ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΑΣΤΡΟΠΕΛΕΚΙ.
ΣΗΚΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΦΟΝ ΣΟΥ ΑΒΒΑ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΓΕΙΡΕΙΣ ΤΟΝ ΠΙΣΤΟΝ ΛΑΟΝ ΣΕ ΑΓΩΝΕΣ ΑΝΟΡΘΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΥΠΝΟΙ ΚΑΙ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΥΠΝΟΝ ΒΑΡΟΥΧΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ ΑΠΟ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΑΝΟΡΘΩΣΕΩΣ.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΘΕΥΔΕΙ.
ΠΥΡΣΟΣ ΟΥΔΑΜΟΥ.
Η ΙΕΡΑ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΝΑ ΑΠΛΩΘΕΙ ΠΑΝΤΟΥ.
ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΓΙΑΣΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΟΞΑΣΤΕΙ Η ΑΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ.
Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΓΕΡΓΕΣΗΝΩΝ - ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ
Ο ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ ΣΕ ΑΜΟΚ:
ΚΗΡΥΞΕ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ
ΟΜΑΔΑ ΕΞΙ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ.
Ελληνοτουρκικά και ΝΑΤΟ: Η αμηχανία της συμμαχίας και τα δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός
Έχουν ανάψει οι συζητήσεις εν όψει της επερχόμενης Συνόδου του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις 7-8 Ιουλίου. Λίγο τα προαναγγελθέντα «δώρα» του Τραμπ προς την Τουρκία, λίγο τα στρατηγεία του ΝΑΤΟ σε Άδανα και Κωνσταντινούπολη που έχουν λάβει το «πράσινο φως» εδώ και δύο χρόνια σε προηγούμενα θεσμικά στάδια του Οργανισμού, λίγο το επερχόμενο νομοσχέδιο της Τουρκίας για τη νομοθετική κατοχύρωση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας», έχουν προκαλέσει το ζωηρό ενδιαφέρον πολλών…
Για να κατανοήσουμε καλύτερα όμως πώς το ΝΑΤΟ βλέπει την Τουρκία τα ιδίως τελευταία χρόνια αρκεί να διαβάσουμε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το προσφάτως εκδοθέν (Οκτώβριος 2025) βιβλίο του τέως Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg με τίτλο «Στη βάρδια μου: Στο τιμόνι του ΝΑΤΟ σε καιρό πολέμου» (“On my watch - Leading NATO in a Time of War”).
Εκεί ξεχωρίζει η αναφορά του σε μια από τις χειρότερες στιγμές της καριέρας του, στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο CNN το 2015. Μάλιστα αφιερώνει στο θέμα αυτό ένα ολόκληρο κεφάλαιο!
Η συνέντευξη του ήταν χρονικά τοποθετημένη λίγο μετά την κατάρριψη ενός ρωσικού αεροσκάφους από την τουρκική πολεμική αεροπορία καθώς το πρώτο είχε παραβιάσει τον τουρκικό εναέριο χώρο στο πλαίσιο πολεμικής επιχείρησης στη βόρεια Συρία.
Ο Stoltenberg υποστήριξε στη συζήτηση το δικαίωμα της Τουρκίας να προστατεύσει τον εναέριο χώρο της αλλά η δημοσιογράφος Hala Gorani τον έφερε σε εξαιρετικά αμήχανη θέση όταν αμέσως μετά του ζήτησε να σχολιάσει τις δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού για τις συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από την τουρκική πολεμική αεροπορία…
Ο Stoltenberg ομολογεί στο βιβλίο του ότι αυτή η αναφορά της δημοσιογράφου του ήταν άβολη και για να αποφύγει την απάντηση προσποιήθηκε ότι… παράκουσε… Η δημοσιογράφος όμως επέμεινε ρωτώντας τον αν το ΝΑΤΟ επιδεικνύει «δύο μέτρα και δύο σταθμά» σε ό,τι αφορά την Τουρκία.
Ο πρώην Γενικός Γραμματέας απάντησε αλλόκοτα: «Υπογραμμίζουμε τη σημασία του σεβασμού του εναερίου χώρου κάθε έθνους, αλλά νομίζω ότι πρέπει να καταλάβουμε ότι η Τουρκία βρίσκεται σε μια πολύ ιδιαίτερη κατάσταση».
Ο διαξιφισμός συνεχίστηκε με τη δυναμική δημοσιογράφο να επανέρχεται με νέο ερώτημα: «Άρα λέτε ότι η Τουρκία πρέπει να έχει το ελεύθερο, επειδή βρίσκεται σε μια δύσκολη γειτονιά και σε μια δύσκολη κατάσταση αυτή τη στιγμή, να παραβιάζει τον ελληνικό εναέριο χώρο;»
Κι ο Stoltenberg σχολιάζει στο βιβλίο του εκείνο τον βασανιστικό για τον ίδιο διάλογο: «Εάν είχα κάνει παραπάνω σχόλια για το ευαίσθητο ζήτημα των ελληνοτουρκικών διαφορών, θα είχα σίγουρα προκαλέσει κάποια από τις δύο χώρες εναντίον μου. Γι’ αυτό απαντούσα με υπεκφυγές και αοριστίες».
τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.
Παναγία Τριάδα,
Διακόσμησέ μας μὲ ἀρετές, σύμφωνα μὲ τὸ μέτρο ποὺ Ἐσὺ γνωρίζεις. Ἐνδυνάμωσε τὴν ἀσθενὴ φύση μας μὲ ἀνδρεία καὶ ρώμη. Σβῆσε τὶς ὀρέξεις τῆς σαρκός καὶ ἀπάλλαξέ μας ἀπὸ κάθε ἀσωτία καὶ ἀκράτεια, δωρίζοντάς μας σωφροσύνη καὶ σεμνότητα.
Χάρισέ μας τὴ φώτιση, ὥστε νὰ γνωρίζουμε ποιὰ εἶναι ἡ στάθμη τῆς δικαιοσύνης, ὥστε στὸν καθένα, μὲ γνώμονα αὐτήν, ν’ ἀπονέμουμε τὸ δίκαιο. Στήριξε τὴν φρόνησή μας ὥστε μόνιμα νὰ κρίνουμε ὀρθά.
Φύλαξέ μας, ἀπὸ αἰφνίδια συμφορά καὶ πτώση, ἀπὸ συκοφαντία πονηρῶν ἀνθρώπων, ἀπὸ ὀργὴ τυραννικῶν ἀνθρώπων, ἀπὸ διαβολικῶν πειρασμῶν καὶ ἀπὸ κάθε ἀνούσιο, φρούρησέ μας.
Ὥστε, σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολές σου
νὰ διανύσουμε θεαρέστως τὸν δρόμο τῆς παρούσης ζωῆς,
νὰ φυλάξουμε ἀκίβδηλο τὸ τάλαντο ποὺ μᾶς δώρησες,
καὶ μέσῳ τῆς ἀπείρου εὐσπλαγχνίας σου καὶ ἀμετρήτου συμπαθείας Σου,
νὰ γίνουμε ἄξιοι τῆς θείας Σου χάριτος καὶ τῆς ἀϊδίου μακραιότητος,
ἀνυμνῶντας ἀκαταπαύστως, Σὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον,
τὸν ἕνα Θεόν μας, τοῦ Ὁποίου ἀνήκει ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμις εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν
1. Οἱ ἄνθρωποι τρέχουν μέ προθυμία στόν δρόμο τῆς καταστροφῆς. Σέ καμιά ἐποχή δέν ὑπῆρξε τόση κακία, ὅση στίς ἡμέρες μας. Ἄς παρακαλοῦμε τόν πανάγαθο Θεό νά δώσῃ μετάνοια καί ἐπιστροφή καί σέ ἐμᾶς καί σ΄ ὅλα τά ἔθνη.
2. Ὁ φοβερός κατακλυσμός τῆς ἁμαρτίας ἀπειλεῖ νά καταποντίση ὅλους, λαϊκούς καί κληρικούς, πλούσιους καί πτωχούς, μεγάλους καί μικρούς, ἄνδρες καί γυναῖκες, γέροντες, νέους καί νήπια, ἐπειδή ὅλοι σχεδόν ἔχουμε ξεκλίνει. Ὅσοι δέ ἔχουν ἐκκλίνει ἀπό τίς ἐντολές τοῦ Κυρίου, προσπαθοῦν οἱ ἀσεβεῖς, μέ πολλούς τρόπους, νά ἀποπλανήσουν, γιά νά τούς καταστήσουν συνοδοιπόρους στόν δρόμο τῆς ἀπωλείας.
3. Οἱ περισσότεροι ἀπό τούς ἀνθρώπους ἔχουν μάτια καί δέν βλέπουν, ἔχουν αὐτιά καί δέν ἀκοῦν. Ἔχουμε δύσκολους καιρούς καί πονηρές ἡμέρες. Ὅποιος μπορέση νά σώσῃ τόν ἑαυτό του, θά ὀνομασθῆ μεγάλος· ἐάν σώσῃ καί ἄλλους, θά ὀνομασθῆ μέγιστος…
Ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ ἔφτασε. Τήν συγκρατοῦν οἱ προσευχές καί μεσιτεῖες τῆς Παναγίας Μητέρας Του, τῶν Ἁγίων στούς Οὐρανούς καί ὀλίγων ἐκλεκτῶν, πού βρίσκονται στήν γῆ. Ὀφείλουμε νά εἴμαστε ἕτοιμοι καί μετανοημένοι, γιά νά σώσουμε τουλάχιστο τίς ψυχές μας.
4. Φοβοῦμαι ὅτι πολύ σύντομα θά ἀκολουθήση συμφορά στό ἀνθρώπινο γένος, ἐπειδή οἱ περισσότεροι ἀπό τούς ἄρχοντες καί τόν λαό, τούς κληρικούς καί λαϊκούς, βαδίζουν τόν εὐρύχωρο δρόμο, πού ὁδηγεῖ στήν καταστροφή… Ἐμεῖς μέ ὑπομονή ἄς βαδίζουμε τόν στενό δρόμο τῆς ἀρετῆς, προσβλέποντες στόν Ἀρχηγό τῆς πίστεώς μας καί θεωρώντας τά τοῦ κόσμου σκουπίδια, γιά νά κερδίσουμε τόν Χριστό…
5. Πραγματι σέ χάος μεγάλο βρίσκεται ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα. Βαδίζει κατά κρημνῶν. Βαδίζει στό σκοτάδι καί χωρίς πυξίδα. Ποῦ τελικά θά καταντήση; Ἐκεῖ πού κατάντησαν ὅλοι οἱ ἁμαρτωλοί καί παραβάτες τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἀνά τούς αἰῶνες… Ἡ γενεά μας εἶναι πονηρή καί πρός τούς πονηρούς ὁ Κύριος ἀποστέλλει ἀνάλογες τιμωρίες γιά μετάνοιά τους.
6. Δύο πράγματα θά ἀναχαιτίσουν τήν ὁρμή τοῦ κόσμου πρός τήν κακία καί τήν ἀπώλεια, ἡ μετάνοια καί ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ. Ἀφοῦ μετάνοια ἀληθινή δέν ὑπάρχει, μένει ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ καί τό ἔλεος Του.
7. Ὁ καιρός τῆς πρόσκαιρης ζωῆς εἶναι βραχύτατος, οἱ ἡμέρες εἶναι πονηρές, ὁ θάνατος εἶναι ἄδηλος (ἀβέβαιος), καί ἡ ζωή μετά τόν θάνατο εἶναι αἰώνια. Ἐπίσης καί ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν καί ἡ κόλαση εἶναι αἰώνια καί χωρίς τέλος. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς παραγγέλει: Μή γίνεσθε ἄσοφοι ἀλλά σοφοί· μή γίνεσθε ἄφρονες ἀλλά συνιέντες τί τό θέλημα τοῦ Κυρίου. Λοιπόν ἄσοφος καί ἄφρων εἶναι ἐκεῖνος πού δέν τά σκέπτεται αὐτά καί δέν αἰσθάνεται τίς ἰδικές του ἁμαρτίες γιά νά τίς ἐξαλείψη μέ τήν μετάνοια, τήν ἐξομολόγηση καί τά δάκρυα, ἀλλά ἀμελεῖ, ἀναισθητεῖ καί περιεργάζεται τίς ἁμαρτίες τῶν ἄλλων, κρίνοντας, κατακρίνοντας καί καταδικάζοντας τούς ἄλλους, ὡσάν νά εἶναι αὐτός ὁ κριτής καί δικαστής τῶν ὅλων, καί κωφεύει στήν ἐντολή καί ἀπειλή τοῦ Κυρίου· μή κρίνετε, γιά νά μή κριθῆτε μή καταδικάζετε, γιά νά μή καταδικασθῆτε.
Σοφός καί συνετός καί φρόνιμος εἶναι ἐκεῖνος πού βάζει ὅλες τίς ἁμαρτίες του μπροστά του, καί δέν ἀσχολεῖται μέ τίς ἁμαρτίες τῶν ἄλλων, ἀλλά κλαίει στοχαζόμενος πώς ἐλύπησε τόν Θεό μέ τίς πολλές ἁμαρτίες του…
8. Ἀσθένειες τῆς ψυχῆς εἶναι οἱ διάφορες ἁμαρτίες μικρές καί μεγάλες, τίς ὁποῖες δέν εἶναι δυνατόν νά μή ἔχει ἄνθρωπος, ἐπειδή ἀναμάρτητος εἶναι μόνον ὁ Θεός… Οἱ πνευματικοί ἰατροί, μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, ὅλες τίς ψυχικές ἀσθένειες τίς θεραπεύουν, ἀρκεῖ ὁ ἄνθρωπος νά τίς φανερώση στόν πνευματικό ἰατρό μέ τήν ἐξομολόγηση.
