Ομολογία

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ.

«Δυστυχώς, Σεβασμιώτατε, σεις δεν ανήκετε στους ευσεβείς και Ορθοδόξους επισκόπους, αλλά εις αυτούς που προωθούν και προβάλλουν την παναίρεση του Οικουμενισμού – Συγκρητισμού, ανάμεσα μάλιστα στους κορυφαίους και προβεβλημένους υποστηρικτές της»

---

Ιερεύς Γεώργιος Σταύρου
Εφημέριος Ι. Ν. Αγίας Παρασκευής
Ζαγοράς Πηλίου
370 01 Ζαγορά

Ζαγορά, 11 Οκτωβρίου 2026

Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη
Δημητριάδος και Αλμυρού
κ. Ιγνάτιο
Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας
380 01 Βόλος
Τηλ. 24210.93500

Θέμα: Διακοπή Μνημόνευσης. Αποτείχιση

Σεβασμιώτατε,

Με το παρόν δηλώνω και σας ανακοινώνω ότι μετά από πολλή περίσκεψη και προσευχή διακόπτω στο εξής από σήμερα (11 Οκτωβρίου, Κυριακή Δ´ Λουκᾶ) να μνημονεύω στις ιερές ακολουθίες το όνομά σας ως επισκόπου, όπως μέχρι τώρα με βαριά καρδιά και συνείδηση έπραττα, παραβαίνοντας τους Ιερούς Κανόνες, την διδασκαλία και το παράδειγμα πολλών επιφανών Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας. Όπως, όμως, λέγει σοφά ο λαός μας, το καλό πρέπει να γίνεται, έστω και καθυστερημένα: «Κάλλιο αργά, παρά ποτέ». Ο Χριστός, κατά τον Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο, δέχεται τον τελευταίο όπως και τον πρώτο, «ἀναπαύει τόν τῆς ἑνδεκάτης ὡς τόν ἐργασάμενον ἀπό τῆς πρώτης» (Κατηχητικός Λόγος του Πάσχα).

Η μνημόνευση του επισκόπου από τους ιερείς ορίσθηκε να γίνεται για πολύ σοβαρούς θεολογικούς λόγους, που όταν δεν υπάρχουν καθιστούν την μνημόνευση όχι μόνον περιττή, αλλά και επικίνδυνη για την σωτηρία του μνημονεύοντος και του ποιμνίου. Μνημονεύοντας το όνομα του επισκόπου ο ιερεύς βεβαιώνει τους εκκλησιαζομένους ότι ευρίσκονται σε ναό ορθόδοξης επαρχίας και όχι αιρετικής ή σχισματικής και ότι ο επίσκοπος είναι Ορθόδοξος, ευσεβής και ορθοτομεί τον λόγο της αληθείας.

Όλοι οι χριστιανοί πρέπει να είναι ευσεβείς και Ορθόδοξοι, πολύ περισσότερο ο επίσκοπος, ο ποιμένας και διδάσκαλος. Ακούμε πολύ συχνά να εύχονται οι διάκονοι και οι ιερείς στις δεήσεις: «Ὑπέρ τῶν εὐσεβῶν καί Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν». Μνημονεύει λοιπόν το όνομα του επισκόπου ο ιερεύς και προσεύχεται γι᾽ αυτόν, όταν είναι ευσεβής και Ορθόδοξος, όταν δεν διδάσκει ασεβείς και αιρετικές διδασκαλίες, όταν δεν αλλοιώνει την διδασκαλία του Χριστού, των Αποστόλων και των Αγίων Πατέρων, τους οποίους αντίθετα σέβεται, επαινεί και προβάλλει· όταν δεν αναγνωρίζει τις αιρέσεις και τα σχίσματα, όταν δεν συμπροσεύχεται με αιρετικούς και σχισματικούς.

Δυστυχώς, Σεβασμιώτατε, σεις δεν ανήκετε στους ευσεβείς και Ορθοδόξους επισκόπους, αλλά εις αυτούς που προωθούν και προβάλλουν την παναίρεση του Οικουμενισμού – Συγκρητισμού, ανάμεσα μάλιστα στους κορυφαίους και προβεβλημένους υποστηρικτές της. Δεν μπορώ λοιπόν μνημονεύοντας το όνομά σας ως Ορθοδόξου επισκόπου να συμμετέχω σιωπών στην καταστροφική της Ορθοδοξίας μανία των Οικουμενιστών, να διακινδυνεύω την σωτηρία και την δική μου και του μικρού ποιμνίου που μου εμπιστεύθηκε ο Θεός και να ψεύδομαι μπροστά στην Αγία Τράπεζα εκφωνώντας το όνομά σας ως ευσεβούς και Ορθοδόξου επισκόπου. 

Είναι περιττό να απαριθμήσω όσα κατά του Οικουμενισμού έχουν γραφή από τον περασμένο αιώνα από επιφανείς και λογίους αρχιερείς και από το Άγιον Όρος, ακόμη και από συγχρόνους Αγίους και από πλήθος κληρικών, μοναχών και λαϊκών. Μέχρι σήμερα υπάρχουν αρχιερείς που ζητούν να αποχωρήσει η Εκκλησία της Ελλάδος από το κέντρο του Οικουμενισμού, από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (ΠΣΕ), από το οποίο έχουν αποχωρήσει δικαίως και ευσεβώς δύο Ορθόδοξες Εκκλησίες, της Βουλγαρίας και της Γεωργίας. Αυτήν την αντίδραση των Ορθοδόξων διαχρονικά την συνόψισε και την εξέφρασε η «Σύναξη Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών», με το ιστορικό κείμενο που συνέταξε και εκυκλοφόρησε το 2009 με τίτλο: «Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού». Το κείμενο αυτό χαροποίησε τους Ορθοδόξους και καταντρόπιασε τους κακοδόξους. Το υπέγραψαν αρκετοί αρχιερείς, πολυάριθμοι ηγούμενοι αγιορειτικών και άλλων μονών, εκατοντάδες άλλων κληρικών και μοναχών, ως και χιλιάδες πιστού λαού, ο οποίος διασώζει πάντοτε την Ορθοδοξία, όταν οι ποιμένες προδίδουν την αποστολή και το ποιμαντικό τους καθήκον. Αντίθετα την παναίρεση του Οικουμενισμού την προώθησαν με ενέργειές τους γνωστοί μασόνοι πατριάρχες της Κωνσταντινούπολης όπως οι Ιωακείμ Γ´, Μελέτιος Δ´ Μεταξάκης, Αθηναγόρας Α´, και περισσότερο από όλους ο τωρινός πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος βλέποντας την μνημονευθείσα αντίδραση του πληρώματος της Εκκλησίας, κλήρου και λαού, όπως φάνηκε από την κυκλοφόρηση της «Ομολογίας Πίστεως κατά του Οικουμενισμού», αποφάσισε να επισπεύσει την σύγκληση συνόδου, ώστε να κατοχυρώσει συνοδικά τον Οικουμενισμό και να εξουδετερώσει τους Ορθοδόξους που αγωνίζονταν εναντίον του, επιβάλλοντας ποινές και διωγμούς.

Στην προετοιμασία αυτής της ψευδοσυνόδου, ο μητροπολίτης Δημητριάδος, σεις επίσκοπε Ιγνάτιε, παίξατε πρωταγωνιστικό και αποφασιστικό ρόλο, κυρίως με δύο πράξεις που συνετέλεσαν στο να ωριμάσει μέσα μου η απόφαση να διακόψω κάθε κοινωνία μαζί σας: α) Με την ίδρυση και λειτουργία της «Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών», που θα της ταίριαζε το όνομα «Ακαδημία Οικουμενιστικών Σπουδών», και β) με την συμμετοχή σας στην προετοιμασία και στις εργασίες της οικουμενιστικής ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου της Κρήτης (Ιούνιος 2016), που αναγνώρισε τις αιρέσεις ως εκκλησίες και νομιμοποίησε την καταδικαζόμενη από τους Ορθοδόξους παναίρεση του Οικουμενισμού. Η απόφασή μου να διακόψω την μνημόνευση του ονόματός σας, δηλαδή να αποτειχισθώ, όπως ονομάζει αυτήν την ενέργεια επί λέξει ο 15ος Ιερός Κανών της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επί Μεγάλου Φωτίου (861), τον οποίο πολλοί αμαθώς αγνοούν ή παρερμηνεύουν ή και τον καταργούν, η απόφασή μου λοιπόν αυτή ενισχύθηκε και από άλλους τρεις λόγους, συνολικά πέντε (5), τους οποίους σύντομα θα αναφέρω:

1. Η ίδρυση και η δράση της μεταπατερικής «Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών»

Την πρωτοβουλία για την ίδρυση της Ακαδημίας την εἴχατε σεῖς, Σεβασμιώτατε, αμέσως μετά την εκλογή σας (1999), χωρίς να υπάρχει γι᾽ αυτό ανάγκη κάλυψης κάποιου θεολογικού κενού. Οι δύο Θεολογικές Σχολές Αθηνών και Θεσσαλονίκης με τα τέσσερα τμήματα, δύο η κάθε μία, υπερκάλυπταν τις θεολογικές ανάγκες και την θεολογική εκπαίδευση κληρικών και λαϊκών. Αυτό που έλειπε για σας ήταν ένα θεολογικό ίδρυμα που θα άλλαζε την μέχρι τότε παραδοσιακή Ορθόδοξη Θεολογία των πανεπιστημιακων σχολών, θα έφερνε την νεωτερικότητα στον χώρο της Θεολογίας και της Εκκλησίας, ένα εργαστήρι του Οικουμενισμού, της Νέας Εποχής, του Συγκρητισμού, της Παγκοσμιοποίησης και της Πανθρησκείας. Οι σχεδιαστές έκριναν ότι αυτό το εγχείρημα θα είχε μεγαλύτερη επιτυχία και καλύτερη απήχηση, αν είχε και εκκλησιαστική κάλυψη, εκκλησιαστική φορεσιά. Και επειδή αυτόν τον μανδύα ήταν τότε δύσκολο να τον προσφέρει η Διοικούσα Εκκλησία, με συνοδική μάλιστα απόφαση, πρόθυμα αναλάβατε να τον προσφέρετε σεις, ο μητροπολίτης Δημητριάδος, βοηθώντας έτσι τους νεωτεριστές και οικουμενιστές, που αποτελούσαν τότε μεταξύ των ιεραρχών και των καθηγητών των Θεολογικών Σχολών μειοψηφία, ασφαλώς εκφράζοντας και τις δικές σας νεωτερικές και οικουμενιστικές πεποιθήσεις.

Η θεματολογία των συνεδρίων και των ομιλιών κατά την πρώτη δεκαετία λειτουργίας της Ακαδημίας ήταν οικουμενιστική, καθαρά προτεσταντική: Λειτουργική ανανέωση, μετάφραση των λειτουργικών κειμένων, φεμινιστική θεολογία, ιερωσύνη των γυναικών, συμμετοχή των λαϊκών στην θεία λατρεία και ψαλμωδία και άλλα. Ιδιαίτερα δύο θέματα εκορύφωσαν την αντορθόδοξη δράση της Ακαδημίας και εφανέρωσαν «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» τις αιρετικές αποκλίσεις του ιδρυτή και προέδρου της. Και τα δύο επιμαρτυρούν και βεβαιώνουν την ταυτότητα και τον σκοπό όσων συνδέονται με την ίδρυση και λειτουργία της, αλλά και την ολοφάνερη σχέση της με την διευκόλυνση της οικουμενιστικής γραμμής της ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου της Κρήτης. Τό πρώτο θέμα είναι η αλλαγή του ορθόδοξου χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών και η μετατροπή του σε θρησκειολογικό – οικουμενιστικό. Πολλά στελέχη και φίλοι της Ακαδημίας συνεργάσθηκαν με τον κύριο οργανωτή της μεταλλαγής του μαθήματος των Θρησκευτικών καθηγητή Σταύρο Γιαγκάζογλου, αγαπητό παιδί του αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου και ιθύνοντα νου του γνωστού θεολογικού συλλόγου «Καιρός», μέλη του οποίου είναι πολλοί συνεργάτες της Ακαδημίας. Εξηγείται έτσι και η ολόθυμη στήριξη της Ακαδημίας από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, πρωτεργάτες της προς τον Οικουμενισμό στροφής της ψευδοσυνόδου της Κρήτης.

Το δεύτερο κορυφαίο, βλάσφημο και αιρετικό θέμα, με το οποίο έκλεισε την πρώτη δεκαετία της η Ακαδημία του Βόλου είναι η για πρώτη φορά στην Ορθόδοξη Θεολογία ανά τους αιώνες αμφισβήτηση του κύρους και της αξίας των Αγίων Πατέρων με την υποστήριξη της θεωρίας της «Μεταπατερικότητας», δηλαδή ότι πρέπει να κάνουμε «υπέρβαση των Πατέρων», να ξεπεράσουμε τους Πατέρες, να μην κινούμαστε στα όρια που έθεσαν οι Άγιοι Πατέρες. Μέχρι τώρα η Ορθόδοξη Θεολογία διδάσκει να μην μετακινούμε τα όρια που έθεσαν οι Πατέρες, «μή μεταίρειν ὅρια ἅ ἔθεντο οἱ Πατέρες ἡμῶν» και να ακολουθούμε τους Αγίους Πατέρες, «ἑπόμενοι τοῖς θείοις Πατράσι».

Η επίσημη εμφάνιση της αιρετικής «μεταπατερικότητας», που σποραδικά και ανεπίσημα διατυπωνόταν από νεωτεριστές θεολόγους, δικούς μας και ξένους, έγινε σε τετραήμερο συνέδριο που οργάνωσε η Ακαδημία από 3-6 Ιουνίου 2010 στον Βόλο. Το θέμα του συνεδρίου ήταν: «Νεοπατερική σύνθεση ή Μεταπατερική Θεολογία; Το αίτημα της Θεολογίας της συνάφειας στην Ορθοδοξία». Δεν πρόκειται να αναφερθώ στην θύελλα αντιδράσεων που προκάλεσε η πρώτη αυτή προσπάθεια υπέρβασης και ακύρωσης των Αγίων Πατέρων και σε όσα πολλά επικριτικά και απορριπτικά εγράφησαν για την νέα αυτή αίρεση. Θα αρκεσθώ σε δύο μόνον αναφορές. Εν πρώτοις στην άμεση αντίδραση ενός ορθοδόξου αρχιερέως, του μακαριστού μητροπολίτη Γλυφάδος κυρού Παύλου, ο οποίος έσπευσε, καλώς ποιών, να απευθυνθεί προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος με «Υπόμνημα» που απέστειλε στις 28 Σεπτεμβρίου 2010 με θέμα: «“Συναφειακές” “Μεταπατερικές” και άλλες θεολογικές αναζητήσεις σε συνέδριο της Θεολογικής Ακαδημίας του Βόλου». Εκπλήσσουν και παροργίζουν τις ορθόδοξες συνειδήσεις όσα αποκαλύπτει ο μητροπολίτης κυρός Παύλος, ιδιαίτερα η ανθολόγηση από πολλές εισηγήσεις φράσεων που συνιστούν, προβάλλουν και δικαιολογούν την αιρετική «μεταπατερικότητα». Συμπερασματικά επιλέγει τα εξής: «Δεν αρνούμεθα τον ελεύθερο λόγο στο χώρο της Ορθόδοξης Θεολογίας, αλλά δεν μπορούμε να δεχθούμε ο ελεύθερος λόγος να καταλήξει σε προτεσταντικό λόγο… Η Θεολογία μας χρειάζεται αύξηση μέσα στη Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Και αυτό μπορεί να γίνει διά των Αγίων, που πάντοτε αναδεικνύονται στην Εκκλησία». 

Υπογράφει το Υπόμνημα «εν αναμονή τοποθετήσεως της Ιεραρχίας επί του προκληθέντος σκανδαλισμού του Χριστεπωνύμου πληρώματος», αλλά ακόμη δυστυχώς περιμένει και μετά θάνατον να επιληφθεί η Ιεραρχία, της οποίας ο πρώτος είναι υποστηρικτής και επαινέτης της Ακαδημίας των Οικουμενιστικών Σπουδών.

Η δεύτερη αναφορά είναι συντριπτική και κατεδαφιστική του έργου της Ακαδημίας, που την στηρίζουν πάση δυνάμει οι αρχές και εξουσίες του σκότους. Αυτό που δεν έπραξε η Ιεραρχία του Ιερωνύμου το έπραξε ο μητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφείμ που οργάνωσε στον Πειραιά Θεολογική Ημερίδα στις 15 Φεβρουαρίου του 2012 με θέμα: «Πατερική Θεολογία και μεταπατερική αίρεση» της οποίας τα Πρακτικά κυκλοφορήθηκαν το ίδιο έτος. Θα αρκούσε και μόνον ο χαρακτηρισμός της μεταπατερικότητας ως αίρεσης για να αξιολογηθεί θετικά το έργο της Ημερίδας, στην οποία παρουσίασαν ελεγκτικές εισηγήσεις παριστάμενοι αρχιερείς και έγκριτοι καθηγητές και ερευνητές. 

Θα προσθέσω επιλεκτικά ελάχιστες αξιολογήσεις για τον χαρακτηρισμό της μεταπατερικότητας ως αίρεσης. Σε επιστολή του προς τον Πειραιώς ο πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος επισημαίνει ότι η Ορθόδοξη Θεολογία δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μεταπατερική, «καθ᾽ ότι η εποχή των Πατέρων δεν αποτελεί παρελθόν αλλά διηνεκές παρόν εν Αγίω Πνεύματι εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία». Ο μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος που ήταν παρών και ως εισηγητής στην Ημερίδα γράφει: «Γενικά αυτή η κίνηση που σήμερα ονομάζεται μεταπατερική θεολογία, είναι η επαναφορά σε πιο έντονη μορφή αυτού που πριν μερικά χρόνια λεγόταν νεορθοδοξία και παλαιότερα βαρλααμισμός». Ο μακαριστός καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου πανοσιολογιώτατος π. Γεώργιος Καψάνης σε επιστολή του προς τον μητροπολίτη Πειραιώς γράφει: «Η απόφασίς Σας να διοργανώσετε την εν λόγω Ημερίδα είναι αξιέπαινος και αναγκαία, διότι εις τας ημέρας μας, ως μη ώφελε, τείνουν να νοθεύσουν την πατροπαράδοτον πίστιν, ευσέβειαν και θεολογίαν καινοφανείς, κατά τον Άγιον Γρηγόριον Παλαμάν, “θεολογίαι” θρασέων θεολόγων, οι οποίοι θεολογούν αριστοτελικώς μάλλον ή αλιευτικώς, επόμενοι όχι τοις θείοις Πατράσι αλλά τω Βαρλαάμ τω Καλαβρώ και τοις ομοίοις αυτού. Οσάκις δε αι “θεολογίαι” αύται τυγχάνουν και εκκλησιαστικής επικυρώσεως, επηρεάζουν και το ποιμαντικόν έργον της Εκκλησίας, και απομακρύνουν τους αγνοούντας Χριστιανούς από την ορθήν πίστιν και ευσέβειαν». Ο πρωτοπρεσβύτερος καθηγητής, μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός, στο τέλος της εισήγησής του μεταξύ άλλων συμπεραίνει: «Στην κατεύθυνση αυτή ακριβώς αποδεικνύεται δαιμονική η παρέμβαση της λεγομένης “Μεταπατερικής Θεολογίας”, η οποία προσφέρει θεολογική κάλυψη και στήριξη στην οικουμενιστική μας υστερία και στην κατεδάφιση των πατερικών και παραδοσιακών μας θεμελίων… Η μεταπατερικότητα δηλαδή, είναι στην ουσία της αντιπατερικότητα, διότι η προτεσταντίζουσα αυτή κίνηση αποδυναμώνει την πατερική παράδοση, χωρίς την οποία η Ορθοδοξία παραμένει αθωράκιστη στην δίνη του Οικουμενισμού και στην εξυπηρέτηση των σχεδίων της Νέας Εποχής. Και για να παραφράσουμε τον Ντοστογιέφσκυ: “Χωρίς τους Πατέρες όλα επιτρέπονται”! Κατά τον Άγιο Γρηγόριο όμως τον Παλαμά “τοῦτό ἔστιν ἀληθής εὐσέβεια τό μή πρός τούς θεοφόρους Πατέρας ἀμφισβητεῖν”». Ο πρωτοπρεσβύτερος καθηγητής π. Θεόδωρος Ζήσης ονομάζει πατρομάχους τους μεταπατερικούς θεολόγους και σε άλλο σχετικό κείμενό του εκτιμά ότι είναι χειρότεροι από τούς εικονομάχους. Γράφει σχετικά: «Αυτή η πατρομαχία είναι χειρότερη και από την εικονομαχία. Διότι τα ίδια τα ζωντανά όργανα της Χάριτος του Θεού τα βγάζει από τη μέση. Χειρότεροι από τους εικονομάχους είναι αυτοί οι πατρομάχοι… Και πλήττουν την Ορθόδοξη Θεολογία, η οποία δεν είναι μόνον Αποστολική, αλλά και Πατερική. “Τῶν Ἀποστόλων τό κήρυγμα καί τῶν Πατέρων τά δόγματα” συνθέτουν την πίστη της Εκκλησίας. Επομένως ξεθεμελιώνουν την Ορθοδοξία όσοι θέτουν στην άκρη τους Πατέρες». Τέλος και μόνον ο τίτλος της εισήγησης του καθηγητού Δημητρίου Τσελεγγίδη, «“Μεταπατερική” η “Nεο-Βαρλααμική” Θεολογία;», χαρακτηρίζει ως αίρεση την μεταπατερικότητα της Ακαδημίας του Βόλου.

Μετά τις εκτιμήσεις αυτές εγκρίτων και επιφανών θεολόγων και διδασκάλων, κληρικών και λαϊκών, περί του ότι η μεταπατερικότητα είναι αίρεση έπρεπε αμέσως η Ιερά Σύνοδος να ασκήσει δικαστική δίωξη κατά του μητροπολίτη Δημητριάδος, οι δε ιερείς της μητρόπολης, και πριν από την συνοδική διάγνωση, όπως προβλέπει ο 15ος κανών της Πρωτοδευτέρας Συνόδου (861), να διακόψουμε την μνημόνευση του ονόματος του Ιγνατίου στις ιερές ακολουθίες, δηλαδή να αποτειχισθούμε. Δεν το έπραξα τότε, διότι, εκτός του ότι κανείς τότε δεν μας το συνέστησε, περιμέναμε να το πράξουν άλλοι ιερομόναχοι και ιερείς, καταρτισμένοι και προχωρημένοι περισσότερο από εμάς στα θεολογικά και πνευματικά, ώστε δι᾽ αυτών να δώσουμε λόγον «παντί τῷ αἰτοῦντι». Δυστυχώς δεν το έπραξα και όταν ο μητροπολίτης μας υπέπεσε σε χειρότερη αιρετική απόκλιση· στο να συνεργήσει στην προετοιμασία και στην πραγματοποίηση της αιρετίζουσας ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου της Κρήτης (Ιούνιος 2016). Τώρα μάλιστα ήμουν τελείως αδικαιολόγητος, διότι άνοιξαν τον δρόμο της Αποτείχισης πολλοί αγωνιστές μοναχοί του Αγίου Όρους, με προεξάρχοντα τον οσιολογιώτατο και διακριτικό μοναχό Γαβριήλ, Γέροντα του Ιερού Κελλίου του Οσίου Χριστοδούλου της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου, αλλά και ευσεβείς ηγούμενοι και ιερείς στον κόσμο, όπως ο μακαριστός αγωνιστής και ομολογητής ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου Γέροντας π. Μάξιμος Καραβάς, γνήσιο τέκνο του θρυλικού για τους αγώνες του μακαριστού μητροπολίτη Φλώρινας π. Αυγουστίνου Καντιώτη, ο μακαριστός επίσης αγωνιστής και ομολογητής πρωτοπρεσβύτερος π. Νικόλαος Μανώλης, με πλήθος πνευματικών του παιδιών και ο ανά την Ορθοδοξία και εις τον χώρο των αιρετικών γνωστός για τους αγώνες του σεβαστός και γνωστός καθηγητής και διδάσκαλος πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης. Τους εμακάριζα μέσα μου και τους επαινούσα για την παρρησία και την ομολογία τους και ευχόμουν να με οπλίσει και να με ενθαρρύνει η Χάρη του Θεού να τους ακολουθήσω στην καταδίκη της ψευδοσυνόδου της Κρήτης φανερά και δημόσια, όπως πράττω τώρα, με οποιεσδήποτε συνέπειες και οποιουσδήποτε διωγμούς, που θα είναι στεφάνι και έπαινος. Γιατί όμως απορρίπτω και κατακρίνω την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου της Κρήτης;

2. Η συμμετοχή στην ψευδοσύνοδο της Κρήτης

Εκτός από την ίδρυση και δράση της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών, που εδίδαξε την αίρεση της προτεσταντικής «Μεταπατερικότητας», ο δεύτερος σοβαρός λόγος που βοήθησε να ωριμάσει μέσα μου η απόφαση για την Αποτείχιση ήταν η συμμετοχή σας Σεβασμιώτατε κ. Ιγνάτιε, στην προετοιμασία και στην λειτουργία της ψευδοσυνόδου της Κρήτης (Ιούνιος 2016), η οποία ονόμασε τις αιρέσεις εκκλησίες, νομιμοποίησε συνοδικά τον Οικουμενισμό και δεν έχει καμμία σχέση με τις προηγούμενες ορθόδοξες συνόδους, τις οποίες ομόφωνα δέχθηκαν όλες οι κατά τόπους εκκλησίες. Την σύνοδο αυτή όμως δεν την αποδέχθηκαν τέσσερις Ορθόδοξες Εκκλησίες (Αντιοχείας, Ρωσίας, Βουλγαρίας και Γεωργίας), που δεν έλαβαν μέρος και εκπροσωπούν περισσότερους από τους μισούς Ορθοδόξους Χριστιανούς· δεν υπέγραψαν αιρετικά της κείμενα και πολλοί αρχιερείς που έλαβαν μέρος. Την κατέκριναν με την Αποτείχιση πολλοί ευσεβείς κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες ορθόδοξες χώρες.

Δεν θα αναπτύξω τους λόγους της απόρριψης και της καταδίκης. Το έχουν κάνει πολλοί, πειστικώτατα και αναντίρρητα, με συνέδρια και πλήθος δημοσιευμάτων και πολυσέλιδων βιβλίων, από τα οποία θα μνημονεύσω μόνον ελάχιστα! Σε δύο πολυσέλιδα τεύχη (Ιανουάριος – Ιούνιος 2016 και Ιούλιος – Δεκέμβριος 2016, σύνολο σελ. 704) το περιοδικό «Θεοδρομία» της «Εταιρείας Ορθοδόξων Σπουδών» έχει δημοσιεύσει συνολικά εκατό κείμενα (100) α) εκκλησιών β) αρχιερέων γ) λοιπών κληρικών και μοναχών και δ) λαϊκών. Στο πρώτο τεύχος πενήντα κείμενα συμβουλεύουν να μη συνέλθει η σύνοδος, διότι η προετοιμασία της δεν ήταν η αρμόζουσα σε ορθόδοξες συνόδους και τα προετοιμασθέντα κείμενα έχουν ανάγκη πολλών διορθώσεων. Μεταξύ των κειμένων συγκαταλέγονται και όσα έγραψαν τρεις σύγχρονοι άγιοι, των οποίων οι εικόνες κοσμούν το εξώφυλλο του τεύχους, οι Άγιοι Ιουστίνος Πόποβιτς, Δανιήλ Κατουνακιώτης και ο τιμώμενος ως άγιος Γέροντας της Πάρου Φιλόθεος Ζερβάκος. Στο δεύτερο τεύχος ισάριθμα κείμενα (50), μετά την σύγκληση και την λειτουργία της συνόδου, την απορρίπτουν και την καταδικάζουν ως ψευδοσύνοδο για πολλούς λόγους. Το τεύχος στεγάζει αυτήν την αληθινά συνοδική, έστω και άτυπη, απόρριψη, με μεγάλα γράμματα στο εξώφυλλο που συνθέτουν τον τίτλο «Ούτε Αγία ούτε Μεγάλη ούτε Σύνοδος». Μνημονεύουμε ακόμη και την ημερίδα που συνδιοργάνωσαν στην Θεσσαλονίκη τρία (3) σωματεία, α) η «Εταιρεία Ορθοδόξων Σπουδών», β) ο «Ορθόδοξος Χριστιανικός Σύλλογος Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής» και γ) ο «Ελληνορθόδοξος Σύλλογος Ζωοδόχος Πηγή», στις 16 Ιουνίου 2018 με τίτλο: «Ορθοδοξία και Κολυμπάρι, 2 χρόνια μετά. Αίρεση – Καθαίρεση – Ορθόδοξη Αντίσταση».

3. Αποδοχή των σχισματικών της ψευδοαυτοκέφαλης Ουκρανικής παρασυναγωγής. Συμπροσευχές με αιρετικούς και σχισματικούς.

Την ψευδοσύνοδο της Κρήτης, σχισματικό και αιρετικό «κατόρθωμα» του οικουμενιστή πατριάρχη Βαρθολομαίου, το οποίο, όπως αναφέραμε, άφησε έξω περισσότερους από τους μισούς Ορθοδόξους χριστιανούς και κομμάτιασε την Εκκλησία, ακολούθησε παρόμοια, αντικανονική, αντισυνοδική ενέργεια του Φαναρίου. Επενέβη, ως πάπας της Ανατολής, σε άλλη, σε ξένη εκκλησιαστική δικαιοδοσία ο πατριάρχης Βαρθολομαίος, στο κανονικό έδαφος της Εκκλησίας της Ρωσίας, αγνόησε την επί αιώνες εκεί υπάρχουσα και δρώσα κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, υπό τον μητροπολίτη Ονούφριο, και ίδρυσε στον ίδιο τόπο δεύτερη εκκλησία από καθηρημένους, σχισματικούς και αυτοχειροτόνητους κληρικούς υπό τον μητροπολίτη Επιφάνιο, των οποίων την σχισματική κατάσταση και καθαίρεση από την Εκκλησία της Ρωσίας αναγνώριζε πριν και ο ίδιος ο πατριάρχης Βαρθολομαίος. Την ψευδοαυτοκέφαλη αυτή κοινότητα δεν αναγνώρισαν οι δέκα (10) από τίς δεκατέσσερις (14) αυτοκέφαλες Εκκλησίες. Ο πατριάρχης μάλιστα Μόσχας Κύριλλος σταμάτησε να μνημονεύει στις ακολουθίες τον πατριάρχη Βαρθολομαίο και συνέστησε στους Ρώσους Ορθοδόξους, όταν ταξιδεύουν, να μην εκκλησιάζονται σε ναούς επαρχιών, των οποίων οι επίσκοποι αναγνώρισαν το σχισματικό κατασκεύασμα του Κιέβου, το οποίο ενίσχυσε και ενισχύει τις αιματοχυσίες και τους διωγμούς εναντίον των Ορθοδόξων στην Ουκρανία και προκαλεί σχισματικές καταστάσεις στο σύνολο των Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Σεις, επίσκοπε κ. Ιγνάτιε, όχι μόνο ακολουθήσατε τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο στον σχισματικό δρόμο του Βαρθολομαίου, όπως το πράξατε και με την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου της Κρήτης, αλλά και φροντίσατε να ενισχυθεί και να στερεωθεί η ψευδοαυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας, να ενισχυθούν το σχίσμα και η αιματοχυσία στην Ουκρανία. Προσφέρατε δικό σας κληρικό, τον αρχιμανδρίτη Επιφάνιο, νά χειροτονηθεί από τους σχισματικούς της Ουκρανίας ως επίσκοπος Ολβίας. Συλλειτουργήσατε με αυτόν τον ψευδεπίσκοπο την Κυριακή 20 Οκτωβρίου του 2019. Εκφράσατε μάλιστα και την χαρά σας για «την πρώτη συλλειτουργία με Ιεράρχη της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας τα Ουκρανίας, μετά την πρόσφατη θετική στάση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στο ζήτημα της αυτοκεφαλίας». Έκτοτε έχετε επαναλάβει πολλάκις συλλείτουργα και συμπροσευχές μαζί του και πιέζετε κληρικούς να τον δεχθούν στις ενορίες τους. Συμπροσευχηθήκατε επίσης με Παπικούς και Προτεστάντες «ἱερεῖς» στον Εσπερινό της Αγάπης εφέτος (2026) στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου Βόλου, ακολουθώντας προσφιλή τακτική του αγαπητού σας πατριάρχη Βαρθολομαίου και αδιαφορώντας για τους Ιερούς Κανόνες που τιμωρούν αυστηρά με την ποινή της καθαίρεσης τους κληρικούς που συμπροσεύχονται με αιρετικούς. Ο σχισματικός πρύτανης της Ακαδημίας του Κιέβου της ψευδοεκκλησίας της Ουκρανίας, π. Αλεξάντρ Τροφιμλιού, κάλεσε τον Διευθυντή της δικής σας Ακαδημίας Παντελή Καλαϊτζίδη να συμμετέχει στην Επιστημονική Επιτροπή των Εκδόσεων της Ακαδημίας των σχισματικών Ουκρανών. Στα τέλη Ιουλίου του 2019 και για τρίτη χρονιά η δική σας και πάλι Ακαδημία σε συνεργασία με άλλη Ακαδημία των σχισματικών, της πόλεως Βολύν, πραγματοποίησε πρόγραμμα επιμόρφωσης («Θερινό Πανεπιστήμιο») γα εικοσιτρεῖς (23) Ουκρανούς, κληρικούς και λαϊκούς θεολόγους.

Δεν χρειάζεται να προσθέσω περισσότερα για την ψευδοαυτοκέφαλη παρασυναγωγή της Ουκρανίας και για την νέα εκκλησιολογία του Φαναρίου, που επιτρέπει στον Βαρθολομαίο να επεμβαίνει σε ξένες δικαιοδοσίες ως «πρῶτος ἄνευ ἴσων», θεσπίζοντας ανύπαρκτο και άγνωστο πρωτεῖο στην Ορθοδοξία, πρωτείο όχι τιμής αλλά εξουσίας, όπως αυτό του πάπα. Ελέχθησαν όλα τα αναγκαία για αυτές τις σχισματοαιρετικές εκτροπές σε Ημερίδα που οργάνωσαν στην Θεσσαλονίκη τρία (3) Ορθόδοξα σωματεία στις 22 Ιουνίου 2019 με τίτλο: «Το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο και η νέα Εκκλησιολογία του Φαναρίου». Οι οκτώ (8) εισηγήσεις στην Ημερίδα ως και δεκαπέντε (15) σχετικά άρθρα αρχιερέων, κληρικών, μοναχών και λαϊκών δημοσιεύθηκαν σε διπλό τεύχος του περιοδικού «Θεοδρομία» (Απρίλιος – Σεπτέμβριος 2019, σελ. 526).

4. Η επιδημία του Κορωνοϊού και τα βλάσφημα μέτρα κατά της ιερότητας των ναών, των ιερών εικόνων και κυρίως του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας.

Με πρόσχημα την λοίμωξη του Κορωνοϊού η ασεβής κυβέρνηση έλαβε πρωτοφανή στην ιστορία της Εκκλησίας μέτρα· έκλεισε τους ιερούς ναούς και τους απολύμανε, επέβαλε, όταν άνοιξαν, αποστάσεις μεταξύ των εκκλησιαζομένων, την χρήση μάσκας ακόμη και όταν ασπάζονται τις ιερές εικόνες καί τά ιερά λείψανα, απαγόρευσε την μετάδοση της Θείας Κοινωνίας και την τέλεση της Θείας Λειτουργίας και πολλά άλλα. Προθυμότατοι στην τήρηση αυτών των μέτρων πολλοί επίσκοποι έδωσαν κακό παράδειγμα, ευτυχώς όχι όλοι, με το να εφαρμόσουν τα υποδεικνυόμενα μέτρα που προσέβαλαν βασικά δόγματα της Εκκλησίας, όπως την ιαματική χάρη των ναών, των εικόνων και των αγίων λειψάνων και προ παντός της Θείας Ευχαριστίας. Έβαλαν πολλοί επίσκοποι και ιερείς οι ίδιοι μάσκες μέσα στους ναούς, άθλιοι και ανάξιοι, φόρεσαν γάντια για να μοιράζουν το αντίδωρο στους πιστούς και τους απαγόρευσαν να ασπάζονται το χέρι τους. Όσοι επίσκοποι, ελάχιστοι αρνήθηκαν να εφαρμόσουν τα μέτρα οδηγήθηκαν στην αστυνομία για εξηγήσεις και πολλοί ιερείς στα επισκοπικά δικαστήρια ή δέχθηκαν απειλές από τους επισκόπους για αργίες και μεταθέσεις.

Και σεις, Σεβασμιώτατε, προσβάλατε την ιερότητα των ναών και την πίστη στην ιαματική Χάρη των εικόνων των λειψάνων και της Θείας Ευχαριστίας και ευλαβικά τηρήσατε κάθε μέτρο που επέβαλε η άθεη κυβέρνηση για τον Κορωνοϊό, με το παραπάνω μάλιστα. Υποχρεώσατε τους ιερείς να μετέχουν στην φανερή βλασφημία των ιερών, να λαμβάνουν ακόμη και το εμβόλιο από κύτταρα εκτρωμένων εμβρύων. Δεν ανησυχήσατε μήπως κάνατε λάθος, όταν μάλιστα έγινε γνωστό ότι συνεπίσκοποί σας, όπως οι πρώην Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος, Κερκύρας Νεκτάριος, Πειραιώς Σεραφείμ, ὁ μακαριστός Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς, Κυθήρων Σεραφείμ και άλλοι διαμαρτύρονταν για την ταπεινωτική υποχώρηση της Εκκλησίας στα πρωτοφανή βλάσφημα μέτρα της κυβέρνησης, που προσέβαλαν την ιερότητα των ναών και των τελουμένων μυστηρίων και εξευτέλιζαν την δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας. Πριν πάντως αναλάβετε να οργανώσετε κατηγορητήριο εναντίον μου ως ολιγογραμμάτου και αθεολογήτου ιερέως και στο θέμα αυτό, όπως και στα άλλα, διαθέστε, από καλή ανησυχία, λίγο χρόνο για να διαβάσετε όσα συνεπίσκοποί σας, και άλλοι ευσεβείς και λόγιοι κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί έγραψαν για το κατάντημα αυτό της Διοικούσας Εκκλησίας. Είναι συγκεντρωμένα και πάλι σε διπλό τεύχος του περιοδικού «Θεοδρομία» (Ιανουάριος – Ιούνιος 2020, σελ. 336).

5. Τέλεση ιερών ακολουθιών στην δημοτική γλώσσα

Θα προσθέσω τελειώνοντας, λόγω καυτής επικαιρότητας και μεγάλου σκανδαλισμού των πιστών, το ότι συνεχίζετε σε σχολικές Θείες Λειτουργίες και σε αγιασμούς για την έναρξη του σχολικού έτους, όπως επράξατε και εφέτος, να χρησιμοποιείτε όχι την αγιασμένη παραδοσιακή γλώσσα θεόπνευστων και αγίων υμνογράφων, που ακουόμενη και ψαλλόμενη ανεβάζει τους ακούοντες στους ουρανούς, αλλά την τετριμμένη καθημερινή δημοτική γλώσσα, που δεν έχει την αγιαστική Χάρη και την υψοποιό δύναμη της εκκλησιαστικής γλώσσας των αγίων υμνογράφων. Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, που άρχισε αυτούς τους μεταφραστικούς πειραματισμούς ως προκάτοχός σας στην μητρόπολη Δημητριάδος και τους συνέχισε στα πρώτα αρχιεπισκοπικά του βήματα στην Αθήνα, κατάλαβε το λάθος του και τους σταμάτησε. Σεις συνεχίζετε το λάθος και διασπάτε την ενότητα στην Θεία Λατρεία και προσβάλλετε την λειτουργική ευταξία. Υπάρχει μάλιστα και συνοδική απαγόρευση των μεταφράσεων. Γιατί δεν κάνετε υπακοή στην Σύνοδο, όπως πράττει και ο Περιστερίου με την εκδίωξη του Σταυρού από το Ιερό Βήμα; Μόνον από τους ιερείς και τους πιστούς ζητάτε υπακοή απροϋπόθετη στις αποφάσεις σας; Οι ευσυνείδητοι και ευσεβείς πιστοί τα έχουν χάσει και ευρίσκονται σε απορία και σύγχυση μπροστά στην λειτουργική αυτή αταξία και ανομοιομορφία. Υπάρχει πάντως ως απάντηση στις αποτυχούσες προσπάθειες του αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, τις οποίες σεις συνεχίζετε, παρά την συνοδική απαγόρευση, βιβλίο μικρό του καθηγητού Θεοδώρου Ζήση που εξεδόθη στην Θεσσαλονίκη το 2003 με τίτλο: «Πρέπει να μεταφρασθούν τα λειτουργικά κείμενα; Νεοβαρλααμισμός η “Λειτουργική Αναγέννηση”». Αξίζει να το διαβάσετε και να το διαθέσετε μέσω των βιβλιοπωλείων της Ιεράς Μητροπόλεως, των Ιερών Ναών και των Ιερών Μονών.

Επίλογος

Από όσα ολίγα παρέθεσα, επίσκοπε Ιγνάτιε, προκύπτει ότι εμπίπτετε πολλαπλώς στην διακοπή μνημόνευσης του ονόματός σας που προβλέπει ο 15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας Συνόδου. Μόνον για την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου της Κρήτης πολλοί Πατέρες διέκοψαν την μνημόνευση των ονομάτων των επισκόπων τους. Δεν προκάλεσαν σχίσμα, ούτε βγαίνουν εκτός Εκκλησίας. Εκτός Εκκλησίας βγαίνουν οι αιρετικοί και σχισματικοί, και όσοι δικαιολογούν τις αιρέσεις και τα σχίσματα και έχουν κοινωνία, συμπροσευχές και συλλείτουργα με τους αιρετικούς και σχισματικούς. Η Εκκλησία, όπως λέγει ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, υπάρχει εκεί που υπάρχει η Αλήθεια, η Ορθοδοξία και όχι η αίρεση και το σχίσμα. Κατά τον Ιερό Κανόνα που εμνημόνευσα οι διακόπτοντες την μνημόνευση προφυλάσσουν από το σχίσμα, δεν προκαλούν σχίσμα, και πρέπει να τιμώνται και να επαινούνται. Σεις βαρύνεστε εκτός από το Κολυμπάρι και με την αίρεση της Μεταπατερικότητας, την υποστήριξη του Ουκρανικού Σχίσματος και τα άλλα που εμνημόνευσα. Ιδιαίτερα για την αίρεση της Μεταπατερικότητας, ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, που αποτειχίσθηκε ως Αγιορείτης ιερομόναχος από τον πατριάρχη Ιωάννη Καλέκα, σας θεωρεί ψευδοευσεβή, γιατί λέγει ότι αληθινή ευσέβεια είναι το να μην αμφισβητούμε την αξία και το κύρος των Αγίων Πατέρων, όπως το πράττει η Ακαδημία που ιδρύσατε και λειτουργείτε: «Τοῦτο ἐστιν ἀληθής εὐσέβεια, τό μή πρός τούς θεοφόρους Πατέρας ἀμφισβητεῖν». Τους Αγίους Πατέρες και ομολογητές, την παράταξη του Κυρίου, τα μυρίπνοα άνθη του Παραδείσου, τα πάγχρυσα στόματα του Λόγου, επιθυμώ να ακολουθήσω, αυτούς που μας παρέδωσαν αλώβητη και ακαινοτόμητη την αληθινή Πίστη, την Ορθοδοξία. Χαίρω, διότι μετά από κάποιες αδικαιολόγητες επιφυλάξεις, τώρα μέ όλη μου την ψυχή και την καρδιά εντάσσομαι στους οδοιπόρους του δύσκολου δρόμου της Ορθοδοξίας. Με συνεκλόνισε η εκτίμηση του άτλαντα της Ορθοδοξίας, του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, ο οποίος έλεγε ότι, όσο απομακρύνεται από τον λατινόφρονα πατριάρχη και τους ομοίους του, αντίστοιχους των σημερινών φιλοπαπικών και οικουμενιστών, τόσο προσεγγίζει προς τον Θεό και τους Αγίους, και όσο χωρίζεται από αυτούς, τόσο ενώνεται με την Αλήθεια και με τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας.

Εγώ, έστω και καθυστερημένα, χωρίζομαι από σας τους οικουμενιστές και φιλοπαπικούς και προφυλάσσω τον εαυτό μου και το μικρό μου ποίμνιο από τις αιρέσεις και τα σχίσματα. Εύχομαι να πράξετε και σεις το ίδιο για το μεγάλο, αλλά ακατήχητο ποίμνιο της επαρχίας σας. Ποτέ δεν είναι αργά. Αμήν.

Με τον προσήκοντα σεβασμό
Ελάχιστος εν Ιερεύσι

π. Γεώργιος Σταύρου