ΙΔΟΥ
ΟΙ "ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ"
ΤΟΥ ΠΑΓΚΑΚΙΣΤΟΥ.
ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΝ.
Νέος δεινός σκανδαλισμός από τον πατριάρχη Βαρθολομαίο: Τέλεση Αγιασμού σε ναό των Αγγλικανων.
Στον αγγλικανικό πανεπιστημιακό ναό της Παναγίας στην Οξφόρδη (University Church of St Mary the Virgin) μετέβει ο πατριάρχης Κων/πόλεως Βαρθολομαίος την 17η Σεπτεμβρίου 2026 [1].
Μέσα στον κατάμεστο από Αγγλικανούς ναό εκφώνησε ομιλία με τίτλο «Η θρησκευτική ελευθερία σε αμφισβητούμενα οικοσυστήματα. Δίκαιο, Θρησκεία και Εξωτερική Πολιτική σε μια Νέα Διεθνή Τάξη» (φωτογραφία 1, φωτογραφία 2).
Λίγο αργότερα ο Κων/πόλεως Βαρθολομαίος τέλεσε μικρό Αγιασμό μέσα στο ναό των αιρετικών καταπατώντας πλήθος Ιερών Κανόνων (φωτογραφία 1, φωτογραφία 2, φωτογραφία 3, φωτογραφία 4, φωτογραφία 5).
Το επίσημο Δελτίου Τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου αναφέρει σχετικά [2]:
“Αμέσως μετά, ο Παναγιώτατος τέλεσε τον μικρό Αγιασμό με την ευκαιρία της ενάρξεως του νέου Ακαδημαϊκού έτους”.
Λίγες ημέρες νωρίτερα ο πανεπιστημιακός ναός των Αγγλικανών είχε προαναγγείλει με σχετική ανακοίνωση στο διαδίκτυο ότι ο Πατριάρχης Κων/πόλεως Βαρθολομαίος θα εκφωνήσει ομιλία στο πλαίσιο μίας “λειτουργικής τελετής” (as part of a liturgical service) [3].
Στον ναό των αιρετικών παρέστη η πατριαρχική συνοδεία την οποία αποτελούσαν οι Μητροπολίτες Πριγκηποννήσων Δημήτριος, Σηλυβρίας Μάξιμος και Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων Ιωακείμ, καθώς και ο Μέγας Εκκλησιάρχης Αέτιος και ο Διάκονος Ευλόγιος Τσάτσας, κωδικογράφος της Αγίας και Ιεράς Συνόδου (φωτογραφία).
Μαζί τους παρέστη και ο Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας Νικήτας (φωτογραφία).
Εκκλησιαστικό όργανο, χορωδία, πλήθος Αγγλικανών και η ακολουθία του Αγιασμού από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο (Βίντεο)
Η τελετή του μικρού Αγιασμού μεταδόθηκε σε ζωντανή σύνδεση από το διαδικτυακό κανάλι του πανεπιστημιακού αγγλικανικού ναού. Στο σχετικό βίντεο [4] παρατηρούμε ανάμεσα στα υπόλοιπα:
[10:40] Είσοδος των Αγγλικανών στον ναό υπό την μορφή πομπής. Ήχοι από εκκλησιαστικό όργανο και χορωδία.
[12:02] Στο τέλος της πομπής ακολουθεί ένας Μονοφυσίτης. Η πομπή ολοκληρώνεται με τον Πατριάρχη Κων/πόλεως Βαρθολομαίο Αρχοντώνη μετά της συνοδείας του.
[16:45] Αγγλικανός “ιερέας” και το ποίμνιο των Αγγλικανών εκφωνούν την Κυριακή Προσευχή.
[22:08] Χορωδία των Αγγλικανών ψάλλει ύμνους.
[24:39] Έναρξη ομιλίας του Κων/πόλεως Βαρθολομαίου.
[01:12:46] Έναρξη της ακολουθίας του Αγιασμού στον ναό των Αγγλικανών από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
[01:22:00] Ανάγνωση Ευαγγελίου από τον πατριάρχη Βαρθολομαίο.
[01:29:21] Ραντισμός από τον πατριάρχη Κων/πόλεως Βαρθολομαίο κατά τη διάρκεια της τελετής του Αγιασμού.
Πώς νομιμοποιείται βάσει των Ιερών Κανόνων ένας ορθόδοξος Ιεράρχης να τελεί την ακολουθία του Αγιασμού σε αιρετικό ναό, συμπροσευχόμενος μάλιστα με πλήθος αιρετικών;
Ανεξαρτήτως βαθμού Ιερωσύνης, οι ενέργειες αυτές απαγορεύονται ρητώς από τους Ιερούς Κανόνες, αποτελούν σοβαρότατη εκτροπή και τιμωρούνται με ποινή καθαιρέσεως.
Η κανονική παράδοση της Εκκλησίας μας είναι πάγια, σαφής και κατηγορηματική: «ου δει αιρετικοίς ή σχισματικοίς συνεύχεσθαι».
Ενδεικτικά σημειώνονται μερικοί μόνο από τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας με οικουμενικό κύρος, οι οποίοι αναφέρονται στην απαγόρευση συμπροσευχής με αιρετικούς:
Κανών ΜΕ’ των Αγ. Αποστόλων: «Επίσκοπος, ή Πρεσβύτερος, ή Διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος, μόνον, αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς, ως Κληρικοίς ενεργήσαί τι, καθαιρείσθω».
Κανών ΞΔ’ των Αγ. Αποστόλων: «Ει τις Κληρικός, ή Λαϊκός εισέλθοι εις συναγωγήν Ιουδαίων, ή αιρετικών προσεύξασθαι, και καθαιρείσθω, και αφοριζέσθω».
Κανών ΛΓ’ της εν Λαοδικεία Τοπικής Συνόδου: «Ότι ου δεί αιρετικοίς ή σχισματικοίς συνεύχεσθαι».
Ο φωτισμένος λόγος του αγωνιστή και ομολογητή μακαριστού πατρός Νικολάου Μανώλη στο κείμενό του με τίτλο «Αδηφάγο τέρας ο Οικουμενισμός» από το βιβλίο του Βίωμα Ορθοδοξίας καθίσταται πιο επίκαιρος από ποτέ:
«Ὡς ἀδηφάγο τέρας ὁ Οἰκουμενισμὸς ἑτοιμάζει τὸ διάβα στὸ θηρίο της Ἀποκαλύψης… Στρατολογημένοι «ὀρθόδοξοι» πατριάρχες, ἐπίσκοποι καὶ θεολόγοι τῆς Νέας Ἐποχῆς, καταθέτουν τὶς σπουδές, τὶς ἐπιτυχίες, τὶς γνώσεις, τὶς κοσμικὲς συναναστροφές, στὸ σκοπὸ τῆς προδοσίας τῆς Πίστης. Στὴ βιασύνη τους νὰ ἐπιτύχουν τὴν περιβόητη ἑνότητα διαλύουν τὸν ἱστὸ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, σχίζουν τὸν ἄρραφο χιτῶνα τῆς Πίστης, γκρεμίζουν τὴν ἁγιοπατερικὴ θεολογία. Προδίδοντας τὴν ἐμπιστοσύνη τοῦ Χριστοῦ, βραβεύονται ἀπὸ τὸν τρισκατάρατο πάπα.
Ὑπάρχει μία νοοτροπία σὲ κύκλους Ὀρθοδόξων νὰ καταδικάζουν ὑποτίθεται μέσα τους βαθιὰ ὅμως, πολύ …βαθιά, τὶς οἰκουμενιστικὲς πρακτικὲς (συμπροσευχές, συμπροσκυνήματα…) πατριαρχῶν καὶ ἄλλων, ἀλλὰ νὰ μὴν ἐκφράζουν ἄποψη γιὰ ὅλα αὐτά…Αυτό ποὺ συμβουλεύουν εἶναι ψευτουπακοὴ ποὺ εἶναι δαιμονικὴ ὀρμήνεια. Οἱ ἅγιοι μᾶς προστάζουν νὰ ἀντιδρούμε και νὰ παίρνουμε θέση δημόσια, ὅταν «γυμνὴ τὴ κεφαλὴ» κηρύσσεται ἡ πλάνη καὶ ἡ αἵρεση. Ἂν μάλιστα αὐτὸ δὲν ἔχει τὴν δύναμη νὰ τὸ κάνει ὁ ἐπίσκοπος, τότε νὰ τὸ κάνει ὁ ἱερέας, ὁ μοναχός, ἀκόμη καὶ ὁ λαϊκός.
Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης ὁρίζει ὡς ὑποχρέωση πάντων, σπουδαίων καὶ ταπεινῶν, διδασκόντων καὶ διδασκομένων, τὴν ἀντίδραση κατὰ τῶν αἰρετιζόντων. «Ἐντολὴ γὰρ Κυρίου μὴ σιωπᾶν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης Πϊστεως […] Ὥστε, ὅτε περὶ Πίστεως ὁ λόγος οὐκ ἔστιν εἰπεῖν, «Ἐγὼ τὶς εἰμί;» […] Ὥστε καὶ αὐτὸς ὁ πένης πάσης ἀπολογίας ἐστέρηται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως, μὴ τανὺν λαλῶν, ὡς κριθησόμενος διὰ τοῦτο καὶ μόνον».
Ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι ἡ μεγαλύτερη αἵρεση ὅλων τῶν αἰώνων.Έχουμε ὑποχρέωση νὰ ἀντισταθοῦμε. Μὲ νήψη, μὲ προσευχή, μὲ πίστη στὸν Χριστό, στὴν Κυρία Θεοτόκο καὶ στοὺς Ἀγίους να πάρουμε μιὰ γενναία ἀπόφαση. Νὰ μείνουμε πιστοὶ στὴν Ὀρθοδοξία πολεμῶντας την παναίρεση. Νὰ μεταλαμπαδεύσουμε τὴν ἀληθινὴ Πίστη στὶς ἑπόμενες γενιές».
Η Αγιοπαράδοτη, Θεοπαράδοτη και Πατροπαράδοτη Αποτείχιση είναι ο Ιεροκανονικός τρόπος αντίδρασης των κληρικών κάθε βαθμίδος και του πιστού λαού (31ος Αποστολικός Κανόνας, 15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επί Μεγάλου Φωτίου).
Είναι το τελευταίο ανάχωμα πριν την ολοσχερή επικράτηση του Οικουμενισμού και την ένωση με τους πάσης φύσεως αιρετικούς που επί έναν αιώνα προετοιμάζεται από τα οικουμενιστικά κέντρα και το Φανάρι (των σχισμάτων, των αντικανονικών ενεργειών, των αντοθρόδοξων πραχθέντων και της εκκοσμίκευσης), το οποίο έπαψε πλέον να εκπέμπει το φως της Ορθοδοξίας των Αγίων Πατέρων και οδηγεί στην άβυσσο της απώλειας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου