‘’τα χρέη είναι η χειρότερη πτώχεια’’ (Dr. Thomas Fuller)
Πώς προέκυψε αυτό το τεράστιο δηµόσιο ελληνικό χρέος που “επίσηµα” (‘’επίσηµα’’ κατά τον Καθ. της ΑΣΟΕΕ Γ. Βαµβούκο είναι το χρέος της Κεντρικής Κυβέρνησης και ‘’ανεπίσηµα’’ είναι το βραχυπρόθεσµο χρέος της κεντρικής Κυβέρνησης ) το 2000 ήταν 143,6 δις ευρώ και το ‘’ανεπίσηµο’’ 14,5 δις. Το 2008 ήταν 262,1 και το αντίστοιχο ήταν 27,6 δις. Το 2015 (παρότι είχαµε κούρεµα των οµολόγων περί τα 100 δις.) ήταν 321,3 και το ‘’ανεπίσηµο’’ έφθασε τα 740,8 δις. Και έχουµε το 2020 374,ο και ανεπίσηµο χρέος 1.264,2 τρις. Σύνολο χρέος 1.638,2 τρις. (καθ. Γ. Βαµβούκος ΑΣΟΕΕ). Το 2025 το ‘’επίσηµο’’ χρέος έφθασε τα 406,1 δίς δε γνωρίζουµε ποιο είναι το ‘’ανεπίσηµο’’!.
Είναι κατάρα για µια χώρα, όταν οι πολιτικοί κρύβουν την αλήθεια από το λαό. Κατάρα είναι επίσης αν έχεις δηµοσιογράφους να αποσιωπούν την αλήθεια είτε από άγνοια είτε σκόπιµα. Η µεγαλύτερη όµως κατάρα είναι να έχεις ένα λαό να αρέσκεται στο χάιδεµα των αυτιών του, µε παχιά λόγια για πλεονάσµατα, ενώ αυτά είναι πλασµατικά.
Όταν η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας επί Κ. Καραµανλή, “παρέλαβε” την εξουσία από τη χούντα τον Ιούλιο του 1974, η Ελλάδα χρωστούσε 400 εκατ. ευρώ και µέχρι τον Οκτώβριο του 1981, επί κυβέρνησης Αν. Παπανδρέου, το χρέος έφτασε στα 2,2 δις ευρώ ή στο 4,7% του ΑΕΠ. Το διάστηµα 1981-1989 δηλαδή, το χρέος εκτινάχθηκε στα 23 δις ευρώ ή 37,3% του ΑΕΠ. Ήταν αστρονοµικό το ποσό για την εποχή εκείνη δεδοµένου ότι την ίδια περίοδο η χώρα µας εισέπραξε από κοινοτικές επιδοτήσεις πάνω από 16 δις δολάρια. Αξίζει να σηµειώσουµε τις σπατάλες στους Οργανισµούς του δηµοσίου. Ενδεικτικά αναφέρουµε το έλλειµµα των Οργανισµών κοινωνικής ασφάλισης που στα τέλη του 1981 ήταν στα 11 δις δρχ. και στις αρχές του 1990 ξεπερνούσε τα 489 δις δρχ. δηλαδή είχε πολλαπλασιαστεί επί σαράντα - φαινόµενο ρεκόρ για χώρα µέλους του Οργανισµού Οικονοµικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).
Ο ακαδηµαϊκός καθηγητής Ξεν. Ζολώτας µας πληροφορεί ότι: «Το µεγαλύτερο πρόβληµα της Ελληνικής Οικονοµίας ήταν το τεράστιο δηµόσιο χρέος που άρχισε να διογκώνεται από το 1983 ξεπερνώντας τα 31 δις δρχ. και το τοκοχρεολύσιο τα 7,1 δις δρχ., ενώ τα έσοδα του προϋπολογισµού ήταν µόνο 8,2 δις δρχ.».
Το δηµόσιο χρέος συνέχισε να αυξάνει αλµατωδώς, διότι λαµβάναµε διαρκώς νέα δάνεια απ’ τα οποία το 75% χρησιµοποιούνταν για την εξυπηρέτηση των παλαιοτέρων δανείων. Ο ακαδηµαϊκός Αγ. Αγγελόπουλος στο “BHMA” στις 15 Σεπτεµβρίου 1985 δήλωσε: «Είναι πολύ αµφίβολο αν θα µπορέσει η Ελλάδα να δανειστεί τα επόµενα έτη, ποσά χωρίς την παρέµβαση διεθνών οργανισµών, χωρίς δεσµεύσεις έναντι των δανειστών και χωρίς υποθήκευση του οικονοµικού µέλλοντος της χώρας».
Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ, Δηµ. Χαλκιάς σε µια συνέντευξη-εξοµολόγηση στο περιοδικό “Οικονοµικός Ταχυδρόµος” (8-1-1998) είχε αναφέρει: «Ανάµεσα στον Οκτώβριο του 1985 και τον Φεβρουάριο του 1986 πέρασα µερικούς από τους πιο δύσκολους µήνες της θητείας µου. Τα συναλλαγµατικά διαθέσιµα της Τράπεζας της Ελλάδος είχαν πέσει κάτω από το ελάχιστο όριο ασφάλειας. Αν και γενικά, την δεκαετία του 1980 το επίπεδο των διαθέσιµων ήταν γύρω στο 1 δις δολάρια, τότε είχαµε φθάσει µόλις στα 350 εκατ. δολάρια. Εάν δεν παίρναµε τον Φεβρουάριο του 1986 την πρώτη δόση του δανείου από την ΕΟΚ… βαδίζαµε στην κατάρρευση και τη χρεωκοπία…».
Ο ίδιος, ένα µήνα αργότερα (25-2-1988), µιλώντας σε εκδήλωση του Ελληνογερµανικού Επιµελητηρίου είπε: «Το εξωτερικό δηµόσιο χρέος αυξήθηκε ως ποσοστό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ από 3,8% το 1974 σε 15,24% το 1981 και σε… 42,1% το 1985»!
Το συνολικό δηµόσιο χρέος µετά το 1981 και 1990 αυξήθηκε περισσότερο από 14 φορές. Συγκεκριµένα από 672 δις δρχ. που ήταν το 1981 έφθασε τα 9,4 τρις δρχ. το 1990.
Επί κυβέρνησης Μητσοτάκη (περίοδος Οικουµενικής-Ν.Δ.) και µέχρι τέλους του 1993 τα χρεωστούµενα έφθασαν στα 68,8 δις ευρώ ή 111% του ΑΕΠ.
Η πτώση της Κυβέρνησης Μητσοτάκη επανέφερε και πάλι τον Αν. Παπανδρέου στη κυβέρνηση. Μια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καλούσε την κυβέρνηση να προχωρήσει στη λήψη άµεσων µέτρων, διότι η κυβέρνηση µέσα σε µόλις 5 µήνες από τότε που είχε κερδίσει τις εκλογές (στις 10 Οκτωβρίου 1993) αύξησε το χρέος κατά 7 δις δρχ.! Το δηµόσιο χρέος ανήλθε στο 138% του ΑΕΠ. Η επιτροπή θεωρούσε ότι η επιδείνωση της οικονοµίας τους τελευταίους µήνες του 1993 οφείλεται κατά ένα µεγάλο µέρος και στην εγκατάλειψη του προγράµµατος των ιδιωτικοποιήσεων που είχε αρχίσει η κυβέρνηση της Ν.Δ. …
Αρχάς του 1996 παραιτήθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου για λόγους υγείας, και στις 18 Ιανουαρίου 1996 ανέλαβε πρωθυπουργός ο Κώστας Σηµίτης υποσχόµενος µια σταθερή νοµισµατική και οικονοµική πολιτική. Έθεσε ως βασική επιδίωξη την ένταξη της Ελλάδας στην Οικονοµική Νοµισµατική Ένωση (ΟΝΕ). Επειδή δεν του έβγαιναν µε τίποτα τα νούµερα που επέβαλε η συνθήκη του Μάαστριχτ, φτιάχνει ένα SNAP (Δηµιουργική Λογιστική), για να καλύψει το χρέος στα χαρτιά, ζητώντας παράλληλα και την βοήθεια της διαβόητης αµερικανικής τράπεζας Goldman Sachs - µε το αζηµίωτο βέβαια- εισπράττοντας από την Ελλάδα πάνω από 1 δις ευρώ.
Διανύαµε, το 2000, όταν το κράτος έφτασε στο ζενίθ των οφειλών του. Χρωστούσαµε πάρα πολλά σε ξένες τράπεζες, γι’ αυτό έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος, να µαζέψουν τα λεφτά του κοσµάκη. Έτσι εφευρέθηκε το κόλπο που δεν ήταν άλλο από τη µεγάλη απάτη του Χρηµατιστηρίου, την οποία όλοι έχουµε ξεχάσει. Σκηνοθέτησαν εικονικά κέρδη και µέσω, πάντα, των υποχείριων Μ.Μ.Ε. κατόρθωσαν να κάνουν ακόµα και τους βοσκούς να κατεβαίνουν από τα βουνά, για να παρακολουθούν την κίνηση των µετοχών τους. Το αποτέλεσµα ήταν να χαθούν µέσα σε µια νύχτα πάνω από 100 δις ευρώ που ανήκαν κυρίως σε µικροεπενδυτές, για να καταλήξουν σε µερικούς µεγαλοκαρχαρίες.
Το 2004 έρχεται στην εξουσία η κυβέρνηση της Ν.Δ. Ο τότε υφυπουργός Οικονοµικών Πέτρος Δούκας κατέθεσε στη Βουλή επίσηµα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους σύµφωνα µε τα οποία: «Στις 31 Μαΐου 2004 το δηµόσιο χρέος είχε ανέλθει στα 193,4 δις ευρώ από 177,8 δις ευρώ που ήταν στο τέλος Δεκεµβρίου του 2003».
Τέλος, όσον αφορά το δανεισµό που έγινε στην περίοδο 2004-2009, επί κυβερνήσεως Κ. Καραµανλή, σύµφωνα µε τα επίσηµα στοιχεία του Γεν. Λογ. του Κράτους, το συνολικό ποσό που δανείσθηκε ανήλθε στα 125 δις ευρώ και τα οποία αναλύονταν ως εξής:
45 δις δόθηκαν για αναχρηµατοδότηση παλαιότερου χρέους.
50 δις για τόκους προηγούµενων ετών της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ.
10 δις για πληρωµή εξοπλιστικών προγραµµάτων που είχαν παραγγελθεί από την ίδια κυβέρνηση.
7,2 δις πήγαν για πληρωµές Κοινωνικής Ασφάλισης στα ταµεία της ΔΕΗ, του ΟΤΕ και του ΙΚΑ.
2,6 δις για χρέη νοσοκοµείων που ήταν απλήρωτα από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, και τα υπόλοιπα για διάφορα άλλα χρέη παρελθόντων ετών.
Σύµφωνα µε το δελτίο του Γεν. Λογ. του Κράτους (αρ. 55) το δηµόσιο χρέος στις 30 Σεπτεµβρίου 2009 ανέρχονταν σε 297,9 δις ευρώ. Μετά την εξάµηνη κυβερνητική αδράνεια της νέας κυβέρνησης του Γεωρ. Παπανδρέου που απέφυγε να λάβει ενδεδειγµένα µέτρα, είχε σαν αποτέλεσµα το Μάρτιο του 2010 να τεθεί εκτός αγορών και να δεχθεί το πρώτο “περίφηµο” Μνηµόνιο. Στο τέλος του 2011 σύµφωνα µε την ΕΛΣΤΑΤ το χρέος ανήλθε στα 355,7 δις ευρώ δηλαδή στο 170,6% επί του ΑΕΠ.
Την περίοδο 1981-2009 µε την ένταξή µας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εισέρευσε στα δηµόσια Ταµεία πακτωλός χρηµάτων (305 τρις δρχ.) µε τη µορφή κοινοτικών πόρων και φορολογικών εσόδων (πηγή: κρατικοί προϋπολογισµοί και έκθεση της Τραπέζης της Ελλάδος). Την ίδια περίοδο ήταν µόνιµα το υψηλό δηµόσιο χρέος, ο υψηλός πληθωρισµός, η υψηλή ανεργία, η χαµηλή ανταγωνιστικότητα, το υψηλό έλλειµµα και µόνιµα τα υψηλό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, που αποτελούσαν τα κραυγαλέα στοιχεία της παρατεταµένης οικονοµικής κρίσης.
Τα ασύστολα ψέµατα, οι µυστικές συµφωνίες, η σκόπιµη µετάθεση ευθυνών, η στείρα προπαγάνδα, ο εκφοβισµός, η παράλυση και η χειραγώγηση του λαού, - συνεργούντων των Μ.Μ.Ε- συνετέλεσαν, ώστε ο Γεωρ. Παπανδρέου, στις 5 Οκτωβρίου 2009 να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας µε το ψεύτικο σύνθηµα: «Λεφτά υπάρχουν», ενώ γνώριζε την οικονοµική κατάσταση τόσο από το διοικητή της Τράπεζας Ελλάδος, όσο και από τον τέως υπουργό οικονοµικών της Γερµανίας σοσιαλδηµοκράτη Πιερ Στάιµπροκ - όπως τα αποκάλυψε ο ίδιος στο βιβλίο που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2009 - καθώς και ο Πρόεδρος του Eurogroup Γιούνκερ που οµολόγησε δηµόσια ότι όλοι οι ηγέτες γνώριζαν την πραγµατική κατάσταση της Ελληνικής Οικονοµίας αλλά έκαναν τα στραβά µάτια, επειδή η Γερµανία και η Γαλλία πωλούσαν οπλικά συστήµατα και ό,τι παρήγαγαν µε το τσουβάλι.
Ο Γ. Παπανδρέου από τον Οκτώβριο που ανέλαβε, γύριζε ανά την “υφήλιο” τροµοκρατώντας τις αγορές που άρχισαν να ανεβάζουν επικίνδυνα τα επιτόκια δανεισµού. Διακήρυττε συγχρόνως ότι κυβερνά µια εντελώς διεφθαρµένη χώρα, που «δεν υπάρχει σάλιο στα ταµεία» και η ελληνική οικονοµία είναι σαν τον Τιτανικό, έτοιµη να βουλιάξει.
Η απόφαση να οδηγηθούµε στο στόµα της Τρόικας ήταν προαποφασισµένη πριν τις εκλογές, όπως αποκάλυψε ο επικεφαλής του ΔΝΤ Ντοµινίκ Στρος Καν στο Γάλλο δηµοσιογράφο Νίκολα Εσκουλάν. Ο δε υφυπουργός οικονοµικών Φ. Σαχινίδης σε συνέντευξη στην κρατική τηλεόραση στις 5 Μαΐου 2010 είπε: «Όταν ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ τη διακυβέρνηση της χώρας, διαπίστωσε ότι η µόνη εναλλακτική επιλογή που είχε ήταν να προσφύγει στο Διεθνές Νοµισµατικό Ταµείο».
Ο Παπανδρέου, 30 ηµέρες πριν τις εκλογές και ενώ είµαστε στη καρδιά της προεκλογικής περιόδου, πηγαίνει στην Αµερική. Κανένα µέσο των Media δεν το αναφέρει (!). Τί πήγε να κάνει στην Αµερική; Τί είπε µε τον Κλίντον; Ποιους συναντήθηκε και τί σχεδίασε; Ασφαλώς για προεκλογικό καφέ δε νοµίζουµε να πήγε…
Ένα µήνα µετά τις εκλογές είχε γεύµα στο ξενοδοχείο “ΠΕΝΤΕΛΙΚΟΝ” στην Κηφισιά µε τον Πρόεδρο της Goldman Sachs Γκαρύ Κοέν. Τί είπαν;… Τί συµφώνησαν;…
Ο παλαιός Πέτρος Χριστοδούλου σύµβουλος στην Goldman Sachs και στην JP Morgan, γίνεται διευθυντής στην Εθνική Τράπεζα και τον διορίζει ο κ. Παπανδρέου και Πρόεδρο του ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ (ΟΔΔΗΧ) για να διαχειριστεί τα χρέη µας… Είχαν µάλιστα έτοιµη καταµετρηµένη και κοστολογηµένη την κρατική περιουσία!
Είναι άραγε τυχαίο που αρνήθηκε το Ρωσικό δανεισµό ή την ακύρωση της συµφωνίας του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης και άλλων µικρότερων συµβάσεων; Όλα αυτά ήταν µέσα στα σχέδια, γιατί δεν συµφέρουν τους Αµερικάνους και Ευρωπαίους…
Η ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ
Τα νούµερα µπορεί να µη λένε πάντα την αλήθεια, αλλά όταν τη λένε… σοκάρουν! Οι Έλληνες έχασαν από το 2007 έως σήµερα, 169 δις ευρώ από τις καταθέσεις τους. Πού πήγαν αυτά τα λεφτά; Μα φυσικά, στην “εξυπηρέτηση” ενός… αχόρταγου χρέους, το οποίο, αντί να µειώνεται µε την πάροδο των χρόνων και τις θυσίες του λαού, αυτό αυξάνει, σαν την Λερναία Ύδρα που ένα κεφάλι κόβεις, δέκα ξεπετάγονται!
Η Ελλάδα µπήκε στον αδιέξοδο δρόµο των µνηµονίων µε σκοπό να τιθασεύσει το χρέος των 290 δις (που µας έλεγαν ότι δεν είναι βιώσιµο), όπως αυτό είχε διαµορφωθεί το 2009. Από τότε, παρά την κοινωνική καταστροφή, τη βάρβαρη σφαγή της λιτότητας, και το κούρεµα που το κάναν για το καλό µας και το πλήρωσε ο ελληνικός λαός, το χρέος τράβηξε την ανηφόρα! Σύµφωνα µε τελευταία στοιχεία, το χρέος έπρεπε να µαζευτεί, αλλ’ αυτό µε τις σπατάλες ανήλθε στα 406,1 δις ευρώ το 2025!
Δεν ξέρει, όµως, ο κόσµος το καλύτερο! Από το 2009 έως το 2014 έχουµε πληρώσει για τοκοχρεολύσια 329,5 δις ευρώ… (εκτιµήσεις ΟΔΔΗΧ). Κι όµως, αντί να ξεφορτωνόµαστε χρέος, φορτωνόµαστε ακόµη µεγαλύτερο.
Από έρευνα της εφηµερίδας “ΧΩΝΙ” προέκυψε ότι από το 1991 µέχρι το 2014 έχουµε πληρώσει 785,5 δις ευρώ σε τοκοχρεολύσια, ενώ από το 2015 έως το 2030 αναµένεται να πληρώσουµε επί πλέον 291,2 δις. Σύνολο 1.076,7 τις. ευρώ.
Τέτοια “ληστεία” εις βάρος έθνους, σε καιρό µάλιστα ειρήνης, δεν έχει ξαναγίνει!
Εφ. Αγώνας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου