Η πρόσφατη δημοσίευση του άρθρου «Μία απαραίτητη διευκρίνιση για τη φράση “πάσι τοις αιρετικοίς ανάθεμα”»
(https://apotixisi.blogspot.com/2026/01/m.htm), σε συνάφεια με το κείμενο-(ανοικτή επιστολή) που αναρτήθηκε στον σύνδεσμο
https://apotixisi.blogspot.com/2026/01/1-2026.html, λειτούργησαν ως αφορμές για την έναρξη μιας ουσιαστικής δημόσιας συζήτησης, η οποία εξελίχθηκε κυρίως μέσω των σχολίων. Η συζήτηση αυτή υπερέβη τα όρια μιας απλής ανταλλαγής απόψεων και ανέδειξε βαθύτερα ζητήματα δογματικής, εκκλησιολογικής και ποιμαντικής φύσεως.
Στο πλαίσιο αυτό, λάβαμε σήμερα μήνυμα από τον Α.Κ., ο οποίος διατυπώνει έναν προβληματισμό ιδιαιτέρως σημαντικό και άξιο περαιτέρω θεολογικής επεξεργασίας. Συγκεκριμένα, σημειώνει μεταξύ άλλων:
«Η δημόσια συζήτηση που πυροδοτήθηκε από την αποκαλούμενη “Ανοικτή Επιστολή προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο”, καθώς και από τα σχόλια που τη συνόδευσαν, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί επιφανειακά ή αποσπασματικά. Αντιθέτως, συνιστά σοβαρή αφορμή για έναν βαθύτερο θεολογικό και εκκλησιολογικό αναστοχασμό αναφορικά με το πώς νοείται και πώς ασκείται, στη σύγχρονη εκκλησιαστική πραγματικότητα, ο έλεγχος της αιρέσεως εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Το πρόβλημα δεν εξαντλείται στη δογματική αποτίμηση του Οικουμενισμού — ο οποίος έχει ήδη αξιολογηθεί αρνητικά από τη συνείδηση της Εκκλησίας ως εκκλησιολογική παρεκτροπή — αλλά μετατοπίζεται στο ουσιώδες ζήτημα του εκκλησιαστικού ήθους. Κεντρικό σημείο του προβληματισμού αποτελεί η αναγκαία θεολογική διάκριση και, κυρίως, η σαφής διάκριση μεταξύ του ελέγχου της πλάνης και της καταδίκης των προσώπων. Σε αυτό ακριβώς το σημείο κρίνεται η εκκλησιαστική ωριμότητα, η πατερική φρόνηση και η πιστότητα στην ορθόδοξη παράδοση».
Υιοθετώντας τον ανωτέρω προβληματισμό και αναγνωρίζοντας τη βαρύτητα των ζητημάτων που τίθενται, θεωρούμε ότι είναι θεολογικά αναγκαίο και εκκλησιολογικά επιβεβλημένο να ανοίξει μια συστηματική, τεκμηριωμένη και νηφάλια συζήτηση επί του θέματος. Ως εκ τούτου, εγκαινιάζουμε έναν δημόσιο θεολογικό διάλογο με κεντρικό ερώτημα:
«Κατά πόσον οφείλει να γίνεται σαφής και συνειδητή διάκριση, στα αντι-οικουμενιστικά κείμενα που δημοσιεύονται, μεταξύ του θεολογικού ελέγχου της πλάνης και της καταδίκης προσώπων, τα οποία δεν έχουν κριθεί συνοδικώς, αλλά δημόσια και ανεπισκίαστα διδάσκουν την αίρεση του Οικουμενισμού;»
Η εν λόγω συζήτηση δεν αποβλέπει στη σχετικοποίηση της δογματικής αλήθειας ούτε στην υπονόμευση της ορθόδοξης αντιαιρετικής μαρτυρίας. Αντιθέτως, αποσκοπεί στη διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο ο αντιαιρετικός λόγος αρθρώνεται, ώστε να παραμένει συνεπής προς την πατερική παράδοση, και την συνοδική συνείδηση της Εκκλησίας.
Τέλος, διευκρινίζεται ότι σχόλια υβριστικού χαρακτήρα ή παρεμβάσεις που στερούνται θεολογικής τεκμηρίωσης θα διαγράφονται. Παράλληλα, παρακαλούνται οι συμμετέχοντες στη συζήτηση να χρησιμοποιούν κάποιο διακριτικό στο ονοματεπώνυμό τους, προκειμένου να καθίσταται δυνατή η εύκολη παρακολούθηση της συζήτησης και η συστηματική καταγραφή και κωδικοποίηση των θέσεων που διατυπώνονται.
π. Δ. Α.
.JPG)
Στα αντι-οικουμενιστικά κείμενα πρέπει να γίνεται σαφής διάκριση:
ΑπάντησηΔιαγραφήνα καταγγέλλεται απερίφραστα η αίρεση του Οικουμενισμού ως εκκλησιολογική πλάνη, αλλά να αποφεύγεται η συνοδική προεξόφληση καταδίκης προσώπων, τα οποία ευθύνονται σοβαρά, αλλά παραμένουν προς το παρόν αντικείμενο εκκλησιαστικής κρίσεως.
Μόνον έτσι ο αντι-οικουμενιστικός λόγος παραμένει ορθόδοξος, εκκλησιαστικός και σωστικός, και δεν μετατρέπεται σε ιδεολογική ή ακτιβιστική αντιπαράθεση.
Α.Κ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔιάκριση μεταξύ πλάνης και προσώπου
«Οὐ τὸν ἄνθρωπον μισῶ, ἀλλὰ τὴν πλάνην πολεμῶ.»
(PG 52, 369 – νόημα πατερικό, διασώζεται σε ομιλίες του Αγίου Ἰωάννη του Χρυσόστομου.
Η φράση αποτυπώνει το πατερικό ήθος: ο έλεγχος στρέφεται κατά της πλάνης και όχι κατά της προσωπικής αξίας του ανθρώπου.
Ο ζήλος, όταν αποκόπτεται από την ταπείνωση και τη διάκριση παύει να είναι ομολογιακός και μετατρέπεται σε αντιεκκλησιαστικό φαινόμενο. Η Εκκλησία διαφυλάσσει την αλήθεια όχι μέσω ιδιωτικών καταδικαστικών λόγων, αλλά μέσω της σταυρικής ομολογίας, όπου η ακρίβεια συνοδεύεται από πνευματικό πένθος, η παρρησία από αγάπη και ο έλεγχος από βαθιά εκκλησιαστική συνείδηση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΙ.Π
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, το ανάθεμα δεν αποτελεί ιδιωτική θεολογική κρίση, αλλά συνοδική πράξη, ασκούμενη «ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ», με σκοπό τη διαφύλαξη της πίστεως και την πρόσκληση σε μετάνοια. Ο 1ος Κανόνας της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου και ο 7ος της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου καθιστούν σαφές ότι η καταδίκη της αιρέσεως ανήκει στη συνοδική ευθύνη της Εκκλησίας και όχι στην ατομική βεβαιότητα. Ακόμη και ο 15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, ο οποίος επιτρέπει τη διακοπή μνημοσύνου σε περίπτωση δημοσίας αιρέσεως, δεν νομιμοποιεί προσωπικούς αναθεματισμούς, αλλά αποβλέπει στη διαφύλαξη της πίστεως εν αναμονή συνοδικής κρίσεως.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜ.
ΑπάντησηΔιαγραφή"ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΑ" Μακαριστός θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος
https://www.youtube.com/watch?v=41Ls6d1CJjU
Η ανοιχτή επιστολή της κ. Οικονόμου είναι απαράδεκτη. Ταυτίζει ουσιαστικά τον Πατριάρχη με τον αντίδικο, στρέφεται κατά του Αγίου Σωφρονίου του Έσσεξ, το ύφος της επιστολής είναι παραληρρηματικο κλπ
ΑπάντησηΔιαγραφήΑπαράδεκτο. Κακώς το δημοσιεύσατε.
Και ποια είναι αυτή η κυρία που κρίνει με τέτοιο ύφος.
επειδή δεν είμαι Θεολόγος....επιτρέψτε μου αγαπητοί το σχόλιο μου :
ΑπάντησηΔιαγραφήη συζήτηση 10 χρόνια μετα το Κολυμπάρι μου θυμίζει το ερώτημα "αν η κότα εκανε το αυγό ή το αυγό την κότα" ! να κουβεντιάσουμε δηλαδή τα αυτονόητα ,την ΑΛΗΘΕΙΑ ! αν δηλαδή οι επίσκοποι μας , όλοι ανεξαιρέτως είναι αιρετικοί αφου δεν διεχώρισαν τη θέση τους μετα το κολυμπαρι και συνεχίζουν να μνημονεύουν τον αιρετικότατο Βαρθολομαίο , να διαχωρίσουμε τα πρόσωπα απο την ιερωσύνη τους ....και να περιμένουμε ....να περιμένουμε ....να περιμένουμε τη Σύνοδο "λέει" ...άκουσον , άκουσον για να τους καταδικάσει και να τους αναθεματίσει ως αιρετικούς !!! γιατι αιρετικοί ΕΙΝΑΙ , απλά η Σύνοδος θα το επιβεβαιώσει, αλλά εμεις οι λαικοί θα πρέπει να κάνουμε ΥΠΑΚΟΗ μέχρι την Σύνοδο ,αν ...κι οταν θα γίνει και μέχρι τότε "τσιμουδιά " ....γιατι ολα βαίνουν καλώς και εχουν γνώσιν οι Επί-σκοπόν - φύλακες μας ! και γιατι αγαπητοί ¨ανωνυμοι " σχολιαστές δεν πείθετε τους επισκόπους σας να τρέξουν Ορθόδοξη Σύνοδο για να ξεκαθαρίσει το τοπίο των αιρετικών απο τους μη αιρετικούς επισκόπους (αν υπάρχουν τέτοιοι) όπως ειχαν και εχουν εντολή να κάνουν ; αλλά σιωπούν και τους ενοχλούν τάχα οι ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ και ΖΗΛΩΤΕΣ; το θέμα της συζήτησης δεν υπάρχει ΓΙΑΤΙ «το γράμμα αποκτέννει, το δε πνεύμα ζωοποιεί» (Β' Κορ. 3,6).
Και για να μη ξεχνιόμαστε …Από εκεί και μετά, ο καθένας αποφασίζει.
ΑπάντησηΔιαγραφή«Ας είναι αναθεματισμένοι και χωρισμένοι δια παντός από τον Χριστόν, όσοι σάς ταράττουν και θέλουν να μεταβάλουν και να αλλοιώσουν το αληθές περί Χριστού κήρυγμα».
(Γαλ. Α’7,8,9, σελ. 748,Τρεμπ.)
Αυτοί που εκστόμισαν κατά του Αγίου Πνεύματος, τις ακόλουθες βλασφημίες που παραθέτω, όντες αμετανόητοι, αλλά και όσοι τούς ακολουθούν συμφωνούντες ότι ορθοτομούν τον Λόγο της Αληθείας, έχουν θέση και χώρο πλησίον του Ιησού Χριστού ή είναι χωρισμένοι διαπαντός απ’ Αυτόν;
Αυτά που ακολουθούν έχει εκστομήσει «ο μεγάλος ορθόδοξος Πατριάρχης (σας)» ΓΥΜΝΗ ΤΗ ΚΕΦΑΛΗ, βλασφημώντας το Άγιο Πνεύμα κια αυτόν μνημονεύουν οι ¨ψευδοεπίσκοποι" μας αγαπητοί "ανωνυμοι σχολιαστές"
Ὅτι «ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ὁδοὶ σωτηρίας».
Ὅτι τὸ Κοράνιο (καὶ οἱ Γραφὲς τῶν ἄλλων θρησκειῶν) εἶναι «ἴσο μὲ τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ ἱερὸ ὅπως αὐτή» καὶ ὅτι οἱ Μουσουλμάνοι μποροῦν νὰ πᾶνε στὸν παράδεισο χωρὶς νὰ πιστεύουν στὸν Χριστό.
Ὅτι πολλὲς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ εἶναι προσωρινές.
Ὅτι εἶναι «εὐλογημένη» ἡ Συναγωγὴ τῶν Ἑβραίων, ποὺ ἀπεκήρυξε ὁ ὑπ᾽ αὐτῶν σταυρωθεὶς Κύριος.
Ὅτι ἡ βασικὴ ἀρχὴ τῆς Μασονίας, δηλαδὴ ἡ ἄποψη ὅτι: «ἕκαστος νὰ λατρεύῃ τὸν Ἕνα Θεὸν ὡς [=ὅπως] προτιμᾷ…».
«Ὁ Θεὸς εὐαρεστεῖται εἰς τὴν εἰρηνικὴν συμβίωσιν τῶν ἀνθρώπων καὶ μάλιστα, αὐτῶν οἱ ὁποῖοι Τὸν λατρεύουν ἀνεξαρτήτως τῶν διαφορῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὴν πίστιν μεταξὺ τῶν τριῶν μεγάλων μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν»,εἶναι ἀποδεκτή.
Ὅτι οἱ Ἱ. Κανόνες εἶναι: «Τείχη τοῦ αἴσχους».
Ὅτι ἡ Ρωμαϊκὴ «ἐκκλησία» εἶναι κανονική, τὰ μυστήριά της ἔγκυρα καὶ ὁ Πάπας κανονικὸς Ἐπίσκοπος. Ὅτι ὁ Πάπας γιὰ ἐσᾶς εἶναι:
«προφητικὸς ἀρχηγὸς ὄχι μόνο τῶν χριστιανῶν, ἀλλὰ καὶ ὅλου τοῦ κόσμου» καὶ «πρότυπον» καὶ «ἀδαπάνητος θησαυρὸς καὶ ὁδοδείκτης».
Ὅτι οἱ συλλειτουργίες καὶ συμπροσευχὲς μὲ τοὺς αἱρετικοὺς εἶναι «ἀγάπη». Κάτι ποὺ, ὄχι μόνο δὲν δίδαξε ἡ Ὀρθοδοξία, ἀλλὰ ἔπραξε τὸ ἀντίθετο μὲ στρατιὲς μαρτύρων.
Ὅτι οἱ καταδικασμένοι, ἀπὸ τὴν Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, Μονοφυσίτες εἶναι «Ὀρθόδοξοι».
Ὅτι οἱ χειροτονίες τῶν Ἀγγλικανῶν εἶναι ἔγκυρες.
Ὅτι ἡ Οὐνία εἶναι ἀποδεκτή.τι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι μία, ἀνάμεσα στὶς 348 «ἐκκλησίες» – μέλη τοῦ Π.Σ.Ε – οἱ ὁποῖες διευθύνονται ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα.
Ὅτι: «Οἱ κληροδοτήσαντες εἰς ἡμᾶς τὴν διάσπασιν (τὸ Σχίσμα) προπάτορες ἡμῶν ὑπῆρξαν ἀτυχῆ θύματα τοῦ ἀρχεκάκου ὄφεως καὶ εὑρίσκονται ἤδη εἰς χεῖρας τοῦ δικαιοκρίτου Θεοῦ!!!
Ότι: «Ο πάπας είναι αγιότατος και μακαριότατος».
Υπέγραψε στην ψευδοσύνοδο Κολυμπαρίου την αλλαγή του Συμβόλου της Πίστεως
Τί έχετε να πείτε τώρα γι’ αυτά που γνωρίζατε ήδη και σάς τα θύμισα πάλι;
ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ τη ΣΥΝΟΔΟ λέτε ;
Δυνητικός ή ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΣ και ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΟΣ ο διαχωρισμός από τους προδρόμους του αντιχρίστου, «αντίχριστους και αυτούς αποκαλούμενους υπό του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου»;