Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015

ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ ΤΥΧΟΝ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΣΑΧΑΡΩΦ



ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟΝ

ΤΥΧΟΝ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗΣ

ΤΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΣΑΧΑΡΩΦ      


του Παλαιμαχου Αγωνιστου Θεολογου

π. Ιωαννη Διωτη.                            


                                6ον


« Γέροντας Σωφρόνιος εναι αθεντικς κφραστς το ρθοδόξου Μοναχισμο» ( Ναυπακτου Ιεροθεος, σελ. 222).


Ποος ;  δρύσας τν ντικανονικν μικτν Μονν το Essex κατ περιφρονητικν παράβασιν ερν Κανόνων Οκουμενικν Συνόδων; Ατς εναι « αθεντικς κφραστς το ρθοδόξου Μοναχισμο»;

Εναι δεδομένον τι πάρχει σαφς διαφοροποίησις γνωμν περ Μοναχισμο μεταξ το ερομονάχου Σωφρονίου Σαχάρωφ κα το Μ. Βασιλείου. Ες ατν τν περίπτωσιν, πρέπει ν περισχύσουν α γνμαι το Σωφρονίου, κατ τν Μητροπολίτην Ναυπάκτου κ. ερόθεον, φο Σωφρόνιος εναι «αθεντικς κφραστς το ρθοδόξου Μοναχισμο». Αθεντικς (= « χων τ ναμφισβήτητον κρος γνώμης»). Διδάσκαλον λοιπν κα λων τν γίων Πατέρων περ το Μοναχισμο νέδειξε τν Σωφρόνιον Σαχάρωφ Μητροπολίτης τς Ναυπάκτου, φο ατς εναι «αθεντικς κφραστς το ρθοδόξου Μοναχισμο», ατς ποος δρυσεν νδρογυναικείαν Μονήν, ες τν ποίαν φίσταται νοερ «μοιχεία», κατ τος ερος Κανόνας κα τος γίους Πατέρας. Κρμα κα κατάκριμα.

*

Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κα γίου Βλασίου κ. ερόθεος διαβο τι π. Σωφρόνιος «βλέπει τ κτιστον Φς» (σελ. 199) κα τι « Γέροντας Σωφρόνιος διαβεβαιώνει τι π τν βρεφική του λικία βλεπε τ κτιστο φς, τ ποο, μως, ναγνώρισε ργότερα, ταν ξιώθηκε τς θέας του, σ ριμη λικία» (σελ. 61).

Δεσπότης συγγραφες τν πολλν βιβλίων χει ταλαιπωρήσει πολ τ «κτιστον Φς». Γράφει, γράφει κα πάλιν γράφει περ το «κτίστου Φωτός», χωρς ν χ ποτ καταλήξει ες ν σαφς κα ντικειμενικν συμπέρασμα. ρωτται κ. ερόθεος· εδεν ατς τ «κτιστον Φς»; Ναυπάκτου εναι ποχρεωμένος ν παντήσ κα κατ ποον τρόπον διεπίστωσεν τι Σωφρόνιος εδε τ «κτιστον Φς» κα μάλιστα τι τ βλεπεν π βρεφικς λικίας, ς ν το προωρισμένος δι τν χορείαν τν γίων «κ κοιλίας μητρς ατο» (Λκ. α΄ 15). λλ μ να τοιοτον θεον προορισμόν, πς ξηγεται περαιτέρω ξέλιξις ες τν βίον το Σωφρονίου; γινεν θεος. π τν θεΐαν μετεπήδησεν ες τν Βουδισμν δι’ πτ τη περίπου. δρυσεν ντικανονικν μικτν Μονήν, γραψε κακοδοξίας κα πολλ λλα νευλόγητα π τν Θεν συνέβησαν ες τν ζωήν του. Διετήρησε μέχρι τέλους το βίου του τς πολλς θεολογικς πλάνας του.

*

Μητροπολίτης Ναυπάκτου ες τ βιβλίον «ΕΝΑ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ» (Ναύπακτος 2008), τ ποον ξέδωκεν Μητρόπολίς του κα προλογίζει διος, γράφει κα κε τ ξς περ το Σωφρονίου Σαχάρωφ (σελ. 275):

«Μ ξίωσε Θες ν δεχθ ρθόδοξη διδαχ π τν είμνηστο θεόπτη Γέροντα ρχιμ. Σωφρόνιο το Essex».

Θεόπτης = βλέπων τν Θεόν. ς γνωρίζω, μόνον ες τν Μωυσέα δόθη προσωνυμία το Θεόπτου. Ναυπάκτου μως, μ τν αθαιρεσίαν του, τν κρισίαν του κα τν νευθυνότητά του, νέδειξε κα νέον «θεόπτην», τν ντιλεγόμενον, τν μφιλεγόμενον κα τν θεολογικς πλανώμενον Σωφρόνιον Σαχάρωφ. Δέσποτα τς Ναυπάκτου, σύνελθε !

*

Ναυπάκτου, ποος συνεχς τονίζει τι Σωφρόνιος Σαχάρωφ εχε μεγάλην οκειότητα πρς τ κτιστον Φς, γράφει κα ατ περ το κτίστου Φωτός: « ραση το κτίστου Φωτς γίνεται μ πολλς ναλλαγές. Στν ρχ γίνεται σαφς, μ τν ποκάλυψη το σωτερικο σκότους, στν συνέχεια γίνεται λαμπρότερη κα μεταδίδει τν θεία ζωή, λλ μετ π ατ παρατηρονται αξομειώσεις, ρσεις τς θείας Χάριτος, πομακρύνσεις το Θεο κα κ νέου λεύσεις τς θείας Χάριτος» (σελ. 131).

Ναυπάκτου ερέθη κα πάλιν κτς σοβαρότητος. Μ ποα ργανα κριβείας μέτρησε τς διαφόρους «ντάσεις», «ναλλαγς» κα «αξομειώσεις» το «κτίστου Φωτός»; Πς μαγνητοσκόπησε τς «ρσεις» τς θείας Χάριτος, τς «πομακρύνσεις» το Θεο κα τς «κ νέου λεύσεις τς θείας Χάριτος»; Ναυπάκτου σεβε πρς τ κτιστον Φς μ τ παράξενα ατ θεολογήματά του. ποδεικνύεται κα π δ τι μυθολογε σάκις γράφει τι Σωφρόνιος Σαχάρωφ εχε συχνν οκειότητα πρς τ κτιστον Φς.

Περίεργον !  Ναυπάκτου διαχωρίζει τν θείαν Χάριν π τν Θεόν, ταν πισημαίν δύο διαδοχικ γεγονότα, «παρατηρονται ρσεις τς θείας Χάριτος, πομακρύνσεις το Θεο». Γεννται μως κα τ ρώτημα πς «παρατηρονται» α κινήσεις το Θεο κα τς θείας Χάριτος, φο «Θεν οδες ώρακε πώποτε» (ω. α΄ 18);

Παρατηρ (= «στάμενος πλησίον μπροσθεν, θεωρ, προσέχω ες τι», «βλέπω προσεκτικά», «λέγχω», «βλέπω πισταμένως», «παρακολουθ δι το βλέμματος», «ξετάζω»).

Τοιαύτης οσης τς ννοίας το ρήματος παρατηρ, πς ραγε Ναυπάκτου παρετήρησεν π ποίαν μορφν κα π ποον σημεον κκινε Θες δι ν πομακρυνθ; Ποία ταχύτης ατς τς πομακρύνσεως; Πρς ποίαν κατεύθυνσιν γίνεται πομάκρυνσις ατή; Μέχρι ποίας ποστάσεως εναι ρατ πομάκρυνσις ατ το Θεο; Πότε κα διατί πομακρύνεται Θεός ;  Μετ τς «ρσεις τς θείας Χάρτιος» κα τς «πομακρύνσεις το Θεο», πόσος χρόνος μεσολαβε δι τς «κ νέου λεύσεις τς θείας Χάριτος»; Α μετακινήσεις το Θεο κα τς θείας Χάριτος εναι χωρισταί; Δηλαδή, ταν πομακρύνεται Θεός, τότε πιστρέφει θεία Χάρις ; Διατί παρατηρονται «ρσεις» τς θείας Χάριτος κα ποαι εναι α προϋποθέσεις δι τς «κ νέου λεύσεις» ατς; Κατ ποον τρόπον γίνονται ασθητα α «ρσεις» κα α «λεύσεις» τς θείας Χάριτος, στε ν πόκεινται ες τ ασθητήρια τς «παρατηρήσεως»;  Α λέξεις «ρσεις», «πομακρύνσεις» κα «λεύσεις» τίθενται ες πληθυντικόν. ρωτται κ. ερόθεος: Ες ποίαν συχνότητα γίνονται α πολλα κινήσεις κάστης τν τριν τούτων περιπτώσεων κα πς λέγχονται;

Μ λα ατ τ τερατώδη, Ναυπάκτου ερόθεος Βλάχος βυθίσθη ες τ θολ δατα μις θεολογικς συγχύσεως κα σκεπτικς καταστασίας.

ς παύσ Δεσπότης ν ρευν τ θεα κα περφυσικ μικροβιολογικς κα ρθολογιστικς π οησιν ν πλάν. Περιορίζει τ περιθώρια τς Πίστεως κα προσπαθε ν ντάξ τ πάντα σχεδν ες τν γνσιν κα τν παρατήρησιν. Τυγχάνει γνωστν τι τ «πίστευε κα μ ρεύνα» δν νήκει ες τν ρθόδοξον Χριστιανικν Διδασκαλίαν. μως, ρευνα, παρατήρησις κα δυνατότης τς Λογικς δν δύνανται ν προσεγγίσουν τ Μυστήρια το Θεο, γνωστικς. «Ο φέρει τ μυστήριον ρευναν» (τροπάριον τν Χριστουγέννων). πάρχουν ρια τς γνώσεως. Μετ π τ ρια ατά, νθρώπινος νος οδν δύναται ν προσφέρ. Μόνον Πίστις προχωρε. «στι δ πίστις λπιζομένων πόστασις, πραγμάτων λεγχος ο βλεπομένων» (βρ. ια΄ 1).

Ατ τ ποα γράφει Δεσπότης τς Ναυπάκτου κ. ερόθεος περ ράσεως το κτίστου Φωτός, περ ναλλαγν κα αξομειώσεων τς λαμπρότητος το κτίστου Φωτός, περ πομακρύνσεων το Θεο κα περ ρσεων κα λεύσεων τς θείας Χάριτος εναι μία νεξέλεγκτος σύγχυσις, εναι ν «κομφούζιον» (= «χαώδης, μπερδεμένη κατάστασις») κα προδίδουν μίαν σωτερικν διαταραχν το πισκόπου εροθέου Βλάχου, κατ τν διαίσθησίν μου. Θλιβερ λα ατ δι τν Μητροπολίτην κα προσβλητικ το πισκοπικο κύρους.

ς χοντα τοιαύτην νοοτροπίαν παρουσιάζει Ναυπάκτου κα τν π’ ατο θαυμαζόμενον «γιόν» του, τν ερομόναχον Σωφρόνιον Σαχάρωφ, ποος δθεν χει περιόριστον οκειότητα πρς τ κτιστον Φς, κατ τν κ. ερόθεον.

*

« Γέροντας, μως, δν γνωρίζει προσωπικ μόνον τν λευση κα τν ρση τς θείας Χάριτος, λλ γνωρίζει κ πείρας κα τν νταση μ τν ποία θεία Χάρη πισκέπτεται τν νθρωπο» (σελ. 195).

Κύριε, Κύριε, Κύριε, τί εναι ατά, τ ποα λέγονται κα γράφονται π τν ρθόδοξον πίσκοπον κ. ερόθεον Βλάχον, θεωρούμενον π  πολλν ς κορυφαον θεολόγον; Μ ποον χαριτόμετρον, γνωστον ες τν κόσμον, ατς περιβόητος «Γέροντας» κατώρθωνε ν μετρ κόμη κα τος βαθμος ντάσεως τς θείας Χάριτος;  Μητροπολίτης τς Ναυπάκτου κατ ποον τρόπον διηκρίβωσε, διεπίστωσε κα διέγνωσε τ τοιατα περφυσικ χαρίσματα το «Γέροντός» του; Σεβασμιώτατε, νάλαβε τς εθύνας σου. Παραπλανς κα κακοδιδάσκεις τ πλήρωμα τς κκλησίας. Κα πάλιν σύνελθε.

*

Οστρος νυμνήσεως το νδάλματός του κατέλαβε τν Ναυπάκτου. Δν δίστασε ν γράψ κα ατ τ ξωφρενικά, ξωπραγματικ κα γελοιοποιητικ δι τόν… «γιον» Σωφρόνιόν του:

«πως γίνεται ντιληπτό, Γέροντας ταν μεγάλος θεολόγος κα Πνευματικς Πατέρας. κινετο σ μεγάλα ψη πνευματικς ζως. Δν κατέβαζε τν λόγο του σ χαμηλ πίπεδα. ταν τν κουγα, θυμόμουν συχν τν ρχ το βιβλίου το Προφήτου σαΐου: “ρασις ν εδεν σαΐας’’ (σ. α΄, 1), τν ρχ το βιβλίου το Προφήτου ερεμίου: “Τ ῥῆμα το Θεο γένετο π ερεμίαν’’ (ερ. α΄, 1) κα τ βιβλίο το Προφήτου Μαλαχίου: “Λμμα λόγου Κυρίου π τν σραλ ν χειρ γγέλου ατο’’ (Μαλ. α΄, 1). λόγος το Γέροντα ταν “ρασις Θεο’’, “ῥῆμα Κυρίου’’, “λμμα λόγου Κυρίου’’. Γι’ ατ κα μερικο δν τν καταλάβαιναν. Κάποιος πίσκοπος εχε κφρασθ ναντίον του. Μο επε τι λοι ο μοναχο τς ερς ατς Μονς εναι για παιδιά, λλ τ πρόβλημα τς Μονς εναι Γέροντας. ταν τ επα σ ναν μοναχό, μο πήντησε: “Ατ τ λέγει γιατ π. Σωφρόνιος δν εναι νας κοινς νθρωπος κα δν τν καταλαβαίνει, ν μες εμαστε νθρωποι κα μς κρίνει μ τ νθρώπινα μέτρα πο καταλαβαίνει’’» (σελ. 317).

Κατ τν κ. ερόθεον, δν εναι λοιπν «κοινς νθρωπος» Σωφρόνιος Σαχάρωφ, πως προβάλλει ατόν. Εναι σότιμος κα σάξιος μ τος κορυφαίους Προφήτας τς Παλαις Διαθήκης, πως γράφει δ δεσποτικς Δεσπότης τς Ναυπάκτου, εναι ς πόστολος Παλος, ς Συμεν Νέος Θεολόγος, ς γιος Γρηγόριος Παλαμς, πως πίσης γραψε προηγουμένως μνητής του Ποιμενάρχης τς Ναυπάκτου, ποος πώλεσε τ μέτρα ρθς κρίσεως κα παρκος θεολογικς σκέψεως, ς δύναμαι ν συμπεράνω.

μως, πάρχει ς νω κα μαρτυρία το δίου κ. εροθέου τι «κάποιος πίσκοπος εχεν κφρασθ ναντίον το Σωφρονίου… Τ πρόβλημα τς Μονς εναι Γέροντας». χομεν λοιπν κα πισκοπικν διαπίστωσιν τι Σωφρόνιος Σαχάρωφ το προβληματικν πρόσωπον.

*



«μεινα κατάπληκτος διαβάζοντας τ κείμενα ατά. Νόμιζα τι διάβαζα κείμενα το γίου Συμεν το Νέου Θεολόγου. Εχα πραγματικ “μεθύσει π τν λόγο το Γέροντος’’» (σελ. 357).


« Γέροντας Σωφρόνιος ξιώθηκε μις μεγάλης ποκαλυπτικς μπειρίας… μπειρία το γίου Συμεν το Νέου Θεολόγου μοιάζει καταπληκτικ μ τ κείμενα το Γέροντος Σωφρονίου» (σελ. 58).

Πολ πρόσεκτος κα συγκράτητος Ναυπάκτου. Δι ν παρουσιάσ τν πολλαπλς παραπαίοντα Σωφρόνιον Σαχάρωφ φάμιλλον, λλ κα νώτερον μεγάλων Πατέρων τς κκλησίας, ποτιμ τν νοημοσύνην λοκλήρου τς θεολογικς κοινότητος κα πολλν λλων ναγνωστν του. Πρωτοφανς τ τοιοτον κατάντημα το ρχιερέως εροθέου Βλάχου.

*

Ναυπάκτου θεσεν ες τ βιβλίον του δι τν ερομόναχον Σωφρόνιον κεφάλαιον μ τν τίτλον «Θαυμαστ ργα» (σελ. 58), χωρς ν ναφέρ οδν θαμα του, παρ μόνον διατυπώνει προσωπικάς του κρίσεις περ ατο, πως: « περίπτωση το Γέροντος Σωφρονίου δν εναι συνηθισμένη… Μία τέτοια πνευματικ μπειρία δν συναντται εκολα στος νθρώπους, οτε κα σ ατος κόμη τος σκητές, γι πολλος κα διαφόρους λόγους… βαθμς τς ντάσεως μ τν ποο ζησε Γέροντας Σωφρόνιος τ πνευματικ ατ γεγονότα δν νήκει σ λους, φο πρόκειται γι σπάνια πνευματικ μπειρία. Ατς εναι λόγος γι τν ποον πολλο νθρωποι, κόμη κα μοναχοί, δν μπορον ν κατανοήσουν τ κείμενα το Γέροντος Σωφρονίου, φο δν μπορον ν προσεγγίσουν τν περα του, ποία κινεται πέρα π τ κοιν νθρώπινα πίπεδα» (σελ. 59).

Δν διστάζει Ναυπάκτου ν γράφ κα ν διαδίδ ατ τ νερμάτιστα κα φαιδρά; στε λοιπν οτε ο σκητα οτε κα ο λλοι μοναχο δύνανται ν προσεγγίσουν τ βάθος κα τ ψος τς σιότητος κα γιότητος το Σωφρονίου κα ν κατανοήσουν τ κείμενά του; Δν νομίζω τι σημερινς Δεσπότης τς Ναυπάκτου χει τόσον περισσότερον ξαγνισθ π τος μοναχος κα π τος σκητάς, στε ,τι σχετίζεται μ τν τοιοτον Σωφρόνιον Σαχάρωφ, πως τν παρουσιάζει, μόνον ες ατν ν εναι οκεον κα εκολονόητον. Κα ατ εροθεϊκ κατάστασις εναι κτς πάσης σοβαρότητος.

Ο σκητα λοιπν κα ο Μοναχο «δν μπορον ν κατανοήσουν τ κείμενα το Γέροντος Σωφρονίου». Παιδαριώδης Δεσποτικ πιπολαιότης κα νευθυνότης. νόμισεν Δεσπότης ατς τι θ γίν πιστευτς ες λα ατ τ παρανοϊκά του. Δέσποτα τς Ναυπάκτου ερόθεε Βλάχε, ο σκητα κα ο Μοναχο κατανοον ν τος αἰῶνας τ συγγράμματα λων τν Μεγάλων κα κρως πεπαιδευμένων γίων Πατέρων τς κκλησίας κα δυνατον ν κατανοήσουν τ κείμενα Σωφρονίου τινός; Σωφρόνιος ατς γραψε κα πολλς νοησίας, τς ποίας βεβαίως οδες κατανοε. Διατί, Δέσποτα τς Ναυπάκτου ερόθεε Βλάχε, δν φείδεσαι τς προσωπικς σου ξιοπρεπείας κα ατογελοιοποιεσαι;

Δέσποτα τς Ναυπάκτου ερόθεε Βλάχε, δν ντρέπεσαι ν γράφς τι « περα το Σωφρονίου Σαχάρωφ κινεται πέρα π τ κοιν νθρώπινα πίπεδα»; χεις τν παιδαριώδη φέλειαν ν νομίζς τι θ γίνς πιστευτός, παρουσιάζων τν Σωφρόνιον Σαχάρωφ ς μίαν περίπου περφυσικν παρξιν; Κατάπτωσις !

*

Ες τερον κεφάλαιον γράφει κόμη Ναυπάκτου περ το «γίου» του Σωφρονίου: «Μερικς φορς ξερχόμενος το ερο Ναο, ντας στν γκαλι τς μητέρας του, βλεπε τν πόλη ν φωτίζεται π δύο εδν φώτων καί, πως γράφει, ″Τ λιακν φς δν παρημπόδιζε ν ασθανθ τν παρουσίαν το λλου Φωτός’’» (σελ. 62).

γαπητο ναγνσται, τί ν σχολιάσω; Ατ εναι δι τος μάγους, τ μέντιουμ κα τς ραματιστρίας. Θ ρκεσθ μόνον ες τν δειγματοληπτικν παράθεσιν τινν κόμη θεολογήτων κα νοήτων το Σωφρονίου κα το εροθέου, χωρς ν σχολιασθον λα.

*

«Λίγο ργότερα προστέθηκε κα λλο “φαινόμενο’’, λέγει δι τν αυτόν του π. Σωφρόνιος. “ Ἐνώπιόν μου γέρθη νοερς φραγμός, τν ποον σθάνθην ς παχ μολύβδινον τεχος. Δν δύνατο ν διαπεράσ τοτο οδ μία κτς φωτός, φωτς νοερο, οχ φυσικο, καθς κα τ τεχος δν το λικόν’’» (σελ. 66).

ποκλείεται ν εναι π τν Θεν κα ατ τ δθεν ποκαλυπτικν ραμα το ψευδο-«γίου» Σωφρονίου διότι οδνα πνευματικν σκοπν ξυπηρετε. Ατ εναι κδήλωσις στιγμιαίας τινς κα μονίμου ψυχοπαθολογικς καταστάσεως ατο το π το Ναυπάκτου περυψουμένου κα περευλογημένου Σωφρονίου Σαχάρωφ εναι διαβολικ πλάνη. ρχιερε ερόθεε Βλάχε, παναπαύεσαι ες τν θεολογικν κα πνευματικν ψευδοεπάρκειάν σου κα δν δύνασαι ν ντιληφθς τς παγίδας το Διαβόλου, πως κα πολυτρόπως διατεταραγμένος «γιός» σου. Κα κάτι πολ συγκεκριμένον. φ’ σον φραγμς το «νοερός», διατί πεκλείετο ν διαπεράσ ατν μία κτς «νοερο» φωτός; κατάστατος κατάστασις το Σωφρονίου Σαχάρωφ. Δέσποτα τς Ναυπάκτου, οδόλως προβληματίζεσαι;

*

« σωτερικ ατ κατάσταση τν δηγοσε μερικς φορς σ ναν μεγάλο πειρασμ (γράφει κ. ερόθεος): ″Πολλάκις πειράσθην π φρικτν λογισμν ργς κατ το Πλαστουργο μου’’. δυνατώντας ν κατανοήσ λα σα γίνονταν μέσα του, στράφηκε ναντίον το Θεο κα Τν θεωροσε “χθρικν δυνάστην’’» (σελ. 66-67), συμπληρώνει κ. ερόθεος.

Ατς … ορανοβάμων πρξε τόσον πιστος ; γινε κα βουδιστς π ρκετ τη. λλοίμονον! Κα θεος κα βουδιστς κα κακόδοξος ατς ποος βλεπε τ κτιστον Φς π βρεφικς λικίας ;  Τί λλοπρόσαλλα κα τί λλόκοτα κα τί τραγελαφικ εναι ατά, τ ποα γράφει καυχώμενος δι τν πολυγραφίαν του Μητροπολίτης ερόθεος Βλάχος; «κ πολυλογίας οκ κφεύξ μαρτίαν, φειδόμενος δ χειλέων νοήμων σ» (Παρ. ι΄19).

Ατν λοιπν τν ερομόναχον Σωφρόνιον Σαχάρωφ προτείνει δι’ γιοκατάταξιν Ναυπάκτου ερόθεος ποος «στράφηκε ναντίον το Θεο κα τν θεωροσε χθρικν δυνάστην», ς γράφει διος κ. ερόθεος. Δέσποτα τς Ναυπάκτου ερόθεε Βλάχε ξ ωαννίνων, τί χεις πάθει;

*

τι κα τι γελοιοποιε τν προσκυνημένον του Σωφρόνιον τς Ναυπάκτου Δεσπότης κα Ποιμενάρχης. Γράφει: « περιγραφ μις σκηνς βιώσεως τς μνήμης το θανάτου εναι συγκλονιστική. Καθς καθόταν στ γραφεο του κα διάβαζε, στηρίζοντας τν κεφαλή του δι τς χειρός, ξαφνικ ασθάνθηκε ν κρατ τ κρανίο του στ χέρι κα ν τ παρατηρ νοερς π ξω» (σελ. 68).

λας τς δαιμονικς φαντασιώσεις το Σωφρονίου Ναυπάκτου θεωρε ατς ς θείας ποκαλύψεις. Ναυπάκτου χει νάγκην ντόνου περισυλλογς κα ατοεξετάσεως μετ πολλς ταπεινώσεως κα προσευχς, δι ν διακριβώσ μήπως ρισμέναι σκέψεις κα κρίσεις του εναι δαιμονοκίνητοι. πλανήθησαν κα γιοι.

*

«Στν ρχ τς ζως του ο ντονες καταστάσεις τν δήγησαν διαδοχικ στν νατολικ μυστικισμό, γι ν βρ πάντηση στ παρξιακ ρωτήματα» (σελ. 69).

«Πάντως θεωρ ς σημαντικ τν μαρτυρία πο μς δίνει Γέροντας Σωφρόνιος κα ποία δείχνει τν διαφορ μεταξ το κτιστο φωτός, το νοός – διανοίας, το διαβολικο φωτς κα το θείου φωτός. Πρόκειται γι μία σπάνια περιγραφή, τν ποίαν δν συναντ κανες στ πατερικ κείμενα κα γι’ ατ χει μεγάλη σπουδαιότητα» (σελ. 73-74).

νταθα, Ναυπάκτου ποτιμ τ Πατερικ κείμενα δι ν ξυψώσ τν ν λόγ περίεργον ερομόναχον. Πλανται Ναυπάκτου ταν νομίζ τι ο γιοι Πατέρες δν ννοον τν ς νω διαφορν κα δν δύνανται ν διακρίνουν τ τεχνάσματα το Διαβόλου. Οδέποτε πέστη θεία Πατερικ σοφία τοιαύτην προσβολήν. Δι τ πάντα χουν μιλήσει ο γιοι Πατέρες τς κκλησίας το Χριστο μ καταπλήσσουσαν πιχειρηματολογίαν κα πειστικότητα. δο τί λέγει Συμεν Θεσσαλονίκης:

«Οδν γρ μ ερήκασιν ο Πατέρες. πε κα πολς ατος κατ τν αρέσεων γν γέγονε κα συνεργεί το θείου Πνεύματος νενικήκασι ταύτας κα τς δόξας ατν ψευδες πεφήναντο» (P.G. 155,64 D).

Παρατηρητέον κα τοτο. φο Σωφρόνιος Σαχάρωφ περέχει κόμη κα τν γίων Πατέρων, πς συνέβη «ο ντονες καταστάσεις» ν δηγήσουν ατν ες τν «νατολικ μυστικισμό, γι ν βρ πάντηση στ παρξιακ ρωτήματα»; Ατ πάντησις δν πάρχει ες τν γίαν γραφν κα ες τ Πατερικ κείμενα; πρεπε ν θητεύσ ες τν Βουδισμν π πτ (7) κα πλέον τη δι ν λύσ τ «παρξιακ» του προβλήματα ;

πορ, ξίσταμαι κα νίσταμαι κατ τν γραφομένων π το Ναυπάκτου κ. εροθέου, λέγων πρς ατόν· Δέσποτα, Δέσποτα, Δέσποτα τς Ναυπάκτου ερόθεε Βλάχε, θ μς τρελάνς θ μς παλαβώσς. Σωφρόνιος Σαχάρωφ, ποος, κατ τ γραφόμενά σου, δν εχε παύσει ν βλέπ τ κτιστον φς π νηπιακς λικίας, εχεν νάγκην ν φωτισθ π τ «φς» το Βουδισμο δι τ «παρξιακ του ρωτήματα»;  Χάος παραλογισμο. Μήπως τόσον περυψούμενος κα περδοξολογούμενος π το Ναυπάκτου νθρωπος ατς πρξε πράγματι δαιμονόπληκτος ;

*

« Γέροντας Σωφρόνιος, πράγματι, πρξε μία μεγάλη σκητική, συχαστικ κα θεολογικ φυσιογνωμία, νας μεγάλος Πατέρας τς κκλησίας στν ποχή μας μ ρθόδοξη θεολογία κα ρθόδοξο τρόπο βιώσεως τς πραγματικς θεολογίας» (σελ. 179).

κατ προκλητικν παράβασιν ερν Κανόνων Οκουμενικν Συνόδων δρυσις π το Σωφρονίου Σαχάρωφ μικτς Μονς, α λλαι θεολογικα πλάναι ατο, ς κα α δαιμονοφαντασιώσεις του, ερίσκονται ντς τν πλαισίων τς «ρθοδόξου Θεολογίας», Δεσποτοποιμενάρχα τς Ναυπάκτου κ. ερόθεε Βλάχε;

*

« Γέροντας δν γνωρίζει μόνο τν λευση κα ρση τς θείας Χάριτος στν δικό του σωτερικ κόσμο, λλ τν βλεπε ν νεργ κα στος λλους νθρώπους» (σελ. 194).

Μητροπολτα τς Ναυπάκτου κ. ερόθεε Βλάχε, κατά ποον τρόπον Σωφρόνιος Σαχάρωφ βλεπεν νεργοσαν τν θείαν Χάριν, φο Χάρις εναι όρατος; Μ ποα δ ασθητήρια μέσα βλεπεν Σωφρόνιος τν θείαν Χάριν ν νεργ κα ες λλους νθρώπους ;  Σεβασμιώτατε, πρέπει ν σοβαρευθς.

*

« Γέροντας, κατ αθεντικ κα ποκαλυπτικ τρόπο, δίνει τν δική του μαρτυρία… Γέροντας πέκτησε τν ζσα ποκάλυψη το Θεο» (σελ. 124 και 130).

*

« Γέροντας Σωφρόνιος λαβε π τ Θε σπάνιες ποκαλύψεις» (σελ. 213).

πρεπε ν γνωρίζ μνολόγος το καταστάτου ατο ερομονάχου τι κφραζομένη δι τς γίας Γραφς κα τς ερς Παραδόσεως θεία ποκάλυψις εναι πολύτως πλήρης κα τελεία κα δν πιδέχεται οδεμίαν συμπλήρωσιν βελτίωσιν μετ τν Πεντηκοστήν, συμφώνως πρς τος γίους Πατέρας κα δ τν ερν Χρυσόστομον. Α ψευδοαποκαλύψεις το Σωφρονίου εναι δαιμονικαί.


*

«νας λλος μοναχός, πολ μπιστευτικά, μο επε: “Κα τώρα Γέροντας βλέπει τ κτιστο Φς, λλ δν θέλει ν π τίποτα γι’ ατό, γι ν μ χάσ τν δωρε το Θεο’’» (σελ. 342).

«Τν βλεπα ς λλο Μωυσ πο νερχόταν στ ρος Σιν γι ν συναντήσ κα ν συνομιλήσ πρόσωπο μ πρόσωπο μ τν Θεό» (σελ. 362).

Πλανται κα πλαν Δεσπότης τς Ναυπάκτου. Παρουσιάζει να κατάστατον ερομόναχον ς «λλον Μωυσν», ν γίνεται κατ βούλησιν ατο συνομιλητς το Θεο κα μάλιστα «πρόσωπο μ πρόσωπο». Δν πρεπε ν γνο λόγιος κα «θεολογικς» Δεσπότης τι οτε Μωυσς δυνήθη ν μιλήσ μ τν Θεν «πρόσωπο μ πρόσωπο». Επεν Θες πρς τν Μωυσν: «Ο δυνήσ δεν τ πρόσωπόν μου· ο γρ μ δ νθρωπος τ πρόσωπόν μου κα ζήσεται... ψει τ πίσω μου, τ δ πρόσωπόν μου οκ φθήσεταί σοι» (ξ. λγ΄ 20 κα 23). «Κα κατέβη Κύριος ν νεφέλ κα παρέστη ατ κε» (ξ. λδ΄ 5).

Ατ συνέβησαν μ τν Μωυσν. Πς σύ, Σεβασμιώτατε, φαντάζεσαι τν ψευδοάγιόν σου Σωφρόνιον Σαχάρωφ ν συνομιλ μ τν Θεν «πρόσωπο μ πρόσωπο»; πρξεν νώτερος το Μωυσέως καθαιρετέος ερομόναχος Σωφρόνιος Σαχάρωφ; Κα ἐὰν κόμη το πέρτερος το Μωυσέως, πάλιν το δύνατον ν δ τν Θεν κατ πρόσωπον, διότι ποκλείει ατ διος Θεός: «Ο μ δ νθρωπος τ πρόσωπόν μου κα ζήσεται».

δ, μ τ θεολόγητα ατ το Ναυπάκτου, θίγεται, σν τος λλοις, κα τ δόγμα περ «καταλήπτου το Θεο».

*

« λόγος του ταν ποκαλυπτικός, θεολογικς κα ξερχόταν ″ς ποταμο δατος ζντος’’ π τν καρδία. ρρεε σταμάτητα. Παρακολουθοσα μ τεταμένη προσοχή, σιωπηλς τν έοντα λόγον. Κα ταν τελείωνε ο το πνεύματος, πήγαινα στ κελλ κα κατέγραφα τ ποκαλυπτικήματα ζως αωνίου’’» (σελ. 406).

Ναυπάκτου προκαλε τ κοινν ασθημα το ερο Κλήρου κα το Λαο το Θεο. Δν ντιλαμβάνεται τι γελοιοποιεται προβληματικς κα παραπαίων δογματικς ερομόναχος οτος μ σα τοιατα γράφει περ ατο;

Τ ς νω: «Ζσα ποκάλυψις», «σπάνιαι ποκαλύψεις» κα τ νταθα «ποκαλυπτικ ρήματα ζως αωνίου» εναι παγανιστικ κα χι θεαι ποκαλύψεις. το διανόητον, μετ π δύο χιλιάδας τν, τι θ νεφανίζοντο Σωφρόνιός τις καί τις ερόθεος ς δέκται νέων θείων ποκαλύψεων πρς συμπλήρωσιν τς γίας Γραφς, φο α δθεν ποκαλύψεις ατν, δι ν εναι νέαι ποκαλύψεις, δν πρέπει ν φίστανται ες τν γίαν Γραφν κα τν ερν Παράδοσιν. Δν πρέπει ν γνο Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου τι θεία ποκάλυψις, πως πάρχει ες τν γίαν Γραφν κα ες τν ερν Παράδοσιν, εναι πλήρης κα δν πιδέχεται οανδήποτε συμπλήρωσιν, ς σημειώθη κα νωτέρω. Τοτο πιβεβαιοται κα π τος λόγους το Κυρίου κα Θεο κα Σωτρος μν ησο Χριστο: «γώ σε δόξασα π τς γς· Τ ργον τελείωσα, δέδωκάς μοι, να ποιήσω... φανέρωσά σου τ νομα τος νθρώποις... Τ ρήματα, δέδωκάς μοι, δέδωκα ατος» (ω. ιζ΄ 4, 6 κα 8). Ποα εναι τ λλα «ρήματα», τ ποα συνεχς ποκαλύπτει Θες ες τν Σωφρόνιον κα ες τν πίσκοπον ερόθεον μετ τν Πεντηκοστήν; Επε κα δι τν αυτόν του πίσκοπος οτος τι «πολλ μο ποκάλυψε Θεός». λλος θεόπνευστος!
ποψις τι θεία ποκάλυψις εναι τελς ποτελε αρεσιν.

*

«Μ ξίωσε Θες ν γνωρίσω ναν γιο κα ναν μεγάλο Πατέρα τς κκλησίας μ σπάνιες μπειρίες κα κπληκτικ χαρίσματα. Εχα τν ξαιρετικ ελογία ν μ γαπήσ νας τέτοιος γιος κα ν συζητ μαζί μου, ποκαλύπτοντας πολλ μυστήρια τς Βασιλείας το Θεο» (σελ. 433).

Συνεχίζεται ποκαλυπτολογία τς δυάδος Σωφρονίου κα εροθέου. Δεσπότης τς Ναυπάκτου σχυρίζεται μ λλα λόγια τι γένετο νέα ποκάλυψις τς Βασιλείας το Θεο κα τι γία Γραφ κα τ Πατερικ κείμενα χουν κενά, τ ποα συνεπλήρωσεν ερομόναχος Σωφρόνιος Σαχάρωφ μ τς ψευδοαποκαλύψεις του δι τς ποίας θριαμβολογε κα περηφανεύεται κ. ερόθεος, πειδ εναι το «γίου» του. λλ δν παρουσιάζει, στω κα ν, π ατ τ «πολλ μυστήρια», τ ποον δν δύναται ν ερ ες τν γίαν Γραφν κα τν ερν Παράδοσιν. δυνατε Ναυπάκτου ν συνειδητοποιήσ τν συγκεχυμένην κα περιπεπλεγμένην θεολογικν κατάστασίν του.

ρωτται Ναυπάκτου· τ πισημανθέντα μέχρι τοδε, ς κα τ πόμενα κακόδοξα κα τοπα, τ ποα επε κα γραψεν Σωφρόνιος, εναι κα ατ προϊόντα τς νέας ψευδοθείας ποκαλύψεως;

*

« Γέροντας ξιώθηκε κα ″τς διαρκος θέας’’ το Φωτός, φο τ θεο Φς παρέμεινε γι πολλς μέρες μέσα του κα γύρω του, κα ατς ζοσε μέσα στ Φς» (σελ. 79).

πειδ Σωφρόνιος τοιατα φρόνει περ το αυτο του κα Ναυπάκτου πιβεβαιώνει ατ κα τ διακηρύσσει, ποψιάζομαι τι Δεσπότης τς Ναυπάκτου παρεσύρθη π δαιμονικήν τινα πήρειαν δι ν γράψ κα ν γνωστοποιήσ παντο ατ τ δαιμονοφαντάσματα.

Ναυπάκτου παρουσιάζει δ μίαν «μεταμόρφωσιν» το Σωφρονίου κατ πολ νωτέραν κείνης το Χριστο. μεταμόρφωσις το Χριστο κράτησε μικρν χρονικν κλάσμα τς μέρας.

Ναυπάκτου διηγεται τι «τ θεο Φς παρέμεινε γι πολλς μέρες μέσα του κα γύρω του, κα ατς ζοσε μέσα στ Φς» ( Σωφρόνιος).

Ναυπάκτου γράφει κόμη τι « Γέροντας ξιώθηκε κα τς διαρκος θέας το Φωτός».

Δν πρξε ποτ γιος ν χ διαρκ θέαν το κτίστου Φωτός. Τοτο εναι δαιμονικς μθος δι τν Σωφρόνιον Σαχάρωφ.

Πς διεπίστωσεν Ναυπάκτου λα ατά; πάρχει βιντεοσκόπησις ατν τν φαινομένων; Ποος παρηκολούθησε τν Σωφρόνιον Σαχάρωφ λουσμένον ες τ «θεον Φς» π μέρας, ν ζ «μέσα στ Φς» κα ατ τ Φς ν εναι «μέσα του κα γύρω του γι πολλς μέρες»; κενο τ «μέσα του» μ σκανδαλίζει. Ποος εδε τ ντς το Σωφρονίου «θεον Φς» π πολλς μέρας; Ες λον τ σωτερικν το Σωφρονίου εχε φυλακισθ τ «θεον Φς» ες ρισμένα σημεα κα ες ποα; φωταγώγησις ατ το Σωφρονίου κολούθει ατν ες λας τς κινήσεις του κα ες τς φοδεύσεις του; φωταγωγημένος Σωφρόνιος φαίνετο π λους μόνον π χαρισματούχους τινάς ; Ποίαν κτασιν κατελάμβανε τ «θεον Φς» πέριξ το Σωφρονίου; παξ μόνον ες τν βίον του ερομόναχος Σωφρόνιος Σαχάρωφ τυχε τς τοιαύτης μεταμορφώσεώς του; ποκλείεται τ φαινόμενον ατ φς ν μ το «θεον», λλ δαιμονικ πλάνη, φο « σατανς μετασχηματίζεται ες γγελον φωτός» (Β΄ Κορ. ια΄ 14); Μήπως λα ατ πρξαν φανταστικ τεχνάσματα δι ν φαρπαγ κα πίσημος ναγνώρισις ς γίου το Σωφρονίου Σαχάρωφ; Δεσπότης τς Ναυπάκτου κ. ερόθεος Βλάχος φείλει ν παντήσ ες λα ατ κα πρ παντς λλου ν ξηγήσ τ πρωτάκουστον φαινόμενον τι πρξε θνητς νθρωπος ν χ «διαρκ θέαν το κτίστου Φωτός», πως γράφει δι τν ερομόναχον Σωφρόνιον Σαχάρωφ. Πς διεπίστωσεν τι Σωφρόνιος ερέθη ες τοιαύτην φωταγωγικν κατάστασιν; Ποοι λλοι, κτς το κ. εροθέου, καμαν ατν τν διαπίστωσιν;Ἐὰν τοιαύτη μαρτυρία το κ. εροθέου εναι μοναδική, πο στηρίζεται; πρξεν ατόπτης τς τοιαύτης φωταγωγήσεως το Σωφρονίου Ναυπάκτου; ταν κοιμτο ερομόναχος Σωφρόνιος, τ «θεον φς» κάλυπτεν λόκληρον τν κλίνην του; Εχε τελέσει Θείαν Λειτουργίαν ς φωταγωγημένος Σωφρόνιος; Ο Μοναχο κα α Μοναχα τς μικτς νδρογυναικείας Μονς το Essex βλεπον π μέρας τν φωταγώγησιν το δρυτο τς Μονς των; Ἐὰν ναί, διατί δν εχε γίνει γνωστν ατ τ τόσον θαυμαστν κα πρωτοφανς γεγονός, ταν ερίσκετο ν ζω Σωφρόνιος, λλ γνωστοποιεται π το Ναυπάκτου εροθέου δεκατρία (13) τη μετ τν κοίμησιν το φωταγωγημένου ερομονάχου; Δν θ πιτραπ πεκφυγ ες τν Δεσπότην τς Ναυπάκτου. Πιέζεται καταθλιπτικς π τν δήριτον νάγκην ν ναλάβ τς εθύνας του, ν προκειμέν. πάρχει δ κα τ δεδομένον τι Ναυπάκτου ερόθεος δν εναι ξιόπιστον πρόσωπον, ς «ψευδολόγος» (μετ’ ποδείξεων).

ετός, δι ν λευθερώσ τν σάρκα τς χελώνας π τ σκληρν κα μεγάλης ντοχς κέλυφός της, νεβάζει ατν πολ ψηλ δι ν τν φήσ π κε ν συντριβ ες βράχον τινά. Ἐὰν Σεβασμιώτατος κ. ερόθεος Βλάχος φαντάσθη τν αυτόν του ς ν χ φθάσει ες δυσθεώρητα ψη ξαγνισμο κα περφυσικν χαρισμάτων, στε ν χ περιόριστον οκειότητα μ τ «θεον Φς», δι ν παρακολουθ, ασθητς, λας τς κινήσεις ατο, τότε τ σα θεολόγητα κα ξαμβλωτικ ποκαλύπτονται ες βάρος του ρίπτουν ατν μ κεκτημένην ταχύτητα ες τν βράχον τς πραγματικότητος, που ποκαλύπτεται τ πραγματικν ποιν το προσώπου του.

*

Γράφει, καυχόμενος, Ναυπάκτου: «Διδάχθηκα π τ προφητικ κα θεολογικό του στόμα» (σελ. 496).

Οτε δι τν γίαν Γραφν οτε δι τος γίους Πατέρας τς κκλησίας χει κδηλώσει πίσκοπος κ. ερόθεος Βλάχος τοιοτον νθουσιασμν κα τοιαύτην τιμήν, πως πραξε δι τν μφιλεγόμενον ερομόναχον Σωφρόνιον Σαχάρωφ. δημιουργηθεσα τοιαύτη κατάστασις εναι πολ νοσηρά. Δν φοβεται Ναυπάκτου μήπως εναι πλανώμενος ;  Δν πάρχουν μως τοιατα στοιχεα, ν προκειμέν, τ ποα ν δικαιολογον πλάνην γνοιαν. Συνεπς, Ναυπάκτου ερόθεος Βλάχος ψεύδεται συστόλως κα νσυνειδήτως κα ες τν περίπτωσιν το Σωφρονίου Σαχάρωφ, κατ τν συνήθειάν του.

*

« Γέροντας κατ αθεντικ κα ποκαλυπτικ τρόπο δίνει τν δική του μαρτυρία πο συντονίζεται στν διδασκαλία τν γίων Πατέρων» (σελ. 124).

Κα δ σχύουν τ προηγούμενα. πιπροσθέτως, παρατηρεται τι Ναυπάκτου κ. ερόθεος δέχεται τι ο γιοι Πατέρες εναι σύμφωνοι πρς λα τ μέχρι τοδε πισημανθέντα κα σα θ πισημανθον ν συνεχεί θεολογικ κτρώματα το Σωφρονίου Σαχάρωφ, ποος «κατ αθεντικ κα ποκαλυπτικ τρόπο δίνει τν δική του μαρτυρία πο συντονίζεται στν διδασκαλία τν γίων Πατέρων», κατ τν διανόητον πεποίθησιν το κ. εροθέου. Ποος δν θλίβεται κα δν γανακτε δι’ λα ατά;

*

« κκλησιολογία το Γέροντα Σωφρονίου εναι σαφέστατη κα καθορίστηκε π τς ποκαλυπτικές του μπειρίες» (σελ. 191).

Μπράβο, Δέσποτά μου. στε ο δογματικο ροι, ο ερο Κανόνες κα τ κκλησιολογικ χωρία τς γίας Γραφς κα τν γίων Πατέρων χουν καταργηθ κα ντικατεστάθησαν π τν νέαν «κκλησιολογίαν» το Σωφρονίου, ποία «καθορίστηκε π τς ποκαλυπτικς μπειρίες του»; Εναι τερατώδη ατ κα τρομακτικ ν τ διαδίδ πίσκοπος τς ρθοδόξου κκλησίας. Νέαν «κκλησιολογίαν» λοιπόν, πως σως κα νέαν ρθόδοξον πνευματικότητα, πέκτησεν κκλησία το Χριστο, κατ τν κ. ερόθεον. Πάλιν ρωτώ. Τί συμβαίνει μ τν Ναυπάκτου ;

*

« Μοναχισμός, κατ τν Γέροντα, εναι διαφύλαξη τς παρθενίας μ τν ποία κπληρώνεται προορισμς το νθρώπου» (σελ. 223).

Παράδοξα τ νοήματα κα διανοήματα το Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. εροθέου κα το Σωφρονίου Σαχάρωφ. Δηλαδή, κατ τν κ. ερόθεον κα κατ τν «γιόν» του Σωφρόνιον, σοι δν γίνουν μοναχο κα δν διαφυλάξουν τν παρθενίαν δν θ κπληρώσουν τν προορισμόν των, ποος εναι κληρονομία τς Βασιλείας το Τριαδικο Θεο. μως, κτς το τι Θες νέσπειρε τν φυσικν λξιν μεταξ τν δύο φύλων κα ελόγησε τν γάμον, διος Θεάνθρωπος ησος επεν: «Ο πάντες χωροσι τν λόγον τοτον, λλ’ ος δέδοται» (Μτθ. ιθ΄ 11).

ποτελον ξαιρέσεις ο προωρισμένοι ν διαφυλάξουν τν παρθενίαν, διδάσκει θεος Διδάσκαλος. ρχιερεύς, μως, κ. ερόθεος Βλάχος ξ ωαννίνων κα Σωφρόνιος, ντιθέτως, σχυρίζονται τι ο πάντες πρέπει ν παραμείνουν γαμοι δι ν κπληρώσουν τν προορισμόν των ς νθρωποι. «Μ τν παρθενίαν κπληρώνεται προορισμς το νθρώπου», κηρύσσουν ο δύο οτοι πεπλανημένοι φωστρες τς Θεολογίας. Οαί !

Εναι πρωτοφανς πλάνη ατ το Σεβασμιωτάτου κα παντάπασιν δικαιολόγητος, τν ποίαν πρ ατο δίδαξεν Σωφρόνιος κα προβάλλει τώρα μ νθουσιασμν κ. ερόθεος. σοι λοιπν γγαμοι ξεδήμησαν το κόσμου τούτου δν ξεπλήρωσαν τν θεον προορισμόν των. Οτε πόστολος Πέτρος, ποος το γγαμος, οτε γιος ωάννης λεήμων κα πλεστοι λλοι γγαμοι γιοι. Κύριε, λέησον !  Εναι κνοα κα ξωφρενικ λα ατά, διότι ἐὰν λοι ο νθρωποι πιβάλλεται ν παραμείνουν γαμοι δι ν κπληρώσουν τν προορισμόν των , ς διδάσκει Σωφρόνιος Σαχάρωφ κα γράφει Δεσπότης τς Ναυπάκτου, τότε ποίαν ννοιαν χει λόγος το Θεο: «Αξάνεσθε κα πληθύνεσθε κα πληρώσατε τν γν κα κατακυριεύσατε ατς» (Γέν. θ΄ 1);

πάρχει πλθος γγάμων γίων. ρωτται θεωρν αυτν ς πιφαν θεολόγον Σεβ. Μητροπολίτης κ. ερόθεος Βλάχος· λοι ατο ο γιοι, μεταξ τν ποίων εναι κα πόστολοι το Χριστο, δν ξεπλήρωσαν τν προορισμόν των, πειδ δν διεφύλαξαν τν παρθενίαν; Σεβασμιώτατε, ρωτσαι κα πάλιν. Προβληματίζεσαι κα ντιλαμβάνεσαι τι χεις καταχαντακώσει τν ψευδοάγιόν σου Σωφρόνιον Σαχάρωφ μ σα δημοσιεύεις περ ατο;

Ἐὰν πρ 150 (κατν πεντήκοντα) τν εχε τν δυνατότητα Σωφρόνιος Σαχάρωφ ν διδάξ λόκληρον τν νθρωπότητα, κατ’ ατν τν τρόπον, κα εχε γίνει πιστευτός, δν θ πρχε σήμερον νθρώπινον γένος.

Μ ταραχθ λοιπν κα μ νησυχήσ Μητροπολίτης Ναυπάκτου δι τν τύχην το νθρωπίνου γένους, διότι δν πρόκειται οδες ν λάβ π’ ψιν του ατ τ ποα διδάσκει Σωφρόνιος κα προβάλλει διος.

γγαμοι κόμη σαν: Νε, βραάμ, σαάκ, ακώβ, ωσήφ, ώβ, Μωϋσς, Σαμουήλ, Δαβίδ, σαΐας, εζεκιήλ, γιος Σπυρίδων κα πλεστοι λλοι γγαμοι γιοι. Ατο δν ξεπλήρωσαν τν προορισμόν των;

*

«ταν νας μεγάλος θεολόγος, το ποίου θεολογία ταν πόρροια τς θεοπτίας, λλ συγχρόνως κα Πνευματικς Πατέρας πο ναγεννοσε τος νθρώπους μέσα π τν προοπτικ τν σων κενος γνώρισε. πειδ ταν θεολόγος – θεόπτης, γι’ ατ κα εχε τ χάρισμα ν ναγενν πνευματικ παιδιά» (σελ. 492).

Μετ π τόσα θεολογικ παρανοήματα κα νοήματα το ερομονάχου Σωφρονίου Σαχάρωφ, Ναυπάκτου πληροφορε γραπτς τι Σωφρόνιος εναι «θεολόγος-θεόπτης» κα τι « θεολογία ατο εναι πόρροια τς θεοπτίας». Σεβασμιώτατε, δν ντιλαμβάνεσαι τι κατ’ ατν τν τρόπον βλασφημεται Θεός;

*

« Γέροντας Σωφρόνιος ταν νας ″καθολικς θεολόγος, δηλαδ δν εχε διασπάσεις στν θεολογία του, δν εχε δική του θεολογία, λλ διαπνεόταν π τν θεολογία το γίου Πνεύματος, πο εχε πληρότητα κα εναι θεολογία τς κκλησίας» (σελ. 492).

Προσοχή! Προσοχή! Προσοχή! δ βλασφημεται καταφώρως τ γιον Πνεμα κα τιμάζεται γία κκλησία το Χριστο μ σα θεολόγητα, ντικανονικά, ντεκκλησιολογικά, κακόδοξα κα ντιπνευματικ προεξετέθησαν κα θ κτεθον κατωτέρω κ τς θεολογίας ατς το ερομονάχου Σωφρονίου, τ ποα υοθέτησε μετ θαυμασμο κα προέβαλεν κθύμως μ συγγραφικν περηφάνειαν Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κα γίου Βλασίου κ. ερόθεος κα τ ποα οτος παρουσιάζει ς «θεολογία το γίου Πνεύματος» κα ς «θεολογία τς κκλησίας», γενόμενος κατ’ ατν τν τρόπον οτος παίτιος βλασφημίας κα το γίου Πνεύματος κα τς κκλησίας.

Εναι κατ’ ξοχν παίτιος ατς τς βλασφημίας Ναυπάκτου κ. ερόθεος, διότι ατς πέδωκεν λα ατ τ παράδεκτα, καταδικαστέα κα πορριπτέα ες τν μπνευσιν το γίου Πνεύματος κα ες τν ποδοχν π τς κκλησίας. Πολ μάρτησεν Ποιμενάρχης τς Ναυπάκτου. χει ποχρέωσιν ν ποδοκιμάσ κα ν ποκηρύξ λα ατ τ κακόδοξα κα ν ποσύρ πάραυτα κα ατ τ περιέχον πλθος πλανν ν λόγ βιβλίον του περ το Σωφρονίου Σαχάρωφ «ΟΙΔΑ ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ».

1 σχόλιο:


  1. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΡΟΣ π.Ιωάννη Διώτη
    Στρέψον την κεφαλήν σου πισώ και δες τα ερείπια του έργου των μοιχεβατών που εξετέθης και στήριξες. Τα σκάνδαλα που προεκλίθησαν περί αυτών υπερέβησαν τα όρια της πατρίδος μας…
    Τα αιρετικά σου κείμενα δεν απέτρεψαν και δεν έκαμψαν των αγώνα των Αγωνιζομένων Χριστιανών της Λαρίσης. Ακόμα σήμερα αγωνίζονται για Ελευθέρα και Ζώσα Ορθόδοξη Εκκλησία και τα γεγονότα τους δικαιώνουν.
    Πάτερ Ιωάννη Διώτη, γεύεσαι εμπειρίας ασήμαντης αδικίας, που εσύ πολλαπλασίως επότισες τον μακαριστό ΘΕΟΛΟΓΟ και σκανδάλισες την τοπική εκκλησία της Λαρίσης. Δια των ενεργειών σου αυτών έτρωσες το κύρος σου ως θεολόγου και ενέσπειρες αμφιβολία και επιφύλαξη για την ακρίβεια της ερμηνείας των πατερικών κειμένων των εκδοσεών σου, διέρρηξες δε τις επιδεικνυόμενες περγαμηνές των διακρίσεών σου και ταυτίστηκες με την ιδιότητα του διαστρεβλωτού δημοσιογράφου.
    Ανθρώπινα τα λάθη, επανορθώσατε και αποκαταστήστε τα ημαρτημένα προς δόξαν Θεού.
    Ως επίλογο δανειζόμαστε επακριβώς την παράγραφο από το έμπονο κειμενό σου:
    Δὲν ἐσεβάσθητε οὔτε τὴν ἡλικίαν μου. Ἡ λίαν προσβλητικὴ καὶ μειωτικὴ τῆς Ἱερατικῆς τιμῆς μου, τῆς προσωπικῆς μου ἀξιοπρεπείας, τοῦ οἰκογενειακοῦ μου κύρους καὶ τῆς ἐν τῇ κοινωνίᾳ ὑπολήψεώς μου ἀλγεινὴ καὶ προκλητικὴ συμπεριφορά σας ἐγένετο αἰτία νὰ ἐνθυμηθῶ πῶς ἤρχισεν ὁ Λυσίας τὸν λόγον του «Ὑπὲρ τοῦ ἀδυνάτου»:
    «Οὐ πολλοῦ δέω χάριν ἔχειν, ὦ βουλή, τῷ κατηγόρῳ, ὅτι μοι παρεσκεύασε τὸν ἀγῶνα τουτονί· πρότερον γὰρ οὐκ ἔχων πρόφασιν ἐφ’ ἧς τοῦ βίου λόγον δοίην, νυνὶ διὰ τοῦτον εἴληφα».
    Σχεδὸν ὀφείλω εὐγνωμοσύνην, ὦ βουλή, εἰς τὸν κατήγορον, ἐπειδὴ ἐδημιούργησεν αὐτὸν ἐδῶ τὸν δικαστικὸν ἀγῶνα. Προηγουμένως λοιπὸν δὲν εἶχον αἰτίαν διὰ νὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ βίου μου. Τώρα δέ, ἕνεκα αὐτοῦ, ἔχω λάβει τὴν εὐκαιρίαν αὐτήν.
    ΓΚΕΠ

    ΑπάντησηΔιαγραφή