Ο Αρχιμανδριτης πατηρ Χριστοφορος Καλυβας προς τον ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΗΝ Χρυσοστομον Βεργην που καταταλαιπωρησε μεμαρτυρημενως τον Αγιωτατον Μητροπολιτην Χαλκιδος Νικολαον Σελεντην και που κατελαβε τον θρονον του ενω ακομα ζουσε και εκδιωχθηκε με το Κυκλωπειο δικαιο Ιωαννιδη - Σεραφειμ και 32 Πραξικοπηματιες αρχιερεις της ΝΤΡΟΠΗΣ, χωρις δικη και χωρις απολογια και χωρις μαρτυρικες καταθεσεις.
Θα πρέπει να ξεκινήσω με την ομολογία ότι θεωρώ τον μακαριστό Νικόλαο ως Άγιο Ιεράρχη, ο οποίος εκόσμησε τον θρόνο της Χαλκίδας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌμως διαβάζοντας τις επιστολές του μακαριστού (επίσης) αρχιμανδρίτη Χριστόφορου Καλύβα (τις οποίες παιδάκι θυμάμαι μοίραζαν οι "κόρες" του έξω από τις εκκλησίες), δεν αναπαύομαι ούτε από το γράμμα ούτε από το πνεύμα των επιστολών.
Ο κυρός Χρυσόστομος δεν ήταν κακός επίσκοπος. Ίσα-ίσα. Ήταν παραδοσιακός και ιεροπρεπής ιεράρχης, ο οποίος πάντοτε τα καλοκαίρια, αντί κάποιου πολυτελούς θερέτρου, προτιμούσε να αναψύχεται στις Μονές Οσίου Δαβίδ, και Γαλατάκη της Μητροπόλεως. Όταν ενθρονίστηκε συνάντησε την αντίδραση αλλά και τα πικρόχολα σχόλια (κυρίως με επίκεντρο τον φυσικό τρόπο ομιλίας του, στον οποία υστερούσε) πολλών εκ των "Ηρακλειδών" του επισκοπικού θρόνου της Χαλκίδας, οι οποίοι βλέποντας ότι δεν τους λαχαίνει (ο θρόνος) προσπαθούσαν να καταφάγουν εκείνον στον οποίον έλαχε. Και τα ίδια τράβηξε και ο Νικόλαος.
Ο Χρυσόστομος λοιπόν, έχοντας και το φυσικό μειονέκτημα του τρόπου ομιλίας, βρεθηκε από την αρχή αμυνόμενος έναντι διαφόρων που με το πρόσχημα της κανονικότητας τον πολέμησαν. Τα όποια λάθη του μάλλον οφείλονται σε αυτήν την κακώς εννοούμενη αμυντική στάση που επέλεξε.
Πάντως για την ιστορία, και ενώ ο π. Χριστοφόρος ευρίσκετο στην δύση του βίου του, ο Χρυσόστομος το πληροφορήθηκε, τον εκάλεσε τηλεφωνικά και του ζήτησε την άδεια να τον επισκεφθεί κατ' οίκον. Μετά την συναίνεση του π. Χριστοφόρου, ο επίσκοπος τον επισκέφθηκε ιδιωτικά και ανεπίσημα, και του είπε οτι θεωρεί ασυγχώρητο σφάλμα το να φύγει κάποιος από τους δύο από αυτήν την ζωή χωρίς να έχουν προλάβει να αλληλοσυγχωρεθούν. Ο παπα Χριστόφορος συμφώνησε και έτσι αλληλοσυγχωρέθηκαν και ο επίσκοπος του έλυσε και το επιτίμιο το οποίο ίσχυε όλα αυτά τα χρόνια.
Έτσι λένε οι πληροφορίες μου. Αν κάποιος ξέρει κάτι παραπάνω ή κάτι διαφορετικό ας μας ενημερώσει.
Εγώ πάντως χάρηκα με τον επίλογο που έδωσαν και οι δύο σε αυτή την πικρή ιστορία. Ο Θεός ας τους αναπαύει όλους. Αμήν !
Χρήστος εκ Χαλκίδος
O βεργης ανωνυμε εγκληματισε στο Σωμα της Εκκλησιας και δεν συγχωρειται με τιποτα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕδωσε εξετασεις και απετυχε.
Πατησε στο πτωμα του Νικολαου του Αγιωτατου αυτου ανθρωπου και ενω ακιμα ζουσε κατελαβε τον θρονον του.
Δεν εξαλειφονται τοσο ευκολα οι αμαρτιες και ιδιαιτερα αυτες οι Μεγαλες αμαρτιες πανω στο Σωμα της Εκκλησιας.
Θυμαμαι 35 χρονια αυτη τη φρασι που εβαλε ο πατηρ Καλυβας οτι του κλειδωναν τους ναους να μην προσευχεται και εθεαθη επανω σε πεζουλι να κλαιει με αναφιλητα για τον κατεξευτελισμο του επισκοπικου αξιωματος.
Τα αμαρτηματα αυτα δεν ξερουμε αν τα συγχωρηση ο Θεος.
Εσυ εισαι επιεικεστερος και του Θεου και εγκωμιαστης της αθλιοτητας.
Εναν ρασοφορο που ενω καιγονταν η Κυπρος αυτοι εσπευδαν να καταλαβουν θρονους.
Όχι αδελφέ μου. Μην ταράζεσαι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυτυχώς, αδυνατώ να είμαι επιεικέστερος του Θεού.
Χρηστος
Eσυ Χρηστο εκ Χαλκιδος θαπρεπε με την κρισαρα της Αληθειας να προσπαθεις να ξεκαθαριζεις τα πραγματα που ζεις και οχι να τα θολωνεις.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑνθρωποι μαλλον ρασοφοροι που πατησαν επανω στα πτωματα των αλλων και ανεβηκαν στους θρονους τους δεν πρεπει να επαινουνται σε καμμια περιπτωσι.
Για δες την περιπτωσι του αγιου Ιωαννου του Χρυσοστομου που οχι μονο δεν επαινουσαν τους διωκτες του αλλα και αποτειχιστηκαν απο τους ΔΙΩΚΤΕΣ ΤΟΥ και δεν επικοινωνουσαν καθολου με αυτους αλλα και τουςΑΡΠΑΓΑΣ του θρονου του Μεγαλουαγιου τους.
Προσευχονταν στα δαση και στους αχυρωνες και αυτο διηρκεσε πανω απο 30 χρονια.
Ο δε Χρυσοστομος τους χαρακτηριζε ΑΡΠΑΓΑΣ ΣΤΑΣΙΑΣΤΑΣ και ΛΥΚΟΥΣ ΒΑΡΕΙΣ. Ενω εσυ αγγελοπροσωπους και ευλαβεστατους.
Αμαρτανεις και μονο που τον σκεφτεσαι.