Βαπτίζονται χριστιανοί στην Τουρκία

Στους ναούς της Πόλης συναντάει κανείς ολοένα και περισσότερους νεοφώτιστους. Η «Κ» μίλησε με ανθρώπους που ζουν στην Τουρκία και πήραν την απόφαση να βαπτισθούν. Πώς αντιδρά η ομογένεια

βαπτίζονται-χριστιανοί-στην-τουρκία-564161239

Στιγμιότυπο από τη βάπτιση του Σάββα. Ολα ξεκίνησαν πριν από χρόνια, όταν είδε ένα όνειρο που έμελλε να του αλλάξει τη ζωή. Σήμερα οι δύο γιοι του, ο Αρης 4,5 και ο Θεόδωρος 7 ετών, έχουν επίσης βαπτισθεί χριστιανοί. «Χαίρομαι ιδιαίτερα που μεγαλώνω τα παιδιά μου με αυτόν τον πολιτισμό και τη θρησκεία», λέει στην Κ.

Οι ομογενείς τούς λένε «νεοφώτιστους». Δεν είναι ένας ή δύο. Είναι δεκάδες και τα τελευταία χρόνια ολοένα και αυξάνονται. Είναι τα νέα πρόσωπα που εμφανίζονται στους ναούς της Πόλης. Ανθρωποι που ζουν στην Τουρκία, από διαφορετικό θρησκευτικό και πολιτισμικό υπόβαθρο, αποφάσισαν να αλλάξουν θρησκεία και να βαπτισθούν χριστιανοί.

Αίτηση και κατήχηση

Η όλη διαδικασία ξεκινάει με την υποβολή αιτήσεως. Οι αιτήσεις εξετάζονται από ειδική επιτροπή της Εκκλησίας, η οποία αξιολογεί την ειλικρίνεια, την ωριμότητα, αλλά και τα κίνητρα των υποψηφίων. Η ποιμαντική αυτή μέριμνα αποσκοπεί στη διασφάλιση ότι η απόφαση για ένταξη στην Ορθόδοξη Εκκλησία αποτελεί συνειδητή και ελεύθερη επιλογή πίστεως.

Μετά την έγκριση, οι υποψήφιοι εντάσσονται σε πρόγραμμα κατήχησης, το οποίο πραγματοποιείται υπό την πνευματική καθοδήγηση της Εκκλησίας. Η κατήχηση διαρκεί από έξι έως δώδεκα μήνες, ανάλογα με την προσωπική πορεία και την πνευματική ετοιμότητα κάθε κατηχουμένου. Κατά τη διάρκειά της, οι υποψήφιοι διδάσκονται τις βασικές αλήθειες της ορθόδοξης πίστης, τη λειτουργική ζωή και την εκκλησιαστική παράδοση. Η κορύφωση αυτής της πορείας είναι το Αγιο Βάπτισμα.

 

Προδοσία: Από τον Ιούδα 

στο σήμερα

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

            Ένας από τους κύριους παράγοντες της θεοστυγούς συμπαιγνίας  στο έγκλημα της δίκης  και της καταδίκης του Ιησού Χριστού ήταν «ο δούλος (στα πάθη του) και δόλιος μαθητής Του Ιούδας ο Ισκαριώτης», ο προδότης κατά τον Οίκο (τροπάριο) της Εσπέρας της Μεγάλης Τετάρτης. Στην υμνολογία της ίδιας ημέρας σε άλλο τροπάριο γράφεται, (σε μεταφορά στην ομιλούμενη γλώσσα μας από τον μακαριστό π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο): «Κύριε ο απαίσιος Ιούδας ο Ισκαριώτης περιφρόνησε τον αιώνιο νόμο της φιλίας (ο οποίος δεν επιτρέπει να πράττουμε κακά κατ’ εκείνου που μας αγαπά και ευεργετεί) και μηχανεύθηκε δόλια και φοβερά σχέδια εναντίον Σου». Με ένα φιλί τον παρέδωσε, τον πούλησε ορθότερα τριάντα αργύρια στους διώκτες Του, για να δικαστεί και να θανατωθεί.

            Στη δίκη του Ιησού Χριστού οι Εβραίοι δικαστές είχαν μίσος και προκατάληψη σε βάρος του Θεανθρώπου και για να εξυπηρετήσουν την προειλημμένη απόφασή τους παρέβησαν βασικές αρχές της ιουδαϊκής δικονομίας. Συγκεκριμένα αγνόησαν τις αρχές της δημοσιότητας των συζητήσεων, το δικαίωμα του κατηγορουμένου προς υπεράσπισή του, το ανεπίτρεπτό της ψευδορκίας και το απαραίτητο της μαρτυρικής καταθέσεως προς στήριξη της κατηγορίας. (Βλ. σχ. μακ. Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου «Μία θεοστυγής συμπαιγνία – Η δίκη του Ιησού και αι κατ’ αυτήν δικονομικαί παραβάσεις», Εκδ. Μητρ. Κερκύρας, 2024, σελ. 28).

Αν για τους χριστιανούς η προσωποποίηση της προδοσίας είναι ο Ιούδας, για τους αρχαίους Έλληνες ήταν ο Εφιάλτης και για τους επαναστατημένους Έλληνες του 1821 ο Πήλιος Γούσης και ο Δημήτρης Νενέκος. Κατά το μέγα λεξικό της αρχαίας ελληνικής γλώσσης των Λίντελ και Σκοτ «προδίδω» σημαίνει και ότι «παραδίδω τον ευεργέτη μου στον εχθρό». Ευεργέτης μπορεί να είναι ένα πρόσωπο, ένας οργανισμός, η Πατρίδα, η Εκκλησία. Κίνητρα του προδότη ο πλουτισμός και γενικά το συμφέρον, το μίσος. Ιδεολογία του ο κυνισμός, ο μηδενισμός και ο αμοραλισμός.

Κατά το χρηστικό λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας της Ακαδημίας Αθηνών προδοσία είναι η παράβαση αρχών ή/και ηθικών αξιών και ειδικότερα η πρόκληση βλάβης εθνικής, ιστορικής, πολιτικής, θρησκευτικής. Η προδοσία είναι ένας  πειρασμός πολύ δύσκολα αντιμετωπίσιμος για τον άνθρωπο της κάθε εποχής, από τον Αδάμ έως  τις ημέρες μας, και εμφανίζεται υπό διάφορες μορφές.

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΗΣ

 

πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου

Στις λειτουργικές υπερβολές της Μεγάλης Εβδομάδος  περιλαμβάνεται και η εικόνα του Νυμφίου Χριστού και η λιτάνευσή της.

Κανένα λοιπόν παλαιό τυπικό, δεν αναφέρεται σε λιτάνευση της εικόνας του νυμφίου. Ο π. Δοσίθεος, ηγούμενος της Μονής Παναγίας Τατάρνης και λάτρης της τάξεως της Εκκλησίας, σχετικά με την εικόνα αυτή του νυμφίου σημειώνει :

«Τα εν τοις ενοριακοίς Ναοίς τελούμενα, καθ’ α ψαλλομένου του Ιδού ο Νυμφίος, εισοδεύει ο ιερεύς κρατών εικόνα του „Νυμφίου” ή και ολόσωμον „Νυμφίον” φορούντα χλαμύδα κοκκίνην, έχοντα εμπεπαρμένον ακάνθινον στέφανον και βαστάζοντα κάλαμον και μονονουχί γοερώς κράζοντα, ξένα όντα παντάπασι προς την λογικήν λατρείαν, ου δεί τελείσθαι και εν ταις ιεραίς Μοναίς. Οίμαι δε ουδ’ εν τοις ενοριακοίς Ναοίς. Η εικών αύτη του πάθους προέρχεται από το Ecce homo των Λατίνων.

Εξ’ άλλου το Ιδού ο νυμφίος έρχεται ολίγην σχέσιν έχει προς το πάθος του Κυρίου. Αναφέρεται εις την παραβολήν του πιστού και φρονίμου οικονόμου (Λουκά ΙΒ, 35-48) και προτρέπει εις εγρήγορσιν τους πιστούς. Ως εκ τούτου το Ιδού ο νυμφίος λέγεται εις τα μεσονυκτικά παντός του ενιαυτού και ουχί μόνον κατά τας πρώτας ημέρας της Μ. Εβδομάδος. Γίνεται ούτω πως σύγχυσις μεταξύ του νυμφίου της παραβολής και του Νυμφίου της Εκκλησίας του ιε΄αντιφώνου της ακολουθίας των αγίων Παθών (όρθρος της αγίας και Μεγάλης Παρασκευής). Υπάρχει δε και ανακολουθία. Δεδεμένος και εν πορφύρα και μετά ακανθίνου στεφάνου ωράθη ο Κύριος εις το πραιτώριον το πρωί πρωί της Μεγ. Παρσκευής και ουχί τη Μεγ. Δευτέρα. Τότε εισήρχετο και εξήρχετο της Ιερουσαλήμ καταρώμενος άμα και ξηραίνων την άκαρπον συκήν. Όθεν ξένα ταύτα και αλλότρια των αρχαίων τυπικών διατάξεων, αλλά γε και του πνεύματος των ημερών» (Τυπικόν του οσίου και θεοφόρου πατρός ημών Σάββα του ηγιασμένου, διορθωθέν μεθ’όσης επιμελείας και υπομνηματισθέν το κατά δύναμιν υπό αρχιμ. Δοσιθέου ηγουμένου της Ιεράς Σταυροπηγιακής Μονής Παναγίας Τατάρνης, έκδοσις Ιεράς Μονής της Παναγίας Τατάρνης, σελ. 380, υποσημείωση 4)

Θα μπορούσε να αναφερθεί στο συγκεκριμένο σημείο η περίπτωση εκείνη κατά την οποία σε ενορία των Αθηνών αντικαταστάθηκε η εικόνα του Νυμφίου Χριστού με ολόσωμο ομοίωμά του, όπως φαίνεται στο παρακατω link.

https://arxon.gr/2026/04/i-akoloythia-toy-nymfioy-stin-iera-mitropoli-ilioy/

Πρόκειται για πρακτική που προέρχεται από την Ρωμαιοκαθολική Δύση και δεν έχει καμία σχέση με την θεολογία της Ορθόδοξης Εικόνας του Χριστού.

Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάς των παθών του Κυρίου.

 

                                                                                                                           

Διανύουμε ήδη την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα των παθών του Κυρίου, τα οποία κορυφώνονται τη Μ. Παρασκευή και μας οδηγούν στην πιο λαμπρή ημέρα. Στην Ανάσταση του Θεανθρώπου, στη νίκη της Ζωής επί του θανάτου. Η Αγία Εκκλησία μάς οδηγεί σιγά σιγά, σοφά και μεθοδικά ώστε να βιώσουμε με κατάνυξη τις ημέρες αυτές.

Η προετοιμασία αρχίζει από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου. Συνεχίζεται η προσπάθεια με την καθαρά Δευτέρα, την νηστεία, τους Χαιρετισμούς στην Υπεραγία Θεοτόκο, με τις προηγιασμένες θείες λειτουργίες κλπ. Με τις κατάλληλες ευαγγελικές περικοπές του ασώτου υιού (ή του φιλεύσπλαχνου Πατέρα), την αφιέρωση Κυριακών εις την ιερά μνήμη των μεγάλων Θεοφόρων πατέρων Γρηγορίου του Παλαμά και Ιωάννου της Κλίμακος  και της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας. Με κάθε τρόπο προσπαθεί η Εκκλησία να μας εισάγει στο πνεύμα της κατάνυξης και του αληθινού πάσχα, του περάσματος από την άστατη και αμαρτωλή ζωή στην μετάνοια και στην συγχώρεση.

Εισήλθαμε στο τελικό στάδιο προς την πορεία για την Ανάσταση. Προηγούνται τα κοσμοσωτήρια και λυτρωτικά  πάθη  και ο Σταυρικός θάνατος. Από την Κυριακή των Βαΐων το απόγευμα η Εκκλησία ψάλλει, μεταξύ πολλών άλλων, «Ερχόμενος ο Κύριος προς  το εκούσιον πάθος «Ιδού ο νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός, και μακάριος ο δούλος, όν ευρήσει γρηγορούντα, ανάξιος δε πάλιν, ον ευρήσει  ραθυμούντα...». Τροπάρια κατανυκτικά και λίαν διδακτικά. Ο Κύριος βαδίζει προς το εκούσιον πάθος για τη δική μας σωτηρία. Να είμαστε πάντα έτοιμοι για το μεγάλο πέρασμα από τη μια ζωή εις την όντως Ζωή. «Μακάριος ον ευρήσει γρηγορούντα», για να μη πάθουμε ότι έπαθαν οι μωρές παρθένες και ο πλούσιος ο άφρων της παραβολής. Ο χιτών μας να είναι πάντα ο χιτών της μετανοίας και της ετοιμότητος.

Υψηλά θεολογικά μηνύματα εκπέμπει και το τροπάριο της Κασσιανής. «Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή, τὴν σὴν αἰσθομένη θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν, ὀδυρομένη, μύρα σοι, πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει. Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νύξ μοι ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας, ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος ἔρως τῆς ἁμαρτίας. Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων, ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας, ὁ κλίνας τοὺς οὐρανοὺς τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει. Καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας, ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν, κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη. Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους τίς ἐξιχνιάσει, ψυχοσῶστα Σωτήρ μου; Μή με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος». Καλεί κάθε χριστιανό να μετανοήσει. Δεν αναφέρεται  σε έναν συγκεκριμένο άνθρωπο. Όλοι μας ας το αφουγκραστούμε και να μετανοήσουμε πραγματικά και ειλικρινά για τα ανομήματά μας. Δια να εορτάσουμε πραγματικό Πάσχα.

Ο ίδιος ο Κύριος πριν από τον Μυστικό Δείπνο δίνει έμπρακτα το καλό παράδειγμα της ταπεινώσεως και πλένει τα πόδια των μαθητών του. Ο πρώτος γίνεται έσχατος υπηρέτης των δούλων του. Ασύλληπτο, αδυνατεί να το συλλάβει ο νους του υπερηφάνου ανθρώπου της σύγχρονης εποχής. Ήλθε για να διακονήσει και όχι να διακονηθεί, όπως το είπε. Εις τον Μυστικό Δείπνο ο Ιησούς και Σωτήρ ημών σύστησε το μυστήριο των μυστηρίων. Το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, για άφεση αμαρτιών και  ζωήν αιώνιον.

 ΟΙ ΔΕΣΠΟΤΑΔΕΣ ΤΡΕΛΛΑΘΗΚΑΝ.

ΠΟΙΟΣ ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΤΟΥΣ ΨΙΘΥΡΙΣΕ ΟΤΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΨΑΛΜΩΔΙΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΥΨΩΝΟΥΝ ΣΤΟ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΑΣ;

Ο Θεσσαλονίκης Φιλόθεος και ο Στέλιος Αγγελούδης αποϊεροποιούν τους Ναούς και ξεσηκώνουν τους Ορθοδόξους.

Posted on 5 Απριλίου, 2026

Να που φτάσαμε, να ορίζει ο αντίχριστος Δήμος της Θεσσαλονίκης των ομοφυλοφιλικών παρελάσεων PRAIT τί είναι κατανυκτικό μέσα στην Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Να του δίνεται το πράσινο φως από τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλόθεο να εισβάλει στους Ιερούς Ναούς και να τους μετατρέπει σε κοσμικά θέατρα.

Βιολιά, μπουζούκια, κιθάρες, νάρκισσοι της «τέχνης» θρονιάζονται σε Τόπο Ιερό που τελούνται τα Ιερά Μυστήρια για να ξεράσουν την εμετική βλακεια τους και ματαιοδοξία τους. Ανόητα φαντασιουργήματα για «κατανυκτικές στιγμές», «μοναδικές γέφυρες», και «αρμονικές συνυπάρξεις» κατακλύζουν τα κείμενά τους, για να παρουσιάσουν τις βέβηλες πράξεις τους.

Μεχρι και τον ομοφυλοφιλο Καβαφη και τον ανικανο σεξουαλικα Καζαντζακη επιστρατευσαν.

Ουδείς Ορθόδοξος που εκκλησιάζεται στους Ιερούς Ναούς με αληθινή κατάνυξη αντέχει να τους βλέπει σε αυτό το χάλι. 

Τεράστια η ευθύνη του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλοθέου και των άλλων Μητροπολιτών που επιτρέπουν να μετατρέπονται οι Ιεροί Ναοί σε κοσμικά θέατρα. Ας πάψει λοιπόν καΙ ο λαός του Θεού που εκκλησιάζεται να αφήνει τον όβολόν του στο παγκάρι, αφού τους Ναούς μας τους παραδωσατε στους αντίχριστους.

Εμφάνισαν τον Λουδοβίκο των Ανωγείων (ούτε που τον ξέραμε αλλά τον μάθαμε από την παρουσία του μέσα στον Ιερό Ναό του Αγιου Δημητριου!) μαζί με τον βυζαντινό χορό «ΗΔΥΜΕΛΟΝ» Θεσσαλονίκης. Χρησιμοποιούνε με πονηριά τους βυζαντινούς χορούς για να βάλουν μέσα κι άλλους. 

Όξω όλοι τους! 

Οι βεβηλοι, που προσπαθουν να μπουρδελοποιησουν τους ναους των Ορθοδοξων.

Κύκλος συναυλιών «Ave Generosa»

 ΟΙ ΔΕΣΠΟΤΑΔΕΣ ΤΡΕΛΛΑΘΗΚΑΝ.

ΠΟΙΟΣ ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΤΟΥΣ ΨΥΘΗΡΙΣΕ ΟΤΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΨΑΛΜΩΔΙΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΥΨΩΝΟΥΝ ΣΤΟ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΑΣ;

Κύκλος συναυλιών «Ave Generosa» 

στον Δήμο Νοτίου Πηλίου.

Συνεχίζεται αυτή την εβδομάδα ο κύκλος συναυλιών «Ave Generosa» στον Δήμο Νοτίου Πηλίου. Μπαίνει και μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα. Το εκτός τόπου και χρόνου πρόγραμμα εντάσσεται στο ευρύτερο ρεύμα αποϊεροποίησης των Ιερών Ναών και άμβλυνσης του Ορθόδοξου φρονήματος των πιστών. Πρωταγωνιστές της ανταρσίας: μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος, δήμαρχος Νοτίου Πηλίου Μιχαήλ Μιτζικός.

Τί είναι το «Ave Generosa»; Μία γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο μας λέει ότι είναι ένας ύμνος στη Λατινική γλώσσα, γραμμένος από τη μεσαιωνική μυστικίστρια και συνθέτρια  Χίλντεγκαρντ φον Μπίγκεν (Hildegard von Bingen), ο οποίος υμνεί την Παναγία ως «ευγενή, ένδοξη και ανέπαφη». Η Χίλντεγκαρντ «υπήρξε μοναχή, μυστικίστρια, προφήτισσα, συνθέτης, φιλόσοφος και Αγία της Γερμανικής και της Καθολικής Εκκλησίας, ενώ από κάποιους έχει χαρακτηριστεί, αν και αναχρονιστικά, φεμινίστρια και οικολόγος.»1

Ο κύκλος των συναυλιών με τον ύμνο της αιρετικής παπικής «αγίας» λαμβάνει χώρα μέσα και σε δύο Ιερούς Ναούς, όπως θα δείτε στο πρόγραμμα που ακολουθεί. Κάτω από την μύτη των Ορθόδοξων Ελλήνων, λυκοποιμένες και τοπικοί άρχοντες υφαίνουν τον πνευματικό μας θάνατο και ετοιμάζουν το έδαφος για την ψευδένωση με τους αιρετικούς.

Το Σάββατο του Λαζάρου, 4 Απριλίου, στις 12:00, στον Ιερό Ναό Γεννήσεως της Θεοτόκου στον Λαύκο, με τη συναυλία «Beatissima», η οποία περιλαμβάνει μουσική από την Αναγέννηση έως σήμερα. Μικτή Χορωδία Άγριας, σύνολο ξύλινων πνευστών, Νίκος Παναγιωτίδης – θεόρβη, Jörg Meder – βιόλα ντα γκάμπα, Λήδα Φιλιπποπούλου – σολίστ

Την Κυριακή των Βαΐων, 5 Απριλίου, επίσης στις 12:00, στον Ιερό Ναό Ταξιαρχών στις Μηλιές, παρουσιάζεται η συναυλία «Dei Genitrice», με ψαλμούς, ύμνους και ποίηση. Μαριάντζελα Χατζησταματίου και Βασίλης Αγροκώστας – φωνές, Αμαλία Γκίζα και Βασίλης Μητσάκης – απαγγελία.

Ο κύκλος συνεχίζεται τη Μεγάλη Δευτέρα, 6 Απριλίου, στις 19:00, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Γενικού Λυκείου Μηλεών στα Καλά Νερά, με τη συναυλία «Meditation Baroque», που περιλαμβάνει σονάτες για φλάουτο και κοντίνουο του J.S. Bach. Γιώργος Τσιαρδάκας – φλάουτο, Ιωάννα Σιοπούδη – πιάνο.