Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

OMOΛΟΓΙΑ: Ο αρχιπροδοτης του Αγιου Ιουστινου ΠΟΠΟΒΙΤΣ και αρχιλησταρχος της Σερβικης ΛΗΣΤΟΣΥΜΜΟΡΙΑΣ, που τολμησε να εκδιωξη του θρονου του εναν Αγιο Ρασκας Αρτεμιο, μητροπολιτης Μπατκας Ειρηναιος Μπουλοβιτς, κουτοπονηρευομενος, εκφρασθηκε με σατανικη διγλωσσια, που εκ πρωτης οψεως να μην φαινεται οτι ειναι απολυτα συμφωνος με τα υπογραφεντα στην Ληστρικη συναξι του Κολυμπαριου. Ο Διαβολος απο τους Σερβους συμμοριτες διδασκεται πολλα απο τα καθημερινα πεπραγμενα του.. Ομως οι Πατερες του Αγιου Νικοδημου Γουμενισσας, ξεσκεπαζουν και αποκαλυπτουν το πραγματικο προσωπο του ΑΡΧΙΟΥΝΙΤΟΥ και Αμερικανοκινητου Ειρηναιου Μπουλοβιτς.



Πῶς διέφυγε τῆς προσοχῆς μας ;



Πολύς λόγος γίνεται γιά τή στάση τῶν Σέρβων Ἱεραρχῶν τῶν συμμετασχόντων μέν εἰς τήν σύνοδον τοῦ Κολυμπαρίου, μή ὑπογραψάντων δέ τό κείμενο τίτλον «ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ».

Μάλιστα δέ ἐξαίρονται ὡς (πιθανολογούμενοι) ὁμολογηταί οἱ συντάξαντες καί σχετικό διευκρινιστικό ὑπόμνημα, ἐξ ὧν εἷς καί ὁ Σεβ. Μητρ. Μπάτσκας Εἰρηναῖος.

Ἀλλά εἶναι τά πράγματα ἔτσι;

Στό ἀπό Ἰούλιο 2016 κείμενό του (Επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος: Διατί δεν υπέγραψα το κείμενο της εν Κρήτη Συνόδου περί σχέσεων της Ορθοδόξου Εκκλησίας «προς τον λοιπόν χριστιανικό κόσμον» http://aktines.blogspot.gr/2016/07/blog-post_69.html#more ), ὁ Σεβ. Εἰρηναῖος, δικαιολογώντας τό γιατί δεν ὑπέγραψε το ἐπίμαχο  κείμενο τῆς ἐν Κολυμπαρίω  συνόδου,  μεταξύ ἄλλων  ἀναφέρει:


«Προσωπικς φρον, τι τό νδεδειγμένον ν προκειμέν το νά μείνει ρος κκλησία μόνον διά τόν ρωμαιοκαθολικισμόν ( ποος περιέργως, οτε μνημονεύεται μεμονωμένως ες τό κείμενον, ν γίνεται κατά κόρον πρός τό Παγκόσμιον Συμβούλιον κκλησιν ναφορά), διότι περχιλιετής δογματική διαμάχη μεταξύ ατο καί μν δέν κρίθη εσέτι πί το πιπέδου Οκουμενικς Συνόδου, ε μή μόνον ες τάς ψευδοοικουμενικάς συνόδους Λυνος καί Φερράρας-Φλωρεντίας. Κατ᾿ ρχήν λοιπόν - θεωρητικς στω-πιτρέπεται τό νά τρέφωμεν τήν λπίδα, τι ποία τις μέλλουσα Οκουμενική σύνοδος θά σχοληθε πρός τό θέμα τς διχοστασίας ταύτης καί θά πιτύχ τήν ρσιν τν «πετρν το σκανδάλου», τοτ᾿ στι το Filioque καί το μεταγενεστέρου, περτροφικο πρωτείου μα τ περιβοήτ «λαθήτ» το πισκόπου Ρώμης. πό τήν προπτικήν ταύτην καί μόνον θά το δυνατόν νά γίνηται λόγος περί τς κκλησίας τς πρεσβυτέρας Ρώμης, τν δογματικν διαφορν τοι τν τριαδολογικν παρεκτροπν καί κκλησιολογικν καινοτομιν ατς οδόλως σχετικοποιουμένων παραμέλουμένων, πολλο γε δε γνοουμένων μνηστευομένων. Σημειωτέον δέ, τι α κ Ρώμης δι᾿ ποσκιρτήσεως προελθοσαι κατά τήν Μεταρρύθμισιν κκλησιαστικαί κοινότητες πεμακρύνθησαν τι μλλον – καί πομακρύνονται φε, σημέραι λοέν καί περισσότερον – τόσον τς κκλησίας τς Ρώμης, σον καί τς μετέρας κκλησίας.»

 ΟΜΟΛΟΓΙΑ: Aγιαστικη πραξι, της αρτοκλασιας, μαζι με τον Αιρετικο Παπικο. Καμμια συστολη ο συμμοριτης Μπουλοβιτς. Τι σχεσι εχει αυτη η μπασταρδεμενη ....μαϊμου με τον Αγιωτατο Ιουστινο;
 

Τί μᾶς λέει ἐδῶ μέ ἁπλά ἑλληνικά ὁ Σεβ. Εἰρηναῖος; Μᾶς λέει ὅτι ἕνας λόγος πού δέν ὑπέγραψε τό κείμενον, εἶναι ὅτι ὁ ἴδιος φρονεῖ ὅτι δέν μποροῦμε -παρ᾿ ὅλες τίς σοβαρές διαφορές πού, ὅπως ὁμολογεῖ, μᾶς χωρίζουν ἀπό τόν παπισμό καί χρήζουν θεραπείας- δέν μποροῦμε νά μήν ἀποδίδουμε τον ὅρο «ἐκκλησία» στόν παπισμό, κατατάσσοντας –ὑποβιβάζοντάς τόν στό ἐπίπεδο τῶν λοιπῶν αἱρέσεων...

Ὁ Σεβ. Εἰρηναῖος λοιπόν ἐδῶ γίνεται «βασιλικότερος τοῦ βασιλέως» καί μέ ἀφοπλιστική εἰλικρίνεια (πού ἀπορίας ἄξιον εἶναι πώς διέφυγε τῆς προσοχῆς τῶν συνταξάντων τό κείμενο:  «Η «ΣΥΝΟΔΟΣ» ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ», οἱ ὁποῖοι καί τόν ἐπικαλοῦνται ὡς παράδειγμα Ὀρθοδόξου Ἱεράρχου), δηλώνει ὅτι δέν ὑπέγραψε …γιά νά μήν προσβληθεῖ ὁ παπισμός.

Μάλιστα ἀναφέρει ὅτι ὁ παπισμός καί οἱ πλάνες του δέν ἔχουν κριθεῖ νόμιμα σέ Οἰκουμενικό ἐπίπεδο (συνεπῶς ὑπονοεῖ ὅτι δέν μποροῦμε ἐπίσημα νά ὀνομάζουμε τόν παπισμό αἵρεση, ἀφοῦ δέν ἔχει ὀνομαστικά καταγνωσθεῖ ὡς τέτοια), ἄν καί γνωρίζουμε πώς στίς Συνόδους Γ΄& Δ΄Οἰκουμενικές γενικῶς (431, 451 ἀντίστοιχα), καί εἰδικῶς στήν ἐν Ρώμῃ ὑπό τοῦ Ὀρθοδόξου ἀκόμη Πάπα Λέοντος 810 (ἀπόρριψις Filioque), στήν ἐν Κων/πόλει Η΄Οἰκουμενική ἐπί Μ. Φωτίου 879-880 (καταδίκη Filioque, ἀπόκρουση διαστροφῆς πρωτείου Πάπα Ρώμης), στήν ἐνδημοῦσα Σύνοδο τοῦ 1054(ἀναθεματισμός παπικοῦ λιβέλλου-διαγραφή Πάπα ἀπό τά δίπτυχα), στήν ἐν Βλαχέρναις Κων/πόλεως τό 1285 (ἀποκήρυξις Filioque & ψευδοῦς ἑνώσεως Λυῶνος- καταδίκη λατινόφρονα Πατριάρχη Βέκκου), ἐν Κων/πόλει Θ΄ Οἰκουμενική ἐπί Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ (1341,1349,1351 - καταδίκη «κτιστῆς χάριτος»), 1439-1440 Φερράρα-Φλωρεντία (ἄρνηση ὑπογραφῆς Ἁγ. Μάρκου Εὐγενικοῦ), ἐν Ἱεροσολύμοις 1443 (ἀποκήρυξη Φερράρας-Φλωρεντίας), ἐν Ναῷ Ἁγ. Σοφίας 1450 (καταδίκη συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας), ἐν Κων/πόλει 1482 (καταδίκη συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας-ὅρος γιά ἀποδοχή ἐπιστρεφόντων ἐκ τῆς λατινικῆς πλάνης), ἐν Κων/πόλει 1593 (ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ρωσσικοῦ Πατριαρχείου -καταδίκη καινοτομιῶν Ρώμης-Γρηγοριανοῦ ἡμερολογίου) στίς ἐν Κων/πόλει 1722, 1727, 1755(καταδίκη βαπτίσματος αἱρετικῶν -στηλίτευσις ραντίσματος λατίνων- ὅρος γιά βάπτισμα δυτικῶν), 1838 (καταδίκη λατινικῶν καινοτομιῶν), 1848, 1895, καταδικάσθηκαν οἱ πλάνες τοῦ παπισμοῦ, γιά νά μή μιλήσουμε γιά τήν πλειάδα τῶν Ἁγίων Πατέρων πού καταδικάζουν μεμονωμένα τήν αἵρεση τοῦ παπισμοῦ.

Ἀκόμη, ἄς θυμηθοῦμε ἐνταῦθα λίγα ἀπό τήν πρόσφατη ἱστορία, ἀναδιφῶντες σέ φωτογραφικό ὑλικό διαθέσιμο στό διαδίκτυο, ὅσον ἀφορᾶ τήν δραστηριότητα τοῦ ἰδίου τοῦ Μπάτσκας Εἰρηναίου, ὡς καί τῶν ὁμοφρόνων του, Μαυροβουνίου Ἀμφιλοχίου Ράντοβιτς καί πρ. Ἐρζεγοβίνης Ἀθανασίου Γιέφτις, πάντων ἐπικαλουμένων πρός ἐπίρρωσιν τῆς Ὀρθοδοξίας των τήν μαθητεία των πλησίον τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, ἀλλά μακράν ἀπεχόντων ἀπό αὐτῆς.

Μόνον εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς παρέμεινε καί παραμένει πιστός στήν Ὀρθόδοξη Παρακαταθήκη τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου· αὐτός δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν ἅγιο Μητροπολίτη Ράσκας-Πριζρένης καί Κοσσυφοπεδίου–Μετοχίων (εἰς τήν ἐξορία πλέον) Σεβασμιώτατο π.Ἀρτέμιο.



Ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Κοινοβίου Ὁσίου Νικοδήμου

Πεντάλοφος Παιονίας Κιλκίς


  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου