Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2019

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΡΑΤΟ
Στην Ελλαδα γεννηθηκαν 35.000 αγορια το 2018, ενω στην Τουρκια 720.000
Τρόπους να διατηρήσει την οριακή ισορροπία δυνάμεων με την Τουρκία στο έμψυχο δυναμικό ψάχνει η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων καθώς με την υπογεννετικότητα και μετανάστευση που μαστίζει την Ελλάδα το μέλλον διαγράφεται δυσοίωνο.
Χαρακτηριστικά, - κι αυτό το στατιστικό μόνο φτάνει -  το τελευταίο έτος γεννήθηκαν στη χώρα μας 35.000 περίπου αγόρια, ενώ στην Τουρκία 720.000 αγόρια.
Ο ΥΠΑΜ Νίκος Παναγιωτόπουλος και ο υφυπουργός -και πρώην αρχηγός ΓΕΣ- Αλκιβιάδης Στεφανής, σε συνεργασία με τη στρατιωτική ηγεσία, εξετάζουν λύσεις για να καμουφλάρουν το πρόβλημα (το οποίο λύνεται πραγματικά μόνο με αύξηση των γεννήσεων αλλά αυτό δεν είναι δουλειά του ΥΠΑΜ).

Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΒΑΒΕΛ
αγιου Νικολαου Αχριδος

Ο πύργος της Βαβέλ! Διαβάσατε στην Αγία Γραφή για τον πύργο της Βαβέλ; Έλκος της γης! Έλκος της ανθρωπότητας μετά τον κατακλυσμό του Νώε. Όσο οι άνθρωποι ήταν ανήθικοι πριν τον Κατακλυσμό τόσο μετά τον Κατακλυσμό ήταν άθεοι. Πότε πρόλαβαν; Πότε πρόλαβαν να ξεχάσουν το Θεό, οι απόγονοι του Νώε; Ο Νώε ήταν ο μοναδικός που σώθηκε από το Θεό μετά τον Κατακλυσμό, λόγω της πίστης του και της δικαιοσύνης του. Ο Κατακλυσμός, η τιμωρία του Θεού δεν βοήθησε καθόλου τους απογόνους του Νώε; Βοήθησε κάποιους -ποτέ ο κόσμος δεν ξέμεινε από δίκαιους ανθρώπους- αλλά πολλούς δεν τους βοήθησε. Τότε αυτοί οι πολλοί αποφάσισαν να χτίσουν τον πύργο της Βαβέλ για να δοξαστούν, λέγοντας τα εξής: Ας χτίσουμε για τον εαυτό μας πόλη και πύργο του οποίου η κορυφή θα φτάνει μέχρι τον ουρανό, για να δοξαστούμε προτού διασκορπιστούμε στη γη (Γεν. 11,4).
Τι σημαίνουν αυτά τα λόγια; Όταν έλεγαν πως θα χτίσουν την πόλη, σημαίνει πως ήθελαν να ρυθμίσουν όλη την προσωπική, και την κοινωνική ζωή τους χωρίς την ευλογία του Θεού. Όταν είπαν πως θα χτίσουν πύργο μέχρι τον ουρανό, έδειξαν πείσμα στον ουράνιο Θεό, εμπιστευόμενοι περισσότερο τις δυνάμεις τους παρά Αυτόν. Όταν είπαν για να δοξαστούμε, σημαίνει πως επιθύμησαν να δοξαστούν ανάμεσα στους ανθρώπους, επιθύμησαν να τους θαυμάζουν οι άνθρωποι, επιθύμησαν οι άνθρωποι να υποκλίνονται μπροστά τους. Όταν είπαν να μη διασκορπιστούν, αυτό σημαίνει πως ήθελαν να τακτοποιήσουν τη ζωή τους σύμφωνα με τη θέλησή τους και σύμφωνα με τα σχέδιά τους, μη δίνοντας σημασία στο θέλημα του Θεού και στην πρόνοια του Θεού. Με μία λέξη: Όλα τα έκαναν για τη δική τους δόξα σε πείσμα του Θεού.

Τι ειναι 


η «Απόδοση της εορτής»;


Τι σημαίνει η φράση «Απόδοση της εορτής»;
Του Γεώργιου Μανώλη, Θεολόγου




Κάθε εορτή στον εορτολογικό κύκλο της Εκκλησίας ενός προσώπου ή ενός γεγονότος έχει τρία στάδια, τα προεόρτια, την κυρίως εορτή και τα μεθεόρτια (δηλαδή τον απόηχό της).
«Απόδοσις» στην εκκλησιαστική γλώσσα σημαίνει την μετά πάροδο οκτώ συνήθως ημερών επανάληψη της εορτής ώστε με αυτόν τον τρόπο η διάρκειά της εορτής παρατείνεται μεθεορτίως μέχρις την ημέρα της αποδόσεως. Αυτό σημαίνει ότι ο εορτασμός δεν είναι στιγμιαίος.
Μ’ αυτόν τον τρόπο πραγματοποιείται μία σκυταλοδρομία. Η μία εορτή παραδίδει τη σκυτάλη στην επόμενη εορτή που έχει τα δικά της βιώματα, τα δικά της μηνύματα. Έτσι ζούμε σε μία συνέχεια τη ζωή της Εκκλησίας και όχι αποσπασματικά· με το νου μας συγκεντρωμένο σε κάθε φάση και με τρόπο αγωνιστικό. Το όλον δένεται σε μία ενότητα.
Είπαμε λοιπόν πως στην εκκλησιαστική γλώσσα «Απόδοσις» σημαίνει την μετά πάροδο οκτώ συνήθως ημερών επανάληψη της εορτής. Η καθιέρωση της απόδοσης των εορτών προέρχεται από την παράδοση του Ισραηλιτικού Λαού στην Παλαιά Διαθήκη. Με ρητή διάταξη του Μωσαϊκού Νόμου, οι μεγάλες ισραηλιτικές εορτές διαρκούσαν 8 ημέρες. (Έξ. 2,15-19, Λευ. 23,36-39 και Αρ. 29,35). Αυτή τη συνήθεια την κληρονόμησε και η Εκκλησία στην λειτουργική της ζωή.
Πρώτη μαρτυρία περί παρατάσεως εορτής για οκταήμερο στην εκκλησιαστική ζωή, παρέχεται από τον Ευσέβιο, και πρόκειται για τα εγκαίνια των βασιλικών Τύρου και Ιεροσολύμων (355). Αν και πρόκειται για κάποιο έκτακτο γεγονός, πολύ νωρίς επικράτησε η συνήθεια, κυρίως στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων, να παρατείνεται ο εορτασμός των μεγάλων εορτών του Πάσχα, των Επιφανείων και της Πεντηκοστής για οκτώ ημέρες. Η πράξη της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων γρήγορα διαδόθηκε στην Ανατολή και τη Δύση. Κατά μίμηση των εορτών αυτών και οι νεότερες δεσποτικές και θεομητορικές εορτές ακολουθήθηκαν από οκταήμερο εορτασμό, που ολοκληρωνόταν μέσω της αποδόσεως.

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2019

ΑΓΑΠΗΣΤΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ
Ἑβδομαδιαῖο  φυλλάδιο, Ἀριθμ. 1
Τό κήρυγμα τῆς Κυριακῆς
ΓΕΝΕΣΗ (κεφ. 1-11)
Σᾶς παρακαλῶ, ἀδελφοί χριστιανοί, νά παρακολουθεῖτε μέ ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον τήν νέα σειρά τῶν κηρυγμάτων μας, γιατί θά ἀναφέρονται στήν Ἁγία Γραφή. Ἡ Ἁγία Γραφή ἔχει τήν θέση της πάνω στήν Ἁγία Τράπεζα, ἐκεῖ ὅπου εἶναι τό Ἅγιο Ποτήριο.
1. Θά σᾶς λέγω γενικά τό περιεχόμενο κάθε βιβλίου τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Ἀρχίζω ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη – πού εἶναι πολύ ἄγνωστη στό λαό μας –,  ἀπό τό πρῶτο της βιβλίο, τήν Γένεση. Ἡ Γένεση ἀρχίζει μέ τήν δημιουργία τοῦ κόσμου ἀπό τόν Θεό:«Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεός τόν οὐρανόν καί τήν γῆν» (δηλαδή, ὅλο τό σύμπαν). Ὁ Θεός, ἀδελφοί μου, δημιουργεῖ καί δέν δημιουργεῖται! Ὑπάρχει πρίν ἀπό τήν δημιουργία καί διακρίνεται σαφῶς ἀπό τά δημιουργήματά Του. 
Αὐτός εἶναι ἄκτιστος, ἐνῶ τά δημιουργήματα εἶναι κτιστά. Τελευταῖα ἀπό ὅλα τά δημιουργήματα δημιουργεῖ ὁ Θεός τόν ἄνθρωπο, ἄρσεν καί θῆλυ, «κατ᾽ εἰκόνα καί καθ᾽ ὁμοίωσίν» Του (1,26-27). Πρῶτα φέρνει ὁ Θεός σέ ὕπαρξη τόν ἄνδρα (2,7) καί ἔπειτα τήν γυναίκα (2,21.22), ἐξαρτώμενη ἀπό τόν ἄνδρα, ἀλλά ὡς μία ἰσότιμη σύντροφο καί βοηθό. Ἀπό αὐτό τό μοναδικό ζεῦγος προέρχεται ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα. Στήν ἀρχή τό πρῶτο αὐτό ἀνθρώπινο ζεῦγος ζοῦσε σέ μία κατάσταση εὐτυχίας καί μακαριότητας, γιατί ἦταν σέ στενή κοινωνία μέ τόν Δημιουργό του Θεό. Μάλιστα οἱ πρωτόπλαστοι εἶχαν τήν δυνατότητα νά μήν γνωρίσουν τόν θάνατο, νά εἶναι ἀθάνατοι. Γιά νά ἐπιτύχουν ὅμως αὐτή τήν τελειότερη κατάσταση, ἔπρεπε νά περάσουν ἀπό μία ἄσκηση, ἀπό μία ἐντολή πού τούς ἔδωσε ὁ Θεός (2,16-17). Ἀλλά ἕνα ὄν, ὑπερφυσικό καί ζηλότυπο πρός τόν Θεό καί τόν ἄνθρωπο ὄν, ὁ Διάβολος (ἤ Σατανᾶς), ἔκανε τούς πρωτοπλάστους νά δείξουν ἀνυπακοή στήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ καί αὐτοί ἁμάρτησαν (κ. 3). «Πτώση» λέμε τήν ἁμαρτία τους αὐτή. Ἡ παράβαση τῆς θείας ἐντολῆς ἀπό τούς πρωτοπλάστους προῆλθε ἀπό ὑπερηφάνεια (3,5-6). Θά ἔχει δέ ἡ ἁμαρτία τους αὐτή τραγικές συνέπειες, ὄχι μόνο στούς ἴδιους τούς πρωτοπλάστους, ἀλλά καί στούς ἀπογόνους τους. Οἱ πρωτόπλαστοι ἔχασαν τήν μέχρι τώρα στενή κοινωνία τους μέ τόν Θεό (3,23-24), ἔχασαν τήν ἀρχική τους ἀθωότητα (3,7), ἐργάζονται μέ κόπο καί μόχθο γιά νά ζήσουν (3,17-19) καί τελικά τούς ἦρθε ὡς ἀποτέλεσμα καί ὁ θάνατος (3,19). Ὁ Θεός ἀναγγέλλει στούς πρωτοπλάστους τίς τρομερές συνέπειες τῆς ἁμαρτίας τους (3,16 ἑξ.), τούς δίνει ὅμως καί ἕνα μήνυμα σωτηρίας: Ὅτι ἀπό τήν γυναίκα καί μόνο ἀπό αὐτήν θά γεννηθεῖ Κάποιος, ὁ Ὁποῖος, ὁπλισμένος μέ θεϊκή δύναμη, θά συντρίψει τήν δύναμη τοῦ ἐχθροῦ, τοῦ Διαβόλου, πού τούς παρέσυρε στήν ἁμαρτία (3,15). Αὐτή εἶναι ἡ πρώτη προφητεία γιά τήν ἔλευση τοῦ Λυτρωτοῦ Μεσσία, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τήν προφητεία αὐτή τήν λέμε «Πρωτοευαγγέλιο»!
2. Συνεπείᾳ τῆς πρώτης του ἁμαρτίας ὁ ἄνθρωπος ἕλκεται πρός τό κακό (6,5.11. 8,21. 11,3 ἑξ.) καί εἰδικά ἕλκεται πρός τήν φιληδονία τῆς σάρκας (3,7. 6,2. 9,22), ἀλλά ὀφείλει νά κυριαρχήσει στά πάθη του (4,7). Τώρα τήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου καί τόν πολιτισμό του (4,17-22) χαρακτηρίζει ὁ φόνος (4,1-8), ἡ ἐκδίκηση (4,24), ἡ πολυγαμία (4,19) καί ἡ λαγνεία τῆς σάρκας (6,5). Χρόνο δέ μέ τόν χρόνο αὐξάνεται ἡ κακία τῶν ἀνθρώπων καί αὐτή ὁδήγησε σέ κατακλυσμό (κ. 7-8). Τό φυσικό κακό (ὁ κατακλυσμός) ἦρθε νά τιμωρήσει τό πνευματικό κακό (τήν ἁμαρτία)!
Μετά τόν κατακλυσμό ἔχουμε μία νέα ἀρχή, μέ νέο γενάρχη, τόν Νῶε. Ἡ φύση τῶν ἀνθρώπων ὅμως ἔμεινε μέ τήν ἴδια ροπή πρός τήν ἁμαρτία, ὅπως καί πρῶτα. Τό κακό ἀναχαιτίστηκε μέ τόν κατακλυσμό, ἀλλά δέν κτυπήθηκε στήν ρίζα του. Ὁ Θεός μέ τόν Νῶε καί μέ τήν οἰκογένειά του (ἄρα μέ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα) συνῆψε μία νέα διαθήκη. Μέ τήν διαθήκη αὐτή ζητᾶ τόν σεβασμό τῆς ζωῆς. Στήν συνέχεια ὁ Θεός ἐκλέγει τόν Ἀβραάμ, ἀρχίζοντας ἔτσι νά ἐργάζεται τό σχέδιό του γιά τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, ὅπως τήν ὑποσχέθηκε μέ τό «πρωτοευαγγέλιο».
                                (Συνεχίζεται)
– Φροντῖστε, χριστιανοί μου, νά ἐκκλησιάζεστε τίς Κυριακές. Ἄν τό χωριό σας δέν ἔχει παπᾶ, νά πηγαίνετε σέ κοντινό χωριό, πού ἔχει θεία Λειτουργία. Εἶναι κακό νά μένετε ἀλειτούργητοι τίς Κυριακές.
– Βάλετε ἱερή συνήθεια νά διαβάζετε καθημερινά ἕνα κομματάκι ἀπό τό ἅγιο Εὐαγγέλιο. Ὁμοίως νά διαβάζετε καί τούς βίους τῶν ἁγίων μας.
– Νά τηρεῖτε τήν νηστεία τῆς Τετάρτης καί τῆς Παρασκευῆς καί τίς ἄλλες ἱερές νηστεῖες τῆς Ἐκκλησίας μας.
– Νά μήν κατηγορεῖτε κανένα. Ἀκόμη στήν προσευχή μας πρέπει νά εὐχόμαστε  καί γιά τό καλό τοῦ ἐχθροῦ μας. Αὐτό εἶναι τό τέλειο! Ὁ καλός χριστιανός δέν ἔχει κανένα ἐχθρό, παρά μόνο τόν Διάβολο. Ἀγαπηθεῖτε καί μονιαστεῖτε μέ ὅλους. Ὅλοι μας μιά Παναγιά προσκυνᾶμε. 

Ευθύνη 


και όχι κομπορρημοσύνη

Αποτέλεσμα εικόνας για ΨΗΦΙΔΩΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΑΤΡΟ

            
Η διαφύλαξη και η προβολή της διαχρονικής κουλτούρας μας είναι πράξη ευθύνης και όχι εκδήλωση κομπορρημοσύνης και σωβινισμού, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι διεθνιστές και νεομαρξιστές. Μια σύντομη ματιά στα γεγονότα αυτού του καλοκαιριού δείχνει αυτή την παγκόσμια αποδοχή της ελληνικής κουλτούρας.
Στις 26 και 27 Ιουλίου ο θίασος της Comedie Francaise, σε σκηνοθεσία του Ίβο βαν Χόβε έπαιξε στην Επίδαυρο τη σύνθεση των τραγωδιών του Ευριπίδη «Ηλέκτρα» και «Ορέστης». Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στη Γαλλία τον περασμένο Μάιο.

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019

H OIKOYMΕΝΙΣΤΙΚΗ 4ε κανει απ ευθειας μεταδοσι απο την Παναγια Μηχανιωνα Θεσσαλονικης τα Φραγκολατινικα ...εγκωμια της Παναγιας. Παροντες τρεις ...φολκλοριστες δεσποταδες ο Καλαμαριας, ο Νεαπολεως και ο Τρικκης. Κυριοι αρχιερεις, δεν γνωριζετε οτι υπαρχει εγκυκλιος του Πατριαρχειου τοτε που ηταν ορθοδοξο, που απαγορευει τα Παπικα εγκωμια της Μαριολατριας; Προς τι πρωτοτυπειτε και διαδιδεται μια ασεβεστατη ψευτοακολουθια ξενη απο την Ορθοδοξια; Περιμενουμε καποιες εξηγησεις απο τους τρεις λαλιστατους.

H OIKOYMΕΝΙΣΤΙΚΗ 4ε κανει απ ευθειας μεταδοσι απο την Παναγια Μηχανιωνα Θεσσαλονικης τα Φραγκολατινικα ...εγκωμια της Παναγιας.
Παροντες τρεις ...φολκλοριστες δεσποταδες ο Καλαμαριας, ο Νεαπολεως και ο Τρικκης.
Κυριοι αρχιερεις, δεν γνωριζετε οτι υπαρχει εγκυκλιος του Πατριαρχειου τοτε που ηταν ορθοδοξο, που απαγορευει τα Παπικα εγκωμια της Μαριολατριας;
Προς τι πρωτοτυπειτε και διαδιδεται μια ασεβεστατη ψευτοακολουθια ξενη απο την Ορθοδοξια;
Περιμενουμε καποιες εξηγησεις απο τους τρεις λαλιστατους.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου