Ὁ Νῶε καὶ ὁ κατακλυσμός. Ἱστορία τοῦ κατακλυσμοῦ καὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ Νῶε. [ Δρ. Κ.Σιαμάκη (θεολόγου-φιλολόγου)(Β)

 

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ Α ΜΕΡΟΣ 

ΜΕΡΟΣ -Β

 

ΕΝΟΤΗΤΑ Δ΄: Ειδικά προβλήματα βιολογίας και συμπεριφοράς ζώων

Προκύπτουν ὅμως μὲ τὰ ζῶα καὶ πολλὰ ἄλλα προβλήματα ἄλυτα. Θ' ἀναφέρω ἕνα. Δὲν μπορεῖς νὰ πάρῃς μόνο ἕνα ζεῦγος μελισσῶν, βασίλισσα θηλυκὴ κι ἀρσενικὸ κηφῆνα· Απὸ μέλισσες δὲν μπορεῖς κἂν νὰ πάρῃς κάτω ἀπὸ 10.000 ἄτομα, διότι τόσο μικρὸ σμῆνος δὲν ἐπιβιώνει. Καὶ οἱ μέλισσες τὸ καλοκαίρι ζοῦν μόνο 20 ἡμέρες, τὸ χειμῶνα μέχρι κι 60 μέρες. Πρέπει νὰ ὑπάρχουν συνεχεῖς γέννες. Η  βασίλισσα εἶναι ἡ μόνη ποὺ γεννάει, γιὰ νὰ ζῇ πρέπει νὰ τρώῃ φρέσκο βασιλικὸ πολτό, ποὺ μόνο οἱ μέλισσες τῆς μέλισσες κάνουν. Καὶ στὸν κατακλυσμὸ ποῦ θὰ ἔβρισκαν λουλούδια ν' ἀντλήσουν μέλι καὶ κηρὶ καὶ βασιλικὸ πολτὸ καὶ πρόπολι, ἀφοῦ τὰ λουλούδια ἦταν ὅλα σκεπασμένα ἀπὸ τὴν πρώτη μέρα κιόλας καὶ μέχρι τὴν τελευταία; Αφήνω πολλὰ ἄλλα προβλήματα σὰν τὸ ὅτι οἱ 2 κιβωτοὶ μὲ τὰ ζῶα καὶ μὲ τὴν τόση κλεισούρα θὰ ἦταν κολάσεις σκατωμένης μάζης, στάβλοι ποὺ θὰ ἔζεχναν σκατίλα τόσο, ποὺ νὰ μὴ δεχτῇ κανεῖς ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους νὰ μένῃ ἐκεῖ καὶ νὰ ἐργάζεται σκληρὰ ὅλη μέρα κάθε μέρα χωρὶς οὔτε μιὰ ἀργία ἐπὶ 1 ἔτος γιὰ τὴν καθαριότητα, χωρὶς μισθό, χωρὶς γυναῖκες καὶ παιδιά, γιὰ ἕνα σκοπὸ ποὺ δὲν τὸν πίστευαν, ἀφοῦ ἦταν ὅλοι ἄνθρωποι γιὰ πνίξιμο.

 

ΕΝΟΤΗΤΑ Ε΄: Η ταυτότητα του πλαστογράφου

Ὁ πλαστογράφος ποὺ ἔπλασε καὶ σφήνωσε στὴ Βίβλο αὐτὸ τὸ τερατῶδες παραμύθι πρέπει νὰ μὴν ἦταν χωρικός, ἀγρότης, γιατὶ οἱ ἀγρότες ξέρουν ἀπὸ τέτοια, τ' ἀντιλαμβάνονται αὐτομάτως κι ἀκαριαίως μόλις τ' ἀκούσουν, ἐπειδὴ ξέρουν τί θὰ πῇ ἐκτροφὴ ζώων, καὶ εἶναι ἀδύνατο νὰ ἔχουν ποτὲ τέτοιες φαντασιώσεις καὶ νὰ ξαμολᾶνε τέτοιες ἀρλοῦμπες. πρέπει νὰ ἦταν ἀστὸς μεγαλουπόλεως, λ.χ. τῆς Ἀλεξανδρείας, διότι μόνο ἀστὸς μπορεῖ νὰ εἶναι τόσο ἀνίδεος σ' αὐτὰ τὰ πράγματα. καὶ μεγαλούπολι μὲ τέτοια ἀστεία νοοτροπία ἀμφιβάλλω ἂν ὑπῆρχε στὴ γῆ ἐπὶ Νῶε. Εγὼ παρεκτὸς τοῦ ὅτι μέχρι τὰ 20 χρόνια μου ἤμουν χωρικὸς ἀγρότης καὶ ξέρω ἀπὸ ζῶα, ἐπὶ πλέον γιὰ τὸ σχετικὸ κι ἀπαραίτητο ἐργατικὸ δυναμικὸ συμβουλεύτηκα μὲ ἀλληλογραφία τοὺς τέσσερες μεγαλύτερους ζωολογικοὺς κήπους τῆς ὑφηλίου καὶ βάσει τῶν ἀπαντήσεών τους, ποὺ οἱ διευθυνταὶ ἀπόρησαν γιὰ τὶς ἐρωτήσεις μου, (διότι δὲν τοὺς ἄφησα νὰ καταλάβουν γιὰ ποιὸ λόγο τοὺς ἔκανα τὶς ἐρωτήσεις), ὑπολόγισα ἀναλόγως καὶ γιὰ τὴν κιβωτὸ τοῦ Νῶε μὲ τὶς 44.600 σπονδυλωτῶν ζώων καὶ τὰ 12.000.000 ἐντόμων. Η  ἀλληλογραφία μου ἔγινε τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2004 μὲ τοὺς ζωολογικοὺς κήπους

1) τοῦ Φὸρτ Γουὸρθ τῶν Η.Π.Α. ποὺ εἶχε τότε 6.000 ζῶα ἀνήκοντα σὲ 750 εἴδη,

2) τῆς Μόσχας μὲ 5.400 ζῶα - 950 εἴδη,

3) τοῦ Μονάχου μὲ 5.000 ζῶα - 480 εἴδη,

4) τοῦ Λονδίνου μὲ 5.000 ζῶα - 650 εἴδη,

καὶ 5) μὲ τὴν Ἀμερικανικὴ Ἕνωσι Ζωολογικῶν Κήπων. οἱ δὲ ὑπολογισμοί μου ἦταν πάρα πολὺ σφιχτοί· ὅσο συσσωρευμένα θὰ ἦταν τὰ ζῶα μέσα στὶς 2 ἀπὸ τὶς 6 «κιβωτοὺς τοῦ Νῶε».

 

ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤ΄: Πρόσθετα τεχνικά και δημογραφικά προβλήματα

Καὶ φυσικὰ ὁ Νῶε στὴν ἐποχή του καὶ μὲ τὰ ὑλικά καὶ ἐργαλεῖα ποὺ διέθετε, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ κατασκευάσῃ οὔτε ἕνα πλοῖο τῶν 157 μ. μήκους, ποὺ λέγεται ὅτι κατασκεύασε, αὐτὸς καὶ οἱ τρεῖς γιοί του ἐπὶ 100 χρόνια, κατὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἔμεινε ἔγκυος οὔτε μιὰ ἀπὸ τὶς τρεῖς γυναῖκες τῶν γιῶν. Νὰ μὴν προσθέσω τώρα τίποτε καὶ γιὰ τὴν ὑλοτόμησι καὶ μεταφορὰ κι ἐπεξεργασία τόσης ξυλείας, ποὺ θὰ τοῦ χρειάζονταν χιλιάδες μεταφορικὰ μέσα, χιλιάδες πριονιστήρια, καὶ χιλιάδες ἐργάτες, καὶ γιὰ τὴν προμήθεια καὶ μεταφορὰ καὶ συσκευασία τόσων τροφῶν γιὰ ζῶα καὶ ἀνθρώπους ἐπαρκῶν γιὰ 1 ἔτος. Νὰ μὴν πῶ ἐπίσης καὶ πόσα πλοῖα - ψυγεῖα θὰ τοῦ χρειάζονταν τοῦ Νῶε, γιὰ νὰ διατηρήσῃ ἐπὶ 1 ἔτος τὰ κρέατα ψάρια αὐγὰ καὶ γαλακτοκομικά, ποὺ θἄτρωγαν τὰ σαρκοφάγα ζῶα ἐπὶ 1 ἔτος. διότι ἡ Βίβλος δὲν λέει γι' αὐτὰ ὅτι ἔτρωγαν σπόρια κι ἄχυρα. Κι ἐπειδὴ τὰ γυναικόπαιδα εἶναι πάντα τοὐλάχιστον τὰ 3/4 ἑνὸς πληθυσμοῦ, οἱ 300 ἄντρες τῶν ὑπηρεσιῶν, ποὺ δὲν θὰ δέχονταν ν' ἀφήσουν νὰ πνιγοῦν οἱ γυναῖκες των καὶ τὰ παιδιά τους, καὶ νὰ γίνουν ἔπειτα αὐτοὶ γιὰ ὅλη τὴ ζωή τους ἀναγκαστικοὶ κίναιδοι, ὅπως τὰ σημερινὰ 100.000.000 Κινέζων, ποὺ δὲν ἔχουν ἀντίστοιχες γυναῖκες, λόγω τοῦ «οἰκογενειακοῦ προγραμματισμοῦ» τοῦ ἑνὸς μόνο παιδιοῦ -πάντοτε ἀγοριοῦ- ποὺ ἐπέβαλε ὁ κομμουνιστὴς Μάο Τσὲ Τούγκ, θὰ συνωδεύονταν οἱ ἐπὶ Νῶε κι ἀπὸ 900 γυναικόπαιδά τους. Σύνολο διασωσμένου πληθυσμοῦ ἐπιβατῶν 1.200, πλὴν τῆς ὀκταμελοῦς οἰκογενείας τοῦ Νῶε. Άρα θὰ τοῦ χρειάζοταν ἄλλο ἕνα ὑπερωκεάνειο γι' αὐτὸν τὸν πληθυσμό, σύνολο 6 κιβωτοί, γεμάτοι ἀνθρώπους γιὰ πνίξιμο. Γιατί λοιπὸν νὰ φτιαχτοῦν 6 κιβωτοὶ στὸ βρόντο; Δὲν ἦταν πιὸ ἁπλὸ νὰ βρῇ ὁ θεὸς ἕναν ἄλλο τρόπο ἐξοντώσεως; Ποῦ νὰ πῶ καὶ ὅτι, ἐπειδὴ οἱ ἄντρες ὑπηρεσιῶν μὲ τὶς οἰκογένειές των ἀποτελοῦν τὸ 10% τοῦ πληθυσμοῦ, γιὰ νὰ ἐπιβιώσουν 1.200 ἄτομα ὑπηρεσιῶν, ἔχοντας νὰ φᾶν νὰ πιοῦν νὰ ντυθοῦν καὶ νὰ ἐνδιαιτῶνται, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐν ζωῇ 12.000 κόσμος. Καὶ ποῦ νὰ ἐπιβοῦν αὐτοί; σὲ ἄλλες 24 κιβωτούς; Καὶ ποῦ τὰ ἐφόδιά τους γιὰ ἕνα ἔτος; καὶ γενικῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσουν ἕνα ἔτος συνεχῶς ἐν πλῷ 12.000 ἄνθρωποι χωρὶς χερσαίους ἀνθρώπους κατὰ τὸ ἴδιο ἔτος. Καὶ τί εἶναι πιθανώτερο; Ο  θεὸς νὰ κάνῃ μία τρύπα στὸ νερὸ ἢ κάποιος φρενοβλαβὴς Ἀλεξανδρινὸς νὰ λέῃ σαχλαμάρες; Ο  ἀστὸς μάγειρος αὐτοῦ τοῦ παραμυθιοῦ προφανῶς φανταζόταν ὅτι τὰ ζῶα τῆς κιβωτοῦ ἦταν περίπου 100, καὶ ὅλα τὰ εἴδη ζώων τῆς γῆς περίπου 35, 6 καθαρὰ κι 29 ἀκάθαρτα (6 x 7 = 42, 29 x 2 = 58, 42 + 58 = 100).

 

ΕΝΟΤΗΤΑ Ζ΄: Η μωσαϊκή διάταξη και η ιστορική προέλευση της πλαστογράφησης

Ἐπὶ Νῶε δὲν ὑπῆρχε ἡ μωσαϊκὴ διάταξι γιὰ διάκριση ζώων σὲ καθαρὰ ζῶα (φαγώσιμα) καὶ μὴ καθαρὰ (μὴ φαγώσιμα). Αὐτὴ ἡ διάκρισι ἐπὶ Νῶε δείχνει σ' ἐμᾶς ὅτι ὁ Ἀλεξανδρινὸς βλάκας ποὺ τὴν ἔκανε κι αὐτὴν καὶ ὅλο τὸ παραμύθι ἦταν ῥαββῖνος· καὶ τὴν ἔκανε μόνο στὸ δικό του ἑλληνόγλωσσο χειρόγραφο τῆς μεταφράσεως τῶν Ἑβδομήκοντα, τὸ ὁποῖο κάποτε ἀργότερα θεωρήθηκε διάσημο χειρόγραφο. Αν ὁ ῥαββῖνος ἐκεῖνος ἦταν καὶ κακοήθης ἀπατεώνας, σὰν τὸν ἀρχιρραββῖνο τῆς Θεσσαλονίκης Κόρετς τοῦ 1941, ποὺ προανέφερα, ὁ ὁποῖος, γιὰ νὰ γλυτώσῃ τὸ τομάρι του, παρέδωσε στοὺς Γερμανοὺς τοὺς καταλόγους καὶ τὶς διευθύνσεις τῶν ὁμοεθνῶν του ὄχι μόνο τῆς Θεσσαλονίκης ἀλλὰ καὶ τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴ σωζόμενη ἀλληλογραφία Γερμανῶν τῆς Θεσσαλονίκης καὶ συναγωγῆς τῆς Πρεβέζης, θανατώνοντας 100.000 Ἑβραίους τῆς Ἑλλάδος οὐσιαστικὰ αὐτός, (καὶ μόνο περίπου 1.000 κατώρθωσε τότε νὰ σώσῃ ἡ ἑλληνικὴ ἀστυνομία, ἐφοδιάζοντάς τους μὲ πλαστὲς ταυτότητες), δὲν εἶναι δουλειά μου νὰ τὸ ἐξιχνιάσω, ἀλλὰ μπορῶ, ἂν θέλω, νὰ τὸ προϋποθέτω. Καὶ ὁ Ἀκιβὰ λοιπόν, ὁ μέγας ἀρχιμάγειρος τοῦ μασοριτικοῦ κειμένου, ποὺ ἀποδέχτηκε αὐτὸ τὸ φρενοβλαβὲς παραμύθι, ἦταν τόσο βλάκας; Καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ῥαββῖνοι καὶ πρωτομασορῖτες τῆς Ἰαμνείας τοῦ Β' μ.Χ. αἰῶνος ἦταν ἐπίσης τόσο βλάκες; Διότι μάγειρος τοῦ παραμυθιοῦ δὲν νομίζω ὅτι ἦταν κανείς τους· Απλῶς τὸ ἔχαψαν, ἐπειδὴ βρῆκαν τὸ ἀρχαῖο καὶ διάσημο ἀλεξανδρινὸ κελεπούρι, μὲ τὸ ὁποῖο ὡς ντοκουμέντο μποροῦσαν νὰ διαβάλουν τὰ χριστιανικὰ - ἀποστολικὰ χειρόγραφα τῶν Ἑβδομήκοντα σὰν ἀκρωτηριασμένα λειψὰ καὶ νοθευμένα! Έτσι καὶ ὁ μὴ βλάκας γίνεται βλάκας ἐξ ἐπιδράσεως. τὸ παραμύθι εἶχε μαγειρευθῆ, νομίζω, τὸ Β' π.Χ. αἰῶνα στὴν Ἀλεξάνδρεια (180-145 π.Χ.), 100 περίπου χρόνια μετὰ τὴ μετάφρασι τῶν Ο', καὶ ἴσως περάστηκε καὶ σὲ μερικὰ ἄλλα ἰουδαϊκὰ χειρόγραφά της. Ο  Ἀκιβὰ καὶ τὸ σμῆνος του ἁπλῶς τὸ βρῆκε, τὸ χάρηκε ὡς μέγα κελεπούρι, καὶ τὸ πρόσθεσε στὸ μασοριτικὸ σκεύασμα ποὺ μασορίτευε κατὰ τὰ ἔτη 100-128 μ.Χ.. Καὶ μετὰ ἄλλα 100 χρόνια τὸ πέρασε στὰ «χριστιανικὰ» Ἑξαπλᾶ του ὁ Ὠριγένης τὸ 232. Καὶ μετὰ ἄλλα 140 περίπου χρόνια, γύρω στὸ 370, οἱ τέως Ἰουδαῖοι Καππαδόκες «πατέρες» φρόντισαν νὰ ἐπικρατήσουν πολλὲς ῥαββινικὲς - μασοριτικὲς - ἐξαπλικές προσθῆκες στὴ χριστιανικὴ παράδοσι κειμένου τῆς Π. Διαθήκης, ἡ ὁποία μέχρι τότε ἦταν καθαρὴ ἀπὸ ἀλεξανδρινὰ ἰουδαϊκὰ παραμύθια.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...