Απόψεις και σχόλια με αφορμή μια εκδήλωση με θέμα «Social Media και Νέοι» μέσα σε ιερό ναό.

 

 

Εκδήλωση με θέμα «Social Media και Νέοι» πραγματοποιήθηκε στη Διάβα Τρικάλων εντός του ενοριακού ναού, με κεντρικό ομιλητή τον Υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρη Παπαστεργίου, και παρουσία πολιτών, εκπαιδευτικών και εκπροσώπων φορέων.Αναλυτικό ρεπορτάζ για την εκδήλωση δημοσιεύτηκε στο link

https://www.trikalavoice.gr/%cf%84%ce%bf%cf%80%ce%b9%ce%ba%ce%ac/social-media-kai-neoi-exairetiki-ekdilosi-diorganothike-chthes-sti-diava/

 

Η παρουσία της Εκκλησίας στην εκδήλωση «Social Media και Νέοι» δεν συνιστά απλώς μια «αποτυχημένη επικοινωνία», αλλά μια βαθιά πνευματική προδοσία. Μετατρέποντας τον χώρο του ιερού ναού  σε βήμα κρατικής διαφήμισης, οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας κατάντησαν να λειτουργούν ως διακοσμητικά στοιχεία ενός συστήματος που επελαύνει κατά της ελευθερίας του προσώπου.

Η εκάστοτε εκκλησιαστική ηγεσία  δεν μπορεί να συνυπάρχει με την «Ψηφιακή Διακυβέρνηση» ως ίσος προς ίσο. Όταν ένας κληρικός κάθεται δίπλα σε κρατικούς αξιωματούχους και επικυρώνει με τη σιωπή του την «ψηφιακή παιδεία» που επιβάλλει το κράτος, υπογράφει τη θεολογική του παραίτηση. Η ανάθεση της ψυχής του νέου στα «kids wallet» και στους αλγορίθμους του κράτους είναι μια μορφή ειδωλολατρίας. Το κράτος γίνεται ο νέος διαμορφωτής συνειδήσεων και η Εκκλησία ο ιερός επικυρωτής του. Αντί η διοικούσα εκκλησία να καταγγείλει την αιχμαλωσία του ανθρώπου στα ψηφιακά δεσμά, προσφέρει το πνευματικό άλλοθι σε όσους τον αλυσοδένουν.

Παράλληλα, η αναφορά σε «πυλώνες» όπως το βιβλίο, ο πολιτισμός και η τεχνολογία, χωρίς καμία αναφορά στη Μετάνοια και τον Σταυρό, είναι αίρεση στην πράξη. Ο συγκρητισμός αυτός διαβρώνει την πίστη: μετατρέπει τη Σωτηρία σε «κοινωνική ευημερία» και τον Χριστό σε ένα ηθικό διακοσμητικό. Όταν οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας ευλογούν την «ισορροπία» με τη Βαβυλώνα του ψηφιακού κόσμου, αποδεικνύουν ότι έχουν χάσει την ορθόδοξη διάκριση των πνευμάτων, επιλέγοντας έναν συμβιβασμό που αγγίζει τον αντίχριστο χαρακτήρα της τεχνολογικής κυριαρχίας. Σε αυτό το πλαίσιο, το γεγονός ότι ο Υπουργός μίλησε για «φυσική εξέλιξη» του εθισμού και οι παρόντες κληρικοί  δεν διαφώνησαν, αποτελεί συγκατάθεση στην αμαρτία. Οι σημερινοί εκκλησιαστικοί  οφείλουν  να κηρύττουν  ότι ο εθισμός είναι «κατά φύσιν» πτώση, ένα πνευματικό γάγγραινα που αποκόπτει τον άνθρωπο από τον Θεό. Το να αποδέχεται κανείς τον εθισμό ως «φυσική εξέλιξη» σημαίνει ότι αποδέχεται τη δαιμονική αιχμαλωσία των νέων ως «πρόοδο». Αυτή η σιωπή είναι ενοχή· η Εκκλησία κατέστη συνένοχη στην αποδοχή της πτώσης ως κανονικότητας.