Oι παθογενείς εμμονές, κάποιων Ιεραρχών!!

EΔΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΧΑΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕΣΠΟΤΑΔΕΣ ΜΑΣ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ…

Η είδηση είναι εντυπωσιακή για τα εκκλησιαστικά μας ήθη και αφορά στην εμμονή- στα όρια της έμμονης ιδέας–Γέροντος Μητροπολίτη της Θεσσαλίας,που δεν θέλει να συμμορφωθεί με τις επανειλημμένες αποφάσεις της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος…αλλά ζητεί-σχεδόν απαιτεί, εδώ και τώρα την κατάργηση μίας προσωποπαγούς Μητροπόλεως.

–Κι αυτό, ενώ δεν συντρέχουν οι συνθήκες που επιβάλλει ο σχετικός νόμος, για την κατάργηση μίας προσωποπαγούς Μητροπόλεως,η οποία προήλθε από τη διάσπαση μιας μεγάλης κι ενιαίας Μητρόπολης.


Του Σωτήρη Τζούμα


Την μεγάλη αυτή Μητρόπολη, εποίμανε αρχικώς ,ως ενιαία,ο εν λόγω Μητροπολίτης που ζητεί τώρα,κατά τρόπο αψυχολόγητο, τη δέσμευση της Εκκλησίας, για κατάργηση του τμήματος εκείνου που είχε παραχωρήσει με τη σύμφωνη γνώμη του(όπως ορίζουν άλλωστε οι Ιεροί Κανόνες) και μετά τα σχετικά…” φωνήεντα”, που άκουσε από τον Σεραφείμ,ο οποίος δε σήκωνε μυίγα στο σπαθί του,για να δημιουργηθεί η νέα προσωποπαγής Μητρόπολη.

Προσωποπαγείς Μητροπόλεις, ονομάστηκαν οι Μητροπόλεις εκείνες που ιδρύθηκαν από την Εκκλησία,κατ’οικονομίαν,με το νόμο 1951 του 1991,για να καλύψουν ένα τεράστιο και αντικανονικό πρόβλημα που δημιούργησε η ανθρώπινη απληστία και κακότητα,το έτος 1974,όταν ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ ο οποίος ήλεγχε απολύτως την Ιεραρχία,θέλησε να απαλλαχτεί απο 12 Ιεράρχες,με το πρόσχημα οτι εξελέγησαν αντικανονικώς επί Ιερωνύμου του Α’ και επί επταετίας.,

–Λές και οι υπόλοιποι έχουν αδιάβλητη Κανονικότητα,’η οι εκλογές Μητροπολιτών σε ανώμαλες πολιτικά συνθήκες,δεν ήταν ένα σύνηθες,δυστυχώς, γεγονός, στην Εκκλησία μας τόσο στην Ελλάδα όσο και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και στα λοιπά Πρεσβυγενή Πατριαρχεία!

–Δεν θα μπω στην ουσία του θέματος,ούτε θα εξιστορήσω αναλυτικά τα γεγονότα.Είναι λίγο πολύ γνωστά!

Ούτε θα μπώ στον πειρασμό να αναφερθώ σε συγκεκριμένα ονόματα και να προσωποποιήσω τις απόψεις που εκφράζω,δεδομένου οτι με τον εν λόγω Μητροπολίτη, που ήγειρε το θέμα της κατάργησης μιας Μητρόπολης, για μία ακόμη φορά και χωρίς να υφίσταται κάποιος συγκεκριμένος λόγος που επιτρέπει τέτοιου είδους αμετροέπειες…βρίσκομαι σε δικαστική διαμάχη,ύστερα από δική του προσφυγή στη Δικαιοσύνη,γιατί λέει, εθίγη από κάποιες δημόσιες θέσεις μου,τις οποίες έξέφρασα γραπτώς και προφορικώς,και με τις οποίες τον κατέταξα-άκουσον,άκουσον– στους γέροντες Ιεράρχες!

.Και να σκεφτεί κανείς οτι ο εν λόγω Ιεράρχης είναι μόνο…80 ετών!! Δηλαδή,πάνω στην πρώτη του νιότη!Ισως γιαυτό επιδιώκει την συνένωση της Μητροπόλεως στην παλαιά της μορφή, για να διοχετεύσει το νεανικό σφρίγος του και την ικμάδα του,όση του έχει απομείνει!!

.Παρ’ότι έστειλε απαντήσεις υπό μορφή εξωδίκου,οι οποίες δημοσιεύθηκαν και αποκατέστησαν τα σημεία που κατά τη γνώμη του τον αδικούσαν,εντούτοις προέβη και σε ενέργειες αποκατάστασης του …κύρους του, επειδή τον λέμε Γέροντα Ιεράρχη,με ένδικα μέσα!

Μάλιστα, ζητούσε και ένα διόλου ευκαταφρόνητο χρηματικό ποσό,προφανώς για να αποκατασταθεί πλήρως η… βλάβη που υπέστη, από το δημόσιο λόγο μας!

Έκανε δε και την απρέπεια να παρουσιάσει στο δικαστήριο, την ημέρα της δίκης,προσωπική επιστολή που του είχαμε αποστείλει και στην οποία αναρωτιόμασταν, τι τον εβάσκανε για να προβαίνει σε τέτοιες πράξεις που τον αδικούν αφού δεν έχουν καμία σχέση με τον καλό,γλυκό και φιλάνθρωπο επίσκοπο που γνωρίσαμε εμείς στα αθώα χρόνια της νιότης μας, κατά τα μαθητικά και αργότερα φοιτητικά μας χρόνια.

Του επεσήμανα δε οτι η στάση του αυτή, με προβληματίζει και με πονεί ακόμη περισσότερο,δεδομένου οτι έχω ανά χείρας,φοβερές καταγγελίες για κληρικούς της επαρχίας του, τις οποίες δεν έψαξα(γιατί γνωρίζει τις απόψεις μου για τέτοια θέματα),Οι φήμες αυτές, είναι ευρέως γνωστές στο νεανικό,κυρίως, κόσμο της επαρχίας του και μάλιστα δημοσιογράφος του εκκλησιαστικού ρεπορτάζ, που διατηρεί και Ιστοσελίδα με επίκαιρα θέματα,γνωρίζει πολλές γαργαλιστικές λεπτομέρειες!

Εκτοτε δεν επικοινώνησα ξανά με τον εν λόγω Ιεράρχη,ενώ εκείνος δεν παρέλειπε να με υβρίζει και να με καταριέται σε όσα πρόσωπα-κοινούς μας γνωστούς έβλεπε και θεωρούσε οτι θα μου μεταφέρουν την οργή του και τις ύβρεις του

.Δεν ασχολήθηκα με αυτού του επιπέδου τις αθλιότητες,ακόμη κι όταν πληροφορήθηκα οτι με εκαταράσθη,ενώ του έλεγαν οτι περνάω ένα σοβαρό πρόβλημα με την υγεία μου..Θυμήθηκα τότε και αναθάρρησα, τα παρήγορα λόγια του Γέροντος Κορίνθου Παντελεήμονος,του μεγάλου και φωτισμένοι αυτού Ιεράρχου, που συνήθιζε να καταριέται κι αυτός, δυστυχώς, τους πραγματικούς διώκτες και συκοφάντες του- κι εγώ πικραινόμουν που τον άκουγα. Και για να με παρηγορήσει και να με κάνει να μη φοβάμαι,μου έλεγε….-

–.Μη στενοχωρείσαι Σωτηράκη…Δεν τα λαμβάνει αυτά υπόψη του ο Θεός..Την οργή μου προσπαθώ να δαμάσω…Μη με συνερίζεσαι..Αλλοίμονον αν Ο Θεός μας, άκουγε εμάς τους Δεσποτάδες,κάθε φορά που οργιζόμαστε με κάποιον..Δεν θα ζούσε κανείς άλλος πάνω στη γη, παρά μόνον Αρχιερείς!΄Θα τους είχαμε ψοφήσει όλους τους άλλους, με τις κατάρες μας! Και ξεσπούσε ο ίδιος σε γέλια με το αριστοκρατικό εκείνο ύφος του!

– Το παράδειγμα του εν λόγω Ιεράρχη, να καταθέσει αγωγή και να υπερασπιστεί το τρωθέν κύρος της, κατέθεσε και η ευρέως γνωστή, ως εκκλησιαστική όρκα,η οποία μάλιστα, κουβάλησε ως μάρτυρα υπεράσπισής της, αυτόν που επί Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου,εστόλιζε η ίδια,με πολύ ξεχωριστά κοσμητικά,γιατί ήταν εχθρός του τότε Αρχιεπισκόπου και ήθελε να παρουσιάζει τον πιστό της αρχιεπισκοπικής αυλής!!!

Να δούμε τί θα κάνει τώρα,που ο ίδιος αυτός άνθρωπος ο οποίος δεν έχει τσίπα, έγινε και εχθρός του νύν Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου και του περιβάλλοντός του,στο οποίο στηρίζεται για να ανέλθει ο εν λόγω αιμοδιψής,

κληρικός! Το μότο που τον εμπνέει και τον καθοδηγεί είναι το..”,λίγο ακόμη, να ανεβούμε,λίγο ψηλότερα”!Αλλά για το θέμα αυτό,άλλος λόγος άλλης γραφής μας,πολύ σύντομα !

—Καταλήγοντας τη σημερινή μας παρέμβαση, στο θέμα που την προκάλεσε,θέλω να σημειώσω με πόνο ψυχής τα εξης,,,Ελυσε όλα τα προβλήματα του ποιμνίου του,στη δοκιμαζόμενη Θεσσαλία μας, ο εν λόγω Ιεράρχης,ώστε να επαναφέρει ένα θέμα, για το οποίο δεν έχει λόγο,μόνον ο ίδιος και η Ιεραρχία,αλλά και το χριστεπώνυμο πλήρωμα,ο λαός μας και μάλιστα της συγκεκριμένης προσωποπαγούς Μητροπόλεως ?? Τι τον έπιασε τώρα, μια τέτοια εποχή,που ο λαός μας δοκιμάζεται και υποφέρει να κάνει ξεθάβει τέτοιες ιδέες, που θα διχάσουν μια τοπική κοινωνία;; ´Η μήπως θεωρεί και φαντάζεται ότι δεν θα ληφθεί υπόψη, στην όποια απόφαση, η γνώμη της τοπικής αυτοδιοίκησης της συγκεκριμένης Μητρόπολης?

—Και μάλιστα σε αυτή τη συγκυρία η γνώμη του λαού θα εισακουσθεί περισσότερο και μάλιστα προσεκτικότερα και με κριτήρια που θα ικανοποιούν τις ανάγκες,κυρίως, του κόσμου και όχι μόνο τα θέλω ενός γέρου πεισματάρη!!Ο λαός δεν είναι μόνο για να εκτελεί και να αποδέχεται αδιαμαρτύρητα όσα αποφασίζει η…κλειστή κάστα που διοικεί την Εκκλησία.

–Ας το πάρουν,επιτέλους, απόφαση οι Ιεράρχες μας,ιδιαίτερα αυτή την εποχή! ..Η Εκκλησία δεν είναι το κοτέτσι τους!

–Εκκλησία, είναι και σημαίνει.. κλήρος και λαός!Αλλά θα τα ξαναπούμε!

ΣΩΤΗΡΗΣ Μ. ΤΖΟΥΜΑΣ
Επικοινωνιολόγος- Σύμβουλος Διοίκησης Επιχειρήσεων

http://www.kentrinews.gr/

Ο μαρτυρικός και πατερικός μητροπολίτης Αττικής κ. Νικόδημος εξόριστος επί 35 χρόνια από το ποίμνιό του, διότι με τη ζωή του και το πνεύμα του βιώνει και συνιστά μία Αγία και Αμωμη Εκκλησία.



Ο ήρωας της Λάρισας, Τριαντάφυλλος Τασιόπουλος, πρώην δημοτικός σύμβουλος Λαρίσης, που φέρει εν τω σώματί του τα στίγματα του Κυρίου Ιησου Χριστού. Που κάθησε στο εδώλιο ….350 φορές, διότι αγωνίζεται για μία Ελεύθερη και Κανονική Αγία Εκκλησία, από τον οποίο σήμερα ο πατρηιός της Λαρισας ζητάει 80.000 ευρώ, διότι τον κατήγγειλε για το γνωστό σκάνδαλο των Τεμπών.


ΥΣΤΑΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙ
ΣΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ π. ΙΕΡΩΝΥΜΟ

Μακαριώτατε

Συμπληρώθηκε ήδη ένας χρόνος από την ημέρα που εγκατασταθήκατε σαν αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Όλοι μας προσδοκούσαμε ότι από τα πρώτα θέματα που θα σας απασχολούσαν θα ήταν τα δύο ανοικτά αποστήματα του παρελθόντος, οι ανοικτές πληγές που συνεχίζουν να πυορροούν επικίνδυνα, που κούρασαν και ταλαιπώρησαν σφόδρα την Εκκλησία μας.

Το πρώτο είναι η αποκατάσταση της δικαιοσύνης όσον αφορά την ληστρική εκδίωξι του (μόνου ζώντος) μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος κ. Νικοδήμου ο οποίος εκδιώχθηκε της μητροπόλεώς του αδίκαστος, αναπολόγητος, σφαγιασμένος κυριολεκτικά και την θέσι του κατέλαβαν παρανόμως και αναισχύντως άνθρωποι που δημιούργησαν μεγάλα προβλήματα στην Εκκλησία.
Γιατί, μακαριώτατε, δεν θέλετε να χαρή η γή και ο ουρανός; Γιατί δεν δίνετε λίγη χαρά και λίγη αγαλλίασι στο εκκλησιαστικό Σώμα, να ενώσετε τα διεστώτα και να συλλειτουργήσετε όλοι μαζί στην μητρόπολι των Αθηνών, μετά από την διάστασι επί χρόνου ενός τρίτου αιώνος;

Το δεύτερο είναι η αποκατάστασι της κανονικής τάξεως στην Ιερά μητρόπολι της Λάρισας. Ο κατέχων τον θρόνον της Λάρισας είναι ένοχος βαρυτάτων εκκλησιαστικών εγκλημάτων και πρέπει να καθαιρεθή. Τα χέρια του στάζουν αίμα των χριστιανών της Λάρισας. Και όχι μόνο το αίμα που χύθηκε στην ψευτοενθρόνισί του, αλλά και το αίμα που αντιπροσωπεύει το χρήμα που αξιώνει από τους πτωχούς βιοπαλαιστές και πολύτεκνους μεροκαματιάρηδες, που συνέπεσε να σέβωνται την κανονική τάξι της Εκκλησίας τους, αλλά εκείνος βρίσκει εύκολους δικαστές να συντρίβουν αλύπητα τους χριστιανούς που αγωνίζονται και παλεύουν για μια αμωμη τον τόπο τους Εκκλησία.
Ο ίδιος εξέβρασε εγγράφως όλο το μίσος και την χολή του στο πρόσωπο του κοιμηθέντος αγίου πατρός και επισκόπου των Θεολόγου.
Τα δικαστήρια της πόλεως αναστενάζουν καθημερινά από τις συνεχείς και ασταμάτητες ποινικές διώξεις των χριστιανών της μητροπόλεως Λαρίσης που αρνούνται να τον αποδεχθούν ως επίσκοπό τους, διότι δεν είναι ο κανονικός επίσκοπός τους, γι αυτό και διαμαρτύρονται και τον αποδοκιμάζουν κατά την κανονική τάξι, αφού δεν εισήλθε από την θύρα της επισκοπής τους, αλλά από αλλαχού.
Τις αντικανονικότητες, που προηγήθηκαν της εγκαταστάσεώς του, εσείς τις γνωρίζετε πολύ καλά, ακόμα και ως έξαρχος, ενός θέματος που δεν είναι του παρόντος. Τι κάνατε όμως και τι κάνετε τώρα που γίνατε αρχιεπίσκοπος; Περνάει ο καιρός και ο πατρηιός του ποιμνίου μετά από όλα αυτά και άλλα πολλά συνεχίζει να παραμένη εκεί χωρίς να αισθάνεται ότι εξ αιτίας του «βλασφημείται το όνομα του Κυρίου εν τοις εθνεσι»(Ρωμ. 2,24).

Βλέπουμε, λοιπόν, όλοι μας ότι ο Θεός δεν επέτρεψε τόσα χρόνια να ηρεμήσουν τα πράγματα στις δύο αυτές ιερές μητροπόλεις. Δεν σας απασχόλησε αυτό το φαινόμενο μήπως γίνεται κατά παραχώρησι Θεού για να μετανοήσουν όλοι οι ένοχοι ή οι συνένοχοι που συμμετείχαν εις αυτά τα εκκλησιαστικά εγκλήματα;

Γιατί, μακαριώτατε, δεν σταματάτε ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ αυτές τις δύο εκκλησιαστικές ασχήμιες, που εξοργίζουν το Θεό και πικραίνουν τους ανθρώπους;

Γιατί δεν θεραπεύετε αυτά τα δύο ανοικτά αποστήματα που όζουν 35 ολόκληρα χρόνια;

Δεν επιθυμείτε να λήξουν αισίως αυτά τα δύο βροντερά και πολυχρόνια σκάνδαλα επί της δικής σας αρχιεπισκοπίας;

Τι θα απολογηθήτε, όταν εμφανισθήτε - θάττον ή βράδιον - ενώπιον του θρόνου του Θεού;

Μακαριώτατε, ο χρόνος της ζωής λίαν συνεσταλμένος εστί και το πέρας διαφαίνεται εγγύτερον δι όλους μας.

Σπεύσατε, παρακαλούμε, μακαριώτατε, σπεύσατε όσον τάχιον ότι προς εσπέρας εστί και κέκλικεν η ημέρα.

Νύν καιρός ευπρόδεκτος, νυν ημέρα σωτηρίας.

Εν τω Αδη ουκ εστι μετάνοια, μακαριώτατε.

Από το περιοδικό ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ μηνός Μαρτίου 2009

ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ

ΕΝ ΤΗ ΕΡΗΜΩ.....

Η παρακάτω επιστολή εστάλη πριν από 10 μήνες στον μακ. αρχιεπίσκοπο κυριο Ιερώνυμο. Θα περιμέναμε από την πλευρά του μακαριωτάτου καποια κίνησι καλής θελήσεως και στα δύο παρατιθέμενα ζητήματα.

Και στο μεν πρώτο επραξε τα αντίθετα από όσα του γράψαμε και όσα του περιγράψαμε. Εδωσε πράσινο φως στον αρχιαιρεσιάρχη πατριάρχη για να ενεργεί στον ελλαδικό χώρο, όπως ενεργεί. Αδέσποτα.

Στο δεύτερο μείζον εκκλησιαστικό ζήτημα το ΜΑΚΕΛΕΙΟ ΤΗ΅ΛΑΡΙΣΑΣ, μέχρι αυτής της στιγμής, ουδέν επραξε. Να ελπίζουμε ότι θα γίνουν κάποια βήματα έστω και τώρα; Λέμε ότι, η ελπίδα πάντα πεθαίνει τελευταία. !!! Ιδωμεν!!!

Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε πατέρα Ιερώνυμε

Εύχεσθε υπέρ εμού και της κατ’ οίκον εκκλησίας μου.

Επιθυμώ και θέλω να τείνετε ευήκοον το ούς, για να σας ανοίξω την καρδιά μου και να σας μιλήσω σαν ένα μικρό παιδί και ένα απλό μέλος της Εκκλησίας μας, προς έναν πραγματικό και φιλόστοργο πατέρα.

Μεγάλη χαρά , μακαριώτατε, μου προξένησε η επιλογή σας για την θέση της αρχιεπισκοπής Αθηνών και της προεδρίας του Σώματος της Ιεραρχίας, της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Και αυτή η χαρά έγινε ενθουσιασμός από τις πρώτες εντυπωσιακές σας ενέργειες, κατά τις επόμενες ημέρες από της ανόδου σας, γιατί μας αναπτερώσατε την ελπίδα, τον πόθο και την λαχτάρα, να δούμε μια άσπρη ημέρα στον εκκλησιαστικό μας χώρο, μετά από τον καταστροφικό ανεμοστρόβιλο που διήλθε και διαπέρασε, που γκρέμισε και σκόρπισε ερείπια και χαλάσματα και σε όλους τους εκκλησιαστικούς τομείς.

Οφείλω να σας ομολογήσω, ότι ψάχνουμε και όλο ψάχνουμε, να ανακαλύψουμε στον εκκλησιαστικό μας ορίζοντα, έναν Μυριήλ του Βίκτωρος Ουγκώ, για να φέρη στις καρδιές μας την χαράν την μεγάλην, την εμπρέπουσαν εγκαύχησιν και την ειρήνην την πάντα νούν υπερέχουσαν.

Βέβαια, για να μην σας κουράσω προς το παρόν- γιατί ελπίζω να βρεθή στο μέλλον κάποια άλλη ευκαιρία για να συνομιλήσουμε δια ζώσης - σας αναφέρω δύο καυτά ζητήματα που απασχολούν εμάς αυτούς, αλλά και πολλούς άλλους ανθρώπους της Εκκλησίας, αλλά και αναμένουν εναγωνίως, την άμεση και ευεργετική παρέμβασι σας.

ΠΡΩΤΟΝ. Για μας, μακαριώτατε, το σπουδαιότερο από όλα τα εκκλησιαστικά ζητήματα, είναι ο πολύτιμος θησαυρός της ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ που ενεπιστεύθη ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, σε όλους τους ανά τους αιώνας πιστούς και κυριαρχικά απαιτεί να την διατηρήσουν ανόθευτη και αλώβητη, από παντός σχίσματος και από πάσης αιρέσεως, αντί πάσης θυσίας.

Αυτά όμως που συντελούνται εδώ και πολλές δεκαετίες μπροστά στα μάτια μας, από διαφόρους εκκλησιαστικούς ηγέτες, είτε στην Ελλάδα, είτε αλλαχού, προκαλούν εις ημάς θλίψιν και μόνον θλίψιν, θλίψιν άφατον και πόνον απερίγραπτον. H αντοχή και η υπομονή μας, σχεδόν εξαντλούνται.

Ενεοί δε και διαπορούντες, αναλογιζόμαστε, που θα πάη αυτή η καταστασι ;

Πού οδηγούν, οι επιλήσμονες της ιεράς αποστολής τους εκκλησιαστικοί ηγέτες, την Ιεράν Ολκάδα Κυρίου Παντοκράτορος;

Προσέξατε, προσέξατε, μακαριώτατε, γιατί και η ιδική σας ευθύνη, είναι τεραστία. Και εμείς αναμένουμε να λάβετε την εμπρέπουσα ορθόδοξη στάση και να εμποδίσετε τους αναιδείς μειοδότας, από τον κατήφορο που τους έχει καταλάβει.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ. Δεν αγνοείτε, ασφαλώς, τα συμβαίνοντα εις την Λάρισαν την πολύπαθον πόλιν, εκεί όπου χτυπά η καρδιά της Ελλάδος.

Στον επισκοπικό θρόνο, δυστυχώς, ανήλθε άνθρωπος τελείως ακατάλληλος.

Με τα ΜΑΤ ήλθε και εγκαταστάθηκε και με την βία και το στανιό «διαποιμαίνει» τον λαό της Λάρισας. Ομιλώ, ως αυτόπτης και αυτήκοος, αφού ήμουν παρών στα γεγονότα, κατά την αξιοθρήνητη «ενθρόνισί του».

Όσοι δεν τον αποδέχονται αυτόν τον άνθρωπο, που συνείργησε απαραδέκτως κατά του αειμνήστου κεχαριτωμένου Θεολόγου και κατά εκατοντάδων χριστιανών που καταχτυπήθηκαν και αιμάτωσαν, από τα ροπαλοφόρα ΜΑΤ της άθεης κοσμικής εξουσίας, τους παραπέμπει στα δικαστήρια και απολαμβάνοντας της δικαστικής ευνοίας, τους καταδικάζει σε πολύμηνες φυλακίσεις και εμφανίζεται εκεί με το πρόσωπο ενός ανηλεούς διώκτου, απαραδέκτου από πάσης επόψεως, παρομοίου με τους βαρβάρους και ανηλεείς διώκτας, μοιχεπιβάτας Αρσάκιον και Αττικόν, της εποχής του ιερού Χρυσοστόμου.

Σταματήστε , μακαριώτατε, αυτό το ΜΑΚΕΛΕΙΟ, το μακελειό της Λάρισας.

Είναι εφιαλτικό και να το σκεφθή κανείς, να υπάρχει χριστιανός που να έχη παραπεμφθεί στα δικαστήρια 350 φορές. Να εχη κάτσει στο εδώλιο 350 ΦΟΡΕΣ. Φρικη ! ! ! Φρίκη, πραγματική. Εδώ ξεπεράσαμε το Νταχάου της Γερμανίας και τα Γκουλάγκ της Σιβηρίας ! ! !

Καθημερινά, και εξ αιτίας του κ. Λάππα, παραπέμπονται δεκάδες και εκατοντάδες χριστιανοί. Ναί, ΚΑ-ΘΗ-ΜΕ-ΡΙ-ΝΑ ! ! ! Τα δικαστήρια της Λαρισαϊκής πόλεως, είναι γεμάτα, κάθε λίγο και λιγάκι, από δικαζόμενους και καταδικαζόμενους χριστιανούς. Όπως και στο παρελθόν, από τον απεχθή Αρσάκιο και τον απεχθέστερο Αττικό, που ελεεινολογουσε ο ιερός Πατήρ.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά σ ή μ ε ρ α, εμείς οι χριστιανοί των άλλων πόλεων της Ελλάδος, απαθέστατοι, άδομεν και ψάλλομεν και τραγουδάμε τον «έρωτα» του Χριστού μας. Αλήθεια, μακαριώτατε, ΠΟΙΟΥ, ΧΡΙΣΤΟΥ; Του Χριστού του σφαγιασθέντος αγαθότατου Θεολόγου; Των διωκομένων και καταδικαζομένων καθημερινά χριστιανών της πολυπαθούς Λάρισας;

Η του Χριστού, όλων ημών των άλλων, που δεν μας στοιχίζει τίποτα;

Και πώς είναι δυνατόν και επιτρεπτόν, να ασκηθή «ποιμαντική» από ένα τέτοιο «δεσπότη», που ορθά αποδοκιμάζεται από τους πιστούς ανθρώπους, για την αντικανονικότητά του, και την εν γένει συμπεριφορά του;

Καλείσθε, εσείς, μακαριώτατε, να παύσετε αυτήν την εξωφρενική εμφάνισι, ενός που ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί τον Ιησούν Χριστόν και έχει απλώσει τον φόβον και τον τρόμον στην τοπική κοινωνία.

Δεν είναι δυνατόν ο κύριος αυτός, να εμφανίζει φωτογραφίες του με την μακαριότητα σας, και να κορδώνεται και να διαδίδη, ότι είστε και σεις κρύφιος υποστηρικτής του και συμπαραστάτης του, όλων αυτών των αθλιοτήτων.

Οι πιστοί χριστιανοί της Λάρισας που πέραν της εικοσιπενταετίας, μαρτυρικά κακοπάθησαν από φρικτούς μιτροφόρους διώκτας, άθλια και πανάθλια κακέκτυπα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, αναμένουν την άμεση παρέμβασί σας, ίνα καταπαύση ο κλύδων.

Την 15^ην του τρέχοντος μηνός Απριλίου, μετά από τις ασταμάτητες μηνύσεις και τα ασφαλιστικά μέτρα του διώκτου επικαθημένου του θρόνου, παραπέμπονται στο εδώλιο του κατηγορουμένου - ακολουθούντες τον άγιο ορμαθό των μαρτύρων καταδιωκομένων χριστιανών - άλλοι δεκαοκτώ τον αριθμόν (18) πολύτεκνοι χριστιανοί, που απλά και μόνο εκφράζουν με αποδοκιμασίες την αντίθεσι τους να τον αποδεχθούν ως επίσκοπό τους.

Και εκείνος αγωνίζεται, πάση θυσία, όχι μόνον να τους αναγκάση με το στανιό να τον αποδεχθούν και να τον αναγνωρίσουν, αλλά λυσσωδώς επιδιώκει να σταθμίση και αυτήν την αναπνοή τους, γιά να πάψουν να φωνάζουν και να διαμαρτύρωνται. Και, ακούσατε, ακούσατε, ζητάει και να τον αποζημιώσουν ο καθένας ξεχωριστά από 20.000 ευρώ, για να τα δώση στά ……φιλανθρωπικά ιδρύματά του. Αλήθεια, είναι να γελάη κανείς ή να κλαίη; Ιδού, ανακαλύφθηκε σήμερα και μία νεα μορφή …. «αγίας» φιλανθρωπίας.

Σταματήστε, μακαριώτατε, επιτέλους αυτήν την απαράδεκτη κατάστασι, που εκθέτει ανεπανόρθωτα στα μάτια του κόσμου τούτου, την Εκκλησία του Χριστού και βλασφημείται το όνομά του Κυρίου μας, εν τοις έθνεσιν.

Οι ευσεβείς χριστιανοί της Λάρισας έδωσαν κατά το παρελθόν, μία υπόσχεσι:

Ότι θα δεχθούν οποιονδήποτε σταλεί εκεί και είναι αμέτοχος στις πανάθλιες καταδιώξεις του αγνού και πεφιλημένου ποιμενάρχου τους Θεολόγου.

Αναμένουμε την άμεση και επείγουσα παρέμβασι σας.

Εύχομαι διακαώς, ο Κύριός μας να σας ευλογή και να σας δίνη δύναμι και κουράγιο να προχωρήσετε στην ιερά αποστολή σας και να μείνετε στην ιστορία ως ο νέος Μυριήλ, που θα αναπαύση τους χριστιανούς και θα δοξάση το όνομα του Θεού και την αγία Του Εκκλησία.

Η χαρά μου θα είναι μεγάλη,, εάν μου δείχνατε, έστω και με ένα μικρό ….σημαδάκι, ότι με ακούσατε. Θα το περιμένω.

Μετά της προσηκούσης τιμής και του απεριόριστου σεβασμού μου