Σεβαστέ μου πατέρα Γρηγόριε,
Ονομάζομαι Ανδρέας Ιωάννου. Είμαι το παιδί που φοιτούσα στη Θεολογική Σχολή της Εκκλησίας της Κύπρου και υπήρξα μαθητής σας. Δεν τελείωσα το πτυχίο μου. Έφτασα στο 4ο έτος, στο προτελευταίο εξάμηνο. Δεν έχω κανένα παράπονο για το ότι δεν τελείωσα τη Σχολή, ούτε από εσάς, ούτε από τον πατέρα Κυπριανό, ούτε από κάποιο καθηγητή. Εύχομαι τα καλύτερα στη ζωή σας. Αλλά κυρίως εύχομαι πρωτίστως μετάνοια στις θέσεις-διδασκαλίες σας και στις πρακτικές σας. Γνωρίζω ότι δεν λαμβάνετε υπόψιν την ευχή μου και δεν έχω την εντύπωση και την ιδέα ότι έχει κάποια παρρησία η οποιαδήποτε ευχή μου στο Θεό. Όμως, το λέω, για να εκφράσω τη λύπη μου και την ανησυχία μου για την κατάντια της Ιεραρχίας της Εκκλησίας μας, και για να ασκήσω ως μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας αλλά και κυρίως ως κάτοικος της περιοχής της Πάφου, που τώρα αντικανονικώς δυστυχώς θα εμφανίζεστε ως Μητροπολίτης της. Ευελπιστώ ότι ο έλεγχος στις τάξεις της Εκκλησίας, ως διαχρονική πράξη κάθαρσης, θα ωφελήσει και δεν θα ζημιώσει, θα προβληματίσει και δεν θα παροξύνει τα πάθη. Εξάλλου ως μοναχός, νομίζω, θα πρέπει να δέχεστε τον έλεγχο, ακόμα και από ένα νήπιο, για την σωτηρία της ψυχής σας.
Πατέρα Γρηγόριε, ενεργοποιώ τις καλές αναμνήσεις στη διάνοιά μου, και σας σκέφτομαι αγαλλόμενος, για τα τόσα ωραία μαθήματα που κάναμε, και τα όσα μας διδάξατε, και τα όσα μάθαμε. Ενθυμούμαι το ζήλο σας, την ζωντάνια σας, την ζωηρότητά σας, την μεταδοτικότητά σας, και χαίρομαι. Και πραγματικά, συγχωρώ, ως καθήκον μου σαν Χριστιανός και ωφειλέτης μυρίων αμαρτιών απέναντι στον πλησίον και στον ίδιο τον Θεό απ' ευθείας, με όλη μου την καρδιά την αδικία, πλην όμως ευλογία που μου κάνατε να μην τελειώσω το πτυχίο. Αδικία μεν, διότι γνωρίζετε ότι έδινα πάντα το 100% των δυνατοτήτων μου στα μαθήματα και στις παρουσίες, και στη συμμετοχή στο Erasmus, ευλογία δε, διότι με καθαρίζει από αμαρτίες και με βοηθά πνευματικά ως άτιτλος και άσημος να διάγω με ησυχία και ειρήνη τη ζωή μου, κάνοντας μία απλοική εργασία ως περιφρονημένος και ασήμαντος. Δόξα τω Αγίω Θεώ! Ευχαριστώ πάρα πολύ!
Να έρθουμε όμως στο σήμερα, πατέρα Γρηγόριε. Τί έγινε; Είμαι σίγουρος ότι, και αναρωτηθήκατε τί έγινε και γνωρίζετε την μεγάλη ευθύνη σας. Γνωρίζετε πολύ καλά, πατέρα Γρηγόριε, την τεράστια αδικία που υπέστηκε ο Πανιερώτατος κανονικός Μητροπολίτης Πάφου κ. Τυχικός, που σαν σκουπίδι τον μεταχειρίστηκαν όλοι οι συνοδικοί Επίσκοποι, εκτός ολίγων, και η αυτού κυρίως μακαριότης, ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Γεώργιος. Χωρίς καμία δίκαιη διαδικασία, χωρίς καν δικαστήριο, καταδικάστηκε ένας Μητροπολίτης, να χωριστεί βιαίως από την νύμφη του Μητρόπολη, ερήμην του. Τί εδιέπραξε πατέρα Γρηγόριε ο Πανιερώτατος και "καταδικάστηκε"( ούτε καν αυτό έγινε); Επόρνευσε; Ιεροσύλησε; Αιρέτισε και δεν αναθεμάτισε την αίρεση; Ποιό είναι το έγκλημα του; Σας παρακαλώ ειλικρινά, θα ήθελα να μου απαντήσετε. Με ενδιαφέρει πολύ η άποψή σας. Θέλουμε όμως επιχειρήματα πατέρα Γρηγόριε, κανόνες, παραπομπές, τεκμηριώσεις. Όχι μεγαλοστομίες σαν αυτά που λέγατε για το πρόσωπό μου ότι "αν αυτά που λέει αυτός ο φοιτητής είναι θεολογία εγώ να κρεμάσω το πετραχήλι μου". Με σεβασμό και ειλικρίνια, σας παρακαλώ, νομίζω έχω το δικαίωμα, θα ήθελα απάντηση.
Επίσης, πώς δέχτηκε η συνείδησή σας να μοιχεύσετε μία ολόκληρη Μητρόπολη; Να έχετε πλέον στους ώμους σας τέτοιο μεγάλο βάρος αγανάκτησης από πλήθος κληρικών και λαικών και της Πάφου, αλλά και ολόκληρης της Κύπρου; Πρωτίστως και κυρίως όμως, την μέλλουσαν οργήν του ακριβοδίκαιου Θεού μας; Δεν φοβάστε την ένδικον μισθαποδοσίαν; Δεν τρέμετε να εμπέσετε εις χείρας Θεού ζώντος;
Δεν τρέμετε τον ακοίμητον σκώληκα; Το πύρ το αιώνιον; Το σκότος το εξώτερον; Τον βρυγμόν των οδόντων; Σε πόση κατάπτωση να βυθίσετε ακόμη την στρατευομένην Εκκλησίαν μας; Γιατί γίνεστε συνεργός σε τέτοιο μεγάλο έγκλημα;
Να με συγχωρείτε, πατέρα Γρηγόριέ μου, πραγματικά με αγάπη τα γράφω όλα, με επιτηδειότητα το γνωρίζω, με θρασύτητα, με παρρησία, με αναίδεια ναι, πλην όμως εξετάστε αν είναι αληθή ή όχι. Εξετάστε ειλικρινά το βάθος. Μην παρασυρθείτε από τον δαίμονα της υπερηφανείας και απλά προσπεράσετε το μήνυμα ή ακόμη χειρότερα υποκινήσετε διωγμόν εναντίον μου.
Το τελευταίο αν το κάνετε να είναι ευλογημένο, θα με βοηθήσει στην πνευματική μου ζωή, αλλά το λέω για την δική σας ψυχή. Είναι ευλογία για μένα να διωχτώ γιατί υπερασπίζω το δίκαιο. Όμως είναι ακόμη κρίμα για εσάς να σηκώσετε ακόμα ένα βάρος αμαρτίας στους ώμους σας. Έμαθα να μή φοβάμαι πατέρα Γρηγόριε μου. Να ομολογώ και την ακίνδυνη και την επικίνδυνη αλήθεια. Όμως, εύχομαι να μην με αφήσει, καθώς το υπεσχέθη ο αψευδής γλυκύτατος Κύριος Ιησούς δια του μέγιστους θείου Παύλου, να μην πέσω σε πειρασμό που δεν θα μπορώ να σηκώσω και να μην μου λογίσει όσα λέγω ως μεγαλοστομίες γιατί ουαί μοι και αλλοίμονό μου. Θα ήθελα ειλικρινά απαντήσεις. Μέχρι τότε, από εμένα τον ευτελή, δεν έχετε την αναγνώριση ότι είστε ο κανονικός Μητροπολίτης Πάφου, αλλά ανάξιος μοιχεπιβάτης. Συγνώμη.
Με πολλή αγάπη και σεβασμό,
Υ.Γ. Να με συγχωρείτε για την μίξη της καθαρεύουσας και της νέας ελληνικής μαζί. Ξέρω ότι δεν σας αρέσει, και μου κόψατε βαθμούς, και πολύ καλά κάνατε, αλλά ειλικρινά έτσι μου βγαίνει όταν γράφω να μην μπαίνω σε περιορισμούς και καλούπια, αλλά να γράφω και να εκφράζω όταν το κάνω την Αλήθεια με Διάκριση και Αγάπη
ΠΗΓΗ.Fb
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου