Ομολογία

 

Από την συνέχεια “… συνεπής”

“Του χρόνου να τελέσουμε τον αγιασμό απέναντι…!”

(ευχή του δεσπότη μετα το Daniel)

 

Ο δεσπότης κατάλαβε το εκκλησιαστικό ολίσθηµα που έκανε στις αρχές του 2023, να τελέσει για τρίτη φορά “Μέγα Αγιασµό” στην πεζογέφυρα της αγίας Παρασκευής Τεµπών, αντικανονικά και αυθαίρετα και µάλιστα τρεις ηµέρες µετά τα άγια Θεοφάνια. Κάλεσε και κόσµο ωσάν να πρόκειται για φολκλορικό γεγονός, ενώ η ακολουθία του Μεγάλου Αγιασµού γίνονταν “αυστηρώς” δύο φορές το χρόνο – την παραµονή και ανήµερα της εορτής – διότι είναι ενιαίος ακολουθία, αφού αρχίζει µε ευλογία της Θ. Λειτουργίας και οι δύο κατακλείονται µε µία και µόνο απόλυση, αφού η ίδια δεν έχει δική της απόλυση (Ι. Φουντούλης “απαντήσεις”, τ. Α΄, σελ. 76-78, τ. Δ΄, σελ. 498-203). Το δε αγιασµένο ύδωρ την ηµέρα των Θεοφανίων φυλάσσεται στο Ιερό Βήµα και δίδεται σε ειδικές περιπτώσεις αντί της Θείας Κοινωνίας σε πιστούς. Τώρα πώς µετά τρεις ηµέρες ξεκάρφωτα και µάλιστα από δεσπότη ακούστηκαν “Σήµερον των υδάτων αγιάζεται η φύσις…”.

Το επισηµάναµε αµέσως τότε (“Αγώνας”, φ. 306/2022), προς τιµήν του το διόρθωσε και πλέον το πραγµατοποιεί την παραµονή ή ανήµερα της Θεοφανίας.

Το εκκλησάκι που βρίσκεται σχεδόν µέσα στο βουνό και το έκτισαν οι σιδηροδροµικοί, αποτελεί ένδειξη ευγνωµοσύνης τους προς την αγία που µε δική της επέµβαση ένας τεράστιος βράχος που αποκολλήθηκε από το κατακόρυφο ύψος και πέφτοντας, δεν άγγιξε το διερχόµενο τρένο, αλλά κατέληξε στα νερά του Πηνειού ποταµού.

Από τότε η χάρη της Αγίας Παρασκευής σκέπαζε την περιοχή από κάθε κακό ή συµφορά. Ιδιαίτερα προστάτευε από συνεχείς κατολισθήσεις βράχων που ξεκολλούσαν τακτικά και από µεγάλο ύψος έπεφταν στις γραµµές του τρένου και στον πρόναο του ναΐδρίου. Για προληπτικούς λόγους το Σ.Ε.Κ. (Σιδηρόδροµος Ελληνικού Κράτους) τοποθέτησε υπάλληλο-επιστάτη που νυχθηµερόν ωσάν φύλακας άγγελος επιτηρούσε τις γραµµές και το εκκλησάκι και αποµάκρυνε τις όποιες κατολισθήσεις.

Από το 1909 που λειτούργησε η γραµµή Αθηνών – ελληνοτουρκικά σύνορα δεν υπάρχει κανένα καταγεγραµµένο µικρό ή µεγάλο ατύχηµα.

Τις τελευταίες δεκαετίες η προστάτιδα αγία “παρατηρούσε” λυπηµένη το πλιάτσικο που γίνονταν από ιερωµένους, οι οποίοι “ορκίστηκαν” ακτηµοσύνη και αγαµία, αλλ’ αυτοί γέµιζαν καρτέλες υποθηκοφυλακείων µε ακίνητα και στούπωναν θυρίδες µε µετρητά σε off-shore εταιρίες, από το κεράκι του πιστού ή πονεµένου επισκέπτη, ξεχνώντας τη συντήρηση και το ενδιαφέρον τους για τα υπάρχοντα, τα δε υπόλοιπα να τα διαθέσουν ως βάλσαµο σε φτωχούς, ορφανούς, πολύτεκνους…

Το κακό συσσωρεύτηκε, η αµαρτία επλεόνασε, η οργή του Θεού ήρθε ως τσουνάµι, η ονοµασία που δόθηκε τυχαία, ίσως να µην είναι τυχαία, το Daniel (Ντάνιελ) – ερµηνευµένο σηµαίνει: “δικαστής του Θεού ή ιερά δικαιοσύνη”. Τυχαία; Ο κύριος και η αγία γνωρίζουν!

Ο θεσσαλικός κάµπος καταστράφηκε, ο ναός της αγίας Παρασκευής και τα “εν αυτώ” έγιναν µπάζα. Η πεζογέφυρα που οδηγούσε τους επισκέπτες προς το προσκύνηµα σχεδόν καταστράφηκε, µε τα σίδερα και τα συρµατόσχοινα να αιωρούνται.

Ο τότε περιφερειάρχης ήταν ο πρώτος που επισκέφθηκε το χώρο και δήλωσε ότι από τα πρώτα έργα που θα δοθούν ως επείγοντα για χρηµατοδότηση και υλοποίηση µέσω του προγράµµατος Δηµοσίων Επενδύσεων συγκαταλέγεται και η πεζογέφυρα της αγίας Παρασκευής για λόγους θρησκευτικούς και τουριστικούς.

Αυτό που θα παραµείνει ως µελανό στίγµα στην εκκλησιαστική ακριβολογία και τη στοιχειώδη συνειδησιακή ευθιξία ήταν η απρεπής ή µάλλον άστοχη ανακοίνωση της µητρόπολης Λάρισας (µητροπολίτης Ιερώνυµος) που στράφηκε κατά του συµφέροντος του προσκυνήµατος και της περιοχής.

«Με θλίψη και οδυνηρή έκπληξη – έγραφε η ανακοίνωση – η Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου ανέγνωσε στον τοπικό τύπο τη δήλωση του περιφερειάρχη Θεσσαλίας (ανοµάτιστο) ότι θα κατασκευάσει την κρεµαστή πεζογέφυρα που οδηγεί στο Ιερό Προσκύνηµα της Αγίας Παρασκευής Τεµπών.

» Απορούµε όµως πως κάποιος… έρχεται αυτόκλητος να κάνει δηλώσεις προεκλογικού τύπου προσπαθώντας να εκµεταλλευθεί το σύµβολο της τωρινής καταστροφής της Θεσσαλίας…

» … η Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου επιφυλάσσεται να βρει τον κατάλληλο χορηγό, ώστε µε τρόπο αξιόπιστο και ασφαλή να αποκαταστήσει τη γέφυρα και το Ιερό Προσκύνηµα διασώζοντας και τον οφειλόµενο σεβασµό…».

Ο δεσπότης… “συνεπής” λόγων και πράξεων, µετά ένα χρόνο περίπου έψαχνε για χρηµατοδότη, αλλά ήταν άφαντος και ξαναγύρισε στην “αναξιόπιστη” περιφέρεια και διαβάζουµε την είδηση µε ηµεροµηνία 27/8/2024: «Μια νέα εξέλιξη σε ό,τι αφορά την αποκατάσταση της κρεµαστής γέφυρας της Αγίας Παρασκευής στα Τέµπη, σηµειώθηκε στα µέσα Ιουλίου, όταν η Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου µαζί µε την περιφέρεια Θεσσαλίας, αποφάσισαν να προχωρήσουν στις πρώτες εργασίες».

Έξι µήνες αργότερα (3/1/2025) ο δεσπότης την παραµονή των Θεοφανίων πήγε στο κατεστραµµένο ιερό προσκύνηµα της Αγ. Παρασκευής Τεµπών, στην απέναντι όχθη, προκειµένου να τελέσει την ακολουθία – ωραία διατύπωση – της ρίψεως του Σταυρού στα ύδατα του ποταµού Πηνειού.

Η φωτογραφία που δηµοσιεύθηκε, απεικονίζει τις “πρώτες εργασίες” πώς ήταν η πεζογέφυρα τις πρώτες ηµέρες της καταστροφής, πως είναι σήµερα,δηλαδή τα πάντα να αιωρούνται!

Ο σεπτός Ποιµενάρχης µας σε δηλώσεις (τί ειρωνεία) «ευχήθηκε του χρόνου να τελέσουµε τον αγιασµό απέναντι, ενώ τόνισε ότι όλοι αδηµονούµε για την έναρξη των εργασιών, όπως ακριβώς έχουν προγραµµατιστεί…».

Τα µέσα Μαρτίου 2025 τα Μ.Μ.Ε. ξεφούλκησαν µε δηµοσιεύµατα και φωτογραφίες δείχνοντας τον εξευτελισµό και την εγκατάλειψη, δύο χρόνια δεν πάτησε άνθρωπος, να µαζέψει εικόνες, ιερά σκεύη, διαλυµένα προσκυνητάρια, καθίσµατα, άµφια, καλύµµατα, βιβλία όλα µέσα και έξω από τη λάσπη. Αυτό – µην πούµε άλλο – είναι ιεροσυλία.

Στις 28 Μαΐου (ξύπνησε η µητρόπολη) έχουµε ανακοίνωση: “Ο Σεβασµιότατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυµος, επιθεώρησε την Τρίτη 27 Μαΐου 2025 το Ιερό Προσκύνηµα Αγίας Παρασκευής ενηµερώθηκε για την πρόοδο των εργασιών καθαρισµού και αποκατάστασης και για όσα επίκειται να γίνουν στο Ιερό Προσκύνηµα” και τελειώνει µε το κωµικοτραγικό. «Όλα όσα αφορούν στην αποκατάσταση και επισκευή του Ιερού Προσκυνήµατος, πραγµατοποιούνται χωρίς καµία δηµόσια επιχορήγηση ή ιδιωτική χορηγία, παρά µόνο µε εκκλησιαστικούς πόρους». Το θεωρώ κωµικοτραγικό, για να µην κλάψω για το κατάντηµα. Διότι εσείς, δέσποτα, οκτώ χρόνια µητροπολίτης και δεν έχει η µητρόπολις 2-3.000 ευρώ, να καθαρίσετε και περιµαζέψετε το χώρο, και περιµένετε ζητιανεύοντας από δηµόσια ή ιδιωτική χορηγία;

Ο προκάτοχός σας µακαρίτης Ιγνάτιος είχε εσοδέψει από το προσκύνηµα την 24ετία περί τα 10 εκατ. ευρώ, τα χρήµατα δε βρήκατε που είναι;

Αν αυτά δεν τα βρήκατε, τα υπάρχοντα 2 εκατ. ευρώ από τις ανύπαρκτες κατασκηνώσεις που ήταν κατατεθειµένα σε ειδικό κωδικό και λογαριασµό, αφού δεν τα επιστρέψατε, ως είχατε ιερά υποχρέωση στους δικαιούχους ιερούς ναούς ως αχρεωστήτως καταβληθέντα. Αυτά σας φθάνουν, να φτιάξετε όχι µία αλλά επτά (7) πεζογέφυρες. Και να µην κουράζω – διότι υπάρχουν και άλλα ας µην.. –.

Ο π. Θεολόγος σε λιγότερο από τριάµισι (3 ½) χρόνια διαχείρισης παρέδωσε στον “όσιο (!)” προκάτοχό σας Ιγνάτιο περίπου τα 200 εκατ. δρχ., ήτοι περί 600 χιλ. ευρώ, εκτός τα τιµαλφή λάδια, κεριά, … µε συνεχή διωγµό να µην µπορεί να εργαστεί. Συκοφαντούµενος, υβριζόµενος, προπηλακιζόµενος…

Λειτούργησε κατασκηνώσεις, βοήθησε οικονοµικά και υλικά τις δοκιµαζόµενες ανατολικές χώρες µε την πτώση του “υπαρκτού σοσιαλισµού” τους σεισµούς Κοζάνης, την µεγάλη βοήθεια στην αρχιεπισκοπή Αλβανίας κ.ά.

Μετά ένα χρόνο “τα ίδια Παντελάκη µου, τα ίδια Παντελή µου”, η εφηµερίδα “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” (Δευτέρα 18 Μαΐου 2026) µε κύριο άρθρο «Πληγή στα Τέµπη» “ΧΩΡΙΣ ΓΕΦΥΡΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ DANIEL. ΔΥΣΚΟΛΗ Η ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ – ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΝΗΜΗΣ, ΦΘΟΡΑΣ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΣ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ ΚΟΙΛΑΔΑ”.

Δε θα σχολιάσω τα γραφόµενα του άρθρου ούτε τα υπόλοιπα που δηµοσιεύθηκαν, γεγονός είναι ότι ο Λαρίσης “… συνεπής” λόγων και πράξεων αποδείχθηκε όχι ελλιπής να διοικήσει µητρόπολη αλλά δυστυχώς ανύπαρκτος να ποιµάνει ποίµνη λογικών προβάτων.

Τελειώνω για σήµερα µε τούτο. Η πεζογέφυρα και ίσως και κάποια ακόµα θα είχαν γίνει, αν ο δεσπότης “δεν εµπλέκετο σε παιχνίδια µικροπολιτικής και προεκλογικές ποµφόλυγες” και έµπαινε από τα επείγοντα – όπως το προγραµµάτισε ο τότε Περιφερειάρχης – στο χρηµατοδοτικό πρόγραµµα των Δηµοσίων Επενδύσεων.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ “… Συνεπής”

     

Εφ. Αγώνας

 

Η Μητρόπολη (Λάρισας) δεν έχει

ακίνητη περιουσία (ο Λαρίσης Ιερώνυμος)

Με διάθεση µελαγχολίας δέχοµαι τα λεγόµενα από το δεσπότη της Λάρισας, τα οποία ισχυρίστηκε σε Σύναξη Ιερατική ότι, “η µητρόπολη Λάρισας δεν έχει ακίνητη περιουσία”. Όταν οι παλαιοί ιερείς γνωρίζουν πολύ καλά τη διασπάθιση της ακίνητης περιουσίας που έγινε από τους προκατόχους σας, όπως – και είµαι σίγουρος – το γνωρίζετε και σεις, Σεβασµιότατε Ιερώνυµε.

Έκανα µια αναδροµή και στοχαστική περιήγηση στο αρχείο µια και το αναφέρατε. Ένιωσα το χέρι µου να µουδιάζει, γυρίζοντας τα φύλλα των ιστορικών αναγραφών που βρίθουν, αντί για άρωµα αποστολικής καθαρότητας  αναθυµιάσεις σπιλωτικής διακονίας. “Ηδονήν ηγούµενοι την εν ηµέρα τρυφήν, σπίλοι και µώµοι, εντρυφώντες εν ταις απάταις αυτών” (Β΄ Πετρ. 2, 13).

Ορθώς είπατε, “άγιε” δέσποτα, ότι η µητρόπολη δεν έχει περιουσία. Αντιδιαστέλω τα του Χριστού προς την Σαµαρείτιδα αντί του άνδρα µε την περιουσία. “Ιησούς, καλώς είπας ότι περιουσία ουκ έχω. Περιουσία έσχες και νυν ον έχεις, τούτο αληθές, είρηκας” (Ιωάν. 4, 17-18).

Δε θα πάω πολύ πίσω, αλλά στα τελευταία περίπου 30 χρόνια. Τι έγιναν!

Τα διαµερίσµατα “Αφροδίτης Ζαχαράκη”.

Τα τρία από τα δέκα καταστήµατα και διαµερίσµατα της “Μαρίας Φάκα” στο κέντρο της πόλης που συνηγόρησε και ο Νοµικός Σύµβουλος του δηµοσίου να δοθούν στη µητρόπολη.

Το κληροδότηµα “Σωτηρίου Λάγκα”.

Το κληροδότηµα “Θωµά Σαράφη”.

Το κληροδότηµα “Κρίκκη” µε τα οικόπεδα στον Πλαταµώνα, τις εξαφανισµένες καρτέλες από το υποθηκοφυλακείο Κατερίνης. Η βίλα στον Πλαταµώνα τι έγινε; Υπάρχει; Ή πουλήθηκε;

Το παραλιακό κτήµα των εννέα στρεµ.στο Μαλιακό µε τη µητρόπολη Φθιώτιδος, το παραλιακό φιλέτο στον Καραβόµυλο Φθιώτιδος.

Τα επτά διαµερίσµατα από αντιπαροχή του αγ. Κωνσταντίνου Λάρισας.

Τα του Αγίου Νικολάου και η διαµάχη µε τον κατασκευαστή εργολάβο.

Τα τρία διαµερίσµατα επί  της Ηπείρου

Και ίσως κάποια ακόµα, που τα γνωρίζετε, αλλά τα αποκρύπτετε και αυτό είναι µια τραγική πραγµατικότητα. Αυτό είναι η υποβάθµιση του έντιµου επισκοπικού σας έργου. Ο πιστός λαρισαϊκός λαός που προσδοκούσε µε λαχτάρα και αγωνία από το νέο ποιµενάρχη του µετά από 24 χρόνια να διαλύσει το νοσηρό, το κρυψίνειο, τη διαφθορά και να αποκαλύψει την αλήθεια. Που βρίσκονται στουπωµένα τα εκατοµµύρια; Τι έγιναν τα ακίνητα που κάποιοι τα κατέθεσαν στην τράπεζα της Εκκλησίας για ιερό σκοπό και αυτά έγιναν προσωπικές περιουσίες και άλλα φόρτο αυτοκρατορικών εξαρτηµάτων τους;

Μετά από οκτώ περίπου χρόνια, οι πιστοί στηλώνουν τα βλέµµατα στο πρόσωπό σας και το βλέπουν ψυχρό και ανέκφραστο. Στήνουν τα αυτιά τους στα µεγάφωνα και στα παράθυρα της ενηµέρωσης και δεν ακούνε τίποτα. Περίµεναν άνοιξη και συνεχίζει ο χειµώνας!

Ικετευτικό αίτηµα:

Ανάµεσα σε αυτούς που πονούν για αυτά που συµβαίνουν, βρίσκοµαι και εγώ, κρατώντας στο ένα χέρι το µολύβι και στο άλλοµισοσβησµένη τη λαµπάδα, ικετεύω τον Αναστηµένο Κύριό µας, να δώσει φως και δύναµη, να αποκαλύψει τα αίτια πώς και γιατί φθάσαµε έως εδώ.

Εφ. Αγώνας

 

Ο Λαρίσης “… συνεπής” λόγων και πράξεων

(Αφήνω σε σένα αναγνώστα µου να γραδάρεις µόνος σου

Το βαθµό συνέπειας λόγων και πράξεων)

 

Συνέχεια και συνεχίζεται:

Τα πρώτα “καλά” σηµάδια (!)

Η πρώτη ιερατική σύναξη που έγινε στο χωριό Γιάννουλη, ο δεσπότης µε ύφος θεατρικής αξιοπρέπειας, έκανε το πρώτο τεστ µε µεγάλα λόγια και ποµπώδεις διαβεβαιώσεις. Οι προϋπολογισµού τους είπε, θα παραµείνουν ως έχουν (οι παπάδες περίµεναν µείωση διότι η αφαίµαξη από τον θανόντα Ιγνάτιο στέγνωσαν τα ταµεία), ας είναι και έτσι, είπαν.

Το περιοδικό “ΤΑΛΑΝΤΟ” – συνέχισε – το σταµατάει – όπως δήλωσε κατεβάζει ρολά – οι παπάδες θάρρεψαν, “Δόξα το Θεώ”, είπαν, που τους απάλλαξε από ένα φόρο που τους έκοβε την “ανάσα” γιατί τα προπλήρωναν και µετά παρακαλούσαν το Χριστεπώνυµο πλήρωµα, να τα πάρουν έστω δωρεάν αλλά η ανταπόκρισή τους ήταν ελάχιστη, γεµίζοντας έτσι τους κάδους απορριµµάτων. Προχώρησε, ο δεσπότης. Ο Κωδικός Δ/8 του προϋπολογισµού “υπέρ των κατασκηνώσεων” καταργείται. Ξέσπασε ενθουσιασµός µε χειροκροτήµατα, κάποιοι έβγαλαν κοµπιουτεράκια να υπολογίσουν τα χρήµατα που θάπαιρναν πίσω από τα καταβληθέντα για 24 χρόνια “υπό ανέγερση κατασκηνώσεων”, άλλοι τα υπολόγιζαν µε το µολύβι – παλαιά µέθοδος – πολλοί µάλιστα ήθελαν και τόκους (!)

Ε…! Έλα και να δεις, πόσο ωραία τα εποίησε ο “… συνεπής” δεσπότης

Τους προϋπολογισµούς δεν άργησε και τους αύξησε µέχρι και 80%, ένα τίποτα δηλαδή!

Το περιοδικό “ΤΑΛΑΝΤΟ” έγινε από δίµηνη κυκλοφορία, σε επιστηµονικό βιβλίο ανά εξάµηνο ως “Αχίλλιος Πόλις” όχι όµως εξαναγκαστικός, καλό αυτό!

Το “υπό ανέγερση κατασκηνώσεις” επειδή δεν προλάβαιναν να τυπώσουν καινούργια έντυπα προϋπολογισµού τον κωδικό κατασκηνώσεων το έσβησαν µε πασχαλιάτικο κόκκινο BIC και το συµπλήρωσαν µε “Υπέρ συντηρήσεως µητροπολιτικού αυτοκινήτου”. Ο κωδικός αυτός έδινε περίπου 100.000 ευρώ το χρόνο, µήπως είναι λίγα για την συντήρηση!

Η συνέχεια συνεχίζεται µε το “… συνεπής”

Εφ. Αγώνας

Αχ…! Αυτό το Κιλελέρ

Κάθε χρόνο, την πρώτη Κυριακή του Μάρτη, διοργανώνονται από την τοπική Αρχή τα “Κιλελέρεια”, για να θυµίζουν στον αγροτικό κόσµο πώς ένα χαστούκι του πρώτου αγροτοµάστορα Μαρίνου Αντύπα στο γιο του περίφηµου αρχαιολόγου Αγαµέµνονα Σλήµαν που ανακάλυψε την Τροία και όχι µόνο, άναψει η σπίθα που σιγόκαιγε, ακολούθησε η δολοφονία του Αντύπα στις 8 του Μάρτη 1907 και λαµπάδιασε τον κάµπο από άκρη σ’ άκρη.

Η κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου µε το νοµοθέτηµα ΦΕΚ 25Β/10.5.1919, άλλαξε το όνοµα σε Κυψέλη, για να µη θυµίζει τίποτα από τα τραγικά γεγονότα “Κιλελέρ”. Μέχρι το 1975 ήταν άγνωστο, είχε σχεδόν ξεχαστεί, το 1966 για πρώτη φορά ήρθε αρχηγός κόµµατος, ο Γέρος της Δηµοκρατίας Γεώργιος Παπανδρέου όλοι και όλοι που παραβρέθηκαν, δεν ξεπερνούσαν τα είκοσι (20) άτοµα, ούτε παπάς δεν υπήρχε για τρισάγιο (για τον “φόβο” των Ιουδαίων), ένα µνηµείο 1,20x1,20 και γύρω  σπαρµένο βαµβάκι και οκτώ σιδερένια κολονάκια µισοκατεστραµµένα.

Από το 1985 µε το ΦΕΚ 74 Α΄ 26/4/1985  επανέφεραν το αρχικό του όνοµα Κιλελέρ και από τότε καθιερώθηκε κάθε χρόνο να γίνονται επιµνηµόσυνες δεήσεις για τους πεσόντες αγρότες. Το 1997 ανηγέρθη ένα εντυπωσιακό µνηµείο και πλέον έχει πάρει και πολιτικό χαρακτήρα, γιατί έρχονται συνήθως αρχηγοί κοµµάτων από την αντιπολίτευση, διότι, όταν γίνονται κυβέρνηση, ξεχνούν τους αγώνες και τις θυσίες των αγροτών.

Κάθε χρόνο και κάποιο πολιτικό παρατράγουδο συντελείται, για να ποικίλλει η “επίσηµος” ηµέρα.

Φέτος άλλαξε πολιτική ρότα, µπροστά στην ηµέρα αυτή µπήκε η Εκκλησία, µε ένα γεγονός που σκορπίζει απογοήτευση. Αποφεύγω τη λεπτοµερειακή περιγραφή, διότι θα γεµίσουν τις ψυχές των Χριστιανών µε αθεράπευτη µελαγχολία.

Παπάς πούπαθε την κασκαρίκα, το φυσάει και δεν κρυώνει διότι φθάνοντας σε βενζινάδικο να ταΐσει το αυτοκίνητο, τούρθε κεραµίδι, το γεγονός το κατήγγειλε στην Αστυνοµία, αλλά όλο αυτό ήταν ένα µυστικό. Το µυστικό αυτό ο παθών το είπε σε φιλικό του πρόσωπο µε την παράκληση να µην το πει σε κανέναν! Αυτός του γαργαλούσε και το είπε στο γείτονα, αλλά µην το αναφέρει πουθενά! Ο γείτονας τόπε στον κουρέα αλλά όµως να γίνει τάφος η είδηση! Ο κουρέας λόγω επαγγέλµατος άνοιξε τον τάφο και τόπε στον πρώτο παπά που µπήκε να περιποιηθεί το µύστακα και την κόµη µε την αυστηρή προτροπή ό,τι του λέει, είναι µυστικό, είναι νεκροταφείο και όλα εδώ σταµατούν! Το νεκροταφείο όµως είναι βούκινο και έγινε πλέον κοινό µυστικό. Η αιτία ήταν να βγουν και άλλα παρατράγουδα! Ο σοφός λαός έχει καταγράψει ωραία αποφθέγµατα: “Από ένα στόµα βγαίνει – µυστικό – και σε αυτιά χιλιάδες µπαίνει και που να βρεις στουπώµατα, να κλείσεις χίλια στόµατα”.

Έφθασε αµέσως και στον προϊστάµενο-καπετάνιο, για λίγο έµειναν από σοφέρ και  φωτογράφο, σαν κόπασε το “µυστικό”, ξαναεµφανίσθηκε ως σαλίγκαρος το απόβραχο, το γεγονός σιγοβράζει, αν εκραγεί η Ιωαννίνων δε θα µοιάζει Κιλελέρ αλλά Γάζα!

Εφ. Αγώνας

 

 

“Οι τσέπες είναι τρύπιες”

Δύο µέρες, πριν απ’ το πανηγύρι, ο δεσπότης είπε να επισκεφθεί το ναό, να βεβαιωθεί αν όλα διαβαίνουν “λίαν καλώς”, διότι ανέµεναν και τρανό προσκύνηµα.

Καταφθάνοντας το δεσποτικό αυτοκίνητο κάτι πιτσιρικάδες  έπαιζαν στην πλατεία. Τ’ άφησαν όλα και έτρεχαν, σαν κάτι να προλάβουν, ο δεσπότης ασκεπής – γιατί το καλυµµαύκι και το επανοκαλύµµαυκο πρέπει να του φέρουν δυσφορία – οι πιτσιρικάδες ξοπίσω του να τον πλησιάζουν, άρχισαν να σκύβουν ωσάν κάτι να µαζεύουν, φθάνοντας στα σκαλοπάτια του ναού σκύβοντας και µαζεύοντας, τους είδαν σαν αλαφιασµένους να γυρίζουν πίσω και να τρέχουν, απόρησαν οι θαµώνες των γύρω καταστηµάτων, τί τους τσίµπησε και το έβαλαν στα πόδια; Τον τελευταίο και λίγο δυσκίνητο τον σταµάτησαν, τι πάθατε; Τον ρώτησαν.

Δεν ακούτε µέσα τις αγριοφωνάρες; Ο δεσπότης – τους φάνηκε πως – δεν έχει χρήµατα, γιατί ψάχνεται! Να ανάψει κερί και τάβαλε µε τον παπά, θες να βγει και να µας τα πάρει; (Δείχνει κάποια χρήµατα στη χούφτα του).

-Τι είναι αυτά; Τον ρώτησαν.

Αυτά τούπεφταν από τις τρύπιες τσέπες του! Καναδυό περίεργοι τύποι που πήγαν να δουν τι γίνονταν, έµειναν άφνι σ’ αυτά που διαδραµατίζονταν, ο παπάς να κοιτάζει σαστισµένος και ο δεσπότης να µην παίρνει ανάσα για που πάνε… (για εκδροµές, για χρήµατα και κάτι τέτοια) και αφού είπε – είπε µονόλογα και όταν γύρισε, αποχώρησε, ωσάν αναµαλλιασµένος.

 Δε γνωρίζουν οι θαµώνες πόσο ήρεµα κοιµήθηκε ο παπάς και δυο-τρεις που ήταν στο συµβάν στην Εκκλησία. Όµως την εποµένη – Σάββατο – το πρωί που ο παπάς έκανε την Προσκοµιδή, τον πήγαν άρον-άρον µε ταξί στα επείγοντα του Νοσοκοµείου και κει παρέµεινε χάνοντας και το πανηγύρι που τόσο κοπίασε!

Αχ…! Δεσπότη µου, πέρασε τόσος καιρός, γιατί δεν πήγατε σε κάποιο µπαλωµατή να µπαλώσει τις τρύπιες τσέπες; Μήπως – όπως δηλώσατε – “έτσι σκοπεύετε να τις αφήσετε”; Τότε δε σας φταίνε οι παπάδες, οι εκδροµές, τα φιλόπτωχα και οι δισκοφορίες!

Εφ. Αγώνας