Πρυτανης των Ελληνων Θεολογων Νικολαος Σωτηροπουλος: ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΦΟΡΑΕΙ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΔΕΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ.

----------------------------

O Aγιος Πορφύριος 

και Παντελόνι Γυναικών.

Ήταν λίγο μετά την συνταξιοδότησή του ως ιερέως. Γιατί, όπως θα γνωρίζετε, υπηρέτησε ο Γέροντας τριάντα χρόνια περίπου ως εφημέριος στο ναΰδριο τού Αγίου Γερασίμου τής Πολυνκλινικής τών Αθηνών, δίπλα στην Ομόνοια, επί της οδού Πειραιώς. Τότε, λοιπόν, μια μέρα βρέθηκε εκεί στην περιοχή και, περνώντας μπροστά από τον Ιερό Ναό τού Αγίου Κωνσταντίνου Ομονοίας, ανέβηκε να προσκυνήσει. Την ώρα που έβγαινε από την εκκλησία, τον πλησίασε ένα ζευγάρι, μαζί μ’ ένα κοριτσάκι και τον ρώτησαν αν μπορούσαν να τον απασχολήσουν για λίγο.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΑΒΑΩΘ ΠΟΥ ΥΜΝΟΛΟΓΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ; (ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΑΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΕ ΔΑΙΜΟΝΕΣ!)


Μὲ αὐτὸ τὸν βαρύγδουπο τίτλο δημοσιεύεται ἕνα πανάθλιο ἄρθρο τοῦ μοναχοῦ Μωϋσῆ, ὁ ὁποῖος διατείνεται ὅτι κάνει λάθος ἡ Ἐκκλησία τόσους αἰῶνες, χρησιμοποιώντας τὴ λέξη «Σαβαώθ», ἀφοῦ ἔτσι ...«υμνούμε τον γιό του Σατανά»!!!!!!!!



Δυστυχῶς καὶ στὸν χῶρο τῶν ἀποτειχισμένων δὲν λείπουν αὐτοὶ ποὺ διαστρέφουν τὰ πράγματα καὶ παίρνουν στὸ λαιμό τους ψυχές.

Εἴχαμε ἐδῶ καὶ καιρὸ παρουσιάσει ἐσφαλμένες θέσεις τοῦ ἐκ Πρεβέζης μοναχοῦ Μωϋσῆ, ὁ ὁποῖος χρησιμοποιεῖ τὴν ἀποτείχιση γιὰ τὴν προσωπική του ἀνάδειξη ὡς γέροντα καί, παράλληλα, ἀρνεῖται σημεῖα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, τῶν ὑμνογράφων Της καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων. Τολμᾶ δὲ νὰ τοὺς παρουσιάζει καὶ καταδικάζει ὡς Ἑβραίους, τονίζοντας παράλληλα τὸν ὑποτιθέμενο Ἑλληνισμὸ τῆς Ὀρθοδοξίας, καταργώντας ἔτσι τὸν λόγο τοῦ Κυρίου "πάντα τὰ ἔθνη". Καὶ τὰ ἄρθρα του ἀναδημοσιεύονται ἀπὸ ἄσχετους μὲ τὴν ἁγιοπατερική μας Παράδοση ὡς ...νέα Γεροντικὴ ἀνακάλυψη-σοφία!

Καὶ ποιές εἶναι οἱ πηγὲς τοῦ μοναχοῦ γιὰ ὅλα αὐτὰ τά... συμπεράσματα; Ὁ Λιακόπουλος καὶ ἡ αὐθεντία του εἶναι ἡ πηγή του καὶ ἡ δική του διάθεση γιὰ ἐντυπωσιασμό, δηλ. ἡ πλάνη. Δὲν ἤξερε λοιπὸν ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς καὶ ξέρει ὁ …Λιακόπουλος καὶ ὁ …μ. Μωϋσῆς!!!

Μεγάλη εἶναι ὅμως καὶ ἡ εὐθύνη τῶν ἀποτειχισμένων ρασοφόρων ποὺ δὲν καταδικάζουν δημόσια καὶ ξεκάθαρα τὶς πλάνες τοῦ Μονάχου αὐτοῦ γιὰ νὰ προφυλάξουν τὸ ποίμνιο καὶ τὴν ἀποτείχιση.

Σημεῖα τῶν καιρῶν!

Ἰδοὺ πῶς παρουσιάζεται τὸ ἄρθρο τοῦ μ. Μωϋσῆ:

O Ἅγιος Πορφύριος δὲν συμφωνοῦσε μὲ τοὺς διαλόγους, οὔτε μὲ τὶς μεταβάσεις τοῦ Πατριάρχη στὴν Ρώμη!

Τοῦ ἱερομονάχου Δαμασκηνοῦ, 

Ἱ. Κ. Φιλαδέλφου, Ἅγιον Ὂρος





Ὁ γράφων, ὡς γνωρίζων ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὸν ἅγιον Πορφύριον, ἀπὸ τὰ φοιτητικά του χρόνια, κατὰ τὴν δεκαετίαν τοῦ 1960, ὄτε οὗτος ἦτο ἐφημέριος εἰς τὴν Πολυκλινικὴν Ἀθηνῶν τῆς ὁδοῦ Πειραιῶς, καὶ διατηρήσας τὴν πνευματικὴν ἐπικοινωνίαν, μέχρι τῆς κοιμήσεώς του, βεβαιώνει ὅτι ὁ ἅγιος Πορφύριος δὲν συνεφώνει μὲ τὰς μεταβάσεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου εἰς τὴν Ρώμην οὔτε μὲ τοὺς διαλόγους, καθ’ ὂν τρόπον γίνονται. Τούτο μοὶ ἀνέφερε ἀπὸ τηλεφώνου, καὶ κατὰ μήνα Δεκέμβριον τοῦ 1987.

Αἴφνης κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς νυκτός, κατὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1987, ὄτε ἠσχολούμην, μὲ τὴν κατόπιν ἐντολῆς τῆς Ἱ. Κοινότητος, ὡς Ἀρχιγραμματεύς, σύνταξιν τοῦ σχεδίου τῆς ἐπιστολῆς, δι’ ἢς ὁμοφώνως ἡ Ἱ. Κοινότης ἀντέδρασεν εἰς τὴν Πατριαρχικὴν ἐπίσκεψιν ἐν Ρώμη καὶ τὰ ἐκεῖ γενόμενα ἐν τῷ ναῷ τοῦ Ἁγίου Πέτρου, ἀκούω τὸ τηλέφωνον καὶ τὸν Γέροντα Πορφύριον νὰ...ὁμιλῆ. «Τί γράφεις, μωρέ;» Γράφω, Γέροντα, τὴν ἐπιστολήν, ἢν προτίθεται ἡ Ἱ. Κοινότης νὰ ἀποστείλη, ὡς διαμαρτυρίαν, εἰς τὸν Παναγιώτατον Πατριάρχην Δημήτριον, διὰ τὴν ἐπίσκεψίν του εἰς τὴν Ρώμην.

Καὶ συνεχίζει: «Διάβασε τὸ γράμμα νὰ ἀκούσω». Ὁ ὑποφαινόμενος εἰς τοιαῦτα δύσκολα δογματικὰ θέματα ποτὲ δὲν ἔγραφε πρὸς τὸν Πατριάρχην, χωρὶς νὰ συμβουλευθῆ τὸ ἀρχεῖον, πλούσιον εἰς τοιαῦτα θέματα, τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος, ἔνθα ἐξεφράζετο τὸ διαχρονικὸν φρόνημα τοῦ Ἁγίου Ὅρους.

Ἔγραφα λοιπόν: «Πῶς, Παναγιώτατε, μετέβητε ἐν τῷ ἀμοίρῳ τῆς Χάριτος Ναῷ τῶν ἀπ’ αἰώνων αἱρετικῶν; Ἡ Ρώμη δὲν ἔχει τὴν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, οὔτε ἔγκυρα μυστήρια».

Καὶ ὁ πατὴρ Πορφύριός μου ἀπαντᾶ: «Ὡραία τὰ γράφεις. Θὰ ἀρέση ἡ ἐπιστολὴ εἰς τὸν Πατριάρχην. Δὲν μπορεῖς νὰ εἴπης εἰς τοὺς Παπικούς, ὅτι ἔχουν Χάριν καὶ Μυστήρια. Δὲν ἔπρεπε ὁ Πατριάρχης νὰ μεταβῆ εἰς τὴν Ρώμην, διότι αὐτοὶ κερδίζουν, χωρὶς νὰ διορθώνωνται καὶ ζημιοῦται ἡ Ὀρθοδοξία. Ὁ Παπισμὸς εἶναι μόνον ὑπερηφάνεια. Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι μόνον ταπείνωσις. Ἔβλεπον μὲ τὸ διορατικὸν χάρισμα τὸν ναὸν τοῦ ἁγ. Πέτρου καὶ τὸ Βατικανὸν κατέβαλε κάθε προσπάθειαν νὰ ἐντυπωσιάση μὲ τὴν τελετουργίαν. Ὁ Πατριάρχης ἵστατο σοβαρὸς καὶ σκεπτικός».

 

Δισταγμοί

Επιφανίου Θεοδωρόπουλου (+1989) [1]

- 

Ήρθε κάποια να εξομολογηθή και μού λέει:“Δεν κοινωνάω”, λέει:

“σιχαίνομαι τή Θεία Κοινωνία γιατί κοινωνούν όλοι με το ίδιο  κουτάλι". Της λέω "σε εστιατόρια τρώς;"

"Συνήθως όχι", λέει "αλλά τρώω". "Σε καφενεία" της λέω "πίνεις καμμιά φορά νερό;" «Ναι» λέει. «να ΄ξερες της λέω, ¨πόσα σάλια πίνεις εκεί μέσα. Όπως είναι εκεί τα ποτήρια» της λέω, «τα βουτάνε εκεί και τα ξαναβγάζουνε». Με κοίταξε έτσι. «Έχεις φάει σάλια», της λέω . «Και εδώ είναι το αίμα του Χριστού», της λέω. « Εκεί έχεις σκέτο νεράκι της βρύσης», της λέω «κακομοίρα μου. Και κουτάλια και πηρούνια», της λέω, «μόλις τα περνάνε από την πετσέτα και στα δίνουνε».

Λέει κάποιος «για το θέμα αυτό με το Aids». Του λέω: «μήπως πρέπει πριν από αυτό οι ιατρικοί σύλλογοι να απαγορεύσουν τα φιλιά και τα σαλιαρίσματα; Και μετά να σκεφθούμε τι θα κάνει η Εκκλησία».

Κάποιος είπε: μήπως πρέπει να αλλάξει ο τρόπος μετάδοσης της Θείας Κοινωνίας για τον κίνδυνο μεταδόσεως των μικροβίων;

Μα αδερφοί μου, πριν  50 και 60 χρόνια τότε που η φυματίωση μάστιζε τον κόσμο και πέθαιναν χιλιάδες άνθρωποι και εδώ στην Ελλάδα και σε άλλα μέρη οι Ιερείς κοινωνούσαν τους φυματικούς και κατέλυαν ολόκληρο το Άγιο Ποτήριο.     Δεν ακούστηκε ποτέ ότι κάποιος Ιερεύς έπαθε φυματίωση από την Θεία Κοινωνία. Μαρτυρεί μεγάλη απιστία  (η υπογράμμιση του αντιγραφέα) αυτό το πράγμα να λέμε ότι θα μας μεταδοθούν μικρόβια δια της Θείας Κοινωνίας. Σας λέω έχουμε απόδειξι, δεν είναι θεωρητικό αυτό. Πολλοί Ιερείς υπηρετούσαν στα Σανατόρια πριν από χρόνια, δεν ακούστηκε ποτέ ότι κάποιος από αυτούς έπαθε φυματίωσι επειδή κατέλυε από το Άγιο Ποτήριο .

Μακροβιότεροι ήταν.

Ο αθλητής του πνεύματος - Γράφει ο Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας

Ο αθλητής του πνεύματος - Γράφει ο Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας

Γέροντας Νικόλαος Κουμεντακης,

πνευματικὸς ἀπλανέστατος 

καὶ κτίτορας Ναοῦ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στὸ Μάτι Ἀττικῆς

«Ἕως θανάτου ἀγώνισαι περὶ τῆς ἀληθείας» (Σοφ. Σειρ. 4, 28) μᾶς προτρέπει ὁ Σοφὸς Σειραχίδης.

Ὁ Θεὸς μᾶς θέλει ἀγωνιστὲς καὶ μᾶς στέλνει σεμνοὺς προπονητές, σεμνοὺς ἀλεῖπτες, γιὰ νὰ μᾶς κατευθύνουν στὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς προόδου, τῆς ἀρετῆς, τῆς ἐγγίσεως Του.

Ἀθλητὴς τοῦ σταδίου στὰ νεανικά του χρόνια, ὁ ἤδη μετὰ τῶν ἀριστέων τοῦ πνεύματος συναγαλλόμενος, Γέροντας Νικόλαος Κουμεντάτης, ἀγωνίσθηκε νόμιμα, γι’ αὐτὸ καὶ μπορεῖ νὰ ἐπαναλαμβάνει τὰ παύλεια λόγια: «Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὴν πίστιν τετήρηκα, τὸν δρόμον τετέλεκα» (Β΄ Τιμ. δ΄ 7). Ἡ οὐρανοδρόμος πορεία του ἔφθασε στὸ τέλος της. Ἡ Μετάσταση τῆς Θεοτόκου μας ἔφερε καὶ τὴν μεταδημότευση τοῦ Γέροντος Νικολάου γιὰ τὴν Ἄνω Πόλη, γιὰ τὴν γειτονιὰ τῶν Ἀγγέλων.

Προσευχή για τους κεκοιμημένους

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης





Eνα κομποσχοίνι που κάνεις για τον αδελφό σου, για τον συγγενή σου, δεν πάει χαμένο. 

Ο Θεός θα τον βοηθήσει, όταν βρεθεί σε δύσκολη θέση. 

Το κομποσχοίνι, όχι βοηθάει, αλλά και ψυχή από την κόλαση μπορεί να βγάλει! 

Τόση δύναμη έχει η προσευχή!
Εγώ μνημόνευα τον παππού μου, ο οποίος ήτο ιερεύς. 

Τότε ήμασταν ζηλωταί· πριν λάβουμε τις πληροφορίες. 

Δεν τον μνημονεύαμε εις την Λειτουργία, διότι ήτο νεοη......μερολογίτης. 

Του έκανα πολλά κομποσχοίνια, και παρακαλούσα το Θεό λέγοντας: «Κύριε, τόσες Λειτουργίες σου έκανε, τόσες εξομολογήσεις κλπ., ελέησον αυτόν». 

Τούτο έπραττα επί καιρόν.
Ένα βράδυ τον είδα εις τον ύπνο μου (όραμα· ήτο αποκάλυψις Θεού), να με φιλεί και να μου λέει: «Ευχαριστώ, παιδί μου, τώρα βρίσκομαι σε καλύτερη θέση!» 

Τότε βλέπω και τη γιαγιά μου, να με πιάνει από το χέρι και να μου λέει: «Παιδί μου, προσευχήσου και για μένα, ίνα πάω εκεί που είναι και ο παππούς σου τώρα». 

Ήταν ολοζώντανο αυτό που έβλεπα. Αισθανόμουνα ότι ήσαν νεκροί.

H ΑΝΤΙΠΑΤΕΡΙΚΗ "ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ" ΤΟΥ ΕΚΛΕΚΤΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΤΟΥ ΕΣΣΕΞ. Διάλογος περί Ουσίας και Ενεργείας Ερώτημα κ. Εμμανουήλ Περσυνάκη Νέα Μουδανιά 20 Απριλίου 2017 Αξιότιμε Κύριε Διευθυντά. Στο υπ’ αριθμ. 2156 φύλλο της 10ης Μαρτίου τρέχοντος έτους του «Ορδοδόξου Τύπου» και ειδικότερα στο άρθρο του κ. Γεωργίου Καραλή διάβασα με έκπληξη ότι: «Αυτά που γράφει ο π. Σωφρόνιος σε κάποια σημεία δεν είναι ούτε ορθόδοξα, ούτε πατερικά. Έρχεται σε αντίθεση με τους Πατέρες της Εκκλησίας, όπως για παράδειγμα με τον Γρηγόριο Παλαμά και τις πανορθόδοξες συνόδους της εποχής του, γράφοντας ότι ο Θεός είναι actus purus, καταλύοντας με αυτό τον τρόπο τον διαχωρισμό ουσίας και ενεργειών στον Θεό που είναι μία σημαντική διαφορά μας με την Ρωμαιοκαθολική θεολογία» (σ. 5). Δεν είμαι ειδικός στην δογματική θεολογία, όπως φαίνεται να είναι ο Διδάκτωρ της Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Γένοβας κ. Καραλής. Διαβάζοντας όμως ως καλόπιστος αναγνώστης το σχετικό σημείο, στο οποίο αναφέρεται προφανώς ο κ. Καραλής, είδα ότι ο π. Σωφρόνιος γράφει τα εξής: «Ως Ον εν Εαυτώ και Ουσία εν Εαυτή, το θείο Είναι υπερβαίνει οποιονδήποτε προσδιορισμό και αποκλείοντας κάθε θεογονική διαδικασία παρουσιάζεται στα κτιστά πνεύματα που το βλέπουν ως Καθαρό Δεδομένο. Ως Ον απολύτως πραγματοποιημένο, άρα ως πραγματικότητα απόλυτη η τέλεια έκφραση της Ουσίας το θείο Είναι αποκλείει την παρουσία μέσα Του δυνατοτήτων μη πραγματοποιημένων και, επομένως, μπορεί να ορισθεί ως Καθαρά Ενέργεια» (Αρχιμ. Σωφρονίου, Άσκηση και θεωρία, Έσσεξ Αγγλίας 2010, σ. 132). Τι άλλο έπρεπε να πει ο π. Σωφρόνιος, για να πεισθεί ο κ. Καραλής ότι ότι δεν καταλύει τον διαχωρισμό Ουσίας και Ενεργειών στον Θεό; Η μήπως σφάλλει ο π. Σωφρόνιος που δεν αναγνωρίζει την παρουσία δυνατοτήτων μη πραγματοποιημένων στο θείο Είναι; Παρακαλώ για την δημοσίευση του παρόντος, ώστε να γίνει γνωστή η θέση του πατρός Σωφρονίου και να οδηγηθούν οι αναγνώστες της εφημερίδας σας σε ορθά συμπεράσματα. Απάντησις κ. Γεωργίου Καραλή Αξιότιμε κύριε Περσυνάκη σας ευχαριστώ για την ερώτηση που υποβάλλετε, αλλά για να είμαι ειλικρινής απέναντί σας με εκπλήσσει. Καταλαβαίνω ότι δεν είστε ειδικός επί του θέματος, αλλά η ορθόδοξος πίστη μας δεν χρειάζεται ειδικούς, χρειάζεται ανθρώπους που πρωτίστως έχουν μελετήσει τους Πατέρες της Εκκλησίας και τους έχουν κατανοήσει με σωστό τρόπο, ώστε να μη απομακρύνονται από αυτούς. Τα κείμενα του π. Σωφρονίου σας πληροφορώ ότι είναι πιο δυσνόητα από τους Πατέρες. Δεν δικαιολογείται ένας άνθρωπος να έχει διαβάσει κείμενα και έργα του Σωφρονίου και να μη έχει διαβάσει Αγ. Μάξιμο Ομολογητή και Αγ. Γρηγόριο Παλαμά. Πρώτα μελετάμε τα έργα των πατέρων και μετά μπορούμε να διαβάσουμε τα κείμενα θεολόγων και φιλοσόφων της σημερινής εποχής. Αν δεν γίνει αυτό τότε απαραιτήτως θα πέσουμε σε αίρεση, γιατί δεν θα είμαστε σε θέση να καταλάβουμε τους Πατέρες και την Ορθοδοξία. Εγώ δεν είμαι θεολόγος, ξεκινώ από πρακτικές σπουδές. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχω μελετήσει με προσοχή και από την παιδική μου ηλικία τα κείμενα των Πατέρων. Οι πρακτικές σπουδές με δίδαξαν όμως ότι όταν δίνω ορισμό καρδιάς δεν εννοώ εγκέφαλο. Αν κάνω κάτι τέτοιο σημαίνει ότι χάνω κάθε επιστημονική αξιοπιστία. Ορισμένοι θεολογικοί κύκλοι στην Ελλάδα δυστυχώς μπερδεύουν πολλά πράγματα, γιατί δεν διαθέτουν επιστημονική ακρίβεια. Η επιστημονική ακρίβεια πιστοποιεί ότι ο ορισμός που δίνει ο Ακινάτης για το Actus Purus είναι ο ίδιος με του π. Σωφρονίου και σημαίνει σαφέστατα ταυτότητα ουσίας και ενέργειας επί Θεού. Για να το καταλάβετε, αν δεν γνωρίζετε λατινικά θα σας πω πρωτίστως ότι Αctus Purus στα ελληνικά μεταφράζεται Καθαρή Ενέργεια. Θα σας παραθέσω τα ίδια τα λόγια του Ακινάτου και παραπομπές, για να μπορέσετε να επαληθεύσετε. Βέβαια ο Ακινάτης είναι πιο επεξηγηματικός από τον Σωφρόνιο, ο οποίος απλώς αντιγράφει την θέση του. Στο δεύτερο μέρος θα δούμε τι λένε οι Πατέρες, για να καταλάβει ο κόσμος ποιές είναι οι διαφορές. Θωμάς Ακινάτης

H ΑΝΤΙΠΑΤΕΡΙΚΗ "ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ" ΤΟΥ ΕΚΛΕΚΤΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΤΟΥ ΕΣΣΕΞ.

Διάλογος περί Ουσίας και Ενεργείας

Ερώτημα κ. Εμμανουήλ Περσυνάκη

Νέα Μουδανιά 20 Απριλίου 2017
Αξιότιμε Κύριε Διευθυντά.
Στο υπ’ αριθμ. 2156 φύλλο της 10ης Μαρτίου τρέχοντος έτους του «Ορδοδόξου Τύπου» και ειδικότερα στο άρθρο του κ. Γεωργίου Καραλή διάβασα με έκπληξη ότι: «Αυτά που γράφει ο π. Σωφρόνιος σε κάποια σημεία δεν είναι ούτε ορθόδοξα, ούτε πατερικά. Έρχεται σε αντίθεση με τους Πατέρες της Εκκλησίας, όπως για παράδειγμα με τον Γρηγόριο Παλαμά και τις πανορθόδοξες συνόδους της εποχής του, γράφοντας ότι ο Θεός είναι actus purus, καταλύοντας με αυτό τον τρόπο τον διαχωρισμό ουσίας και ενεργειών  στον Θεό που είναι μία σημαντική διαφορά μας με την Ρωμαιοκαθολική θεολογία» (σ. 5).
Δεν είμαι ειδικός στην δογματική θεολογία, όπως φαίνεται να είναι ο Διδάκτωρ της Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Γένοβας κ. Καραλής. Διαβάζοντας όμως ως καλόπιστος αναγνώστης το σχετικό σημείο, στο οποίο αναφέρεται προφανώς ο  κ. Καραλής, είδα ότι ο π. Σωφρόνιος γράφει τα εξής: «Ως Ον εν Εαυτώ και Ουσία εν Εαυτή, το θείο Είναι υπερβαίνει οποιονδήποτε προσδιορισμό και αποκλείοντας κάθε θεογονική διαδικασία παρουσιάζεται στα κτιστά πνεύματα που το βλέπουν ως Καθαρό Δεδομένο. Ως Ον απολύτως πραγματοποιημένο, άρα ως πραγματικότητα απόλυτη η τέλεια έκφραση της Ουσίας το θείο Είναι αποκλείει την παρουσία μέσα Του δυνατοτήτων μη πραγματοποιημένων και, επομένως, μπορεί να ορισθεί ως Καθαρά Ενέργεια» (Αρχιμ. Σωφρονίου, Άσκηση και θεωρία, Έσσεξ Αγγλίας 2010, σ. 132).
Τι άλλο έπρεπε να πει ο π. Σωφρόνιος, για να πεισθεί ο κ. Καραλής ότι  ότι δεν καταλύει τον διαχωρισμό Ουσίας και Ενεργειών  στον Θεό; Η μήπως  σφάλλει ο π. Σωφρόνιος που δεν αναγνωρίζει την παρουσία δυνατοτήτων μη πραγματοποιημένων στο θείο Είναι;
Παρακαλώ για την δημοσίευση του παρόντος, ώστε να γίνει γνωστή η θέση του πατρός Σωφρονίου και να οδηγηθούν οι αναγνώστες της εφημερίδας σας σε ορθά συμπεράσματα.

Απάντησις κ. Γεωργίου Καραλή

Αξιότιμε κύριε Περσυνάκη σας ευχαριστώ για την ερώτηση που υποβάλλετε, αλλά για να είμαι ειλικρινής απέναντί σας με εκπλήσσει. Καταλαβαίνω ότι δεν είστε ειδικός επί του θέματος, αλλά η ορθόδοξος πίστη μας δεν χρειάζεται ειδικούς, χρειάζεται ανθρώπους που πρωτίστως έχουν μελετήσει τους Πατέρες της Εκκλησίας και τους έχουν κατανοήσει με σωστό τρόπο, ώστε να μη απομακρύνονται από αυτούς. Τα κείμενα του π. Σωφρονίου σας πληροφορώ ότι είναι πιο δυσνόητα από τους Πατέρες. Δεν δικαιολογείται ένας άνθρωπος να έχει διαβάσει κείμενα και έργα του Σωφρονίου και να μη έχει διαβάσει Αγ. Μάξιμο Ομολογητή και Αγ. Γρηγόριο Παλαμά. Πρώτα μελετάμε τα έργα των πατέρων και μετά μπορούμε να διαβάσουμε τα κείμενα θεολόγων και φιλοσόφων της σημερινής εποχής. Αν δεν γίνει αυτό τότε απαραιτήτως θα πέσουμε σε αίρεση, γιατί δεν θα είμαστε σε θέση να καταλάβουμε τους Πατέρες και την Ορθοδοξία.

Εγώ δεν είμαι θεολόγος, ξεκινώ από πρακτικές σπουδές. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχω μελετήσει με προσοχή και από την παιδική μου ηλικία τα κείμενα των Πατέρων. Οι πρακτικές σπουδές με δίδαξαν όμως ότι όταν δίνω  ορισμό καρδιάς δεν εννοώ εγκέφαλο. Αν κάνω κάτι τέτοιο σημαίνει ότι χάνω κάθε επιστημονική αξιοπιστία. Ορισμένοι θεολογικοί κύκλοι στην Ελλάδα δυστυχώς μπερδεύουν πολλά πράγματα, γιατί δεν διαθέτουν επιστημονική ακρίβεια. Η επιστημονική ακρίβεια πιστοποιεί ότι ο ορισμός που δίνει ο Ακινάτης για το Actus Purus είναι ο ίδιος με του π. Σωφρονίου και σημαίνει σαφέστατα ταυτότητα ουσίας και ενέργειας επί Θεού. Για να το καταλάβετε, αν δεν γνωρίζετε λατινικά θα σας πω πρωτίστως ότι Αctus Purus στα ελληνικά μεταφράζεται Καθαρή Ενέργεια. Θα σας παραθέσω τα ίδια τα λόγια του Ακινάτου και παραπομπές, για να μπορέσετε να επαληθεύσετε. Βέβαια ο Ακινάτης είναι πιο επεξηγηματικός από τον Σωφρόνιο, ο οποίος απλώς αντιγράφει την θέση του. Στο δεύτερο μέρος θα δούμε τι λένε οι Πατέρες, για να καταλάβει ο κόσμος ποιές είναι οι διαφορές.

Θωμάς Ακινάτης

AIΩNIA H MNHMH ΣΟΥ πατερ Αρχιπελαγιτη....
Και στα δικα μας, πατερες και αδελφοι, με πολλα δακρυα μετανοιας στα ματια μας....

Κύριε, βοήθα. 

Θόλωσαν τα νερά και δεν βλέπουμε την ομορφιά του βυθού της θάλασσας. 

Κύριε, συγκράτησε τους μεγαλοδιανοούμενους. 

Φρενάρισε το κακό που μας βρίσκει τα τελευταία χρόνια. 

Και εμείς, λάτρεις σου αμετάθετοι και αμετακίνητοι. 

«Θεέ μου, Θεέ μου, ἱνατί ἐγκατέλιπές μας;»

Ξωμάντρι τοῦ διαβόλου κατήντησε ἡ Ἑλλάδα καὶ κάθε ἄθεος καὶ ἀντίχριστος καὶ διεφθαρμένος βρίσκει καταφύγιο στὴν χώρα αὐτὴ τῶν μαρτύρων καὶ τῶν Ἁγίων. 

Ὑπάρχει λύσσα καταστροφῆς αὐτοῦ τοῦ πανάρχαιου λαοῦ ποὺ λέγεται Ἑλληνισμὸς καί τῆς Ὀρθοδοξίας. 

Ποιός θὰ ἀπαντήξη τὸ κακό; 

Οἱ ἄθεοι κρατοῦντες ἢ ὁ πάπας ποὺ ἔχει γίνει -ἀλλοίμονο- τὸ μεγάλο προσκύνημα τῶν ὀρθοδόξων; 

Δυστυχῶς ὅπως καταντήσαμε καὶ ὄστια θὰ φᾶμε καὶ κοράνι θὰ κρατᾶμε.

(†) Γρηγόριος ο Αρχιπελαγίτης

OMOΛΟΓΙΑ: Ο ιστολογος μας, οταν υπηρετουσε την θητεια του και βρισκονταν στην σχολη Υλικου Πολεμου στην Λαμια σαν εφεδρος αξιωματικος γνωρισε τον π. Βησαριωνα και εξομολογηθηκε εις αυτον. Ευτυχεις, μοναδικες στιγμες της ζωης μας.

Προτείνεται για άγιος ο Βησσαρίων

Αίτημα του μητροπολίτη Φθιώτιδας για τον γέροντα του οποίου το λείψανο είχε βρεθεί άφθαρτο πριν 12 χρόνια στη Μονή Αγάθωνος.

Την αγιοκατάταξη του ιερομόναχου Βησσαρίωνα, το άφθαρτο λείψανο του οποίου είχε βρεθεί πριν από 12 χρόνια κατά τη διάρκεια εργασιών στη Μονή Αγάθωνος Φθιώτιδας και είχε προκαλέσει διχασμό μεταξύ πιστών, ανθρώπων της Εκκλησίας και επιστημόνων, ζητά με σχετικό αίτημά του ο μητροπολίτης Φθιώτιδος Νικόλαος. 

Αύριο συμπληρώνονται 12 χρόνια από την ανεύρεση του σκηνώματος, ωστόσο παραμένει σχεδόν ανέπαφο και για τον λόγο αυτόν ο σεβασμιότατος κ. Νικόλαος ετοιμάζει σχετικό φάκελο για να τον υποβάλει στην αρμόδια επιτροπή της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου. Σημαντικό ρόλο για την ανακίνηση του θέματος φαίνεται ότι έχει παίξει η επικείμενη παρουσίαση του βιβλίου (αναμένεται την Κυριακή) που αφορά τη ζωή του ιερομονάχου και είχε επιμεληθεί ο μακαριστός ηγούμενος, πατέρας Δαμασκηνός.

Εις μνημόσυνον αιώνιον: Αρχιμανδρίτης π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος Γράφει ο Αρχιμ. Νικόδημος Αεράκης

 *Επιμνημόσυνος ομιλία του Αρχιμ. Νικοδήμου Γ. Αεράκη επί τη επετείω της κοιμήσεως του αειμνήστου Αρχιμ. π. Επιφανίου Θεοδωροπούλου. Εν τω Ιερώ Ναώ «Τριών Ιεραρχών», Μενάνδρου 4. 19-11-2017

Χρηστόν αγαθόν τε και ταπεινόν, αγάπης ταμείον, και ελέους τον θησαυρόν, κρουνόν της σοφίας, εκφάντορα Πατέρων, τιμώμεν επαξίως, τον Επιφάνιον.

Συνεπληρώθησαν είκοσι και οκτώ έτη από της εις Κύριον εκδημίας του αειμνήστου και πολυσεβάστου Γέροντός μας π. Επιφανίου Θεοδωροπούλου, του χρηστού, αγαθού τε και ταπεινού, αγάπης ταμείου, και ελέους θησαυρού, κρουνού της σοφίας, του εκφάντορος των Αγίων Πατέρων, του ανυψωθέντος εις μέτρα των Πατέρων, του πνευματικού ημών Πατρός, Διδασκάλου και Γέροντος, του οποίου σήμερον τελούμεν το ιερόν μνημόσυνον.

Εις τας ημέρας μας πολύς γίνεται λόγος δια τας σχέσεις ημών των Ορθοδόξων μετά των αιρετικών προτεσταντών και παπικών. Η θαυμαστή και αυθεντική πατερική πέννα του Γέροντος διασφαλίζει εις τους εις αυτόν προστρέχοντας τας ορθοδόξους, αγιοπνευματικάς και κρυσταλλίνους θέσεις, αι οποίαι καθορίζονται υπό της Αγίας Γραφής, των Οικουμενικών Συνόδων και των Ιερών Κανόνων. Δεύτε, αδελφοί, εκ των κειμένων του π. Επιφανίου να λάβωμεν τας ορθοδόξους και σωστικάς θέσεις και απαντήσεις.

α) Περί των Προτεσταντών. Είναι ανεπίτρεπτος η συμμετοχή μας εις το «Παγκόσμιον Συμβούλιον των Εκκλησιών».

Η τελευταία μάχη με τον διάβολο του Γέροντος Νείλου του Αγιοφαραγγίτου

Η τελευταία μάχη με τον διάβολο του Γέροντος Νείλου του Αγιοφαραγγίτου

Του Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Γορτύνης και Αρκαδίας

---

Ήταν μεσημέρι Μεγάλης Τρίτης 2016.

Φευγαλέα λόγω της εργασιακής πληρότητας που επέβαλλαν οι ρυθμοί των Άγιων ημερών, επισκεφθήκαμε στο κρεβάτι του πόνου τον παλαίμαχο αγωνιστή της ερήμου Γέροντα Νείλο (Θεόδωρο) τον Αγιοφαραγγίτη.

Τον βρήκαμε καταπονημένο σωματικά, σχεδόν ξέπνοο, εξουθενωμένο από την βαριά και επίπονη νόσο που ταλαιπώρησε το αραχνώδες χοϊκό του περίβλημα αλλά ωρίμασε απόλυτα την γενναία του και εν-Χριστωμένη ψυχή.

Παρά την σωματική ταλαιπωρία ήταν θαλερότατος ψυχικά, σε μάχιμη ετοιμότητα και με την συνήθη υψιπετούσα καρδιά και πνευματική ακμαιότητα.

H άνεση που μας χορηγούσε ο στενότατος πνευματικός σύνδεσμος που είχε αναπτυχθεί ανάμεσά μας τώρα και αρκετά χρόνια, έδινε για μια άλλη φορά την δυνατότητα να ρουφήξουμε κάτι από το νέκταρ της ερήμου, τώρα που κατασταλαγμένο και συνολικό ξεχυνόταν από τον κρατήρα της άσκησης και του πόνου, στην περίλαμπρη δεξαμενή της αιωνιότητας.

Κάποια στιγμή παρατήρησα ότι ο Γέροντας ολοπόρφυρος στο πρόσωπο και με κάποια εναγώνια επιμονή, έφτυνε μέσα από την μάσκα του οξυγόνου και κάτι ψιθύριζε.

H μεταξύ μας αγάπη μου έδωσε την άνεση του ερωτήματος:

- Γέροντα, γιατί προσπαθείς να φτύνεις συνέχεια μέσα από την μάσκα του οξυγόνου;

Γέροντας: - Φτύνω τον αόρατο.. νά 'ξερες τί μου κάνει; Έχω να κοιμηθώ πέντε μερόνυχτα...

- Τί σου κάνει Γέροντα;

Πήγαν κάποιοι στον αββά Αντώνιο και του είπαν:

Πήγαν κάποιοι στον αββά Αντώνιο και του είπαν:

- Πές μας κάποιο λόγο πώς να σωθούμε.

Και ο Γέροντας τους λέει:

- Ακούσατε τί λέει η Γραφή; Σας αρκεί αυτή.

Aλλά αυτοί είπαν:

- Θέλουμε και από σένα, πάτερ, να ακούσουμε.

Και ο Γέροντας τους είπε:

- Το Ευαγγέλιο λέει: στήκετε και κρατείτε τις Παραδόσεις

- Δεν μπορούμε -του λένε- να το κάνουμε αυτό.

- Εάν δεν μπορείτε να κρατείτε τις Παραδόσεις, τότε μακριά από την αίρεση του Οικουμενισμού.

- Ούτε αυτό μπορούμε, του απαντούν.

Ξαναμιλάει ο Γέροντας:

- Εάν ούτε αυτό μπορείτε, τουλάχιστον μην εκκλησιάζεστε στους μνημονευτές των οικουμενιστών.

Λένε πάλι:

- Ούτε αυτό μπορούμε, και μάλιστα τέτοιες μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας. Ο πατέρας Ζήσης με την "οικονομία", μας συμμερίζεται καλλίτερα από σας.

Τότε ο Γέροντας γυρνάει και λέει στον μαθητή του:

- Κάνε τους λίγο κουρκούτι, γιατί είναι άρρωστοι.           
Εάν το ένα δεν μπορείτε και το άλλο δεν θέλετε, τί να σας κάνω;

 

 

Απο το Orthodox Voice - Ορθόδοξη Φωνή

 

Ο Γερο Παΐσιος δεν ήταν εύκολος άνθρωπος Αποσπάσματα από το βιβλίο «Μορφές που γνώρισα να ασκούνται στο σκάμμα της Εκκλησίας» του Γέροντα Γρηγορίου Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου

 Ο Γερο Παΐσιος 

δεν ήταν εύκολος άνθρωπος

Αποσπάσματα από το βιβλίο

«Μορφές που γνώρισα να ασκούνται στο σκάμμα της Εκκλησίας»

του Γέροντα Γρηγορίου

Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου

Όλοι γνωρίζουμε πως τα χαρτιά και το μελάνι ξωδεύτηκαν να γράφουν στις μέρες μας για τον αγιορείτη μοναχό Παΐσιο. 

Σ' αυτήν τη μικρή συλλογή δεν θα ήθελα να μείνει αμνημόνευτος, αφού και τον γνώρισα και μαζί του συναγελάστηκα, συμπνευματίστηκα.

Από το τέλος του '50 διάβαζα επιστολές του, που έστελνε σε νεαρό νομικό των Αθηνών, ο οποίος ενδιαφερόταν για την θεολογία και την πνευματική ζωή. 

Και οι δυο είχαν επισκεφθή το Σινά και διατηρούσαν καλή και υψηλή γνωριμία. 

Στα γράμματα αυτά αβίαστα διέκρινες άνθρωπο ευφυέστατο και πολύ ικανό να διδάσκη και να καθοδηγή ψυχές που είχαν αγγίξει τον άδη. 

Από την άσκησή του είχε θείο φωτισμό και Χάρη Αγίου Πνεύματος. 

Αληθινός ο λόγος του, βγαλμένος από την κεκαθαρμένη του καρδιά, οικοδομούσε και επιστράτευε ανθρώπους στου Χριστού τα μονοπάτια ...

*

... Ο γέρων Παΐσιος ήταν το όλως αντίθετο του ερημίτη Εφραίμ του Κατουνακιώτη. 

Αν και αμφότεροι την ησυχία ζητούσανε, ο παπα-Κατουνακιώτης μιλούσε πάντοτε από την προσευχή του. 

Ο Παΐσιος είχε και τις πληροφορίες από τους πεπαιδευμένους επισκέπτες του. 

Νομίζω πως δεν ήταν εύκολος άνθρωπος να κοινοβιάσης μαζί του. 

Υπήρχαν δυσκολίες. 

Η απλότητά του του χάριζε καλή κοινωνία με τους αδελφούς, αλλ' όχι για πολύ. 

Όταν μπουρίνιαζε, έπρεπε να φύγης προτού ξεσπάσει η καταιγίδα ...

*

... Περισσότερο ηθικοπλαστικά βοήθησε, αλλά δογματικά σιώπησε μπροστά σε μικρούς και μεγάλους. 
Κάτι εθνικές εξάρσεις που είχε, και αληθινές να ήταν, δεν μου άρεσαν. 

Θυμίζουν κάποιους σύγχρονους Γέροντες που μιλούν για πολέμους, πείνες και δυστυχίες, και ο κόσμος τρέχει να συνάξη τρόφιμα, για ν' αντιμετωπίση τη συμφορά του πολέμου. 

Αυτά προσωπικά τα θεωρώ τρομοκρατίες, που δεν ταιριάζει σαν πνευματικοί άνθρωποι να σκορπίζουμε στον κόσμο. 

Εμείς που ταχθήκαμε την ειρήνη να δίνουμε και πάντα λέμε: «Ειρήνη πάσι».

ΓΕΡΟΝΤΙΣΜΟΣ: Η ΑΙΡΕΣΙ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ. ΝΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΙ Ο ΓΕΡΟΝΤΙΣΜΟΣ.

ΓΕΡΟΝΤΙΣΜΟΣ: 
Η ΑΙΡΕΣΙ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ.
ΝΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΙ Ο ΓΕΡΟΝΤΙΣΜΟΣ.
ΓΕΜΙΣΑΜΕ ΜΕ ΓΕΡΟΝΤΕΣ.
Ο ΚΑΘΕ ΝΕΑΡΟΣ ΡΑΣΟΦΟΡΟΣ, ιδιαιτερα ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, ΟΝΟΜΑΤΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΡΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ, ως ΓΕΡΟΝΤΑΣ.
ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΣΕ ΛΙΓΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΝ ως ΕΧΟΝΤΕΣ το ΠΡΟΟΡΑΤΙΚΟ και το ΔΙΟΡΑΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ, αλλα και οι ιδιοι το ΠΑΙΖΟΥΝ σαν ΤΕΤΟΙΟΙ.
Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΦΥΛΑΞΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ.
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, ΦΥΛΑΧΘΗΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΣΗΡΟ ΓΕΡΟΝΤΙΣΜΟ.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΠΛΗΣΙΑΣΕΤΕ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ, ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΡΙΤΟΒΡΥΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥΣ.
ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΑΡΕΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΕΙΑΖΕΣΘΕ ΠΛΕΟΝ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ ΣΑΣ.
ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΤΙΠΟΤΑ.

Ποιους προτιματε, να σας καθοδηγουν;
Τους πανω ή τους κατω;

Ο AΓΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ

=====

Ας αναλάβουν οι αρχιερείς και ποιμένες της αγίας μας Ορθοδόξου Εκκλησίας ανδρείο φρόνημα και ας μιμηθούν τους αληθείς ποιμένας της Εκκλησίας μας, οι οποίοι εκδίωξαν μακριά από την λογική ποίμνη του Χριστού τους κατά καιρούς διαφόρους αιρετικούς και διεφύλαξαν τα λογικά πρόβατα.

 

 

Λύκοι βαρείς και άγριοι έχουν ορμήσει και σήμερα κατά της Εκκλησίας και απειλούν να διασκορπίσουν τα λογικά πρόβατα. 

 

Εάν οι Ποιμένες της Εκκλησίας δεν αναλάβουν φρόνημα γενναίον και εκδιώξουν μακράν της Εκκλησίας τους νεωτεριστάς, καινοτόμους, μοντερνιστάς, γυναικοπροσώπους και καταφρονητάς των Αποστολικών και Πατερικών παραδόσεων και τους αφήνουν ελεύθερους, τότε υπάρχει φόβος οι νεωτερισταί να εισάγουν εντός της Εκκλησίας και γυναίκας λειτουργούς των Μυστηρίων, όπως άρχισαν στην Ευρώπη. 

 

 

Πριν, όμως, έλθει η μεγάλη οργή του Θεού ας μετανοήσουμε όλοι, διότι όλοι είμεθα αμαρτωλοί και πρώτος εγώ. 

ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΣ ΠΕΦΙΠ κ. ΙΩΑΝΝΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΔΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ του θεολογου Παν. Νουνη

ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΣ ΠΕΦΙΠ κ. ΙΩΑΝΝΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΔΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ

του θεολογου Παν. Νουνη

 Ἀξιότιμε κύριε Διευθυντά τῆς ΠΕΦΙΠ (Φίλοι τῶν Πολυτέκνων) κ. Ἰωάννη Θαλασσινέ Χαῖρε!

1ον. Δέν ἔχω ἀμφισβητήσει, ὅτι ὁ Γέρων Παΐσιος (γ.Π. ἀπό ἑξῆς) ἐξέφραζε τίς ἴδιες ἀντιλήψεις, μέ ἐκείνες τίς ἀμφιλεγόμενης ἐπιστολής πού φαίνεται νά ὑπογράφει. Ἄν σᾶς ἔλεγα ὅμως, ὅτι ὑφίστατο ἀνέκδοτη καί ἱεροκρύφια ἐπιστολή, καί δή χειρόγραφη τοῦ γ.Π. πού ἀναιρεῖ τήν συγκεκριμένη ἐπιστολή-λάβαρον  τά "ΣΗΜΕΙΑ τῶν ΚΑΙΡΩΝ" τότε, τί θά μᾶς λέγατε; Ἐκ τινάς συγκριτικῆς τῶν χειρογράφων κ.ἄ. ἐπιστολῶν καί γραπτῶν κειμένων τοῦ γ.Π. ἐξάγεται τό ἀσφαλές καί ἐπιστημονικό συμπέρασμα, ὅτι ΔΕΝ εἶναι δική του ἡ περιώνυμος ἐπιστολή. Κάντε καί ἑσεῖς, ἄν δύνασθε, τίς συγκρίσεις σας. Δέν ἐπιθυμοῦμε διόλου νά μειώσουμε τίς ὅποιες προσωπικές θέσεις καί ἐσφαλμένες ἀπόψεις τοῦ ὅποιου Ἁγίου, πολλῶ μᾶλλον τοῦ Θεοφόρου Πατρός Παϊσίου. Μόνον ἕνας τρελός καί παλαβός θά ἔπραττε κάτι τέτοιον. Οἱ ἀπόψεις τῶν ἁγίων μας εἶναι σεβαστές, οὐχί ὅμως ἀλάθητες καί θεόπνευστες. Αὐτό μᾶς τό διδάσκει ἡ Ὀρθόδοξη Θεολογία τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, καί ὄχι ὁ τάδε Νουνάκης ἤ ὁ τάδε Βολουδάκης. Ἄρα αὐτά εἶναι μᾶλλον, αὐθαίρετα καί ἐπιπόλαια φαντασιολογήματα στά ὅρια τῆς συκοφαντίας. Ἐξάπαντος οἱ Ἅγιοι Πατέρες δέν διεκδικοῦσιν τό Ἀλάθητον εἰς τό ἅπαν καί ὅλο σύνολο τῶν ἀπόψεων τους, ἄρα ἀνθρωπίνος σαφῶς ἔσφαλλαν καί σέ προσωπικές προφορικές ἀπόψεις των ἀλλά καί σέ  γραπτά των.Ὅποιος θεωρεῖ, ὅτι ὅσα γράφθηκαν καί λέχθηκαν ἀπό τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι ἀλάθητα καί θεόπνευστα, χρήζει ἐπειγώντος ψυχιατρικῆς θεαραπείας ἀλλά ταυτόχρονα  καί ὀρθοδόξου Ψυχοσωματικῆς θεραπείας κατά τῆς ἐπάρατης πνευματικῆς νόσου τῆς δεισιδαιμονίας, τῆς ἀπολυτοποιήσις καί εἰδωλοποίησις τῶν κτιστῶν ρημάτων. Πολλῶ μᾶλλον ἀγνοῶ καί ὁμιλῶ σοβαρᾶ, ἄν τυχόν καί ἐβρέθηκε τό ἀντίδοτον τῆς... βλακείας!

2ον. Ἀλλά ὅμως ἐπιπρόσθετα, ἔχει ἀποδειχθεί, ΓΡΑΠΤΩΣ καί ἐπίσημα, ὅτι θεολογικά ἡ ἐπιστολή εἶναι ΔΙΑΤΡΗΤΗ καί ἐσφαλμένη, διότι ἔχει γραφτεῖ ἀπό τό 1997 θεολογικό ἀντιρρητικό σύγγραμμα κατά τῆς προβληματικῆς ἐπιστολῆς. Δέν χρειαζόμεθα ἀγαπητέ κύριε Διευθυντά Ἰωάννη Θαλασσινέ νά εἴμεθα αὐτόπτες μάρτυρες διά τινά ἀμφιλεγόμενη ἐπιστολή, πού βγάζει μάτι, ὅτι δέν εἶναι τοῦ γ. Π. Ὅπως δέν χρειάζεται ἐμεῖς τήν σήμερον, νά εἴμεθα αὐτόπτες μάρτυρες, διά νά πιστοποιήσομε καί νά ἐπιβεβαιώσομε, ὅτι π.χ. οἱ Θεόπνευστες Ἐπιστολές τοῦ Ἀποστόλου Παῦλου, εἶναι δικές του. Καταλάβατε; Εἶναι δικές του, ὅχι διότι μᾶς τό διακηρύττωσιν οἱ μαθητές καί τά πνευματικοπαίδια τοῦ Ἀποστόλου, ἀλλά διότι μᾶς τό ἐπιβεβαιώνει, μᾶς τό πιστοποιεῖ καί μᾶς τό ΕΠΙΚΥΡΩΝΕΙ τινά Θεοφόρος Οἰκουμενική Σύνοδος ὑπό τήν ἐπιστασία πάμπολλων Θεοφόρων Πατέρων τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, μέ τήν σύμφωνη γνώμη ἀλλά καί ἑτεροχρονισμένη ἐπικύρωση αὐτῆς ἐκ τῆς ὅλου Συνείδησις τῆς Ἐκκλησίας. Καταλάβατε τήν διαφορά; Καταλαμβαίνομε ποῖον εἶναι τό ζητούμενον; Ὅμως ἀπό τήν ἄλλη, εἰς τήν Ἐπιστήμη τῆς Καινῆς Διαθήκης ἤ καί τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, καθῶς καί εἰς τήν Πατρολογίαν, τῶν ταλαίπωρων καί τῶ ὄντι προτεσταντόπληκτων Θεολογικῶν Σχολῶν μας, ἀμφιβάλλονται, κάποιες ἐπιστολές τοῦ Ἀποστόλου, κάποια Βιβλικά κείμενα, ἀμφιβάλλονται βιβλία τῶν ἁγίων Πατέρων, μέ ἐπιστημονικό, κριτικό καί ἀποδεικτικόν τρόπον κ.ο.κ.

3ον. Ἐνῶ ὅμως στήν Χαρισματική καί ἀπλανή Θεολογία τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, χρειάζεται ἡ Ἐκκλησία ἐν Συνόδῳ, διά νά ἀποφασισθεῖ, ἄν θά πιστοποιηθεῖ ἀλλά καί ἐπικυρωθεῖ ἡ αὐθεντικότης καί κανονικότης του, ἄν ἕνα κείμενον εἶναι ὄντως Θεόπνευστον καί Ἀλάθητον, πράγμα τό ὁποῖον δέν ἔγινε (μᾶλλον οὔτε καί θά γίνει) ἀπό τό 1987 διά τήν συγκεκριμένη ἐπιστολή "ΣΗΜΕΙΑ τῶν ΚΑΙΡΩΝ" πού τήν ὑπογράφει ὁ γ.Π., μιᾶς καί ἀλλοιώνει καί διαστρέφει σέ εἰδικά Γραφικά καί θεολογικά σημεῖα τήν Πατερική Διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἄρα, ἔχομε τό ἄπλετο δικαίωμα, νά ἀμφισβητοῦμε καλόπιστα καί ἐρευνητικά τήν θεολογική ποιότητα καί αὐθεντία τῆς ὅποιας ἐπιστολῆς, ἄφοβα καί ἀποδεικτικά, μέχρι νά λάμψει ἡ ἀλήθεια, πλήν τῶν εἴδη ἐπικυρωμένων καί πιστοποιημένων ὑπό τῶν Ἁγίων Θεοφόρων καί Οἰκουμενικῶν Συνόδων.