Ομολογία

 Η ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

αγιου Νικολαου Βελιμιροβιτς

Ο Χριστός λέει: Μακάριοι όσοι έχουν καθαρή καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν το πρόσωπο του Θεού

Παναγία, Πανάμωμη, Άσπιλη! Οι πρόγονοί μας στο όνομα της Θεοτόκου έκαναν τις πιο μεγάλες ευεργεσίες. Έλεγε ο Κύριος: Μακάριοι όσοι έχουν καθαρή καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν το πρόσωπο του Θεού.

Η Θεοτόκος καλείται Παναγία, Άμεμπτη, Αμόλυντη, όχι μόνον επειδή είδε τον Κύριο, αλλά και επειδή τον κυοφόρησε, για αυτό το λόγο ονομάζεται Αγνή, Αμόλυντη, Άμωμη.

Ένα σημαντικό κεφάλαιο του ευρωπαϊκού πολιτισμού μιλά για την επιμέλεια στην καθαριότητα. Αλλά η φροντίδα για την καθαριότητα κατέληξε σε μανία για την καθαριότητα. Δυστυχώς, η σύγχρονη Ευρώπη δεν αντιλαμβάνεται κάποια άλλη βαθειά, μυστική και πιο σημαντική καθαρότητα, ενδιαφέρεται μόνο για την εξωτερική καθαριότητα.

Κατά σύμπτωση, η φροντίδα της καθαριότητας ήταν πολύ σημαντική και στους Εβραίους πριν από δύο χιλιάδες χρόνια.

Οι Φαρισαίοι επιμελούνταν την καθαριότητά τους όχι λιγότερο από τους σύγχρονους ευρωπαίους. Στο Ευαγγέλιο γράφει πως οι Φαρισαίοι προσπαθούσαν, όπως οι σύγχρονοι χειρουργοί, ώστε να είναι το ποτήρι και το πιάτου τους πεντακάθαρο. Επέπληξαν αυστηρά τους μαθητές του Χριστού, γιατί έτρωγαν ψωμί με άπλυτα χέρια.

Οι Φαρισαίοι και όλοι οι Ιουδαίοι δεν τρώνε, αν δεν πλύνουν πρώτα τα χέρια τους, τηρώντας έτσι την παράδοση των προγόνων τους. Επίσης, όταν επιστρέφουν από την αγορά, δεν τρώνε αν δεν κάνουν πρώτα καθαρμούς. Και πολλά άλλα τηρούν κατά την παράδοση, όπως τον καθαρμό των ποτηριών και των σκευών, των χάλκινων αντικειμένων και των κρεβατιών (Μρ. 7, 3-4).

Πραγματικά, οι σύγχρονοι άνθρωποι και οι πρόγονοι των συγχρόνων Ευρωπαίων γνωρίζουν μόνο ένα είδος δυσωδίας, της σωματικής.

Βουίζουν τα αυτιά μας καθημερινά από τις φωνές των Ευρωπαίων:

Νερό, νερό, νερό! Καθαριότητα, καθαριότητα, καθαριότητα!

Όλοι τους εξαντλητικά καθαρίζουν συνεχώς τον εαυτό τους εξωτερικά. Σαν τους δεις, βλέπεις πως συνεχώς βάζουν καθαρό κοστούμι και έχουν καθαρό το σώμα τους από το πρωί ως το βράδυ. Διαρκώς από το πρωί όλοι τους καθαρίζονται και πλένονται. Και όλη αυτή η καθαριότητα η αποκτημένη με μεγάλη προσπάθεια, δεν διαρκεί περισσότερο από μία ημέρα. Όταν τελειώσει η μέρα, αρχίζουν πάλι από την αρχή. Απόλαυση, μπάνιο, πλύσιμο, καθαριότητα. Αν μία μέρα δεν πλυθούν και δεν κάνουν μπάνιο, πιστεύουν πως μυρίζουν ανυπόφορα για τους ίδιους και για τους άλλους και ντρέπονται.

Για τους σύγχρονους Ευρωπαίους δεν υπάρχει ντροπή για καμία άλλη ρυπαρότητα παρά μόνο για τη σωματική, την εξωτερική. Γνωρίζουν για τη δυσοσμία του σώματος, αλλά για τη ρυπαρότητα της ψυχής ούτε που γνωρίζουν, ούτε που άκουσαν κάτι. Τη ρυπαρότητα της κλοπής και της κακίας που προέρχεται από την εσωτερική ψυχική ασχημοσύνη, δεν τη νιώθουν.

Οι Φαρισαίοι και οι Γραμματείς, οι πρόγονοι των σύγχρονων ευρωπαίων πλησίασαν τον Ιησού και του παραπονέθηκαν: Γιατί δε ζουν οι μαθητές σου σύμφωνα με την παράδοση των προγόνων μας, αλλά τρώνε με ακάθαρτα χέρια;

Ο Μεσσίας τους απάντησε, δίκαια οργισμένος: Τίποτε απ’ αυτά που απ’ έξω μπαίνουν μέσα στον άνθρωπο, δεν μπορεί να τον κάνει ακάθαρτο. Αυτά όμως που βγαίνουν μέσα από τον άνθρωπο αυτά τον κάνουν ακάθαρτο (Μρ. 7, 5, 15).

Τα λόγια του Χριστού ούτε οι Φαρισαίοι τα κατάλαβαν ούτε οι σύγχρονοι ευρωπαίοι τα καταλαβαίνουν. Πάνω στη μανία τους για την εξωτερική καθαριότητα δεν μπορούν να αντέξουν τον άνθρωπο, του οποίου το δέρμα δεν είναι καθαρισμένο και το πρόσωπο δεν είναι καθαρό και πλυμένο. Υπάρχει μόνο μία διαφορά αλλά όχι μικρή ανάμεσα στους τότε Εβραίους και στους σημερινούς Ευρωπαίους. Οι Εβραίοι ήταν σκλάβοι της εξωτερικής καθαριότητας στο όνομα του Γιαχβέ. Οι Εβραίοι πίστευαν πως με την εξωτερική καθαριότητα προστατεύονταν από την ειδωλολατρία, ενώ οι σύγχρονοι ευρωπαίοι θεωρούν πως με την εξωτερική καθαριότητα προστατεύονται από τα μικρόβια. Ούτε οι Εβραίοι ούτε οι Ευρωπαίοι δε σκέφτηκαν ότι με την εξωτερική καθαριότητα δεν πετυχαίνουν τίποτε εκτός από το να μη μυρίζουν άσχημα στους καλεσμένους τους.

Ο Χριστός λέει: Μακάριοι όσοι έχουν καθαρή καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν το πρόσωπο του Θεού.

Όσοι λοιπόν προσπαθούν να έχουν καθαρή καρδιά δεν το κάνουν, για να μην βλέπουν δαίμονες όπως φοβόντουσαν οι Εβραίοι, ούτε για να μη έχουν μικρόβια όπως φοβούνται οι Ευρωπαίοι, αλλά για να βλέπουν τον Θεό.

Χριστέ μας, που βρίσκεσαι ψηλά, στο ύψος της οροσειράς των Ιμαλαίων, κάνε υπομονή. Δώσε εντολή, οι δούλοι Σου, να μην σταματήσουν να κηρύττουν για την καθαρότητα της καρδιάς. Αν συμβεί αυτό, τότε ο λαός θα αντιληφθεί και θα δεχτεί πως πιο σημαντική είναι η καθαρότητα της ψυχής και της καρδιάς από την κακία, τη μοχθηρία, τη ζήλια, την ασπλαχνία, την αθεΐα και το κάθε έγκλημα.

Νίψατε ανομήματα μη μόναν όψιν. Ευλόγησέ μας, Κύριε, Μακρόθυμε, βοήθησέ μας να καθαρίσουμε την καρδιά μας με τις προσευχές μας. Άσπιλε, Παρθένε, σώσον ημάς. Αμήν.

Αγίου Νικολάου Επισκόπου Αχρίδος «Μέσα από το παράθυρο της φυλακής. Μηνύματα στο Λαό», Για την καθαρότητα της ψυχής, σελ. 223.