Καλλίστου Βλαστού .Η ζωή του Αγίου Μάρκου Ευγενικού, Αρχιεπισκόπου Εφέσου, και όσα έγιναν από αυτόν στη ψευδοσύνοδο της Φλωρεντίας (Β)

 

ΜΕΡΟΣ -Β-

6. Οι προειδοποιήσεις του Πατριάρχη Ιωσήφ

Μια μέρα, ο Πατριάρχης Ιωσήφ μιλούσε στο δωμάτιό του με κάποιους εκκλησιαστικούς άρχοντες και είπε τα εξής (όπως τα καταγράφει ο Συρόπουλος):

«Λένε ότι θα γίνει η σύνοδος στην Ιταλία, και ότι θα πάνε οι δικοί μας εκεί, και θα μείνουν στη σύνοδο, και ότι θα έχουν τα έξοδα του ταξιδιού και τη σίτιση από εκείνους. Όταν όμως πάνε έτσι και περιμένουν και τη καθημερινή τροφή από αυτούς, γίνονται ήδη δούλοι και μισθωτοί — εκείνοι όμως είναι αφεντικά. Και ο δούλος πρέπει να κάνει το θέλημα του αφεντικού του, και κάθε μισθωτός κάνει τη δουλειά αυτού που τον πληρώνει. Και αυτός που πληρώνει κάποιον, του δίνει το μισθό για να κάνει ο μισθωτός ό,τι του πει. Αν δεν το κάνει, δεν παίρνει μισθό. Αν λοιπόν κρατήσουν τη σίτιση, τι θα κάνουν οι δικοί μας; Και δεν θα θέλουν να γυρίσουν με δικά τους έξοδα και ναυλα; Τι άραγε θα μπορούν να κάνουν; Γιατί λοιπόν συμφέρει αυτούς τους λίγους, τους ξένους, τους φτωχούς, να πάνε στους πολλούς, τους πλούσιους, τους υπερήφανους, τους ντόπιους, και να δουλωθούν σε αυτούς; Και μετά να συζητούν και να τους διδάσκουν για πίστη και ευσέβεια; Αυτό δεν είναι καλό, δεν μου φαίνεται, γιατί δεν συμφέρει καθόλου σε μας.»

 

7. Η αλλαγή γνώμης του Πατριάρχη

Αλλά μετά από λίγο καιρό, ο Πατριάρχης Ιωσήφ που έλεγε αυτά τα σωστά πράγματα, αφού ο βασιλιάς και οι σταλμένοι από τον Πάπα μίλησαν μαζί του ιδιαίτερα και μυστικά, και του υποσχέθηκαν όλα όσα μπορούν να ευχαριστήσουν μια φιλόδοξη ψυχή, άλλαξε απότομα γνώμη. Και ο ίδιος άρχισε να ετοιμάζεται, και όσους δεν ήθελαν να τον ακολουθήσουν τους πίεζε έντονα και τους ανάγκαζε με κάθε τρόπο, λέγοντάς τους:

«Έχω πολύ θάρρος και βεβαιότητα, και από γράμματα και από λόγια αυτών που έρχονται από εκεί, ότι πηγαίνοντας εκεί με το Θεό, θα μας υποδεχτούν όλους με μεγάλη τιμή και αγάπη, και θα μας περιποιηθούν πολύ. Και θα έχουμε κάθε ελευθερία να λέμε ό,τι θέλουμε, και θα αποδείξουμε τη δική μας πίστη με τη χάρη του Χριστού, καθαρή και λαμπρή. Και όσον αφορά τα δόγματα, οι δικοί μας θα φανούν δάσκαλοί τους· και θα πειστούν και θα αγαπήσουν τη δική μας πίστη, και έτσι θα ενωθούμε και θα γυρίσουμε νικητές, θριαμβευτές.»

Γι' αυτό και όλοι οι υπόλοιποι, σιωπηλά, τον ακολούθησαν.

 

8. Το ταξίδι προς Ιταλία

Ο βασιλιάς, τρεφόμενος από τις μάταιες ελπίδες που είπαμε παραπάνω, βιαζόταν να φύγει όσο πιο γρήγορα γινόταν για να πάει στην Ιταλία. Αφού έκανε τις απαραίτητες παρακλήσεις στον ναό της Αγίας Σοφίας, στις 27 Νοεμβρίου 1436 έπλευσε για Βενετία, συνοδευόμενος από τον αδελφό του Δημήτριο, τον γέροντα Πατριάρχη Ιωσήφ με τους υπόλοιπους Αρχιερείς και συγκλητικούς που αναφέραμε.

Όλα τα έξοδα και τη συντήρηση της συνοδίας μέχρι την επιστροφή στην Κωνσταντινούπολη ανέλαβε ο Πάπας Ευγένιος:

• Στον βασιλιά Ιωάννη: 30 φλωρίνια το μήνα
• Στον Πατριάρχη Ιωσήφ: 25
• Στον αδελφό του βασιλιά Δημήτριο: 20
• Σε κάθε επίσκοπο: 5
• Σε κάθε υπηρέτη: 3

 

9. Οι θεοσημείες που έδειχναν ότι δεν ήταν θέλημα Θεού

Όταν ήρθαν οι τριήρεις του Πάπα στην Κωνσταντινούπολη, την ώρα που η ναυαρχίδα που επέβαινε ο Κουτλουμέρας αγκυροβόλησε στον βασιλικό ναύσταθμο, έγινε αμέσως μεγάλος σεισμός. Και όταν ο βασιλιάς ανέβηκε στη δική του τριήρη, έγινε μεγάλος κυματισμός στη θάλασσα — αυτό το θεώρησαν δεύτερη θεομηνία.

Αφού έφυγαν από την Κωνσταντινούπολη και περνούσαν την Καλλιούπολη, ο βασιλιάς θέλησε να δείξει μεγαλοπρέπεια πλησιάζοντας πρώτος τη χώρα, αλλά οι Καλλιουπολίτες τον ανταπέδωσαν με πολλά βέλη και πέτρες από πολεμικά όργανα. Έτσι πέρασε στη Μάδυτο.

Αφού σταμάτησε η τριήρης του βασιλιά στη Μάδυτο, λίγη ώρα αργότερα έγινε πάλι μεγάλος σεισμός — ο τρίτος — τόσο που φάνηκε ξεκάθαρα ο κλόνος και στη τριήρη. Αυτό το θεώρησαν τρίτη θεομηνία.

Όμως ο ασύνετος βασιλιάς δεν τα κατάλαβε ούτε τα σκέφτηκε, και έφτασε στο Παρέντζο μετά από πολλούς κινδύνους και ταλαιπωρίες. Στις 7 Φεβρουαρίου 1438, όλες οι τριήρεις έφυγαν από το Παρέντζο μαζί. Η βασιλική τριήρης, που ήταν πιο γρήγορη, προχώρησε πιο μπροστά και έφτασε στον Άγιο Νικόλαο του Λιδό στις 8 του μήνα, γύρω στη 2η ώρα της ημέρας. Οι υπόλοιπες γύρω στη 4η.

---------------------------------------------------------------------------------

10. Η υποδοχή στη Βενετία

Βγήκαν από τη Βενετία αμέτρητα μικρά καράβια να υποδεχτούν τον βασιλιά — τόσα που σχεδόν δεν φαινόταν η θάλασσα από το πλήθος τους. Ήρθε και μήνυμα από την Αυθεντία (την ηγεσία της Βενετίας) να μην βγει ο βασιλιάς μέχρι το πρωί, για να έρθει ο Δόγης με όλη την Αυθεντία και να κάνει την πρέπουσα τιμή. Λίγο αργότερα ήρθε ο Δόγης με τους άρχοντες και προσκύνησαν τον βασιλιά που καθόταν. Έκατσε ο Δόγης στα αριστερά του βασιλιά και μίλησαν φιλικά χαιρετισμούς και άλλα μυστικά. Ο Δόγης είπε ότι το πρωί θα έρθουν να κάνουν την πρέπουσα τιμή και να τον υποδεχτούν με παρρησία, και έτσι θα μπει μέσα στη Βενετία.

Το πρωί, Κυριακή 9 Φεβρουαρίου, γύρω στη 5η ώρα, ήρθε ο Δόγης με μεγάλη τιμή, με άρχοντες και συμβούλους του, μέσα σε ένα ετοιμασμένο μεγάλο πλοίο (πουντζιδώρο), που ήταν σκεπασμένο με κόκκινα καλύμματα, είχε χρυσά λιοντάρια στην πρύμνη και χρυσά σχέδια, και ήταν όλο ζωγραφισμένο πολύχρωμο και πανέμορφο. Μαζί του ήρθαν άλλα δώδεκα πλοία, επίσης ετοιμασμένα και ζωγραφισμέμένα μέσα-έξω, με πολλούς άρχοντες, χρυσές σημαίες γύρω-γύρω, αμέτρητες σάλπιγγες και κάθε είδος μουσικών οργάνων.

Είχαν ένα εξαιρετικό και θαυμαστό γαλιόνι (μεγάλο σκάφος), στο όνομα της βασιλικής τριήρους, πολύχρωμο και πανέμορφο. Οι ναύτες από κάτω φορούσαν στολές με χρυσά φύλλα και είχαν στα κεφάλια τους τα σύμβολα του Αγίου Μάρκου, και πίσω το βασιλικό σήμα. Γύρω-γύρω είχε βασιλικές σημαίες και τέσσερις άνθρωποι στην πρύμνη ντυμένοι με ρούχα ζωγραφισμένα με χρυσό, με λευκοχρυσά μαλλιά στα κεφάλια τους. Ανάμεσά τους ένας ωραίος άντρας, άλλοτε καθισμένος και άλλοτε όρθιος, φορώντας χρυσοΰφαντα ρούχα και κρατώντας σκήπτρο σαν ναύαρχος.

Μπροστά στην πρύμνη υπήρχε ψηλός στύλος, και πάνω τραπέζι τετράγωνο, λίγο μικρότερο από μια οργιά, όπου στεκόταν ένας άντρας οπλισμένος, λαμπερός σαν ήλιο, κρατώντας φοβερό όπλο. Δεξιά και αριστερά καθόταν δύο παιδιά ντυμένα σαν άγγελοι, με φτερά. Στην πρύμνη είχαν δύο χρυσούς λιοντάρια και ανάμεσά τους χρυσόν διπλοκέφαλο αετό. Ήταν πολύ εντυπωσιακό, και πήγαινε άλλοτε μπροστά από τη βασιλική τριήρη, άλλοτε πλάγια και γύρω, με αλαλαγμούς και πολλές σάλπιγγες. Άλλα μικρά πλοία και καράβια ήρθαν αμέτρητα.

Ο Δόγης πλησίασε τη βασιλική τριήρη με τους άρχοντες της Βουλής του, ανέβηκε και προσκύνησε τον καθισμένο βασιλιά. Δεξιά του βασιλιά καθόταν ο αδελφός του, ο Δεσπότης Δημήτριος, λίγο πιο χαμηλά από τον βασιλικό θρόνο. Ο βασιλιάς έκατσε τον Δόγη στα αριστερά του, και κρατώντας τον από το χέρι μίλησαν φιλικά. Λίγο αργότερα μπήκαν με μεγάλη παρρησία, με σάλπιγγες και κάθε είδος μουσικής, στη λαμπρή και θαυμαστή Βενετία.

Ήταν γύρω στη 5η ώρα όταν αρχίσαμε να μπαίνουμε στη Βενετία και πλέαμε μέχρι τη δύση του ήλιου, και φτάσαμε μέχρι τα σπίτια του Μαρκησίου της Φερράρας. Όλη η πόλη σείστηκε και βγήκε να υποδεχτεί τον βασιλιά — έγινε μεγάλος θόρυβος και αλαλαγμός. Ήταν φοβερό θέαμα εκείνη τη μέρα να δεις τον θαυμαστό ναό του Αγίου Μάρκου, τα εξαίσια παλάτια του Δόγη και τα τεράστια σπίτια των άλλων αρχόντων, κόκκινα και στολισμένα με πολύ χρυσό. Εμείς που τα είδαμε δεν μπορούμε να περιγράψουμε με γραφή την ομορφιά τους, τη θέση, τη τάξη, τη σύνεση των ανδρών και των γυναικών.

Όταν φτάσαμε στη γέφυρα που λέγεται Ριάλτο, την ανέβασαν πάνω για να περάσει από κάτω η τριήρης. Και εκεί ήταν πολύς κόσμος, χρυσές σημαίες, σάλπιγγες, θόρυβοι και αλαλαγμοί. Πήγαμε, όπως είπαμε, στα σπίτια του Μαρκησίου της Φερράρας, εκεί σταμάτησε η τριήρης. Ήταν ώρα δύσης ηλίου. Αποχαιρέτησε ο Δόγης τον βασιλιά και οι άρχοντες έφυγαν στα σπίτια τους. Κυριακή 9 Φεβρουαρίου 1438.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.