Ομολογία

H εφημερίδα «Αγώνας» των Αγωνιζομένων Λαρισαίων χριστιανών ή κατά Μπεκιάριον  θεωρία «το συνονθύλευμα των οιστρηλατημένων οπαδών» απαντά στις δημοσιευθέντες αναλήθειες του ‘’από Λαρίσης και Τυρνάβου’’ και νυν Γουμενίσσης κ Δημήτριου που κατά τους Ι. Κανόνες και την κανονική τάξη της εκκλησίας είναι ένας καθηρημένος επίσκοπος.

 

Μια απάντηση στον

από ‘’Λαρίσης…κ Δηµήτριο µε πολλά  ΓΙΑΤΙ!

 1ον

 Γιατί! ενώ γνώριζαν τον κ. Δηµήτριο τον έφεραν και αναστάτωσαν την πόλη και την Εκκλησία;

 Γιατί!  ενώ καταργήθηκε η εκλογή του τον επανάφεραν;

 Γιατί!  ενώ η χειροτονία του κατέστη απολελυµένη κατέλαβε πάλι Μητρόπολη;

 Γιατί!  ενώ δεν εδικαιούτο πλέον ούτε εκλογή ούτε µετάθεση τον επανατοποθέτησαν;

 Γιατί!  ενώ ήταν παράνοµος µετακινούσαν 1000-2000 ΜΑΤ & ΕΚΑΜ σε κάθε έξοδό του;

 Γιατί!  ενώ ήταν παράνοµος τον επέτρεπαν να έχει καταλάβει το  Μητροπολιτικό  Μέγαρο;

 Γιατί!  ενώ ήταν  παράνοµος τον φύλαγαν επί 24ωρου , πλέον των 100 αστυνοµικών ανά βάρδια;

 Γιατί!  ενώ γνώριζαν ποιος ήταν ο Θεολόγος  αντιδρούσαν;

 Γιατί!  ενώ γνώριζαν  την αγία βιωτή του Θεολόγου τον δίωκαν;

 Γιατί!   ενώ γνώριζαν τον Θεολόγο, εξακολουθούν και µετά θάνατο να τον πολεµούν;

Και πολλά - πολλά  ακόµα  γιατί- θα τα µάθετε διάβαζοντας!!

ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ

Το παρόν φύλλο είναι αφιερωµένο σε µια οφειλοµένη απάντηση που σας υποσχεθήκαµε στο φύλλο 292/10/21  στον φερόµενο ως ‘’ από Λαρίσης & Τυρνάβου Δηµήτριο  Μπεκιάρη’’, ο οποίος προσπάθησε µε µια επιστολη γεµάτη αναλήθειες και παραπλανητικά γεγονότα και στοιχεία να παραπληροφορήσει το Σεπτό Σώµα των Ιεραρχών εντός και εκτός και τον άδολο πιστό λαό.  Η απάντησή µας δείχνει να µην έχει χρονολογική σειρά , αλλά είµασταν υποχρεωµένοι να ακολουθήσουµε τη γραφή της επιστολής που µας µεταφέρει  µπερδεµένα πράγµατα, γεγονότα και ηµεροµηνίες. Νοµίζει ο κ. Δηµήτριος ότι έχει το αποκλειστικό δικαίωµα- λόγω δεσποτική εξουσίας- να λέει αυτό που θέλει να πεί, να κρύβει αυτά που θέλει να κρύψει, και να αλλοιώνει αποδεδειγµένα  γεγονότα, που κρίνει αυτός σκόπιµα να αλλοιώσει.

 ΓΙΑΤΙ ΑΠΑΝΤΑΜΕ !

Δεν είχα την πρόθεση να κάνω πλατειά ανάλυση στο δηµοσίευµα της τοπικής εφηµερίδας “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” του “από Λαρίσης & Τυρνάβου και τώρα Γουµενίσσης” Δηµήτριο Μπεκιάρη µε τίτλο «Άγιος ο Θεολόγος;» (12/10/21) που στόχο και σκοπό είχε να ανατρέψει την εισηγητική πρόταση που έκανε ο µητροπολίτης Δράµας κ. Παύλος (τώρα µακαριστός) προς Ιεραρχίαν της Εκκλησίας της Ελλάδος στην εναρκτήρια συνεδρίαση στις 4/10/2021 για αγιοκατάταξη του ιεροµάρτυρα Μητροπολίτη Λάρισας π. Θεολόγο.

Διότι στο δηµοσίευµα αυτό απάντησε ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κος Νικόλαος Κατσαρός και µια τεκµηριωµένη ανάλυση που δυστυχώς η ήµισυ καταχωρήθηκε στον Τύπο. Η δε εφηµερίδα µας απάντησε σε δηµοσιεύµατα κάποιων υπαρκτών αλλά και κρυπτόµενων ανθρώπων που κινήθηκαν ύπουλα και προσπάθησαν µε σατανικό τρόπο να αλλοιώσουν την πραγµατική εικόνα του προτεινόµενου προς αγιοκατάταξη.

Κάποιοι αρχιερείς που έλαβαν την επιστολή του “και κατ’ ενώπιον του ζώντος Θεού, χωρίς φόβου Θεού και καρδίας µη τεταπεινωµένης”, του κ. Δηµητρίου Μπεκιάρη βρέθηκαν σε πλήρη αγανάκτηση και µας την έστειλαν να απαντήσουµε στη κατακλυσµική και πρωτόγνωρη µεθοδολογία της προπαγάνδας του εν λόγω ‘’επισκόπου’’ που αποκαλεί στην αρχή το µητροπολίτη Θεολόγο “µακαριστό αδελφό µας Μητροπολίτου Λαρίσης και είτα (το γυρίζει) Γαλάζων κυρού Θεολόγου”. Αλλά στην ουσία ήταν ενέργεια απάτης, ώστε να κοιµίσει τις συνειδήσεις.

Αντί λοιπόν, να καθίσει ως θάπρεπε “εν οµονοία” και “εν µετανοία” να συντάξει ένα επιστολικό κείµενο προς τη Σεπτή Ιεραρχία και να οµολογήσει µε δάκρυ γνήσιο και λυτρωτικό για το κακό που προξένησε και να σταθεί µπροστά µε την ποιµαντική ράβδο ως στηρικτική και όχι µε κοµπορρηµοσύνη, αλλά µε παρρησία και ταπείνωση να οµολογήσει για την ζηµία που δηµιούργησε τόσα χρόνια στα παιδιά του Θεού που όχι µόνο στην τοπική αλλά και στην εν γένει ολόκληρη Ορθόδοξο Εκκλησία. Να γονατίσει – µη θεωρήσει υποτιµητικό για το αξίωµά του – και να καταθέσει δίχως φαρισαϊκές αποκρύψεις την ολόψυχη µετάνοια και µε συντριβή στον τάφο του µακαριστού οσιοµάρτυρα π. Θεολόγο, (µιµούµενος κατ’ ελάχιστον τον Πατριάρχη Πέτρο Ζ΄ που γονάτισε στον τάφο του αγίου Νεκταρίου ή του γιου του Αρκαδίου και της Ευδοξίας που όχι µόνο γονάτισε, αλλά σκέπασε µε την αυτοκρατορική πορφύρα την λάρνακα του Ιερού Χρυσοστόµου), για τη θλίψη που του προξένησε. Τώρα που του δόθηκε η µεγαλύτερη ευκαιρία µε το ερέθισµα του συνεπισκόπου του (που αποφεύγει και το όνοµα να αναφέρει) Μητροπολίτου Δράµας, µακαριστού τώρα π. Παύλου – άγνωστος στους Λαρισαίους και στον π. Θεολόγο – και να ζητήσει και ο ίδιος να γίνει πράξη η πρόταση του Αγίου Δράµας όπως οι Ιεροί Κανόνες, η Παράδοση και οι τάξεις της Εκκλησίας το επιβάλλουν, αυτός έπραξε το τελείως αντίθετο.

Ο ΔΡΑΜΑΣ κυρός ΠΑΥΛΟΣ ΗΤΑΝ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΤΟΝ π. ΘΕΟΛΟΓΟ

Διότι,“είναι γνωστό τοις πάσι” ότι ο Μητροπολίτης Δράµας κ. Παύλος ήταν άγνωστος στο Θεολόγο, µπορώ ακόµα να τον συναριθµήσω στους µεταξύ εχθρικούς προσκείµενους, αφού κατ’ επανάληψιν βρίσκονταν στη Λάρισα ως αρχιµανδρίτης και ως ηγούµενος της Ι.Μ. Σουµελά και µετά ως µητροπολίτης Δράµας και συλλειτουργούσε µε τον µακαρίτη δεσπότη Λάρισας κ. Ιγνάτιο, που πολλοί αρνήθηκαν όχι µόνο να έρθουν, αλλά αρκετοί δεν πάτησαν ούτε το πόδι τους!

Η είδηση για την πρόταση αγιοκατάταξης του π. Θεολόγου ξάφνιασε όχι µόνον τους Λαρισαίους αλλά τους απανταχού χριστιανούς, διότι την θεώρησαν σαν ένα ακόµα δεσποτικό “παιχνίδι” από αυτά που παίχτηκαν σε βάρος του π. Θεολόγου για δεκαετίες.

Η επικοινωνία που έγινε για πρώτη-πρώτη φορά, την εποµένη της πρότασης, ήταν που µε ξάφνιασε µε τα λεγόµενά του και το πως γνώρισε τον άγνωστο π. Θεολόγο. Βρέθηκα – είπε – να συλλειτουργώ µε τον επίσκοπό σας Ιγνάτιο στον Ι. Ναό του Αγίου Νικολάου Λάρισας σε µνηµόσυνο της µητέρας φίλου ιερέως.

«Τη στιγµή που ο µακαριστός Ιγνάτιος µνηµόνευε τους προκεκοιµηµένους προκατόχους του αρχιερείς και φθάνοντας στο Θεολόγο ένιωσα κάτι φοβερό, µε έπιασε σύγκρυο, µουσκεύτηκα στον ιδρώτα, ο Ιγνάτιος το αντιλήφθηκε και µε ρώτησε τι συµβαίνει!, ή µήπως θέλω κάτι…! Αυτό ήταν η αρχή. Ερευνώντας έπεσα επάνω σε έναν µεγάλο ιεροµάρτυρα, µε τα δεινά που υπέστη δεν µπορώ να πω µε βεβαιότητα αν υπάρχει αντίστοιχο στο µαρτυρολόγιο. Αυτός ήταν και ο λόγος που τόνισα στους αδελφούς Ιεράρχες ότι θάπρεπε να προηγηθεί ο Λαρίσης Θεολόγος στην αγιοκατάταξη, πριν του αγίου Καλλινίκου Εδέσσης και άλλων. Αυτό όµως δεν άρεσε σε κάποιους».

Υπήρξαν µετά άλλες δύο σύντοµες επικοινωνίες έξ΄αποστάσεως λόγω κορονοιού, τις ηµέρες των Χριστουγέννων και το Πάσχα και τότε είχαµε αποφασίσει για µια δια ζώσης συνάντηση στα µέσα Μαΐου, όµως, “άλλαι µεν βουλαί ανθρώπων, άλλα ο Θεός κελεύει”.

Αυτή είναι η θαυµαστή – να µην πω για θαύµα – γνωριµία του µακαριστού µητροπολίτου Δράµας κυρού Παύλου µε το Θεολόγο και της εφηµερίδας. Η δε εφηµερίδα µας αρκετές φορές τον έλεγξε σκληρά για διάφορα -εκκλησιαστικά παρεκτρεπόµενα κατά την εκτίµηση της-, όπως µε τις συλλειτουργίες µε τον Ιγνάτιο για το Τίµιο Ξύλο και τελευταία “ΜΑΖΕΨΤΕ κύριοι ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ… ΝΤΡΟΠΗΣ”.- Και εδώ βλέπει κανείς το µεγαλείο ιερωµένου ανδρός, του κυρού Παύλου. Και το “µεγαλείο” του ιερωµένου κ. Δηµητρίου Μπεκιάρη να βρίσκονται µέσα στην ίδια Εκκλησία στην Σύνοδος και να εκπέµπει σε τελείως αντίθετο µήκος κύµατος.

Η επιστολή του κ. Δηµητρίου που θάπρεπε να είναι µελωδία και δοξολογική ευωδία σε ένα σύγχρονο ιεροµάρτυρα της Εκκλησίας “χωρίς κηλίδα και ρυτίδα, ή τίποτα από όλα αυτά”, αντίθετα αυτός µετέφερε την ατυχεστάτη βρώµικη και προπαγανδιστική σε γλώσσα υµνωδίας την εκπεσµένη προσωπικότητά του.

Γράφει στη καθαρεύουσα (άσχετα αν την χειρίζεται σωστά ή την δολοφονεί άγρια), καταστρώνει στο κείµενο αρχαιοπρεπείς εκφράσεις (για να µην καταλαβαίνει ο κόσµος), διατυπώνει στοχασµό προσαρµοσµένο στους κανόνες της δηµοτικής. Αυτός ο λάτρης της δήθεν παραδοσιακής καθαρεύουσας, δεν καθερεύει αλλά µε την άνεση υβρίζει ανθρώπους και αγώνες, συκοφαντεί αγίους, προπαγανδίζει µε ψέµατα αλλά ακούστηκαν βέβαια ως “κύµβαλον αλαλάζον”.

Γι’ αυτό το κείµενο του κ. Δηµήτριου το δηµοσιεύουµε δίπλα ακριβώς από την δική µας απάντηση, να το διαβάσει ο κάθε καλόπιστος και να βγάζει τα δικά του συµπεράσµατα.

 Το 10σέλιδο κείµενο-υπόµνηµα προς τους Σεπτούς Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδας, είναι γεµάτο από καµουφλαρισµένα ψεύδη και τα οποία θα προσπαθήσουµε να τα αποκαλύψουµε.

ΕΠΤΑ (7) ΜΗΝΕΣ ΑΝΑΜΟΝΗ

Μετά από επτά (7) µήνες αναµονή, µήπως “ο από Λαρίσης & Τυρνάβου κ. Δηµήτριος Μπεκιάρης” αναθεωρήσει όσα ψευδή και παραπλανητικά έγραφε στη δεκασέλιδο επιστολή του προς το “Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών & πάσης Ελλάδος και προς Σεβασµ. Αρχιερείς της Σεπτής Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος”, εναντίον ενός αγίου που ως φωτεινή νεφέλη κάλυψε τον εικοστό αιώνα, που στέκεται ως “κανόνας πίστεως και εικόνα πραότητας” και φωτίζει, γιατί ήταν “εγκρατείας διδάσκαλος”, ήταν ο απλός, ο φτωχός, ο λιτός, άγιος. Ήταν αυτός πού ανακάλυψε τη γέφυρα, την περπάτησε, για να συναντήσει το ποίµνιο, αυτό τον αναγνώρισε και έτρεξε να πέσει στους κόλπους του και να παραδοθεί στη διαποίµανσή του. Θρονιάστηκε στις ψυχές τους, τον ένιωσαν σαν πατέρα τους, που τους καθοδηγούσε µε την ακτινοβόλο αγιότητά του. Γι’ αυτό και µέχρι σήµερα δεν τον έριξε στο περιθώριο µήτε ο βάρβαρος διωγµός του µήτε ο θάνατός του.

Δυστυχώς τέτοιο πράγµα δεν έγινε! Στην “ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΚΔΟΣΗ” που κυκλοφορήσαµε τότε, υποσχεθήκαµε πως θα “απαντήσουµε σύντοµα” και σήµερα απαντάµε, όσο πιο συντετµηµένα γίνεται.

«Ως κατ’ ενώπιον του ζώντος Θεού, µετά φόβου Θεού και καρδίας πολυθρύπτου και καταµατωµένης και ούτω ταπεινωµένης… ειδότα την εκκλησιολογική πληγή περί τα Λαρισαϊκά, να µου επιτρέψετε να συνεισφέρω απαραίτητες και βασικές πληροφορίες…» (λόγια “δεσπότη” Μπεκιάρη) περί του φερόµενου ως “ο από Λαρίσης & Τυρνάβου κ. Δηµητρίου Μπεκιάρη”, που κατά τους Αγίους Ιερούς Κανόνες είναι ΚΑΘΑΙΡΕΜΕΝΟΣ.

Έπιασα στο χέρι χαρτί και µολύβι, πριν γράψω µε συµπίεζε η ευθύνη, το βάρος της και η ατίµητη τιµή της, σκέφτηκα το λαό, τον επώνυµο και τον ανώνυµο που στις µέρες µας παρασύρεται από τη σύγχρονη τεχνολογία που προσφέρεται αφειδώλευτη και ανεξέλεγκτη στην υπηρεσία της παραπληροφόρησης, η οποία µε πολλαπλά τεχνάσµατα ωραιοποιεί το βούρκο, διαφηµίζει τη φαυλότητα, λανσάρει σαν διασηµότητα την ασηµότητα, µακιγιάρει την πονηριά και την προβάλλουν σαν κρυστάλλινη αγιότητα, σκιάζει την εντιµότητα και φωτίζει την ύπουλη σκοπιµότητα.

Αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι τα Μέσα της Μαζικής Ενηµέρωσης µε τους µηχανισµούς που κρύβονται πίσω, ενεργούν συστηµατική πλύση εγκεφάλων, αλλοιώνουν τις αξίες, παραµορφώνουν τις άγιες ανθρώπινες φυσιογνωµίες και τιµούν και δοξάζουν αυτούς, οι οποίοι είναι πρόθυµοι να καταβάλλουν το αντίτιµο της προβολής του και να εξουθενώσουν ή να εξαφανίσουν αυτούς που υπηρετούν µε πιστότητα και αφοσίωση την αλήθεια, τη δικαιοσύνη και την αγιότητα.

“Δέσποτα” κ. Δηµήτριε, από την ηµέρα που είπατε στον Τύρναβο τη Μεγάλη κουβέντα απευθυνόµενος προς τους Αγωνιζοµένους «… αντί οιονδήποτε τιµήµατος θα µείνω εδώ. Και να γνωρίζουν ότι µόνον εάν δουν το σβέρκο τους, τότε θα φύγει ο Δηµήτριος από τη Λάρισα». (Ηµ. Κήρυκας, 1/5/1990). Ξεχάσατε τι λέει ο θυµόσοφος λαός µας: «Μεγάλη µπουκιά φάε, µεγάλη κουβέντα µην πεις», γιατί κ. Δηµήτριε οι Αγωνιζόµενοι που τους αποκάλεσες «ψεύτες, συκοφάντες, απατεώνες, θεοµπαίχτες, ότι θα έκανες πρώτα χριστιανούς τους “θεολόγητους Θεολόγους”, τους ιερείς θα τους “περιποιηθείς”, θα δείτε ποιο θα είναι το τέλος του γέροντά τους (του π. Αθ. Μυτιληναίου) και ο Χοµεϊνισµός δε θα περάσει! Ο Καντιωτισµός δε θα περάσει! Η υποκρισία των… δεν θα περάσει», και µύρια ακόµη. Τα “Πνεύµατα” φαίνεται σε ξεγέλασαν, παρ’ ό,τι εσύ µε αυτά ασχολείσαι, διότι: «Άλλαι µεν βουλαί ανθρώπων, άλλα δε Θεός κελεύει…». Ή καλύτερα «Όταν εσείς κάνατε σχέδια, ο Θεός γελούσε µαζί σου». Οι Αγωνιζόµενοι όµως δεν είδαν το “σβέρκο τους”, όπως τους “ευλογούσες”, αντίθετα τον είδες εσύ και γι’ αυτό έφυγες νύχτα από τη Λάρισα, όπως είχες έρθει!

 ΕΝΑ ΤΡΙΤΟ 1/3 ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΑΜΕ ΜΕ ΤΟΝ κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟ

Από τότε πέρασαν 32 χρόνια, οι Αγωνιζόµενοι δεν ασχολήθηκαν σχεδόν ποτέ µαζί σας, παρότι είχαν εκατοντάδες λόγους να ασχοληθούν εκτός των σκανδάλων που τώρα θα αναφερθούµε επιγραµµατικά, αλλά και διότι πλάσατε µια θεολογία ευκαιρίας, κοµµένη και ραµµένη στα δικά σας µέτρα και των δικών σας ευτελών, βλέψεων και τελευταία για την πρόταση αγιοκατάταξης σύρατε τον κάλαµο διατυπώνοντας “ψεύδη” και “µεγαλόστοµες φανφάρες” εναντίον του π. Θεολόγου του π. Αθανασίου και των Αγωνιζόµενων, απαντώντας δήθεν στο µακαριστό π. Αθανάσιο αλλά στόχος σας ήταν οι Αγωνιζόµενοι γράφοντας: «Άραγε ποιον λαό εννοεί; Τον λαό του Θεού; Ή το συνονθύλευµα των οιστρηλατουµένων οπαδών; Εάν πρόκειται για το λαό του Θεού, πάσχει από πνευµατική αµβλυωπία». Και επικαλείστε Ιερούς Κανόνες χωρίς να αναφέρετε ούτε έναν, δηλαδή έτσι αόριστα και αυτό επειδή εσείς ο ίδιος, όλους τους ποδοπάτησες κ.Δηµήτριε!.

 Γι’ αυτό σήµερα θα αναφερθώ, σε πράγµατα και γεγονότα που δεν είχα καµία πρόθεση να απαντήσω. Αναγκάζοµαι όµως να το κάνω, για να µάθει ο λαός, ποιος ήταν ο π. Θεολόγος, ποιοι ήταν οι Αγωνιζόµενοι που κατά την άποψη του “δεσπότη” κ. Μπεκιάρη είναι «απατεώνες… µαφιόζοι που θέλουν να κάνουν την Εκκλησία τσιφλίκι τους…» και ποιος είναι ο φερόµενος µέχρι και σήµερα ο “από Λαρίσης & Τυρνάβου Δηµήτριος Μπεκιάρης” (που κατά τους αγίους Ιερούς Κανόνες είναι καθαιρεµένος), ο οποίος έκανε κατάληψη ως µοιχεπιβάτης του µητροπολιτικού θρόνου της Λάρισας, για να καλύψει το βούρκο ή καλύτερα το βόθρο του επίσης µοιχεπιβάτη δεσπότη Σεραφείµ Ορφανού που για χρόνια ήταν Πρωτοσύγκελός του.

Ο “δεσπότης” κ. Δηµήτριος αραδιάζει ψέµατα που τον προδίδουν, επινοεί επιχειρήµατα που τον εκθέτουν, δεν αναφέρει κανέναν Ιερό Κανόνα και προκαλεί ένα χείµαρρο θολού λόγου προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα παράνοµα και αντικανονικά πεπραγµένα του. Θα ήταν προτιµότερο να εργάζονταν, όπως εργάζονταν, στο σκοτεινό παρασκήνιο, δίχως γραπτά κείµενα που τον εκθέτουν και προκαλούν στους εκκλησιαστικούς κύκλους και στο λαό θυµηδία.

Πρέπει να γνωρίζει, όταν πιάνει στο χέρι το µολύβι, για να αποτυπώσει τις σκέψεις του και τις µεθοδεύσεις, κάθε φορά εκτίθεται ανεπανόρθωτα, αποκαλύπτεται πως κάτι δεν πάει καλά και πως δεν υπολογίζει την εκδίκηση των γραπτών κειµένων (τα προφορικά µπορεί να τα αθετήσει), τα οποία ενεργούν µεν σαν αρχιερατικός µανδύας που µπορεί προς στιγµή να καλύψει ή ωραιοποιήσει ακόµα και ένα ψυχικό βόθρο. Αλλά τα γραπτά βγάζουν από µέσα τους φωνή και διαµαρτύρονται, και κυκλοφορούν σαν ακαταµάχητο ψυχογράφηµα και ξεγυµνώνουν τις προθέσεις του γράψαντος.

“Στα Λαρισαϊκά του 1989-1991”

(τίτλος Δηµητρίου)

Ω της υποκρισίας! Ω της απροσµέτρητης υποκρισίας! Σε συγκλονίζει η αλληλοπαραπληροφόρηση που ένας κληρικός χωρίς να δοκιµάζει κρίση συνειδήσεως, επιλέγει, όσα είναι σύµφωνα µε τις απόψεις του, άλλα να συρράβει, άλλα να τα παρερµηνεύει και άλλα ευσχηµόνως να τα παραλείπει. Ρίχνει λάσπη, για να καλύψει τις αυθαιρεσίες και τις παρανοµίες του.

Τα περί του γέροντος Θεοκλήτου Διονυσιάτου – που αναφέρει – υπάρχουν αρκετές µαρτυρίες προσκυνητών στο Άγιο Όρος, ως και στην επίσκεψή του στη Λάρισα στο σπίτι του µακαριστού Δηµ. Σωτηκόπουλου και του επίσης γέροντός του ηγουµένου π. Γαβριήλ. Τα περί “τα ροχθούντα πάθη” είναι µια σταγόνα. Περί όλων αυτών θα έρθουν στο φως µε λεπτοµέρεια στη συνεχιζόµενη βιογραφία του Ιεροµάρτυρα π. Θεολόγο, για να φανεί η διπλοπροσωπία του γέροντα Θεοκλήτου, που τον επικαλείται.

Για σήµερα αναφέρουµαι σε δύο σύντοµα, πρώτα, ο δηµοσιογράφος Οδυσσέας Τσουλογιάννης του απάντησε µε µακροσκελέστατη επιστολή και δηµοσιεύτηκε σε εφηµερίδες µε τίτλο “ΦΛΗΝΑΦΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΟΥ” και την κοινοποίησε προς τις εκκλησιαστικές αρχές και παράγοντες. Και του έγραφε, µεταξύ του κατεβατού:

«… σήµερον – πάτερ – δεν χαίρεις εκτιµήσεως ούτε και από αυτούς τους Αγιορείτας… Όσον έζη και σε συνεκράτη (όσον ήτο δυνατό να σε συγκρατή, εσέ τον ακατασχέτως ασυγκράτητον και αδιαλείπτως απειθούντα και ανυπακούοντα “υιόν”). Ο σοφός εκείνος γέρων, ο µπροστάρης και ηγούµενος, ο Αγιορείτης Γαβριήλ (πολλά γαρ µοι εξεµυστηρεύθη περί σου και υπάρχουν πολλά καταγεγραµµένα και αποθανατισµένα εις µαγνητοταινίας), … άµα δε τη φυγή και αναχωρήσει του εις τους Ουρανούς απώλεσας τελείως του ελέγχου και τον προσανατολισµόν σου, “έχασες τον µπούσουλά σου”, όπως λέµε, και έκτοτε δια λόγων και πράξεων…».

Ο δε επίσκοπος Φλώρινας π. Αυγουστίνος (φωτ. δίπλα) του απάντησε στην επιστολή του «έξεστι καντιωτικοίς…» για το ίδιο θέµα: «Αγαπητέ π. Θεόκλητε, θα ηδυνάµεθα δια πολλών να σας απαντήσωµεν. Αρκούµεθα να σηµειώσωµεν, ως απάντησιν εις την µακράν σας επιστολήν, ένα ερωτηµατικόν «;»,όπερ, ως φιλοµαθής που είσθε, να γνωρίζετε πόθεν προέρχεται και ποίαν έννοιαν έχει». Μετά της εν Κυρίω αγάπης, ο Φλωρίνης ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ.

Τριανταφυλλος Τασσοπουλος, ΛΑΡΙΣΑ.