ΟΧΙ!!! Και ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ; Ο Αρχιεπ. Αναστάσιος Ζήσηδες… ΕΛΕΟΣ! (4ο µέρος)

 

Η τραγικότητα των προσώπων  αφήνει πίσω πράξεις, έργα και κείµενα αντιφατικά, θεολογικά σκαριφήµατα που δεν αρµόζουν µε το πνεύµα της ευθύτητας και της αγιοπνευµατικής σοβαρότητας.

Αυτά λύνονται καταµεσής της ιστορικής διαδροµής και δεν έχουν καταλάβει ότι αργά ή γρήγορα θα βρεθούν στα χέρια αµερόληπτων αναλυτών και ιστορικών, δίδοντας έναυσµα, ώστε το ερευνητικό τους έργο να σκαφτεί σε βάθος και να καταγράψουν απόκρυφα και τα στρεβλωτικά που είχαν σκοπό να διαβάλλουν – συκοφαντήσουν αγίους προς ίδιο συµφέρον και να αρµέξουν προσωπικά οφέλη.

Μέσα σε αυτό το νέφος της παραχάραξης, αλλοτριώνουν τη θεολογική ευθυκρισία, παραπλανούν το λαό του Θεού, προδίδουν το εκκλησιαστικό ήθος και το φοβερότερο είναι που σέρνοντας το άρµα της παραπληροφόρησης – δεν αναφέρω ψέµα – χύνουν δηλητήριο για αγίους στα πέρατα της ελληνικής και όχι µόνο Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Τα κείµενα και τα παραπλανητικά στοιχεία που χαράχτηκαν, θα µείνουν ως µνηµεία θεολογικής αλλά και κοινής ανθρώπινης εκτροπής.

Φέρνω στην κρίση των αναγνωστών ένα αδρό περίγραµµα γι’ αυτά που περιµένουµε εδώ και ενάµισι χρόνο, να ενηµερωθούµε από τις διαφωτιστικές οµιλίες του π. Θεοδώρου Ζήση και του υιού αυτού που θα ξεκινούσαν από τις 16 Φεβρουαρίου 2025 για τον “παραστρατηµένο”, Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο. Καθυστέρησε περί τους δύο µήνες από το θάνατο του Αναστασίου φοβούµενος – όπως ο ίδιος είπε – να µην επιβαρύνει την ψυχή του αρχιεπισκόπου Αναστασίου ακόµα παραπάνω από αυτά που τον βαρύνουν: «απέφευγα να το κάνω, διότι είναι εντός τεσσαρακονθήµερου, οι ψυχές µε τα τελώνια παλεύουν, να µην προσθέσουµε και εµείς άλλα…». Ο Θεός να φυλάξει. Τί είναι τούτα που ακούµε από έναν πανεπιστηµιακό καθηγητή της Θεολογίας; Και τι µας είπε στη συνέχεια: «Όλη η τελετή της κηδείας (όχι εξόδιος ακολουθία) ήταν διαθρησκειακή, ήταν µια φιέστα, δεν ήταν Ορθόδοξη ακολουθία, φιέστα ακολουθία, Μουσουλµάνους, Προτεστάντες, Παπικούς, µια διαθρησκειακή ακολουθία ήταν». Περιµένουµε να µας πει, ποια είναι η διαθρησκειακή ακολουθία που ψάλθηκε και όχι η της Ορθοδόξου Εκκλησίας; Αν! Όπως και έγινε, η εξόδιος ακολουθία, αυτό το υµνογραφικό φιλοσοφηµένο κείµενο του µεγάλου πατέρα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, αγίου Ιωάννου του Δαµασκηνού που ψάλθηκε στην “κηδεία” του αρχιεπ. Αναστασίου, είναι φιέστα; “Οµολογητά” πάτερ Ζήση και πανεπιστηµιακέ δάσκαλε, η φιέστα είναι “πανηγύρι” κατά τον Γ. Μπαµπινιώτη, είναι “κακόγουστη / κοµµατική… παπαγανδιστική – ΠΒ, επίδειξη, πανηγύρι”… κατά το Χρηστικό Λεξικό Ακαδηµίας Αθηνών και “φαντασµαγορική εκδήλωση χωρίς ουσία” µας κατατοπίζει το Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Πάπυρος Larousse. Μήπως αυτό υπονοείται;

Τέλος, αν έχετε να µας υποδείξετε κάποια εξόδιο ακολουθία (κηδεία) αρχιεπισκόπου που δε συµµετείχαν θεσµικά από το πρωτόκολλο, αρχηγοί άλλων δογµάτων στα τελευταία 60-70 χρόνια;

Συνεχίζει ο πατήρ Θ. Ζήσης: «Να πω µόνο ότι στην αρχή του ερχοµένου µαθήµατος θα σας διαβάσω τι λέει ο “Αβέρκιος/Σεραφείµ” (Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει!) για το νεαρό αρχιµανδρίτη Αναστάσιο, έτσι λέει! Τι είπε ο “παπάς” Αναστάσιος σε µια διαθρησκειακή συνάντηση και πώς στη συνέχεια µε αυτά που τους είπε, οι µασόνοι του έκαναν σκεύη, άµφια, χρήµατα και τα λοιπή για την εκκλησία της Αλβανίας». Για το σηµείο αυτό είχα γράψει αρκετά στον “ΑΓΩΝΑ”, φ. 335-6, Ιουν. 2025, σελ. 22-23. Όµως προσεχώς θα αντιπαραβάλουµε τα του διαφηµιζόµενου του µοναχού Αβέρκιου/Σεραφείµ σύγγραµµα “Η ΜΑΣΟΝΙΑ ΑΠΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ” µε τα αντίστοιχα µασονικά περιοδικά, τα οποία είναι οι αυθεντικές πηγές, του πόσο απέχουν από την αλήθεια και µε τα επίσης γραφόµενα των µασονικών περιοδικών µε αντίστοιχες αποφάσεις και πρακτικά Συνόδων της Εκκλησίας.

Θα αρχίσω για σήµερα συγκρίνοντας τα παραπάνω λεγόµενα του Π. Θεοδ. Ζήση, µε αυτά που δανείστηκε από το του Αβέρκιου/Σεραφείµ βιβλίο, σελίδα 368-369, τα οποία αναφέρονται ως “αυθεντικές πηγές” και το οποίο είναι ένα παραποιηµένο (ψεύτικο) κείµενο, µε τα γραφόµενα στο µασωνικό περιοδικό, σελ. 105 και στο οποίο οι ίδιοι οι κύριοι Ζήσηδες µας παραπέµπουν!

(Το κείµενο από το βιβλίο του µ. Αβέρκιου/Σεραφείµ).

«Η άσχετη σύµπτωση». “Ιδού τώρα και µια «απλή» και «άσχετη σύµπτωση»: Στην εκκλησιαστική περιοχή που διευθύνει εκείνος ο «παπάς» έστειλαν – και επήγαν και αυτοπροσώπως – οι τέκτονες, µεγάλη οικονοµική βοήθεια ποικίλης µορφής, ακόµα και «εκκλησιαστικά είδη, άκρως απαραίτητα για την τέλεση των ιερών ακολουθιών», όπως «Ιερά Σκεύη, Ιερά Άµφια, Ιερές Εικόνες και λοιπά εκκλησιαστικά είδη», αυτά – και άλλα – πρόσφεραν οι µασονικές Στοές αξίας «κατά πολύ µέτριους υπολογισµούς στο ποσόν των δύο εκατοµµυρίων δραχµών…” και µας παραπέµπει (32) στο Τεκτονικό Δελτίο Πυθαγόρας, τ. 40-41 (1992), σελ. 105 και σχολιάζει ο Αβέρκιος/Σεραφείµ: Επαναλαµβάνουµε: «Συµπτωµατικά» έγιναν όλα ετούτα και µόνο για «ρεκλάµα» του γνωστότατου Κληρικού...» (ποιου κληρικού Αβέρκιε/Σεραφείµ; Βεβαίως… του Αναστασίου!).

Να, όµως τι αναφέρει αυτολεξεί το Τεκτονικό περιοδικό “Πυθαγόρας”, τεύχος 40-41, έτος 1992, σελ. 105;

«Σηµαντικόν Κοινωνικόν-Τεκτονικόν έργον επραγµατοποίησε κατά την διαρρεύσασα Τεκτονική περίοδο η Σ. Στ.. “Π. Π. Γερµανός” υπ’ αριθ. 22 Αν. Πατρών. Ίδρυσε τον Σύνδεσµον Κοινωνικής Πρόνοιας και Αντιλήψεως και µέσω του Συνδέσµου πραγµατώνεται ένα τεράστιο Κοινωνικό-Τεκτονικό έργο, που χρηµατοδοτείται από την Σ. Στ.. “Π. Π. Γερµανός”. Θα αναφέρωµεν ενδεικτικώς ορισµένας δραστηριότητας του συνδέσµου, υπέρ των αδελφών µας Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου όπως την παροχήν οικονοµικής βοηθείας 500.000 οστρ., δια την αναστήλωσιν του Μητροπολιτικού Ναού του Αργυροκάστρου «Μεταµόρφωση του Σωτήρος» και άλλας Κοινωνικάς δραστηριότητας προς έχοντας ανάγκην βοηθείας και συµπαραστάσεως συνανθρώπους µας».

Αναγνώστα, σε παρέθεσα µία µόνο περίπτωση (πολύ πιο κάτω θα αναφερθώ και για τα υπόλοιπα), για να διαπιστώσεις πόσο αλήθεια µεταδίδουν στους αγαθούς ακροατές οι παραπάνω θεολόγοι ρασοφόροι που έστησαν τον εαυτό τους σε βάθρο υπερυψωµένο και µε το δικό τους τρόπο, τη δική τους γλώσσα και τη δική τους γραφή εξάπτουν τη φαντασία των ακουόντων σε βάρος ανθρώπου που αφιέρωσε τη ζωή του, όπως το αναφέρει ο Απόστολος Πέτρος “ποιµάνατε το εν υµίν ποίµνιο του Θεού, επισκοπούντες µη αναγκαστικώς, αλλ’ εκουσίως, µηδέ αισχροκερδώς, αλλά προθύµως, µηδ’ ως κατακυριεύοντες των κλήρων, αλλά τύποι γινόµενοι του ποιµνίου” (Α΄ Πέτρου 5΄ - 2,3).

ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.

Αναγκάζοµαι να κάνω δύο επισηµάνσεις στα ισχυριζόµενα του τεκτονικού Δελτίου “Πυθαγόρα” (τα των “Ορθοδόξων” θεολόγων κληρικών, δε χρειάζεται να σχολιάσω, όπως διαπιστώσατε από τα προηγούµενα δηµοσιεύµατα και το παραπάνω, τα ισχυριζόµενά τους είναι ψέµα).

Παρέδωσαν οι µασόνοι (“Π. Π. Γερµανός”, υπ’ αριθ. 22 Αν. Πατρών) – γραφείο “Πυθαγόρας” – στους αδελφούς Έλληνες της Βορείου Ηπείρου οικονοµική βοήθεια 500.000 οστρ. για την αναστήλωσιν του Μητροπολιτικού Ναού Αργυροκάστρου «Μεταµόρφωση του Σωτήρος» και άλλας Κοινωνικάς δραστηριότητας προς έχοντας ανάγκην βοηθείας και συµπαραστάσεως συνανθρώπους µας.

Επισήµανση: α) Τα 500.000 οστρ. αντιπροσωπεύουν 1.450 ευρώ περίπου! Ποσό…; Γελοίο!

β) Τα 1.450 ευρώ δεν έφθαναν να δώσουν ούτε από ένα δεκάλεπτο του ευρώ στους αδελφούς του Αργυροκάστρου, για ποια και µε τι θα γίνονταν η αναστήλωση, όταν ο Μητροπολιτικός Ναός ήταν σχεδόν κατεστραµµένος. Ενώ ο δεύτερος των Αρχαγγέλων Ταξιαρχών ήταν αποθήκη λιπασµάτων;

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

ΣΤΟ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟ

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος ένα χρόνο σχεδόν πριν (Σάββατο 10 Αυγούστου 1991) την επίσκεψη των µασόνων, επισκέφθηκε το Αργυρόκαστρο, τέλεσε εσπερινό στην είσοδο του Ι. Ναού “Μεταµορφώσεως του Σωτήρος” και την εποµένη ηµέρα Κυριακή λειτούργησε στο ναό των Ταξιαρχών που, µόλις τον άδειασαν από τα λιπάσµατα!

Την ίδια µέρα το απόγευµα σε µακρά σύσκεψη που πραγµατοποιήθηκε, συµφιλίωσε πρώτα τις δύο εκκλησιαστικές επιτροπές που βρίσκονταν στα δικαστήρια, σε µια και µόνη ενιαία για τους δύο ναούς Εκκλησιαστική Επιτροπή, τους ανακοίνωσε επίσης – εκτός άλλων – ότι ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός θα αναλάβει την αναστήλωση των δύο Ναών. Για ποια αναστήλωση οµιλούν!

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος δεν επαναπαύτηκε µε τους δύο αναστηλωµένους ναούς και προχώρησε σε ανοικοδόµηση νέου Ναού σε οικόπεδο που αγόρασε 5.695 τ.µ. Κατασκεύασε πρώτον έναν περίλαµπρο Μητροπολιτικό Ναό 442 τ.µ. µε τρούλο 18,5 µ. και κωδωνοστάσιο και σταυρό 21 µ. και δεύτερο στο υπόλοιπο µέρος του οικοπέδου έκτισε ένα τριώροφο εκπαιδευτικό συγκρότηµα καλύπτοντας τα 2.530 τ.µ. του οικοπέδου. Ένα πρότυπο εκπαιδευτήριο που στεγάζει εννεατάξιο Σχολείο και διαθέτει, δεκαοκτώ αίθουσες διδασκαλίας, δύο εργαστήρια πληροφορικής, εργαστήριο χηµείας-φυσικής, αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, βιβλιοθήκη, κυλικείο, γραφεία για το διδακτικό προσωπικό, κλειστό γυµναστήριο στο υπόγειο, χώρους άνετους υγιεινής και µε κεντρική θέρµανση.

Όλα αυτά ξεκίνησαν – και ο Ναός µαζί – το 2006 και το 2012 ήταν τα πάντα έτοιµα και λειτούργησαν. Αυτά αποτελούν µια µικρή µαρτυρία του π. Αναστασίου για το µεγάλο του αγώνα και την αγωνία του να καλύψει τις θρησκευτικές και κοινωνικές ανάγκες των κατοίκων του Αργυροκάστρου και όχι µόνο. Ένα µέρος αυτού γράψαµε συνοπτικά στα προηγούµενα φύλλα.

Ενώ περιµέναµε, να ακούσουµε τον π. Ζήση να µας διαβάσει τι λέει ο µοναχός Αβέρκιος/Σεραφείµ για το “νεαρό αρχιµανδρίτη Αναστάσιο”, ως επίσης να µας αποκαλύψει µε βάση το βιβλίο τους, ότι δηλαδή ο Αναστάσιος έλαβε δωρεές (!) από τους µασόνους και ότι βοηθήθηκε από τέτοια κέντρα. Και έχει πολλές σκοτεινές πλευρές (οµιλία του 16/2/2025 από 1.55.00 και µε την δεύτερη παρουσίαση 20/2/2025) το εγκωµιαστικό για τη µασονία βιβλίο “Η Μασονία από αυθεντικές πηγές”. Ο τίτλος όµως από µόνος του προετοιµάζει τον αναγνώστη για τις – πόσο – αυθεντικές µασονικές πηγές είναι αυτές που έχει. Όλο το ογκωδέστατο βιβλίο των 650 σελίδων περιέχει “άρρητα ρήµατα”, είναι ένα θυµιατήρι µασονικό, οι Ζήσηδες έκαναν οµιλίες και παρουσίασαν το βιβλίο, προτείνοντας µάλιστα να εισαχθεί ως µάθηµα στα Πανεπιστήµια! Ίσως γι’ αυτό το διαφήµισαν τα θρησκευτικά έντυπα και ιστολόγια! Ίσως και γι’ αυτό θα πρέπει να αγοραστεί από Ορθοδόξους Χριστιανούς, ως Αγία Γραφή ή Προσευχητάρι. Να ευλογηθούν µασονικά!

Παρακολουθήσετε όµως και φρίξτε!

α) Ο ερευνητής συγγραφέας Μοναχός Αβέρκιος (οµολογεί ο ίδιος στη σελίδα 4 του βιβλίου του) ότι είναι “ψευδώνυµο”. Τι φοβάται ο ψευδώνυµος Αβέρκιος, αυτό µπορεί ο κάθε ένας εύκολα να το µάθει, ή µήπως φοβάται από τους µασόνους; Αφού απ’ αυτούς είναι τα “ντοκουµέντα” που παρουσιάζει!

β) Σ’ όλο το “ερευνητικό” σύγγραµµά του µας οδηγεί (προσέξτε!) σε 570 περίπου παραποµπές σε µασονικά έντυπα. Τα κείµενα υποτίθεται ότι είναι αυτούσια και αληθινά, γιατί προτείνει στον αναγνώστη να τα συγκρίνει µε τις παραποµπές που αναγράφει; Πού να τα βρει ο αναγνώστης; Πρώτον δεν κυκλοφορούν στην αγορά και δεύτερο είναι πάνω από 100 έντυπα τα επικαλούµενα και αρχίζουν οι εκδόσεις από το 1882! Μ’ αυτά πιστοποιεί ο ίδιος την “αυθεντικότητα” (!).

γ) Το σύγγραµµα έχει 84 µασονικές φωτογραφίες, εξώφυλλα των περιοδικών και βιβλίων και φωτοτυπίες από σελίδες αυτών των εντύπων. Από Χριστιανικό…! ΤΙΠΟΤΑ!

Αντίθετα:

δ) Αναφέρεται δώδεκα φορές στον “Ορθόδοξο Τύπο”, όχι τι έγραψε, αλλά παραπέµπει τον αναγνώστη στον αρ. φύλλου και ηµεροµηνία της εφηµερίδας. Ψάξτε να το βρείτε!

ε) Αναφέρει δύο φορές το όνοµα Ν. Σωτηρόπουλος (διωκόµενος / αφοριζόµενος από ποιους όµως;), µία Π. Τρεµπέλα, Ν. Ψαρουδάκη, Π. Χαρ. Βασιλόπουλο, δύο φορές για τον π. Αναστ. Γκοτσόπουλο, µια του π. Θεοδ. Ζήση ως διωκόµενο, από πού; Και για κανά δύο ακόµα. Το θυµιατήρι της µασονίας αυτό βιβλίο – κατά το Μοναχό υιό Σεραφείµ Ζήση, είναι “περισπούδαστον και τεκµηριωµένον µε πλήρεις παραποµπάς περί το θέµα τούτο”. Το πόσο “τεκµηριωµένο”… θα επανέλθουµε πιο κάτω.

ΕΠΕΣΕ ΠΑΓΩΜΑΡΑ ωσάν νάγινε ΜΠΛΑΚ ΑΟΥΤ

Όλοι στο διαδίκτυο στο ιστολόγιο Katanixi.gr περιµέναµε να ακούσουµε από τον “οµολογητή” πατέρα Θεόδωρο Ζήση τις αποκαλύψεις που είχε αναγγείλει.

Άξαφνα! Σταµάτησε, παγωµάρα έπεσε ωσάν νάπαθε µπλακ άουτ, επικράτησε βουβαµάρα και οι αποκαλύψεις που θάκανε στο επόµενο µάθηµά του µπήκαν στην κατάψυξη. Αντί αυτού µετά δύο εβδοµάδες διαβάζουµε ένα κατάπτυστο δηµοσίευµα στην εφηµερίδα “Ορθόδοξος Τύπος” (28 Φεβρουαρίου 2025) µε τίτλο: «ΑΣΕ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ, ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΡΕΑ». Συντάκτης του ο τρίτος της Τριάδος (Πατήρ, Υιός και Πνεύµα) κ. Παν. Κοσµίδης, τι έγραφε; Όταν το διάβασα και όταν το βρίσκω µπροστά µου ανασκαλεύοντας το αρχείο ,µούρχεται… “Θού, Κύριε…”. Το τι αναφέρει αυτός ο “κύριος” ξεπερνούν κάθε φαντασία (θα απαντήσουµε µε αντιπαραβαλλόµενα στοιχεία σύντοµα).

Ακολουθεί ο Υιός Σεραφείµ/Αβέρκιος Ζήσης µε επιστολή που έστειλε – δήθεν – στην Αρχιεπισκοπή Αλβανίας (βοηθό του Μακ. Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ.κ. Ιωάννου), ζητώντας απάντηση η ταπεινότητά του, «προς το ανακοινωθέν της Ι. Αρχιεπισκοπής Αλβανίας (από 13^ης Μαρτίου, που έλεγε) περί ουδεµίας σχέσεως του µακαριστού Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κυρού Αναστασίου προς την Μασονίαν, ούτε καν εν είδει δωρεών…» και συνεχίζει προς το βοηθό του Αρχιεπισκόπου:

«Καθώς έχει ήδη προκληθή και το ενδιαφέρον του “Μοναχού Αβερκίου” (συγγραφέως βιβλίου περί Μασονίας, περισπούδαστου και τεκµηριωµένου µε πλήρεις παραποµπές) περί το θέµα τούτο, συντόµως θα έχωµεν την ευκαιρίαν να έχωµεν εις τας χείρας µας φωτογραφίας των αυθεντικών µασονικών δηµοσιευµάτων περί λήψεως δωρεών υπό του µακαριστού κυρού Αναστασίου από ελληνικάς Στοάς…». Και τελειώνει η εισαγωγή της επιστολής: «και δεσµευόµενος, όπως κοινοποιήσω Αυτή τας του “Μοναχού Αβερκίου” φωτογραφίας των (εις α παραπέµπει) επισήµων µασονικών δηµοσιευµάτων το συντοµότερον, διατελώ…». Μετά πολλής τιµής. Μοναχός Σεραφείµ (Ζήσης).

Κοινοποίησις: … Εκκλησιαστικήν Εφηµερίδα “Αγώνας” (κ. Τριαντάφυλλον Τασιόπουλον). Με την επισήµανση: ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟΝ – ΜΗ ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΝ.

Αρχίζει το κείµενο της επιστολής που έχει τίτλο: «Καταδικάζει η Ι. Αρχιεπισκοπή Αλβανίας την Μασονία;». “Και περί του αποθανόντος κυρού Αναστασίου Γιαννουλάτου” του Μοναχού Σεραφείµ (Ζήση).

Ο µοναχός Σεραφείµ ρωτάει! Τί ρωτάει; Όταν ο ίδιος αρχίζει την επιστολή του ότι η αρχιεπισκοπή “απορρίπτει οποιαδήποτε σχέση του αποθανόντος Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κυρού Αναστασίου (Γιαννουλάτου) µε την Μασονία;”.

ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΚΛΗΡΙΚΩΝ και δη ΘΕΟΛΟΓΩΝ

Για να µην υπάρξει έστω και παραµικρή αµφιβολία για παραποίηση, καταθέτω κατά λέξη από την αρχή του κειµένου τις επιστολές, όπου αυτοαποκαλύπτεται, πως διαψεύδεται ο ίδιος, πώς διαψεύδονται οι Ζήσηδες, πώς διαψεύδονται τα ντοκουµέντα που παραθέτουν µαζί µε τον ψευδώνυµο µοναχό Αβέρκιο.

(Έτσι αρχίζει το κείµενο, εντός της αγκύλης είναι δικά µας σχόλια).

«Προ ενός περίπου µηνός – έγραφε – η Ι. Αρχιεπισκοπή Αλβανίας εξέδωσε ανακοίνωση (κρυφή τρόπον τινά), στην οποία: (α) απορρίπτει οποιαδήποτε σχέση του αποθανόντος [δεν είναι κοιµηθέντος;] Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κυρού Αναστασίου (Γιαννουλάτου) µε την Μασονία. [Αφού σεις ο ίδιος γράφετε ότι η Αρχιεπισκοπή προ µηνός καταδίκασε τη µασονία, τώρα γιατί την ξαναζητάτε;]. (β) υποβαθµίζει απρεπές τις σχετικές αναφορές και τα ντοκουµέντα περί της λήψεως µασονικών δωρεών από τον αποθανόντα [Για ποια ντοκουµέντα να απαντήσει; Αφού όλα ήταν ένα ψέµα και µάλιστα κατά φαντασία ντοκουµέντα! Που είναι τα ντοκουµέντα; Περιµένουµε ενάµισι χρόνο, αποκαλύψτε µας έστω και ένα! Η Αρχιεπισκοπή είναι απρεπής ή εσείς είστε απρεπέστατος και συκοφάντης, αφού προσπαθείτε να τυµβωρυχήσετε στον προ τριών µηνών µε φαντασιώσεις στον κοιµηθέντα Αρχιεπίσκοπο;], και (γ) παροτρύνει – συνεχίζει – την ελληνόφωνη-αγγλόφωνη ορθόδοξη ιστοσελίδα Hellenicsope.com, η οποία αναφέρθηκε στο εν λόγω θέµα, να δηµοσιεύσει την διάψευσή της αυτή (1)». [Όταν στέλνεις µια απάντηση, κύριε, σε κάποιους που πληροφορούν λάθος ειδήσεις, είναι παρότρυνση; Δεν είναι υποχρέωση να διορθώσει την ψευδή ή εσφαλµένη είδηση;], και συνεχίζει!

» Η εκκλησιαστική συνείδησή µας, καθώς και λόγοι συγγραφικής δεοντολογίας, επιβάλλουν την εκ µέρους µας απάντηση, πρωτίστως, επειδή η Μασονία ως ένας «πρωτεύων παίκτης» στο πεδίο των εκκλησιαστικών πραγµάτων συνιστά ήδη εδώ και πολλά έτη τον «ελέφαντα στο δωµάτιο» του πεδίου αυτού, δευτερευόντως, διότι η αναφορά στην σχέση αυτή (Αναστασίου Γιαννουλάτου και Μασονίας), αναφορά επικρινόµενη από την Αρχιεπισκοπή Τιράνων, και µε βάση τα ντοκουµέντα που δηµοσίευσε ο Μοναχός Αβέρκιος, έγινε από τον Πρωτοπρεσβύτερο καθηγητή π. Θεόδωρο Ζήση και τον γράφοντα Μοναχό σεραφείµ σε σχετική οµιλία στο διαδίκτυο της Katihisis.gr [2]». [Μήπως θάπρεπε ο Υιός Θεοδώρου ζήση να κοιτάξη τον πατέρα του ως “πρωτεύοντα παίκτη” που αντάµα µε το δάσκαλό του µασόνο Παναγιώτη Χρήστο, εκπαραθύρωσαν (η προσφιλής τώρα ορολογία ακούγεται “ξεκόλλωσαν”) τον πιο ενάρετο και δηµιουργικό αρχιεπίσκοπο (Ιερώνυµο Α΄ Κοτσώνη) που υπηρέτησε την Εκκλησία όσο ουδείς άλλος από την απελευθέρωση της χώρας µετά τη σκλαβιά 400 ετών; Διέλυσαν όλη την προσπάθεια που έκανε για την αναδιοργάνωση της διοικητικής δοµής της Εκκλησίας και εγκατέστησαν έναν αρχιεπίσκοπο µε µόρφωση αναιµική, εκκλησιαστικό φρόνηµα ανάπηρο και ιστορικό πορτραίτο υπανάπτυκτο. Είναι αυτός που είχε τις “ευλογίες” του υπουργού και καθηγητού Θεολογίας και του πατρός του, επαναφέροντας πίσω περί τους 300 σπιλάδες ρασοφόρους και µέσα απ’ αυτούς έδωσε πατερίτσες, τους έστεψαν µε µίτρες και τους κρέµασαν και εγκόλπια. Είχε επικρατήσει το Δόγµα του Κορίνθου Παντελεήµονα: «Δεν µας ενδιαφέρει το ήθος. Μας ενδιαφέρει να είναι δικοί µας». µετά! Κράδαζε τους φουσκωµένους φακέλους και τους εκβίαζε. Αυτά σας τα θυµίζω, για να µην παραπονείστε, κύριοι Ζήσηδες, για το σηµερινό κατάντηµα της Εκκλησίας!

Έκαµναν δε την πιο αποτρόπαια πράξη που δεν υπάρχει στην εκκλησιαστική Ιστορία από την ίδρυσή της εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια. Έδωσαν σ’ αυτόν τον αγροίκο αρχιεπίσκοπο τη χαντζάρα (την 3^η & 7^η Συντακτική Πράξη) και δολοφόνησε 12 αγίους αντιοικουµενιστές και αντιµασώνους µητροπολίτες.

Αυτό ήταν το πιο φρικιαστικό έγκληµα που έχω – εκκλησιαστικά – συναντήσει, ο µεν Σεραφείµ µε µια οµάδα επίορκων δεσποτάδων εκτελούσαν, η δε πολιτική οµάδα µε τις Συντακτικές Πράξεις και τους όρους που έβαζαν µέσα, τους κρατούσαν δεµένους, για να µην µπορούν να αντιδράσουν στην εκτέλεσή τους.

Μου είναι αδιανόητο, στιγµές-στιγµές, όταν ψάχνω για ιστορικά γεγονότα ή στο άνοιγµα του αρχείου για κάποιο σκοπό και τα βρίσκω µπροστά µου. Θεέ µου…! Ακινητοποιούµαι! Ο νους µου σαλεύει, το µολύβι πέφτει από το χέρι και για κάποιο χρόνο είµαι εκτός… Δεν µπορώ να διανοηθώ να τα έκανε ένας θεολόγος και τόσο “τρανός οµολογητής”.

■ Έκανε…! Τί έκανε (µε όλη τη Θεσσαλονίτικη οµάδα) για τη δολοφονία των 12 αγίων Επισκόπων.

■ Έκανε…! Τί έκανε βουτηγµένος στον Οικουµενισµό (µε όλη την καθηγητική οµάδα του Πανεπιστηµίου) γέµισε, όχι µόνο τον Ελλαδικό χώρο µε κάµποσες εκατοντάδες θεολόγους, αλλά και όπως ο συνεργάτης του έγραψε, ότι: «Ουδείς άλλος καθηγητής καθοδήγησε τόσους άλλους πτυχιούχους όσους ο π. Θεόδωρος στη σύνταξη διπλωµατικών εργασιών και διδακτορικών διατριβών…». «… πολλοί των οποίων είναι τώρα µέλη ΔΕΠ στις Θεολογικές Σχολές των Πανεπιστηµίων Αθηνών και Θεσσαλονίκης ή διδάσκουν στις Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδηµίες και στη Δευτεροβάθµια Εκπαίδευση…» και πόσοι µπορεί να είναι δεσποτάδες, αρχιµανδρίτες και παπάδες;

■ Έκανε…! Τι έκανε, µέσα στον κύκλο του Πατριαρχείου. «Από τα πανεπιστηµιακά και ακαδηµαϊκά γεννοφάσκια µεγάλωσε σε πατριαρχικούς και οικουµενιστικούς κύκλους…».

■ Έκανε…! Τι έκανε, αντάµα στα διάφορα διορθόδοξα και διαχριστιανικά συµβούλια και διαλόγους µε τους Παλαιοκαθολικούς, τους Παπικούς, την Ουνία, µε το µεγαλόσχηµο αιρετικό και άθεο τον Αυστραλίας Στυλιανό που κατ’ επανάληψη πρόσβαλε τη θεότητα του Χριστού ισχυριζόµενος, πως: “Ο Χριστός είναι κατώτερος του Πατέρα Θεού”. “Ο Χριστός ήρθε στον κόσµο ως ένας ατελής και αµαρτωλός άνθρωπος”. “Εξίσωσε την Ορθοδοξία µε τον παπισµό”. “Ότι η Αγία Γραφή είναι ένα παραµύθι”. “Ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο” και ένα σωρό ακόµα.

Μ’ αυτόν τον αρνητή της θεότητας του Χριστού συµπορεύονταν στα διάφορα πολυποίκιλα συνέδρια και διαλόγους µε αιρετικές παραφυάδες να υποστηρίξουν τί! Την Ορθοδοξία; Και όταν ο Οµολογητής Ορθόδοξος κήρυκας του Θείου Λόγου Ν. Σωτηρόπουλος τον κατήγγειλε για τις βλασφηµίες, τότε…! Ω! Θεέ µου, “φρίξον ήλιον και στέναξον γη”, τον αφόρισαν.

■ Έκανε…! Τί έκανε µε τις τρεις συνεδριάσεις µε τους Παπικούς, αντάµα όµως µε το σύντροφο Αυστραλίας Στυλιανό για το θέµα της Ουνίας. Όταν βάζεις τις ηµέρες και τα γεγονότα που διαδραµατίστηκαν σκοτώνονται µεταξύ τους, όπως οι αναρχικοί. Το δε βιβλίο που κυκλοφόρησε “Ουνία ή καταδίκη και η αθώωση” για να συσκοτίσει και να καλυφτεί, διαβάζοντάς το, ξεσκεπάζεται µόνος του (σχετικά γράψαµε αρκετά στον “Αγώνα” – αρ. φ. 337-8 Ιούλ. – Αύγ. 2025, σελ. 16-17).

■ Έκανε…! Τί έκανε µε το Κολυµπάρι που εκπροσωπούσε το Οικουµενικό Πατριαρχείο και την Εκκλησία της Ελλάδος σε διορθόδοξες και διαχριστιανικές συναντήσεις… όπως και σε διορθόδοξες συναντήσεις στη Γενεύη για την προετοιµασία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας (;), (από το βιογραφικό του), που εκ των υστέρων πληροφόρησε το λαό ότι η αναγνώριση των αιρετικών ως Εκκλησίες πάρθηκε πολύ ενωρίτερα από τη Σύνοδο του Κολυµπαρίου. Άρα! Στα προσυνέδρια γίνονταν που και αυτός ήταν µέσα σ’ αυτά και τα γνώριζε, γιατί δεν τα κατάγγειλε πολύ πριν από τη σύνοδο στο Κολυµπάρι;

“Παράλληλα, µε τις Προσυνοδικές και Συνοδικές διαδικασίες – µε βάση τον Κανονισµό Λειτουργίας της Συνόδου της Κρήτης – αλλά και όλες τις συµπαραµαρτυρούσες ενέργειες, κακοσυστήθηκε ανεπίτρεπτα το αγιοπνευµατικό Συνοδικό, πολίτευµα της Αγιωτάτης Εκκλησίας µας” (Β΄ στοιχειοθέτηση της Βάναυσης Κακοποίησης..., σελ. 56).

Γιατί σώπασε;

Υπάρχουν όµως και πολλά ακόµα. Γιατί; Θα ρωτήσω όµως και τούτο το απλό. Είναι, “Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδόξου Εκκλησίας;”. Αυτό γράφει (ανοίξτε σήµερα και διαβάστε το βιογραφικό του!).

■ Έκανε…! Τί έκανε µε την “Οµολογία Πίστεως” που µια ωραία πρωία, πληροφορήθηκαν ότι ο π. Θεόδωρος Ζήσης πρόδωσε την “Οµολογία Πίστεως”. Πρόδωσε τους µητροπολίτες που βρέθηκαν µαζί του, παρά τις απειλές που δέχθηκαν. Πρόδωσε τους 35 Καθηγουµένους Μονών. Πρόδωσε περί τους 40 Ιεροµονάχους και Αρχιµανδρίτες που είχαν έρθει σε σύγκρουση µε τους προϊσταµένους τους µητροπολίτες. Πρόδωσε περί τους 60 Πρωτοπρεσβυτέρους και ιερείς που είχαν βάλει το κεφάλι τους στον ντορβά. Πρόδωσε, κοντά στους 100 µοναχούς και µοναχές που σήκωσαν παντιέρα αρκετοί στα µοναστήρια τους. Πρόδωσε και τις χιλιάδες Ορθόδοξους Χριστιανούς µε τις υπογραφές εκθέτοντάς τους [τις οποίες δηµοσίευσε στο τυπογραφείο (του) “το Παλίψηστον”] από Ελλάδα και το εξωτερικό.

■ Έκανε…! Τί έκανε – Έκανε…! Τι έκανε, αυτά και άλλα ακόµα. Τελευταία (πριν ένα χρόνο περίπου) αυτός ο “τρανός Οµολογητής” συνεπικουρούµενος από τον υιό του µοναχό Σεραφείµ/Αβέρκιο και κάποιον κ. Κοσµίδη, επιδόθηκαν “αγαθώ τω τρόπω” να µολύνουν συνειδήσεις απλών και καλοπροαίρετων χριστιανών, για έναν ιεραπόστολο που δεν υπάρχει στην Εκκλησιαστική ζωή της Εκκλησίας από την ίδρυσή της.

Ποιος είναι αυτός; Στο προηγούµενο φύλλο παρουσιάσαµε συνοπτικά το τεράστιο έργο. Τώρα θα παρακαλέσω τους αναγνώστες να µου επιτρέψουν να βάλω µία άνω τελεία, για λίγη αλλαγή, µια ανάσα και λίγο ξεκούραση, διότι αυτά που θα διαβάσετε αµέσως µετά, θα σας εξοργίσουν, γι’ αυτό ας συµπορευτούµε τώρα µαζί σ’ αυτό το µικρό οδοιπορικό του ενός µηνός περίπου στην παρέα µε τον ιεραπόστολο Αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο στην Αλβανία. Τον άνθρωπο που κατά τον προφητάνακτα Δαβίδ “Δεν άφηνε ύπνος νάρθει στα µάτια του ούτε στα βλέφαρά του νυσταγµός” (Ψαλµ. 131, 4). Τούτο το κάνω, διότι κάποιοι νωχελείς προσπαθούν µετά την κοίµηση του (λαϊκά), θάνατο (θεολογικά) να ενσπείρουν αµφιβολίες για τον ίδιο και το τεράστιο έργο του – ιεραποστολικό, ποιµαντικό, κοινωνικό, ανθρωπιστικό – αυτό είναι πράξη ανέντιµη, να µην πω τυµβωρυχία, µε τερτίπια που δε συνάδουν σε ανθρώπους πολλώ δε µάλλον σε θεολόγους.

              ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ

Ας ξεκινήσουµε µαζί τούτο το µικρό αλλά ενδεικτικό οδοιπορικό παρµένο από το ηµερολόγιό του που για πρώτη φορά δηµοσιεύθηκε το 2013 και ακολούθησαν άλλες έξι συνεχείς επανεκδόσεις µέχρι το 2023, από το τρίτοµο “οικοδοµικό έργο”, ως και από άλλα βιβλία και δηµοσιεύµατα.

Αυτό µας το επιτάσσει το χριστιανικό καθήκον και η αλήθεια, ώστε να αντιληφθούν κάποιοι ότι δεν αγωνιούσε ο π. Αναστάσιος µόνο πώς θα ευαγγελίσει,  όσο γίνεται περισσότερους άθεους, αλλόθρησκους, αιρετικούς στο Χριστό και στην Ορθοδοξία, αλλά και πώς θα τους συµπαρασταθεί και κοινωνικά. Μετά το µικρό συνοπτικό έργο που παρουσιάσαµε στο προηγούµενο φύλλο του “ΑΓΩΝΑ” (αρ. φ. 347-8/2026), λάβαµε εκατοντάδες µηνύµατα, τηλεφωνήµατα και επιστολές από ανθρώπους που δίκαια απορούσαν πώς µπορεί να έγινε τέτοιο τεράστιο έργο από έναν άνθρωπο που ήταν και σε συνεχή διωγµό; Και όµως! Πολλοί τον χαρακτήρισαν ως υπεράνθρωπο και δεν είχαν άδικο. Όπως γράψαµε, δεν είχε στα “βλέφαρά του νυσταγµό” αλλά και στα πόδια του είχε βάλει “φτερά”, για να µπορεί να γυρίζει τόπο-τόπο, να λειτουργεί, να καταγράφει τα προβλήµατα και να τα επιλύει.

Ο Επίσκοπος Αναστάσιος έφθασε στα Τίρανα την Τρίτη 16 Ιουλίου, ύστερα από µεγάλες πιέσεις πολιτικών και εκκλησιαστικών παραγόντων και µε την πείσµονα άρνηση της Αλβανικής κυβέρνησης να τον δεχθούν, γι’ αυτό στο αεροδρόµιο της υποδοχής δεν παραβρέθηκε κανείς από την Αλβανική πολιτεία, όπως είχε γίνει µε άλλους εκπροσώπους δογµάτων και εκκλησιών. Τον συνόδευαν δύο άνθρωποι από Ελλάδα, ο ιερέας π. Γεώργ. Λεονάρδος της Ι.Μ. Αργολίδος και ο ιατρός Γ. Παπαζάχος επ. καθ. Του Πανεπιστηµίου Αθηνών.

Η υποδοχή του στο αεροδρόµιο ήταν ωσάν µια νύχτα σκληρής παγωνιάς. Τον περίµεναν περί τα 20 άτοµα λαϊκοί, ο Έλληνας Πρόξενος, δύο γέροντες ιερείς χωρίς ράσο και άλλο διακριτικό, κατευθύνθηκαν στο “Μητροπολιτικό Ναό” Ποιόν Ναό…! Θεέ µου! Αυτός που ήταν…! Ένα γυµναστήριο και εδώ στάθηκαν, άναψαν τα κεριά που είχαν µαζί τους, ζήτησε από το γέροντα Θεολόγο Δηµ. Μπετούλη να του πει πώς προφέρεται στα αλβανικά το “Χριστός Ανέστη” και τότε ακούστηκε τόσο δυνατή η φωνή στα αλβανικά το «Krishti u Ngiall!» που ο αντίλαλός του έγινε κρότος, τόσο ισχυρός και αντήχησε παντού στην Αλβανία, από βουνά και λαγκάδια, από πόλεις και χωριά. Ήταν η αρχή της ανοικοδόµησης µιας Εκκλησίας που δεν υπήρχε, παρά µόνο στη φαντασία κάποιων “ονειροπόλων” γερόντων.

 ΑΡΧΗ ΔΕΙΝΩΝ

Ο Πατριαρχικός έξαρχος ήρθε…! Τώρα από δω και πέρα τι γίνεται;

Χώρος κατοικίας, γραφείο εξάρχου Εκκλησίας, µέσα επικοινωνίας, µέσον συγκοινωνίας, τρόπος διαβίωσης, χρήµατα κ.ά. Τίποτα! Στάλθηκε χωρίς να έχει προηγηθεί έστω κάποια στοιχειώδη µέριµνα και προετοιµασία. Έτσι βρέθηκαν για αρκετό καιρό σε δωµάτιο ξενοδοχείου µαζί µε τους δύο συνοδούς του από την Ελλάδα, ώσπου η Ελληνική Πρεσβεία του παραχώρησε ένα µικρό παλαιό οίκηµα ακατοίκητο, διότι ήταν ακατάλληλο και υπήρχε στο χώρο της.

Την εποµένη ηµέρα (17 Ιουλίου 1991) και για τρεις ηµέρες προσπαθούσε να επικοινωνήσει µε κάποιους από τους ζώντες αδελφούς που είχαν διαδραµατίσει κάποιο εκκλησιαστικό ρόλο πριν από την κήρυξη της Αλβανίας σε “αθεϊστικό κράτος” το 1967 από το Χότζα. Παράλληλα, περπάτησε από άκρη σε άκρη τα Τίρανα να δει “ιδίοις όµµασιν” ποια είναι η κατάσταση κοινωνικά και εκκλησιαστικά.

Το Σάββατο 20 Ιουλίου εορτή του Προφήτου Ηλία, τέλεσε την πρώτη Θεία Λειτουργία µετά από 24 χρόνια στον Καθεδρικό Ναό που είχε µετατραπεί σε γυµναστήριο από το καθεστώς. Το απόγευµα είχε συναντήσεις µε παράγοντες βορειοηπειρώτες.

Την εποµένη (Κυριακή 21 του µήνα) λειτούργησε και πάλι στον ίδιο ναό, µίλησε στο εκκλησίασµα για το σκοπό του ερχοµού του και στη συνέχεια βάπτισε 21 άτοµα διαφόρου ηλικίας.

Από εδώ ξεκινάει η µεγάλη εξόρµηση, δεν περίµενε να τον επισκεφθούν εθιµοτυπικά ως ηγέτη µιας Εκκλησίας µε το “Ως εκ παρέστης” αλλά πήρε τους δρόµους και άρχισε να χτυπά πόρτες κυβερνητικές, κοινωνικές, επιστηµονικές, θρησκευτικές… για να τους ενηµερώσει ποιος είναι ο σκοπός που ήρθε στην Αλβανία.

Το απόγευµα της Κυριακής επισκέφθηκε το 1^ο Νοσοκοµείο των Τιράνων, συζήτησε µε τη διεύθυνση και το ιατρικό προσωπικό για τις ανάγκες και τη βοήθεια που θα τους παρέχει από ελληνική αναµενόµενη ποσότητα φαρµάκων και άλλων ιατρικών ειδών.

Τη Δευτέρα το πρωί (22/7) χτύπησε την πόρτα του Υπουργού Πολιτισµού, ο οποίος είχε και τα θρησκευτικά θέµατα κ. Beg Zogaj, ο οποίος τον δέχθηκε και συζήτησαν για το θέµα του και τα προβλήµατα της Ορθόδοξης Αλβανικής Εκκλησίας.

Το απόγευµα της Δευτέρας (22/7) επισκέφθηκε τα γραφεία του αλβανικού Ερυθρού Σταυρού και συζήτησαν για τη διανοµή βοήθειας 100 τόνους τρόφιµα που έστειλε η Εκκλησία της Ελλάδος.

Την ίδια ηµέρα αργά το βράδυ µε τη βοήθεια και παρουσία του συναδέλφου καθηγητή Popa, συναντήθηκε µε τον αρχηγό του ρεπουµπλικανικού κόµµατος και εκδότου της µεγάλης ηµερησίας εφηµερίδας “Republika” κ. Sabri Codo, του εξήγησε για τον ερχοµό του και το ευεργετικό ρόλο που θα διαδραµατίσει η πορεία του στην Αλβανία.

Την εποµένη ηµέρα (Τρίτη 23/7) βρέθηκε στα γραφεία του Δηµοκρατικού κόµµατος και συναντήθηκε µε τον αρχηγό του και καθηγητή κ. Sali Berisha,στον οποίον αποσαφήνισε την αποστολή του και τί µεγάλη σηµασία θα είναι για την Αλβανία η γρήγορη ανάπτυξη της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας.

Χωρίς να χάνει καιρό, παίρνει το δρόµο, για να επισκεφθεί το Δυρράχιο, στην πορεία σταµάτησε στην κατεστραµµένη Ι. Μονή Αγ. Βλασίου, έκανε δέηση και µίλησε στους παρευρισκόµενους που ήρθαν, να συναντήσουν το νέο πνευµατικό τους πατέρα. Έφθασε στο Δυρράχιο και βρέθηκε στο ναό του Αγ. Γεωργίου, τον οποίον  είχαν µετατρέψει σε παραθαλάσσιο κέντρο διασκέδασης και λέσχη χαρτοπαικτική. Συναντήθηκε µε µέλη της Εκκλησιαστικής Επιτροπής και συζήτησαν την επίλυση των προβληµάτων.

Τετάρτη (24/7) ξεκίνησε ένα πολύωρο ταξίδι, για να βρεθεί στην Κορυτσά, έφθασε το µεσηµέρι, τον περίµεναν χιλιάδες κόσµου, έψαλε δοξολογία και µίλησε στην πλατεία προ του Μητροπολιτικού ναού, τον οποίο είχαν µετατρέψει σε µουσείο.

Την εποµένη (25/7) λειτούργησε στο χωριό Μποµποστίτσα, σε ναό µε σπάνιες τοιχογραφίες Μακεδονικής Τέχνης, τον οποίον δεν πειράξανε, τον διατήρησαν ως “πολιτιστικό κέντρο”.

Το απόγευµα τέλεσε εσπερινό και οµιλία στο ναό του Προφήτου Ηλία Κορυτσάς, ο οποίος επιστράφηκε µόνο το εµπρός µέρος του ναού, το υπόλοιπο µε το Ιερό Βήµα ήταν αποθήκη τηλεπικοινωνιακού υλικού.

Παρασκευή (26/7), Θεία Λειτουργία στο ναό της Κοιµήσεως της Θεοτόκου στην πόλη Πόγραδετς (30 χιλ. κατοίκους), είναι του 5^ου αιώνα και κτισµένη στις όχθες της λίµνης Οχρίδας. Ο ναός χρησιµοποιούνταν ως κρατικό µηχανουργείο και όταν παραδόθηκε, ήταν ένα κουφάρι γυµνό, µόνο τοίχοι. Μετά τη λειτουργία έγινε σύσκεψη µε την Εκκλησιαστική Επιτροπή.

Σάββατο (27/7). Λειτούργησε στο χριστιανικό χωριό Μοσχόπολη, περί των 700 κατοίκων. Υπήρξε µια ανθούσα αρχαία πόλη που ιδρύθηκε το 1338, στην ακµή της (στο 18^ο αιώνα) αριθµούσε περί τους 60.000 κατοίκους. Εδώ δηµιουργήθηκε το 1730 το πρώτο Ελληνικό Τυπογραφείο από το λόγιο µοναχό Γρηγόριο Κωνσταντινίδη. Είναι κτισµένοι πέντε Ορθόδοξοι ναοί, αρχής γινοµένης από τον 16^ο αιώνα µε σπάνιες τοιχογραφίες. Μετά τη Θεία Λειτουργία ακολούθησε σύσκεψη για το πρόβληµά τους.

Κυριακή (28/7) επέστρεψε στην Κορυτσά και λειτούργησε στην πλατεία προ του Μητροπολιτικού Μεγάρου και του “Μουσείου”, για να τονίσει την ιερότητα του χώρου. Παράλληλα χειροτόνησε σε διάκονο τον Jani Trebicka (36 χρόνων) µετά από οµολογία των Ορθοδόξων χριστιανών της Κορυτσάς.

Τη Δευτέρα (29/7) αρχίζει η επιστροφή στα Τίρανα, φθάνοντας στο Ελµπασάν κάνει µια τρίωρη στάση στον αρχαίο ναό του 1883 που ανοικοδοµήθηκε επάνω σε παλαιότερο του 15^ου αιώνα και βρίσκεται µέσα στο µεσαιωνικό κάστρο, ο οποίος είναι αφιερωµένος στη Γέννηση της Θεοτόκου, στον πολύ κόσµο που συγκεντρώθηκε, έκανε ευχέλαιο και κήρυγµα.

Τρίτη (30/7) το πρωί, γίνεται σύσκεψη µε τον Πρόεδρο, τα µέλη της Εκκλ. Επιτροπής και το Θεολόγο κ. Δ. Beduli για την καλή οργάνωση της 1^ης Γενικής Κληρικολαϊκής Συνέλευσης που θα πραγµατοποιηθεί σε δύο ηµέρες (Πέµπτη και Παρασκευή 1-2 Αυγ. Ε.ε.). Το απόγευµα τον επισκέφθηκε στο ξενοδοχείο το Προεδρείο των ελευθέρων συνδικάτων. Η συζήτηση κράτησε πάνω από µιάµιση ώρα και δήλωσαν πως θα βοηθήσουν µε κάθε τρόπο για την επιτυχή προσπάθειά του.

Την Τετάρτη (31/7) είχαµε µια σηµαντική εξέλιξη. Μετά από αλλεπάλληλες οχλήσεις και συνεχείς αρνήσεις του Προέδρου της Αλβανίας να δεχθεί τον Πατριαρχικό Έξαρχο αποκαλώντας τον “φάντασµα του Φαναρίου”, ο Επίσκοπος Αναστάσιος δεν τα άκουγε και συνεχώς χτυπούσε την πόρτα του. Σήµερα γίνεται η συνάντηση και ενώ ήταν αυστηρώς περιορισµένης 20΄ λεπτών, κράτησε πάνω από µία ώρα. Η πεισµατώδης άρνηση µεταβλήθηκε σε φιλικότατη µε το που τον είδε και τις πρώτες κουβέντες που αντάλλαξαν. Έδειξε τέτοια εµπιστοσύνη που του εκµυστηρεύτηκε και δύο, ας τα πούµε, µυστικά του: α) ότι η αποθανούσα σύζυγός του ήταν Ορθόδοξος και β) ότι εδώ που πατάµε, ήταν ο ναός του προστάτου των Τιράνων  Αγίου Προκοπίου. Έχω αναµνήσεις – είπε – από τη νεανική ηλικία, όταν ισοπέδωναν το χώρο, για να κτιστεί αυτό το Προεδρικό Μέγαρο.

Την ίδια  ηµέρα το απόγευµα µεταδόθηκε από τα Μέσα Ενηµέρωσης ότι παρατάθηκε η θεώρηση του διαβατηρίου στον Πατριαρχικό Έξαρχο για ένα χρόνο µε πολλά ταξίδια. Ενώ µέχρι τώρα ήταν για ένα µήνα µε ένα µόνο ταξίδι.

Πέµπτη και Παρασκευή, 1-2 Αυγούστου γίνεται η 1^η Γενική Κληρικολαϊκή Συνέλευση µέσα στον ερειπωµένο καθεδρικό ναό του Ευαγγελισµού της Θεοτόκου στα Τίρανα. Παρευρέθηκαν 13 κληρικοί ζώντες από τους 400 περίπου που υπήρχαν, πριν κηρυχθεί το κράτος άθεο, 30 λαϊκοί από τις 4 παλαιές επισκοπές: Τιράνων, Κορυτσάς, Βερατίου και Αργυροκάστρου. Εδώ πάρθηκαν µεγάλες αποφάσεις για την πορεία και ανασυγκρότηση της Αλβανικής Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ορίστηκαν εκκλησιαστικές επιτροπές, για όλους τους τοµείς της Εκκλησίας. Εκλέχτηκε για ένα χρόνο, Γενικό Εκκλησιαστικό Συµβούλιο της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας, το οποίο θα εκπροσωπεί την Εκκλησία σε διοικητικά θέµατα ενώπιον Αρχών.

Την Παρασκευή (2/8) το βράδυ επισκέφτηκε τον Πατρ. Έξαρχο Αναστάσιο ο αρχηγός του Σοσιαλιστικού Κόµµατος καθηγητής Th. Beis και υπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση, συζήτησαν για το σκοπό και την πορεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αλβανίας.

Το Σάββατο (3/8) αφήνει τα Τίρανα και συνεχίζει τις περιοδείες, για να βρεθεί στο Βεράτιο, να δει και να ακούσει το πρόβληµα της Εκκλησίας και όχι µόνο. Φθάνοντας το απόγευµα, τελεί εσπερινό στο ναό του Αγίου Σπυρίδωνα.

Κυριακή (4/8), Θεία Λειτουργία µε πλήθος κόσµου, µεταδίδεται και από την κρατική τηλεόραση για πρώτη φορά. Το απόγευµα συναντήσεις µε πολιτικούς παράγοντες.

Δευτέρα (5/8). Το πρωί σύσκεψη µε την Εκκλησιαστική Επιτροπή και επίσκεψη στην Ι. Μονή Αρδενίτσας (γενέθλια της Θεοτόκου), την οποία είχαν µετατρέψει σε Μουσείο.

Αναχωρεί για την πόλη Φιέρι, µια πόλη µε 85.000 κατοίκους που απέχει περί τα 100 χιλ. από τα Τίρανα. Προσκυνά τα άγια λείψανα του Κοσµά του Αιτωλού που φυλάσσονταν στο µουσείο της πόλης και προχώρησε για τον Αυλώνα, µία πόλη από 80.000 κατοίκους και είχε από τον 5^ο αιώνα επισκοπική έδρα µε πρώτο επίσκοπο το Ναζάριο (458 µ.Χ.). Φθάνοντας τον ανέµενε πλήθος κόσµου, τέλεσε τον εσπερινό και κήρυγµα µπρος στο ναό, διότι τον είχαν µετατρέψει σε µηχανουργείο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.

Τρίτη (6/8). Θεία Λειτουργία στον ίδιο χώρο και ως “ιερό” χρησιµοποίησαν το ανυψωµένο επίπεδο, όπου βάζαν τα αυτοκίνητα για επισκευή. Το απόγευµα βρέθηκε στο χωριό Νάρτα, του έγινε µεγάλη υποδοχή και από γύρω χωριά, τέλεσε εσπερινό, αγιασµό και κήρυγµα.

Τετάρτη (7/8) επανήλθε στη πόλη Φιέρι, η υποδοχή του ήταν συγκινητική. Τον περίµεναν από το πρωί πάνω από 2.500 άνθρωποι, διάβασε αγιασµό και θεµελίωσε νέο ναό, διότι ο παλαιός του Αγ. Γεωργίου είχε ισοπεδωθεί από το καθεστώς. Στη συνέχεια µετέβη στην κωµόπολη Λιούσκια, διάβασε και αγιασµό στο ναό, ο οποίος για χρόνια ήταν αποθήκη και µίλησε στους παρευρισκόµενους πιστούς. Πήγε στο σπίτι του θανόντος νέου αθλητή που πρόσφατα βαπτίστηκε Ορθόδοξος και διάβασε τρισάγιο και µετά συνέχισε τη διαδροµή προς την πόλη Καβάγια, φθάνοντας εκεί αργά το απόγευµα κατευθύνθηκε στο ναό που πρόσφατα παραδόθηκε από θέατρο και πολιτιστικό κέντρο που τον είχαν µετατρέψει. Έγινε δοξολογία και κήρυγµα, είδε και τους παράγοντες της πόλης.

Πέµπτη (8/8) βρέθηκε στην πόλη Σκόδρα, µια πόλη από 95.000 κατοίκους το µητροπολιτικό ναό της Γεννήσεως του Χριστού, το καθεστώς το 1958 τον κατεδάφισε πλήρως και στο χώρο αυτό κτίσθηκαν πολυκατοικίες. Για Θείες Λειτουργίες χρησιµοποιούσαν κάποιο δωµάτιο σπιτιού. Εδώ ο επίσκοπος π. Αναστάσιος έστησε ένα πρόχειρο ξύλινο σταυρό κάτω από ένα δένδρο, τέλεσε την ακολουθία του αγιασµού και κήρυγµα και συζήτησε µαζί τους για την παραχώρηση από το κράτος κεντρικό οικόπεδο για ανέγερση ναού.

Την Παρασκευή (9/8) επέστρεψε στα Τίρανα και στο ξενοδοχείο [που ήταν και τα “γραφεία” του Πατριαρχικού Εξάρχου (!)], τον επισκέφθηκε ο αντιπρόεδρος της Βουλής καθηγητής βυζαντινολογίας από τους κορυφαίους της Βυζαντινής Αρχιτεκτονικής και συζήτησαν για την εκκλησιαστική κατάσταση, παρότρυνε τον Αναστάσιο να ζητήσουν από την κυβέρνηση την επιστροφή της Εκκλησιαστικής περιουσίας, όπως και έγινε.

Το Σάββατο (10/8) βρέθηκε στο Αργυρόκαστρο, του έγινε παλλαϊκή υποδοχή και µε πορεία έφθασαν στο Μητροπολιτικό Ναό Μεταµόρφωση του Σωτήρος, όπου έγινε Εσπερινός και Κήρυγµα. Έγινε και η ανακοίνωση πως ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός θα Αναπαλαιώσει δύο µεγάλους ναούς.

Κυριακή (11/8). Έγινε Θεία Λειτουργία στο ναό των Ταξιαρχών, ο οποίος είχε µετατραπεί σε αποθήκη λιπασµάτων. Ακολούθησε µακρά σύσκεψη υπό του Εξάρχου µε τις δύο εκκλησιαστικές επιτροπές για την µεταξύ τους διαµάχη φθάνοντας στις δικαστικές αίθουσες. Όχι µόνο τους συµφιλίωσε, αλλά τους ένωσε σε µια ενιαία εκκλησιαστική επιτροπή Αργυροκάστρου.

Δευτέρα (12/8) πηγαίνει στο χωριό Δερβιτσάνη της Δροπόλεως και στο ναό της Αγίας Τριάδος, ο οποίος είχε µετατραπεί σε αποθήκη λιπασµάτων, εδώ ο επίσκοπος Αναστάσιος διάβασε ευχέλαιο και κήρυξε στους πιστούς της περιοχής που παρευρέθηκαν.

Τρίτη (13/8) ταξίδεψε “Λίαν Βαθέως” και βρέθηκε στους Αγίους Σαράντα, ναός εδώ δεν υπήρχε, ο ναός του Αγίου Χαραλάµπους εξαφανίστηκε, στη θέση του οι πιστοί µετά την πτώση του καθεστώτος, κατασκεύασαν ένα µικρό προσκυνητάρι. Εδώ τον περίµενε πλήθος κόσµου, διάβασε αγιασµό και θεµελίωσε την ανέγερση του νέου ναού. Έγινε µεγάλη σύσκεψη µε εκπροσώπους όλων των εκκλησιαστικών επιτροπών της επαρχίας.

Το απόγευµα επισκέφθηκε δύο ελληνόφωνα χωριά, Τσούκα και Μεσοπόταµο. Στο πρώτο είδε την πρόοδο του επισκευασµένου ναού και τους µίλησε, στο δεύτερο ήθελε να δει το Βυζαντινό ναό µε τους πέντε τρούλους, που ήταν παλαιότερα το Καθολικό Ιεράς Μονής, τέλεσε εσπερινό και τους µίλησε.

Τετάρτη (14/8) κατευθύνθηκε προς την Πρεµετή. Στα σύνορα της επαρχίας µέσα στα στενά της κλεισούρας τους υποδέχθηκε πολυµελής αντιπροσωπεία πιστών της πόλης µε επικεφαλής το Γεν. Γραµµατέα της Νοµαρχίας, στην πορεία σταµάτησε στο χωριό Κοσίνα και µίλησε στους κατοίκους. Στο µεγάλο ναό της Πρεµετής που ήταν ασφυκτικά γεµάτος, διάβασε αγιασµό και κήρυξε, µε πρωτοβουλία της Νοµαρχίας µεταδόθηκε τηλεοπτικά από το σταθµό των Τιράνων. Ακολούθησε σύσκεψη µε τις Εκκλησιαστικές Επιτροπές.

Πέµπτη (15/8), εορτή της Παναγίας, βρέθηκε στο Γοραντζή της Κάτω Δροπόλεως, τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στον ανακαινισµένο από τους κατοίκους ναό της Κοιµήσεως της Θεοτόκου, στον οποίο, την 28^η προς 29^η/10/1990 νεαροί χτύπησαν τις καµπάνες του ναού, συµπαραστεκόµενοι στην εξέγερση των φοιτητών και γι’ αυτό υπέστησαν τροµερά βασανιστήρια.

Το βράδυ αργά επέστρεψε τους Αγίους Σαράντα.

Παρασκευή (16/8) βρέθηκε στο χωριό Αλύκο (3.850 κατοίκους) απέχει περί τα 10 χλµ. από τους Αγ. Σαράντα, λειτούργησε και χειροτόνησε σε πρεσβύτερο το διάκονο Χρήστο Παπά και συνέχισαν µαζί την τέλεση ιερού µνηµοσύνου των τριών νεαρών του χωριού, όπου πριν ένα χρόνο πέθαναν από τα σκληρά βασανιστήρια του καθεστώτος.

Κυριακή (16/8) λειτούργησε στο κεφαλοχώρι Δέλφινο (5.800 κατ.), ο ναός είχε ισοπεδωθεί και στη θέση του έστησαν “µνηµείο ηρώων”, η Θεία Λειτουργία έγινε στο ύπαιθρο. Το τραπέζι ως Αγ. Τράπεζα και ένας ξύλινος Σταυρός στήθηκαν κάτω από ένα µεγάλο δένδρο. Ακολούθησε συνάντηση µε την Εκκλησιαστική Επιτροπή για τη δυνατότητα ανέγερσης νέου ναού.

Δευτέρα (19/8) πήρε το δρόµο προς τη Χειµάρα, στη διαδροµή των 45 περίπου χιλιοµέτρων στα όποια χωριά συναντούσε, έκανε µία στάση, έµπαινε σε ναούς µισοδιορθωµένους ή ακόµα και σε τοίχους γκρεµισµένους, διάβαζε κάποια προσευχή, σηµείωνε και συνέχιζε.

Τρίτη (20/8) βρέθηκε στο χωριό Δρυµάδες (1.800 κατ.). Η ανταπόκριση του κόσµου ήταν συγκινητική, γέµισαν όχι µόνο το ναό, αλλά και τους πέριξ χώρους, έκανε δοξολογία, αγιασµό και τους µίλησε.

Τετάρτη (21/8). Χειµάρα (11.500 κατ.). Εκκλησιαστικά ιστορικός τόπος. Τον αποτελούσαν τρία Μοναστήρια, 51 Ναοί, το Σχολείο που χτίστηκε µε τη φροντίδα του Αγ. Κοσµά του Αιτωλού κ.ά. Ο Πατριαρχικός Έξαρχος π. Αναστάσιος λειτούργησε στον Ι. Ναό των Αγίων Πάντων που είναι κτισµένος στην είσοδο του κάστρου. Ο κόσµος ήταν εκατοντάδες παρά την καθηµερινή και εργάσιµη ηµέρα. Ακολούθησε σύσκεψη µε την Εκκλησιαστική Επιτροπή. Το απόγευµα επισκέφθηκε το χωριό Βουνό, όπου στον Ι. Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα διάβασε αγιασµό και κήρυγµα και ήθελε να πληροφορηθεί πώς άρπαξαν τα τέσσερα δάκτυλα του Αγ. Κοσµά που υπήρχαν στην Αγία Τράπεζα οι Ιταλοί πριν από τον Β΄ Παγκόσµιο Πόλεµο.

Πέµπτη (22/8), ξεκίνησε µια περιπετειώδης διαδροµή, από Χειµάρα µέσω Αυλώνα και Φιέρι να βρεθεί στο Μοναστήρι της Αρδενίτσα που σεµνύνεται στων Γενεθλίων της Θεοτόκου, µε ένα αυτοκίνητο σαράβαλο Ρενώ πριν µιας εικοσαετίας και µε δρόµους σχεδόν ανύπαρκτους.

Παρασκευή (23/8), Απόδοσις της Κοιµήσεως της Θεοτόκου, Θεία Λειτουργία µε χιλιάδες λαού που ήρθαν από διάφορες περιοχές της Αλβανίας για την πρώτη λειτουργία µετά την πτώση του καθεστώτος και τη µετατροπή της από Μουσείο και τουριστικό ξενοδοχείο. Παράλληλα χειροτόνησε σε διάκονο τον Ηλία Qizio, γιο του Αλβανού ιερέα Κοσµά Qizio που κατά την περίοδο του διωγµού ο π. Κοσµάς, βοηθούµενος από το γιο του, λειτουργούσε µε αυστηρές προφυλάξεις τις Κυριακές και µεγάλες γιορτές, τα ξηµερώµατα 2-4 πρωινή και µετά πήγαινε στη χειρωνακτική δύσκολη εργασία που τον υποχρέωναν να κάνει.

Σάββατο (24/8). Μνήµη του αγίου ιεραποστόλου Κοσµά του Αιτωλού. Μετέφερε τα ιερά λείψανα του αγίου από το µουσείο του Φιέρι στο µοναστήρι που φέρει και το όνοµά του, στο χωριό Κολικόντασι. Λειτούργησε και κήρυξε για το µεγάλο Άγιο και την αναστήλωση του Μοναστηριού.

Κυριακή (25/8). Λειτούργησε στο χωριό Τσέτε του Δήµου Καβάγια, ο ιερός ναός της Αγ. Παρασκευής είναι αρχαιότατος µε σπάνιες τοιχογραφίες, το καθεστώς δεν τον ισοπέδωσε όπως έκανε, αφαίρεσε το τέµπλο και τα υπόλοιπα να µη θυµίζει  Ορθόδοξο ναό, άφησε τις τοιχογραφίες ως “πολιτιστικό µουσείο”. Μετά τη Θεία Λειτουργία είχε ευρεία σύσκεψη µε τις εκκλησιαστικές επιτροπές του Δήµου Καβάγιας.

Εδώ σταµατούµε το µικρό αυτό οδοιπορικό του Επισκόπου Αναστασίου διάρκειας ενός µηνός (24 Ιουλ. – 25 Αυγ.) διήνυσε µε το αυτοκίνητό του περίπου 10.000 χλµ. Λειτούργησε 18 φορές, τέλεσε Εσπερινούς, αγιασµούς, ευχέλαια περί τα 40, κηρύγµατα 53, συσκέψεις µε εκκλησιαστικές επιτροπές 28, από έναν άνθρωπο που πλησίαζε τα εξήντα πέντε (65) χρόνια µε επιβεβαρυµµένη υγεία (τρεις φορές ελονοσία, κρίσεις άσθµατος, αφαίρεση καρκίνου θυρεοειδούς, εγχείρηση καταρράκτου, αποκόλληση αµφιβληστροειδούς, αφαίρεση προστάτου, πρόβληµα στην σπονδυλική στήλη, καρδιακή προσβολή…).

Ο ένας από τους δύο συνοδοιπόρους του π. Αναστασίου σ’ αυτό το οδοιπορικό µας περιγράφει: Όταν τελείωνε η ηµέρα, εµείς είµασταν εξαντληµένοι και πέφταµε, να ξεκουραστούµε. Ο επίσκοπος είχε άλλη δουλειά. Σηµείωνε στο ηµερολόγιο τα της ηµέρας και τα σχέδια του γι’ αυτά που συνάντησε. Μετά γονάτιζε για προσευχή “Κύριε, πρόσθες ηµίν πίστιν”, έλεγε και ξαναέλεγε. “Δεν µπορώ να σκεφτώ τη ζωή µου χωρίς αυτήν την συνεχή αναπνοή της ψυχής. Πιστεύω ότι το δικαίωµα της προσευχής είναι ένα από τα µεγαλύτερα δώρα που µας χάρισε ο Θεός. Αυτήν τη δυνατότητα να επικοινωνούµε µαζί Του, αυθόρµητα και άνετα, χωρίς πρωτόκολλα και περιορισµούς”. Εµείς τον αφήναµε – περιγράφει – δε γνωρίζαµε τί ώρα τελείωνε, όµως το πρωί ήταν πρώτος µπροστά µας.

Ο επίσκοπος π. Αναστάσιος, αυτός ο αεικίνητος “νέος” των εξήντα πέντε (65) χρόνων, ούτε λεπτό δεν αναπαύτηκε στο τυπικό χρέος, αλλά άπλωνε το βλέµµα του, για να πιάνει τον παφλασµό των εξελίξεων. Έβλεπε σε απόσταση χώρου και σε διάσταση χώρου. Το “σήµερα” και το “αύριο” από όπου πέρασε. Ό,τι έφθανε στο µάτι του, άγγιζε την καρδιά του, γίνονταν κίνητρο για οραµατισµό και σχεδιασµό.

Δεν ήταν ούτε µόνο θεωρητικός ούτε µόνο πρακτικός, διέθετε µια θαυµαστή ικανότητα να προσαρµόζει τη θεωρία µε την πράξη, τη θεολογική προσέγγιση της επικαιρότητας µε την προγραµµατισµένη διακονία του λαού του Θεού. Το µυαλό του γόνιµο και ανήσυχο τολµούσε το δρασκέλισµα και πέρα της ιερατικής πύλης, είχε αντιπαραθέσεις µε προβλήµατα ξένα προς την εκκλησιαστική του διακονία, αλλά για το καλό του κοινωνικού συνόλου.

Ο π. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ άκουγε ΑΝΑΣΤΑΣΙΟ και …!

Ο πατήρ Θεόδωρος Ζήσης µε την έπαρση που τον διακρίνει, νοµίζει ότι αυτός είναι και ο µόνος αδιαµφισβήτητος Ορθόδοξος που γι’ αυτόν θα γράψει η ιστορία. Θύµα κάποιων παρατρεχάµενων, έχει φθάσει να πιστεύει πως η προσωπικότητά του – πανεπιστηµιακός καθηγητής Θεολογίας γαρ – και η δράση του – αντιοικουµενιστή (!) – τον έχουν ανυψώσει στο βάθρο του Οµολογητού, του ήρωα. Ξεχνά ότι η ιστορική µνήµη δε στρέφεται µονότροπα προς µια και µοναδική κατεύθυνση. Αποτυπώνει και διασώζει γεγονότα και πράξεις που τις έχουν ξεχάσει ή θέλουν να τις ξεχάσουν. Φωτογραφίζει και στιγµατίζει κάθε λεπτοµέρεια και την ανάλογη στιγµή τα εµφανίζει.

Μέσα σ’ αυτό το διαδικτυακό τείχος (Katihisis.gr) που είχε στήσει, απολάµβανε τιµή και δόξα, ένιωθε αγωνιστής, οµολογητής µοναδικός, αυτολιβανίζονταν µε αυταρέσκεια, δέχονταν µε ικανοποίηση το θυµίαµα της ιδιοτέλειας που τον πρόσφεραν κάποιοι ακόλουθοί του.

Τον συντάραξε όµως ο Γενάρης του 2025, όταν όλα τα Μέσα Πληροφόρησης µιλούσαν και παρουσίαζαν ένα πρόσωπο, µια λαµπρή προσωπικότητα που, όπου και αν πέρασε, άφησε πηγαία οµορφιά, πλούτο ψυχής, ποιµαντικό µόχθο, απηχούσε γενική αναγνώριση, σκίαζε το µεγαλείο του, η κάθε λέξη του ήταν ένα σπυρί λιβάνι στο θυµιατήρι της δοξολογίας του Θεού, η κάθε φράση του ήταν µια προσευχή, προσεύχονταν και πορεύονταν, δείγµα και υπόδειγµα ζωής, µεταβίβαζε φλόγα, καταύγαζε τη γλυκύτητα της θείας παρουσίας και τη µετέδιδε όχι σε άψυχα όντα, αλλά στα παιδιά του, στα λογικά πρόβατα της Θείας ποίµνης του.

Μιλούσαν για έναν άνθρωπο µε πυρωµένη καρδιά που λαµπαδοδροµούσε την αγάπη, κατάφερε µε τίµια σφιχτή και διάφανη διαχείριση να γεµίσει την Αφρική, που πέρασε µε χιλιάδες ευαγγελιζόµενους Ορθόδοξους Χριστιανούς, κοινωφελή ιδρύµατα και ιερούς ναούς. Στην Αλβανία που στάλθηκε ως Αρχιεπίσκοπος, ανέστησε από τις στάχτες την Ορθόδοξη Εκκλησία και στα τριάντα τρία (33) χρόνια χειροτόνησε πάνω από 300 ιερείς, βάπτισε περί τους 500.000 Ορθόδοξους Χριστιανούς, κατασκεύασε και αναστήλωσε περί τους 330 Ιερούς Ναούς, ανοικοδόµησε 75 κτίρια ως επισκοπεία, ενοριακά γραφεία, ξενώνες κ.ά., συγκρότησε 460 Ορθόδοξες ενορίες και πάρα πολλά ακόµα.

“Έφερε το φως στην Αλβανία µετά το σκότος” το οµολόγησε ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράµα, το πέρασµά του είπε: “Άλλαξε τη ζωή µας”. Μεγάλα, πολύ  µεγάλα λόγια από έναν αλλόθρησκο µουσουλµάνο, που πριν λίγο τον αποκαλούσαν “µαύρο κόρακα” και τώρα…! Υποκλίνονταν µπροστά του ολόκληρη η Αλβανία και ήταν σηµείο αναφοράς στην Οικουµένη.

Τι ήταν αυτό που άλλαξε τη ροή; Δεν ήταν τίποτα άλλο, παρά η σεβαστότατη και πανίερη εντιµότητά του, ήταν το ευωδιαστό θυµίαµα της προσευχής, ήταν η αξιοποίηση µε φόβο Θεού του “δίλεπτου” για τους σκοπούς που προσφέρονταν και περνούσε στη διακονία του λαού, γεµίζοντας την Αλβανία µε έργα αγάπης, ζωτικής σηµασίας και ανάπτυξης, από σχολεία, υδραγωγεία, γέφυρες, πλατείες, νοσοκοµεία, δρόµους, παιδικές χαρές… δεν άφησε τοµέα κοινωνικής δράσης που να µην τον καλύψει. Ιχνογραφούσε έργα, οσοδήποτε επίπονα και δαπανηρά και αν ήταν, τα µετουσίωνε σε πράξη.

Είχε την πρωτοπόρα ακόµα έµπνευση να βοηθήσει στην ανάπτυξη των ορεινών περιοχών. Από τις πρώτες επισκέψεις είδε το πρόβληµα και οργάνωσε ειδικό γραφείο “Διακονίας Αγάπης”. Για έναν πρωτογενή τοµέα ανάπτυξης, µε υδροδοτήσεις, αναδασώσεις, βιολογικές καλλιέργειες, κτηνοτροφία, µελισσοκοµία κ.ά. Για την υλοποίηση του εγχειρήµατος ζήτησε βοήθεια από φιλανθρωπικές και αναπτυξιακές οργανώσεις µέσα από την οικουµενική κίνηση. Ανταποκρίθηκαν οκτώ χώρες από το 1993 έως το 2017, η συµβολή τους υπολογίζεται σε 7,5 εκ. ευρώ. Τα αποτελέσµατα ήταν απίστευτα, ήταν θεαµατικά.

Με την ευσυνειδησία του, την τιµιότητα και την απόλυτη ελεγχόµενη διαχείριση κατάφερε να επηρεάσει την ανάπτυξη, την πρόοδο και την περαιτέρω εξέλιξη της Αλβανίας. Τα κοινωνικά έργα, οι µεγαλοπρεπείς ανεγειρόµενες οικοδοµές ΦΩΝΑΖΟΥΝ, ακόµα και οι πέτρες που τις πετούσαν εναντίον του τις µάζευε, τις έχτιζε και αυτές ακόµα χτισµένες ΦΩΝΑΖΟΥΝ!

Όλα αυτά τα άκουγε, τα έβλεπε από τα Μ.Μ.Ε. ο π. Ζήσης και δεν µπορούσε να ησυχάσει, η ιστορία ξεκινάει από το 1974, όταν καθάρισαν ύπουλα τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυµο Α΄ (Κοτσώνη), εκτέλεσαν τους 12 αγίους Επισκόπους (το σχέδιό τους χάλασε για τους υπόλοιπους). Τον Αναστάσιο προσπάθησαν τρείς φορές να τον “ξεκολλώσουν” αλλά την πρώτη µαζί µε τους δώδεκα, αφού κατάργησαν – µάλλον διέλυσαν, να αναγκαστεί να φύγει το “Κέντρον Σπουδών Ορθοδόξου Μαρτυρίας” στο οποίο είχε διοριστεί µε Συνοδική απόφαση στις 9 Φεβρ. 1970 και ήταν ο τοµέας που εργάστηκε και τον γνώριζε πολύ καλά. Δεύτερο από διευθυντή του πρώτου για την απανταχού Ορθόδοξο Εκκλησία αλλά και για την πολιτεία της Ελλάδος, οικοδοµικό άθλο το “Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος” που σχεδόν το έκλεισαν και τρίτο από Γενικό Διευθυντή της “Αποστολικής Διακονίας” την οποίο είχε οργανώσει και αναδείξει µε την ψήφιση υπ’ αρ. 3^α του Κανονισµού ως το µεγαλύτερο και ποιο εύρωστο πλέον Οργανισµό της Εκκλησίας. Εδώ µαζί τους έπαιξε ανοιχτά η τριανδρία της Αδελφότητας “Χρυσοπηγή”, ο Χριστόδουλος – Δούρειος Ίππος δίπλα στον Ιερώνυµο Α΄ (Κοτσώνη) – ο πρώτος µοιχεπιβάτης στη µητρόπολη Δηµητριάδος, δεύτερος ο πνευµατικός τους Καλλίνικος Καρούσος που τον διόρισαν ως Γεν. Διευθυντή στην Απ. Διακονία και το Συµβούλιο της Επικρατείας µε απόφασή του τον έδιωξε και επανήλθε πάλι µε δύο δικαστικές αποφάσεις ο Αναστάσιος στη Γεν. Διεύθυνση της Απ. Διακονίας. Ο αρχιεπ. Σεραφείµ όµως δεν τον ξέχασε µε την αποτυχηµένη προσπάθεια, τον διόρισε στην “πτωχότερη” και πιο “ασήµαντη” µητρόπολη της Ελλαδικής Εκκλησίας! Τη Μητρόπολη Πειραιώς και τρίτος ο Μέγας αγωνιστής της Εκκλησίας που συµµετείχε σε Συµβούλια του Π.Σ.Ε. που πάρθηκαν οι σηµαντικότερες αποφάσεις για την Σύνοδο στο Κολυµπάρι. Ήταν δε ο κρυφός Συντάκτης του επαίσχυντου εκείνου δηµοσιεύµατος στο επίσηµο περιοδικό “ΕΚΚΛΗΣΙΑ” που καταφέρετο κατά του Αρχιεπ. Ιερωνύµου Α΄ και των 12 σφαγιασθέντων µητροπολιτών “Η αλήθεια για το εκκλησιαστικό ζήτηµα” και που προσπάθησαν µε δόλιο τρόπο να το δηµοσιεύσουν και στη “Φωνή του Κυρίου” ως δήθεν εργασία του αρχιεπισκόπου Σεραφείµ. Ο Αναστάσιος ως υπεύθυνος της Απ. Διακονίας µε σκληρή επιστολή προς τον Αρχιεπ. Σεραφείµ του επισήµανε ότι η δηµοσίευσή του θα έχει “Την βαρείαν αυτήν εκτροπήν από του καθαρώς ιεραποστολικού σκοπού της “Αποστολικής Διακονίας…” και έκαναν πίσω. Ο Σεραφείµ που δεν ξεχνούσε τους οσφυόκαµπτους, όπως τον ιερέα της χωροφυλακής (1968-1976) για τις πολιτικές υπηρεσίες του τον χειροτόνησε τιτουλάριο επίσκοπο και τον διόρισε Αρχιγραµµατέα της Ιεράς Συνόδου και στη συνέχεια µητροπολίτη Καλαβρύτων. Όλο το παραπάνω είχε οργανωθεί από τη Θεσσαλονική οµάδα που επεξεργάζονταν όλες τις Νοµοθετικές Πράξεις, ο δε υπουργός Παιδείας Χρήστου απλώς τις υπέγραψε.

Ο συντάκτης αυτού του λιβελογραφήµατος, µόλις έκλεισε τα µάτια ο αρχιεπ. Σεραφείµ και κοιµήθηκε και ο Αττικής π. Νικόδηµος, τότε ξεπετάχτηκε, όπως ο σαλίγκαρος το απόβροχο και δήλωσε ότι αυτό είναι δικό µου έργο, το τύπωσε και σε βιβλίο και δεν ντράπηκε! Ήθελε να τα οικονοµήσει και από πάνω.

Δεν µπορούσε ακόµα να ηρεµήσει βλέποντας και ακούγοντας τον τελευταίο επιζώντα από τους διωκοµένους που ήταν απέναντι, όταν ο ίδιος ήταν στα ενδότερα του πυρήνα της δεύτερης σκληρής δικτατορίας του Ιωαννίδη – Σεραφείµ και µάλιστα στο υπουργείο Παιδείας και Θρησκευµάτων απέναντι στους φοιτητές που ζητούσαν ελευθερία και δικαιοσύνη. Ενώ αντίθετα ο Αναστάσιος βρέθηκε µέσα σ’ αυτούς τους φοιτητές, µέσα στα κρατητήρια, έξω από τις φυλακές περιµένοντας για ώρες να τους επισκεφθεί και να βρεθεί δίπλα στις οικογένειές τους, αυτό ήταν ο εφιάλτης του.

Ο π. Θ. Ζήσης περίµενε µε υποµονή, όπως το άγριο ζώο στην πηγή το θήραµά του, ο θάνατος του Αναστάσιου ήταν η στιγµή να ξιφουλκήσει. Ποιος θα τον απαντήσει; Περίµενε να σαραντίσει, γιατί τα τελώνια είναι σε διαµάχη (!) και δεν ήθελε από συµπόνια! “Να µην του προσθέσει και άλλα αυτός;”. Θεέ µου, τι είναι τούτα που ακούσαµε από παπα-Θεολόγο (!)

Έκανε βαρυσήµαντη ανακοίνωση στις 19 Φεβρ. 2025 (Katihisis.gr, 20 Φεβρ. 2025) ότι «Στην αρχή του ερχόµενου µαθήµατος θα σας διαβάσω τι λέει ο Αβέρκιος για τον νεαρό αρχιµανδρίτη Αναστάσιο για τον “παπα-Αναστάσιο”, έτσι λέει ο “παπάς” Αναστάσιος… δωρεές που έκαναν, στον Αναστάσιο οι µασόνοι. Απορούν µερικοί πώς τα βρήκε ο Αναστάσιος τα χρήµατα και έκανε τέτοιο µεγάλο ναό… τόσους ναούς… βοηθήθηκε από τέτοια κέντρα… Έχει πολλές σκοτεινές πλευρές… οι µασόνοι του έκαναν σκεύη και άµφια, χρήµατα και λοιπά για την Εκκλησία της Αλβανίας…».

Ενώ περιµέναµε µε αγωνία τις φοβερές αποκαλύψεις του, όπως αναφερθήκαµε παραπάνω, έπεσε πέπλο σιωπής µετά τα πρώτα δηµοσιεύµατά µας και για να σώσουν τον εγωισµό του “τρανού οµολογητού”, εκτός από το προαναφερόµενο δηµοσίευµα, στο οποίο θα ασχοληθούµε κάποια στιγµή, ο Υιός Ζήση, µοναχός Σεραφείµ στην επιστολή στην Αρχιεπισκοπή Αλβανίας που ποτέ δεν έφθασε, προσπαθεί µε ανορθόδοξα τερτίπια να παρουσιάσουν τον αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο ως µασόνο.

Η ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΗ…(!) ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Ας παρακολουθήσουµε µαζί, αγαπητέ αναγνώστα, κάποια σηµεία της επιστολής, γιατί είναι “εµπιστευτική – µη προς δηµοσίευσιν”, ενώ γράφει: “Πρόσεξες, αγαπητέ αναγνώστα, πως τα προηγούµενα λόγια του Αλβανίας Αναστασίου -από το θεοσοφικό – µασονικό «Ιλισό»”, για ποιους αναγνώστες οµιλεί, αφού είναι αυστηρώς προσωπικό µε αποδέκτες δύο εφηµερίδες και σε δύο ιστολόγια; Πάµε όµως εκεί, που σταµατήσαµε πιο πάνω: «Η Εκκλησιαστική συνείδησή µας… διότι η αναφορά στην σχέση αυτή (Αναστασίου Γιαννουλάτου και Μασονίας), αναφορά επικρινόµενη από την Αρχιεπισκοπή Τιράνων, και µε βάση τα ντοκουµέντα που δηµοσίευσε ο Μοναχός Αβέρκιος, έγινε από τον Πρωτοπρεσβύτερο καθηγητή π. Θεόδωρο Ζήση και το γράφοντα Μοναχό Σεραφείµ σε σχετική οµιλία στο διαδίκτυο της Katihisis.gr

 »Μας παραπέµπει στην υποσηµείωση 2, πηγαίνουµε στην υποσηµείωση και διαβάζουµε και διαβάζουµε το παραπάνω: «Στην αρχή του ερχοµένου µαθήµατος θα σας διαβάσω…»

 Τι διάβασε. Τίποτα! Κατά τα κοινώς λεγόµενα “κατάπιε τη γλώσσα του”.

Μαντεύω την ψυχική του φόρτιση, τη σπασµωδική του αντίδραση και το παραλήρηµα των δήθεν αποκαλύψεων. Όλα, όσα αράδιασε, ήταν ένα ΨΕΜΑ! Βάζοντας µπροστά το βιβλίο του ψευδώνυµου Αβέρκιου. Ας µας δείξει, µία και µόνο περίπτωση που αναφέρει ο Αβέρκιος ότι οι µασόνοι του έδωσαν έστω και 100 ευρώ, δεν υπάρχει πουθενά! Ας µας δείξει όχι πολλές, όπως τόνισε, αλλά µια σκοτεινή πλευρά. Ας µας δείξει ένα, µόνο ένα, ιερό σκεύος και κάποιο άµφιο και χρήµατα που του έδωσαν τον ίδιο οι µασόνοι, δεν υπάρχει! Ας µας δείξει ένα και µόνο σκοτεινό κέντρο που βοηθήθηκε, τίποτα! Είναι παραµύθι. Διερωτάται  απορούµενος µάλιστα, “που βρήκε τα χρήµατα ο Αναστάσιος και έκανε ναούς και τόσα έργα”.

Καταλαβαίνω την ταραχή του πατέρα Θεόδωρου Ζήση, παρότι πανεπιστηµιακός Θεολόγος και µάλιστα της Πατρολογίας και Ποιµαντικής, ίσως δε βρέθηκε – ίσως ήταν αιώνες πριν – µπροστά σε “Βασιλειάδες”. Αλλά όµως πρόσφατα επί των ηµερών του που ήταν στα ενδότερα του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευµάτων, δεξί χέρι του δασκάλου µασόνου-οικουµενιστή Παν. Χρήστου, δεν έπεσε στην αντίληψή του, τίποτα; – Μπορεί να µην άκουσε, γιατί ήταν απαγορευµένα –. Αλλά δεν είδε ότι το λεκανοπέδιο της Αττικής και ολόκληρη σχεδόν η Εκκλησία της Ελλάδος γέµισε µε έργα αγάπης, µεγαλοπρεπείς οικοδοµές, εργαστήρια ποικίλης ανάπτυξης, σπίτια, γαλήνη, µέχρι και Νοσοκοµείο, το πιο σύγχρονο για τους κληρικούς και ετοίµαζε ένα δεύτερο µε 1000 κρεβάτια, έργα που δεν έχουν γίνει στα 200 και πλέον χρόνια από την απελευθέρωση της χώρας και όλα αυτά µέσα σε έξι (6) χρόνια από έναν “πιστό οικονόµο” των αγίων Μυστηρίων και του ιερού χρήµατος, χωρίς ν’ απλώσει χέρι ζητιανιάς σε κρατικό ή ευρωπαϊκό ταµείο; Αλλά εµπιστεύτηκε τα οράµατά του στον πιστό λαό που τον ενέπνευσε µε το λόγο του και το παράδειγµά του! Αρνήθηκε ο ίδιος και απέρριψε την πολυτέλεια και τη χλιδή, κράτησε για τον εαυτό του τα διαπιστευτήρια της φτώχειας, της εσχάτης φτώχειας, γι’ αυτό τα έκανε και προχωρούσε.

Το πρώτο ταµείο των µεγάλων έργων θεµελιώθηκε από τη δική του τσέπη, από το δικό του φτωχό βαλάντιο και εµπλουτίστηκε µε ποσά που εξοικονόµησε, ελέγχοντας προσεκτικά όλη την οικονοµική διαχείριση από ανθρώπους που συνοδοιπορούσαν µαζί του µε την ένδεια και τη στέρηση. Ο κόσµος τα έβλεπε και έτρεχε να καταθέσει τον οβολό του και την αγάπη του, ώστε να επικουρήσουν και αυτή στα µεγαλεπήβολα αρχιεπισκοπικά σχέδια.

Ποιος είναι αυτός ο Αρχιεπίσκοπος π. Θ. Ζήση; Είναι ο “Αρχιεπίσκοπος των Αποστολικών οραµατιστών”. Ο Ιερώνυµος Α΄ Κοτσώνης καθηγητής Κανονικού Δικαίου & Ποιµαντικής στο Πανεπιστήµιο Θεσσαλονίκης πριν από εσάς. Που σας έπιασε (δεν εννοώ µόνο εσάς αλλά το συνασπισµό σας από άθεους µασόνους, οικουµενιστάς, διεφθαρµένους, καλοπερασάκηδες…), η µανία να τον κατεβάσετε από τον αρχιεπισκοπικό θρόνο, γιατί ήταν εµπόδιο στα ύπουλα σχέδιά σας.

Γυρίστε πίσω το βλέµµα σας, πάτερ Ζήση, και δες το έργο εξαετίας του µητροπολίτη σας Λεωνίδα αλλά και τα 200 χρόνια πριν και µετά. Ταξιδέψτε µέχρι την Αλεξανδρούπολη, για να δείτε “ιδίοις όµµασι” τα έργα της εξαετίας του π. Κωνστάντιου. Ελάτε στη Λάρισα και γυρίστε όλη την πόλη, δεν υπάρχει έργο εκκλησιαστικό από το 1821, εκτός από το τεράστιο οικοτροφείο για 100 και πλέον παιδιά και άλλα µικρότερα που έγιναν την εξαετία π. Θεολόγου. Κάνετε ένα µικρό ακόµα κόπο, για  να φθάσετε µέχρι την Καρδίτσα, εδώ αν υπάρχει ίχνος ευαισθησίας, θα συγκλονιστείτε βλέποντας τα κουφάρια από τα οικοτροφεία που είχε κτίσει, όχι µόνο στην Καρδίτσα, αλλά και στις κωµοπόλεις, το γηροκοµείο, τις κατασκηνώσεις κ.ά. ο π. Κωνσταντίνος που οι διάδοχοί του µοιχεπιβάτες τα παραδώσαν στη λεηλασία. Αλλά και το τεράστιο ιεραποστολικό έργο “Εξωτερική Ιεραποστολή Καρδίτσας” µε παραρτήµατα και µέσα στην Αθήνα, που τα δηµιούργησε µετά την “Ιερή συγκατάθεση” να τον διώξετε από τη µητρόπολή του, στέλνοντας τον Κλεφτώπα. Ως και µια µεγάλη αδελφότητα µε κτιριακές εγκαταστάσεις στη Λιβαδειά και κατασκηνώσεις στην Αράχωβα “ΑΓΙΑ ΤΑΒΙΘΑ”.

Ένας σαν και αυτούς που είχαν πυρωµένη καρδιά για φιλανθρωπία, που η “αγάπη σας” και η οµάδα σας, πάτερ Ζήση, τους εκτέλεσαν, που και διάφοροι, όπως εσείς τους ρωτούσαν που βρίσκουν τα χρήµατα και χτίζουν οργανωµένες εστίες αγάπης; Ένας απ’ αυτούς είναι τώρα ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, που τη χατζάρα ενεχύρισε ο διδάσκαλός σας µασόνος Παναγ. Χρήστου στον επίσης µασόνο Σεραφείµ, δεν τον πρόλαβε, γιατί από τους δώδεκα βίαιους αποκεφαλισµούς στούπωσε!

Δεν υπάρχει ιεραπόστολος στα δύο χιλιάδες χρόνια της Εκκλησίας να συγκριθεί µαζί του, ούτε να ανταγωνιστεί στα οράµατα, στη δηµιουργία πολύ περισσότερο στον ευαγγελισµό και επιστροφή, αιρετικών, άθεων, αλλόθρησκων. Δεν πρέπει να υπήρξε άλλος που να διαχειρίστηκε µε τόση αξιοπρέπεια και τόση περίσκεψη το “ιερό χρήµα”. Και αυτό το έκανε, γιατί πίστευε, η µεν καρδιά του ήταν φορτισµένη µε την αγάπη του Θεού τα δε χέρια του ήταν έντιµα και καθαρά που µετρούσαν και αξιοποιούσαν µε φόβο Κυρίου και την τελευταία δεκάρα.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥΣ… ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ

Δεν είναι δυνατόν, να αραδιάσω σε ένα σύντοµο διαπιστωτικό κείµενο ολόκληρη την αλυσίδα των µεθοδεύσεων που έχει 40 υποσηµειώσεις σε παραποµπές και αυτές σε παραπέµπουν σε άλλες τόσες και παραπάνω, κάποιες λόγω παλαιότητος είναι δύσκολο να βρεθούν, αναφέρει δε και µερικές ξενόγλωσσες.

Αυτό το κάνει, για να επικυρώσει την αυθεντικότητα της επιστολής του και να ικανοποιήσει το φιλόδοξο εγωισµό. Ξεχνάει όµως ότι ο ιστορικός που θα περπατήσει ερευνητικά τα µονοπάτια που κινήθηκαν και τις επινοήσεις τους, θα µείνει εµβρόντητος µε τις µεθοδεύσεις τους, θα καταγράψει τη µία σελίδα πιο µελανή από την άλλη, τη µία ενέργεια πιο σκοτεινή από την προηγούµενη.

Θα συνεχίσω προς ενηµέρωση κόβοντας κάποια από τα γραφόµενα στην επιστολή του µε τις υποσηµειώσεις και τις παραποµπές και στα παραδίδω, αναγνώστα, να κρίνεις “εξ όνυχος τον λέοντα”.

Πιστεύουν στην άγνοια του λαού – διότι πως είναι δυνατόν να τα γνωρίζουν; – Έτσι µπορούν να πείσουν τον ανήσυχο πιστό, ότι “ορθοτοµούν το λόγο της αληθείας” και ότι ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος ήταν µασόνος, οικουµενιστής, αιρετικός, δίχως φόβο Θεού και κανένα σεβασµό στην αλήθεια!

Γράφει ο µοναχός Σεραφείµ (Ζήσης) “… επισηµότατοι εκπρόσωποι του Οικουµενικού Πατριαρχείου Κων/πόλεως υποστήριξαν την Μασονία δια της γραφίδος του [7] και τουλάχιστον πέντε (5) Οικουµενικοί Πατριάρχες του 20^ου αιώνος υπήρξαν τεκµηριωµένως Μασόνοι” (Ιωακείµ Γ΄, Μελέτιος Δ΄, ο Μεταξάκης, Βασίλειος Γ΄, ο από Αγχιάλου, Αθηναγόρας [8] και Δηµήτριος [9]). Όλοι τους, αιρετικοί Οικουµενιστές, όσο και ο Γιαννουλάτος και τα πνευµατικά τέκνα του!’’ (υπογράµµιση δική µας). Ψάξαµε σε όλα τα µασονικά έντυπα που αναφέρει να βρούµε την τελευταία παράγραφο για το Γιαννουλάτο (ξέχασε το όνοµα και τον τίτλο) και δεν υπάρχει πουθενά, τρέξαµε και στην υποσηµείωση που τέλος αναφέρει: (Πρβλ. και ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΒΕΡΚΙΟΣ, ενθ. Ανωτ. Σελ. 471 ε.έ.). Ανοίγουµε τη σελίδα του µοναχού Αβερκίου και εδώ δεν υπάρχει τίποτα, αλλά βρεθήκαµε προ εκπλήξεως, διότι πρώτον, µας παραπέµπει στο µασονικό περιοδικό “ΤΕΚΤΟΝΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ”, όργανον της Μεγ. Στ΄ της Ελλάδος, τεύχος 92 Ιούλ – Αύγ. 1970, και δεύτερον ο Αβέρκιος ξεκινάει από την σελ. 468 και όχι από την 471. Γιατί το κάνει αυτό ο µοναχός Σεραφείµ; Διότι η µασονική στοά θορυβήθηκε µετά τη δυναµική κίνηση των 12 µητροπολιτών προς τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυµο Α΄, ώστε η Εκκλησία να πάρει θέση για τη µασονία, αφού είχαν προηγηθεί διώξεις, µεταθέσεις, εκβιασµοί, να σταµατήσουν οι εναντίον τους διαµαρτυρίες και αυτό απέτυχε, τότε απευθύνθηκαν µε µια µακρόσυρτη (10 σελίδες) επιστολή προς την Ιερά Σύνοδο και παρακαλεί τον Αρχιεπίσκοπο “να τύχει της δεούσης προσοχής, ώστε ου µόνον να αποτραπή οιαδήποτε απόφασις της Εκκλησίας εναντίον του τεκτονισµού…”. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυµος Α΄ δεν τους άκουσε και προχώρησε στην καταδίκη της µασονίας. Το αποτέλεσµα, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυµος να εκδιωχθεί και οι 12 “απείθαρχοι” µητροπολίτες να εκτελεστούν µε συντάκτες των Συντακτικών Πράξεων την οµάδα µε τον πατέρα Θεόδωρο και µε υπογραφή του µασόνου υπουργού π. Χρήστου. Αυτό δε θέλουν να το σκαλίζουν!

Η µασονική επιστολή αναφέρει και αρκετά “ενδιαφέροντα” που ο µοναχός Αβέρκιος στο βιβλίο του “Η µασονία από αυθεντικές πηγές” τα έκανε πηδηµατάκια.

Συνεχίζει ο µοναχός Σεραφείµ! “Τότε γιατί ενοχλήθηκε από την κατάδειξη µε ντοκουµέντα (του Μον. Αβερκίου), ότι ο Γιαννουλάτος δέχθηκε σοβαρότατες οικονοµικές δωρεές από τις στοές;” [11] µας στέλνει στην υποσηµείωση ένδεκα, εδώ συναντάµε «ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΒΕΡΚΙΟΣ, ένθ. ανωτ., σελ. 368 ε.έ.» (η παραποµπή είναι από σελ. 368 & 369).

Αµέσως πιο κάτω: “Το γεγονός, ότι τα ντοκουµέντα του Μοναχού Αβερκίου, για την επανειληµµένη επίδοση χρηµατικών δωρεών της Ελληνικής Μασονίας στην Ι. Αρχιεπισκοπή Αλβανίας το 1992-1995 και επί αρχιεπισκοπείας Γιαννουλάτου [14] είναι κατατεθειµένα στο λαµπρό βιβλίο του «Η Μασονία από αυθεντικές πηγές, παγκόσµια κυβέρνηση – παγκόσµια θρησκεία»”. Πηγαίνουµε στην υποσ. [14] και µας παραπέµπει (Τεκτονικόν Δελτίον Πυθαγόρας) στο ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΒΕΡΚΙΟΣ, ενθ. ανωτ.

Συνεχίζει µε τις “αποκαλύψεις”: “Αναδείξαµε τις πληροφορίες περί της εκ µέρους Στοών της Ελλάδος οικονοµικής ενισχύσεως προς την τοπική αυτή Εκκλησία επί ηµερών του Αναστασίου Γιαννουλάτου, ενισχύσεως συνισταµένης τουλάχιστον σε δύο εκατοµµύρια δραχµές των αρχών της δεκαετίας του 1990…” και συνεχίζει, ιδού, τι γράφουν τα µασονικά κείµενα, αναπαραγόµενα από τον Μοναχό Αβέρκιο, περί των µασονικών δωρεών στην Εκκλησία Αλβανίας: “Οι Μασόνοι µετέφεραν αυτοπροσώπως µεγάλη οικονοµική βοήθεια ποικίλης µορφής, ακόµα και «εκκλησιαστικά είδη, άκρως απαραίτητα για την τέλεση των ιερών ακολουθιών», όπως «Ιερά Σκεύη, Ιερά Άµφια, Ιερές Εικόνες και λοιπά εκκλησιαστικά είδη»”. Αυτά συνολικώς τιµώνται «κατά πολύ µέτριους υπολογισµούς στο ποσόν των δύο εκατοµµυρίων δραχµών»” [17]. Πάµε στην υποσ. 17 µας παραπέµπει στον ΜΟΝΑΧΟ ΑΒΕΡΚΙΟ, ενθ’ ανωτ., σελ. 369.

Προχωράµε: “Την Χριστιανική άποψη ανέπτυξε ο επίσκοπος Ανδρούσης και καθηγητής της ιστορίας των θρησκευµάτων στο Πανεπιστήµιο Αθηνών κ. Αναστάσιος Γιαννουλάτος – ένας ορθόδοξος έλληνας θεολόγος…” [19], πάµε στην υποσ. 19 και µας παραπέµπει (Ιλισός) στον ΜΟΝΑΧΟ ΑΒΕΡΚΙΟ, ενθ’ ανωτέρω, σελ. 368.

Τώρα αντάµα, σεβαστέ αναγνώστα, ας πάµε να συναντήσουµε τις παραποµπές από τις πέντε υποσηµειώσεις που µας κατεύθυνε ο Μοναχός Σεραφείµ και συναντάµε στο Μοναχό Αβέρκιο αντί πέντε παραποµπές, µόνο µία, και τι λέει αυτή! (Τη σηµειώσαµε στην αρχή, αλλά την ξαναφέρουµε, γιατί έχει τη σηµασία της, η οποία αρχίζει από την 368 και 369).

Τίτλος: «Η άσχετη σύµπτωση…» 

“Ιδού τώρα και µία «απλή» και «άσχετη σύµπτωση»: Στην εκκλησιαστική περιοχή, που διευθύνει εκείνος ο «παπάς» έστειλαν – και επήγαν και αυτοπροσώπως – οι Τέκτονες, µεγάλη οικονοµική βοήθεια ποικίλης µορφής, ακόµα και «εκκλησιαστικά είδη, άκρως απαραίτητα για την τέλεση των ιερών ακολουθιών», όπως «Ιερά Σκεύη, Ιερά Άµφια, Ιερές Εικόνες και λοιπά εκκλησιαστικά είδη». Αυτά – και άλλα – πρόσφεραν οι µασονικές Στοές, αξίας «κατά πολύ µέτριους υπολογισµούς στο ποσόν των δύο εκατοµµυρίων δραχµών…»”.

“Επαναλαµβάνουµε: «Συµπτωµατικά» έγιναν όλα ετούτα και µόνο για ‘ρεκλάµα» του γνωστότατου Κληρικού…”.

Ο Μοναχός Αβέρκιος, ο οποίος διαφηµίζει ότι όλα τα ντοκουµέντα τα γραφόµενα στον ογκωδέστατο τόµο είναι από αυθεντικές πηγές, έχει µια υποσηµείωση [32] που δείχνει από πού άντλησε τα αυθεντικά ντοκουµέντα, ώστε και ο αναγνώστης να τα συγκρίνει (Πονηρό κόλπο! Που να βρει κάποιος µασονικά περιοδικά που δεν κυκλοφορούν;).

Η υποσηµείωση [32] για το παραπάνω κείµενο βρίσκεται! Τεκτονικό Δελτίο Πυθαγόρας, τεύχος 40-41, έτος 1992, σελ. 105. Τεύχος 46-47, έτος 1994, σελ. 11, 17, 129. Τεύχος 50-51, έτος 1995, σελ. 31, 134 και αλλού πλειστάκις (το πλειστάκις του Αβέρκιου είναι αέρας κοπανιστός).

Ανοίγοντας το αρχείο των αναφεροµένων µασονικών περιοδικών τι ανακάλυψα; Είναι απίστευτο, για ηµέρες δεν µπορούσα να ηρεµήσω. Γι’ αυτό σήµερα δε θα τα µεταφέρω, διότι θα κινδυνεύσετε να χάσετε τη γαλήνη της ψυχής σας, ίσως και την κυριαρχία των νεύρων σας. Διότι τα “αυθεντικά” κείµενα που αναφέρονται σ’ αυτό το “θυµιατήρι” της µασονίας βιβλίο “ΜΑΣΟΝΙΑ ΑΠΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ” του ψευδώνυµου Μοναχού Αβέρκιου δεν υπάρχουν πουθενά, µα πουθενά σε όλα τα αναφερόµενα από τον ίδιο µασονικά έντυπα, ακόµα και σε άλλα που ερευνήσαµε µέσα από το αρχείο. Τώρα αποδεικνύεται ότι δεν είναι µόνο ψευδώνυµος, αλλά και πλαστογράφος, αφού έκοψε διάφορα κείµενα από µασονικά δηµοσιεύµατα, έφτιαξε ένα δικό του µωσαϊκό και το παρουσίασε ότι έχει “αυθεντικές” πηγές. Το µωσαϊκό αυτό το πήραν οι ΖΗΣΗΔΕΣ, το επεξεργάστηκαν και προσπάθησαν να παρουσιάσουν έναν Αναστάσιο Μασόνο, ότι έλαβε δωρεές από µασόνους, ότι έχει σκοτεινές πλευρές, ότι βοηθήθηκε από σκοτεινά κέντρα, ότι είναι εντεµπλεγµένος στη µασονία κ.ά.

Αυτό δεν είναι µια παραπληροφόρηση, δεν είναι ένα ψέµα, αυτό είναι ΑΠΑΤΗ! Διότι γνωρίζουν την αλήθεια και προσπαθούν τη σκόπιµη εξαπάτηση!

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΤΟ 5ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΕΡΟΣ ΜΕ

ΤΙΣ «ΑΛΗΘΕΙΕΣ» ΤΩΝ ΖΗΣΗΔΩΝ

Εφ. Αγώνας