Ο Πατηρ Αντωνιος ΑΘΩΩΘΗΚΕ πανηγυρικα.
Ολα τα τσακαλια της πολιτικης και της δημοσιογραφιας, που ουρλιαζαν επι χρονια ολοκληρα, γιατι λουφαξαν;
1. Η Κατασκευή του Αφηγήματος
«Εκκρεμότητας 1500 Ετών»
Η προβολή της συμφωνίας ως «επίλυσης εκκρεμότητας
που χρονολογείται από την εποχή του Ιουστινιανού» συνιστά πλήρη παραποίηση των
ιστορικών δεδομένων. Η Ιερά Μονή Σινά διατήρησε την αυτονομία, το ιδιοκτησιακό
της καθεστώς και την υπόστασή της αλώβητες επί 1,5 χιλιοετία, επιβιώνοντας μέσα
από βυζαντινά χρυσόβουλα, οθωμανικούς αχτιναμέδες και τις θεσμικές εγγυήσεις
του νεότερου αιγυπτιακού κράτους.
Η αμφισβήτηση των ιδιοκτησιακών της δικαιωμάτων δεν
υπήρξε ιστορικό κατάλοιπο, αλλά πρόσφατη εξέλιξη, η οποία πυροδοτήθηκε από
δικαστικές προσφυγές της αιγυπτιακής πλευράς και αποφάσεις τοπικών δικαστηρίων
επί διακυβέρνησης Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι στην Αίγυπτο και κυβέρνησης Κυριάκου
Μητσοτάκη στην Ελλάδα. Η επίκληση της «εκκρεμότητας 1.500 ετών» χρησιμοποιείται
προσχηματικά, προκειμένου να αποσεισθούν οι πολιτικές ευθύνες της σημερινής
διαχείρισης και να βαπτιστεί μια υποχωρητική παραχώρηση απέναντι στις
αιγυπτιακές διεκδικήσεις ως «ιστορική επιτυχία».
Στην πραγματικότητα, κανένα αιγυπτιακό δικαστήριο
και καμία κρατική αρχή δεν μπορεί να διασπάσει το πολυεπίπεδο πλέγμα διεθνούς
και εσωτερικής νομικής προστασίας που περιβάλλει την παλαίφατη Μονή. Το πλέγμα
αυτό συγκροτείται από:
Εφόσον η Μονή Σινά προστατεύεται θεσμικά από το
Διεθνές Δίκαιο, τη νομοθεσία του Αιγυπτιακού Κράτους, αλλά και από την ίδια την
Ισλαμική Σαρία (μέρος της οποίας αποτελεί ο Αχτιναμές), καμία εγχώρια δικαστική
απόφαση δεν νομιμοποιείται να αμφισβητήσει το Status Quo. Ένα καθεστώς που
σεβάστηκαν ανεξαιρέτως όλοι οι επικυρίαρχοι της περιοχής στο πέρασμα των
αιώνων: Ρωμαίοι και Άραβες, Μαμελούκοι και Σταυροφόροι, Οθωμανοί και Γάλλοι, ο
Μωχάμετ Άλη, οι Βρετανοί, καθώς και το ίδιο το σύγχρονο Αιγυπτιακό Κράτος μέχρι
σήμερον
2. Η Έλλειψη Διαφάνειας & το Νομικό
Καθεστώς Ιδιοκτησίας
Η άρνηση δημοσιοποίησης του πλήρους κειμένου της συμφωνίας πριν από την υπογραφή της εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το τι ακριβώς συμφωνήθηκε.
Είναι τραγική η απουσία της ευθύνης. Τα προβλήµατα
µεταποιούνται σε καρκίνωµα. Το δοξασµένο σκάφος –Ελλάδα– που γνώρισε
δόξες, θαλασσοταραχές, σκλαβιές, πέρασε µέσα από συµπληγάδες, ύφαλους αλλά είχε
καπετάνιους άξιους και δεν καταποντίστηκε. Τούτη όµως τη χρονική περίοδο
κινδυνεύει.
Αν δεν αφυπνιστούν οι υπεύθυνοι κυβερνήτες και δεν
αναλάβουν τις ευθύνες τους και το υπεύθυνο ηγετικό ρόλο που ο λαός τους
εξέλεξε, κινδυνεύει το σκάφος να βρεθεί στα βράχια και να βρεθούν το πλήρωµα
και οι επιβάτες τους ναυαγοί!
Η κατάσταση έχει φθάσει σε ακραίο και επικίνδυνο για την
εθνική ασφάλεια σηµείο. Τούρκοι αγοράζουν σπίτια και συγχρόνως αναρτούν την
τουρκική σηµαία. Βλέπουµε στα Μέσα Ηλεκτρονικής Δικτύωσης να εµφανίζονται
αγοραπωλησίες “σωρηδόν” από µεµονωµένα µουσουλµανικά άτοµα ή από
αλλοδαπές εταιρίες σε όλες τις παραµεθόριες περιοχές από την Ανατολική
Μακεδονία και Θράκη, αναγκάζοντας το Δήµαρχο Αλεξανδρούπολης, Γιάννη Ζαµπούνη
να χτυπήσει την καµπάνα του κινδύνου και µάλιστα από το Θεσµικό Βήµα του “East
Makedonia Thrace Forum III”, λέγοντας ότι: «Επίκειται ένας
αθόρυβος εποικισµός» και συνέχισε: «Μη σας προκαλέσει έκκληση αν σε κάποιο από
τα επόµενα forum εδώ, συζητήσουµε για το δικαίωµα όλων αυτών που ξαφνικά θα µας
εποικήσουν, εν ονόµατι της θρησκευτικής τους ελευθερίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να χτίσουν τζαµιά
δίπλα στις ερειπωµένες εκκλησίες µας, ως νέες κοινότητες χωρίς ελληνικό
χαρακτηριστικό…».
Στο Σουφλί λειτουργούν 4 δηµοτικά σχολεία ελληνικά
και 5 µειονοτικά (µουσουλµανικά), οι Ελληνίδες έπαψαν να γεννούν,
παρά την πριµοδότηση που είχε εφαρµόσει ο αρχιεπ. Χριστόδουλος το 1999 για το
τρίτο παιδί, για το οποίο όµως το κράτος παρέµεινε παγερά σχεδόν απέναντί τους,
ώστε να φθάσουµε φέτος να κλείσουν στις περιοχές 47 σχολικές µονάδες!
Εκρηκτικές διαστάσεις έχει λάβει το φαινόµενο και στα Δωδεκάνησα. Η Λέρος είναι το νησί που πλέον κατοικείται µαζικά από εύπορους Τούρκους.
Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου
Εισαγωγή
Ο Άγιος Μάξιμος ο Γραικός, ο μέγας θεολόγος και
παιδαγωγός της Ρωσίας, κατά την περίοδο που διακονούσε ως μοναχός στην Ιερά
Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου (1506–1516), είχε συνθέσει έναν Παρακλητικό Κανόνα
στον Τίμιο Πρόδρομο και πέντε επιγράμματα. Η σχετικά πρόσφατη, όμως, έρευνα
απέδειξε ότι η ποιητική δραστηριότητα του Αγίου δεν περιορίζεται στα πέντε αυτά
επιγράμματα. Ο μακαριστός Αρτινός ερευνητής και ιστορικός Κωνσταντίνος
Τσιλιγιάννης, μετά από έρευνα ετών, ανακάλυψε τον Οκτώβριο του 1994, στην
Αυστριακή Εθνική Βιβλιοθήκη της Βιέννης, έκτο επίγραμμα (ποίημα) του Μαξίμου
του Γραικού, αφιερωμένο στον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Δημήτριο. Το παρόν άρθρο
παρουσιάζει την ανακάλυψη αυτή, το ίδιο το ποίημα με τη μετάφρασή του, καθώς
και τον θεολογικό σχολιασμό του.
Τι είναι τα επιγράμματα
Επίγραμμα αρχικά ήταν μια απλή επιγραφή πάνω σ’ έναν
τάφο, με το όνομα του νεκρού, τη γενιά του ή και τον τόπο του. Δύο-τρεις λέξεις
χωρίς (ποιητικό) μέτρο και με πληροφοριακά στοιχεία μόνο. Σιγά-σιγά, όσο η
συνήθεια της επιτάφιας επιγραφής διαδιδόταν, άρχισε η έντεχνη διατύπωση και ο
εμπλουτισμός των στοιχείων με πληροφορίες για τη δράση και τις ανδραγαθίες του
νεκρού (ή των νεκρών), καθώς και η έκφραση του πόνου που ένιωσαν όσοι τον
έχασαν.
Τα αρχαιότερα ελληνικά επιγράμματα μένουν ανώνυμα.
Πρώτος διάσημος επιγραμματοποιός είναι ο Σιμωνίδης ο Κείος, ο οποίος έχει
γράψει το πασίγνωστο «Ὦ
ξεῖν’, ἀγγέλλειν
Λακεδαιμονίοις ὅτι
τῇδε κείμεθα τοῖς κείνων ῥήμασι πειθόμενοι», για τους
πεσόντες στη μάχη των Θερμοπυλών.
Κατά τη βυζαντινή περίοδο το επίγραμμα καλλιεργήθηκε
έντονα. Επίσης και μετά την Άλωση, ο βυζαντινός κόσμος διατήρησε το επίγραμμα
με τους όρους που καλλιεργούνταν στην αρχαιότητα, αν όχι σε μεγαλύτερη
ποικιλία. Δεν υπήρξε βυζαντινός συγγραφέας που να μη γράψει επιγράμματα, και ο
πιο ξακουστός απ’ αυτούς στάθηκε ο ποιητής Μανουήλ Φιλής. Παράλληλα όμως με τα
επιγράμματα των βυζαντινών λογίων, έχουμε και τα γνησιότατα άνθη της βυζαντινής
επιγραμματικής ποίησης του λαού. Μπορούμε να πούμε ότι δεν υπήρξε πανηγύρι ή
επανάσταση, εκστρατεία ή πολιορκία στο Βυζάντιο που να μη συνοδεύτηκε από τον
επιγραμματικό οίστρο του βυζαντινού όχλου. Τα επιγράμματα αυτά ξεχωρίζουν για
τον σύντομο και δηκτικό χαρακτήρα της δημοτικής φιλοσοφίας.
Τα πέντε γνωστά επιγράμματα του Αγίου
Μαξίμου του Γραικού
Πριν από την ανακάλυψη του έκτου επιγράμματος,
γνωρίζαμε πέντε επιγράμματα του Αγίου Μαξίμου του Γραικού:
Α. Προς τον
Πατριάρχη Ιωακείμ Α΄. Επιτάφιο επίγραμμα. Βρίσκεται στην Αμβροσιανή Βιβλιοθήκη
του Μιλάνου και στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Βιέννης, στον κώδικα Hist. Gr.
122,1.
Β. Προς τον Μέγα
Ρήτορα Μανουήλ. Βρίσκεται στην Αμβροσιανή Βιβλιοθήκη.
Γ. Προς τον
Πατριάρχη Νήφωνα Β΄, με αναφορά στον ηγεμόνα της Βλαχίας Νεάγκο. Βρίσκεται στην
Ιερά Μονή Διονυσίου, στον κώδικα 282.
Δ. Δεύτερο
επίγραμμα προς τον Πατριάρχη Νήφωνα Β΄. Βρίσκεται στην Αμβροσιανή Βιβλιοθήκη.
Ε. Επιτάφιο
επίγραμμα στον Νήφωνα Β΄. Βρίσκεται στην Ιερά Μονή Διονυσίου.
Η ανακάλυψη του έκτου επιγράμματος
Ο μακαριστός Αρτινός ερευνητής και ιστορικός
Κωνσταντίνος Τσιλιγιάννης, μετά από έρευνα ετών, ανακάλυψε τον Οκτώβριο του
1994, στην Αυστριακή Εθνική Βιβλιοθήκη της Βιέννης, έκτο επίγραμμα (ποίημα) του
Μαξίμου του Γραικού, για τον Άγιο Δημήτριο. Σύμφωνα με τον ιστορικό ερευνητή:
Το επίγραμμα για τον Άγιο Δημήτριο
Στίχοι εις τον λογχευθέντα Μέγαν
Δημήτριον — Ως απ’ αυτού προς τον Σταυρωθέντα Χριστόν:
Πληγήν μεν ουκ αυχών εγώ δείκνυμί σοι, Ως δη παθών
τι υπέρ σου, Σώτερ, μέγα, Αλλ’ ως μικρόν μίμημα σης πλευράς πάθους, Ο δη με
κατέστησεν χαίρειν, δεικνύω».
Μετάφραση.
Στίχοι στον Μέγα Δημήτριο που λογχεύθηκε, οι οποίοι υποτίθεται ότι λέγονται από
τον ίδιο προς τον Χριστό που σταυρώθηκε:
Τη λαβωματιά μου εγώ δεν σου τη δείχνω με καύχηση,
Σα να έπαθα για χάρη σου κάτι το σπουδαίο, Σώτερ, Αλλά σαν μια ταπεινή μίμηση
της λαβωματιάς της δικής σου πλευράς Σου τη δείχνω, πράγμα που βέβαια μ’ έκανε
να χαίρομαι.
Θεολογικός σχολιασμός του επιγράμματος
Ο σχολιασμός αυτών των στίχων μάς εισάγει κατευθείαν
στην καρδιά της ορθόδοξης χριστολογικής και πνευματικής εμπειρίας, όπου ο
μάρτυρας δεν θεωρείται απλώς ένας ήρωας που θυσιάζεται, αλλά ένας άνθρωπος που
«συμμορφώνεται» με το Πάθος του Χριστού.
1.
Η Υπέρβαση του Ηρωισμού και η Ταπείνωση
Άρνηση
καύχησης: Ο Άγιος Δημήτριος, σύμφωνα με τους στίχους,
αποποιείται κάθε ανθρώπινο έπαινο ή αλαζονεία για το μαρτύριό του. Η λαχτάρα ή
ο πόνος της λόγχης δεν παρουσιάζονται ως τρόπαια προσωπικής ανδρείας. Στην
πατερική θεολογία, ο μάρτυρας δεν ενεργεί με δική του δύναμη, αλλά με τη χάρη
του Αγίου Πνεύματος. Ω εκ τούτου, κάθε καύχησις αποκλείεται, πλην «μόνον εν τω
σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού».
Χαρακτηριστικά σημειώνει ο Κ. Τσιλιγιάννης: «Υπαινίσσεται ο βαθυστόχαστος θεολόγος, δια της ταπεινώσεως αυτής του Αγίου, την αλαζονεία των παπικών. Συγκεκριμένα το παρόν ιαμβείο του Μαξίμου του Γραικού αποτελεί λεπτή αντιπαπική αιχμή στρεφομένη κατά του παπικού δόγματος της λεγομένης αξιομισθίας των αγίων και των συγχωροχαρτίων του Πάπα της Ρώμης».

Το καταλάβαμε ! Η προπαγάνδα του καθεστώτος αναισχύντως καυχάται σήμερα ότι λύθηκε το πρόβλημα που απειλεί την Μονή Σινά , αφού ο Αρχιεπίσκοπος Συμεών
όταν επιστρέψει στο Μοναστήρι θα υπογράψει το ιδιωτικό συμφωνητικό !
Ούτως ή άλλως , αδερφοί μου, ο Αρχιεπίσκοπος Σιναίου
δεν δύναται να υπογράψει δεσμεύων την
Μονή Σινά χωρίς να υπάρξει ειδική
απόφαση της Συνάξεως της Γεροντίας της Σιναιτικής Αδελφότητος!
Αλλά ας υποθέσουμε ότι θα τηρηθεί ο προβλεπόμενος τύπος ! Τέλεια
!
Τώρα για να ησυχάσουμε κι εμείς οι ανίδεοι οφείλετε
να δώσετε στην δημοσιότητα τούτο το
επίμαχο κείμενο του ιδιωτικού
συμφωνητικού που διαπραγματευτήκατε ως
εν Ελλάδι καθεστώς , χωρίς να έχετε καμμιά απολύτως αρμοδιότητα, ούτως ώστε να πληροφορηθούμε ως Λαός εάν τούτο το συμφωνητικό για το οποίο καυχάσθε αποτελεί αφορμή πανηγυρισμών ή μήπως αιτία θρήνων !
Μήπως πρόκειται, αναρωτιόμαστε, για θρίαμβο ανάλογον
με τον του τουρκολιβυκού ,
ή μήπως πάλιν θρίαμβο αντίστοιχο του φιάσκου με τα κειμήλια των Πατριαρχικών Μονών της Ανατολικής
Μακεδονίας και Θράκης !
Έχετε άραγες την
στοιχειώδη ευθιξία να δώσετε στην κοινή
γνώμη την Ελληνική και την απανταχού
Ορθόδοξη, την Χριστιανική και αυτήν του Πολιτισμένου κόσμου αυτό το προϊόν των μυστικών διαβουλεύσεών σας ;
Είναι Βιβλική η ρήση κι εύλογα συναρμόζει στην υπόθεση της Μονής : «Οι πράττοντες τα
φαύλα μισούσι το Φώς…»
Όθεν κι η απορία μας απολύτως εύλογη : Λύσατε τάχα το πρόβλημα καθώς ισχυρίζεστε ή
μήπως παραδίδετε αναισχύντως την κυριότητα της ακινήτου και κινητής
περιουσίας του αρχαίου Μοναστηριού στην
Αίγυπτο ;
Λύσατε τάχα το πρόβλημα ή μήπως παραβιάζετε κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο ως Εφιάλτες δρώντες προδοσίας υπέρ των
παρανόμων !
Ιδού λοιπόν η πρόκληση : Δημοσιεύστε τώρα το κείμενο του συμφωνητικού !
Οι Έλληνες κι όλη η Χριστιανοσύνη αναμένουν !
Αλλοιώς … «λυσιτελεῖ
υμίν εἰ
λίθος μυλικὸς
περίκειται περὶ
τὸν τράχηλον υμών
καὶ ἔρριπται εἰς τὴν θάλασσαν» καθά Λουκάς ο Ευαγγελιστής μας διασώζει !