Ενημερωτικό σημείωμα για τους αναγνώστες και σχολιαστές του ιστολογίου "ΟΜΟΛΟΓΙΑ"

 

1.Στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση

 https://fdathanasiou-parakatathiki.blogspot.com/2026/05/blog-post_01.html

υπάρχει για τους ενδιαφερομένους συμπληρωματική απάντηση σε δεινό συκοφάντη του διαδικτύου.

2. Το ιστολόγιο «ΟΜΟΛΟΓΙΑ» δεν συνιστά όργανο εκκλησιαστικής προπαγάνδας, αλλά αποτελεί μετερίζι μαρτυρίας, σεβόμενο τις απόψεις του κάθε αναγνώστη και προσφέροντας πεδίο πνευματικής ανταλλαγής απόψεων.
Όσον αφορά στην ανάρτηση σχολίων, η πρωταρχική ευθύνη βαρύνει τους επώνυμους αρθρογράφους. Ως εκ τούτου, καθίσταται επιτακτική η τήρηση του χριστιανικού ήθους. Η γλώσσα οφείλει να είναι απαλλαγμένη από εμπαθείς εκφράσεις. Κάθε παρέμβαση πρέπει να εδράζεται στην Εκκλησιολογική ακρίβεια και την Πατερική παράδοση, ώστε ο διάλογος να αποβαίνει καρποφόρος «εν Χριστώ».
Μετά λύπης παρατηρείται ότι ορισμένοι σχολιαστές, οχυρωμένοι πίσω από το προκάλυμμα της ανωνυμίας, επιδίδονται σε κενόδοξους διασυρμούς και ατεκμηρίωτους χαρακτηρισμούς κατά προσώπων και ιδεών.Τέτοιου είδους παρεμβάσεις, οι οποίες προδίδουν πνευματική ένδεια, έλλειψη ορθόδοξης κατήχησης και έναν ιδιότυπο «εκκλησιαστικό επαρχιωτισμό», δεν θα γίνονται ανεκτές.
Σχόλια που εμφορούνται από πνεύμα εριστικό και στερούνται θεολογικού ερείσματος θα διαγράφονται πάραυτα, ως ξένα προς το εκκλησιαστικό φρόνημα.
Προτρέπουμε όσους αδυνατούν να ακολουθήσουν τον δρόμο της τεκμηριωμένης αντιλογίας, να απέχουν από την ανάγνωση του παρόντος ιστολογίου, καθότι το περιεχόμενό του τυγχάνει πνευματικά ακατάλληλο για τη δική τους νοοτροπία.
Η διαφωνία είναι αποδεκτή και ευλογημένη, μόνον όταν συνοδεύεται από την σχετική τεκμηρίωση. Η δε επώνυμη μαρτυρία λογίζεται ως πράξη ανδρείας και εκκλησιαστικής ευθύνης.

π.Δ.Α

 ΕΥΧΗ (1η) κατανυκτικὴ εἰς τὴν παναγίαν ΤΡΙΑΔΑ,

τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.

Ὑπεράγαθε, τρίφωτε Θεέ,

Ἐσὺ ποὺ δημιούργησες τὰ σύμπαντα, ἐνῶ δὲν προϋπῆρχε τίποτα, καὶ μὲ εὐταξία καὶ συμμετρία τὰ διακόσμησες,

Ἐσὺ ποὺ μᾶς καταύγασες μὲ τὸν ἥλιο καὶ μᾶς διέπλασες κατ’ εἰκόνα δικιά σου καὶ ὁμοίωση,

λάμπρυνε, σὲ παρακαλοῦμε, τοὺς ὀφθαλμούς μας, καθάρισε τὶς ἀκοές μας, δῶσε ἀνάρρωση στὶς ὑπόλοιπες αἰσθήσεις μας.

Διασκόρπισε κάθε καταχνιὰ ἀμάθειας, φώτισε τὸν νοῦ μας μὲ τὰ δικά σου νεύματα, 

ὁδήγησέ μας μὲ τὶς λαμπρές σου θεῖες ἐμπνεύσεις, ὥστε νὰ διακρίνουμε τὴν ἀλήθεια ἀπὸ τὸ ψεῦδος, 

νὰ ἀποδεχόμαστε τὰ ἀγαθὰ καὶ νὰ ἀποφεύγουμε τὰ φαῦλα, 

νὰ ἀποδοκιμάζουμε τὰ ἐπιβλαβῆ καὶ νὰ ἐπιλέγουμε τὰ ἐπωφελῆ.

Διότι χωρὶς τὴν δικιά σου φωταγωγία, θὰ ἀπατούμαστε καὶ θὰ κάνουμε μυριάδες λάθη, ἀφοῦ, σὲ ὅλα θὰ εἴμαστε σὰν τοὺς τυφλούς, ποὺ δὲν θὰ μποροῦμε νὰ διακρίνουμε οὔτε ποιοί στοχασμοὶ εἶναι ἀληθινοί, οὔτε ποιές πράξεις εἶναι καλές, οὔτε ἀπὸ τὶς ἐπιλογές μας ποιές εἶναι λυσιτελεῖς καὶ ἀποτελεσματικές.

Σοῦ τά ζητᾶμε αὐτά γιὰ νὰ ἀξιωθοῦμε τῆς θείας Σου Χάριτος, ὥστε νὰ ἀνυμνοῦμε, ἀκαταπαύστως, Σὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸ καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, τὸν Ἕνα Θεό μας, τοῦ Ὁποίου ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμη ἄς εἶναι εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἀθανάσιον καὶ θανόντα ζῆν λέγω.

 

Οἱ γὰρ δίκαιοι ζῶσι καὶ τεθνηκότες.

                Ο Μέγας Αθανάσιος ή Άγιος Αθανάσιος ή Αθανάσιος Αλεξάνδρειας ήτο Ορθόδοξος Πατριάρχης Αλεξάνδρειας και η προσωπικότητά του σφράγισε τα δρώμενα της εποχής του. Μαχητής αταλάντευτος και αγωνιστής της Ορθοδοξίας. Ανυποχώρητος ήλθε σε σύγκρουση με τους ισχυρούς της εποχής, εξορίστηκε και ταλαιπωρήθηκε.

                Ας δούμε τα πράγματα με τη σειρά. Υιός ευσεβούς οικογενείας έδειξε από μικρός την ιερατική του κλίση, αφού παρίστανε τον ιερέα και βάπτιζε πιστούς. Από τις περιγραφές του Γρηγορίου Θεολόγου αλλά και από τα συγγράμματά του βγαίνει το συμπέρασμα ότι είχε αποκτήσει στην Κατηχητική Σχολή Αλεξάνδρειας θεολογικότατη μόρφωση αλλά και εγκύκλιες γνώσεις. Η γνωριμία του με τον Μέγα Αντώνιο τον επηρέασε στην πορεία της ζωής του και εις την διαμόρφωση του ήθους του.

                Κατά την δεύτερη εικοσαετία του τετάρτου αιώνος ξεσπά η αίρεση του Αρείου,. ο Ο Αθανάσιος τότε ήταν λαϊκός, αλλά δεν έμεινε αδρανής. Μάχεται την αίρεση γράφοντας κείμενα όπως το «Κατά Ειδώλων» και το «Περί Ενανθρωπήσεως του Λόγου».

                Το 325 έχει χειροτονηθεί διάκονος και συμμετέχει ενεργά εις την Α΄ οικουμενική Σύνοδο, την οποία συγκάλεσε ο αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος για να διευθετηθεί το πρόβλημα που ταλάνιζε τις εκκλησίες.

                Το 328 ,σε ηλικία 33 ετών, με σύμφωνη γνώμη κλήρου και λαού χειροτονείται επίσκοπο, διάδοχος του κοιμηθέντα πνευματικού πατέρα του και επισκόπου Αλεξάνδρειας Αλεξάνδρου.           

                Ως Πατριάρχης έκανε πολύ σημαντικό έργο. Μελέτησε τις ανάγκες  κληρικών και λαϊκών για την εναρμόνιση των ρόλων τους και την καλύτερη δυνατή συμβίωση στο εκκλησιαστικό πλαίσιο. Ανέπτυξε έντονη αντιαιρετική δράση με κύριο στόχο την διάδοση του  «ορθού» δόγματος περί της ομοουσιότητας του Πατρός και του Υιού. Υπήρξε πρωταγωνιστής μεγάλου και πλουσίου φιλανθρωπικού έργου στην περιοχή της Αλεξάνδρειας.

                Ο Μέγας Αθανάσιος, ο επονομαζόμενος και «στύλος της Ορθοδοξίας», ποίμανε τον λαό του για 46 έτη, από τα οποία 17 τα πέρασε στην εξορία.

                Ο Άρειος καταδικάστηκε από την Α΄Οικουμενική Σύνοδο και μολονότι καθαιρέθηκε και εξορίστηκε, δεν μετανόησε. Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος επηρεασθείς  από τον Ευσέβιο Νικομήδειας  διέταξε ο Άρειος να γίνει δεκτός. Η απόφαση αυτή βρίσκει τον Αθανάσιο αντίθετο, γιατί η απόφαση αυτή ήταν αντίθετη και συγκρούονταν με τις αποφάσεις της συνόδου της Νίκαιας. Οι «αρειανιστές» επίσκοποι βρήκαν την ευκαιρία να εκδιώξουν τον Αθανάσιο, συνασπίστηκαν με άλλους επισκόπους και έστειλαν αντιπροσωπεία στον Αυτοκράτορα κατηγορώντας τον Αθανάσιο για φορολογία του Λαού υπέρ της Εκκλησίας, μαγείας και πορνείας. Συγκλήθηκε σύνοδος στην Καισάρεια στην οποία δεν παραβρέθηκε, διότι ήταν πλεκτάνη των αντιπάλων του. Ο αυτοκράτορας ορίζει δεύτερη σύνοδο στην Τύρο και στέλνει μήνυμα στον Αθανάσιο να παραστεί, γιατί διαφορετικά θα ασκήσει βία εναντίον του. Παρίσταται και καταρρίπτει όλες τις κατηγορίες εις βάρος του.

                Μετά την αθώωσή του νοιώθει ότι απειλείται η ζωή του και μεταβαίνει στην Κωνσταντινούπολη για να ζητήσει την προστασία του Αυτοκράτορα. Οι αντίπαλοί του πέτυχαν όχι μόνο να μη τον δεκτεί ο αυτοκράτορας, αλλά και να τον εξορίσει στην Γαλατία . Ο αυτοκράτορας ήταν δυσαρεστημένος από την κριτική που του ασκούσε ο Αθανάσιος. Μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου το 337 ο Αθανάσιος επιστρέφει στην Αλεξάνδρεια και γίνεται ενθουσιωδώς δεκτός.

                Οι συκοφαντίες συνεχίζονται και ο Αθανάσιος συγκαλεί σύνοδο 100 επισκόπων, η οποία διακηρύσσει την αθωότητά του. Οι Αρειανοί συγκαλούν σύνοδο και πείθουν τον νέο «φιλοαρειανό» αυτοκράτορα Κωνστάντιο και τον εξορίζει εις την Ρώμη, όπου ο επίσκοπός της Ιούλιος  συγκαλεί σύνοδο που αθωώνει τον Αθανάσιο και διακηρύσσει την πίστη της στο σύμβολο της Νίκαιας. Ο Κωνστάντιος πιέζει τον αδελφό του Κώνστα να παρατείνει την εξορία παρά την αθωωτική απόφαση της συνόδου της Ρώμης. Αποτέλεσμα, να επιστρέψει μετά από έξι χρόνια εξορίας.

                Το 356 ο Κώνστας δολοφονείται και έτσι ο Κωνστάντιος γίνεται μονοκράτορας του ανατολικού και δυτικού τμήματος της αυτοκρατορίας. Οι Αρειανοί επίσκοποι δεν χάνουν την ευκαιρία. Συγκαλούν σύνοδο, καθαιρούν τον Αθανάσιο και στέλνουν 5000 στρατιώτες υπό τον Ρωμαίο στρατηλάτη Συριανό  για να τον εξοντώσουν. Ο Αθανάσιος βρίσκεται σε έναν ναό και τελεί παννυχίδα. Φυγαδεύεται κρυφά και καταφεύγει στην έρημο. Την περίοδο αυτή βρίσκει ευκαιρία ο Αθανάσιος να γράψει ένα σημαντικό αριθμό έργων του και συγχρόνως διεξάγει αγώνα κατά του Αρειανισμού.

                Ο Κώνστας κοιμάμαι και ο διάδοχός του Ιουλιανός ανακαλεί όλους τους εξορισθέντες, μεταξύ αυτών και τον Αθανάσιο. Ο Ιουλιανός θέλει να επαναφέρει την ειδωλολατρία και ο Αθανάσιος μάχεται για την αποκατάσταση της Εκκλησίας. Πράγματα αντίθετα. Τα πληροφορείται ο Ιουλιανός και διατάζει την εξορία του Αγίου στην Θηβαΐδα το 367 μέχρι τον θάνατο του Ιουλιανού. Επιστρέφει και επιδίδεται απρόσκοπτα το έργο του μέχρι το Ουαλεντινιανός Α, ο οποίος ήταν οπαδός του Αρείου,  τον εκδιώκει ξανά . Φοβούμενος την οργή του Λαού εναντίον του, τέσσερεις μήνες μετά ανακαλεί την εξορία του Αγίου, η οποία ήταν και η τελευταία του.

                Χαρακτηριστική φράση του Αγίου Αθανασίου είναι η «Ο Πατήρ διά του Λόγου εν τω Πνεύματι ενεργεί και δίδωσι τα πάντα». Ο Μέγας Αθανάσιος έχει τονίσει ότι το Άγιο Πνεύμα δεν είναι κτίσμα, αλλά είναι κατά φύση άκτιστο (δηλαδή αδημιούργητο) και ομοούσιο (δηλαδή έχει την ίδια ουσία) με τον Πατέρα και τον Υιό. Πιο απλά, το Άγιο Πνεύμα είναι ένα από τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος που έχει τέλεια την θεότητα.

                Πλούσιο το συγγραφικό έργο του Αγίου παρά τις διώξεις και την ταλαιπωρία. Δεν σώθηκαν όλα τα έργα του και από τα διασωθέντα μερικά έχουν νοθευτεί.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Αθανασίου δύο φορές το χρόνο. Στις 2 Μαΐου, που είναι και η ημερομηνία κοίμησής του και στις 18 Ιανουαρίου μαζί με τον Άγιο Κύριλλο.

 

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

ΡΕΚΟΡ ΕΠΙΣΚΕΨΕΩΝ ΣΤΙΣ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026 ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ "ΟΜΟΛΟΓΙΑ" .49756 ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

 

49756 ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

Στις 30 Απριλίου 2026, το ιστολόγιο «Ομολογία» πέτυχε ένα πολύ μεγάλο ρεκόρ, φτάνοντας τις 49.756 επισκέψεις μέσα σε μία μέρα. Αυτό δείχνει ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι ενδιαφέρονται για το περιεχόμενό του και το επισκέπτονται συχνά. Είναι μια σημαντική επιτυχία που δείχνει την αυξανόμενη δημοτικότητά του.

Δημοσιεύουμε τα παρακάτω στοιχεία που δημιοσιεύει η Google για την απόδειξη της επισκεψιμότητας καθώς και τις χώρες  των αναγνωστών του ιστολογίου.

    Η υψηλότερη επισκεψιμότητα καταγράφτηκε στην ΓΕΡΜΑΝΙΑ (47300 ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ)

-------------------------------------------------------------

Υποβάλλαμε σε  σχετική διαδικτυακή πλατφόρμα  της Google το ερώτημα.

«Γιατί το ΟΜΟΛΟΓΙΑ έχει μεγάλη επισκεψιμότητα;;;» και μας δόθηκε η παρακάτω απάντηση.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ 

Η μεγάλη επισκεψιμότητα οφείλεται στους παρακάτω λόγους.

1. Θεματολογία που καλύπτει «κενό» στην ελληνική διαδικτυακή σκηνή

Το ιστολόγιο καλύπτει θέματα ορθόδοξης πνευματικότητας, εκκλησιαστικής ιστορίας, αγιολογίας και δογματικής θεολογίας με τρόπο που δεν βρίσκεται εύκολα αλλού. Σε μια εποχή που η θρησκευτική πληροφόρηση είναι είτε επιφανειακή είτε ακαδημαϊκά αποκομμένη, το ΟΜΟΛΟΓΙΑ προσφέρει ζωντανή, βιωματική και ταυτόχρονα δογματικά προσδιορισμένη προσέγγιση.

2. Συνέπεια και συχνότητα αναρτήσεων

Η τακτική ενημέρωση (σχεδόν καθημερινές αναρτήσεις επί σειρά ετών) δημιουργεί σταθερό κοινό που επιστρέφει. Τα ιστολόγια που ανανεώνονται συνεχώς ευνοούνται και από τα αλγοριθμικά συστήματα αναζήτησης (SEO).

3. Βιωματική γραφή με δογματική πυκνότητα

Η γραφή συνδυάζει:

• Προσωπική μαρτυρία (βιώματα, εμπειρίες, προσκυνηματικές αναφορές)
• Δογματική ακρίβεια (παραπομπές σε Πατέρες, Συνοδικές αποφάσεις, Κανόνες)
• Εκκλησιαστική κριτική (με ευθύτητα αλλά και σεβασμό στην παράδοση)

Αυτός ο συνδυασμός είναι σπάνιος. Συνήθως τα ιστολόγια είναι είτε απλώς προσωπικά ημερολόγια είτε ξηρά θεολογικά κείμενα.

4. Θέσεις που προκαλούν συζήτηση

Όπως φαίνεται και από τη μνήμη της συζήτησής μας, το ιστολόγιο παίρνει σαφείς θέσεις σε ζητήματα που διχάζουν .Οι απόψεις που έχουν δογματικό προσανατολισμό και απορρίπτουν τον συγκρητισμό τραβούν την προσοχή — είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς, διαβάζεις.

5. Ιστορικό βάθος και αρχειακό υλικό

Πολλά ιστολόγια μεγάλης ηλικίας (το ΟΜΟΛΟΓΙΑ λειτουργεί εδώ και χρόνια) έχουν συσσωρεύσει πλούσιο αρχειακό υλικό που συνεχίζει να έλκει επισκέπτες μέσω μηχανών αναζήτησης. Παλιές αναρτήσεις για αγίους, μοναστήρια, θρησκευτικά γεγονότα εξακολουθούν να είναι επίκαιρες.

6. Κοινότητα και αλληλεπίδραση

Τα σχόλια και η διαμόρφωση κοινότητας γύρω από το ιστολόγιο δημιουργούν πιστούς αναγνώστες, όχι απλώς περαστικούς. Όταν οι αναγνώστες νιώθουν ότι ανήκουν σε μια «παρέα» ή σε ένα «στρατόπεδο» ιδεών, επιστρέφουν.

7. Αναζήτηση νοήματος σε περιόδους κρίσης

Σε περιόδους κοινωνικής, οικονομικής ή υγειονομικής κρίσης (όπως η πανδημία), ο κόσμος στρέφεται σε θρησκευτικά και πνευματικά αναλόγια. Το ΟΜΟΛΟΓΙΑ, με την έμφαση στην ελπίδα της Αναστάσεως και την κριτική στον φόβο, καλύπτει αυτή την ανάγκη.

---

Η επισκεψιμότητα δεν εξηγείται μόνο από τεχνικούς παράγοντες (SEO, συχνότητα), αλλά κυρίως από το γεγονός ότι το ιστολόγιο καλύπτει μια γνήσια πνευματική ανάγκη του ελληνικού κοινού: την αναζήτηση ορθόδοξης ταυτότητας που είναι ταυτόχρονα βιωματική και δογματικά προσδιορισμένη, χωρίς υποχωρήσεις στον σύγχρονο συγκρητισμό.

Πιθανοί λόγοι αυξημένης επισκεψιμότητας

1. Επικαιρότητα εκκλησιαστικών ζητημάτων
   Το ιστολόγιο καλύπτει θέματα όπως η «Νέα Αιρετική Δογματική και Κανονική Αλλοίωση της Ορθοδόξου Εκκλησιολογίας στο Φανάρι», που αφορούν ζωντανές συζητήσεις στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Η ένταση γύρω από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και οι ενδο-ορθόδοξες διαμάχες τραβούν το ενδιαφέρον ενός ειδικού κοινού.

2. Θέση στον χώρο του Ορθόδοξου παραδοσιακού/συντηρητικού λόγου
   Το blog φαίνεται να εκφράζει συγκεκριμένη εκκλησιολογική θέση — κριτική προς τον οικουμενισμό και την αλλοίωση της Ορθοδόξου Εκκλησιολογίας. Αυτό το ιδεολογικό στίγμα το καθιστά σημείο αναφοράς για αναγνώστες που αναζητούν εναλλακτικές φωνές έναντι του επίσημου εκκλησιαστικού λόγου.
3. Μακροχρόνια παρουσία και συνέπεια
   Το ιστολόγιο λειτουργεί τουλάχιστον από το 2009 (όταν είχε ήδη ξεπεράσει τους 1.000 επισκέπτες)

, γεγονός που σημαίνει ότι έχει χτίσει σταδιακά ένα σταθερό αναγνωστικό κοινό. Η συνέπεια στην ανάρτηση περιεχομένου συμβάλλει στη διατήρηση και αύξηση της επισκεψιμότητας.

4. Αναφορές από άλλους ιστότοπους
   Έχει αναφερθεί και παραπεμφθεί από άλλους ιστότοπους του χώρου, όπως η ιστοσελίδα για τον επίσκοπο Αυγουστίνο Καντιώτη, κάτι που ενισχύει την ορατότητά του μέσω backlinks και κοινοποιήσεων σε κλειστές κοινότητες.

5. Ψυχογραφία του αναγνωστικού κοινού
   Σε περιόδους αβεβαιότητας και κρίσης ταυτότητας, ιστολόγια με σαφές δογματικό στίγμα και «ομολογιακό» χαρακτήρα τείνουν να προσελκύουν αναγνώστες που αναζητούν σταθερότητα και «αυθεντική» εκκλησιαστική φωνή.

Το ιστολόγιο «Ομολογία» (apotixisi.blogspot.com) παρουσιάζει αυξημένη κινητικότητα και επισκεψιμότητα το τελευταίο διάστημα κυρίως λόγω της θεματολογίας του, η οποία εστιάζει σε ζητήματα που απασχολούν έντονα ένα συγκεκριμένο κομμάτι της κοινής γνώμης και των πιστών.

---------------------------------------------------------------------------------

Eπιμέλεια κειμένου:π.Δ.Α

Προφήτης Ιερεμίας (1 Μαΐου)

 

            Προφήτες είναι μια κατηγορία ανθρώπων, ανδρών και γυναικών, οι οποίοι απεσταλμένοι από τον Θεό στον λαό του Ισραήλ, είχαν ως αποστολή την προετοιμασία του κόσμου για την έλευση στη γη του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού. Με την χάρη του Παναγίου Πνεύματος προφήτευσαν την έλευση του Χριστού και γεγονότα της επίγειας ζωής Του ως ανθρώπου. Προφήτευαν και γεγονότα σχετικά με την πορεία των Ισραηλιτών και κήρυτταν τον νόμο του Θεού. Ένας από τους Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης είναι ο Ιερεμίας στον οποίο θα αφιερώσουμε το παρόν κείμενο.

            Ο Ιερεμίας γεννήθηκε 650 χρόνια πριν από την γέννηση του Χριστού, στην μικρή πόλη Αναθώθ της φυλής Βενιαμίν. Ο  πατέρας του ήταν ιερέας και ονομαζόταν Χελκίας . Η ανατροφή που έλαβε από την ιερατική οικογένεια ήταν αυστηρή. Από μικρός μελετούσε τις προφητείες των Ησαΐα και Ωσηέ. Σε ηλικία 25 έως 27 χρόνων δέχθηκε το κάλεσμα του Θεού να γίνει Προφήτης. Ο νεαρός Ιερεμίας αισθανόμενος το βάρος της υψηλής αποστολής και το νεαρό της ηλικίας, αρνήθηκε. Ποιος, από μας τους σύγχρονους θα απέρριπτε μια τόσο υψηλή και τιμητική πρόταση; Ο Ιερεμίας, όμως, την αρνήθηκε. Ο Θεός του υπόσχεται την βοήθειά Του και όχι τιμές κοσμικές και υλικά αγαθά. Τότε ο Ιερεμίας υπακούει στο Θεϊκό θέλημα.

            Ο Άγιος Ιερώνυμος γράφει για τον Προφήτη Ιερεμία ότι καθηγιάστηκε πριν γεννηθεί. Στον πρόλογο του προφητικού του βιβλίου γράφει ότι ο Θεός του είπε: «Προ του με πλάσαι σε εν κοιλία επίσταμαί σε και προ του σε εξελθείν εκ μήτρας ηγίακά σε, προφήτην εις έθνη τέθεικά σε».

            Οι μελετητές του βίου του Προφήτου έχουν χωρίσει την δημόσια δράση του σε τέσσερεις περιόδους . Πρώτη, επί του βασιλέως Ιωσίου προ της μετερρυθμίσεως (627 - 621 π.Χ.), δεύτερη, επί του βασιλέως Ιωακείμ μέχρι του Σεδεκίου (609 - 598 π.Χ.), τρίτη, επί Σεδεκίου (598 - 586 π.Χ.) και τέταρτη, μετά την άλωση της Ιερουσαλήμ και την αιχμαλωσία του Σεδεκίου.

Πρώτη περίοδος. Ο Προφήτης ζούσε στο βασίλειο του Ιούδα, το οποίο ήταν υπό την επίδραση των Ασσυρίων πολιτικά και θρησκευτικά. Επικρατούσε ειδωλολατρία, κάθε πόλις είχε ένα θεό και κάθε δρόμος ένα βωμό. Υπήρχε και η ειδωλολατρία του Μολώχ με τα ανθρώπινα θύματα. Ο Ιερεμίας επί της βασιλείας Ιωσίου το 627 π.Χ. αρχίζει τον αγώνα εναντίον της ειδωλολατρίας κηρύσσοντας τον Ένα και μόνο Αληθινό Θεό. Στηλιτεύει τη διαφθορά και την ανηθικότητα. Ακόμη στηλιτεύει τους ψευδοπροφήτες που είχαν εμφανιστεί και με τις ψευδείς προφητείες παραπλανούσαν τον λαό. Ο Ιερεμίας διαισθάνεται μια βελτίωση του λαού. Αποδείχτηκε πολύ προσωρινή. Ο Προφήτης πονάει και υποφέρει. Ο Θεός τον λέγει να ψάξει να βρει άνθρωπο αμόλυντο από την αμαρτία. Ο Προφήτης δεν βρίσκει και ο Θεός του λέει να συνεχίσει να ψάχνει. Συνέχισε, δεν βρήκε και πείστηκε για το αδιόρθωτο του λαού του και την δίκαιη παιδαγωγία.

Περίοδος  δεύτερη. Το Ασσυριακό κράτος καταλύεται με την πτώση το 621 πΧ  της Νινευή και ο ευσεβής βασιλιάς Ιώσιος για να ανορθώσει την πίστη του λαού προς τον Θεό προχώρησε σε εσωτερικές μεταρρυθμίσεις. Ο Προφήτης για το διάστημα 621- 608 αποσύρθηκε στην έρημο.  Χαρακτηριστικό της ασκητικής του ζωής ήταν ότι αυτός «λινοῦν περίζωμα εἶχε μόνον».

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΟ ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ.

 

Οι παγκόσμιες ημέρες εορτασμού διαφόρων γεγονότων ,δίδουν την ευκαιρία εκτός της τιμής να ασχοληθούμε όλοι με αυτό και να προβληματιστούμε.

Μια τέτοια ημέρα( παγκόσμιος) είναι αφιερωμένη και στη ελληνική γλώσσα. Στη δική μας μητρική γλώσσα. Μεγάλη τιμή και ημέρα που ο καθένας μας πρέπει  να αναλογιστεί. Γιατί γίνεται τέτοια τιμή σε μια γλώσσα που την ομιλούν μόνο μερικά εκατομμύρια άνθρωποι;; Κάτι το ξεχωριστό θα έχει η ελληνική λαλιά.

            Θα περίμενε κανείς μια τέτοια σπουδαία και ζηλευτή για τους άλλους λαούς μέρα να μη περάσει απαρατήρητη από την κοινωνία. Αλλά οι  διαμορφωτές της κοινής γνώμης έκριναν ότι το θέμα δεν «πουλάει»....όπως κοινώς λέμε. Ένα- δυο μηνύματα από την πολιτειακή ή πολιτική ηγεσία δεν σώζουν την κατάσταση Οι άλλοι τι κάναμε;; μόνο ο ιός και το ξεκατίνιασμα των ηθοποιών και αθλητριών πουλάει;;. Η γλώσσα μας, η βαριά αυτή βιομηχανία του τόπου δεν αξίζει τίποτα;;. Ούτε μια ανακοίνωση για την τιμή των όπλων;; Μόνο άλλα πράγματα μας ενδιαφέρουν;;. Το μέλλον μας δεν μας ενδιαφέρει;; γιατί η γλώσσα είναι ένα από τα στοιχεία της ταυτότητας κάθε λαού και έθνους όπως και η θρησκεία του. Οι καιροί είναι πονηροί και ως εκ τούτου πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση. Να διαφυλάξουμε το σπάνιο διαμάντι της γλώσσας μας και την τεράστια κληρονομιά που κουβαλάει .

            Δεν αποτελεί υπερβολή αν γράψουμε ότι η ελληνική γλώσσα που μιλιέται σε αυτό εδώ τον τόπο για χιλιάδες χρόνια και της οποίας σπέρματα και ρίζες της βρίσκομε παντού σε όλο τον κόσμο είναι η ίδια. Έχει υποστεί βέβαια με την πάροδο χιλιάδων ετών έναν επηρεασμό αλλά παραμένει η ίδια. Λέξεις της εποχής  του Ομήρου  και εκφράσεις αρχαίες χρησιμοποιούμε και σήμερα.

Η γλωσσοπλαστική ικανότητα της γλώσσας μας είναι αξιοθαύμαστη. Δεν νοιώθει την ανάγκη να δανειστεί και να χρησιμοποιήσει λέξεις ξενικής προέλευσης (κακο)μεταφρασμένες αντί της παραγωγής της . Θα μπορούσαμε κάλλιστα να πούμε δισκοθήκη αντί για ντισκοτέκ. Πολλά, δυστυχώς, είναι τα παρόμοια παραπτώματα. Δεν θα αναφερθώ στα , διάφορα, σύγχρονα κλικ...