ΟΙ Άγιοι 13
ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ
ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ
ΚΑΝΤΑΡΑΣ
Τα ονόματα των αγίων αυτών οσιομαρτύρων είναι:
Ιωάννης, Κόνων, Ιερεμίας, Μάρκος, Κύριλλος, Θεόκτιστος, Βαρνάβας, Μάξιμος-Θεόγνωστος οι αυτάδελφοι, Ιωσήφ, Γεννάδιος, Γεράσιμος και Γερμανός.
Οι Φράγκοι Σταυροφόροι με το πρόσχημα της απελευθερώσεως των Αγίων Τόπων από τους Αραβες, κατακτούν την Κύπρο το έτος 1191.
Το 1220 άρχισε η Λατινική προπαγάνδα, η οποία με βίαια μέσα προσπαθούσε να υποτάξει την Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου.
Κατά το Συνέδριο της Λεμεσού πάρθηκε η απόφασι να λάβουν καταπιεστικά μέτρα κατά των Ορθοδόξων.
Πλημμύρισε η μεγαλόνησος από ορδές Λατίνων κληρικών οι οποίοι ανέτρεψαν και λήστεψαν τις εκκλησίες τους.
Ο αρχιεπίσκοπος της Κύπρου-ο νόμιμος ηγέτης της Κυπριακής Εκκλησίας_ «ητο φυγάς εξωσθείς από του θρόνου του υπό του Λατίνου επιβάτου».
Περί το 1228, δύο ασκητές Ιωάννης και Κόνων ήρθαν από το Καλόν Ορος της Μικράς Ασίας (Παμφιλίας) στην Κύπρο.
Κατ’ αρχήν έμειναν στην Μονή της Παναγίας του Μαχαιρά.
Αργότερα μαζί με κάποιον ασκητή ονόματι Θωμά, πήγαν στην Μονή του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
Από εκεί πήγαν στο Μοναστήρι της Παναγίας της Κονταριώτισσας, όπου εγκαταστάθηκαν.
Ενεκα της καλής φήμης των δύο αυτών μοναχών Ιωάννου και Κόνωνος, πήγαν κοντά τους και έγιναν μοναχοί άλλοι ένδεκα Κύπριοι.
Η φήμη και η αγιότης των μοναχών άρχισε να απλώνεται σε ολόκληρη τη νήσο.
Εφτασε και στα αυτιά των Φράγκων και Λατίνων, όπου επέσυραν τον φθόνον των.
Ακούοντας την φήμη αυτή και ο Φράγκος Αρχιεπίσκοπος Ευστόργιος, κάλεσε τον ιεροκήρυκα του ονόματι Ανδρέα και τον έστειλε μαζί με κάποιον Ηλίερμον ονόματι ως βοηθό του να πάνε στην Καντάρα και να μυήσουν τους μοναχούς στο δικό τους δόγμα και να δεχθούν τα άζυμα ως είχον αυτοί.
Αφού οι μοναχοί της Καντάρας τους υποδέχτηκαν, κάθησαν μετά και συζητούσαν οι Φράγκοι μαζί τους για τα άζυμα.
Ο ηγούμενος Ιωάννης τους είπε ότι τα άζυμα είναι συνήθεια των Εβραίων και όχι των Χριστιανών και τους είπε το του Μεγάλου Βσιλείου λόγιον:
«Οσοι φυλάττουν τα Σάββατα μαζί με τα άζυμα και λέγουν ότι είναι χριστιανοί ψεύδονται μεγάλως. Αυτοί ούτε χριστιανοί είναι, ούτε και γνήσιοι Ιουδαίοι. Ομοιάζουν με την παρδάλη που η τρίχα τους ούτε μαύρη είναι ούτε άσπρη. Και ο Κύριος στον Μυστικό Δείπνο χρησιμοποίησε ένζυμον Αρτον».
Ο Κόνων μετά πήρε τον λόγο και τους είπε:
«Οι των αζύμων μεταλαμβάνοντες της απωλείας εισί μέτοχοι».
Και άλλα πολλά αφού συζήτησαν μαζί τους, έφυγαν οι Φράγκοι ντροπιασμένοι.
Μετά από λίγες μέρες ξανάρθαν και αφού τους συνέλαβαν και τουςς 13 μοναχούς τους οδήγησαν στην Λευκωσία, όπου αφού τους ανέκριναν, τους εμαστίγωσαν και τους εφυλάκισαν.
Εκαμαν στην φυλακή 3 χρόνια.
Στο διάστημα αυτό, από τις κακουχίες, απεβίωσε στις 5 Απριλίου ο μοναχός Θεόγνωστος.
Οι Φράγκοι τότε, αφού έσυραν ανελέητα το σώμα του για εκφοβισμό στους δρόμους της Λευκωσίας, ακολούθως το έκαψαν.
Μετά από 3 χρόνια φυλακισμένοι οι άγιοι, τους έβγαλαν και τους παρουσίασαν στον Φράγκο Βασιλιά της Κύπρου, όπου τους ανέκριναν για τελευταία φορά προσπαθούντες να τους αλλάξουν την γνώμη.
Δεν το πέτυχαν διότι οι άγιοι ήσαν στερεοί στις αποφάσεις τους και αμετάκλητοι στους Ιερούς Κανόνες των Αγίων Πατέρων της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας. Έτσι οι Φράγκοι τους καταδίκασαν σε θάνατο.
Ο σκληρός και άσπλαχνος Ανδρέας προσπάθησε να πείση τον Βασιλιά να εκφέρει την καταδίκην.
Ο βασιλιάς Ερρίκος ο Α΄(1218-1254), τους έλεγε, ότι αυτό είναι θέμα και ευθύνη της Εκκλησιαστικής Διοικήσεως.
Έτσι αφού τους οδήγησαν έξω, ο αυτός Ανδρέας και η συνοδεία του, τους έσυραν πίσω από τα άλογα κατά μήκος του ποταμού Πεδιαίου και ακολούθως έτσι καταπληγωμένους, αφού άναψαν μεγάλη φωτιά τους έκαψαν.
Ήταν η 19η Μαϊου του έτους 1231.
Η Εκκλησία μας γιορτάζει την σεπτή μνήμη τους, στις 19 Μαϊου ημέραν του μαρτυρίου τους.
Δυστυχώς μερικοί εκκλησιαστικοί ταγοί, μ’ αυτούς τους δυσσεβείς θέλουν να μας ενώσουν.
Όμως η Ορθόδοξος Πίστις ποτέ δεν ενώνεται με την ασέβειαν και την δυσσέβειαν.
Κύπριος Αγιορείτης μοναχός
Απο το περιοδικό "Ιερα Παρακαταθηκη" μηνός Ιουλίου 2009
Είναι αλήθεια, ότι η εκκλησιστική κατάσταση στην Κύπρο ήταν και είναι τραγική!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι αλήθεια, ότι η Κύπρος κατελήφθη από τους Φράγκους το 1191 και η κατάληψη αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα!
Η Κυπριακή Εκκλησία, κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας, βρέθηκε σε οικτρή θέση. Την περίοδο αυτό, ο Κων/πόλεως Γερμανός Β΄ (1222-1240) και η Σύνοδος του Πατριαρχείου επέτρεψαν κατ’ οικονομίαν στους Κυπρίους επισκόπους να αποδεχθούν τις απαιτήσεις των Λατίνων, δηλ. «να διορίζωνται οι διάδοχοι αυτών υπό του Λατίνου αρχιεπισκόπου, έχοντος και το δικαίωμα να επιδικάζη (έκκλητo) και πάσαν εφεσιβαλλομένην αυτώ υπό ενός των διαδίκων επισκοπικήν απόφασιν» (Σάθα, Μεσαιωνική Βιβλιοθήκη, Βενετία 1873, τομ. Β΄, σ. πε΄)! Το πλήρωμα της Εκκλησίας εξηγέρθηκε για την απόφαση της Συνόδου, εισέβαλε στην αίθουσα και ανάγκασε τη Σύνοδο να ανακαλέσει την απόφαση αυτή. Η συμπεριφορά των Κυπρίων Ιεραρχών ανάγκασε το Πατριαρχείο να διακόψει τις κανονικές σχέσεις με την Κυπριακή Εκκλησία. Το 1405 στάλθηκε στην Κύπρο από το Πατριαρχείο ο Ιωσήφ Βρυέννιος μετά από αίτημα των Κυπρίων Ιεραρχών, οι οποίοι ζητούσαν την επανάληψη των κανονικών σχέσεων. Η κατάσταση στην Εκκλησία της Κύπρου ήταν τέτοια, που ο Βρυέννιος πρότεινε, στη Σύνοδο του Πατριαρχείου το 1412, την μη αποκατάσταση της κοινωνίας με την Εκκλησία αυτή, καθότι διαπίστωσε, ότι η Κύπρος είχε υποδουλωθεί εκκλησιαστικά από Φράγκους Επισκόπους ήδη από το 1280 με τη «Βούλλα» του πάπα Αλέξανδρου Δ΄, με την οποίαν εγκαθίσταντο Λατίνοι Επίσκοποι, ως οι πραγματικοί ποιμένες της Κύπρου, οι δε Ορθόδοξοι Επίσκοποι μόλις και μετά βίας γινόντουσαν ανεκτοί! Οι Ορθόδοξοι Κύπριοι αναγνώρισαν τον Πάπα «εγγράφως και μεθ’ όρκου» ως αγιώτατον «και μόνον διάδοχον αληθή» του αποστόλου Πέτρου και έδιναν υπόσχεση ότι θα έχουν υπακοή «παρά πάσαν αυτών την ζωήν» εις αυτόν και τους Επισκόπους του. Όταν δε οι Λατίνοι Επίσκοποι ωδηγούσαν τον Ορθόδοξον Επίσκοπο στην Επισκοπή του, του έλεγαν: «Λάβε την Εκκλησίαν ταύτην, ην εγχειρίζεται σοι δι’ ημών ο δείνα των Λατίνων Επίσκοπος, υποψήφιε»! Με όλα αυτά ο Βρυέννιος υποστηρίζει με σταθερότητα, ότι η των Κυπρίων Εκκλησία δεν είναι πλέον αυτόνομος, «αλλ’ υποτεταγμένη ετέρα κατά πολλά» και εισηγείται το «αδύνατον» της αποκατάστασης της κοινωνίας μεταξύ των δυο Εκκλησιών.
Οι Λατίνοι Επίσκοποι έφυγαν, οι Λατινόφρονες "Ορθόδοξοι" Επίσκοποι έμειναν και συνεχίζουν το έργον αυτών.
Δυστυχώς, η Κυπριακή Εκκλησία, μόνο κατ' όνομα είναι Ορθόδοξη και αυτό το είδαμε στην πρόσφατη επίσκεψη δήλωσης υποταγής προς τον πραγματικόν αρχηγόν της, τον πάπα της Ρώμης, από τον νεοεκλεγέντα Προκαθήμενόν της Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο Β΄.
Το έργο λοιπόν της εκλατινίσεως της Κυπριακής Εκκλησίας συνεχίζεται!
Αιρετικός