Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗΣ ΕΠΑΝΗΛΘΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. Ενα κειμενο που γραφτηκε πριν απο 18 χρονια ( το 2002), πραγματικα προφητικο και αποκαλυπτικο που τα λεει ΟΛΑ....





   
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗΣ  


ΕΠΑΝΗΛΘΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ





παρατητες διευκρινσεις γι στοιχειδη κατανησι το κειμνου τ ποον πεστλη σ τοπικς φημερδες, που ο ντπιοι ναγνστες γνριζαν λγοπολ τ κτωθι:



Κτω π τν Μον Γωνις στ Κολυμπρι Κισσμου (Κρτης), ο ρχς το τπου πεφσισαν ν φτιξουν μαρνα γι λλιμενισμ γιτ. Τν νμασαν καταφγιο γι τος λιες, παρ τι κτι ττοιο πρχε. Η Μον προσφυγε στ Συμβολιο τς Επικρατεας. Τν Ιονιο τό 2001 γινε γνωστ εσγησις το εσηγητο στ ΣτΕ ποα το πρ τς Μονς, πως το φυσικ. Ανλαβε ττε μα πιτροπ ποτελουμνη π τν τοπικ Επσκοπο, τν Δμαρχο, τν κπρσωπο τς Νομαρχας κα τν Διευθυντ τς Ορθοδξου Ακαδημας Κρτης, ποα χει κτιστε σ κταση τς Μονς δπλα της, ν μεταπεσει τ γουμενοσυμβολιο «γι τ καλ το τπου». Ετσι τελικς τ γουμενοσυμβολιο πσυρε τν προσφυγ του κα ο ργασες συνεχστηκαν. Τς διες μρες στν Ορθδοξο Ακαδημα Κρτης συνεδραζε τ Ερωπαϊκ Λαϊκ κμμα κα συζητοσε περ Ορθοδοξας... Συμμετεχε κα ερωβουλευτίς ποα εχε κνει δηλσεις περ καταργσεως το βτου το Αγου Ορους... Η Ορθδοξος Ακαδημα Κρτης νηγρθη κυρως μ χρματα Εαγγελικν π τ Γερμανα κα τ γκανι της γιναν τ 1968 μ τν παρουσα πολλν σημαινντων προσπων κα νλογες δηλσεις κα μιλες.

Γ.Κ. Τζανάκης



Στν Κρτη, στ Κολυμπρι, εναι Mον τς Γωνις, τς Παναγας τς Οδηγτριας. Τετρακσια χρνια σχεδν στκει κε πνω π τος βρχους κα τ θλασσα, μνημεο κα μαρτυρα τς παρουσας τν Ρωμην στ γ τς Κρτης.

Αφο προσκνησα κθισα ν ξαποστσω π τ ζστη το μεσημεριο, πνω σ να πεζολι ριστερ μλις μπομε, κτω π τν κληματαρι.

Οπως λιος εχε γρει πρς τ δσι φεγγοβολοσε νας κα τ πιβλητικ καμπαναρι. Η νεραντζι, τ σμαντρο, τ γερνια, τν σπουργιτιν τ μινυρσματα κα τ μυρμγκια ν συνεχζουν στ τσιμεντνιο δπεδο τ σταμτητο ργο τους...

Θ μ παιρν πνος ν δν μ κρατοσε ξπνιο θρυβος τν ατοκιντων πο περνον κριβς ξω π τ Μον.

Μι στιγμ π τ να ξλθε νας Μοναχς μετρου ναστματος, μ ρσα παλη λλ καθαρ, σεμνοπρεπς, βαθυπγων, μ βλμμα γλυκ, ρεμο σν τν γων στς εκνες κα κανε μερικ βματα πρς τν κεντρικ πλη. Κοντοστθηκε σν κτι νχε ξεχσει κα προσπαθοσε ν τ θυμηθε σν κτι ν περμενε.

Απ τ γωνι πο καθμουν εδα νθρωπο νχει μπε π τν πλη κα ν κατευθνεται πρς τν Μοναχ. Ο νεοεισελθν το ψηλς, λεπτς, μ τ χαρακτηριστικ γυαλι που φορον συνθως ο διανοομενοι κα σοι θλουν ν φανονται ς ττοιοι. Εχε γνεια μακρι κα μαλλι δεμνα πσω, ορ, πως συνηθζεται στς μρες μας.  Φοροσε ρσο κα το σκεπς, τ δ ποδματα κομψ κα «πνυμα» φαινόταν πως προχωροσε.

Δν μποροσα ν καταλβω ν το Μοναχς κληρικς κτι λλο. Αν δν φοροσε τ ρσο, θ μοιαζε μ τος ν τν φλιο γιπηδες, πως τος λνε.

Μχρι ν σκεφτ λα ατ εχε φτσει στν λικιωμνο Μοναχ, εχε σταθε μπροστ του κα φο προσπθησε ν συναντσει μ τ βλμμα του τ μτια του _πργμα δνατον καθς Μοναχς κοταζε κτω_ ρχισε ν το μιλει σιγαν, σταθερ, μετρντας τς λξεις μαμα μ κενο τν χαρακτηριστικ τρπο τν ν ξουσαις ερισκομνων, ο ποοι υοθετον μα συγκαταβατικ στσι πρς τος κατωτρους, πλν ταυτοχρνως τονζουν μ τν τρπο τους τν νωτερτητ τους, ατ τ κρμα ταπεινοσχμου πρσεως κα συγκεκαλυμμνης πολυττητος.

Ελεγε ανιγματικ ατ φυσιογνωμα περπου τ ξς, σα μπρεσα ν κοσω: 



_Ακμα εσαι δ; Δν τ ποφσισες ν φγεις; Μχρι πτε θ τριγυρνς στ Μοναστρι; Πσοι σ θλουν; Πσοι εναι δικο σου; Κα ποιο εναι; Ο σμαντοι κα ο τιποτνιοι. Ποις τος κοει πι; Ποις τος δνει σημασα; Αλλαξαν ο καιρο, λοι τος θεωρον πλον γραφικος κα πεπαλαιωμνους.

Δπλα, σ μνα πσοι εναι σμερα; Απ λη τν Ερπη νθρωποι σημαντικο κα σπουδαοι. Κα π τν Ελλδα. Βλπεις; Τ μεγαλτερα νματα π τ μι πλευρ το νομσματος τς γχωρου πολιτικς. Απ τν πλευρ πο ρισμνοι λνε πς εναι πι πολ δικ σας. Βεβαως ξρεις τι δν εναι τσι. Ενα εναι τ νμισμα τς πολιτικς.  

Ξρω τι θ πες τι ατο εναι πολιτικο. Αστειεεσαι. Εχει ρθει κα νας Αρχιεπσκοπος, Επσκοποι, θεολγοι κα τσοι λλοι σημαντικο... Μν κνεις πς δν καταλαβανεις.

Κοταξ με. Ισως κα ν πορες γι τν μφνισ μου. Τ πι πλ; Αφο δν ξεριζνεται βλακδης πστι π τν ψυχ ατο το λαο, θ δρσω μσα π τν πστι.

Εδες πσα κατφερα μσα σ ναν αἰῶνα στ ψηλ κλιμκια. Εδες πς τ κατφερα μ τν μεγλο σας στν Πλη. Εδες πς γνεται πιλογ τν λλων κα μ ποι κριτρια. Γι τ κριτρια ατ δολεψα κα γ. Σιγσιγ. Κα ταν γνονται ο κρσεις, εμαι κα γ κε, μπανω π πολλς μερις κα μ πολλος τρπους.

Μ πειδ γώ ξρω τ βυσσος εναι ψυχ το νθρπου κα τι δν μπορες ν χεις καμμι μπιστοσνη σ ατ τ φιλδοξα κα χριστα ντα, δν φνω τποτε στν τχη, οτε μπιστεομαι κανναν. Ξρω ν ξιοποι πρ μο τ νθρπινα πθη. Δνω τν να μ τν λλο. Ετσι χτζω σιγ σιγ τν πυραμδα μου. Κα ποιοι μπανουν δν μπορον πλον ν κουνσουν ν φγουν, γιατ θ γκρεμιστον κα ατο μαζ. Κα δν θλουν ν χσουν σα πολαμβνουν.

Ξρω τι θ πρει καιρ, μ κα δ θ γνει πως κα στ δικ μου κκλησα. Στν κορυφ τς πυραμδας θ βλω κα δ τν πρτο μου, κποιον λθητο. Θ το δσω ξουσα κα δναμι ν θ εναι δνατος. Δν μπορε ν πρχει ατ διχυσις τς ξουσας. Ολοι θ το παραδσουν τν ξουσα πο χουν. Κα τ ν τν κάνουν πι; Σ τ τούς φελε; Μ μπως τν χουν νοισει ποτ

Ποις μπορε ν περιμνει σχατος κα τελευταος γι ν γνει πρτος; Ποις μπορε πλον ν ταπειννει τν αυτ του γι ν ψωθε, κτι πο μπορε ν μ γνει κα ποτ κα ττε θ λνε τι που θλει πνε τ «πνεμα»;

Ποις μπορε ν περιμνει τν ψφο διεφθαρμνων κα φιλοδξων γι ν ποκτσει ξουσα χωρς ν παλαψει κα ν δρσει διος μ λα τ μσα;

Χωρς προκαθορισμνα κριτρια, χωρς μα τξι δν προχωρ κσμος. Εγ βαλα κποια τξι. Η μρφωση. Τ χαρτι. Τ πτυχα. Ποις μπορε ν τ μφισβητσει; Ολοι θ ποταχθον στ γνσι κα τν πιστμη πως γ τς θλω. Κα μν λς πλον τι γρμματοι διδχθησαν σοφα κ.λπ. Ατ χουν περσει. Τρα εμαστε σ Να Εποχ. Τλεγα π τ 68 στ γκανια δ δπλα. Δν τ πρσεξες ττε; Τποτα δ λω στν τχη. Ν, τρα λα πραγματοποιονται. Δν βλπεις πς ρχονται ναςνας ο κυβερντες κα παραδδουν τν λευθερα τν λαν τους στ πδια μου; Ετσι θρθουν νας νας ο ρχιερες, ο ερες, ο Μοναχο κα ο λαϊκο. Ο κκλησες κα τ πατριαρχεα. Θ τ λλξω λα π μσα.

Θυμσαι ταν φτιαχνα τ σπτι μου δ; Τ περμενες τι μετ π 33 χρνια θχε τσο μεγαλσει κα τι τ δικ σου θ μαρζωνε σιγσιγ;

Εγ λγχω τν λγο, τν διλογο, τ μσα. Εσ περιμνεις τ βωμα, τν μπειρα, τ βθος. Μ ο νθρωποι δν μπορον οτε ν περιμνουν οτε ν κουρζονται. Θλουν ν καταναλνουν. Θλουν νναι σγουροι, σφαλες κα τιμημνοι. Προτιμον τ ψμα πο κολακεει κα ναρκνει κα τος κνει ν ασθνονται νετοι στν πολυθρνα τους, π τν λθεια πο τος φρνει μπροστ στήν προσωπικ εθνη.

Γι ατ λιγοστεουν ο προσκυνητς σου κα αξνονται ο κροατς μου. Δν μπορε ν περιμνει σημερινς νθρωπος τν «προσωπικ συνντηση», δν μπορε κθε αμορροοσα παρξις ν ναζητ σωτρα μσα στν κοσμοσυρρο κα τ ποδοβολητ τν σγχρονων λεωφρων. Δν μπορε ν περιμνει ναν δυσπητο Θε μετ π δεκαετες σκσεως, γωνας κα πομονς ν τος δσει, ν τ θελσει, τ χρη κα τ χαρ. Χρειζεται μα θρησκεα.

Εγ σγουρα κα γργορα δνω σα πσχομαι. Ξεκαθαρισμνες συναλλαγς κυρων. Ν, δν βλπεις; Μσα σ τσσερις πτ δκα μρες διδσκεται «ρθοδοξα». Ακαδημαϊκ μν, λλ κατανοητ, πιστημονικ, σγουρη. 

Γι ατ, ταν ο διδακτο μου ρχονται δ, δη χει σπαρε μσα τους σπρος τς μφισβητσες σου. Τ μτια τους βλπουν μσα π τ γυαλι πο τος χω βλει. Η σκψις τους προχωρ πως τν χω προγραμματσει.

Ο,τι κα ν πετε, ,τι κα ν παινιχθετε χει προβλεφθε. Εστε πλς ντιδραστικο, πισθοδρομικο, φανατικο. Εστε το παρελθντος. Εχθρο τς προδου, διτι γ δνω νημα στς λξεις κα ρζω τ εναι προδος. Δν θυμσαι πρν 33 χρνια; Δν τ πρσεξες τ λγια μου;  

«Δν πρκειται ν μς πασχολσουν “ββηλοι κα γραδεις μθοι” κα σχυρισμο πο θ παγρευεν σως φθνος, μισαλλοδοξα, φανατισμς κα μμονη ντδρασι σ κθε προοδευτικ δα κα προσπθεια».

Σιγσιγ θ λλξω κα τος νμους. Τρα εναι εκολο. Τρα εστε στν γκαλι μου. Αλλ μχρι ττε βρσκω τν τρπο. Εδες δ στ Μοναστρι τοτο. Προσφυγαν στ Συμβολιο τς Επικρατεας κα θ τος δικαωνε σμφωνα μ τος νμους. Τος κανα κα μνοι τους ζτησαν ν μν φαρμοστε νμος στν ποο προσφυγαν γι ν τος προστατψει κα γελοιοποιθηκαν. Πς θ τολμσουν ν ξαναμιλσουν; Εξ λλου λα γνονται γι τ κοιν καλ. Σο επα, γ καθορζω τ σημασα τν λξεων.

Χρειστηκε ββαια ν στελω τος δικος μου, τς ξουσας κα τς κοσμικς κα τς κκλησιαστικς. Δμαρχος, Νομρχης, Επσκοπος, Αρχων Υπομνηματογρφος ... κα τελικ πκυψαν. Ολοι ποκπτουν. Ο φβος, τιμ κα τ συμφρον καθορζουν πντα τ στσι τν νθρπων.

Τ κακ παρδειγμα π τ Ακρωτρι δν θ ξανασυμβε. Δν θλω λλα Στρογγυλ Κεφλια. Ξρω ν κνω πομον αἰῶνες. Θ περιμνω λγα χρνια κα θ πεθνει Γομενος.  Ν δ ττε ποιο θχουν κτσια ν συνεχσουν.

Τ Μοναστρια θρθουν στ χρια μου. Δν θ τ κλεσω π ,τι κατλαβες. Ττε, πρν 150 χρνια, μ τος Βαυαρος ταν λλοις. Επρεπε ν χρησιμοποιηθε βα. Δν γινταν διαφορετικ. Ελεγχαν τ πντα. Τς συνειδσεις, τ μυαλ κα τς ψυχς. Ο λας τος κουγε κα δν θελε ν κοσει τποτα λλο.

Κα τρα τούς κοει, λλ πι πολ κοει μνα, θλει δ θλει. Κα γ μιλ λο τ εκοσιτετρωρο. Χιλιδες στματα, χιλιδες γλσσες, χιλιδες βιβλα, χιλιδες ραδιφωνα. Οπου βρεθες κα που σταθες κα που κοιτξεις, λγος μου κα ο εκνες μου εναι κε. Απ τ σχολεα ς τ χαμαιτυπεα. Απ τ δουλει ς τ διασκδασι. Απ τ ργαστριο ς τς λεωφρους. Παντο. Τρα κα στήν κ κλησι κα στ Mοναστρι.

Φτιχνω τος δικος μου Mοναχος, τος δικος μου ερες, γι ν βγον ο δικο μου πσκοποι, ο δικο μου πατριρχες πο θ κνουν δικος μου κα τος πιστος. Στ Μπαλαμντ πρν 8 χρνια τ πγραψαν πολλο πσκοποι. δν τ θυμσαι;

Τ παλη πρπει ν τελεισουν. Ατ τ χοι, ατ ρτσα, ατ συνχεια πρπει ν σταματσει. Πρπει ν γνει μι καινορια ρχ, ν ρχσει μι καινορια παρδοσι. Κα δη γνεται. Μσα σ κατ χρνια δς πσα κατφερα. Απ τ 65 μχρι σμερα πσα γιναν; Ο δικς μου ρθε στνΕλλδα, παρ τ γηρατει του, παντο ο Μοναχο παρνουν λεφτ κα κνουν ργα, τ βατο το Ορους μοιζει πλον σκοταδιστικς ναχρονισμς. Δπλα, στ συνδριο, εναι μα π τς ερωβουλευτνες πο δουλεουν γι ατ. Τ σκφος μου τρχει μ τ πανι φουσκωμνα σ λο κα περισστερα λιμνια. Ενα ττοιο λιμνι θ γνει κα δ, δπλα στ Μοναστρι σου κα θ ρζει τ σκφος μου. Κα λα τ ργα μου θρχονται πι κοντ κα θ σ ζνουν. Κα Μοναχο τς ρτσας σου δν θ πρξουν πι. Ετοιμζω τους δικος μου. Τος νους Μοναχος τς νας ποχς. Γι ατ πρπει ν φγεις π δ. Ν παραδεχτες πιτλους τν ττα σου. Εμνα θλουν, μνα κολουθον.



Η φων του εχε ψωθε. Τ μτια του πετοσαν φλγες. Ο γροντας Μοναχς συνχισε ν κοιτζει κτω. Ημουν κθιδρος. Δν μποροσα ν κουνηθ, δν μποροσα ν μιλσω, σν μαρμαρωμνος, σν ναρκωμνος.

Αφνης γροντας σηκνει τ κεφλι του κα νογει τ στμα του:



_ Τ καλ τς περιοχς δγησε τελικ τς σκψεις κα τς ποφσεις τν Μοναχν τς Γωνις. Αποφασστηκε Μον ν ρει τν προσφυγ πο εχε καταθσει νπιον το 5ου Τμματος το Συμβουλου τς Επικρατεας. Δεσμετηκαν γι τν μοναχικ γαλνη κα τ φυσικ περιβλλον τ μλη τς πιτροπς διαπραγμτευσης κα τ Δημοτικ Συμβολιο Κολυμβαρου.


   Πετγομαι π τν καναπ κθιδρος. Ηταν τ τοπικ δελτο εδσεων. Ελεγε ατ πο δη εχα διαβσει στς τοπικς φημερδες. Φανεται τι σ συνδυασμ μ τν Μγα Ιεροεξεταστ το Ντοστογιφσκι πο ξαναδιβασα ατς τς μρες προκλεσαν ατ τ σχημο νειρο, τν παρξενο φιλτη.

Ελπζω ν μν ξυπνσουμε ξαφνικ π τν μνιμο πνο μας κα ατ τ σχημα νειρα ποδειχτον φιαλτικ πραγματικτης. Τ παρπον μας ττε στ ... Δμαρχο κα τς πιτροπς. Εμες, πως πντα, δν φταμε, πλς κοιμώμαστε.


(Απ τ περιοδικ «Παρακαταθκη», τεχος 25ο, ΙολιοςΑγουστος 2002, σελ. 1821).


3 σχόλια:

  1. Εθριάμβευσε ο Περγάμου και κατεδικάστην συνοδικώς ο Βλάχος! Άντε μήπως σταματήσε να γράφει τις αμπελοφιλοσοφίες του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Αλλού θα έπρεπε να στραφεί το Φανάρι και να καθαρίσει πρώτα την κόπρο του Αυγείου που με τη δυσοσμία των αιρετικών δοξασιών(Χαρκιανάκη-Ζηζιούλα) και τον οικουμενισμό στους κόλπους του, μολύνει και κατασκανδαλίζει τον ιερό χώρο της Ορθοδοξίας". 2)"Για τη σημερινή κατάσταση της Εκκλησίας το πιο μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει το Οικουμενικό Πατριαρχείο με την τυχοδιωκτική του πολιτική,τις ερωτοτροπίες του με την παναίρεση του οικουμενισμού, και το χειρότερο με τις μασσωνικές του διασυνδέσεις".
    Μακαριστός Νικόλαος Ψαρουδάκης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δείτε και αυτά



    ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ - ΕΓΙΝΕ Η ΕΝΩΣΙΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

    https://www.youtube.com/watch?v=iMVxzwxwQEw

    https://www.youtube.com/watch?v=H8y7OvWZqbY

    https://www.youtube.com/watch?v=BNuL_QnFA6E

    https://www.youtube.com/watch?v=z1TZPprW1Yc

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου