Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος)».

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου