"Ο τυφλός προ του Σταυρού", (του Ιωάννου Πολέμη)

 

Τι είν' η βοή στο Γολγοθά που κόσμος τρέχει απάνω;

-Πηγαίνουν να σταυρώσουν δυο μαζί με κάποιον πλάνο.

-Ποιοι ναν οι δυο, που εκδικητής ο χάρος τους προσμένει;

-Κλέφτες, φονιάδες, άρπαγες, κακούργοι ξακουσμένοι.

-Και ποιος ο πλάνος που κι αυτός θα σταυρωθεί μαζί τους;

-Τους Φαρισαίους ρώτησε, είναι δουλειά δική τους!

 

-Θα πάω να δω...

Είπα να δω κι ήρθαν στο νου μου πάλι,

τα χρόνια που ήμουνα τυφλός. Τυφλός! 

Εσείς οι άλλοι δεν ξέρετε πόσο η ψυχή μέσα στα στήθη είν' άδεια, 

όταν με μάτια ορθάνοιχτα βαδίζει στα σκοτάδια!

Πως τη θυμούμαι τη στιγμή που εστάθη αυτός μπροστά μου

και μ' ευσπλαχνίσθη, κι έσκυψε, πήρε πηλό από χάμου

κι αλείφοντας τα μάτια μου με τον πηλό εκείνο,

μου είπε να πάω στου Σιλωάμ τη στέρνα να τα πλύνω!

 Όταν τον πρωτοακτίκρυσα τον Φωτοδότη εμπρός μου,

στην όψη του είδα όλες μαζί τις ομορφιές του κόσμου.

Μοσχοβολούσε κι έλαμπε το κάθε κίνημά του...

Φως και τα χείλη, κι η φωνή, τα μάτια κι η ματιά του.

Στα χείλη του η παρηγοριά, στα μάτια του η ελπίδα...

Έστρεψα τότε ολόγυρα τα δυο μου μάτια κι είδα

κάθε που ζει και που δεν ζει, κι είδα παντού γραμμένη

την όψη του, λες κι ήτανε καθρέπτης του η οικουμένη.

 

Φως η ζωή, χαρά το φως! Ας πάω να δω τον πλάνο

που θα καρφώσουν στο Σταυρό. Κατά το λόφο επάνω

κόσμος, περιγελάσματα κι οχλοβοή κι αντάρα

χίλιες φωνές σαν μια φωνή κι όλες σαν μια κατάρα.

Που πάει; Σπρώχνει και σπρώχνεται και πνίγεται και πνίγει,

και σταματά προσμένοντας. Παράμερα ξανοίγει

τρεις μαυροφόρες που κρατούν μια λιγοθυμισμένη.

Θε νάναι μάνα η δύστυχη! Ξάφνου, με μιας σωπαίνει

το πλήθος που ανταριάζονταν. 

-Γκάπ! Γκούπ! Καρφώνουν,

 κρότοι πνιγμένοι μεσ' στα βογγητά! 

Υψώνονται οι δυό πρώτοι

σταυροί· κανείς δεν στρέφεται. Γκάπ! Γκούπ!

 Ξανακαρφώνουν μα βόγγος δεν ακούγεται. 

Να, και τον τρίτον υψώνουν

 

Πως; Συ που μούδωσες το φως, εσένα πλάνο λένε;

Κι ήταν γραφτό τα μάτια μου να βλέπουν για να κλαίνε;

Τι να τα κάνω και της γης και τ' ουρανού τα κάλλη;

 

Πάρε το φως που μούδωσες και τύφλωσέ με πάλι!

 

Ιωάννου Πολέμη

 

Για ποιόν Αντι-οικουμενισμό του επισκόπου Τυχικού μιλάνε τα αντι-οικουμενιστικά ιστολόγια;;;

 

Η δεύτερη κατηγορία (μετά την χειροτονία αποτειχισμένου ιερέα), που αποδόθηκε στον επίσκοπο Τυχικό ήταν η εξής:

«Συστηματική άρνηση τέλεσης μεικτών γάμων από τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικόν και άρνηση του Μυστηρίου του Χρίσματος και πιστοποιητικών Ορθοδόξου Πίστεως, τα οποία τελέσθησαν και εκδόθησαν από κανονικές Ορθόδοξες Εκκλησίες».

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας philenews από τα πρακτικά της Ιεράς Συνόδου πληροφορούμαστε τα εξής:

«δ) Τέλεσις μεικτών γάμων (ΙΑ΄ Συνεδρία 3η/2/2025).

…Ο Μακαριώτατος  (Αρχιεπίσκοπος Κύπρου) λέγει ότι παρά το γεγονός ότι το θέμα των μεικτών γάμων συνεζητήθη εις την προηγουμένην συνεδρίαν της Ι. Συνόδου ως προς την εφαρμογήν των σχετικών διατάξεων του Καταστατικού Χάρτου και των αποφάσεων της Ι. Συνόδου, η Μητρόπολις Πάφου εμμένει αδικαιολογήτως εις την άρνησιν τελέσεως μεικτών γάμων συμφώνως προσφάτων καταγγελιών αι οποίοι απεστάλησαν εις αυτόν. Εις τας επιστολάς αυτάς καταγράφονται παρατηρήσεις δι’ ενεργείας του Μητροπολίτου Πάφου ωσαύτως και δημοσιεύσεις ανθρώπων προσκειμένων εις αυτόν, υπαλλήλου της Μητροπόλεως Πάφου και ιερέως χειροτονηθέντος υπ αυτού), αι οποίαι στρέφονται κατά του Αρχιεπισκόπου. Επιστολή κατατεθείσα υπό ελληνορθοδόξου γυναικός, καταγγέλει τον Μητροπολίτην Πάφου δι᾽ άρνησιν αδείας τελέσεως γάμου μετά Ρωμαιοκαθολικού.

Ο Μητροπολίτης Πάφου λαμβάνων τον λόγον, λέγει ότι δεν ευσταθούν τα όσα προανεφέρθησαν, αλλά πάντοτε τηρούνται όσα προβλέπονται υπό του Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Κύπρου. «Από το 2023, έτος χειροτονίας μου, παρ’ όλον που οι Ιεροί Κανόνες απαγορεύουν τους μεικτούς γάμους, έχουν τελεσθεί στη Μητρόπολη Πάφου 17 μεικτοί γάμοι και κατά το 2024, 15 μεικτοί γάμοι. Εξ άλλου, όλα αυτά ανήκουν στη διακριτική ευχέρεια του οικείου Αρχιερέα. Ζητώ όπως οι καταγγελίες αυτές παραδοθούν στη Μητρόπολη Πάφου προς εξέτασιν».

 

Κολυμπάρια ψευδοσύνοδος και μικτοί γάμοι

Η ψευδοσύνοδος της Κρήτης (Ιούνιος 2016) παρέσχε, δυστυχώς, την δυνατότητα τελέσεως μικτών γάμων. Στο τελικό επίσημο κείμενό της με τίτλο «Το μυστήριο του Γάμου και τα κωλύματα αυτού» στην § ΙΙ 5 γράφονται τα εξής :

«Περί των μικτών γάμων Ορθοδόξων μεθ’ ετεροδόξων και μη Χριστιανών ήχθη εις την απόφασιν, όπως

i. ο γάμος Ορθοδόξων μεθ’ ετεροδόξων κωλύεται κατά κανονικήν ακρίβειαν (κανών 72 της Πενθέκτης εν Τρούλλω Συνόδου).

ii. Η δυνατότης εφαρμογής της εκκλησιαστικής οικονομίας ως προς τα κωλύματα γάμου δέον όπως να αντιμετωπίζεται υπό της Ιεράς Συνόδου εκάστης αυτοκεφάλου Ορθοδόξου Εκκλησίας, συμφώνως προς τας αρχάς των ιερών κανόνων, εν πνεύματι ποιμαντικής διακρίσεως, επί τω σκοπώ της σωτηρίας του ανθρώπου.

iii. ο γάμος Ορθοδόξων μετά μη χριστιανών κωλύεται απολύτως κατά κανονικήν ακρίβειαν».

Οι Ιεροί Κανόνες για τους μικτούς γάμους

Ιεροί Κανόνες, εμποδίζοντες τους Γάμους 'Ορθοδόξων με αιρετικούς

ή σχισματικούς, είναι οι _ξης:

α) ΙΔʹ 'Ι. Κανών της Δʹ 'Αγίας Οικουμενικής Συνόδου.

β) ΟΒʹ 'Ι. Κανών της ϛʹ 'Αγίας Οικουμενικής Συνόδου.

γ) Ιʹ 'Ι. Κανών της εν Λαοδικεία 'Αγίας Τοπικής Συνόδου.

δ) ΛΑʹ 'Ι. Κανών της Αυτής Τοπικής.

ε) ΚΘʹ 'Ι. Κανών της εν Καρθαγΰνη 'Αγίας Τοπικής Συνόδου.

2. 'Εντυπωσιάζει η αυστηρότης του ΟΒʹ 'Ι. Κανόνος της ϛʹ 'Αγίας Οικουμενικής Συνόδου, όστις όχι μόνον εμποδίζει τον Γάμον 'Ορθοδόξου και _ετεροδόξου, αλλά και αν τυχόν έγινε τοιούτος Γάμος πρέπει να θεωρείται άκυρος και να διαλύεται το «άθεσμον συνοικέσιο» · αν δε κανείς παραβεί τα ορισθΰντα, να αφορίζεται.

Απορίες και σχόλια σχετικά με την περίπτωση του Επισκόπου Τυχικού

 

Αξιολογώντας τις διάφορες  σχετικές πληροφορίες που δημοσιεύονται στον ηλεκτρονικό τύπο για την περίπτωση του επισκόπου Τυχικού προκύπτουν τα εξής εύλογα ερωτήματα.

1.Χειροτονήθηκε ΥΠΕΡΟΡΙΩΣ αποτειχισμένος ιερέας από ΜΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟ επίσκοπο και μάλιστα διαδίδεται ότι ο ιερέας μνημονεύει τον επίσκοπο στις Θείες λειτουργίες;;;

2. Ζητείται από τον επίσκοπο να αποκηρύξει τον αποτειχισμό (=νέα έκφραση της αποτείχισης).Δηλ.να αποκηρύξει τον 31ο Αποστολικό κανόνα και τον 15ο κανόνα της ΑΒ Συνόδου καθώς και τους άλλους σχετικούς κανόνες που αναγράφονται στο Πηδάλιο. Όμως κατά την χειροτονία ο χειροτονούμενος ως αρχιερεύς δηλώνει ενώπιον Θεού κλήρου και λαού τα εξής:

«Προς δε τούτοις στέργω και αποδέχομαι τας αγίας επτά οικουμενικάς Συνόδους, και των τοπικών ας εκείναι αποδεξάμεναι εκύρωσαν, επί φυλακή των ορθοδόξων της Εκκλησίας δογμάτων αθροισθείσαι.

Ομολογώ πάντας τους υπ’ αυτών, ως υπό φωτιστικής χάριτος του παναγίου Πνεύματος οδηγουμένων, εκτεθέντας Όρους της ορθής Πίστεως, και τους ιερούς κανόνας, ούς οι μακάριοι εκείνοι προς την της αγίας του Χριστού Εκκλησίας διακόσμησιν και των ηθών ευταξίαν κατά τας αποστολικάς παραδόσεις και την διάνοιαν της ευαγγελικής θείας διδασκαλίας συντάξαντες, παρέδωκαν τη Εκκλησία. Ενστερνίζομαι, και κατ’ αυτούς ιθύ­νειν επιμελήσομαι την θείω βουλήματι κληρωθείσάν μοι Εκκλησίαν και κατ’ αυτούς διατελέσω διδάσκων πάντα τον τη πνευματική μοι ποιμαντο­ρία πεπιστευμένον ιερόν κλήρον και τον περιούσιον λαόν του Κυρίου».

Δηλ.ζητείται από τον επίσκοπο να αλλάξει την ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ;; Θα το κάνει;;;;

3.Ο  επισκοπος  Τυχικός  όμως   ζήτησε  δουλικά  ΕΠΙΕΙΚΕΙΑ και ΝΑ ΤΟΥ ΔΟΘΕΙ ΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ!.. Γιατί δεν απευθύνθηκε  ευπρεπώς και ήρεμα  ενημερωτικά  στις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες αλλά και στο Λαό, και να αποσυρθεί,;;; Ούτε «άλλη θέση» διακονίας και αποστολής (ως βοηθός Επίσκοπος) να δεχθεί!.. Διότι έτσι θα δείξει ότι εγκρίνει την εκτροπή και υποτάσσεται στην ακραία αυτή εκκοσμίκευση και διαστροφή του πνεύματος της Εκκλησίας.

4. Στις Συνοδικές συσκέψεις και αποφάσεις στην Ορθοδοξία, καταχωρούνται μεν στα Πρακτικά οι γνώμες εκάστου, αλλά οι αποφάσεις είναι «ομόφωνες»! Και έτσι πρέπει να καταγράφονται τελικά και να ανακοινώνονται. Εφόσον η απόφαση της Συνόδου ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΜΟΦΩΝΗ γιατί δεν πρόβαλλε «βετο» θεωρώντας την απόφαση ΜΗ ΣΕΒΑΣΤΗ;

5.Πώς τόλμησε ο συγκεκριμένος επίσκοπος να εγκαινιάσει ναό σε ΜΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ ΑΓΙΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ;;Αποτελεί ΝΑΙ ή ΌΧΙ  αυτή η ενέργεια ΣΟΒΑΡΗ ΕΚΤΡΟΠΗ;;;  

 

 

Tα αντιφατικά στην περίπτωση του επισκόπου Τυχικού

 

Εισαγωγικά

Δημοσιεύουμε στοιχεία από τα εκκλησιαστικό ρεπορτάζ για την περίπτωση του επισκόπου Τυχικού και στην συνέχεια ορισμένα σχόλια που αλιεύσαμε στο διαδίκτυο για το θέμα αυτό. Αφήνουμε τους αναγνώστες του ιστολογίου να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Το μόνο που μπορούμε να διαπιστώσουμε άλλη μια φορά ότι ο αντι-οικουμενιστικός αγώνας πήρε λάθος δρόμο. Κρίμα.

π.Δ.Α.

 

Στοιχεία από το εκκλησιαστικό ρεπορτάζ

Σύμφωνα με πληροφορίες του politis.com.cy, οι καταγγελίες αφορούσαν τα εξής:

Α. Χειροτονία ενεργού μέλους των αποτειχισμένων Θεσσαλονίκης, αποστολή του στη Θεσσαλονίκη, όπου μέχρι σήμερα συμμετέχει ενεργά στην αποτειχιστική παρασυναγωγή και την υπηρετεί λειτουργικά υπό την, με δόλο, συγκάλυψή του από τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό.

Β. Συστηματική άρνηση τέλεσης μεικτών γάμων από τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικόν και την Μητρόπολη Πάφου, καθώς και άρνηση του Μυστηρίου του Χρίσματος και πιστοποιητικών Ορθοδόξου Πίστεως, τα οποία τελέσθησαν και εκδόθησαν από κανονικές Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Γ. Προέβη στον εγκαινιασμό παρεκκλησίου επ’ ονόματι κληρικού, ο οποίος δεν έχει καταταγεί από την Ορθόδοξη Εκκλησία στον κατάλογο των Αγίων, ούτε καν συζητείται, καθ’ όσον γνωρίζουμε, μία τέτοια περίπτωση.(Σημ.Πρόκειται για τον μακαριστό Γέροντα Νεκτάριο Βιτάλη).

 

Συμπληρωματικα στοιχεία

Σε δήλωσή του μετά το τέλος της συνεδρίας, ο Αρχιγραμματέας της Αρχιεπισκοπής, Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Χριστοδούλου, ανέφερε ότι η έκτακτη σύνοδος, υπό την προεδρία του Αρχιεπισκόπου Γεωργίου, αφού εξέτασε τις καταγγελίες κατά του Μητροπολίτη Πάφου, «αποφάσισε όπως ο εν λόγω αρχιερέας παραμείνει Επίσκοπος της Εκκλησίας της Κύπρου και μέλος της Ιεράς Συνόδου».

Είπε ακόμη ότι ο Τυχικός «τίθεται στη διάθεση της Εκκλησίας, η οποία θα τον αξιοποιήσει όπου δει, θα του δοθεί τίτλος και θέση από την Ιερά Σύνοδο».

«Από σήμερα ο Αρχιεπίσκοπος αναλαμβάνει χρέη τοποτηρητή της Ιεράς Μητρόπολης Πάφου», πρόσθεσε, σημειώνοντας ότι αργότερα η Ιερά Σύνοδος θα εκδώσει εκτενέστερη ανακοίνωση.

Ο Τυχικός είναι ο νεότερος Επίσκοπος της Εκκλησίας της Κύπρου και διαδέχθηκε πριν από δύο χρόνια τον Αρχιεπίσκοπο Γεώργιο ο οποίος ήταν Μητροπολίτης Πάφου.

Ο Τυχικός έχει δημιουργήσει κατά καιρούς διάφορα θέματα με την περίεργη συμπεριφορά του με το πιο πρόσφατο να χαρακτηρίζει τον Πάπα εκπρόσωπο του Διαβόλου. Παλαιότερα είχε αρνηθεί την υποδοχή της κάρας του Αποστόλου Παύλου στην Πάφο επειδή θα την παραχωρούσε ο Πάπας.

Άλλη φορά καλούσε τους πιστούς να μην παίρνουν τρόφιμα που τους δίνουν αλλόθρησκοι με τα χέρια τους γιατί είναι μολυσμένα. Μάλιστα καλούσε τον κόσμο να πηγαίνει αυτά τα τρόφιμα σε ιερέα για να τα διαβάζει!

Ο Τυχικός είχε εκφράσει έντονη αντίθεση στις σχέσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας με το Βατικανό, θέσεις που συντάσσονται με εκείνες άλλων κληρικών, όπως ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος. Οι αναφορές του για τον Πάπα περιλάμβαναν κριτική για τον παπισμό, θεωρώντας τον ως πηγή θεολογικών και εκκλησιαστικών αποκλίσεων, επηρεασμένες από το ιστορικό σχίσμα του 1054. Τον Ιανουάριο του 2025, η εγκύκλιος του Τυχικού προκάλεσε σάλο, καθώς περιείχε ακραίες δηλώσεις, όπως η προειδοποίηση να μην καταναλώνονται τρόφιμα ή ποτά που προσφέρουν άνθρωποι «που δεν είναι κοντά στον Θεό», λόγω πιθανής «μόλυνσης». Η αναφορά αυτή θεωρήθηκε υπερβολική και διχαστική, απομακρύνοντας πιστούς από την Εκκλησία και προκαλώντας την αντίδραση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου, ο οποίος ζήτησε «αλλαγή νοοτροπίας» από τον Τυχικό.

Οι εντάσεις κλιμακώθηκαν όταν ο Τυχικός κατηγορήθηκε για αυθαίρετες παύσεις και διορισμούς επιτρόπων, καθώς και για διοικητικές αποφάσεις που θεωρήθηκαν αυταρχικές. Στις 16 Μαΐου, ο ίδιος δήλωσε ότι δεν βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τον Αρχιεπίσκοπο και ότι σέβεται την Ιερά Σύνοδο, ωστόσο οι καταγγελίες συνέχισαν να συσσωρεύονται. Η έκτακτη συνεδρία της Ιεράς Συνόδου σήμερα εξέτασε αυτά τα ζητήματα, οδηγώντας στην απόφαση για την έκπτωσή του, καθώς κρίθηκε ότι η συμπεριφορά του και οι δηλώσεις του έβλαψαν την ενότητα της Εκκλησίας.

Δεν θέλει λείψανα Αγίων από τα χέρια του Πάπα

Ο Μητροπολίτης Τυχικός προκάλεσε σάλο όταν αρνήθηκε τη μεταφορά της κάρας του Αποστόλου Παύλου από το Βατικανό στην Πάφο, ένα γεγονός που είχε συμφωνηθεί κατόπιν επιμονής του τέως Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου. Η κάρα, που φυλάσσεται στο Βατικανό και δεν έχει ποτέ μεταφερθεί εκτός του κρατιδίου, αποτελεί σημαντικό χριστιανικό κειμήλιο. Ο Τυχικός, ωστόσο, δήλωσε ότι δεν δέχεται το κειμήλιο επειδή μεταφέρεται από Καθολικούς, τους οποίους χαρακτήρισε «αιρετικούς». Η στάση του αυτή όχι μόνο έφερε σε σύγκρουση τον ίδιο με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο, αλλά και αποκάλυψε μια βαθιά δυσπιστία προς τον οικουμενικό διάλογο μεταξύ Ορθοδοξίας και Καθολικισμού.

Η απόρριψη της κάρας συνδέεται άμεσα με την κριτική του Μητροπολίτη Τυχικού προς τον Πάπα και την Καθολική Εκκλησία. Ο Τυχικός, έχει χαρακτηρίσει τον Πάπα «αιρετικό», και εκπρόσωπο δυνάμεων του σκότους.

Τα «μολυσμένα» τρόφιμα με ντελίβερι

Ίσως η πιο ακραία και αμφιλεγόμενη θέση του Τυχικού είναι η περσινή του εγκύκλιος, με την οποία προέτρεψε τους πιστούς να μην καταναλώνουν φαγητά ντελίβερι, καθώς «μπορεί να τους ρίξουν κάτι μέσα και να καταληφθούν από δαιμόνια». Πρότεινε μάλιστα να μεταφέρονται τα τρόφιμα και τα αναψυκτικά –τα οποία επίσης χαρακτήρισε «δαιμονικά»– σε ιερείς για «διάβασμα», ώστε να «απαλλαγούν» από τη δαιμονική ενέργεια. Αυτή η δήλωση όχι μόνο προκάλεσε γέλιο και ειρωνικά σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και έθεσε υπό αμφισβήτηση τη λογική και τη σοβαρότητα του Μητροπολίτη.

Δηλώσεις του επισκόπου

Στη πρώτη του δημόσια τοποθέτηση προχώρησε ο Μητροπολίτης κ. Τυχικός, μετά την απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου να τον παύσει από τον Μητροπολιτικό Θρόνο της Πάφου, λόγω των καταγγελιών που είχε σε βάρος του.

Σε δηλώσεις του ανέφερε: «Οι ώρες είναι δύσκολες. Μου απαγγέλθηκαν τρεις κατηγορίες. Ήμουν νέος στην ηλικία και νέος Μητροπολίτης, μπορεί να έκανα λάθη. Ζήτησα συγχώρεση, ζήτησα να με δουν με επιείκεια, να μου δώσουν μία δεύτερη και τελευταία ευτυχία να επανορθώσω τα λάθη μου σημείωσαν».

Την ίδια ώρα δήλωσε υπακοή τόσο στον Αρχιεπίσκοπο, όσο και στη Σύνοδο και σημείωσε πως «από τώρα και στο εξής να ειρηνεύουμε όλοι μας, δεν είναι σωστό να διχάζεται ο λαός».

«Δεν με ενημέρωσαν ακόμα που πρέπει να πάω, τι θα κάνω τώρα, μόνο αυτά τα συνοπτικά. Περιμένω των Αρχιεπίσκοπο να με πάρει τηλέφωνο να μου πει τι πρέπει να κάνω από τώρα και στο εξής» σημείωσε.

Περαιτέρω, επανέλαβε πως «αυτό που ήθελα να κάνω, ήμουν νέος, είχα ζήλο να κάνω πνευματικό έργο σύμφωνα με τους Αγίους. Αγωνίστηκα και δεν ήθελα αυτή τη θέση εδώ, μου πρότεινα να λάβω ως Μητροπολίτης και είπα στον Θεό «ότι θέλεις εσύ Κύριε». Ο λαός με εξέλεξε, η αρχιερείς με εξέλεξαν δόξα τον Θεό. Τώρα είμαι στα χέρια του Θεού».

Ο Μητροπολίτης κ. Τυχικός σημείωσε επίσης πως «κάνουμε υπακοή. Θα μας ενημερώσει ο Αρχιεπίσκοπος και η Σύνοδος για τα υπόλοιπα. Να υπάρχει αγάπη και συνεργασία. Σας ευχαριστώ για την αγάπη σας. Να συνεχίζεται να αγωνίζεστε».

Κάλεσε επίσης τον κόσμο, «να είναι κοντά στον Θεό, κοντά στην Εκκλησία, κοντά στους Αγίους. Να μετανοούμε και να προχωρούμε».

Παραδέχθηκε επίσης πως «περίμενα να μου δοθεί μια τελευταία ευκαιρία, ήμουν έτοιμος να κάνω ότι βήματα μου ζητήσουν. Το ένιωθα από μόνος μου, δεν ήθελα να μου το πουν. Δόξασι ο Θεός, ότι θέλει ο Αρχιεπίσκοπος και η Ιερά Σύνοδος».

Σε σχέση με τα αδικήματα που του καταλογίζουν, είπε πως «ήταν τρία πράγματα. Τα είδατε. Δεν έχω κάνει κάτι μεμπτό, δεν έχω κάνει κάτι που να βαρύνει τη συνείδησή μου. Μπορεί να βγήκε λάθος κάτι που έγινε».

Απάντησε επίσης αρνητικά ως προς τον αποτειχισμό, λέγοντας πως «πολλούς τους απέτρεψα από αυτό το πράγμα».

Καταληκτικά, ανέφερε ότι «πρέπει να υπάρχει ενότητα και ομόνοια στην Εκκλησία. Νομίζω ότι δεν θα επιτευχθεί κάτι. Μακάρι ο Αρχιεπίσκοπος και η Σύνοδος να μπορούσαν να πάρουν μια δεύτερη γνώμη, αλλά… Να ειρηνεύουμε».

(Πηγή: reporter.com.cy)

Δηλώσεις Αρχιεπισκόπου Κύπρου

Ήταν πολλές οι ευκαιρίες που δόθηκαν στον Μητροπολίτη Τυχικό ανέφερε ο Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος σε δηλώσεις σε κυπριακά μέσα ενημέρωσης.

Παρέπεμψε μάλιστα στο ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου σημειώνοντας ότι οι κατηγορίες που αντιμετώπιζε τέθηκαν ενώπιόν του αρκετές φορές χωρίς να αλλάζει στάση με αποτέλεσμα να προκύπτουν και νέες καταγγελίες.

Προσπάθησε μάλιστα σήμερα με δόλο, πρόσθεσε ο Αρχιεπίσκοπος, να συγκαλύψει τον Αρχιερέα που χειροτόνησε και απέστειλε στη Θεσσαλονίκη.

Δεν πήγαινε άλλο, ανέφερε.

Ο Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος δήλωσε επίσης ότι ο Τυχικός ίσως να είχε αδυναμία και κάποιοι άλλοι να τον παρέσυραν σε κάποιες άλλες ατραπούς.

Πρόσθεσε ότι με την αποτειχιστική του στάση έθετε σε κίνδυνο τη σχέση της Εκκλησίας της Κύπρου με τις υπόλοιπες Εκκλησίες.

Υπέδειξε ότι ο Μητροπολίτης Τυχικός παραμένει μέλος της Ιεράς Συνόδου γιατί η Ιερά Σύνοδος επέδειξε την επιείκια της.

Ο Αρχιεπίσκοπος επισήμανε παράλληλα πως θα πρέπει να δηλώσει πίστη και ότι αποκηρύσσει τους αποτειχισμένους και αφού το πράξει,η Ιερά Σύνοδος θα τον αξιοποιήσει.Αν δεν το κάνει, προειδοποίησε,  θα συνέθλει ξανά η σύνοδος και θα εξετάσει το θέμα.

Παράλληλα ο Αρχιεπίσκοπος σημείωσε ότι κάποιοι Συνοδικοί ενδεχομένως να έχουν σκοπιμότητες γύρω από τη στάση τους, προσθέτοντας πως όλοι διαπίστωσαν τις αδυναμίες στη διοίκηση της Μητροπόλεως.

Οι καταγγελίες εναντίον του Τυχικού, για αποτείχιση ήταν και από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και από την Ελληνική Κυβέρνηση παραδέχθηκε ο Αρχιεπίσκοπος.

Επισήμανε παράλληλα πως σείονται τα θεμέλια ολόκληρης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αν δημιουργήσουμε αυτό το σχίσμα μεταξύ των Ορθοδόξων δεν μπορούμε να σταθούμε πουθενά.

Ο Αρχιεπίσκοπος αναγνώρισε ότι ξεγελάστηκε από τον Τυχικό γιατί, όπως είπε χαρακτηριστικά, ενόσω ήταν δίπλα του ήταν ένα υπάκουο παιδί. Ωστόσο, πρόσθεσε, όταν ανέλαβε εξουσία μας διέγραψε όλους και ήξερε τα πάντα.

Ξεκαθάρισε την ίδια ώρα πως αν υπάρξουν καταγγελίες εις βάρος και άλλου Μητροπολίτη, η Ιερά Σύνοδος θα τις εξετάσει. Μπορεί, είπε, αυτό που έγινε σήμερα να γίνει μάθημα για όλους.

Σχετικά με δημοσιεύματα περί παρέμβασης του Προέδρου της Δημοκρατίας για το ζήτημα ο Αρχιεπίσκοπος διευκρίνισε ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης ουδέποτε επενέβη και μάλιστα ζήτησε να κατεβούν τα σχετικά δημοσιεύματα.

Σχόλια αντι-οικουμενιστών

Α. «….Πρόκειται για μια ακόμη ληστρική σύνοδο στα χρονικά της Εκκλησίας μας.Ο Πάφου Τυχικός επαύθη… ατυχώς. Για ποιον λόγο; Επειδή είναι αντιπαπικός!

Σε μια σειρά από πρόσφατα άρθρα δια των οποίων καταγγέλλαμε τον σύγχρονο Οικουμενισμό αναφερθήκαμε πως ο πολιορκητικός του κριός είναι η σχέση Ρώμης και Νέας Ρώμης, Ρωμαιοκαθολικισμού και Ορθοδοξίας, Πάπα και Πατριάρχη Οικουμενικού. Τυχαίο;…… Ο Πάφου Τυχικός – εκ μόνης όψεως δίνει την αγαστή έξωθεν καλή μαρτυρία ενός παραδοσιακού Ιεράρχη – ήταν άτυχος ως προς τον ζηλωτισμό του.

Αντί να τον στρέψει προς τη Δύση, αυτός επέλεξε να το κάμει προς την πλευρά της Παράδοσής μας και ιδού το αποτέλεσμα: παύση.

Δεν προχώρησαν ούτε καν στη λεκτική εκφορά της προβλεπόμενης ποινής - δηλαδή καθαίρεσης - διότι ο Επίσκοπος αυτός δεν εγκαλείται παρά για … αυστηρή προσήλωση στην Ορθοδοξία!

 

Λαβρόφ: ''Η Ρωσία δεν θα αφήσει τον ορθόδοξο λαό της Ουκρανίας στη δυστυχία του''

Επιμέλεια - μετάφραση: Romfea.gr

---

Την Τρίτη 20 Μαΐου 2025 στην Πασχαλινή δεξίωση στο Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας στη Μόσχα, ενώπιον του Πατριάρχη Μόσχας κ. Κυρίλλου και Ιεραρχών της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ αναφέρθηκε στο πρόβλημα των θρησκευτικών διώξεων στην Ουκρανία.

«Βλέπουμε ότι καθεστώς του Κιέβου δεν αφήνει την κανονική Ορθοδοξία στην ησυχία της. Ένα τραγικό και ταυτόχρονα σαφές παράδειγμα της μισανθρωπικής του φύσης είναι ο μακροχρόνιος διωγμός της μεγαλύτερης θρησκείας της χώρας, της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, την οποία οι αρχές που εδραίωσαν στο Κίεβο έφεραν κοντά σε νομική εκκαθάριση» - ανέφερε ο κ. Λαβρόφ.

Επίσης, ο Ρώσος ΥΠΕΞ πρόσθεσε: «Οι κατασχέσεις εκκλησιών, οι βανδαλισμοί και οι επιθέσεις σε ιερείς και πιστούς συνεχίζονται. Απόδειξη αυτής της βλάσφημης πολιτικής είναι η κατάχρηση των συναισθημάτων των πιστών με την οργάνωση στο κύριο μοναστήρι της χώρας, τη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, "εργασίας για την απογραφή και την επαλήθευση της ιστορικής και επιστημονικής αξίας των λειψάνων των αγίων". Αυτή η εργασία ανατίθεται σε κτηνιάτρους».

Σύμφωνα με τον Ρώσο υπουργό, «αυτές οι βλασφημίες διαπράττονται με τη συνενοχή, ακόμη και με την υποστήριξη πολλών ευρωπαϊκών χωρών, όπου τα «φαντάσματα» του νεοναζισμού και του σατανισμού σηκώνουν κεφάλι».

Για άλλη μια φορά, ο Σεργκέι Λαβρόφ τόνισε ότι η θέση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας θα έχει μεγάλη σημασία στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.

«Η Ρωσία δεν θα αφήσει τον ορθόδοξο λαό της Ουκρανίας στη δυστυχία του και θα διασφαλίσει τον σεβασμό των νόμιμων δικαιωμάτων του και την επιστροφή της κανονικής Ορθοδοξίας στην κεντρική της θέση στην πνευματική ζωή του λαού στα ουκρανικά εδάφη. Η εγγύηση ότι αυτοί οι στόχοι θα επιτευχθούν είναι η θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για μια δίκαιη διευθέτηση της ουκρανικής κρίσης που δημιούργησε η Δύση. Αυτή η θέση επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά ξεκάθαρα χθες από τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν μετά την τηλεφωνική του συνομιλία με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.»

ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ (Β)

 

Αθανάσιος Ι. Παιβανάς Καθηγητής Μαθηματικών   • Master of Business Administration (MBA), University of Illinois U.S.A. • Καθηγητής Πληροφορικής, Προγραμματιστής Ηλεκτρονικών Υπολογιστών   • Ανώτατο Διευθυντικό Στέλεχος ΟΤΕ   • Καθηγητής Βυζαντινής Μουσικής

1. Ο άνθρωπος δεν επλάσθη, «ίνα εύρη ικανοποίησιν των εν εαυτώ φυσικών δήθεν ιδιοτελών και ευδαιμονιστικών ορέξεων και ούτω καταντήση ακίνητος και απαθής. Τουναντίον εδημιουργήθη προς τον σκοπό να αγαπά τον Θεόν και τον συνάνθρωπόν του με την αυτήν αγάπην, ην έχει ο Θεός προς τον κόσμον». Γι’ αυτό χαρακτηριστικό στοιχείο του ανθρώπου είναι το αυτεξούσιο, το οποίο πρέπει να το χρησιμοποιήσει με αναφορά στον Θεό. Εφ’ όσον ο άνθρωπος είναι κατ’ εικόνα Θεού, ο Θεός μας έδωσε ορισμένες ευθύνες απέναντι στην υπόλοιπη κτίση. Μας έκαμε οικονόμους Του και συνεργούς Του. Ακόμα και μετά την πτώση ο άνθρωπος παρέμεινε οικονόμος της κτίσεως – παρ’ όλο που τώρα είναι, καταστροφικός και λειτουργεί σύμφωνα με το ανθρώπινο θέλημα και όχι με εκείνο του Θεού.

2. Η σύγχρονη επιστήμη έχει κάνει τα «αδύνατα δυνατά». Η εξελικτική πορεία της δεν εμποδίζεται και τα επιτεύγματά της δεν αναστέλλονται.

3. Η επιστήμη ως επιστήμη είναι ευλογία. Η αντιπαλότητα ανάμεσα σε πίστη και επιστήμη οφείλεται σε λάθος θεώρηση θέσης, αποστολής, αρμοδιοτήτων, ορίων.

 4. Η πρόοδος του ανθρώπου στους διαφόρους τομείς των αλματωδώς εξελισσομένων νέων τεχνολογιών σε καμμία περίπτωση δεν είναι και δεν μπορεί να θεωρηθεί δαιμονική. Μία τέτοια θεώρηση ευρίσκεται μακράν της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Τα επιστημονικά επιτεύγματα του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα της υλοποίησης της ευλογίας του Θεού. Είναι δώρο της Σοφίας Του προς τον άνθρωπο και δεν έχουμε εμείς το δικαίωμα να αλλάξουμε αυτήν τη θεώρηση. Είπε ο Θεός «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και κατακυριεύσατε της γης» (Γεν. 1,28). Ευλογία Θεού είναι η γνώση, η έρευνα, η κατάκτηση. Ο Ορθόδοξος Χριστιανός συμμετέχει σ’ αυτήν την ευλογία, δεν την αρνείται, δεν πλανάται αποδίδοντας στον διάβολο αυτά που ο Θεός ως χαρίσματα χορηγεί στον άνθρωπο. Είναι μεγάλη αμαρτία να αποδίδονται ενέργειες του Χριστού στον αντίχριστο και ενέργειες του αντιχρίστου στον Χριστό.

5. Είναι σαφές ότι άλλο είναι η ευλογία του Θεού και άλλο η χρήση των επιτευγμάτων των νέων τεχνολογιών από τον άνθρωπο. Δεν υπάρχει σχέση μεταξύ ευλογίας του Θεού και κακής χρήσης. Η κακή χρήση είναι καρπός της αμαρτίας. Σε καμμία περίπτωση όμως η αμαρτία αυτή δεν γίνεται αφορμή για ανάκληση της ευλογίας του Θεού. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, ο Θεός θα είχε καταργήσει τα μαχαίρια επειδή κάποιοι τα χρησιμοποίησαν για να σκοτώσουν συνανθρώπους τους. Πρέπει να γίνει σαφές ότι ο Κάιν – ανεξάρτητα με το μέσο που χρησιμοποίησε για να σκοτώσει τον αδελφό του – και ο οποιοσδήποτε εκμεταλλεύεται επί το κακόν τις δυνατότητες που παρέχουν οι νέες τεχνολογίες, έχουν την ίδια ευθύνη και καταδίκη. 6. Τα επιτεύγματα των νέων τεχνολογιών (πληροφορικής, βιοτεχνολογίας, μιρκοηλεκτρονικής κ.α.), λειτουργούν προς όφελος του ανθρώπου και προς διευκόλυνση της ζωής του. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που δημιουργούν και προβλήματα όπως: α ) Όταν προσβάλλουν την ιδιωτική του ζωή. β ) Διευκολύνουν την εμφάνιση νέων μορφών εγκληματικότητος. γ ) Επιδρούν αποφασιστικά στις συνθήκες του κοινωνικού βίου και στις σχέσεις του ανθρώπου η του ατόμου με τους συνανθρώπους του. Η απομόνωση του ανθρώπου ως συνέπεια της νέας τεχνολογίας είναι ένα σύνηθες φαινόμενο στη σύγχρονη κοινωνία της πληροφορίας.

ΤΟ ΠΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΨΕΥΤΟΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, εν μέσω σιωπής και άνευ αντιδράσεων.

 

 

Στοιχεία απο το εκκλησιαστικό ρεπορτάζ.

60ή συνεδρίαση τoυ Π.Σ.Ε στην Αθήνα (18-22 Μαΐου 2025)

Η Επιτροπή των Εκκλησιών για τις Διεθνείς Υποθέσεις (CCIA) του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών πραγματοποιεί  συνέδριο για την εκατονταετηρίδα της ζωής και του έργου από  18-20 Μαΐου 2025 στην Αθήνα, σηματοδοτώντας την εκατονταετηρίδα του Συνεδρίου Ζωής και Έργου της Στοκχόλμης το 1925, το οποίο έθεσε τα σημαντικά θεμέλια για το οικουμενικό κίνημα και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών.

Το συνέδριο για την εκατονταετηρίδα της Ζωής και του Έργου και η 60ή συνάντηση της CCIA φιλοξενούνται  από την Εκκλησία της Ελλάδος. 

Την Κυριακή 18 Μαΐου στις 15:00 το συνέδριο άνοιξε  με δέηση  του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας κ. Γαβριήλ , ακολουθούμενη από μήνυμα  του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου . 

Χαιρετισμούς υψηλού επιπέδου κατά την έναρξη του συνεδρίου απήυθυναν:

• Κύριος Μάκης Βορίδης , Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου,
• κ. Νίκος Παπαϊωάννου , Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού,
• κα Τερέζα-Παρασκευή Αγγελάτου , γενική γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών.

Οι ομιλητές του συνεδρίου είναι:

• Επίσκοπος Γιόνας Γιόνσον , Εκκλησία της Σουηδίας
• Καθ. Δρ Μιλτιάδης Σαρηγιαννίδης
• Καθηγήτρια Δρ. Δήμητρα Κούκουρα
• Μητροπολίτης Πισιδίας Ιώβ

Στις συνεδρίες συζήτησης στο πλαίσιο του συνεδρίου θα συμμετάσχουν η Δρ. Hanna Ojanen, η κα. Lani Anaya, η Δρ. Sturla Stalsett, ο Αιδεσιμότατος Δρ. Malcolm Brown, η Αιδεσιμότατος Kolade Fadahunsi, η Αιδεσιμότατος Δρ. Karen Georgia Thompson, ο π. Nicolas Kazarian και η κα. Maha Milki Wehbe.

Agenda of the conference

Registration for the Life and Work Centenary conference online

 Σύμφωνα με το εκκλησιαστικό ρεπορτάζ τελέστηκε ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗ  μετά το πέρας των εργασιών της δεύτερης ημέρας του Συνεδρίου, σύμφωνα με το ορθόδοξο τυπικό (!!!!!!!!!;;;;;;;;;!!!!!!)

«Οι συμμετέχοντες στο Συνέδριο που ξεκίνησε το μεσημέρι της Κυριακής σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, μετά το πέρας των εργασιών, διάβασαν την προσευχή που μοιράστηκε σε όλους τους παρευρισκόμενους».( https://www.orthodoxtimes.gr/prosefchi-vasismeni-stin-orthodoxi-paradosi-kata-ti-2i-imera-tou-synedriou-tou-wcc-stin-athina-vinteo)

Υπενθυμίζουμε ότι  οι Ιεροί Κανόνες της Εκκλησίας με οικουμενικό κύρος  που απαγορεύουν την συμπροσευχή με αιρετικούς είναι οι παρακάτω:

1. Κανών Ι’ των Αγ. Αποστόλων: “Ει τις ακοινωνήτω, καν εν οίκω συνεύξηται,ούτος αφοριζέσθω”

2. Κανών ΜΕ’ των Αγ. Αποστόλων: “Επίσκοπος, ή Πρεσβύτερος, ή Διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος, μόνον, αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς, ως Κληρικοίς ενεργήσαί τι, καθαιρείσθω”

3. Κανών ΞΔ’ των Αγ. Αποστόλων: “Ει τις Κληρικός, ή Λαϊκός εισέλθοι εις συναγωγήν Ιουδαίων, ή αιρετικών προσεύξασθαι, και καθαιρείσθω, και αφοριζέσθω”

 Μόνον η αφαίρεση του Σταυρού από το Ιερό ενοχλεί τους αγωνιστές, ενώ εδώ γκρεμίζουν όλο το οικοδόμημα της Εκκλησίας;;;

(https://www.youtube.com/watch?time_continue=4&v=zGR4yohDqiM&embeds_referring_euri=https%3A%2F%2Fwww.orthodoxtimes.gr%2F&source_ve_path=Mjg2NjY)

------------------------------------------------------------------------

Περισσότερα για το Συνέδριο υπάρχουν στα παρακάτω link

1.      https://www.orthodoxtimes.gr/to-wcc-sto-synyparxis-apostoli-mas-i-prostasia-tis-anthropinis-axioprepeias/#google_vignette

2.      https://www.orthodoxtimes.gr/h-triti-imera-tou-synedriou-tis-ekklisias-tis-ellados-me-to-wcc-live/

3.      https://www.orthodoxtimes.gr/prosefchi-vasismeni-stin-orthodoxi-paradosi-kata-ti-2i-imera-tou-synedriou-tou-wcc-stin-athina-vinteo/

4.      https://www.orthodoxtimes.gr/i-simasia-tis-synodou-tis-nikaias-gia-tin-diafylaxi-tis-pistis-sto-epikentro-tis-3is-imeras-tou-synedriou-tou-wcc/

5.      https://www.orthodoxtimes.gr/prosefchi-vasismeni-stin-orthodoxi-paradosi-kata-ti-2i-imera-tou-synedriou-tou-wcc-stin-athina-vinteo/

ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ- (ΜΕΡΟΣ-Α)

 

Eισαγωγικά

Μία  πολύ καλή εργασία, που δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 2006 είναι αυτή  του κ.Αθ. Παιβανά   με τίτλο «ΟΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»

Ο κ.Αθ.Παιβανάς  είναι • Καθηγητής Μαθηματικών • Master of Business Administration (MBA), University of Illinois U.S.A. • Καθηγητής Πληροφορικής, Προγραμματιστής Ηλεκτρονικών Υπολογιστών • Ανώτατο Διευθυντικό Στέλεχος ΟΤΕ • Καθηγητής Βυζαντινής Μουσικής.

Η εργασία αυτή περιλαμβάνει τις εξής ενότητες

1. ΕΞΕΛΙΞΗ ΝΕΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ
2. ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ: ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ
3. ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ
4. ΑΝΤΙΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ
5. ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ
6. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Επειδή τα θέματα που αναπτύσσει η εργασία αυτή είναι ΕΠΙΚΑΙΡΑ (λόγω νέων ταυτοτήτων και προσωπικού αριθμού) θα δημοσιεύσουμε δύο αποσπάσματα.

Υπενθυμίζουμε στους αναγνώστες ότι δημοσιεύσαμε στο συγκεκριμένο ιστολόγιο τα παρακάτω άρθρα για τα συγκεκριμένα θέματα.

1. Τα μυθεύματα  και η Επιστήμη της Τεχνολογίας-Η ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΑΠΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΚΟΠΙΑ

2.ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΙΝΙ ΑΠΑΝΤΗΣΙ ΣΤΟΥΣ ΨΕΥΔΟΛΟΓΟΥΣ ΚΑΙ  ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ  ΤΗΣ «ΠΑΝΑΓΟΥΔΑΣ».(ετικέττα Συνωμοσιολογία 20 Νοε 2023

3. ΜΙΑ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΗ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΕΚΤΕΝΕΣΤΑΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙ ΣΕ ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΟΥΣ ΚΑΛΟΓΗΡΟΥΣ ΣΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥ ΚΕΛΙΟΥ 'ΠΑΝΑΓΟΥΔΑ' ΤΟΥΣ ΥΠΕΡΟΠΤΕΣ ΚΑΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΥΣ ΜΝΗΜΟΝΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ απο τον μακαριστό  Οικονομολόγο, χημικό και ειδικότατο στα barcodes   Ιωάννη Καρδάση. (17 Νοεμ.2023)

4. ΥΠΑΡΧΕΙ, ΣΤΟ BARCODE, το 666;;;; ΟΧΙ, ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ, ΟΧΙ.

ΟΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΙΚΡΟΥΣΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΠΑΝΤΗΣΙ ΣΤΟΥΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΕΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ. ΑΠΑΝΤΗΣΙ, ΣΤΗΝ ΓΡΗΓΟΡΙΑΚΗ ΜΕΛΕΤΗ,  ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΗΣΗΣ ΤΩΝ  ΧΟΡΗΓΟΥΝΤΩΝ ΤΟ BARCODE 

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΕΑΝ 13 του κ. Ευστρατιου Νικελλη Διευθυντου Μηχανογραφησης
της GS1ΕΛΛΑΣ Α.Ε.(09 Νοεμ 2023)

5. Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΜΜΩΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ,
ΟΧΙ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ! του Εμμανουηλ Βολουδακη, μηχανικου Λογισμικου (8 Νοεμβρίου 2023)

6. ΤΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑ,ΤΟ ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟ, Η  ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΚΑΙ ΟΙ  ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ (Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (χημικού)

7. Στον απόηχο της συγκέντρωσης ενάντια στην κάρτα του πολίτη στην Αθήνα - του Μαρίνου Ριτσούδη ( 14 Σεπτεμβρίου 2023)

8. Γιατί ἡ κυβέρνησις Κάμερον  εἶχε ἀπορρίψει τίς ἠλεκτρονικές  ταυτότητες;( 7 Σεπτεμβρίου 2023)

9. Αστυνομικές ταυτότητες  και μαζικό φακέλωμα

10.Ψηφιακές ταυτότητες: μύθοι, φτηνή  πολιτική προπαγάνδα  και πραγματικότητα

11.Νέες ταυτότητες.  Γεγονότα και προβληματισμοί.( Δημήτριος Β. Λάσκος, Ηλ/γος Μηχ/κός & Μηχ/κός Η/Υ ΕΜΠ ).

12. Η Αποκάλυψη του Ιωάννη ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας – «Walletmor», με τσιπάκι στο χέρι αντί για τραπεζικές κάρτες! (Ελευθέριος Ανδρώνης)

13. TO ΠΛΗΡΕΣ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ Είναι επικίνδυνο να δογματίζουν κάποιοι για Κάρτες, βιομετρικά και σφραγίσματα! (Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2019)

Και άλλα που μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να τα βρουν στην ετικέτα -Συνωμοσιολογία.

 

 π.Δ.Α

 ------------------------------------------------------------------------

 Αντιχριστολογία και νέες τεχνολογίες (Α) (Αθανασίου Παϊβανά)

 

 Η ραγδαία εξέλιξη των νέων τεχνολογιών και των εφαρμογών τους, η οποία εκτιμάται ότι διέρχεται την νηπιακή της ηλικία, αντιμετωπίζεται εχθρικά από ομάδες ατόμων, κύκλους η κυκλώματα με προτεσταντικές ρίζες. Οι κύκλοι αυτοί κάνοντας διαφόρους λογισμούς με αυθαίρετες υποθέσεις πιθανών μελλοντικών χρήσεων των εφαρμογών των νέων τεχνολογιών, δαιμονοποιούν τις νέες τεχνολογίες (πληροφορική, ηλεκτρονικά κ.λ.π), αναπτύσσοντας παράλληλα έντονη αντιχριστολογία. Με διαρκείς υποθετικούς συσχετισμούς - από τη μία το χαράγμα του αντιχρίστου (666) και από την άλλη την χρήση μελλοντικών εφαρμογών των νέων τεχνολογιών - προκαλούν ταραχή και σύγχυση στους πιστούς, εκμεταλλευόμενοι την ευαίσθητη θρησκευτική τους συνείδηση. Η αναφορά τους εστιάζεται κατά κύριο λόγο στο ιγ Κεφάλαιο της Αποκαλύψεως (666 χάραγμα αντιχρίστου) (Αποκ. ιγ, 11-18) χωρίς όμως να γίνεται λόγος και αναφορά (ηθελημένα η άθελα δεν γνωρίζουμε) στο ιδ Κεφάλαιο της Αποκαλύψεως, στο οποίο γίνεται λόγος για τους πιστούς που βρίσκονται μετά του Αρνίου και οι οποίοι έχουν «το όνομα του Πατρός γεγραμμένον επί των μετώπων αυτών» (Αποκ. ιδ, 1). Συναρτούν την τεχνολογική πρόοδο με το χάραγμα του αντιχρίστου. Δεν είναι σε θέση να παρακολουθήσουν τον γρήγορο ρυθμό εξέλιξης των νέων τεχνολογιών, με αποτέλεσμα να προβάλλουν θέσεις που τους εκθέτουν ανεπανόρθωτα. Κατά καιρούς εφευρίσκουν νέους τρόπους εισόδου του 666 στη ζωή μας. Από τα πρώτα θέματα που έφεραν στο προσκήνιο - εδώ και αρκετά χρόνια - ήταν το θέμα των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων ΕΚΑΜ κ.λ.π., όπου φημολογήθηκε ότι ο μηχανισμός αναγνώρισης θα βασίζεται στον περίφημο γραμμωτό κώδικα (bar code), θέμα για το οποίο μέχρι στιγμής έχουν διαψευσθεί. Επί σειράν ετών μέχρι και σήμερα, θεωρούν ως εκκλησιαστικό και σωτηριολογικό το θέμα της αγοράς η μη προιόντων (ειδών πρώτης ανάγκης, διαφόρων καταναλωτικών αγαθών κ.λ.π.), τα οποία φέρουν το bar code, θέμα με το οποίο έχουν επηρεάσει και έχουν θέσει σε δοκιμασία πολλούς από τους πιστούς (κληρικούς και λαικούς). Αντίστοιχοι ισχυρισμοί διατυπώνονται και για τις έξυπνες κάρτες (smart cards) οι οποίες προς το παρόν είναι αιχμή της τεχνολογίας (δεν ξέρουμε βέβαια για πόσο ακόμη), ότι δήθεν έχουν το 666 η βλάσφημες εγγραφές στο microchip η στην μαγνητική ταινία. Κάτι τέτοιο όμως θα μπορούσε να συμβαίνει σε όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές που διαθέτουν δική τους μνήμη και τις οποίες καθημερινά χρησιμοποιούμε. Δεν μπορούμε όμως να δεχθούμε ότι ο κάθε απλός άνθρωπος θα είχε οποιοδήποτε μερίδιο ευθύνης, αν κάποιοι τον παγίδευαν γράφοντας τον αριθμό 666 με τέτοιο τρόπο που να χρειάζεται πολύπλοκες τεχνολογικές γνώσεις για να τον αποκαλύψει. Πάντως η Εκκλησία έχει την υποχρέωση να απαιτήσει από την πολιτεία μηχανισμούς, που θα επιτρέπουν την εξιχνίαση τέτοιων αμφιβολιών. Ένα ακόμη σημείο που πρέπει να επισημάνουμε είναι και το γεγονός ότι η καταγραφή στοιχείων στις κάρτες κ.λ.π., είναι σε ψηφιακή μορφή, 0 και 1, και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η οποιαδήποτε ψηφιακή καταγραφή έχει κάποια σχέση με το χάραγμα του αντιχρίστου. 

Ο Άγιος Αυγουστίνος ως πρόσωπο αντιλεγόμενο(Γ-ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ)

 

Αγιογραφία του Αγίου Αυγουστίνου στην Cappella Palat;ina στο Παλέρμο Σικελίας

Έρευνα: πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

MEΡΟΣ Γ -ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ

Μπορεί κάποιος με αιρετικές απόψεις να είναι άγιος;

Μπορεί ένας άνθρωπος με αιρετικές απόψεις σαν τον Ιερό Αυγουστίνο, να θεωρείται άγιος από την Εκκλησία; Όσο παράξενο κι αν φαίνεται, η απάντηση είναι "ναι".

Και ας μη ξεχνάμε, ότι τα θέματα στα οποία είχε αιρετικές απόψεις, είτε ΔΕΝ είχαν ακόμα δογματισθεί. Γιατί δεν είναι δυνατόν ένας άγιος να εμμένει σε μια αίρεση, όταν του ΥΠΟΔΕΙΧΘΕΙ. Και σ' αυτόν ΔΕΝ υποδείχθηκαν τα λάθη του.

Όμως επειδή λόγω των θέσεών του, πολλοί αμφισβητούν την αγιότητά του, για το ότι πράγματι η Εκκλησία τον αποδέχεται ως άγιο,  παραθέτω ένα απόσπασμα από το άρθρο του καθηγητή Θεολογίας, Παντελή Καλαϊτζίδη, «π. Ιωάννης Μέγιεντορφ και π. Ιωάννης Ρωμανίδης: δύο αντικρουόμενες ερμηνείες της παλαμικής θεολογίας» (στην Επιστημονική Επιθεώρηση του Μεταπτυχιακού Προγράμματος «ΣΠΟΥ∆ΕΣ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟ∆ΟΞΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ» ΤΟΜΟΣ ∆΄, σελ. 193-194).

Σε αντίθεση με την ρωμανίδεια «καταδίκη» του Αυγουστίνου, από νεώτερες μελέτες γνωρίζουμε ότι οι μαρτυρίες που έχουμε από τα Πρακτικά των Γ΄, Δ΄, Ε΄ και Στ΄ Οικουμενικών Συνόδων αποδεικνύουν ότι για τη συνείδηση της Εκκλησίας ο ιερός Αυγουστίνος συγκαταλέγεται μεταξύ των κορυφαίων Πατέρων, χαρακτηριζόμενος μάλιστα από την Στ΄ Οικουμενική Σύνοδο ως «εξοχώτατος διδάσκαλος» και «σοφώτατος της αληθείας κήρυξ» (56). Στον δε νεώτερο άγιο της Ορθοδοξίας, τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, οφείλουμε την εισαγωγή στο Συναξάριο της Ανατολικής Εκκλησίας στις αρχές του 19ου αιώνα της μνήμης του ιερού Αυγουστίνου (57), αν και από τον 5ο ήδη αιώνα θεωρείται άγιος της αδιαίρετης Εκκλησίας, το δε όνομά του βρίσκεται από πολύ νωρίς στα Δίπτυχα της θείας Λειτουργίας του αγίου Ιακώβου .
Στη συνάφεια αυτή αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι ο Παλαμάς όχι μόνο αναφέρεται στον Αυγουστίνο ως έναν «σοφό και αποστολικό άνδρα», αλλά προβαίνει επίσης σε συστηματική, αν και διακριτική, χρήση διευρυμένων ενοτήτων από το αυγουστινιανό έργο De Trinitate (που διάβασε χάρη στην ελληνική μετάφραση του Μάξιμου Πλανούδη), καθώς και από άλλα αποσπάσματα έργων του λατίνου πατρός, τόσο στα 150 Κεφάλαιά του όσο και σε άλλα έργα του. Έχει δε υποστηριχθεί σε πρόσφατες μελέτες ότι ο Παλαμάς επαναλαμβάνει –ορισμένες φορές μάλιστα κατά λέξη– την αυγουστίνεια χρήση των αριστοτελικών κατηγοριών σχετικά με τα ονόματα του Θεού, όπως επίσης και την ψυχολογική τριαδική θεολογία του .
---------------------------------------------------------------------------------

Υπάρχει ένα μικρό τευχίδιο που έχει εκδώσει το 2009 η Μονή του Αγίου Αυγουστίνου Φλωρίνης περί της αγιότητός του. (Η αγιότης του Ιερού Αυγουστίνου) αυτό ίσως βοηθήσει.

Στο εν λόγο τευχίδιο ως μαρτυρίες (τηλεγραφικά) γράφονται τα εξής:

1. Η αναφορά του (μνημόνευσή του) στη Θ. Λειτουργία του αγ. Ιακώβου του αδελφοθέου σύμφωνα με τα χειρόγραφα.

2. Εικόνα του αγίου στο ναό του Λατερανού Ρώμης από τον 6ο αιώνα (το Πατριαρχείο Ρώμης είναι ακόμη Ορθόδοξο)

3. Μαρτυρία του αγ. Κελεστίνου προς τους επισκόπους της Γαλλίας περί της αγιότητας του (P.L.50,530)

4. Στην Ε΄ Οικ. Σύνοδο στην ε΄ συνεδρία ανεγνώσθησαν ενώπιον όλων των αγίων Πατέρων τα συγγράμματα του αγίου. Το κείμενο των πρακτικών έχει διασωθεί σε λατινική μετάφραση και εξέδωσε ο Μητρ. Νικοπόλεως Μελέτιος το 1985

5. Ο Μ. Φώτιος στην Μυριόβιβλο που συνέγραψε μαρτυρεί την αγιότητα του αγίου Αυγούστίνου αναφέροντας το περιστατικό με τον αγ. Κελεστίνο (P.G 103.96)

6. Στην Φιλοκαλία ο πατριάρχης Κάλλιστος τον αναφέρει ως άγιο.

7. Ο αγ. Νικόδημος (που είναι γνωστός ο αγώνας που έδωσε για αιρετικές διδασκαλίες των παπικών) τον συμπεριέλαβε στον Συναξαριστή του. («Επειδή δε, ως λέγει ο Δοσίθεος, τα συγγράμματα του ιερού τούτου Αυγουστίνου ενοθεύθησαν από τους αιρετικούς, διά τούτο και οι Ορθόδοξοι Ανατολικοί δεν δέχονται ταύτα απλώς και ως έτυχεν· αλλ’ όσα συμφωνούσι με την κοινήν δόξαν της Καθολικής Εκκλησίας»).

8. Ο αγ. Νεκτάριος εξέδωσε το Κεκραγάριο του αγ. Αυγουστίνου.

9. Ο Αγ. Ιωάννης ο Μαξίμοβιτς συνέγραψε ακολουθία προς τιμήν του αγίου.

Υπάρχει και πόνημα του π. Σεραφείμ Ρόουζ για την θέση του ΑΓΙΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ στην Ορθόδοξο Εκκλησία του Χριστού.

 Ο Μ. Φώτιος στην Μυριόβιβλο που συνέγραψε μαρτυρεί την αγιότητα του αγίου Αυγούστίνου αναφέροντας το περιστατικό με τον αγ. Κελεστίνο (P.G 103.96)

(Οι παραπομπές από TLG)

53.14a.26 Ἔγραψε δὲ ὁ αὐτὸς τοῖς ἐν Γαλλίαις ἐπισκόποις περί τε τῆς τοῦ ἁγίου Αὐγουστίνου πίστεως καὶ κατὰ τῶν ἀλαζονευομένων ἐπὶ τῇ τῆς αἱρέσεως ἐξουσίᾳ.
54.15a.6 Μετὰ μέντοι γε θάνατον τοῦ ἐν ἁγίοις Αὐγουστίνου ἤρξαντό τινες τῶν ἐν τῷ κλήρῳ τὸ μὲν δυσσεβὲς κρατύνειν δόγμα͵ κακῶς δὲ λέγειν Αὐγουστῖνον καὶ δια σύρειν ὡς ἀναίρεσιν τοῦ αὐτεξουσίου εἰσηγησάμενον·

Υπάρχουν επίσης σε κείμενα του Ιουστινιανού αναφορές στον Αυγουστίνο ως άγιο (π.χ. ὁ ἐν ἁγίοις Αὐγουστῖνος ἐπίσκοπος / παρὰ Αὐγουστίνου τοῦ τῆς ὁσίας μνήμης ἐπισκόπου ἐν Ἀφρικῆι γενομένου κ.λπ.), που κατοπτρίζουν τη σύγχρονη του Ιουστινιανού πρόσληψη του αγ. Αυγουστίνου.

Ο Αυγουστίνος αναφερεται ως "μακαριος" 2 φορες στην επιστολη του Ιουστινιανου προς την Εκκλησια Ιεροσολυμων που σωζεται στη Γεωργιανη μεταφραση. Βλ. Michel van Esbroeck. La lettre de l'empereur Justinien sur l'Annonciation et la Noël en 561. AB 86(1968): 351-371, συγκεκριμενα σελ. 360.

Πρβλ. Βίος Μελάνης της Ρωμαίας (5ος αι.): «...οἱ κατὰ τὴν Ἀφρικὴν ἁγιώτατοι καὶ μεγάλοι ἐπίσκοποι, λέγω δὴ ὁ μακάριος Αὐγουστῖνος...»· Θεοδωρήτου Κύρου (447/448), Ερανιστής: «Τοῦ ἁγιωτάτου ἐπισκόπου Αὐγουστίνου» (παράθεση αποσπάσματος).

Τα επίθετα «μακάριος (-ώτατος)», «άγιος (-ώτατος)» κλπ. χρησιμοποιούνταν ευρέως ως προσφωνήσεις εκκλησιαστικών προσώπων. Οι δε αναφορές «o εν αγίοις..», «ο της οσίας μνήμης..» κ.ά. εκφράζουν σεβασμό και εκτίμηση προς κεκοιμημένα πρόσωπα (προπάντων για το συγγραφικό-θεολογικό τους έργο), όχι αναγκαστικά ή κυρίως συνείδηση αγιότητας βίου με τη σύγχρονη έννοια. Ωστόσο, είναι ενδεικτικά της αναγνωρισιμότητας και της αποδοχής του προσώπου και (μέρους, τουλάχιστον) του έργου του.

Επισημαίνεται ότι ο Ρωμανίδης αναγνώρισε την εντιμότητα του Αυγουστίνου. Αναγνώρισε την ταπεινοφροσύνη του Αυγουστίνου να παραδεχτεί ότι η θεολογία στο Περί Τριάδος έργο του ήταν πράγματι αποτέλεσμα στοχασμού και ενδεχομένως περιείχε λάθη.

Πουθενά δεν αναφέρεται ενάντια στα θετικά σχόλια, σχετικά με τον Αυγουστίνο, από Πατέρες όπως ο Μέγας Φώτιος, ο Μάρκος ο Ευγενικός και ο Νικόδημος ο Αγιορείτης, οι οποίοι στήριξαν τα θετικά τους σχόλια στην υπόθεση ότι τα έργα του Αυγουστίνου "ενοθεύθησαν" από τους Φράγκους.

Ο Άγιος Αυγουστίνος ως πρόσωπο αντιλεγόμενο (B)

 

Έρευνα: πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

ΜΕΡΟΣ Β

 

Οι  δογματικές εκτροπές του Αγίου Αυγουστίνου και η αντιμετώπιση τους από Αγίους και ορθόδοξους Πατέρες.

Θεολόγοι της Ανατολής αντέδρασαν καθυστερημένα και μάλλον ανεκτικά στην θεολογία του Αυγουστίνου. Πρώτος ο ιερός Φώτιος († 893), ανασκευάζοντας θεολογικά την θεωρία Δυτικών περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού, αντιμετώπισε την ένσταση συγχρόνων του Δυτικών, ότι την θεωρία αυτή πρόβαλλαν επιφανείς θεολόγοι, όπως οι Αυγουστίνος, Αμβρόσιος και Ιερώνυμος. 

Ο Φώτιος έδειξε να γνωρίζει το γεγονός, αλλά δεν ανασκεύασε συγκεκριμένα χωρία τους. Χαρακτήρισε την θεωρία «καινοτομίαν» και παραχάραξη της αλήθειας, αλλά δεν «καταδικάζομεν», λέει, ούτε πρέπει «ατιμάζειν» τους «πατέρας» αυτούς, που δυνατόν να παρεξέκλιναν από «άγνοιαν» ή επειδή δεν τους ζητήθηκε τότε η αλήθεια για την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος. Κριτήριο στην περίπτωση για την προσωπική καταδίκη του Αυγουστίνου θα ήτανε, κατά τον Φώτιο, η άρνησή του να δεχθεί την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας, εάν του υποδεικνυόταν. Όταν όμως αναπτύχθηκε η ορθή διδασκαλία, ο Αυγουστίνος δεν ζούσε. Όσο δε ζούσε δεν αντιτάχθηκε στην Εκκλησία. Επομένως πρέπει να καταδικασθεί η δογματική του παρέκκλιση, αλλά ο ίδιος να τιμάται ως «πατέρας της Εκκλησίας».

«… Αμβρόσιος ο μέγας και Αυγουστίνος και Ιερώνυμος και τινες άλλοι τούτοις ομοταγείς και ισοστάσιοι, μέγα όνομα λαχόντες επ’ αρετή και βίου λαμπρότητι, το Πνεύμα εκ του Υιού εν πολλοίς αυτών λόγοις συνέταξαν εκπορεύεσθαι… Και μη ατιμάζειν πατέρας… » (Επιστολή ΚΔ', Προς Ιωάννην Ακυληίας. PG102, 809Β. Βλέπε και 812Β, 816ΑΒ).

«Συ, πατέρας ονομάζεις Αυγουστίνον και Ιερώνυμον και τοιούτους άλλους· καλώς ποιείς» (Περί της του Αγίου Πνεύματος Μυσταγωγίας. PG 102,365Β. Βλέπε και 344-365 κ.ά.).

«… την μεν καινοτομίαν, ως την δεσποτικήν φωνήν κιβδηλεύουσαν και παραχαράσσουσαν αποστρεφόμεθα (= την περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού)· τον πατέρα (= τον Αυγουστίνο) δε αυτής, σιγώντα μάλιστα και μη παρόντα, μη δ’ αντιλέγοντα, ου μεν ουν, ου καταδικάζομεν» (PG102,816Β, 348 ΑΒ)

Στην Επιτομή του έργου του «Μυσταγωγία», που κατά πάσαν πιθανότητα είναι γνήσιο έργο του, απολογείται («απολογητέον») των τριών Πατέρων της Δύσεως, λέγοντας ότι δυνατόν «οι πνευματομάχοι νενοθεύκασι» τα έργα τους ή τα έγραψαν «κατ' οικονομίαν», ή, τέλος, ως άνθρωποι «της ακριβείας παρεσύρθησαν», κάτι που και άλλοι «μεγάλοι» πατέρες έπαθαν (αναφέρει π. χ. τον Ειρηναίο Λουγδούνου και τον Ιππόλυτo). Αυτών κάποιες απόψεις δεν «απεκδεχόμεθα», μολονότι γι’ άλλες τους «θαυμάζομεν» (PG 102, 393ΑΒ). Εάν, μάλιστα, προσέξει κάποιος τα κεφάλαια 38-40 του έργου του «Περί της του Αγίου Πνεύματος Μυσταγωγίας» (PG102, 280-390), θα διαπιστώσει εκεί, ότι αντικρούει την σχετική θεωρία του Αυγουστίνου, χωρίς ν' αναφέρει το όνομα του.

Μεταξύ άλλων Βυζαντινών, που χρησιμοποίησαν τον Αυγουστίνο, ή αναφερθήκανε σ' αυτόν, είναι και ο κορυφαίος θεολόγος άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς († 1359), που έμμεσα τήρησε θετικότερη στάση έναντι του Λατίνου θεολόγου. 

Ο Άγ. Γρηγόριος διάβασε το έργο De Trinitate, όπως το μετέφερε στην Ελληνική ο Μάξιμος Πλανούδης, και χρησιμοποίησε χωρία του χωρίς μνεία του ονόματος του συγγραφέα τους, τον οποίο πάντως χαρακτηρίζει «σοφόν» και «αποστολικόν άνδρα».

Ο  Γρηγόριος Παλαμάς, που ασφαλώς είχε τις δικές του απόψεις για τις υποστάσεις της Αγίας Τριάδας, για την αναφορικότητα των σχέσεών τους και για την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος, θεώρησε χρήσιμα κι επαγωγικά τα εξηγητικά σχήματα του Αυγουστίνου. Εφόσον ο ίδιος διέκρινε φύση και υποστάσεις, εφόσον το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται μόνο από τον Πατέρα κι εφόσον με τα «προς τι» δήλωνε απλά την σχέση του Υιού προς τον Πατέρα, δεν φοβήθηκε να ονομάσει το Πνεύμα αγάπη-έρωτα και να χρησιμοποιήσει διατυπώσεις του Αυγουστίνου, μολονότι αυτές είχανε άλλες προϋποθέσεις θεολογικές και άλλη προοπτική, κάτι που εύκολα θα είχε διαπιστώσει ως οξύνους θεολόγος. Θεώρησε δηλαδή ακίνδυνες τις διατυπώσεις του Αυγουστίνου, εφόσον τις είχε θεμελιώσει με άλλες, Ορθόδοξες, προϋποθέσεις.

Ο Άγιος Αυγουστίνος ως πρόσωπο αντιλεγόμενο (A)

 

MEΡΟΣ-A

Έρευνα: πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

 

Εισαγωγικά

Το παρακάτω άρθρο που αφορά τον Άγιο Αυγουστίνο, επίσκοπο Ιππώνος, λόγω της μεγάλης έκτασης του θα δημοσιευθεί σε τρία μέρη. Προκειμένου να μην παρερμηνευτούν τα γραφόμενα, παρακαλούμε τους αναγνώστες να  διαβάσουν όλα τα μέρη του άρθρου  για να εξάγουν ασφαλή συμπεράσματα. Υπενθυμίζω ότι ο Άγιος Αυγουστίνος είναι κοινός Άγιος Ορθοδόξων, Ρωμαιοκαθολικών και Αγγλικανών.

Στα θεολογικά του έργα υπάρχουν αρκετές δογματικές εκτροπές, τις οποίες θα παρουσιάσουμε στην συνέχεια. Οπότε προκύπτει το εύλογο ερώτημα. Μπορεί ένας άνθρωπος με αιρετικές απόψεις σαν τον Ιερό Αυγουστίνο, να θεωρείται άγιος από την Εκκλησία; 

Όσο παράξενο κι αν φαίνεται, η απάντηση είναι "ναι". 

Περισσότερες εξηγήσεις δίνονται στο τέλος του  άρθρου. Εκείνο που θα πρέπει να τονίσουμε είναι ότι γίνεται εκμετάλλευση των απόψεων του Αγίου από τους Παπικούς προκειμένου να τεκμηριώσουν τις πλάνες των.

Σύντομα βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Ταγάστη της Νουμιδίας της Αφρικής, το σημερινό Σουκ Αχράς της Αλγερίας, μικρή ορεινή επαρχιακή πόλη στις 13 Νοεμβρίου 354 μ.Χ και κοιμήθηκε στις 28 Αυγούστου του 430μ.Χ.

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος της Αγίας Μόνικας - όνομα Βερβερικό - και του Πατρικίου, Ρωμαίου πολίτη, ειδωλολάτρη ως προς τις θρησκευτικές πεποιθήσεις. Ο πατέρας του βαπτίστηκε Χριστιανός λίγο πριν πεθάνει.

Την πρώτη μόρφωσή του την έλαβε στην Ταγάστη και ήταν λατινική αποκλειστικά. Μετά στα Μάδαυρα και εν συνεχεία σπούδασε ρητορική στην Καρχηδόνα, ακολουθώντας τις πατρικές επιθυμίες για ρητορικές σπουδές. Όταν πέθανε ο πατέρας του, διέκοψε τις σπουδές του και επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Ένας όμως συντοπίτης του, ο Ρωμανιανός, θέλησε να τον ενισχύσει οικονομικά για να συνεχίσει τις σπουδές του. Σε αυτόν θα αφιερώσει αργότερα το πρώτο του σύγγραμμα ο Αυγουστίνος.

Ο Ιερός Αυγουστίνος σε μικρή ηλικία ακολούθησε το φιλοσοφικό ρεύμα του Ορτενσίου του Μάρκου Τύλλιου Κικέρωνος. Εν συνεχεία εντάσσεται στο ρεύμα του Μανιχαϊσμού, που ήταν σε ιδιαίτερη έξαρση τον 4ο αιώνα και παραμένει ακόλουθός του για 7 έτη. Σε ηλικία δεκαέξι ετών γνωρίζεται και με μία χριστιανή, με την οποία ζει εκτός γάμου για δεκαπέντε χρόνια και αποκτά μαζί της έναν γιο, τον Αδεοδάτο. Θα την εγκαταλείψει αργότερα στο Μιλάνο, μετά από σχετική προτροπή της μητέρας του επειδή τον εμπόδιζε στη σταδιοδρομία του. Στο ίδιο διάστημα δρα ως διδάσκαλος της ρητορικής στην Ταγκάστα και την Καρχηδόνα. Το 383 μεταβαίνει στη Ρώμη, όπου και συνεχίζει το διδακτικό του έργο. Στη Ρώμη, και μετά από έντονη εσωτερική αναζήτηση καθώς πλέον και η διδασκαλία του Μανιχαϊσμού δεν κάλυπτε τις πνευματικές ανησυχίες και αναζητήσεις του, θέλγεται από τη διδασκαλία του Αμβροσίου επισκόπου Μεδιολάνων και σε συνδυασμό με την έντονη ενασχόλησή του με τον Πλάτωνα, προσέρχεται στον χριστιανισμό.

Το 387 βαπτίζεται Χριστιανός από τον Άγιο  Αμβρόσιο. Το 391 χειροτονείται ιερέας, αφού ήδη από το 388 έχει επιστρέψει στη Βόρειο Αφρική. Το 395 εκλέγεται επίσκοπος Βασιλικού Ιππώνος (Hippo Regio), της Νουμιδίας. Εκεί θα ξεχωρίσει για την ποιμαντική του δραστηριότητα, αλλά και την έντονη αντιαιρετική του δράση, αφού ως επίσκοπος ο Αυγουστίνος αντιμετώπισε και τελικά σταμάτησε το σχίσμα του Δονατισμού, συγκαλώντας πολλές τοπικές Εκκλησιαστικές Συνόδους. Επίσης, η Σύνοδος της Καρχηδόνος το 411 καταδίκασε την αίρεση του Πελαγιανισμού και ο Αυγουστίνος αναγνωρίστηκε ως ο κύριος υπερασπιστής της Ορθοδοξίας. Τελικά, το 426 παραιτήθηκε από επίσκοπος, αλλά πέρασε τα τελευταία του χρόνια πολεμώντας τον Αρειανισμό.

Το ασκητικό πρότυπο του Αυγουστίνου

Το 391 ως πρεσβύτερος ίδρυσε στην Ιππώνα κοινόβιο μοναστήρι, αλλά το 396 το εγκατέλειψε και στο επισκοπείο όπου εγκαταστάθηκε, ίδρυσε τη Μονή των Κληρικών.Το ασκητικό πρότυπο του Αυγουστίνου ταυτιζόταν με την κοινόβια άσκηση, κατά το πρότυπο της πρώτης ιεροσολυμιτικής κοινότητας. Κοινός βίος ήταν ωρίμανση πνευματικής ζωής, ώστε αν κάποιος ήθελε να οδηγηθεί στην έρημο, να πάει με ασφάλεια και πνευματική αυτάρκεια. Σήμαινε ακόμη πλήρωση της αγάπης, ώστε οι συνασκούμενοι να είναι ένα σώμα και μια ψυχή, να αποτάξουν τον κόσμο και τα υλικά αγαθά, να υπακούουν στους προϊσταμένους τους, να νηστεύουν και να προσεύχονται. Στο αυγουστίνειο κοινόβιο εισερχόταν δούλοι και απελεύθεροι αγρότες, εργάτες, τεχνίτες· κάθε ηλικίας άνθρωποι, ώριμοι, έφηβοι, ακόμη και παιδιά. Μέσα στα κοινόβια λειτουργούσε σχολή για τη μόρφωσή τους.

 

Το συγγραφικό του έργο

Το συγγραφικό έργο του είναι πληθωρικό: έγραψε για να απολογηθεί για τη μεταστροφή του στην Εκκλησία και να πείσει τον εαυτό του και τους άλλους για την ορθότητα της επιλογής του αυτής. Για να καταπολεμήσει τους εθνικούς και τους Μανιχαίους που αρχικά τον είχαν προσελκύσει, να ανατρέψει τους Δονατιστές και τους Πελαγιανούς, να οικοδομήσει τους πιστούς επιλύοντας πρακτικά προβλήματα ηθικής και πνευματικής ζωής, να αναλύσει και να υποστηρίξει τη δογματική διδασκαλία. Να αναλύσει τη σχέση της σώζουσας εκκλησίας και του κοσμικού κράτους στην ιστορία και να ερμηνεύσει την Αγία Γραφή.