Yπαιτιος ολων των Εκκλησιαστικων αναστατωσεων ειναι ο Αρχιτρομοκρατης Βαρθολομαιος

Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ

 

Του Αποτειχισθέντος θεολόγου Νικολάου Πανταζή

Ειπώθηκε ότι πρέπει να στηρίξουμε τους αδικημένους και δεδιωγμένους αδελφούς μοναχούς Εσφιγμενίτες στον ύστατο Αντιοικουμενιστικό τους ανώνα.

Ειπώθηκε και πολύ σωστά ελέχθη, ότι σε περίπτωση ληστρικής επιδρομής αιρετικών σε Μονή προς βιαία κατάληψη, πρέπει να μείνουν οι μοναχοί ανυποχώρητοι και να μην παραδώσουν τους πύργους και τα οχυρά προς βεβήλωσιν.

Επιστρατεύτηκε η διαχρονική διδασκαλία του Οσίου Θεοδώρου του Στουδίτου την οποία παραπέμπω με μικρή αλλ' επίκαιρη παραλλαγή: "Ει εφιστώσιν ημίν Οικουμενισταί, θύραν αφ' εαυτών μη ανοίξητε". Το πλέον φοβερό είναι ότι η επιδρομή αυτή γίνεται με διαταγή του Οικουμενιστού Πατριάρχου και την κάλυψη μάλιστα της πολιτικής προστασίας. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι εκτός από τους «νονούς της νύχτας» υπάρχουν και οι «νονοί της εκκλησιαστικής νύχτας». Οι Οικουμενιστές «νταντάδες» και κλητηριακοί «νταήδες». Οι ανίεροι «νταβατζήδες» που προάγουν την Νύμφη Εκκλησία, την Αγνή και Παρθένα Ορθοδοξία στους Διαθρησκειακούς Οίκους Ανοχής όπου ανέχονται και συνουσιάζονται άπασαι αι αιρέσεις απωλείας εις την βέβηλον και βόρβορον κοίτην του Οικουμενισμού.

Επίσης ειπώθηκε ότι "πρέπει να αγωνισθούν να κρατήσουν το μοναστήρι τους, διότι είναι το σπίτι τους και δεν πρέπει να υποχωρήσουν και να το παραδώσουν επ’ουδενί."

Τέθηκε μάλιστα το παράδειγμα, υποθετικά πάντα, εάν ο Αυστραλίας Στυλιανός ερχόταν να με βγάλει από το σπίτι μου και τα μικρά παιδάκια μου και να μας πετάξει στο δρόμο στα καλά καθούμενα, εγώ δεν θα αντιδρούσα; Έτσι περίπου, είπαν, συμβαίνει και με τους Εσφιγμενίτες, πάνε να τους πετάξουν έξω από το σπίτι τους..."

Πρώτον και κυριότατον, δεν μπορούμε και δεν πρέπει να αγνοήσουμε επ' ουδενί λόγο, το ανατριχιαστικό και αυτοκαταδικαστικό γεγονός πως οι Εσφιγμενίτες είναι οι χειρότεροι και χυδαιότεροι κατήγοροι, οι πιο αισχροί είρωνες, αβυσσαλέοι λοίδοροι και βαρύτατα βλάσφημοι εναντίον των Νέων, Χαρισματούχων, Θεοφόρων, Αγίων μας Γερόντων. Ένα το κρατούμενο.

Δεν μισούμε τα πρόσωπα, μισούμε τις νοσηρές, πλανεμένες αντιλήψεις. Απεχθανόμαστε τη βλασφημία στα θεία και άγια πρόσωπα ως τη "χοιρότερη" από τα κτήνη κατάντεια.

Αυτό και μόνο τους καθιστά αυτομάτως εχθρούς του Θεού και αποξενωμένους της αγιαστικής χάριτος της Παναγίας Τριάδος. Αντιστρατευόμενοι τη Υπερμάχω Στρατηγώ η οποία προίκισε υπερπλουσίως τους Αγίους Γέροντες ως δοχεία αγιασμού ιδικά της στο Περιβόλι το δικό της, γίνονται εξορίας άξιοι και εξώσεως εκ της ιδίας της Κυρίας Θεοτόκου. Δεν μπορείς να λες πως είσαι φίλος της Παναγίας και να εχθρεύεσαι ως «μάγους και τσαρλατάνους», ως «φακίρηδες κι' απατεώνες» τα πιό εκλεκτά της, τα πιό αγαπητά της και ένδοξα παιδιά της. Αυτό λέγεται μοναστική σχιζοφρένεια.

Δεύτερον, οι ταλαίπωροι Εσφιγμενίτες θεωρούν άπασες τις υπόλοιπες Μονές και Αδελφότητες του Αγίου Όρους πλανεμένες, χαμένες, "κολασμένες" επειδή απλά διατηρούν κοινωνία με όλους εμάς τους "Οικουμενιστές" Νεοημερολογίτες (λες και σε άλλο Χριστό πιστεύουμε εμείς) ενώ παράλληλα ζητούν από αυτές τις "κολασμένες" Μονές τη άμεση βοήθεια και υποστήριξή τους, λες και η ισχύς της μεσολαβήσεώς τους διαπερνά το μέγα χάσμα που εστήρικται.

Επί πλέον προχωρούν και θεωρούν όλους αναιξερέτως τους πιστούς Νεοημερολογίτες της παγκοσμίου Ορθοδοξίας επίσης "κολασμένους" ενώ παράλληλα καταφεύγουν στα οικουμενιστικά κολασμένα δικαστήρια να βρουν «το στραβό το δίκιο τους...» τα οποία μάλιστα δικαστήρια και οι δικαστικοί εκπρόσωποι χρώνται το "Θεομίσητο" παπικό νεοημερολόγιο.

Το οποιοδήποτε ημερολόγιο είναι απλά ένα εργαλείο, ένα μέσο μετρήσεως χρόνου. Άρα ο σκοπός ο δικός τους αγιάζει τα μέσα. Το παλαιό "γνήσιο" μέσο είναι ειδωλολατρικό. Το νέο είναι παπικό.  "Το Νεο ειν' ωραίο, το Παλαιό ειναι αλιώς". Και τα δύο είναι τρεπτά, φθαρτά και κοσμικά προϊόντα, όχι άνωθεν αποκεκαλυμμένα.

Η δογματοποίηση αυτού του χρονομετρικού μέσου επέφερε το διχασμό, τη διχόνοια και το σχίσμα. Το σχίσμα συντέλεσε στην απόσυρση της χάριτος και επικράτηση της ειδωλοποιήσεως του εγωισμού. Στην παγανιστική παγείωση της "γνησιότητος" και αγιοποίηση του φανατισμού. Στην κολασιμότητα της επάρατης βλασφημίας. Αυτό δεν είναι και δε λέγεται «λαθάκι».

Όσο κι' αν παραβλέψουμε το παντελώς απαράβλεπτο αμάρτημα της βλασφημίας που συστηματικώς και εγγράφως επιτελούν, εν ονόματι της μεγάλης όντως αδικίας που υφίστανται, αυτό δεν τους εξιλεώνει, ούτε πάλι εξαλείφει το αμάρτημά τους η όποια δική μας υποστήριξη. Ο Θεός να τους φωτίσει να δουν και να απαλλαγούν από τη σκοταδιστική βέβηλη πλάνη που τους αλυσοδένει αδυσώπητα. Έχουν πέσει δυστυχώς στο άλλο άκρο.

Τρίτον και τελευταίον, το προβληθέν παράδειγμα εξοιμοιώσεως του Μοναστηριού με την ιδιόκτητη οικία ενός λαϊκού δεν στέκει και είναι ατυχές. Η οικία ενός λαϊκού είναι κτήμα και απόκτημα με καταβληθέν χρηματικό αλλά και αιματηρό ποσό ως νομικό αντάλλαγμα. Οι μοναχοί δεν ηγόρασαν τη συγκεκριμένη Μονή.

Ο Μοναχός είναι και πρέπει να είναι παντελώς ακτήμων και αμέτοχος οιασδήποτε χρηματικής αγοραπωλησίας ακινήτων, ιδίως ιστορικών Μονών του Αγίου Όρους που δεν υφίστανται καμιά προσωπική ιδιοκτησία από κανέναν ισοβίως φιλοξενούμενο μοναχό. Τα μεταβλητά παραμένουν αμετάβλητα εις τον αιώνα. Κι’ αν ασκηθούν πολιτικάντικες πιέσεις, πάλι πρέπει η εμμονή και επιμονή να είναι μέχρι θανάτου.

Ο μοναχός δεν είναι νομικός ιδιοκτήτης αλλά μόνιμος κάτοικος και εγγεγραμμένος έκοικος της μονής. Διά της επιγείου και επικαίρου μοναχικής  πολιτείας και βιοτής επιζητεί την μέλλουσα μόνιμη κατοικία.  "Ουκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν." Είναι ξένος και παρεπίδημος, (όπως όλοι μας) έστω κι' αν είναι αιωνόβιος κάτοικος της Μονής.

Σα λαϊκός, το σπίτι μου μπορώ να το πουλήσω οποιαδήποτε στιγμή επιθυμώ και να το δώσω κληρονομιά σε οποιοδήποτε οικογενειακό ή συγγενικό μου πρόσωπο. Ο μοναχός όχι. Άρα δεν είναι στην ουσία "σπίτι του" και ανά πάσα στιγμή δύναται να βρεθεί εκτός, κυριολεκτικώς εις τον δρόμο, με το σακί στον ώμο.

Αλλά και η δική μου προσωπική οικία δεν είναι στην ουσία δική μου. Ανήκει ολοκληρωτικά στην δανείζουσα Τράπεζα και μεταβιβάζεται εξ' ολοκλήρου στο όνομά μου μόνον όταν και εφ' όσον εξοφληθεί τελείως το αποδοτέο χρέος. Οπότε και γω δύναμαι ανά πάσα στιγμή να βρεθώ κυριολεκτικά στο δρόμο κατόπιν αδεσμεύτου αποφάσεως της Τραπέζης χωρίς να μου πέφτει εμένα ποτέ κανένας λόγος...

Η οικία μου δεν ανήκει στο Οικονομικό Trust της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας (δόξα τω Θεώ για αυτό!) οπότε δεν τίθεται θέμα συγκρίσεως ανομοιογενών καταστάσεων. Εάν όμως ήμουν Μοναχός σε Μονή που να ανήκε στη δικαιοδοσία της Αρχιεπισκοπής, τότε όσο δίκαιο κι' αν είχα, όσο αδίκως και εάν εξοριζόμουν, όσο κι' αν αντιδρούσα, θα ήμουν εν τέλει υποχρεωμένος να συμμορφωθώ προς την εντολή "Αυγούστου μοναρχίσαντος"...

Θεωρώ πως στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν δύναται πρακτικώς να εφαρμοστεί η σπουδαία διδασκαλία του Οσίου Θεοδώρου του Στουδίτου, δια τον εξής λόγον:

Το Άγιος Όρος ως σύνολο κατέχει ασφαλώς το κατοχυρωμένο από το Σύνταγματα «Αυτοδιοίκητο». Η κάθε μία Μονή όμως ξεχωριστά, δεν είναι Αυτοδιοίκητη. Διοικείται κάτω από ιδιαίτερες νομικές συνθήκες και ειδικά δικαιοδοσιακά καθεστώτα της Ιεράς Κοινότητος που δεν επιτρέπουν καμία ιδιοτικοποίηση από κανένα μοναχό ή ακόμη Ηγούμενο ή ολόκληρη πολυπληθή αδελφότητα ώστε να μπορεί πει "δεν φεύγουμε, είναι σπίτι μας!"

Μακάρι να μπορούσαν αλλά δυστυχώς δεν έχουν την παραμικρή πολιτειακή ούτε εκκλησιολογική κάλυψη για έναν τέτοιο επιπόλαιο ισχυρισμό. Είναι υπεύθυνοι να εφαρμόζουν Κοινοτικά Καταστατικά και υπόλογοι για τυχόν σχισματικές παρεκκλίσεις η παραβατικές συμπεριφορές έστω και εν αμύνη, η οποίες είναι αδικαιολόγητες και ανεπίτρεπτες για την ανωτέρα τους κλίση.

Βεβαίως, στην προκειμένη περίπτωση, οι Εσφιγμενίτες διώκονται αδίκως, από τύραννο, φιλοπαπικό, Αρχιοικουμενιστή Πατριάρχη, στην προσωπολατρεία του οποίου έπεσαν όλες οι υπόλοιπες Μονές του Άθω, αναπέμποντες το πανηγυρικό και παγανιστικό Ωσανά "μετά βαϊων και κλάδων!"

Είναι μεγάλη προδοσία Πίστεως και σημείο αντιχρίστων καιρών το ότι οι πλείστοι Ηγούμενοι δειλειάζουν, αναγνωρίζουν και μνημονεύουν αιρετικό Πατριάρχη και δεν τηρούν την Αγιοπατερική στάση της Αποτειχίσεως. Υπάρχουν σίγουρα μεγάλα συμφέροντα τα οποία δεν είναι του παρόντος και έτσι επικαλούνται, διότι έτσι τους βολεύει, "λόγους διακρίσεως" και "αποφυγής σχίσματος" για να καλύπτουν το μεγάλο αμάρτημα της δειλείας και προδοσίας.

Είναι άκρως λυπηρό, λίαν οδυνηρό και κάπως απελπιστικό καθώς επίσης σκανδαλώδες το ότι μία, ΜΟΝΟ ΜΙΑ από τις είκοσι κυρίαρχες και ιστορικές Μονές του Αγίου Όρους, τολμά να ορθώνει ηρωϊκό ανάστημα, να υψώνει ΦΩΝΗ διαμαρτυρίας, ΦΩΝΗ Ορθοδοξίας και τολμά να αντιστέκεται στη φρικτή λαίλαπα της «ΠΑΝ»-αιρέσεως (Θεός «Παν»-«άγγελος Σατάν») του Σατανοπροβλήτου Οικουμενισμού!

Μας θυμίζει την διαβολική αχαριστία που ο Χριστός τονίζει με ιδιαίτερη αγανάκτιση και οργή: «Οι δε εννέα ΠΟΥ;» Οι υπόλοιπες Μονές ΠΟΥ; Γιατί σιωπούν; Γιατί κοιμούνται τον ύπνο του ψευδοδικαίου; Γιατί ανέχονται να λιβανίζουν ένα Πατριάρχη που λιβανίζει τον ΠΑΠΑ και που αμφότεροι με τη σειρά τους λιβανίζονται από τον ερχόμενον Αντίχριστο με λιβάνι διαβόλου που λέγεται ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ;

Το ξανατονίζω, το ΜΟΝΟ που διαφωνούμε ριζικώς και αρνούμαστε να αποδεχτούμε από τους αδελφούς Εσφιγμενίτες είναι η βλασφημία εναντίον των Αγίων Γερόντων που πρέπει άμεσα να αποσυρθεί και να διορθωθεί αυτό το τραγικό, καθοριστικό και κολάσιμο λάθος!

Ευχόμαστε να μην εκδιωχθούν περισσότερο, να μην κινδυνέψουν, να μην γίνουν χειρότερα, φρικτότερα σκάνδαλα, βιαιότητες και βανδαλισμοί. Συμπαραστεκόμαστε πνευματικώς και ολοψύχως στους αδελφούς Εσφιγμενίτες. Αφουγκραζόμαστε τον πόνο του αδίκου εκδιωγμού από τον τόπο ασκήσεως και αγιασμού τους.

Αλλά θα πρέπει και οι ίδιοι να αναθεωρήσουν κάποια πράγματα:

Να ταπεινώσουν τον εγωϊσμό τους, πράγμα που έχουμε όλοι μας, άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο. Να ανακαλέσουν τις βλασφημίες τους και να ζητήσουν συγχώρεση από τους Νεοφανείς, κοινούς μας Αγίους κατ’ όνομα αλλά και από την ίδια την Παναγία Θεοτόκο.

Να ζητήσουν την άμεση, πανίσχυρη και αποτελεσματική βοήθεια αυτών των Αγίων ΣΥΝ-Αγιορειτών Γερόντων και να τελέσουν Λειτουργίες, Αγρυπνίες και Παρακλήσεις στην Αγία Μνήμη τους. Τότε θα ειδούμε ΘΑΥΜΑΤΑ!

Να ζητήσουν όχι μόνο υποστήριξη αλλά και άμεση μυστηριακή κοινωνία με όλες τις λοιπές Μονές του Αγίου Όρους αφού κάνουν μία πρωτοφανή Ιερά Ενδημούσα Σύνοδο του Άθω και συμφωνήσουν από κοινού πως ο κοινός εχθρός είναι ο Οικουμενισμός και όχι οι Εσφιγμενίτες ουδέ οι Νεοημερολογίτες.

Να καλέσουν και τις Μητροπόλεις της Ελλάδος, ιδίως την συνδρομή των Αντιοικουμενιστών Ιεραρχών αλλά και των Αντιοικουμενιστών Λαϊκών και Αποτειχισθέντων Αδελφών (οι Λαϊκοί πάντοτε συμμετείχαν σε Οικουμενικές και τοπικές Συνόδους!) επιδιώκοντας συνολική και Συνοδική καταδίκη της Παναιρέσεως του Οικουμενισμού.

Ας κάνουν συγκατάβαση για ένωση δυνάμεων. Το ότι ένας μοναχός της Μονής Εσφιγμένου κάνει αξιέπαινη επικοινωνία με κοσμικό, νεοημερολογίτηκο τηλεοπτικό Σταθμό «ΕΥΖΗΝ» για συνέντευξη, είναι και αυτό μία κοινωνία, όχι λειτουργική αλλά πάντως κοινωνία. Ας επιδιώξουν ευρύτερη κοινωνία με τους Ορθοδόξους και να ζητήσουν σύγκλιση ειδικής Συνόδου να ενωθούν Παλαιό και Νέο με έναν ενιαίο Πανελλαδικό Αρχιεπίσκοπο. Ο Ιερώνυμος για λόγους ανενεργείας, απραξίας, ευαισθησίας και αυτοθυσίας να παραιτηθεί. Να εκλεγεί Νεός, Αντιοικουμενιστής και Ομολογητής Αρχιεπίσκοπος π.χ. ο Πειραιώς Σεραφείμ. Πρωτίστως κάποιος πολέμιος των αιρέσεων και επί πάντων Πρόμαχος Ορθοδοξίας.

Να ενώσουν όλοι τους δυνάμεις τους, να αγωνιστούν νομίμως και να αποδείξουν νομικώς και εκκλησιολογικώς ότι η νεοσύστατη, νεόφερτη και παρείσακτη ψευδο-αφελφότητα είναι τελείως παράνομη και ανεπιθύμητη από όλες τις Μονές και την Ιερά Κοινότητα και Επιστασία. Και οι μπουλντόζες είναι παντελώς και απολύτως ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ. Να διωχθούν νομικώς και να τιμωρηθούν παραδειγματικώς όλοι οι υπεύθυνοι. Ας αποφεύγουμε όμως το ειρωνικό "Κατσουλιέρηδες" για λόγους σεμνότητος και αξιοπρεπείας και ας αναφερόμαστε στα πρόσωπα και την έστω ψευδή, καταχρασμένη και κατακλεμένη ιδιότητα, «ψευδή και ανυπόστατη, άκυρη νέα αδελφότητα».

Γνωρίζω κάλιστα πως οι αδελφοί Εσφιγμενίτες ΑΜΥΝΟΝΤΑΙ και υπεραμύνονται βωμών και εστιών και λυπούμαι πάρα πολύ για κάποιους άλλους αγαπητούς αδελφούς που με βρίζουν και με συκοφαντούν σε δικά τους Ιστολόγια. Ίσως έχουν άλλα κριτήρια και κινούνται από άλλες εσωτερικές διαθέσεις και ενδόμυχες παρορμήσεις που δεν τιμούν τους ίδιους και σκιάζουν την ομοψυχία και «το αυτό φρόνημα». Δεν θεώρησα άχρηστο κανένα «αμύνεσθε υπέρ Πίστεως και Πατρίδος» και ούτε ποτέ ακύρωσα «α οι Πατέρες έθεντο». Υπηρέτησα τιμητικώς και ολοψύχως τον ένδοξο (αλλά και βλάσφημο των Θείων) Ελληνικό Στρατό και επευλογώ τα όπλα, όπως ακριβώς τα επευλογεί και η Ίδια η Εκκλησία! Ντροπή μόνο στον αδελφό Κυπριανό Χριστοδουλίδη που διαστρέφει τα λεγόμενά μου χωρίς καμία ταπεινή ερώτηση διασαφήνσεως ή επικοινωνία καλής θελήσεως και αγνής διαθέσεως προτρέχει σε δικά του άδικα και λανθασμένα συμπεράσματα. Δεν γνωριζόμαστε προσωπικώς, τον αγαπώ και θαυμάζω αληθώς όλα του τα άρθρα. Υπεραγαπώ την Πατρίδα του και Πατρίδα μου, ας μην γεννήθηκα στην Κύπρο. Εύχομαι την Λευτεριά της και την επανένωσή της με τη Μητέρα Ελλάδα!

Όσο για την Μονή Εσφιγμένου, ας αποφεύγει οποιαδήποτε μορφή αντεπιθέσεως ή εκφοβισμού, έστω και ΕΝ ΑΜΥΝΗ, για να μην δώσει κανένα δικαίωμα στους εχθρούς να τους «σταμπάρουν» ως τρομοκράτες. Οι αληθινοί τρομοκράτες είναι οι εντολοδόχοι Οικουμενιστές και ο Αρχιτρομοκράτης Πατριάρχης τους Βαρθολομαίος!

Τέλος, οι αληθινοί Εσφιγμενίτες ας διορίσουν επιφανή, δυναμικό και επιτυχημένο δικηγόρο του Νέου Ημερολογίου ως «θυσία εσπερινή» να αναλάβει την υπεράσπισή τους και να συντελέσει όχι μόνο στην απομάκρυνση της ψευδούς αδελφότητος αλλά και στην καθαίρεση και απομάκρυνση του σκανδαλοποιού, ταραχοποιού και σχισματοποιού Πατριάρχου.

Ας μην επιτρέπουμε μόνον οι μασόνοι και οι Σιωνιστές να επικαλούνται και να οικειοποιούνται το αποκλειστικά δικό μας ρητό: «Η ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΗ!!!»

Με αγάπη Χριστού

Νικόλαος Πανταζής