Η πρώτη επίσκεψη Μαρωνίτη Πατριάρχη στην Ελλάδα!!!! ΕΝΑΣ ΚΑΡΔΙΝΑΛΙΟΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ

 

Η πρώτη επίσκεψη Μαρωνίτη Πατριάρχη στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε από τις 15 έως τις 19 του μηνός (Οκτωβρίου 2026).

Στην Ελλάδα βρέθηκε ο Μαρωνίτης Πατριάρχης, Καρδινάλιος Μαρ Μπεσάρα Μπούτρος αλ-Ράι (ο επικεφαλής της “Μαρωνίτικης Καθολικής Εκκλησίας”(;;) με έδρα τον Λίβανο), συνοδευόμενος από υψηλόβαθμους κληρικούς (όπως τον επίσκοπο Γιουσέφ Σουέιφ και τον αρχιεπίσκοπο Σαλίμ Σαφίρ) και άλλους παράγοντες.

Ο Πατριάρχης επισκέφθηκε το Άγιον Όρος (συμπεριλαμβανομένων των Καρυών και μονών όπως η Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας και το Βατοπέδι), πραγματοποιώντας θρησκευτικό προσκύνημα.

Συναντήθηκε με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμο (στην πρώτη ιστορική συνάντηση των δύο ηγετών), καθώς και με τον Καθολικό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Θεόδωρο Κοντίδη. Τέλεσε επίσης Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή παρουσία της κοινότητας των Μαρωνιτών και λιβανικών φορέων.Επισκέφθηκε την περιοχή της Κορίνθου (ακολουθώντας τα βήματα του Αποστόλου Παύλου) στο πλαίσιο επαφών για θρησκευτικό τουρισμό και πολιτιστική συνεργασία.

Τι είναι οι Μαρωνίτες.

Οι Μαρωνίτες είναι μέλη μίας ιστορικής χριστιανικής κοινότητας και μίας από τις μεγαλύτερες Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες (Sui Iuris) στον κόσμο, γνωστή ως Μαρωνιτική Εκκλησία (Maronite Church). Πρόκειται για μία από τις παλαιότερες χριστιανικές κοινότητες της Μέσης Ανατολής, με κέντρο της τον Λίβανο.

1.      Προέλευση και Ιστορία

Η κοινότητα πήρε το όνομά της από τον Άγιο Μάρωνα (4ος–5ος αιώνας μ.Χ.), έναν Σύρο ασκητή και μοναχό που έζησε κοντά στον ποταμό Ορόντη (στη σημερινή Συρία).

 Λόγω θρησκευτικών διώξεων και των αραβικών κατακτήσεων κατά τον 7ο αιώνα, οι οπαδοί του Αγίου Μάρωνα κατέφυγαν στα δυσπρόσιτα ορεινά του Όρους του Λιβάνου, όπου διατήρησαν την αυτονομία και τη θρησκευτική τους ταυτότητα.

Πρώτος Πατριάρχης τους θεωρείται ο Άγιος Ιωάννης Μάρων (τελη 7ου αιώνα), ο οποίος οργάνωσε την Εκκλησία και την κοινότητα.

Οι Μαρωνίτες αποκόπηκαν από την Ορθοδοξία και ακολούθησαν την αίρεση του Μονοθελητισμού. Μια αίρεση που αντιμετωπίστηκε μετά από τους αιματηρούς αγώνες του γίγαντα της Ορθοδοξίας Αγίου Μάξιμου του Ομολογητή, και τέλος καταδικάστηκε κατά την ΣΤ’ Οικουμενική Σύνοδο το 680. Και πού κατέληξαν εν τέλει οι αιρετικοί Μαρωνίτες; Μα με τους παπικούς καθώς αναγνώρισαν την πνευματική πρωτοκαθεδρία της Ρώμης και ενώθηκαν εν τέλει μαζί τους με τη Σύνοδο της Φλωρεντίας.

Είναι κατά κάποιο τρόπο μία ακόμη Ουνιτική εκδοχή, ένας ακόμη πράκτορας των Καθολικών σε Ορθόδοξη χώρα, οι οποίοι σπέρνουν τα δηλητήριά τους σε ψυχές χριστιανών οδηγώντας τους στην αποκοπή από το Σώμα της Εκκλησίας μας.

 Οι Μαρωνίτες βρίσκονται σε πλήρη κοινωνία με την Ρωμααιοκαθολικούς  (αποδέχονται την αυθεντία του Πάπα της Ρώμης). Είναι η μόνη Ανατολική Εκκλησία που είναι πλήρως ενωμένη με τη Ρώμη χωρίς να έχει αντίστοιχο «σχισματικό» ή αμιγώς Ορθόδοξο κλάδο εκτός αυτής. Παρότι αναγνωρίζουν τον Πάπα, διατηρούν το δικό τους ανατολικό-συριακό λειτουργικό τυπικό (Δυτικό Συριακό Τυπικό).

Η ιστορική λειτουργική τους γλώσσα είναι η Συριακή (διάλεκτος της Αραμαϊκής, της γλώσσας που μιλούσε ο Χριστός), αν και σήμερα η Θεία Λειτουργία τελείται κυρίως στα Αραβικά με αρκετά συριακά στοιχεία.

Γεωγραφική Κατανομή και Κοινότητες

Αποτελούν την ισχυρότερη και πολυπληθέστερη χριστιανική κοινότητα του Λιβάνου. Σύμφωνα με το πολιτικό σύστημα του Λιβάνου (Εθνικό Σύμφωνο του 1943), ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας του Λιβάνου είναι πάντα υποχρεωτικά Μαρωνίτης Χριστιανός. Υπάρχει μια ιστορική και αναγνωρισμένη κοινότητα Μαρωνιτών στην Κύπρο (από τον 8ο–12ο αιώνα), η οποία αποτελεί μία από τις επίσημες θρησκευτικές ομάδες της Κυπριακής Δημοκρατίας (με δικό της αντιπρόσωπο στη Βουλή των Αντιπροσώπων). Λόγω των πολέμων και της οικονομικής μετανάστευσης (ειδικά από τον 19ο αιώνα έως σήμερα), εκατομμύρια Μαρωνίτες ζουν στη Βόρεια και Νότια Αμερική (π.χ. Βραζιλία, Αργεντινή, ΗΠΑ), την Αυστραλία και την Ευρώπη.

 

Η Παρουσία στην Ελλάδα

Αν και στην Ελλάδα δεν υπάρχει πολυάριθμη αυτόχθονη κοινότητα όπως στην Κύπρο, η παρουσία τους είναι υπαρκτή και δυναμική. Στην Αθήνα ζει ένας σημαντικός αριθμός Μαρωνιτών (κυρίως από τον Λίβανο και την Κύπρο), οι οποίοι εξυπηρετούνται λατρευτικά από την ενορία τους και τον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στη στενή συνεργασία με την Καθολική Αρχιεπισκοπή Αθηνών.

 Εκκλησιαστικά, η κοινότητα της Ελλάδας υπάγεται στον Αποστολικό Επισκέπτη των Μαρωνιτών (ο οποίος είναι συχνά ο Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου).

Λειτουργική Παράδοση & Ιδιαιτερότητες

Η Μαρωνιτική Εκκλησία έχει μια πλούσια και ιδιαίτερη πνευματικότητα. Η Θεία Λειτουργία τους (που ονομάζεται Κουρμπάνα - Qurbana) έχει τις ρίζες της στην αρχαία Εκκλησία της Αντιόχειας. Κατά τη διάρκεια της Αγίας Αναφοράς (της καθαγιαστικής ευχής της Θείας Ευχαριστίας), οι λέξεις του Μυστικού Δείπνου («Λάβετε φάγετε...») ψάλλονται υποχρεωτικά στη Συριακή/Αραμαϊκή γλώσσα, δηλαδή στη γλώσσα που μιλούσε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός.

Νάτα µας! Κύριοι. Ζάεφ – Τσίπρας, δήλωσαν: «γράφουµε ιστορία» (2/4/2019)

 

 

Ήταν µια “πατριωτική ευθύνη” η Συµφωνία των Πρεσπών, δήλωσε ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Ο Π. Καµµένος µε το κόµµα ΑΝΕΛ που συµµετείχε στην κυβέρνηση Τσίπρα – “ΣΥΡΙΖΑ” – ως υπουργός Εθνικής Άµυνας, είχε δηλώσει στα στελέχη της 1^ης Στρατιάς στη Λάρισα ότι θα αποσυρθεί από την κυβέρνηση, αν προχωρήσει για συµφωνία µε τα Σκόπια (13/12/2018). Αλλά…!

Η εφηµερίδα “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ” σε δηµοσίευµα τη Κυριακής 4/11/2018 αναφέρει ότι υπήρξε συνάντηση Τσίπρα - αρχιεπισκόπου Ιερωνύµου και συµφώνησαν να έχουν δύο δεσµευτικούς άξονες και οι δύο πλευρές. Δηλαδή η πολιτεία να µην αλλάζει το δηµοσιονοµικό Status quo των ιερέων, αλλά µε την προϋπόθεση να µην αντιδράσει η Εκκλησία στη Συνταγµατική αναθεώρηση και να κρατήσει χαµηλούς τόνους και ως προς το Σκοπιανό ζήτηµα και στη Συµφωνία των Πρεσπών που πρόκειται να υπογραφεί. Γι’ αυτό σταµάτησαν οι Μακεδονοµάχοι Δεσποτάδες, παπάδες, έπιασαν χειρόφρενο όλες εκδηλώσεις, διαµαρτυρίες  για το Σκοπιανό!

Στη Βουλή που συζητήθηκε το θέµα: η λεγόµενη κύρωση “Συµφωνία των Πρεσπών”, διήρκεσε τρεις ολόκληρες ηµέρες, αυτή πραγµατοποιήθηκε σε πολύ υψηλούς τόνους, οι οµιλήσαντες Βουλευτές- υπουργοί υπερέβησαν στους 200, µε τους υπέρ και τους κατά!

Ο Μητσοτάκης ως αντιπολίτευση τότε στην οµιλία του υπήρξε δριµύς και µε βροντερό τόνο επισήµανε: «Η Συµφωνία αυτή ανατρέπει µία πάγια εθνική στρατηγική. Εδώ και 140 χρόνια, η Ελλάδα ποτέ δεν επέτρεψε να µονοπωλήσει κάποιος τρίτος τον όρο Μακεδονία. Και δεν αναγνώρισε ποτέ διακριτική µακεδονική εθνότητα. Ποτέ…», και συνέχισε: «Εγώ δεν θα πω ποτέ “καλωσορίζω τον Μακεδόνα Πρωθυπουργό στη χώρα”. Περιµένω να το πείτε εσείς (προς τον Τσίπρα). Και από τον κύριο Αποστολάκη να υποδεχθεί τον µακεδονικό στρατό». Είπε, είπε και τι δεν είπε, και κατέληξε: «Φύγετε! Φύγετε, µαζί µε τους φόρους, τα δύο σας µνηµόνια, την αποτυχία σας. Αφήστε την Ελλάδα να αναπνεύσει και τους Έλληνες να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους».

Ο Τσίπρας στις εκλογές που ακολούθησαν, καταποντίστηκε. Ο Μητσοτάκης ανέλαβε τις τύχες της χώρας. Αυτά που είχε πει όµως πριν µερικούς µήνες,  όλα τα ξέχασε σαν να είχαν περάσει αιώνες.

Οι εκλογές έγιναν 7 Ιουλίου 2019. Ως Πρωθυπουργός τώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις 13 Νοεµβρίου 2019, “καλωσορίζει το Μακεδόνα Πρωθυπουργό” στη Θεσσαλονίκη. Μετά δέκα µήνες (16/9/2020), τον ξανά “καλωσορίζει τον Μακεδόνα Πρωθυπουργό” στο συνέδριο του Economist στο Λαγονήσι. Τώρα να µη χαθούµε κιόλας στους έξι µήνες που γίνεται το επίσηµο “καλωσόρισµα του Μακεδόνα Πρωθυπουργού” στην Αθήνα!

Την επιβεβαίωση ότι η Ελλάδα θα στηρίξει τη “Βόρεια Μακεδονία” για την Ευρωπαϊκή στήριξη και το ΝΑΤΟ.

Τί τα θυµάστε όλα αυτά, σαν να µας είπε ο κ. Μητσοτάκης, “περασµένα ξεχασµένα”. Τί και αν ακόµα είπε στον Τσίπρα – ΣΥΡΙΖΑ, ότι: «η κυβέρνηση σας αποδέχθηκε να είµαστε εµείς υποχρεωµένοι – επαναλαµβάνω: υποχρεωµένοι – να αποκαλούµε “Μακεδόνες” τους κατοίκους της χώρας αυτής. Και αυτό µας δεσµεύει νοµικά. Να το Χαίρεστε το erga omnes σας, κύριοι της κυβέρνησης. Να το Χαίρεστε!».

Τώρα, κ. Μητσοτάκη,  το χαίρεστε και εσείς, µαζί το χαίρονται και οι Σκοπιανοί πούρχονται στην Ελληνική Μακεδονία µας και µας προκαλούν τραγουδώντας και χορεύοντας, µας προσβάλουν και από πάνω µε την ανοχή σας. Εδώ έχει πλήρης εφαρµογή η λαϊκή ρήση: “Δώσε θάρρος στο χωριάτη να σου ανέβει στο κρεβάτι”. Το θάρρος που τους δώσαµε, έγινε θράσος, ώστε άρχισαν να διεκδικούν την ιστορία, τα σύµβολα και την πολιτιστική κληρονοµιά µας.

«Πληθυσμιακή κατάρρευση η Ελλάδα» (Έλον Μασκ)

 

 

Πριν δυόµισι χρόνια (15/4/2024) ο δισεκατοµµυριούχος Έλον Μασκ σε άρθρο του που ανάρτησε στη φιλική του ιστοσελίδα News Addicts, αναφέρει ότι η Ελλάδα απειλείται µε “πληθυσµιακή κατάρρευση”, καθώς όπως γράφει και είναι η πραγµατικότητα, “οι ξαφνικοί θάνατοι αυξάνονται και η γονιµότητα πέφτει”, και συνεχίζει: “Η Ελλάδα, το λίκνο του δυτικού πολιτισµού, βρίσκεται σε πορεία, ώστε να γίνει το πρώτο έθνος που θα πέσει θύµα της πολυδιάστατης ατζέντας πληθυσµιακής µείωσης από την παγκόσµια ελίτ”.

Αναφέρει συγκεκριµένες αιτίες για το φαινόµενο αυτό: “η καρδιακή ανεπάρκεια, τα εγκεφαλικά επεισόδια, οι θροµβώσεις και η εµφάνιση καρκίνου σε υγιείς νέους ανθρώπους έχουν προκαλέσει την εκτόξευση των ποσοστών θνησιµότητας σε νέους άνδρες και γυναίκες, έχουν προκαλέσει την κατακρήµνιση του δείκτη γεννήσεων, καθώς καταγράφεται ο χαµηλότερος αριθµός γεννήσεων εδώ και σχεδόν έναν αιώνα”.

Δεν είναι µόνο αυτά που αναφέρει ο Μασκ, αλλά υπάρχουν και άλλοι σοβαρότατοι παράγοντες όπως το στεγαστικό, εργασιακό, οικονοµικό, ασφαλιστικό και δεν υπάρχει ουδεµία κρατική στήριξη. Αντίθετα το κράτος φέρεται ως ανάλγητο στους νέους, διότι όταν διορίζεται κάποιος νέος εκπαιδευτικός, νοσηλευτής κ.λ.π., τον στέλνει να υπηρετήσει εκατοντάδες χιλιόµετρα µακριά. Αν ήταν ανύπαντρος, πώς να κάνει οικογένεια, µε έναν µισθό κοντά στο χιλιάρικο, τι να πληρώσει! Το ενοίκιο µε όλα τα υπόλοιπα ή την εν γένει διαβίωσή του; Και µε το φόβο την επόµενη χρονιά να βρεθεί και πάλι µε τη βαλίτσα στο χέρι εκατοντάδες χιλιόµετρα µακρύτερα. Αν έκανε το λάθος και παντρεύτηκε, ο γάµος είναι σχεδόν προδιαγεγραµµένος για διάλυση, διότι το βάσανο να επανέλθει ο “νοµάς” αυτός στον τόπο της καταγωγής, θα πρέπει να τα περάσει 10-15 χρόνια σε διαφορετικές πόλεις και περιοχές της χώρας.

Επίσκεψη Βαρθολομαιου στη Βουλγαρία -Μνημόνευση του σχισματικού Επιφανίου.

Φωτογραφία αρχείου

Επίσκεψη Βαρθολομαιου στη Βουλγαρία -Μνημόνευση του σχισματικού Επιφανίου

Μετά από πρόσκληση της Ιεράς Συνόδου της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στη φημισμένη Μονή της Ρίλας για την εορτή του Αγίου Ιωάννη της Ρίλας, του πιο αγαπημένου αγίου της Βουλγαρίας.

Συλλείτουργησε ο Πατριάρχης Δανιήλ και πλήθος Βούλγαρων ιεραρχών.

Κατά τη Μεγάλη Είσοδο, όταν οι προκαθήμενοι των Τοπικών Εκκλησιών μνημονεύουν τους άλλους προκαθήμενους με τους οποίους βρίσκονται σε κοινωνία, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος μνημόνευσε τον επικεφαλής της σχισματικής «Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας», Επιφάνιο Ντουμένκο, όπως φαίνεται στο 1:11:25 στην ζωντανή μετάδοση που δημοσίευσε η Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία:

Η Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν αναγνωρίζει την κανονικότητα της σχισματικής OCU και ως εκ τούτου δεν έχει έλθει σε κοινωνία μαζί της. Παρά το γεγονός ότι ήταν φιλοξενούμενος της Βουλγαρικής Εκκλησίας, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος επέλεξε να μην σεβαστεί αυτή τη στάση, αλλά μνημόνευσε τον Ντουμένκο.

Η τελετή μνήμης του Ντουμένκο αντιμετωπίστηκε με μερικές φωνές «Ανάθεμα!».

Σύμφωνα με πηγές που ήταν παρούσες στη Λειτουργία, όσοι φώναζαν απομακρύνθηκαν από την ομάδα ασφαλείας του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Όταν ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έφτασε στο Συνοδικό Μέγαρο στη Σόφια το Σάββατο, τον συνάντησε μια μικρή ομάδα διαδηλωτών που φώναζαν επανειλημμένα «ανάξιος!» 

Πριν από την επίσκεψή του, περισσότεροι από 2.000 κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας υπέγραψαν μια αίτηση ζητώντας την ανάκληση της πρόσκλησης προς τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, επικαλούμενοι την οικουμενιστική του στάση και την αντικανονική του παρέμβαση σε ζητήματα της Ουκρανικής Εκκλησίας.

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έκανε το ίδιο στο Βουκουρέστι τον περασμένο Οκτώβριο , τιμώντας τη μνήμη του Ντουμένκο, παρά το γεγονός ότι ήταν προσκεκλημένος της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία επίσης δεν έχει αναγνωρίσει την OCU. Αυτό αντιμετωπίστηκε επίσης με φωνές «ανάθεμα!».

orthochristian.com

 ΜΑΣ ..ΕΒΑΛΑΝ ΓΥΛΙΑ, ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ.

ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΤΗΚΕ ΑΓΡΙΑ Ο ΟΥΝΙΤΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

«ΑΝΑΞΙΟΣ» φώναζαν πιστοί κατά την άφιξη του πατριάρχη Βαρθολομαίου.

---

ΓΙΑΤΙ & ΠΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΥΝΕΧΩΣ ΧΡΕΟΚΟΠΟΥΣΕ

 

 

(Μια -συνοπτική- βαθιά  έρευνα)

Άγνωστες πτυχές, γεγονότα, χρονολογίες, ονόµατα.

 

 

 

«Δώστε µου τον έλεγχο του νοµίσµατος

µιας χώρας και δεν µε νοιάζει ποιος κάνει

τους νόµους της» 

(Μayer Amshell Rothschild)

 

‘’ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΑ ΤΑ ΧΡΕΗ

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ’’                                                                                                                                                      

Με αυτές τις λέξεις άρχισε πριν 174 χρόνια, να γράφει τη µελέτη του δηµοσίου χρέους της Ελλάδος ο Γάλλος Casimir Leconte  και 57 χρόνια αργότερα ο καθηγητής της Δηµόσιας οικονοµίας στο Πανεπιστήµιο Αθηνών Ανδρέας Ανδρεάδης σε βιβλίο του που κυκλοφόρησε το 1904 µε τον ίδιο τίτλο.

Από τότε πέρασαν εκατόν εβδοµήκοντα τέσσερα (174) χρόνια, χωρίς ν’ αλλάξει τίποτα, παραµένοντας «µαύρη κι άραχνη η ιστορία των εθνικών µας δανείων».

- Πληρώσαµε δάνεια, τα οποία δε λάβαµε ποτέ.

- Πληρώσαµε µέχρι και 200 φορές πάνω την αξία τους.

- Πληρώσαµε δάνεια για πράγµατα που χύσαµε το αίµα µας, για να τα αποκτήσουµε!

- Πληρώσαµε αποζηµιώσεις στους Οθωµανούς που µας είχαν σκλαβωµένους τέσσερις αιώνες.

- Πληρώσαµε πεντέµισυ (5.410) χιλιάδες για το βαυαρογερµανικό στρατό – καµαρίζα του Όθωνα – που εξαιτίας τους έµειναν νηστικοί, άνεργοι και απελπισµένοι οι Έλληνες που πολέµησαν στο Εικοσιένα.

- Πληρώσαµε, πληρώσαµε, πληρώσαµε…

Ο ελληνικός λαός πλήρωσε πολλά, χωρίς την παραµικρή διαµαρτυρία, εργαζόµενος άοκνα και αγόγγυστα, από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους. Απ’ αυτό επωφελήθηκαν οι “φίλοι µας” Φραγκολεβαντίνοι αιµοσταγείς, κλέφτες, Τραπεζίτες, τοκογλύφοι, µεγάλοι οµολογιούχοι και µία αδίστακτη οικονοµική πολιτική ελίτ.

Αν σκεφθούµε ότι από το 1991 έως το 2014 η “Ψωροκώσταινα” (Ελλάδα) πλήρωσε 785,50 δις ευρώ σε τοκοχρεολύσια, υπολογίστε τι πληρώσαµε στα 200 χρόνια!

Οι Ευρωπαίοι “σωτήρες µας” µας παρουσιάζουν ότι είµαστε απείθαρχος και ατίθασος λαός, τεµπέληδες, µπαταξήδες και δεν πληρώνουµε τις υποχρεώσεις µας. Είµαστε καλοπερασάκηδες και µας αξίζουν οι άσεµνες χειρονοµίες που χρησιµοποιούσαν τα διάφορα “Focus” (αγάλµατα των προγόνων), για να µας προσβάλουν.

  Η κακοδαιµονία αυτής της χώρας ξεκινάει από το 1824 µε το πρώτο ληστρικό δάνειο, το λεγόµενο «δάνειο της ανεξαρτησίας», και συνδέονταν στενά µε την αδίστακτη τοκογλυφική εκµετάλλευση του τόπου, από το ξένο χρηµατιστηριακό κεφάλαιο, εκµετάλλευση, η οποία, παρά τις διαφορετικές µορφές, συνεχίζεται αµείωτη µέχρι σήµερα και έχει τραγικά επιδεινωθεί µε τη σηµερινή βαθύτατη κρίση που βιώνουµε.

Στις παρακάτω αναλύσεις θα διαβάσετε απίστευτα οικονοµικά στοιχεία που θα σας βοηθήσουν, να βγάλετε συµπεράσµατα. Γιατί τα “πειθήνια όργανα” των διεθνών τοκογλύφων, όπως το “Focus”, η ”Bild” κ.α. δεν έχουν σταµατήσει ούτε λεπτό να συκοφαντούν την Ελλάδα!

Εάν βγάλουµε τις ηµεροµηνίες, θα νοµίζει κανείς ότι όλα αυτά αναφέρονται στην κατοπινή εποχή.

Το δάνειο που µας έδωσαν οι “φίλοι” µας, ποτέ δεν έφθασε στην Ελλάδα. Ο Μπεντζαµέν Κωστάν είπε από το βήµα της Βουλής: «… Αντί να στέλνουµε τα ποσά στην Ελλάδα, θα ήταν απλούστερο να τα στέλναµε κατ’ ευθείαν στο Μόναχο, για να µην κάνουν το µεγάλο γύρο από το Παρίσι στην Ελλάδα κι από την Ελλάδα στη Βαυαρία… ».

Για τις εξοπλιστικές παραγγελίες άχρηστου πολεµικού υλικού που αποφάσισαν χουβαρδάδικα, να µας δώσουν οι … σωτήρες µας, είπε ο Σπυροµήλιος υπουργός των Στρατιωτικών στη Γερουσία (3/3/1860): «Μας πάσαραν όλη τη σκαρταδούρα που είχαν… Τα πολεµοφόδια και αι αποσκευαί – είπε – συνέκειντο εξ όσων αχρήστων πραγµάτων περιείχον αι αποθήκαι και τα οπλοστάσια του Μονάχου…».

Καράβια επίσης που πληρώθηκαν σε Αγγλία και Αµερική, άλλα δεν παρελήφθησαν και άλλα µπατάρησαν καθ’ οδόν.

Δηµεύτηκε η δηµόσια περιουσία και τα κρατικά έσοδα ως εγγύηση των δανείων.

Οι τρεις µεγάλες Δυνάµεις (Αγγλία, Ρωσία, Γαλλία) – η Τρόικα της εποχής – που µας… αγαπούσαν, εγγυήθηκαν, ώστε να πάρουµε δάνειο από τον τοκογλυφικό οίκο Ρότσιλντ, αλλ’ αυτό κατακρατήθηκε από τη δανειοδότρια τράπεζα στο εξωτερικό και ένα υπόλοιπο σπαταλήθηκε από το βασιλιά Όθωνα για έξοδα του … βαυαρικού στρατού (πάλι οι Γερµανοί στη µέση).

Όλες αυτές οι κλεψιές, απατεωνιές και ληστρικές µεθοδεύσεις, µε τις οποίες έµπλεξε η Ελλάδα από την πρώτη ηµέρα της απελευθέρωσής της, µέχρι σήµερα σε κάνουν να τρελαίνεσαι.

ΔΑΝΕΙΑ

Τα δύο πρώτα δάνεια έγιναν στην Αγγλία. Το πρώτο το 1824 (3 Φεβρουαρίου) ποσού 800.000 λιρών υποθηκεύοντας όλα τα εθνικά κτήµατα και τα δηµόσια έσοδα. Απ’ αυτό µας δόθηκε το 59% του ποσού, διότι αφαιρέθηκαν τοκοχρεολύσια δύο ετών, µεσιτεία, έξοδα σύµβασης και προµήθεια (µίζες). Μετά απ’ όλα αυτά στην Ελλάδα έφθασαν 348.000 λίρες.

Το δεύτερο έγινε ένα χρόνο αργότερα και ανέλαβε, να µας “εξυπηρετήσει” ο τραπεζιτικός οίκος αδελφών Ρικάρδο, µε ονοµαστικό κεφάλαιο 2.000.000 λιρών. Επιβαρύνθηκε µε περισσότερο τόκο, αφού µας δόθηκε το 55% (1.100.000 λίρες) δεδοµένου ότι παρακρατήθηκαν 284.000 λίρες για προκαταβολή τόκων δύο ετών, χρεολύσια, προµήθεια και άλλες δαπάνες. Απ’ τα εναποµείναντα διατέθηκαν 212.000 για αναχρηµατοδότηση του πρώτου δανείου και για την αγορά όπλων από τη Γερµανία (77.000 λίρες). Όπως έγραφαν οι Τάιµς µας «πάσαραν στην Ελλάδα όλη την σκαρταδούρα… Τα κανόνια ήταν τόσο προχειροκατασκευασµένα που µε την πρώτη βολή έσπαζαν οι κυλιβάντες» (Τάιµ του Λονδίνου). Δόθηκαν επίσης 160.000 λίρες για παραγγελία 6 ατµοκίνητων πλοίων, – από τα οποία µόνο τα 3 έφθασαν στην Ελλάδα –, 155.000 λίρες για τη ναυπήγηση δύο φρεγατών σε ναυπηγεία της Νέας Υόρκης και µόνο µία ήρθε στην Ελλάδα. Και τελικά έφθασαν στη χώρα µόνο 232.558 λίρες. Το 1854 χρωστούσαµε στους Εγγλέζους κεφαλαιούχους πάνω από… οκτώ εκατ. λίρες!

 Όλα αυτά µας θυµίζουν τα συµβαίνοντα τα τελευταία σαράντα χρόνια µε κείνα τα υποβρύχια που γέρνουν, ελικόπτερα που παραλάβαµε τα µισά κι αυτά παροπλισµένα και πολλά άχρηστα όπλα που αγοράστηκαν  γεµίζοντας τις αποθήκες…. κ.α.;

Αναλαµβάνοντας ο Καποδίστριας Κυβερνήτης (Ιανουάριος 1828) τα δηµόσιο ταµείο ήταν άδειο. Τα δύο ληστρικά «δάνεια της ανεξαρτησίας» που πήρε η χώρα µας µε υποθήκη τα “εθνικά κτήµατα”… είχαν κάνει φτερά. Για την οικοδόµηση όµως του Κράτους, την κάλυψη των άµεσων υποχρεώσεων και για την εκκίνηση του µηχανισµού της οικονοµίας χρειάζονταν χρήµατα ,γι’ αυτό στην Δ΄ Εθνική Συνέλευση του Άργους 11/7 – 6/8/1829 ζήτησε να εγκρίνει η Σύναξη τη λήψη δανείου.

Τις 27 Σεπτεµβρίου 1831 ο Καποδίστριας δολοφονείται, χωρίς να προλάβει να εξασφαλίσει κάποια συµφωνία για το δάνειο.

Οι τρεις “σωτήριες” Μεγάλες Δυνάµεις (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία) – η ΤΡΟΪΚΑ της εποχής εκείνης –, που µας φόρτωσαν, χωρίς να µας ρωτήσουν, ένα άµυαλο παιδαρέλι (17 χρόνων) για Βασιλέα της χώρας µας, ανέλαβαν τη διαπραγµάτευση µε τους Ρότσιλντ πάµπλουτους τραπεζίτες του Παρισιού για την έκδοση ενός δανείου 60.000.000 φράγκων µε την εγγύησή τους (25 – 7/5/1832).

Τα παρατιθέµενα στοιχεία που όντως σκανδαλίζουν, αποκαλύπτουν το … «γνήσιο» ενδιαφέρον των «φίλων» και «σωτήρων» µας, οι οποίοι δε διστάζουν, κάνοντας απρεπείς κινήσεις, να µας δείχνουν το … δάχτυλό τους.

Ας δούµε πώς µας βούλιαξαν οικονοµικά και δεν µπορέσαµε από τότε να ανασάνουµε.

Το φραγκοδάνειο των 60 εκατ. ισοδυναµούσε µε 63.924.559 δραχµές, εκείνο τον καιρό. Το αγόρασαν οι Ρότσιλντ στο 94%, πήρανε και 2% µεσιτεία και µαζί µε “άλλα τινά ωφελήµατα” βούτηξαν 6.986.013 δραχµές.

Αφαιρώντας απ’ αυτές τόκους και χρεολύσια που πληρώσαµε έως τις 31 Δεκεµβρίου 1843 (33.080.795 + 6.986.013) κράτησαν συνολικά 40.066.808 δρχ.

Να που “σπαταλήσαµε” τα υπόλοιπα

α) Στην Τουρκία για αποζηµίωση, γιατί τους διώξαµε! – Ἐτσι τα κανόνισαν οι τρεις µεγάλες Δυνάµεις “ΤΡΟΪΚΑ”, δίχως να µας ρωτήσουν: 12.531.174 δρχ.

β) Για πληρωµή παλαιών χρεών 2.238.559 δρχ.

γ) Για έξοδα της αντιβασιλείας (µισθοί, οδοιπορικά, έπιπλα): 1.397.654 δρχ. Σύνολον 16.167.387 δρχ.

Άµα αφαιρέσουµε αυτά τα ποσά απ’ όσα πήραµε, θα βρούµε πως όλα κι όλα µας µείνανε 7.690.360 δρχ. Πάλι καλά, ίσως πείτε. Μη βιάζεστε. Κρατάτε τώρα την ανάσα σας, να δούµε τι µας στοίχησε ο βαυαρικός στρατός που µας τον έστειλε η Γερµανία µαζί µε το βασιλικό “δώρο”, τον Όθωνα.

Ο βαυαρικός στρατός µας κόστισε:

α) Για οπλισµό, συντήρηση, µισθούς και έξοδα:  2.746.067 δρχ.

β) Για ετήσια συντήρησή του στην Ελλάδα  1.784.283 δρχ.

γ) Για έξοδα µεταφοράς στην επιστροφή;   217.700 δρχ.

Σύνολον 4.748.050 δρχ.

Από τα επίσηµα στοιχεία του Strong, φαίνεται ότι ήρθαν στην Ελλάδα, σαν «εθελοντές» 5.410 στρατιώτες και αξιωµατικοί. Οι 3.345 ήταν Βαυαροί, οι 1.440 από διάφορα γερµανικά κρατίδια, και οι υπόλοιποι διάφορα µαζέµατα. Στοίχισαν όλοι αυτοί, από το 1832 έως το 1835, στο Ελληνικό Κράτος – κατά τον Υπουργό Στρατιωτικών Σµάλτς – 20.087.978 δρχ.

Κάνοντας έναν υπολογισµό, βρίσκουµε ότι αυτό το δάνειο που µας έδωσαν, για να µας βοηθήσουν, όχι µόνο δεν έφτασε, να πληρώσουµε όλα τα παραπάνω, αλλά ξοδέψαµε και 17.145.664 δρχ. απ’ αυτά που πλήρωνε ο φορολογούµενος πάµφτωχος Έλληνας.

Ο κ. Κρέµος έγραφε: «Οι πλείστοι εκ των πτωχών, πλούσιοι εγένοντο… το πάγαιναν γαϊτάνι οι βαυαρέζοι… τρώγανε, πίνανε και πληρώναµε εµείς οι φτωχοί, µα χουβαρντάδες».

Ο Α. Χαλκιόπουλος από τότε φώναζε και δεν τον άκουγε κανείς: «Οι Βαυαροί πρώτοι, µας έδωκαν το παράδειγµα της καταχρήσεως, του σφετερισµού και της σπατάλης των δηµοσίων.

Η χρήσις του δανείου των 60 εκατοµµυρίων ήτο ζωηρά εικών, εις τα όµµατα των Ελλήνων, σπατάλης ανηκόστου. Βαυαροί διαχειριζόµενοι δηµόσια χρήµατα έκλεπταν και δια να µη καταδιωχθώσιν, εξεδιώκοντο κρυφά εις την αλλοδαπήν. Είς εξ αυτών ήτο και ο Βαυαρός δικαστής Στρατοµάιερ, όστις µεταφερθείς υπό συνοδείαν Βαυαρών εις Ναύπλιον και εκεί επιβιβασθείς εις πλοίον ξένης δυνάµεως, ανεχώρησε δια την Τεργέστην, όπως αποφύγη η Βασιλεία την εντροπήν της, επί κλοπή καταδίκης δικαστού Βαυαρού». (Δεν ξέρω. Μήπως µας θυµίζει λίγο Χριστοφοράκο;…).

Και το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι, ενώ το 1843, µε τη λήξη του δανείου, είχαµε προπληρώσει – µας τα κράτησαν – ως τότε για τόκους και χρεολύσια 33.080.795 δρχ., χρωστούσαµε επί πλέον στις τρεις µεγάλες Δυνάµεις 66.842.126 και 46 λεπτά για την ακρίβεια. Ω Ελλάς, το µεγαλείο σου…

Οι “Φίλοι - Προστάτες” µας, ώρισαν µια επιτροπή ελέγχου της οικονοµίας (µήπως µας θυµίζει εποχή Τρόικας;) επιβάλλοντας συγχρόνως τη χρησιµοποίηση όλων των εθνικών πόρων για την αποπληρωµή των δανείων.

Τελικά η καθαρή εισροή, από τα δάνεια, για την Ελλάδα ήταν µόλις 14,20%. Στο τέλος του 1859 η Ελλάδα χρωστούσε υπερτριπλάσια των όσων λογιστικά είχε επωφεληθεί από τα δάνεια.

Ερχόµαστε στην Τρικουπική περίοδο, όπου ένας έµπιστος των ανακτόρων κυριαρχούσε στο Ελληνικό Δηµόσιο. Ήταν ο Α. Συγγρός, ο άνθρωπος που µε δανειακή πρόσοδο εκτελούσε πολλά δηµόσια έργα (Ισθµός Κορίνθου, σιδηρόδροµος Λαυρίου, Θεσσαλίας κλπ.). Ήταν ο υπερεργολάβος µε ό,τι αυτό σηµαίνει (µήπως κάτι ως το  σήµερα µας πάει στο µυαλό µας;).

Το δηµόσιο χρέος διογκώθηκε από τα έξι (6) ληστρικά δάνεια του Τρικούπη. Έτσι, µέχρι το 1897, ο συνολικός δανεισµός µας έφθασε στα 770 εκ. γαλλικά φράγκα, από τα οποία “στο χέρι πήραµε” 389 εκ. γαλλικά φράγκα, δηλαδή µόλις το 50,50%, ακολουθώντας τη συνηθισµένη τακτική: υπογράφουµε στους τοκογλύφους “γραµµάτια” παίρνοντας τελικά, µόλις, τα µισά, ενώ, όπως είναι φυσικό, τοκοχρεολύσια… τρέχαν!

Έτσι το 1898 η Ελλάδα υποχρεώνεται από το Διεθνή Οικονοµικό Έλεγχο σε νέο δανεισµό 150 εκ. φ. (κάτι σαν τα 110 δις που πήρε ο Γεώρ. Παπανδρέου) απ’ τον οποίο το 62% καταβλήθηκε ως… αποζηµίωση στην Οθ. Αυτοκρατορία (Τουρκία) κυρίως για την παραχώρηση της Θεσσαλίας αλλά και για πολεµική αποζηµίωση µετά τη στρατιωτική πανωλεθρία µας το 1897. Το 15% χρησιµοποιήθηκε για κάλυψη των ελλειµµάτων, το 20% στο κυµαινόµενο χρέος και το 3% στα έξοδα έκδοσης.

Τον επόµενο αιώνα (1900-1932) παρά τις επιτυχίες της εξωτερικής πολιτικής, ο µεν ιδιωτικός τοµέας αναπτύσσεται, ο δε κρατικός υποχωρεί, γι’ αυτό συνεχίστηκε ο εξωτερικός δανεισµός, αυξάνοντας το δηµόσιο χρέος και τούτο, διότι η Ελλάδα αντιµετώπισε το Μακεδονικό ζήτηµα και από το 1912 το Βαλκανικό.  

Την περίοδο αυτή συνάφτηκαν τέσσερα εξωτερικά δάνεια (1910 – 76 εκ. φράγκα / και 1914 – 335 εκ. φράγκα.) συνολικού ύψους 521 εκ. φράγκα. Τα χρήµατα χρησιµοποιήθηκαν στην εξυπηρέτηση των προηγούµενων δανείων (από τότε, ήταν αυτό της µόδας, οι πληρωµές των παλαιών να εξοφλούνται µε νέο δάνειο).