ΤΟ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟ ΑΞΙΩΜΑ ΚΑΙ Ο ΙΕ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΗΣ ΑΒ ΣΥΝΟΔΟΥ. ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ.

 

Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου.

Εισαγωγικά.

Επειδή στον χώρο των αποτειχισμένων συμβαίνουν διάφορα σοβαρά και λυπηρά γεγονότα, τα οποία είναι αποτέλεσμα της έλλειψης ορθής εκκλησιολογικής κατήχησης σε κληρικούς και λαϊκούς, αναγκάζομαι να δημοσιεύσω το παρόν άρθρο, προκειμένου να απαντήσω γραπτά  σε σχετικές ερωτήσεις που μου υποβλήθηκαν.

Συγχρόνως, επιθυμώ, το άρθρο αυτό να αποτελέσει αφορμή προβληματισμού, ώστε να κατανοηθούν τα εξής. Εφόσον οι αποτειχισμένοι δεν αποτελούν αναγνωρισμένη  νομική θρησκευτική κοινότητα και ζουν σε ένα έννομο κράτος (με σεβασμό στους νόμους), θα έπρεπε να κινούνται με τους όρους της Εκκλησίας των Κατακομβών. (ο έχων νουν, νοείτω)

Το αρχιερατικό αξίωμα: ποιες ιδιότητες φέρει και ποιες «αφαιρεί» ο ΙΕ΄ Κανόνας

Για να κατανοηθεί πλήρως το νόημα του χαρακτηρισμού «ψευδεπίσκοπος και ψευδοδιδάσκαλος», είναι αναγκαίο να διευκρινισθεί  τι ακριβώς περιλαμβάνει το αρχιερατικό αξίωμα. Στην Ορθόδοξη κανονική παράδοση, ο επίσκοπος δεν είναι, απλώς, ένας ανώτερος κληρικός· είναι ο κατ' εξοχήν φορέας της πληρότητας της Ιερωσύνης, ο «τύπος και εικόνα» του Χριστού εν τω οίκω αυτού. Όταν αναφερόμαστε στον Αρχιερέα (τον Επίσκοπο), η ύπαρξη και το έργο του συνδέονται άμεσα με τα τρία αξιώματα του Χριστού (το προφητικό, το αρχιερατικό και το βασιλικό), τα οποία εκφράζει με έναν ιδιαίτερο και ολοκληρωμένο τρόπο μέσα στην Εκκλησία:

1. Το Προφητικό Αξίωμα (Ο Διδάσκαλος της Αλήθειας)

Ως διάδοχος των Αποστόλων, ο Αρχιερέας έχει χρέος και εξουσία να κηρύττει το Θείο Λόγο. Είναι ο βασικός διδάσκαλος και θεματοφύλακας της ορθόδοξης πίστης στην επαρχία του, εξηγώντας τις Γραφές και καθοδηγώντας το ποίμνιο στην πνευματική αλήθεια.

2. Το Αρχιερατικό / Ιερατικό Αξίωμα (Ο Λειτουργός των Μυστηρίων)

Είναι η κορυφαία του ιδιότητα. Κατέχει την πληρότητα της ιερωσύνης.

Μόνος του μπορεί να τελέσει τις χειροτονίες των νέων κληρικών (διακόνων και ιερέων), να καθιερώνει ναούς, να αγιάζει τα Αντιμήνσια και να προΐσταται των μυστηρίων, αποτελώντας τον «τύπο και τόπο Χριστού» μέσα στη Θεία Λειτουργία.  Σύμφωνα με την Ορθόδοξη κανονική παράδοση και θεολογία, τα μυστήρια ενός ακατάκριτου αιρετικού επισκόπου είναι έγκυρα και έχουν θεία χάρη μέχρι τη στιγμή της επίσημης καθαιρέσεώς του από Σύνοδο.

3. Το Βασιλικό Αξίωμα (Ο Ποιμένας και Διοικητής)

Εκδηλώνεται μέσα από την πνευματική εξουσία και τη διακυβέρνηση της τοπικής Εκκλησίας (της Μητρόπολης ή της Επισκοπής). Δεν πρόκειται για κοσμική εξουσία τυραννικού τύπου, αλλά για διακονία αγάπης, προστασίας και τάξης, ώστε το σώμα της Εκκλησίας να οδηγείται με ασφάλεια στη Βασιλεία του Θεού, τιθασεύοντας τα πνευματικά εμπόδια και τις διχόνοιες.

Τι «αφαιρεί» λοιπόν ο ΙΕ΄ Κανόνας;

Καμία από τις παραπάνω ιδιότητες δεν αίρεται τυπικώς και δικανικώς με την πράξη της αποτείχισης. Ο ΙΕ΄ Κανόνας δεν είναι κανόνας καθαιρέσεως. Ο κανόνας, ωστόσο, αναγνωρίζει και βεβαιώνει μια ήδη συντελεσθείσα πνευματική απώλεια, η οποία εκτείνεται ως εξής:

•Αφαιρεί την αληθή ιδιότητα του ποιμένος. Ο επίσκοπος διατηρεί το όνομα — «τὸν καλούμενον ἐπίσκοπον» — αλλά παύει να είναι αληθινός ποιμήν· γίνεται ψευδεπίσκοπος. Η χειροτονία του δεν χάνεται, χάνεται όμως η ουσία που την νοηματοδοτεί: η πίστη την οποία οφείλει να φυλάσσει.

•Αφαιρεί τη νομιμότητα της διδασκαλίας του. Από τη στιγμή που κηρύσσει αίρεση «δημοσίᾳ καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ», κάθε διδασκαλία του καθίσταται πνευματικώς άκυρη· γίνεται ψευδοδιδασκαλία, έστω και αν προσφέρεται με τα εξωτερικά σημεία της επισκοπικής αξίωσης.

•Αφαιρεί το δικαίωμα  της εκκλησιαστικής  κοινωνίας. Οι συνειδητοί Ορθόδοξοι υποχρεούνται να μη μνημονεύουν αυτόν και να μη κοινωνούν μαζί του. Το μνημόσυνο, ως σημείο ενότητας, μετατρέπεται σε σημείο αποχωρισμού.

•ΔΕΝ ΑΦΑΙΡΕΙ, ωστόσο, τη δικαιοδοσία του — ακόμη. Η διοικητική εξουσία του επίσκοπου πάνω στην επαρχία παραμένει τυπικώς εν ισχύϊ μέχρι τη συνοδική καθαίρεση. Αυτή, ακριβώς, η διάκριση — όσα ο κανόνας αναγνωρίζει ως χαμένα πνευματικά και όσα δεν αίρει διοικητικά — συνιστά τον πυρήνα της ερμηνείας του και αποτρέπει τη μετατροπή της αποτείχισης σε αυτοδίκαιο καθαιρετικό δικαστήριο από μεμονωμένους κληρικούς.

Ο  ΙΕ΄ Κανόνας δεν αποσύρει από τον αιρετικό επίσκοπο τη χειροτονία του, ούτε τον θρόνο του.Τον απογυμνώνει, όμως, από τη μοναδική ιδιότητα που καθιστούσε το αξίωμά του πηγή ζωής για το ποίμνιο — την ορθή διδασκαλία της πίστεως και από τη  ιδιότητα του ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΠΟΙΜΕΝΑ.

.

Παράλληλα, εφόσον ο επίσκοπος δεν έχει καθαιρεθεί ακόμη συνοδικά, τυπικά διατηρεί το δικαίωμα να ελέγξει τον κληρικό που εισήλθε αυθαιρέτως στην επαρχία του. Φαινομενικά, αυτό φαντάζει αντίφαση — πώς ο αιρετικός ελέγχει τον ομολογητή; — όμως εξηγείται από την κανονική τάξη: ο εισερχόμενος χωρίς «γράμματα απολύσεως» παραβιάζει εκκλησιαστικούς  Κανόνες, και ο τοπικός επίσκοπος, έστω κατ' όνομα, κατέχει τη διοικητική δικαιοδοσία της περιοχής.

Εδώ έγκειται και η παγίδα. Ένας ακατάκριτος αιρετικός επίσκοπος μπορεί να χρησιμοποιήσει την τυπική διοικητική του ισχύ, για να τιμωρήσει κληρικούς όχι επειδή υπερασπίστηκαν την Ορθοδοξία, αλλά επειδή παραβίασαν την κανονική τάξη. Γι' αυτό η ορθόδοξη θεολογία τονίζει ότι η ομολογία και η αποτείχιση πρέπει να γίνονται με τεράστια προσοχή, ώστε να μη δίδεται στον εσφαλμένο επίσκοπο το πλεονέκτημα να ελέγξει τον ομολογητή σε επίπεδο κανονικής πειθαρχίας.

Ποιος ορίζει ΕΠΙΣΗΜΑ ότι η ηγεσία μιας τοπικής Εκκλησίας ή μια ΣΥΝΟΔΟΣ  είναι ΑΙΡΕΤΙΚΗ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σύμφωνα με το εκκλησιαστικό δίκαιο και την παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, επίσημος φορέας αρμόδιος να κηρύξει ΕΠΙΣΗΜΑ  την εκκλησιαστική ηγεσία μιας τοπικής εκκλησίας ως ΑΙΡΕΤΙΚΗ ή να καταδικάσει επισήμως μια διδασκαλία ως αίρεση και –κατ' επέκταση– να διαπιστώσει ότι μια εκκλησιαστική κοινότητα ή ηγεσία έχει αποκοπεί λόγω κακοδοξίας είναι αποκλειστικά ΜΙΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ (Τοπική, Μείζων ή Οικουμενική).

Η περίπτωση του Νεστορίου, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, αποτελεί χαρακτηριστικό ιστορικό παράδειγμα εφαρμογής της εκκλησιαστικής τάξης, καθώς γύρω στο 428 μ.Χ. άρχισε να κηρύττει αιρετικές απόψεις διαχωρίζοντας τις δύο φύσεις του Χριστού και αρνούμενος τον όρο Θεοτόκος, ωστόσο, παρότι υπήρξαν έντονες διαμαρτυρίες, παρέμενε στον θρόνο του ως «ακατάκριτος» και όλα τα μυστήρια που τέλεσε τότε θεωρούνταν έγκυρα, μέχρις ότου το 431 μ.Χ. συγκλήθηκε η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος στην Έφεσο, η οποία καταδίκασε τη διδασκαλία του και τον καθαίρεσε επίσημα, με αποτέλεσμα από τη στιγμή της καθαίρεσής του και μετά να παύσει να είναι επίσκοπος, κάθε μετέπειτα ιεροπραξία του στην εξορία να είναι παντελώς άκυρη και όσοι τον ακολούθησαν να αποκοπούν από την Εκκλησία δημιουργώντας δικό τους σχίσμα

Μέχρις ότου μια  ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ Σύνοδος αποφανθεί επίσημα και συνοδικά για μια τοπική Εκκλησία ή ηγεσία ότι είναι ΑΙΡΕΤΙΚΗ εφαρμόζονται πλήρως όλοι οι ιεροί κανόνες που αφορούν την ιερατική διακονία. Μέχρι την σύγκληση της Συνόδου  αν  ο τοπικός επίσκοπος η οι  επίσκοποι προωθούν  φανερά και απροκάλυπτα κακοδοξίες που έχουν ήδη καταδικαστεί από προηγούμενες Οικουμενικές ή Τοπικές Συνόδους και Πατέρες, οι πιστοί και οι κληρικοί έχουν όχι απλώς το δικαίωμα, αλλά και την κανονική υποχρέωση (βάσει του περίφημου 15ου Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επί Φωτίου του Μεγάλου) να διακόψουν την εκκλησιαστική κοινωνία. Ωστόσο, η ενέργεια αυτή είναι ομολογιακή και προσωπική ευθύνη και δεν σημαίνει ότι η Εκκλησία αυτή έχει αυτόματα κηρυχθεί συλλήβδην «ανυπόστατη» πριν από μια Πανορθόδοξη Συνοδικὴ απόφαση.

Ο  15ος Κανόνας δίνει το δικαίωμα της διακοπής μνημοσύνου για λόγους πίστης, αλλά δεν παρέχει κανονική άδεια αλλαγής δικαιοδοσίας, ούτε καταργεί τους κανόνες που απαγορεύουν την αυθαίρετη μετακίνηση κληρικών.

 

Τα όρια του ΙΕ΄ Κανόνα

Σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία, η ιερωσύνη δεν αντλεί την εξουσία της από τον ίδιο τον κληρικό, ούτε λειτουργεί με όρους «ελεύθερου επαγγέλματος της πίστης». Ο ιερέας αποκτά την ιδιότητά του δια της χειροτονίας  από την Ιερωσύνη του Χριστού και ασκεί τη διακονία του αποκλειστικά με βάση τους Ιερούς Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων και των αναγνωρισμένων από αυτές τοπικών Συνόδων.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Εφόσον ένας κληρικός δεν αναγνωρίζει την εκκλησιαστική διοίκηση λόγω αποδοχής αιρετικών διδασκαλιών, γιατί απαιτείται να ζητήσει την άδειά της, για να φύγει από την επαρχία στην οποία ανήκει;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Κατ' αρχάς, οφείλουμε να αποσαφηνίσουμε τη φύση του ΙΕ΄ Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου.  Στην  Ορθόδοξη Εκκλησιολογία, η διοικητική δομή και η μυστηριακή ζωή δεν είναι αποσπασμένα θέματα. Ο ΙΕ κανόνας δεν δίνει το δικαίωμα δημιουργίας προσωπικών, απομονωμένων ποιμνίων γύρω από ένα πρόσωπο. Αν υπήρχε σοβαρός λόγος πίστεως, η πατερική οδός ήταν η παραμονή στο πόστο με ομολογιακή σταθερότητα ή η προσφυγή στη συνοδική οδό ή η εκκλησιαστική κοινωνία με άλλη ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ και όχι η μετατροπή της αποτείχισης σε μέσο διαδικτυακής προβολής και αυτοδικίας. Η αυθαίρετη μετακίνηση σε ξένη επαρχία, η ίδρυση νέων ναών και η συγκρότηση αποκλειστικά «αποτειχισμένου» ποιμνίου αποτελεί ένα από τα πιο ακανθώδη και συζητημένα ζητήματα στο πεδίο του  εκκλησιαστικού  κανονικού δικαίου. Σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες, μια τέτοια πρακτική αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερη αυστηρότητα, καθώς τέμνει τα όρια μεταξύ ομολογίας πίστεως και κανονικού παραπτώματος.

Ακόμη και αν η αρχική αφορμή για την αποτείχιση είναι θεολογικά ορθή —βάσει του ΙΕ΄ Κανόνα, λόγω κήρυξης αίρεσης «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ»— η αυθαίρετη είσοδος κληρικών σε ξένη επαρχία ή δημιουργία ναών (χωρίς εκκλησιαστική και νομική κάλυψη) και η άσκηση ποιμαντικού έργου χωρίς την άδεια του τοπικού κανονικού επισκόπου (εφόσον παραμένουν οι αποτειχισμένοι στην Εκκλησία της Ελλάδος) συνιστούν σαφή παράβαση εκκλησιαστικών Κανόνων.

Η μετατροπή ενός ιδιωτικού χώρου σε ναό και η τέλεση μυστηρίων εν αγνοία του τοπικού Μητροπολίτη συνιστά κλασική περίπτωση παρασυναγωγής και αυθαίρετης δημιουργίας «ανεξάρτητου θυσιαστηρίου».

Ο ΛΑ΄ (31ος) Αποστολικός Κανόνας είναι καταπέλτης:

«Εἴ τις πρεσβύτερος, καταφρονήσας τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου, χωρὶς ἐκκλησίας ποιήσῃ, καὶ τὸ θυσιαστήριον ἕτερον πήξῃ... καθαιρείσθωσαν ὡς  φίλαρχοι».

Παρόμοιες απαγορεύσεις περιέχονται στον ΣΤ΄ Κανόνα της Συνόδου της Γάγγρας και στους ΙΓ΄, ΙΔ΄ και ΙΕ΄ Κανόνες της Συνόδου της Αντιοχείας, οι οποίοι καθαιρούν όσους κληρικούς περιπλανώνται και προκαλούν διχοστασίες εκτός της κανονικής τάξης.

Η ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΑΜΒΛΩΣΕΩΝ

 

 

Τον αγώνα της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας (ΕΓΕ) για τη νομιμοποίηση των εκτρώσεων, μέχρι την τελική νομοθετική ρύθμιση του 1986, περιέγραφε  η Μαργαρίτα Παπανδρέου στο αυτοβιογραφικό της βιβλίο «Έρωτας και Εξουσία».

Η ίδια, υπό την ιδιότητα της προέδρου της ΕΓΕ, αναφέρθηκε στις πρωτοβουλίες που ανέλαβε η οργάνωση, στις επαφές με την πολιτική και εκκλησιαστική ηγεσία, αλλά και στις δημόσιες κινητοποιήσεις των γυναικείων οργανώσεων.

Ιδιαίτερο και διαχρονικό ενδιαφέρον έχουν όσα έγραφε  για τη συνάντηση με τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σεραφείμ, καθώς και για τη δική της συζήτηση με τον Ανδρέα Παπανδρέου πριν από τη διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας.

Η συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ

Η Μαργαρίτα Παπανδρέου περιέγραφε την απόφαση της ΕΓΕ να συναντηθεί με την ηγεσία της Εκκλησίας, την οποία θεωρούσαν «φυσικό αντίπαλο» στο ζήτημα της νομιμοποίησης των εκτρώσεων.

Ατάραχος ο Αρχιεπίσκοπος

«Το 1985, η ΕΓΕ έδωσε μάχη την οποία και κέρδισε για τη νομιμοποίηση της έκτρωσης. (…) Κανονίσαμε μια συνάντηση με τον επικεφαλής του θεσμού που πιστεύαμε πως θα ήταν ο φυσικός μας αντίπαλος: της Εκκλησίας. (…) Έξι από τα μέλη του συμβουλίου μας έγιναν δεκτά με ζεστό και φιλόξενο τρόπο – σύμφωνα με την ελληνική παράδοση – στο σπίτι του αρχιεπισκόπου. (…) Μπήκαμε γρήγορα στο θέμα, “μακαριότατε”, είπε η Σου, που την εποχή εκείνη ήταν επικεφαλής της Γραμματείας Ισότητας, μιας προσθήκης του 1981 στην κυβερνητική δομή κατόπιν πίεσης των γυναικείων οργανώσεων, “ήρθαμε να συζητήσουμε μαζί σας για ένα θέμα που μας αφορά και που μπορεί να έρθει σύντομα για συζήτηση στη Βουλή. Πρόκειται για το ερώτημα της νομιμοποίησης των εκτρώσεων”. Ο αρχιεπίσκοπος παρέμεινε ατάραχος».

Εμεινε σιωπηλός

Σύμφωνα με την αφήγησή της, ο Σεραφείμ αναγνώρισε την αντίθεση της Εκκλησίας στην άμβλωση, αλλά παράλληλα αναφέρθηκε στην ανθρώπινη διάσταση του ζητήματος:

Τι θα έκανα αν ερχόταν η αδελφή μου…

«Έμεινε σιωπηλός για λίγο και ύστερα είπε: “Γνωρίζετε πως η έκτρωση αποκλείεται από τους θρησκευτικούς μας κανόνες. Ως επικεφαλής της Εκκλησίας, δεν μπορώ να πάρω διαφορετική θέση σ’ αυτό. Καταλαβαίνω βέβαια την ανθρώπινη πλευρά του θέματος. Όσο σας άκουγα, αναρωτιόμουν τι θα έκανα ως χωριατόπαιδο, αν ερχόταν η αδερφή μου και μου έλεγε πως ήταν έγκυος και πως ήταν αδύνατο να παντρευτεί τον πατέρα”.

Η Μαργαρίτα Παπανδρέου συνέχισε  περιγράφοντας την υπόλοιπη συζήτηση:

«Αν και δεν είχαμε θίξει το ερώτημα με αυτήν τη διάσταση, ήταν φανερό πως είχαμε αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές του ηλικιωμένου αρχιεπισκόπου για να τον κάνουμε να σκέφτεται σοβαρά την πιθανότητα τερματισμού μιας εγκυμοσύνης.

Δεν ελέγχω όλο τον κλήρο

“Πρέπει να καταλάβετε πως δεν ελέγχω όλο τον κλήρο. Δεν μπορώ να τους στείλω μια εγκύκλιο που να τους απαγορεύει να έχουν αρνητική στάση”. Σταμάτησε σ’ αυτό το σημείο, σαν να έψαχνε τι θα πει στη συνέχεια. “Το καλύτερο που θα μπορούσα να κάνω είναι να μη δώσω καμία οδηγία… Απλώς ν’ αφήσω κάθε κληρικό και κάθε μέλος της εκκλησίας να αποφασίσει ανάλογα με τη συνείδησή του”.

Ο αναστεναγμός ανακούφισης

Αυτή ήταν η κατάληξη της δίωρης συζήτησής μας, κι αν υπάρχει κάτι σαν συλλογικός αναστεναγμός ανακούφισης, τον βγάλαμε όλες εκείνη τη στιγμή».

ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΣΤIΣ EΡΓΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ-ΑΓΓΛΙΚΑΝΩΝ.

 

Εισαγωγικά.

Η Αλεξάνδρεια φιλοξενεί τις εργασίες της Διεθνούς Επιτροπής Θεολογικού Διαλόγου Ορθοδόξων και Αγγλικανών (ICAOTD), στην Πατριαρχική Καθέδρα και υπό την ευλογία του Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄.

Την Ορθόδοξη πλευρά της Επιτροπής συντονίζει ως συμπρόεδρος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βελγίου κ. Αθηναγόρας, εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ενώ από την πλευρά της Αγγλικανικής Κοινωνίας συμπροεδρεύει ο Επίσκοπος Michael Lewis. (https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/78702-aleksandreia-topos-synantisis-kai-dialogou-foto)

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας εκφώνησε ομιλία της οποίας ολόκληρο το κείμενο βρίσκεται στο link. https://www.romfea.gr/images/article-images/2026/09/Romfea2/xairetismos-alexandreias.pdf

Σχολιάζοντας την ομιλία αυτή σημειώνουμε τα παρακάτω:

1.  Ο χαιρετισμός αναφέρεται στη λεγόμενη «Διεθνή Επιτροπή Θεολογικού Διαλόγου» μεταξύ Ορθοδόξων και Αγγλικανών. Από την ορθόδοξη πατερική σκοπιά, εδώ εντοπίζεται η ρίζα του προβλήματος: η Εκκλησία δεν διεξάγει διαλόγους «ισοτιμίας» με κοινότητες εκτός των ορίων της αληθινής Εκκλησίας.

Σύμφωνα με τον Άγιο Κυπριανό Καρχηδόνος  και την καθολική πατερική παράδοση, όσοι βρίσκονται εκτός της αλήθειας δεν μπορούν να τοποθετούνται σε καθεστώς εκκλησιαστικής ισοτιμίας. Ο οικουμενισμός, όπως ορθά έχει επισημανθεί σε πανορθόδοξα κείμενα και αντιοικουμενιστικές ομολογίες (όπως οι Εγκύκλιοι του Σέρβου  Οσίου  Ιουστίνου του 1974), συνιστά εκκλησιολογική πλάνη, διότι υπονοεί εσφαλμένα ότι οι ετερόδοξες ομολογίες αποτελούν «εκκλησίες» με σωτηριώδη υπόσταση.

2.  Το κείμενο μιλάει με  ωραία λόγια για ιεραποστολή, κατήχηση, ειρήνη και αγάπη. Όμως ομιλεί με γενικότητες. Δεν λέει ποτέ τι πιστεύει: Δηλώνει ρητά ότι μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η μία, αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία; Δηλώνει ότι οι Αγγλικανοί είναι εκτός Εκκλησίας και πρέπει να επιστρέψουν σε αυτήν; Όχι. Αντ' αυτού χρησιμοποιεί φράσεις όπως «κοινή χριστιανική μαρτυρία» και «αδελφική συνεννόηση», σαν οι Αγγλικανοί να είναι αδέλφια μας στην πίστη — κάτι που ορθόδοξα δεν ισχύει.

3.  Η ομιλία αποσιωπά πλήρως σοβαρότατες αγγλικανικές παρεκκλίσεις: Πρώτον, αγνοεί την αλλοίωση του μυστηρίου της Ιεροσύνης (χειροτονίες γυναικών στον επισκοπικό και πρεσβυτεριανό βαθμό), οι οποίες αναιρούν την ορθόδοξη αντίληψη περί ιερού μυστηρίου.

“ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ’’ Η ΕΛΛΔΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ ΣΠΙΤΙ ΔΙΧΩΣ ΠΟΡΤΕΣ & ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΔΕΝ ΤΑ ΒΛΕΠΕΤΕ…! ΔΕΝ ΤΑΚΟΥΤΕ…!

 

«Το της πόλεως όλης ήθος οµοιούται τοις άρχουσι» (ισοκράτης)

 

 

Ο Ελληνικός λαός που σας ψηφίζει και κάθεστε στα έδρανα του ναού της Δηµοκρατίας, στη Βουλή, αισθάνεται απογοητευµένος και προδοµένος παρακολουθώντας τα έδρανα της Βουλής να είναι πάντα άδεια. 

      Παίζεται µέσα στη Βουλή µεταξύ σας ένα µατς εντυπώσεων, καυγαδίζοντας και φωνασκώντας. Αντί να ενωθείτε και να αντιτάξετε το εθνικό µας συµφέρον µπροστά στη λαίλαπα που έρχεται, εσείς φωνάζετε, δηµιουργείτε εντάσεις, ρίχνετε ευθύνες ο ένας στον άλλο, χλευάζεστε, ειρωνεύεστε, για να αποσπάσετε τα χειροκροτήµατα των δικών σας ζώντας την αυταπάτη ότι κερδίσατε τις εντυπώσεις… Τόσο πολύ έχει χαθεί πλέον το ήθος και ο γνήσιος ρητορικός και χαρισµατικός πολιτικός λόγος;

 Ο λαός συνήθισε να σας ονοµάζει “πατέρες του Έθνους”, ή ακριβέστερα, σεις τον πείσατε να σας τιµάει µ’ αυτήν την προσφώνηση.

       Όµως, αυτή την κρίσιµη στιγµή, δε µοιάζετε καθόλου για πατέρες. Δε διαθέτετε τη νηφαλιότητα ώριµων ανδρών και τη ζεστή καρδιά των πατέρων.

 Σας ρωτάω µε αγανάκτηση και περιµένω να δώσετε απάντηση σε µένα και σ’ όλους τους ψηφοφόρους σας.

 Πώς τα καταφέρατε, “πατέρες του Έθνους”, οι ξένοι να νοµοθετούν για µας, χωρίς εµάς; Αυτοί ν’ αποφασίζουν κι εσείς να εκτελείτε χωρίς συζήτηση; Να φορτώνετε µε πίκρα και απογοήτευση τον υπερήφανο λαό, να τον ταπεινώνει η αυθαιρεσία και πονηρή προγραµµατισµένη σκοπιµότητα των αδίστακτων δυναστών.

        Δέκα έξι χρόνια προσπαθείτε να µας πείσετε ότι είστε οι σωτήρες µας και πως, µε λίγη υποµονή ακόµα, θα βγούµε από την κρίση και την ύφεση.       

       Αναλογισθήκατε για πόσο ακόµη θα ανεχόµαστε τους πειραµατισµούς σας; Όλοι είστε ίδιοι. Δεν έχει σηµασία το χρώµα της σηµαίας σας. Δεν έχετε αφήσει τίποτα όρθιο. Βάλατε τσεκούρι στους µισθούς και τις συντάξεις· η περίθαλψη έχει καταρρεύσει και η αγορά χωρίς έλεγχο υφίσταται τις συνεχείς ανατιµήσεις. 

       Υποσχεθήκατε ότι µε ένα Νόµο και Άρθρο θα καταργούσατε τα µνηµόνια.

       Μας στύψατε, µας ξεζουµίσατε, µας φορολογήσατε ακόµα και τον αέρα που αναπνέουµε. Τσαλαπατήσατε την αξιοπρέπειά µας, κοιτάς στα µάτια τα παιδιά σου µε απόγνωση, όταν σου ζητούν τα αυτονόητα και περιµένεις τους γονείς σου να σε βοηθήσουν, ενώ έπρεπε, εσύ να τους βοηθάς. Στείλατε αξιοπρεπείς ανθρώπους  στα συσσίτια (στην καλύτερη περίπτωση), γιατί κάποιες χιλιάδες τους στείλατε στον άλλο κόσµο και άλλοι τόσοι που αυτοκτόνησαν,  κλέψατε το χαµόγελο! Καταδικάσατε σε ένδεια ανθρώπους νοικοκύρηδες που ζούσαν, πριν λίγο, µια ζωή αξιοπρεπή. Παρακαλούµε να µην αρρωστήσει κάποιος από την οικογένεια, γιατί δε θα µπορούµε να αντιµετωπίσουµε τα έξοδα. Αρπάζουν τα σπίτια ακόµα και για 500 ευρώ (εφ. Πρώτο Θέµα) Μας φέρατε το νέο φρούτο ως µοντέλο ανάπτυξης, τα Funds, είναι διαρρήκτες µε νοµιµότητα, καλύπτετε τις κακουργηµατικές τους  πράξεις κάτω από κάποια λεπτοµερειακή διάταξη και παρουσιάζονται όχι σαν παραβάτες του Νόµου, αλλά σαν προστάτες και επενδυτές. ξεσπιτώνετε τους φτωχούς βιοπαλαιστές, τους πολύτεκνους. Ψηφίσατε το ηλεκτρονικό πλειστηριασµό, για τους παίρνετε πιο εύκολα τα Σπίτια, έχουν προγραµµατιστεί µόνο για φέτος (2026) να τους αρπάξετε 404.260 κατοικίες. Στα µουλωχτά η δηµόσια και ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων πάει σε εξωχώρια συµφέροντα. Κάτοχοι;   Τούρκοι, Κινέζοι Σκοπιανοί, Εβραίοι, Αλβανοί, Άραβες και υπό το καθεστώς Airbnb.  

 Λιώνετε τους µικρούς και στηλώνετε τους µεγάλους. Τώρα αποδεικνύεται ότι είχαν πολύ δίκαιο εκείνοι που υποστήριζαν ότι όλα ήταν µεθοδευµένα. Ο στόχος ήταν να κλείσουν οι µικρές επιχειρήσεις και τα µαγαζιά, – είναι πάρα πολλά αυτά που έλεγε και σεις τα εφαρµόζετε το Κουαρτέτο (τρόικα – θεσµοί) –. Όλοι δουλεύουν για τους µεγάλους, για να περιέλθει ο τζίρος σε εµπορικά κέντρα. να κλείσουν τα εργοστάσια και να αγοράζουµε τα προϊόντα τους Καταστρέφετε τον πρωτογενή τοµέα (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία..) και φέρατε τη Μερκοσούρ, για να τρώει ο κόσµος τα δηλητήρια.

 Σας ρωτάµε και περιµένουµε απάντηση.

      Έχετε το µέτωπό σας καθαρό; Κι αν ναι, έχετε το θάρρος, να κάνετε µια και µόνο γενναία πράξη; Ποια; Να µιλήσετε ανοιχτά και σταράτα στο λαό. Σταµατήστε να µας παρουσιάζεται το ψέµα ως αλήθεια. Σταµατήστε να µας χρυσώνετε το βούρκο. Σταµατήστε να µας παραπλανάτε. Στο χέρι σας είναι. Εσείς νοµοθετείτε, γι’ αυτό ψηφίστε νόµο αλλά να «εφαρµοστεί κατά γράµµα» και όπχι τέτοιους που να λιώνουν τους µικρούς και αδύναµους και να στηλώνουν τους µεγάλους.

        Όσο για τις µεγάλες ληστείες και τις φοβερές καταχρήσεις που έγιναν και γίνονται άνετα από διάφορους εξαδάχτυλους, που µε το προνόµιο της προστασίας του Νόµου (που εσείς ψηφίζετε) καταφέρνουν να φυγαδεύουν το µόχθο του λαού από το παράθυρο της… νοµιµότητας· κι όσο για τους προστατευόµενους καπάτσους µεγαλοαπατεώνες που θησαύρισαν πουλώντας αέρα κοπανιστό µε τη µεγάλη απάτη που είχαν στήσει οι ντόπιοι και ξένοι κερδοσκόποι στο Ελληνικό Χρηµατιστήριο, ΑΥΤΟ…! άκρα του τάφου σιωπή. 

“ΝΑ ΓΙΝΕΤΕ ΚΑΛΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ”

 

 

Η τελευταία, για την εκκλησιαστική περίοδο, ιερατική Σύναξη έγινε στο δεύτερο δεκαήµερο του Μαΐου (Δευτέρα 18 του µηνός), εν όψει του ερχόµενου Καλοκαιριού. Ο δεσπότης εκτός των άλλων, απηύθυνε προς τους ιερείς  και διάφορες ποιµαντικές παραινέσεις. Μία που χρήζει ιδιαίτερη σηµασία και σόκαρε κάποιους ιερείς που σιγοµουρµούρισαν, ήταν που τους προέτρεψε λέγοντας: “Να γίνετε καλοί επαγγελµατίες”.

Τι είναι αυτά που λέτε, δέσποτα! Εσείς οι επίσκοποι, όταν επιθέτετε τα χέρια σας στο νεοχειροτονούµενο ιερέα, του µεταβιβάζετε τη µαρτυρία και την πίστη των Αποστόλων και συνδέετε το νέο ιερέα µε την αποστολική παράδοση και όχι µε επαγγελµατική επιχειρηµατικότητα.

Ο ιερέας αναλαµβάνει να εκπληρώνει µε ακρίβεια, πίστη, αξιοπρέπεια και απλότητα όλες τις τελετές που ορίζονται από την Εκκλησία. Ο ιερέας έχει ως αποστολή την τέλεση της Θείας Λειτουργίας, ως επανάληψη της ιερατικής πράξης, την οποία ο Σωτήρας µας Χριστός πραγµατοποίησε κατά το Μυστικό Δείπνο, την προηγούµενη ηµέρα του θανάτου Του.

Η αποστολή δεν είναι “φιγουρίνια” της στιγµής που να αλλάζουν, όπως αλλάζει κάθε στιγµή η ροή του αέρα. Είναι φορείς του µηνύµατος του ουρανού, το οποίο είναι αιώνιο και αναλλοίωτο και είναι το µόνο ικανό να δείξει το δρόµο στην ακυβέρνητη και ακαθοδήγητη εποχή και δεν είναι επαγγελµατίας.

Από τα πρώτα χρόνια της Εκκλησίας οι επίσκοποι και οι ιερείς εγκαθιδρύθηκαν, για να συνεχίσουν το έργο των αγίων Αποστόλων και όχι να γίνουν επαγγελµατίες. Ήταν επιφορτισµένοι να παρουσιάζουν, όσο είναι δυνατόν, χωρίς διακοπή την παράδοση της αποστολικής πίστεως και όχι να µαθητεύουν επαγγελµατισµό. Έγιναν µεταφορείς του Λόγου και των µυστηρίων, ώστε να πραγµατοποιούν στο όνοµα Εκείνου τις Ιερές Πράξεις και όχι να το κάνουν από επαγγελµατισµό κ.ά.

Ο δεσπότης- µε αυτά που τους είπε- θέλει να γίνουν οι ιερείς καλοί Επαγγελµατίες -µπερδεψε την αποστολή µε το επάγγελµα-  και όχι αυτό που τάχθηκαν από τη στιγµή της χειροτονίας να είναι ενωµένοι µε το πρόσωπο και το έργο του Σωτήρος Χριστού. Περί της αποστολής του ιερέως, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο λειτουργιολόγος καθηγητής Ιωάν. Φουντούλης ότι «ο ιερεύς είναι το λειτουργικόν πνεύµα, ο άγγελος του Θεού, ο τύπος του Χριστού, το ασίγητον στόµα της Εκκλησίας, ο διάκονος του Θεού, το όργανον της αναγεννήσεως και σωτηρίας του κόσµου εις τα χείρας του Τριαδικού Θεού» (“Λειτουργικά θέµατα”, τόµος Γ΄, Θεσ/νίκη).

   Ταύτα για σήµερα , άγιε Δέσποτα!

Εφ. Αγώνας

 

 

ΟΧΙ!!! Και ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ; Ο Αρχιεπ. Αναστάσιος Ζήσηδες… ΕΛΕΟΣ! (4ο µέρος)

 

Η τραγικότητα των προσώπων  αφήνει πίσω πράξεις, έργα και κείµενα αντιφατικά, θεολογικά σκαριφήµατα που δεν αρµόζουν µε το πνεύµα της ευθύτητας και της αγιοπνευµατικής σοβαρότητας.

Αυτά λύνονται καταµεσής της ιστορικής διαδροµής και δεν έχουν καταλάβει ότι αργά ή γρήγορα θα βρεθούν στα χέρια αµερόληπτων αναλυτών και ιστορικών, δίδοντας έναυσµα, ώστε το ερευνητικό τους έργο να σκαφτεί σε βάθος και να καταγράψουν απόκρυφα και τα στρεβλωτικά που είχαν σκοπό να διαβάλλουν – συκοφαντήσουν αγίους προς ίδιο συµφέρον και να αρµέξουν προσωπικά οφέλη.

Μέσα σε αυτό το νέφος της παραχάραξης, αλλοτριώνουν τη θεολογική ευθυκρισία, παραπλανούν το λαό του Θεού, προδίδουν το εκκλησιαστικό ήθος και το φοβερότερο είναι που σέρνοντας το άρµα της παραπληροφόρησης – δεν αναφέρω ψέµα – χύνουν δηλητήριο για αγίους στα πέρατα της ελληνικής και όχι µόνο Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Τα κείµενα και τα παραπλανητικά στοιχεία που χαράχτηκαν, θα µείνουν ως µνηµεία θεολογικής αλλά και κοινής ανθρώπινης εκτροπής.

Φέρνω στην κρίση των αναγνωστών ένα αδρό περίγραµµα γι’ αυτά που περιµένουµε εδώ και ενάµισι χρόνο, να ενηµερωθούµε από τις διαφωτιστικές οµιλίες του π. Θεοδώρου Ζήση και του υιού αυτού που θα ξεκινούσαν από τις 16 Φεβρουαρίου 2025 για τον “παραστρατηµένο”, Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο. Καθυστέρησε περί τους δύο µήνες από το θάνατο του Αναστασίου φοβούµενος – όπως ο ίδιος είπε – να µην επιβαρύνει την ψυχή του αρχιεπισκόπου Αναστασίου ακόµα παραπάνω από αυτά που τον βαρύνουν: «απέφευγα να το κάνω, διότι είναι εντός τεσσαρακονθήµερου, οι ψυχές µε τα τελώνια παλεύουν, να µην προσθέσουµε και εµείς άλλα…». Ο Θεός να φυλάξει. Τί είναι τούτα που ακούµε από έναν πανεπιστηµιακό καθηγητή της Θεολογίας; Και τι µας είπε στη συνέχεια: «Όλη η τελετή της κηδείας (όχι εξόδιος ακολουθία) ήταν διαθρησκειακή, ήταν µια φιέστα, δεν ήταν Ορθόδοξη ακολουθία, φιέστα ακολουθία, Μουσουλµάνους, Προτεστάντες, Παπικούς, µια διαθρησκειακή ακολουθία ήταν». Περιµένουµε να µας πει, ποια είναι η διαθρησκειακή ακολουθία που ψάλθηκε και όχι η της Ορθοδόξου Εκκλησίας; Αν! Όπως και έγινε, η εξόδιος ακολουθία, αυτό το υµνογραφικό φιλοσοφηµένο κείµενο του µεγάλου πατέρα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, αγίου Ιωάννου του Δαµασκηνού που ψάλθηκε στην “κηδεία” του αρχιεπ. Αναστασίου, είναι φιέστα; “Οµολογητά” πάτερ Ζήση και πανεπιστηµιακέ δάσκαλε, η φιέστα είναι “πανηγύρι” κατά τον Γ. Μπαµπινιώτη, είναι “κακόγουστη / κοµµατική… παπαγανδιστική – ΠΒ, επίδειξη, πανηγύρι”… κατά το Χρηστικό Λεξικό Ακαδηµίας Αθηνών και “φαντασµαγορική εκδήλωση χωρίς ουσία” µας κατατοπίζει το Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Πάπυρος Larousse. Μήπως αυτό υπονοείται;

Τέλος, αν έχετε να µας υποδείξετε κάποια εξόδιο ακολουθία (κηδεία) αρχιεπισκόπου που δε συµµετείχαν θεσµικά από το πρωτόκολλο, αρχηγοί άλλων δογµάτων στα τελευταία 60-70 χρόνια;

Συνεχίζει ο πατήρ Θ. Ζήσης: «Να πω µόνο ότι στην αρχή του ερχοµένου µαθήµατος θα σας διαβάσω τι λέει ο “Αβέρκιος/Σεραφείµ” (Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει!) για το νεαρό αρχιµανδρίτη Αναστάσιο, έτσι λέει! Τι είπε ο “παπάς” Αναστάσιος σε µια διαθρησκειακή συνάντηση και πώς στη συνέχεια µε αυτά που τους είπε, οι µασόνοι του έκαναν σκεύη, άµφια, χρήµατα και τα λοιπή για την εκκλησία της Αλβανίας». Για το σηµείο αυτό είχα γράψει αρκετά στον “ΑΓΩΝΑ”, φ. 335-6, Ιουν. 2025, σελ. 22-23. Όµως προσεχώς θα αντιπαραβάλουµε τα του διαφηµιζόµενου του µοναχού Αβέρκιου/Σεραφείµ σύγγραµµα “Η ΜΑΣΟΝΙΑ ΑΠΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ” µε τα αντίστοιχα µασονικά περιοδικά, τα οποία είναι οι αυθεντικές πηγές, του πόσο απέχουν από την αλήθεια και µε τα επίσης γραφόµενα των µασονικών περιοδικών µε αντίστοιχες αποφάσεις και πρακτικά Συνόδων της Εκκλησίας.

Θα αρχίσω για σήµερα συγκρίνοντας τα παραπάνω λεγόµενα του Π. Θεοδ. Ζήση, µε αυτά που δανείστηκε από το του Αβέρκιου/Σεραφείµ βιβλίο, σελίδα 368-369, τα οποία αναφέρονται ως “αυθεντικές πηγές” και το οποίο είναι ένα παραποιηµένο (ψεύτικο) κείµενο, µε τα γραφόµενα στο µασωνικό περιοδικό, σελ. 105 και στο οποίο οι ίδιοι οι κύριοι Ζήσηδες µας παραπέµπουν!

(Το κείµενο από το βιβλίο του µ. Αβέρκιου/Σεραφείµ).

«Η άσχετη σύµπτωση». “Ιδού τώρα και µια «απλή» και «άσχετη σύµπτωση»: Στην εκκλησιαστική περιοχή που διευθύνει εκείνος ο «παπάς» έστειλαν – και επήγαν και αυτοπροσώπως – οι τέκτονες, µεγάλη οικονοµική βοήθεια ποικίλης µορφής, ακόµα και «εκκλησιαστικά είδη, άκρως απαραίτητα για την τέλεση των ιερών ακολουθιών», όπως «Ιερά Σκεύη, Ιερά Άµφια, Ιερές Εικόνες και λοιπά εκκλησιαστικά είδη», αυτά – και άλλα – πρόσφεραν οι µασονικές Στοές αξίας «κατά πολύ µέτριους υπολογισµούς στο ποσόν των δύο εκατοµµυρίων δραχµών…” και µας παραπέµπει (32) στο Τεκτονικό Δελτίο Πυθαγόρας, τ. 40-41 (1992), σελ. 105 και σχολιάζει ο Αβέρκιος/Σεραφείµ: Επαναλαµβάνουµε: «Συµπτωµατικά» έγιναν όλα ετούτα και µόνο για «ρεκλάµα» του γνωστότατου Κληρικού...» (ποιου κληρικού Αβέρκιε/Σεραφείµ; Βεβαίως… του Αναστασίου!).

Να, όµως τι αναφέρει αυτολεξεί το Τεκτονικό περιοδικό “Πυθαγόρας”, τεύχος 40-41, έτος 1992, σελ. 105;

«Σηµαντικόν Κοινωνικόν-Τεκτονικόν έργον επραγµατοποίησε κατά την διαρρεύσασα Τεκτονική περίοδο η Σ. Στ.. “Π. Π. Γερµανός” υπ’ αριθ. 22 Αν. Πατρών. Ίδρυσε τον Σύνδεσµον Κοινωνικής Πρόνοιας και Αντιλήψεως και µέσω του Συνδέσµου πραγµατώνεται ένα τεράστιο Κοινωνικό-Τεκτονικό έργο, που χρηµατοδοτείται από την Σ. Στ.. “Π. Π. Γερµανός”. Θα αναφέρωµεν ενδεικτικώς ορισµένας δραστηριότητας του συνδέσµου, υπέρ των αδελφών µας Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου όπως την παροχήν οικονοµικής βοηθείας 500.000 οστρ., δια την αναστήλωσιν του Μητροπολιτικού Ναού του Αργυροκάστρου «Μεταµόρφωση του Σωτήρος» και άλλας Κοινωνικάς δραστηριότητας προς έχοντας ανάγκην βοηθείας και συµπαραστάσεως συνανθρώπους µας».

Αναγνώστα, σε παρέθεσα µία µόνο περίπτωση (πολύ πιο κάτω θα αναφερθώ και για τα υπόλοιπα), για να διαπιστώσεις πόσο αλήθεια µεταδίδουν στους αγαθούς ακροατές οι παραπάνω θεολόγοι ρασοφόροι που έστησαν τον εαυτό τους σε βάθρο υπερυψωµένο και µε το δικό τους τρόπο, τη δική τους γλώσσα και τη δική τους γραφή εξάπτουν τη φαντασία των ακουόντων σε βάρος ανθρώπου που αφιέρωσε τη ζωή του, όπως το αναφέρει ο Απόστολος Πέτρος “ποιµάνατε το εν υµίν ποίµνιο του Θεού, επισκοπούντες µη αναγκαστικώς, αλλ’ εκουσίως, µηδέ αισχροκερδώς, αλλά προθύµως, µηδ’ ως κατακυριεύοντες των κλήρων, αλλά τύποι γινόµενοι του ποιµνίου” (Α΄ Πέτρου 5΄ - 2,3).

ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.

Αναγκάζοµαι να κάνω δύο επισηµάνσεις στα ισχυριζόµενα του τεκτονικού Δελτίου “Πυθαγόρα” (τα των “Ορθοδόξων” θεολόγων κληρικών, δε χρειάζεται να σχολιάσω, όπως διαπιστώσατε από τα προηγούµενα δηµοσιεύµατα και το παραπάνω, τα ισχυριζόµενά τους είναι ψέµα).

Παρέδωσαν οι µασόνοι (“Π. Π. Γερµανός”, υπ’ αριθ. 22 Αν. Πατρών) – γραφείο “Πυθαγόρας” – στους αδελφούς Έλληνες της Βορείου Ηπείρου οικονοµική βοήθεια 500.000 οστρ. για την αναστήλωσιν του Μητροπολιτικού Ναού Αργυροκάστρου «Μεταµόρφωση του Σωτήρος» και άλλας Κοινωνικάς δραστηριότητας προς έχοντας ανάγκην βοηθείας και συµπαραστάσεως συνανθρώπους µας.

Επισήµανση: α) Τα 500.000 οστρ. αντιπροσωπεύουν 1.450 ευρώ περίπου! Ποσό…; Γελοίο!

β) Τα 1.450 ευρώ δεν έφθαναν να δώσουν ούτε από ένα δεκάλεπτο του ευρώ στους αδελφούς του Αργυροκάστρου, για ποια και µε τι θα γίνονταν η αναστήλωση, όταν ο Μητροπολιτικός Ναός ήταν σχεδόν κατεστραµµένος. Ενώ ο δεύτερος των Αρχαγγέλων Ταξιαρχών ήταν αποθήκη λιπασµάτων;

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

ΣΤΟ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟ

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος ένα χρόνο σχεδόν πριν (Σάββατο 10 Αυγούστου 1991) την επίσκεψη των µασόνων, επισκέφθηκε το Αργυρόκαστρο, τέλεσε εσπερινό στην είσοδο του Ι. Ναού “Μεταµορφώσεως του Σωτήρος” και την εποµένη ηµέρα Κυριακή λειτούργησε στο ναό των Ταξιαρχών που, µόλις τον άδειασαν από τα λιπάσµατα!

Την ίδια µέρα το απόγευµα σε µακρά σύσκεψη που πραγµατοποιήθηκε, συµφιλίωσε πρώτα τις δύο εκκλησιαστικές επιτροπές που βρίσκονταν στα δικαστήρια, σε µια και µόνη ενιαία για τους δύο ναούς Εκκλησιαστική Επιτροπή, τους ανακοίνωσε επίσης – εκτός άλλων – ότι ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός θα αναλάβει την αναστήλωση των δύο Ναών. Για ποια αναστήλωση οµιλούν!

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος δεν επαναπαύτηκε µε τους δύο αναστηλωµένους ναούς και προχώρησε σε ανοικοδόµηση νέου Ναού σε οικόπεδο που αγόρασε 5.695 τ.µ. Κατασκεύασε πρώτον έναν περίλαµπρο Μητροπολιτικό Ναό 442 τ.µ. µε τρούλο 18,5 µ. και κωδωνοστάσιο και σταυρό 21 µ. και δεύτερο στο υπόλοιπο µέρος του οικοπέδου έκτισε ένα τριώροφο εκπαιδευτικό συγκρότηµα καλύπτοντας τα 2.530 τ.µ. του οικοπέδου. Ένα πρότυπο εκπαιδευτήριο που στεγάζει εννεατάξιο Σχολείο και διαθέτει, δεκαοκτώ αίθουσες διδασκαλίας, δύο εργαστήρια πληροφορικής, εργαστήριο χηµείας-φυσικής, αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, βιβλιοθήκη, κυλικείο, γραφεία για το διδακτικό προσωπικό, κλειστό γυµναστήριο στο υπόγειο, χώρους άνετους υγιεινής και µε κεντρική θέρµανση.

Όλα αυτά ξεκίνησαν – και ο Ναός µαζί – το 2006 και το 2012 ήταν τα πάντα έτοιµα και λειτούργησαν. Αυτά αποτελούν µια µικρή µαρτυρία του π. Αναστασίου για το µεγάλο του αγώνα και την αγωνία του να καλύψει τις θρησκευτικές και κοινωνικές ανάγκες των κατοίκων του Αργυροκάστρου και όχι µόνο. Ένα µέρος αυτού γράψαµε συνοπτικά στα προηγούµενα φύλλα.

Ενώ περιµέναµε, να ακούσουµε τον π. Ζήση να µας διαβάσει τι λέει ο µοναχός Αβέρκιος/Σεραφείµ για το “νεαρό αρχιµανδρίτη Αναστάσιο”, ως επίσης να µας αποκαλύψει µε βάση το βιβλίο τους, ότι δηλαδή ο Αναστάσιος έλαβε δωρεές (!) από τους µασόνους και ότι βοηθήθηκε από τέτοια κέντρα. Και έχει πολλές σκοτεινές πλευρές (οµιλία του 16/2/2025 από 1.55.00 και µε την δεύτερη παρουσίαση 20/2/2025) το εγκωµιαστικό για τη µασονία βιβλίο “Η Μασονία από αυθεντικές πηγές”. Ο τίτλος όµως από µόνος του προετοιµάζει τον αναγνώστη για τις – πόσο – αυθεντικές µασονικές πηγές είναι αυτές που έχει. Όλο το ογκωδέστατο βιβλίο των 650 σελίδων περιέχει “άρρητα ρήµατα”, είναι ένα θυµιατήρι µασονικό, οι Ζήσηδες έκαναν οµιλίες και παρουσίασαν το βιβλίο, προτείνοντας µάλιστα να εισαχθεί ως µάθηµα στα Πανεπιστήµια! Ίσως γι’ αυτό το διαφήµισαν τα θρησκευτικά έντυπα και ιστολόγια! Ίσως και γι’ αυτό θα πρέπει να αγοραστεί από Ορθοδόξους Χριστιανούς, ως Αγία Γραφή ή Προσευχητάρι. Να ευλογηθούν µασονικά!

Παρακολουθήσετε όµως και φρίξτε!

α) Ο ερευνητής συγγραφέας Μοναχός Αβέρκιος (οµολογεί ο ίδιος στη σελίδα 4 του βιβλίου του) ότι είναι “ψευδώνυµο”. Τι φοβάται ο ψευδώνυµος Αβέρκιος, αυτό µπορεί ο κάθε ένας εύκολα να το µάθει, ή µήπως φοβάται από τους µασόνους; Αφού απ’ αυτούς είναι τα “ντοκουµέντα” που παρουσιάζει!

β) Σ’ όλο το “ερευνητικό” σύγγραµµά του µας οδηγεί (προσέξτε!) σε 570 περίπου παραποµπές σε µασονικά έντυπα. Τα κείµενα υποτίθεται ότι είναι αυτούσια και αληθινά, γιατί προτείνει στον αναγνώστη να τα συγκρίνει µε τις παραποµπές που αναγράφει; Πού να τα βρει ο αναγνώστης; Πρώτον δεν κυκλοφορούν στην αγορά και δεύτερο είναι πάνω από 100 έντυπα τα επικαλούµενα και αρχίζουν οι εκδόσεις από το 1882! Μ’ αυτά πιστοποιεί ο ίδιος την “αυθεντικότητα” (!).

γ) Το σύγγραµµα έχει 84 µασονικές φωτογραφίες, εξώφυλλα των περιοδικών και βιβλίων και φωτοτυπίες από σελίδες αυτών των εντύπων. Από Χριστιανικό…! ΤΙΠΟΤΑ!

Αντίθετα:

δ) Αναφέρεται δώδεκα φορές στον “Ορθόδοξο Τύπο”, όχι τι έγραψε, αλλά παραπέµπει τον αναγνώστη στον αρ. φύλλου και ηµεροµηνία της εφηµερίδας. Ψάξτε να το βρείτε!

ε) Αναφέρει δύο φορές το όνοµα Ν. Σωτηρόπουλος (διωκόµενος / αφοριζόµενος από ποιους όµως;), µία Π. Τρεµπέλα, Ν. Ψαρουδάκη, Π. Χαρ. Βασιλόπουλο, δύο φορές για τον π. Αναστ. Γκοτσόπουλο, µια του π. Θεοδ. Ζήση ως διωκόµενο, από πού; Και για κανά δύο ακόµα. Το θυµιατήρι της µασονίας αυτό βιβλίο – κατά το Μοναχό υιό Σεραφείµ Ζήση, είναι “περισπούδαστον και τεκµηριωµένον µε πλήρεις παραποµπάς περί το θέµα τούτο”. Το πόσο “τεκµηριωµένο”… θα επανέλθουµε πιο κάτω.

ΕΠΕΣΕ ΠΑΓΩΜΑΡΑ ωσάν νάγινε ΜΠΛΑΚ ΑΟΥΤ

Όλοι στο διαδίκτυο στο ιστολόγιο Katanixi.gr περιµέναµε να ακούσουµε από τον “οµολογητή” πατέρα Θεόδωρο Ζήση τις αποκαλύψεις που είχε αναγγείλει.

Άξαφνα! Σταµάτησε, παγωµάρα έπεσε ωσάν νάπαθε µπλακ άουτ, επικράτησε βουβαµάρα και οι αποκαλύψεις που θάκανε στο επόµενο µάθηµά του µπήκαν στην κατάψυξη. Αντί αυτού µετά δύο εβδοµάδες διαβάζουµε ένα κατάπτυστο δηµοσίευµα στην εφηµερίδα “Ορθόδοξος Τύπος” (28 Φεβρουαρίου 2025) µε τίτλο: «ΑΣΕ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ, ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΡΕΑ». Συντάκτης του ο τρίτος της Τριάδος (Πατήρ, Υιός και Πνεύµα) κ. Παν. Κοσµίδης, τι έγραφε; Όταν το διάβασα και όταν το βρίσκω µπροστά µου ανασκαλεύοντας το αρχείο ,µούρχεται… “Θού, Κύριε…”. Το τι αναφέρει αυτός ο “κύριος” ξεπερνούν κάθε φαντασία (θα απαντήσουµε µε αντιπαραβαλλόµενα στοιχεία σύντοµα).

Ακολουθεί ο Υιός Σεραφείµ/Αβέρκιος Ζήσης µε επιστολή που έστειλε – δήθεν – στην Αρχιεπισκοπή Αλβανίας (βοηθό του Μακ. Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ.κ. Ιωάννου), ζητώντας απάντηση η ταπεινότητά του, «προς το ανακοινωθέν της Ι. Αρχιεπισκοπής Αλβανίας (από 13^ης Μαρτίου, που έλεγε) περί ουδεµίας σχέσεως του µακαριστού Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κυρού Αναστασίου προς την Μασονίαν, ούτε καν εν είδει δωρεών…» και συνεχίζει προς το βοηθό του Αρχιεπισκόπου:

«Καθώς έχει ήδη προκληθή και το ενδιαφέρον του “Μοναχού Αβερκίου” (συγγραφέως βιβλίου περί Μασονίας, περισπούδαστου και τεκµηριωµένου µε πλήρεις παραποµπές) περί το θέµα τούτο, συντόµως θα έχωµεν την ευκαιρίαν να έχωµεν εις τας χείρας µας φωτογραφίας των αυθεντικών µασονικών δηµοσιευµάτων περί λήψεως δωρεών υπό του µακαριστού κυρού Αναστασίου από ελληνικάς Στοάς…». Και τελειώνει η εισαγωγή της επιστολής: «και δεσµευόµενος, όπως κοινοποιήσω Αυτή τας του “Μοναχού Αβερκίου” φωτογραφίας των (εις α παραπέµπει) επισήµων µασονικών δηµοσιευµάτων το συντοµότερον, διατελώ…». Μετά πολλής τιµής. Μοναχός Σεραφείµ (Ζήσης).

Κοινοποίησις: … Εκκλησιαστικήν Εφηµερίδα “Αγώνας” (κ. Τριαντάφυλλον Τασιόπουλον). Με την επισήµανση: ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟΝ – ΜΗ ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΝ.

Αρχίζει το κείµενο της επιστολής που έχει τίτλο: «Καταδικάζει η Ι. Αρχιεπισκοπή Αλβανίας την Μασονία;». “Και περί του αποθανόντος κυρού Αναστασίου Γιαννουλάτου” του Μοναχού Σεραφείµ (Ζήση).

Ο µοναχός Σεραφείµ ρωτάει! Τί ρωτάει; Όταν ο ίδιος αρχίζει την επιστολή του ότι η αρχιεπισκοπή “απορρίπτει οποιαδήποτε σχέση του αποθανόντος Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κυρού Αναστασίου (Γιαννουλάτου) µε την Μασονία;”.

ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΚΛΗΡΙΚΩΝ και δη ΘΕΟΛΟΓΩΝ

Για να µην υπάρξει έστω και παραµικρή αµφιβολία για παραποίηση, καταθέτω κατά λέξη από την αρχή του κειµένου τις επιστολές, όπου αυτοαποκαλύπτεται, πως διαψεύδεται ο ίδιος, πώς διαψεύδονται οι Ζήσηδες, πώς διαψεύδονται τα ντοκουµέντα που παραθέτουν µαζί µε τον ψευδώνυµο µοναχό Αβέρκιο.

(Έτσι αρχίζει το κείµενο, εντός της αγκύλης είναι δικά µας σχόλια).

«Προ ενός περίπου µηνός – έγραφε – η Ι. Αρχιεπισκοπή Αλβανίας εξέδωσε ανακοίνωση (κρυφή τρόπον τινά), στην οποία: (α) απορρίπτει οποιαδήποτε σχέση του αποθανόντος [δεν είναι κοιµηθέντος;] Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κυρού Αναστασίου (Γιαννουλάτου) µε την Μασονία. [Αφού σεις ο ίδιος γράφετε ότι η Αρχιεπισκοπή προ µηνός καταδίκασε τη µασονία, τώρα γιατί την ξαναζητάτε;]. (β) υποβαθµίζει απρεπές τις σχετικές αναφορές και τα ντοκουµέντα περί της λήψεως µασονικών δωρεών από τον αποθανόντα [Για ποια ντοκουµέντα να απαντήσει; Αφού όλα ήταν ένα ψέµα και µάλιστα κατά φαντασία ντοκουµέντα! Που είναι τα ντοκουµέντα; Περιµένουµε ενάµισι χρόνο, αποκαλύψτε µας έστω και ένα! Η Αρχιεπισκοπή είναι απρεπής ή εσείς είστε απρεπέστατος και συκοφάντης, αφού προσπαθείτε να τυµβωρυχήσετε στον προ τριών µηνών µε φαντασιώσεις στον κοιµηθέντα Αρχιεπίσκοπο;], και (γ) παροτρύνει – συνεχίζει – την ελληνόφωνη-αγγλόφωνη ορθόδοξη ιστοσελίδα Hellenicsope.com, η οποία αναφέρθηκε στο εν λόγω θέµα, να δηµοσιεύσει την διάψευσή της αυτή (1)». [Όταν στέλνεις µια απάντηση, κύριε, σε κάποιους που πληροφορούν λάθος ειδήσεις, είναι παρότρυνση; Δεν είναι υποχρέωση να διορθώσει την ψευδή ή εσφαλµένη είδηση;], και συνεχίζει!

» Η εκκλησιαστική συνείδησή µας, καθώς και λόγοι συγγραφικής δεοντολογίας, επιβάλλουν την εκ µέρους µας απάντηση, πρωτίστως, επειδή η Μασονία ως ένας «πρωτεύων παίκτης» στο πεδίο των εκκλησιαστικών πραγµάτων συνιστά ήδη εδώ και πολλά έτη τον «ελέφαντα στο δωµάτιο» του πεδίου αυτού, δευτερευόντως, διότι η αναφορά στην σχέση αυτή (Αναστασίου Γιαννουλάτου και Μασονίας), αναφορά επικρινόµενη από την Αρχιεπισκοπή Τιράνων, και µε βάση τα ντοκουµέντα που δηµοσίευσε ο Μοναχός Αβέρκιος, έγινε από τον Πρωτοπρεσβύτερο καθηγητή π. Θεόδωρο Ζήση και τον γράφοντα Μοναχό σεραφείµ σε σχετική οµιλία στο διαδίκτυο της Katihisis.gr [2]». [Μήπως θάπρεπε ο Υιός Θεοδώρου ζήση να κοιτάξη τον πατέρα του ως “πρωτεύοντα παίκτη” που αντάµα µε το δάσκαλό του µασόνο Παναγιώτη Χρήστο, εκπαραθύρωσαν (η προσφιλής τώρα ορολογία ακούγεται “ξεκόλλωσαν”) τον πιο ενάρετο και δηµιουργικό αρχιεπίσκοπο (Ιερώνυµο Α΄ Κοτσώνη) που υπηρέτησε την Εκκλησία όσο ουδείς άλλος από την απελευθέρωση της χώρας µετά τη σκλαβιά 400 ετών; Διέλυσαν όλη την προσπάθεια που έκανε για την αναδιοργάνωση της διοικητικής δοµής της Εκκλησίας και εγκατέστησαν έναν αρχιεπίσκοπο µε µόρφωση αναιµική, εκκλησιαστικό φρόνηµα ανάπηρο και ιστορικό πορτραίτο υπανάπτυκτο. Είναι αυτός που είχε τις “ευλογίες” του υπουργού και καθηγητού Θεολογίας και του πατρός του, επαναφέροντας πίσω περί τους 300 σπιλάδες ρασοφόρους και µέσα απ’ αυτούς έδωσε πατερίτσες, τους έστεψαν µε µίτρες και τους κρέµασαν και εγκόλπια. Είχε επικρατήσει το Δόγµα του Κορίνθου Παντελεήµονα: «Δεν µας ενδιαφέρει το ήθος. Μας ενδιαφέρει να είναι δικοί µας». µετά! Κράδαζε τους φουσκωµένους φακέλους και τους εκβίαζε. Αυτά σας τα θυµίζω, για να µην παραπονείστε, κύριοι Ζήσηδες, για το σηµερινό κατάντηµα της Εκκλησίας!

Έκαµναν δε την πιο αποτρόπαια πράξη που δεν υπάρχει στην εκκλησιαστική Ιστορία από την ίδρυσή της εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια. Έδωσαν σ’ αυτόν τον αγροίκο αρχιεπίσκοπο τη χαντζάρα (την 3^η & 7^η Συντακτική Πράξη) και δολοφόνησε 12 αγίους αντιοικουµενιστές και αντιµασώνους µητροπολίτες.

Αυτό ήταν το πιο φρικιαστικό έγκληµα που έχω – εκκλησιαστικά – συναντήσει, ο µεν Σεραφείµ µε µια οµάδα επίορκων δεσποτάδων εκτελούσαν, η δε πολιτική οµάδα µε τις Συντακτικές Πράξεις και τους όρους που έβαζαν µέσα, τους κρατούσαν δεµένους, για να µην µπορούν να αντιδράσουν στην εκτέλεσή τους.

Μου είναι αδιανόητο, στιγµές-στιγµές, όταν ψάχνω για ιστορικά γεγονότα ή στο άνοιγµα του αρχείου για κάποιο σκοπό και τα βρίσκω µπροστά µου. Θεέ µου…! Ακινητοποιούµαι! Ο νους µου σαλεύει, το µολύβι πέφτει από το χέρι και για κάποιο χρόνο είµαι εκτός… Δεν µπορώ να διανοηθώ να τα έκανε ένας θεολόγος και τόσο “τρανός οµολογητής”.

■ Έκανε…! Τί έκανε (µε όλη τη Θεσσαλονίτικη οµάδα) για τη δολοφονία των 12 αγίων Επισκόπων.

■ Έκανε…! Τί έκανε βουτηγµένος στον Οικουµενισµό (µε όλη την καθηγητική οµάδα του Πανεπιστηµίου) γέµισε, όχι µόνο τον Ελλαδικό χώρο µε κάµποσες εκατοντάδες θεολόγους, αλλά και όπως ο συνεργάτης του έγραψε, ότι: «Ουδείς άλλος καθηγητής καθοδήγησε τόσους άλλους πτυχιούχους όσους ο π. Θεόδωρος στη σύνταξη διπλωµατικών εργασιών και διδακτορικών διατριβών…». «… πολλοί των οποίων είναι τώρα µέλη ΔΕΠ στις Θεολογικές Σχολές των Πανεπιστηµίων Αθηνών και Θεσσαλονίκης ή διδάσκουν στις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδηµίες και στη Δευτεροβάθµια Εκπαίδευση…» και πόσοι µπορεί να είναι δεσποτάδες, αρχιµανδρίτες και παπάδες;

■ Έκανε…! Τι έκανε, µέσα στον κύκλο του Πατριαρχείου. «Από τα πανεπιστηµιακά και ακαδηµαϊκά γεννοφάσκια µεγάλωσε σε πατριαρχικούς και οικουµενιστικούς κύκλους…».

■ Έκανε…! Τι έκανε, αντάµα στα διάφορα διορθόδοξα και διαχριστιανικά συµβούλια και διαλόγους µε τους Παλαιοκαθολικούς, τους Παπικούς, την Ουνία, µε το µεγαλόσχηµο αιρετικό και άθεο τον Αυστραλίας Στυλιανό που κατ’ επανάληψη πρόσβαλε τη θεότητα του Χριστού ισχυριζόµενος, πως: “Ο Χριστός είναι κατώτερος του Πατέρα Θεού”. “Ο Χριστός ήρθε στον κόσµο ως ένας ατελής και αµαρτωλός άνθρωπος”. “Εξίσωσε την Ορθοδοξία µε τον παπισµό”. “Ότι η Αγία Γραφή είναι ένα παραµύθι”. “Ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο” και ένα σωρό ακόµα.

Μ’ αυτόν τον αρνητή της θεότητας του Χριστού συµπορεύονταν στα διάφορα πολυποίκιλα συνέδρια και διαλόγους µε αιρετικές παραφυάδες να υποστηρίξουν τί! Την Ορθοδοξία; Και όταν ο Οµολογητής Ορθόδοξος κήρυκας του Θείου Λόγου Ν. Σωτηρόπουλος τον κατήγγειλε για τις βλασφηµίες, τότε…! Ω! Θεέ µου, “φρίξον ήλιον και στέναξον γη”, τον αφόρισαν.

■ Έκανε…! Τί έκανε µε τις τρεις συνεδριάσεις µε τους Παπικούς, αντάµα όµως µε το σύντροφο Αυστραλίας Στυλιανό για το θέµα της Ουνίας. Όταν βάζεις τις ηµέρες και τα γεγονότα που διαδραµατίστηκαν σκοτώνονται µεταξύ τους, όπως οι αναρχικοί. Το δε βιβλίο που κυκλοφόρησε “Ουνία ή καταδίκη και η αθώωση” για να συσκοτίσει και να καλυφτεί, διαβάζοντάς το, ξεσκεπάζεται µόνος του (σχετικά γράψαµε αρκετά στον “Αγώνα” – αρ. φ. 337-8 Ιούλ. – Αύγ. 2025, σελ. 16-17).

■ Έκανε…! Τί έκανε µε το Κολυµπάρι που εκπροσωπούσε το Οικουµενικό Πατριαρχείο και την Εκκλησία της Ελλάδος σε διορθόδοξες και διαχριστιανικές συναντήσεις… όπως και σε διορθόδοξες συναντήσεις στη Γενεύη για την προετοιµασία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας (;), (από το βιογραφικό του), που εκ των υστέρων πληροφόρησε το λαό ότι η αναγνώριση των αιρετικών ως Εκκλησίες πάρθηκε πολύ ενωρίτερα από τη Σύνοδο του Κολυµπαρίου. Άρα! Στα προσυνέδρια γίνονταν που και αυτός ήταν µέσα σ’ αυτά και τα γνώριζε, γιατί δεν τα κατάγγειλε πολύ πριν από τη σύνοδο στο Κολυµπάρι;

“Παράλληλα, µε τις Προσυνοδικές και Συνοδικές διαδικασίες – µε βάση τον Κανονισµό Λειτουργίας της Συνόδου της Κρήτης – αλλά και όλες τις συµπαραµαρτυρούσες ενέργειες, κακοσυστήθηκε ανεπίτρεπτα το αγιοπνευµατικό Συνοδικό, πολίτευµα της Αγιωτάτης Εκκλησίας µας” (Β΄ στοιχειοθέτηση της Βάναυσης Κακοποίησης..., σελ. 56).

Γιατί σώπασε;

Υπάρχουν όµως και πολλά ακόµα. Γιατί; Θα ρωτήσω όµως και τούτο το απλό. Είναι, “Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας;”. Αυτό γράφει (ανοίξτε σήµερα και διαβάστε το βιογραφικό του!).

■ Έκανε…! Τί έκανε µε την “Οµολογία Πίστεως” που µια ωραία πρωία, πληροφορήθηκαν ότι ο π. Θεόδωρος Ζήσης πρόδωσε την “Οµολογία Πίστεως”. Πρόδωσε τους µητροπολίτες που βρέθηκαν µαζί του, παρά τις απειλές που δέχθηκαν. Πρόδωσε τους 35 Καθηγουµένους Μονών. Πρόδωσε περί τους 40 Ιεροµονάχους και Αρχιµανδρίτες που είχαν έρθει σε σύγκρουση µε τους προϊσταµένους τους µητροπολίτες. Πρόδωσε περί τους 60 Πρωτοπρεσβυτέρους και ιερείς που είχαν βάλει το κεφάλι τους στον ντορβά. Πρόδωσε, κοντά στους 100 µοναχούς και µοναχές που σήκωσαν παντιέρα αρκετοί στα µοναστήρια τους. Πρόδωσε και τις χιλιάδες Ορθόδοξους Χριστιανούς µε τις υπογραφές εκθέτοντάς τους [τις οποίες δηµοσίευσε στο τυπογραφείο (του) “το Παλίψηστον”] από Ελλάδα και το εξωτερικό.

■ Έκανε…! Τί έκανε – Έκανε…! Τι έκανε, αυτά και άλλα ακόµα. Τελευταία (πριν ένα χρόνο περίπου) αυτός ο “τρανός Οµολογητής” συνεπικουρούµενος από τον υιό του µοναχό Σεραφείµ/Αβέρκιο και κάποιον κ. Κοσµίδη, επιδόθηκαν “αγαθώ τω τρόπω” να µολύνουν συνειδήσεις απλών και καλοπροαίρετων χριστιανών, για έναν ιεραπόστολο που δεν υπάρχει στην Εκκλησιαστική ζωή της Εκκλησίας από την ίδρυσή της.

Ποιος είναι αυτός; Στο προηγούµενο φύλλο παρουσιάσαµε συνοπτικά το τεράστιο έργο. Τώρα θα παρακαλέσω τους αναγνώστες να µου επιτρέψουν να βάλω µία άνω τελεία, για λίγη αλλαγή, µια ανάσα και λίγο ξεκούραση, διότι αυτά που θα διαβάσετε αµέσως µετά, θα σας εξοργίσουν, γι’ αυτό ας συµπορευτούµε τώρα µαζί σ’ αυτό το µικρό οδοιπορικό του ενός µηνός περίπου στην παρέα µε τον ιεραπόστολο Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο στην Αλβανία. Τον άνθρωπο που κατά τον προφητάνακτα Δαβίδ “Δεν άφηνε ύπνος νάρθει στα µάτια του ούτε στα βλέφαρά του νυσταγµός” (Ψαλµ. 131, 4). Τούτο το κάνω, διότι κάποιοι νωχελείς προσπαθούν µετά την κοίµηση του (λαϊκά), θάνατο (θεολογικά) να ενσπείρουν αµφιβολίες για τον ίδιο και το τεράστιο έργο του – ιεραποστολικό, ποιµαντικό, κοινωνικό, ανθρωπιστικό – αυτό είναι πράξη ανέντιµη, να µην πω τυµβωρυχία, µε τερτίπια που δε συνάδουν σε ανθρώπους πολλώ δε µάλλον σε θεολόγους.

              ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ

Ας ξεκινήσουµε µαζί τούτο το µικρό αλλά ενδεικτικό οδοιπορικό παρµένο από το ηµερολόγιό του που για πρώτη φορά δηµοσιεύθηκε το 2013 και ακολούθησαν άλλες έξι συνεχείς επανεκδόσεις µέχρι το 2023, από το τρίτοµο “οικοδοµικό έργο”, ως και από άλλα βιβλία και δηµοσιεύµατα.

Αυτό µας το επιτάσσει το χριστιανικό καθήκον και η αλήθεια, ώστε να αντιληφθούν κάποιοι ότι δεν αγωνιούσε ο π. Αναστάσιος µόνο πώς θα ευαγγελίσει,  όσο γίνεται περισσότερους άθεους, αλλόθρησκους, αιρετικούς στο Χριστό και στην Ορθοδοξία, αλλά και πώς θα τους συµπαρασταθεί και κοινωνικά. Μετά το µικρό συνοπτικό έργο που παρουσιάσαµε στο προηγούµενο φύλλο του “ΑΓΩΝΑ” (αρ. φ. 347-8/2026), λάβαµε εκατοντάδες µηνύµατα, τηλεφωνήµατα και επιστολές από ανθρώπους που δίκαια απορούσαν πώς µπορεί να έγινε τέτοιο τεράστιο έργο από έναν άνθρωπο που ήταν και σε συνεχή διωγµό; Και όµως! Πολλοί τον χαρακτήρισαν ως υπεράνθρωπο και δεν είχαν άδικο. Όπως γράψαµε, δεν είχε στα “βλέφαρά του νυσταγµό” αλλά και στα πόδια του είχε βάλει “φτερά”, για να µπορεί να γυρίζει τόπο-τόπο, να λειτουργεί, να καταγράφει τα προβλήµατα και να τα επιλύει.