Με βάση την έρευνα σχετικά με την εκλογή του νέου
Μητροπολίτη Πάφου, Γρηγορίου Ιωαννίδη, η οποία έλαβε χώρα στις 26 Μαΐου 2026,
οι αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στον Τύπο διαμορφώνονται ως
εξής:
1. Θετικές Αντιδράσεις και Συγχαρητήρια Η εκλογή του
Αρχιμανδρίτη Γρηγορίου Ιωαννίδη, ο οποίος διετέλεσε Πρωτοσύγκελος της
Μητρόπολης Τριμυθούντος και Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής της Εκκλησίας της
Κύπρου, έγινε δεκτή με θετικά σχόλια από μερίδα του κόσμου. Πολλοί χρήστες στα
social media (όπως στο Facebook) έσπευσαν να εκφράσουν τα συγχαρητήριά τους,
αναγνωρίζοντας το ακαδημαϊκό του υπόβαθρο και την πορεία του στην Εκκλησία. Οι
πρώτες του δηλώσεις, όπου ανέφερε ότι «η πόρτα της Μητρόπολης θα είναι ανοιχτή
για όλους», σχολιάστηκαν θετικά ως ένα μήνυμα ενότητας και προσβασιμότητας.
2. Αντιδράσεις Υποστηρικτών του Τέως Μητροπολίτη Τυχικού
Ένα σημαντικό μέρος των αντιδράσεων στα social media προέρχεται από
υποστηρικτές του τέως Μητροπολίτη Πάφου, Τυχικού, ο οποίος παύθηκε από τα
καθήκοντά του. Υπάρχουν αναρτήσεις και σχόλια που εκφράζουν δυσαρέσκεια για την
απομάκρυνσή του, κάνοντας λόγο για «αυθαίρετες ενέργειες» και υποστηρίζοντας
ότι η διαδικασία παύσης του δεν ήταν δίκαιη. Ο ίδιος ο Τυχικός φέρεται να έχει
αποστείλει επιστολές διαμαρτυρίας προς την Ιερά Σύνοδο, γεγονός που τροφοδοτεί
περαιτέρω συζητήσεις και αντιπαραθέσεις στα κοινωνικά δίκτυα.
Σχόλια και απόψεις που αλιεύσαμε
|
Σαν έτοιμος
από καιρό...Ο νέος Μητροπολίτης Πάφου αποπεράτωσε τις Μεταπτυχιακές Σπουδές
στο τμήμα Scienze Ecclesiastiche Orientali του Pontificio Istituto Orientale
(Ρώμη) με κατεύθυνση τη Λειτουργική (Μεταπτυχιακό και Διδακτορικό δίπλωμα).
Στοιχεία περισσότερα εδώ Σε επίπεδο
σπουδών, είναι απόφοιτος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ
συνέχισε μεταπτυχιακή και διδακτορική εξειδίκευση στη Ρώμη, στο Ποντιφικό
Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών, εστιάζοντας στη λειτουργική παράδοση της
Εκκλησίας. |
|
Πρίν λίγα
λεπτά, σᾶς τό ἀνακοίνωσαν καί ...τρέξατε νά
κάνετε δηλώσεις! Καί ὕστερα
πραγματοποιεῖτε τό θέλεμα
τοῦ Θεοῦ! Τί νά πεῖ κανείς πιά γιά τήν ὑποκρισία καί τήν Ἀκαδημαϊκή βλακεία πού ἔχει πιάσει τόπο σέ ὅλη τήν ἀρχιερωσύνη τῆς
Κύπρου (καί ὄχι μόνο!) Τό
"Φανάρι" μέ τά ξένα λεφτά, κάνει "κουμάντο!" Ὁ Θεός ὅμως θά μιλήσει τελευταῖος, ὅπως
προφητικά εἶπε ὁ Σεβασμιώτατός μας Τυχικός! |
|
Μήν εἶστε τόσο σίγουρος ὅτι σᾶς ἀξίωσε
ὁ Θεός! Κάποιοι πού ἀγαποῦν τά ἐφήμερα,
σᾶς τοποθέτησαν! Ἡ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ὅτι "δόξα παρά ἀλλήλων λαμβάνετε εἶναι ὅτι Ἀφήσατε
τήν Τάξη τῶν Ἁγίων Πατέρων καί ντυθήκατε ΤΗΝ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΥΠΕΡΟΨΙΑ μέ τά λεφτά τῶν
Εὐρωπαίων!!! Αἶσχος! Πραγματικό αἶσχος, γιά τό κατάντημα τῆς Κυπριακῆς Ἱερᾶς
Συνόδου! ΑΝΑΞΙΟΙ! |
|
Διάκονοι
είστε, αλλά στα χρυσοποίκιλτα άμφια, στις μίτρες και στο άρπα τα χρήματα των
πιστών και κάντα λιμουζίνες είστε βασιλιάδες !!!! Πότε θα βρεθεί κάποιος να
πάρει το μαστίγιο και να σας κάνει τους πισινούς σας μαύρους απ' το πολύ ξύλο
ένας Θεός γνωρίζει !!!! |
|
Στην Εκκλησία
δεν αρκεί να μπορεί κάποιος να καθίσει σε έναν θρόνο. Το δύσκολο είναι να
μπορεί να κοιμηθεί ήσυχος πάνω σε αυτόν. Οι Άγιοι
Πατέρες μάς παρέδωσαν όχι μόνο θρόνους αλλά και συνείδηση, τάξη και φόβο
Θεού. Γιατί ο
θρόνος που δεν αναπαύει τον λαό, γίνεται βάρος σε αυτόν που τον κρατά. Και καμιά
φορά δεν είναι το αν μπορείς να ανέβεις… αλλά αν έπρεπε να ανέβεις. |
|
Προς τον
αγαπητό υποψήφιο της θέσης «Μητροπολίτης Πάφου μετα διορισμού», Πριν
ετοιμάσεις βαλίτσες, ράσα, πανηγυρικούς λόγους και φωτογραφίες ενθρόνισης,
καλό θα ήταν να κάνεις μια μικρή στάση μπροστά στον καθρέφτη και να
αναρωτηθείς κάτι πολύ απλό: Τι ακριβώς
πας να κάνεις στην Πάφο; Πας — αν
τελικά πας — σε έναν θρόνο που ο λαός θεωρεί κατειλημμένο. Γιατί για να
δεχθεί κάποιος να καθίσει σε τέτοιο θρόνο χρειάζεται ένα από τα εξής: είτε να μην
καταλαβαίνει τι συμβαίνει,
είτε να πιστεύει ότι ο κόσμος ξεχνά μέσα σε τρεις ημέρες,
είτε να έχει μια ανεξήγητη αδυναμία στα επικίνδυνα σπορ.
Διότι η Πάφος
δεν είναι άδεια αίθουσα συνεδριάσεων. Είναι λαός. Είναι άνθρωποι. Και οι
άνθρωποι αυτοί έχουν μνήμη, κρίση και αγανάκτηση. Αλήθεια, δεν
σε προβληματίζει ούτε λίγο ότι ο άνθρωπος που πας να αντικαταστήσεις δεν
καταδικάστηκε μέσα στη συνείδηση του λαού; Ότι πολλοί θεωρούν πως αδικήθηκε;
Ότι δεν υπήρξε εκείνη η ξεκάθαρη διαδικασία που θα έπειθε το ποίμνιο πως
αποδόθηκε πραγματική δικαιοσύνη; Και αν αύριο
— γιατί η ιστορία πολλές φορές έχει χιούμορ — αποδειχθεί πως όλα αυτά ήταν
λάθος, υπερβολή ή άδικη μεταχείριση; Τι θα λες τότε; Ότι «δεν ήξερες»; Ότι
απλώς βρέθηκες διαθέσιμος για τον θρόνο; Γιατί τότε
δεν θα είσαι “νέος μητροπολίτης”. Θα είσαι ο
άνθρωπος που βιάστηκε να καθίσει σε ξένη καρέκλα πριν τελειώσει η υπόθεση. Και πίστεψέ
το: η ιστορία δεν συγχωρεί εύκολα τέτοιες βιασύνες. Ακόμη όμως κι
αν αφήσουμε στην άκρη την ιστορία, υπάρχει κάτι πιο άμεσο: Πραγματικά
πιστεύεις ότι θα σε περιμένουν με λουλούδια και ζητωκραυγές; Ότι θα μπεις
θριαμβευτικά στον ναό και ξαφνικά όλοι θα πουν «καλωσορίσατε»; Ότι μια
συνοδική ψήφος αρκεί για να γεννήσει αγάπη και εμπιστοσύνη; Ο επίσκοπος
δεν διορίζεται στις καρδιές των ανθρώπων. Αναγνωρίζεται. Και όσο κι αν
κάποιοι σε διαβεβαιώνουν ότι «όλα θα περάσουν», η πραγματικότητα είναι πιο
σκληρή: ένας ποιμένας χωρίς την αποδοχή του ποιμνίου μοιάζει με καπετάνιο
χωρίς πλήρωμα — στέκεται στη γέφυρα, αλλά το πλοίο δεν τον ακολουθεί. Γι’ αυτό,
πριν κάνεις το μεγάλο βήμα, σκέψου το καλά. Διότι μπορεί
σήμερα κάποιοι να σου ψιθυρίζουν ότι «ήρθε η ώρα σου», αλλά αύριο οι ίδιοι
ίσως σιωπούν, ενώ εσύ θα απορείς γιατί ο κόσμος δεν σε κοιτά ως πατέρα αλλά
ως επιβεβλημένο αντικαταστάτη. Και τότε θα
ανακαλύψεις τη μεγάλη αλήθεια που δεν γράφεται στις συνοδικές ανακοινώσεις: Ο
μητροπολιτικός θρόνος δεν κατακτάται με ψήφους γραφείων. Κατακτάται
μόνο όταν ο λαός ανοίξει την καρδιά του. Και σήμερα,
είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, το μεγαλύτερο μέρος του λαού της Πάφου έχει
ήδη αποφασίσει μέσα στη συνείδησή του ποιον αναγνωρίζει ως ποιμένα του.Για τη
μεγάλη πλειοψηφία των Παφιτών, μητροπολίτης Πάφου παραμένει ο Τυχικός. |
|
Έχουμε
υποχρέωση όλοι να υπερασπιστούμε τον Πνευματικό μας Πατέρα τον Μητροπολίτη
μας Πάφου Τυχικό. Η σιωπή όταν
αδικείται ένας τρίτος (Συνεννοχή) Όταν βλέπουμε
να αδικείται ένας άλλος άνθρωπος και επιλέγουμε να σιωπήσουμε από φόβο,
συμφέρον ή αδιαφορία, οι Άγιοι Πατέρες είναι ξεκάθαροι: γινόμαστε ένα με
αυτούς που αδικούν. Παίρνουμε την ίδια αμαρτία. Άγιος
Γρηγόριος ο Θεολόγος: Ίσως η πιο διάσημη πατερική ρήση που αποδίδει ακριβώς
αυτό το πνεύμα είναι το: «Σιωπή προδίδεται ο Θεός» (ή «Το γαρ σιγάν,
ομολογούντος εστί»). Ο Άγιος τονίζει ότι η σιωπή μπροστά στο κακό και την
αδικία δεν είναι αρετή, αλλά προδοσία της αλήθειας και της αγάπης του Θεού. Άγιος Ιωάννης
ο Χρυσόστομος: Σημειώνει επανειλημμένα ότι εκείνος που δεν ελέγχει και δεν
σταματά την αδικία, ενώ μπορεί να το κάνει, θα κριθεί μαζί με αυτόν που
διαπράττει το άδικο. Η αγάπη προς τον πλησίον απαιτεί να γίνουμε η φωνή του
ανίσχυρου και του αδικούμενου Η Πνευματική
Συγγένεια είναι Ανώτερη από τη Σωματική Σύμφωνα με
τους Αγίους Πατέρες (όπως ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος και ο Άγιος Ιωάννης
της Κλίμακος), ο πνευματικός πατέρας είναι αυτός που μας αναγεννά εν Χριστώ Αν για τους
φυσικούς μας γονείς θεωρείται αυτονόητο και ιερό καθήκον να τους
υπερασπιστούμε όταν τους συκοφαντούν, για τον πνευματικό πατέρα το καθήκον
αυτό είναι ανώτερο. Η σιωπή σε
αυτή την περίπτωση δεν είναι απλά δειλία, αλλά πνευματική αχαριστία και
έλλειψη αγάπης προς αυτόν που κοπιάζει και προσεύχεται για την ψυχή μας 2. Ο
Μητροπολίτης ως «Τύπος Χριστού» Στην
Εκκλησία, ο Επίσκοπος (Μητροπολίτης) δεν είναι ένας απλός διοικητικός
υπάλληλος. Όπως τονίζει ο Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος, ο Επίσκοπος είναι «εις
τύπον και τόπον Χριστού» μέσα στην τοπική Εκκλησία. Όταν
αδικείται, συκοφαντείται ή πολεμείται ο Μητροπολίτης, δεν πλήττεται μόνο το
πρόσωπό του, αλλά κλονίζεται η ενότητα της ίδιας της Εκκλησίας. Επομένως, η
σιωπή των πιστών μπροστά στην αδικία κατά του Επισκόπου αφήνει χώρο στον
σκανδαλισμό των ασθενέστερων αδελφών και στη δημιουργία σχισμάτων. 3. Η
Διάκριση: Πότε μιλάμε και πότε σιωπούμε Οι Άγιοι
ξεχωρίζουν τη στάση του ίδιου του Μητροπολίτη από τη στάση των πνευματικών
του παιδιών: Για τον ίδιο
τον Μητροπολίτη/Πνευματικό: Το μεγαλείο του φαίνεται όταν ο ίδιος υπομένει
την προσωπική αδικία με σιωπή, ανεξικακία και προσευχή, μιμούμενος τον
Χριστό. Για τα
πνευματικά παιδιά: Αν τα παιδιά σιωπήσουν με το πρόσχημα της «ταπείνωσης»,
γίνονται συνένοχοι στη συκοφαντία. Οφείλουν, με σεβασμό, πραότητα αλλά και
απόλυτη σταθερότητα, να καταθέτουν την αλήθεια και να αποκαθιστούν το δίκαιο. Συμπέρασμα Όταν
αδικείται ο πνευματικός μας οδηγός ή ο Μητροπολίτης μας, η σιωπή είναι
πνευματικά επικίνδυνη. Η υπεράσπισή τους, πάντα με χριστιανικό ήθος, είναι
μια έμπρακτη ομολογία της αλήθειας και μια πράξη προστασίας της ίδιας της
εκκλησιαστικής οικογένειας. |
3. Σχολιασμός της Διαδικασίας Εκλογής Αρκετοί χρήστες
σχολίασαν το γεγονός ότι η εκλογή του νέου Μητροπολίτη έγινε απευθείας από την
Ιερά Σύνοδο, χωρίς τη συμμετοχή των πιστών (όπως προβλέπει ο νέος Καταστατικός
Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου). Αυτή η αλλαγή στη διαδικασία προκάλεσε ποικίλες
αντιδράσεις, με κάποιους να εκφράζουν προβληματισμό για την απουσία της λαϊκής
ψήφου, η οποία παραδοσιακά έπαιζε ρόλο στις μητροπολιτικές εκλογές.
|
Είχα την τιμή
να γνωρίσω τον νέο Μητρ. Πάφου στη Θεολογική Σχολή. Άξιος άνθρωπος. Ωστόσο,
σε αυτή την εκλογική διαδικασία, ερήμην του λαού, πάντα θα υπάρχουν σκιές.
Γιατί ο ένας κι όχι ο άλλος; Το να αφαιρείς από τον λαό τον λόγο είναι σαν
καταργείς την έννοια "εκκλησία. |
|
Εν τω μεταξύ
ο τραγέλαφος είναι οι ''αποτειχισμένοι'' να αγωνίζονται ωστε να επιστρέψει ο
Τυχικός στους οικουμενιστές για να συνεχιστεί η ορθοδοξία. Ακόμα δεν
κατάλαβες πόσο αποτειχισμένοι είναι...;;; |


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου