Ἡ ὑποδούλωσις τῆς Ἐκκλησίας εἰς τὰς πολιτικὰς σκοπιμότητας ὡς κίνητρον τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

 

Τοῦ κ. Nicolò Ghigi, ὑποψ. διδάκτορος, Scienze dell’ Antichitá, Πανεπιστήμιον Ca Foscari, Venezia

  Σεβαστοὶ πατέρες, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί,

 Τὸ παρὸν συνέδριο, στὸ ὁποῖο ἔχω τὴν τιμὴ νὰ συμμετέχω, τονίζει τὶς σκοτεινὲς συσχετίσεις ἀνάμεσα στὶς προσπάθειες ὑπονομεύσεως τῆς Ὀρθοδοξίας ἐκ τῶν ἔσω, μέσῳ τῆς παναιρέσεως τοῦ οἰκουμενισμοῦ, καὶ στὰ στρατηγικὰ συμφέροντα ὁρισμένων παγκόσμιων δυνάμεων γιὰ τὸν ἀφανισμὸ αὐτοῦ ποὺ οἱ ἴδιες θεωροῦν ὡς ἕνα ἁπλό γεωπολιτικὸ χῶρο, δηλαδὴ τὸν ὀρθόδοξο χῶρο.

  Ἡ σχέσις μεταξὺ οἰκουμενισμοῦ καὶ πολιτικοῦ συμφέροντος, γιὰ νὰ μιλᾶμε εἰλικρινά, συνοδεύει αὐτὴν τὴν αἵρεσιν ἀπὸ τὴν γέννησί της· ἀκόμη καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν γέννησι τοῦ κυρίως λεγόμενου οἰκουμενισμοῦ, μποροῦμε νὰ παρατηρήσουμε ὅτι ἡ πολιτικὴ ἐξουσία ἦταν συχνὰ ἕτοιμη νὰ ἀπεμπολήσῃ τὴν ὀρθόδοξη πίστι στὸ ὄνομα τοῦ στρατηγικοῦ συμφέροντος.

  Γιὰ νὰ κατανοήσουμε τὰ λίγα παραδεί­γματα ποὺ σκοπεύω νὰ σᾶς παρουσιάσω, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ κάνουμε μία προκαταρκτικὴ διάκρισι. Ὀφείλουμε πράγματι νὰ διακρίνουμε τουλάχιστον τρία εἴδη οἰκουμενισμοῦ, τὰ ὁποῖα – παρόλο ποὺ συνεργάζονται καὶ συχνὰ συγχέονται – εἶναι καρπὸς διαφορετικῶν ἰδεολογιῶν καὶ ἐπιδιώκουν διαφορετικούς στόχους.

  Τὸ πρῶτο εἶναι ὁ ὀνομαζόμενος ἱστορικὸς οἰκουμενισμός, δηλαδὴ ἐκεῖνος ποὺ ἐφαρμόστηκε πρὶν ἀπὸ τὴν ἔναρξι τοῦ οἰκουμενισμοῦ ὡς ἰδεολογίας καὶ θεολογίας κατὰ τὸν εἰκοστὸ αἰῶνα. Πρόκειται γιὰ τὸν διάλογο μεταξὺ χριστιανικῶν ὁμολογιῶν, ποὺ ἀπέβλεπε στὴν ἀναζήτηση συμφωνιῶν, κυρίως χρήσιμων γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση κοινῶν ἐχθρῶν.

  Μποροῦμε νὰ ἀναφέρουμε μερικὲς περιπτώσεις ποὺ ἀφοροῦσαν ἄμεσα τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὅπως τὶς προσπάθειες διαλόγου μὲ τοὺς Καλβινιστὲς ἐπὶ Πατριάρχου Κυρίλλου Λουκάρεως γιὰ ἀντιλατινικὸ σκοπό· ἐκεῖνες μὲ τοὺς Ἀγγλικανούς «μὴ ὁρκιζομένους» (Non-jurors) ποὺ διεξήχθησαν ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσαλύμων καὶ τὴ Ρωσσικὴ Ἐκκλησία στὰ τέλη τοῦ 17ου αἰώνα, καὶ τὶς προσπάθειες ἑνώσεως τῆς Ρωσσικῆς Ἐκκλησίας μὲ τοὺς Παλαιοκαθολικοὺς τὸ 1875, πάντοτε μὲ σκοπὸ τὴν ἀντιπαράθεσι πρὸς τὸν παπισμό.

ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΑΣΤΡΟΠΕΛΕΚΙ. 

ΣΗΚΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΦΟΝ ΣΟΥ ΑΒΒΑ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΓΕΙΡΕΙΣ ΤΟΝ ΠΙΣΤΟΝ ΛΑΟΝ ΣΕ ΑΓΩΝΕΣ ΑΝΟΡΘΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΥΠΝΟΙ ΚΑΙ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΥΠΝΟΝ ΒΑΡΟΥΧΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ ΑΠΟ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΑΝΟΡΘΩΣΕΩΣ. 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΘΕΥΔΕΙ. 

ΠΥΡΣΟΣ ΟΥΔΑΜΟΥ.

Η ΙΕΡΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΝΑ ΑΠΛΩΘΕΙ ΠΑΝΤΟΥ.

ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΓΙΑΣΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΟΞΑΣΤΕΙ Η ΑΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ.

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΓΕΡΓΕΣΗΝΩΝ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(Κήρυγμα στο Κορφοβούνι, στις 24/7/2005)

Τι τραβάει την καρδιά σου;

Σήμερα το Ευαγγέλιο μας μίλησε για ένα θαύμα του Χριστού. Πήγε στη χώρα των Γερσεσηνών και βρήκε δύο δαιμονιζομένους, οι οποίοι είχαν μέσα τους πολλά δαιμόνια. Τα δαιμόνια αναγνωρίζοντας τον Χριστό, καταλαβαίνοντας ότι είναι ο Κύριος του κόσμου, άρχισαν να τον παρακαλούν να μη τα στείλει στην κόλαση «προ καιρού». Πριν έλθει η ημέρα της δευτέρας Παρουσίας. Τότε που θα πάνε υποχρεωτικά στην κόλαση.
Τον παρεκάλεσαν να τους επιτρέψει -αν τα διώξει από τους ανθρώπους- να πάνε στα γουρούνια. Εκεί έβοσκε μια μεγάλη αγέλη γουρούνια. Ο Χριστός τους επέτρεψε. Βγήκαν τα δαιμόνια, μπήκαν στα γουρούνια και αυτά σαν να παλάβωσαν, ώρμησαν στη θάλασσα και πνίγηκαν όλα.
Πρόκειται για θαύμα από τα μεγαλύτερα που μπορεί να φαντασθεί κανείς. Γιατί βλέπει ότι αυτά που φοβόμαστε και μερικές φορές τα τρέμουμε -τα μάγια και τον διάβολο- μπροστά στον Χριστό είναι ένα φύσημα. Και αν έχουμε μυαλό, δεν ακουμπάμε ποτέ τη ζωή μας, το μέλλον μας, την ευτυχία μας, πάνω στο διάβολο και στα έργα του. Αλλά ακουμπάμε πάνω στον Χριστό.
Όμως οι άνθρωποι της περιοχής εκείνης, που είδαν ότι πνίγηκαν τα γουρούνια τους, τα οποία ήταν για τον καθένα τους χρήμα, βγήκαν από την πόλη, βρήκαν τον Χριστό και του είπαν:
-Σε παρακαλούμε, πήγαινε κάπου αλλού, γιατί μας είσαι ζημία.

Ο ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ ΣΕ ΑΜΟΚ:

ΚΗΡΥΞΕ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ 

ΟΜΑΔΑ ΕΞΙ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ.

Η Αγία Έδρα με μια πρωτοφανή για τα χρονικά του Βατικανού απόφαση του Πάπα Λέοντος κήρυξε επισήμως την Αδελφότητα του Αγίου Πίου Ι΄ (SSPX) σε κατάσταση σχίσματος και ανακοίνωσε τον αφορισμό έξι επισκόπων, κατόπιν των μη εγκεκριμένων επισκοπικών χειροτονιών που πραγματοποίησε η συγκεκριμένη ομάδα.

Με διάταγμα που εκδόθηκε από το Δικαστήριο για το Δόγμα της Πίστης (DDF), ο Καρδινάλιος Víctor Manuel Fernández ανακοίνωσε ότι ο Επίσκοπος Alfonso de Galarreta υπέστη αυτομάτως (latae sententiae) την ποινή του αφορισμού, αφού χειροτόνησε τέσσερις ιερείς σε επισκόπους χωρίς παπική εντολή και παρά τη θέληση του Πάπα Λέοντα ΙΔ΄.

Οι τέσσερις νεοχειροτονηθέντες επίσκοποι —Pascal Schreiber, Michael Goldade, Michel Poinsinet de Sivry και Marc Hanappier— κηρύχθηκαν επίσης αφορισμένοι, ενώ ο Επίσκοπος Bernard Fellay υπέστη την ίδια ποινή επειδή συμμετείχε ως συμμετέχων στις χειροτονίες, ως συν-χειροτονητής.

Σε συνοδευτικό επεξηγηματικό σημείωμα αναφέρεται ότι οι χειροτονίες αυτές  συνιστούσαν σχισματική πράξη, επιβεβαιώνοντας ότι η SSPX πρέπει να θεωρείται ότι βρίσκεται σε κατάσταση σχίσματος. Το Βατικανό προειδοποίησε επίσης ότι όσοι προσχωρούν επισήμως στην αδελφότητα υφίστανται κανονικές κυρώσεις και κάλεσε τους Καθολικούς να παραμείνουν σε κοινωνία με τον Ρωμαίο Ποντίφικα και να απέχουν από τη συμμετοχή σε λειτουργικές τελετές και δραστηριότητες της SSPX.

Το έγγραφο διευκρίνισε περαιτέρω ότι οι εξομολογήσεις που τελούνται και οι γάμοι στους οποίους παρίστανται λειτουργοί της SSPX είναι άκυροι, λόγω έλλειψης κανονικής εξουσιοδότησης, εκτός εάν έχει δοθεί ρητή άδεια από τη νόμιμη εκκλησιαστική αρχή.

Το διάταγμα εκδόθηκε μετά τη χειροτονία τεσσάρων επισκόπων από την SSPX την 1η Ιουλίου 2026 στο Écône της Ελβετίας, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις του Πάπα Λέοντα ΙΔ΄ να ματαιωθεί η τελετή. Η SSPX, η οποία ιδρύθηκε το 1970 από τον Αρχιεπίσκοπο Marcel Lefebvre, διατηρεί εδώ και δεκαετίες ανώμαλο κανονικό καθεστώς, εξαιτίας διαφωνιών σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις της Β΄ Συνόδου του Βατικανού.

Έμπειροι παρατηρητές των καθολικών πεπραγμένων κάνουν λόγο για βιαστική και αψυχολόγητη απόφαση του Πάπα η οποία ενδεχομένως να οδηγήσει  το Βατικανό  σε μεγαλύτερες  περιπέτειες! Μπορεί ο Πάπας να ήθελε να δείξει τις αντοχές του και ότι ως Λέων δεν σηκώνει αυθαιρεσία αλλά αυτό δεν είναι βέβαιο ότι θα λειτουργήσει ως πράξη νουθεσίας αλλά ως πράξη έλλειψης ψυχραιμίας και χρηστής διοίκησης. Και προηγούμενοι Πάπες ήλθαν αντιμέτωποι με παρόμοιους πειρασμούς με την συγκεκριμένη Αδελφότητα αλλά και με άλλες Αδελφότητες που είχαν τάσεις αυτομόλησης όπως εν προκειμένω η Αδελφότητα του Αγίου Πίου,αλλά είχαν την πνευματική οντότητα να κατευνάσουν τα πνεύματα και να κρατήσουν το θέμα μακριά από τέτοιες διχαστικές αποφάσεις!  

Ελληνοτουρκικά και ΝΑΤΟ: Η αμηχανία της συμμαχίας και τα δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Έχουν ανάψει οι συζητήσεις εν όψει της επερχόμενης Συνόδου του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις 7-8 Ιουλίου. Λίγο τα προαναγγελθέντα «δώρα» του Τραμπ προς την Τουρκία, λίγο τα στρατηγεία του ΝΑΤΟ σε Άδανα και Κωνσταντινούπολη που έχουν λάβει το «πράσινο φως» εδώ και δύο χρόνια σε προηγούμενα θεσμικά στάδια του Οργανισμού, λίγο το επερχόμενο νομοσχέδιο της Τουρκίας για τη νομοθετική κατοχύρωση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας», έχουν προκαλέσει το ζωηρό ενδιαφέρον πολλών…

Για να κατανοήσουμε καλύτερα όμως πώς το ΝΑΤΟ βλέπει την Τουρκία τα ιδίως τελευταία χρόνια αρκεί να διαβάσουμε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το προσφάτως εκδοθέν (Οκτώβριος 2025) βιβλίο του τέως Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg με τίτλο «Στη βάρδια μου: Στο τιμόνι του ΝΑΤΟ σε καιρό πολέμου» (“On my watch - Leading NATO in a Time of War”).

Εκεί ξεχωρίζει η αναφορά του σε μια από τις χειρότερες στιγμές της καριέρας του, στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο CNN το 2015. Μάλιστα αφιερώνει στο θέμα αυτό ένα ολόκληρο κεφάλαιο!

Η συνέντευξη του ήταν χρονικά τοποθετημένη λίγο μετά την κατάρριψη ενός ρωσικού αεροσκάφους από την τουρκική πολεμική αεροπορία καθώς το πρώτο είχε παραβιάσει τον τουρκικό εναέριο χώρο στο πλαίσιο πολεμικής επιχείρησης στη βόρεια Συρία.

Ο Stoltenberg υποστήριξε στη συζήτηση το δικαίωμα της Τουρκίας να προστατεύσει τον εναέριο χώρο της αλλά η δημοσιογράφος Hala Gorani τον έφερε σε εξαιρετικά αμήχανη θέση όταν αμέσως μετά του ζήτησε να σχολιάσει τις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού για τις συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από την τουρκική πολεμική αεροπορία…

Ο Stoltenberg ομολογεί στο βιβλίο του ότι αυτή η αναφορά της δημοσιογράφου του ήταν άβολη και για να αποφύγει την απάντηση προσποιήθηκε ότι… παράκουσε… Η δημοσιογράφος όμως επέμεινε ρωτώντας τον αν το ΝΑΤΟ επιδεικνύει «δύο μέτρα και δύο σταθμά» σε ό,τι αφορά την Τουρκία.

Ο πρώην Γενικός Γραμματέας απάντησε αλλόκοτα: «Υπογραμμίζουμε τη σημασία του σεβασμού του εναερίου χώρου κάθε έθνους, αλλά νομίζω ότι πρέπει να καταλάβουμε ότι η Τουρκία βρίσκεται σε μια πολύ ιδιαίτερη κατάσταση».

Ο διαξιφισμός συνεχίστηκε με τη δυναμική δημοσιογράφο να επανέρχεται με νέο ερώτημα: «Άρα λέτε ότι η Τουρκία πρέπει να έχει το ελεύθερο, επειδή βρίσκεται σε μια δύσκολη γειτονιά και σε μια δύσκολη κατάσταση αυτή τη στιγμή, να παραβιάζει τον ελληνικό εναέριο χώρο;»

Κι ο Stoltenberg σχολιάζει στο βιβλίο του εκείνο τον βασανιστικό για τον ίδιο διάλογο: «Εάν είχα κάνει παραπάνω σχόλια για το ευαίσθητο ζήτημα των ελληνοτουρκικών διαφορών, θα είχα σίγουρα προκαλέσει κάποια από τις δύο χώρες εναντίον μου. Γι’ αυτό απαντούσα με υπεκφυγές και αοριστίες».

 

Ευχη κατανυκτικὴ εἰς τὴν παναγίαν ΤΡΙΑΔΑ.

τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.

Παναγία Τριάδα,

Διακόσμησέ μας μὲ ἀρετές, σύμφωνα μὲ τὸ μέτρο ποὺ Ἐσὺ γνωρίζεις. Ἐνδυνάμωσε τὴν ἀσθενὴ φύση μας μὲ ἀνδρεία καὶ ρώμη. Σβῆσε τὶς ὀρέξεις τῆς σαρκός καὶ ἀπάλλαξέ μας ἀπὸ κάθε ἀσωτία καὶ ἀκράτεια, δωρίζοντάς μας σωφροσύνη καὶ σεμνότητα.

Χάρισέ μας τὴ φώτιση, ὥστε νὰ γνωρίζουμε ποιὰ εἶναι ἡ στάθμη τῆς δικαιοσύνης, ὥστε στὸν καθένα, μὲ γνώμονα αὐτήν, ν’ ἀπονέμουμε τὸ δίκαιο. Στήριξε τὴν φρόνησή μας ὥστε μόνιμα νὰ κρίνουμε ὀρθά.

Φύλαξέ μας, ἀπὸ αἰφνίδια συμφορά καὶ πτώση, ἀπὸ συκοφαντία πονηρῶν ἀνθρώπων, ἀπὸ ὀργὴ τυραννικῶν ἀνθρώπων, ἀπὸ διαβολικῶν πειρασμῶν καὶ ἀπὸ κάθε  ἀνούσιο, φρούρησέ μας.

Ὥστε, σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολές σου 
νὰ διανύσουμε θεαρέστως τὸν δρόμο τῆς παρούσης ζωῆς,
νὰ φυλάξουμε ἀκίβδηλο τὸ τάλαντο ποὺ μᾶς δώρησες,
καὶ μέσῳ τῆς ἀπείρου εὐσπλαγχνίας σου καὶ ἀμετρήτου συμπαθείας Σου,
νὰ γίνουμε ἄξιοι τῆς θείας Σου χάριτος καὶ τῆς ἀϊδίου μακραιότητος,
ἀνυμνῶντας ἀκαταπαύστως, Σὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον,
τὸν ἕνα Θεόν μας, τοῦ Ὁποίου ἀνήκει ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμις εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν