Ομογενής καλει σε μετάνοια
τον Ναυπακτου κ Ιεροθεο II
http://syletpatr.blogspot.gr/2013/06/ii.html
ΔΕΥΤΕΡΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΟΜΟΓΕΝΟΥΣ ΝΑΥΠΑΚΤΙΟΥ
ΠΡΟΣ: τον
Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Ναυπάκτου & Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεον Βλάχον εξ
Ιωαννίνων
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ
ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ:
Η
Επιφοίτησις του ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, επί τους μαθητάς του Χριστού!
Και
έλαβον το Αποστολικόν τους Χρίσμα και εν συνεχεία εγένοντο χειροτονίες
Ιεροδιακόνων, Πρεσβυτέρων, Επισκόπων!
“Η
Θεία Χάρις, η τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα……
Προχειρίζεται
ο δούλος του Θεού… πρεσβύτερος ΙΕΡΟΘΕΟΣ εις Επίσκοπον…!!”
Σεβασμιώτατε
και φίλοι μου αναγνώστες,
ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
είναι εκείνος που αγρυπνεί δια το ποίμνιόν του, ο … επί σκοπόν!!!... ο
τσοπάνος!!!
Αγρυπνεί,
όπως ακριβώς ο τσοπάνος επαγρυπνεί δια τα πρόβατά του, μη τυχόν έλθουν λύκοι
και τα κατασπαράξουν!!!
Σήμερα,
ολίγοι, έναντι των πολλών, είναι οι πραγματικοί επίσκοποι, που ενδιαφέρονται
δια το ποίμνιον τους και επαγρυπνούν εναντίον των κάθε λογής αιρέσεων, εναντίον
των ψευδομαρτύρων του Ιεχωβά, εναντίον τόσων άλλων αιρέσεων, που κατασπαράττουν
την Ορθοδοξία μας!!!
Σεβασμιώτατε
Ιερόθεε, δηλαδή Iερέ του Θεού!
Μήπως
καταντάτε ανίερος και “Αν”ιερόθεος;;
Μήπως
αντί του ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ, εσείς ΚΥΝΗΓΑΤΕ ΦΑΝΕΡΩΣ & ΚΡΥΦΙΩΣ τους
Ορθοδόξους;
Και
μάλιστα, κυνηγάτε συμπρεσβυτέρους σας; …όπως ο Απόστολος Πέτρος αποκαλεί τον
εαυτόν του, σε ιερατικόν συνέδριον;;; Έτσι άκουσα τον ιερέα μου να λέει στο
εκκλησίασμα….
Το
ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ, Σεβασμιώτατε, έρχεται “ως πυρ φλέγον” !!! θα μας κάψει για τις
υποκρισίες μας/σας …
Χειροτονηθήκατε
το 1995. Γράψατε πολλά βιβλία και μερικά μεταφραστήκανε σε επτά (7) γλώσσες…
δεν νομίζετε, ότι θα ήταν καλό … να τα «πετάξετε στην θάλασσα», εφ’ όσον δεν τηρείτε
την ΜΕΓΑΛΗΝ ΕΝΤΟΛΗΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, την ΑΓΑΠΗΝ;;;
Τι
σας έφταιξε το Μοναστήρι; Τι σας έφταιξαν οι “συγκαλόγεροι” σου εν εαυτώ;
Ισως
τα βιβλία του πατρός Σπυρίδωνα, έχουν μεγαλύτερη απήχηση από τα δικά σου;
Είναι
πασίγνωστο ότι είστε μέγας εγωϊστής….
Θα
ήθελα να ήμουν την ημέρα της Πεντηκοστής εκεί, να σας ιδώ, στις στιγμές της
γονυκλισίας και να ακούσω τις ευχές, που θα διαβάζετε…
Πιστεύετε,
αλήθεια, αυτά που γράφετε, αυτά που κηρύττετε; Εγώ αμφιβάλλω….
Ολοι
αναλογιζόμαστε, Σεβασμιώτατε, τα μονοπάτια και τις μεθόδους που χρησιμοποιήσατε
για να καταφέρετε να φτάσετε μέχρι τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Ιερά
Σύνοδο, δια να καταδικάσετε το Μοναστήρι!!!
Μήπως
και πολλά από τα μέλη της Ιεράς Συνόδου είναι απλοί λάτρεις κάθε κοσμικής
εξουσίας, μήπως πάσχουν από το σύνδρομο του Παπποκαισαρισμού, μήπως είναι
μικροί … Ναπολέοντες, μικροί «δικτατορίσκοι» και γι αυτό αδειάζουν οι
εκκλησίες;;; Πως δικαιολογούνται τόσες αρπαγές, τόσες διαφθορές, τόση
υποκρισία, τόσος σκανδαλισμός του ποιμνίου και των πιστών;;;
Η
πατρίδα μας πάσχει!!!! Αντί να βοηθήσουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ δια την Ανάστασίν της,
εσείς Σεβασμιώτατε, αλλά και άλλοι σαν και εσάς, την κλωτσοπατάμε και την
σπρώχνουμε στον … γκρεμό… ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!
Σεβασμιώτατε,
Το
Πανάγιο Πνεύμα, είναι ΦΩΤΙΑ, … μα δεν φοβάστε μην σας κάψει;;;
Ξυπνείστε
καϋμένε Ιεράρχη και δείξτε εσείς το παράδειγμα ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ!!! Ανεβείτε στο
Μοναστήρι, που τόσο πολεμήσατε, που τόσο αδικήσατε, που τόσο διώξατε και εκεί
θα βρείτε την ηρεμία σας!!!
Το
καταλαβαίνω… η ψυχή σας δεν μπορεί να είναι ήρεμη… Εύκολο είναι να αλλάξετε…
Ζητείστε
συγνώμην από τον λαόν του Θεού, επειδή τον έχετε διαιρέσει και τον έχετε
σκανδαλίσει!!!
Τώρα
πρέπει να γίνετε ένας άλλος Αρχιερεύς! Γίνετε ως ο συνώνυμος σας Σπυρίδων
Βλάχος από τα ίδια χώματα σας τα Ιωάννινα!!!
Επανέρχομαι
με Τρίτη επιστολή συντόμως!!!
Παναγιωτης
Αθ. Κακούρας
ΤΗΛ.
: 001.704.408.0461
Μήπως εις τό πρόβλημα της Ναυπάκτου, πρόβλημα κοινωνίας - επικοινωνίας μεταξύ Επισκόπου καί Μοναχών της εκεί Μονής θά ηδύνατο νά συμβάλη η μελέτη τού εν συνεχεία κειμένου:
ΑπάντησηΔιαγραφήΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΕΣ ΑΛΛΗΛΟΙΣ
«Εγώ είμαι το προζύμι, και η ψυχή όπου με πάρει και με βάλει μέσα της αναζυμώνεται και γίνεται ομοία με μένα. Διότι ότι λογής είναι το προζύμι, τοιούτο λογής γίνεται και το αλεύρι που ανακατώνεται μαζί με αυτό, καθώς και το νερό και το άλας. Ότι μαζί με μένα, τον Υιόν, είναι και ο ομοούσιός μου Πατήρ, και ο τοιούτου παράκλητος το Πανάγιον Πνεύμα, και αυτοί γίνονται αντί για νερό και άλας» (Αγ. Συμεών του Νέου Θεολόγου).
Ο Χριστός δεν είναι ποτέ μόνος, αλλά πάντοτε μαζί με τον Πατέρα και το Πνεύμα το Άγιο. Το Πνεύμα, πάλι δεν είναι ποτέ μόνο, αλλά πάντοτε είναι μαζί ο Πατήρ και ο Υιός. Μαζί με τον Πατέρα είναι πάντοτε και ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Τα πρόσωπα της Αγίας Τριάδος είναι αδιαχώριστα. Ασύγχυτα, αλλά και ουδέποτε απομονωμένα. Σ΄ αυτή την κατάσταση καλούμεθα κι εμείς. Να πάψουμε να είμαστε απομονωμένοι ο ένας από τον άλλο και να γίνουμε κοινωνούντες αλλήλοις, όπως κοινωνούν τα πρόσωπα της Αγίας Τριάδος μεταξύ τους. Αυτή είναι η Βασιλεία των Ουρανών, αυτή είναι η Εκκλησία. Το Ευαγγέλιο περιγράφει μια προτύπωση, για την οποία ο ίδιος ο Χριστός έδωσε την ερμηνεία. Είπε, «εισί τινες των ώδε εστηκότων, οίτινες ου μη γεύσωνται θανάτου έως αν ίδωσι την Βασιλείαν του Θεού εληλυθείαν εν δυνάμει».
Στο επόμενο κεφάλαιο διαβάζουμε ότι πήρε τους τρείς μαθητές του στο όρος Θαβώρ και μεταμορφώθηκε ενώπιόν τους. Εκεί, στο Θαβώρ, έχουμε το γεγονός της Εκκλησίας. Η εικόνα της Μεταμόρφωσης, είναι εικόνα της Εκκλησίας. Βέβαια, είναι πολλές οι εικόνες που παριστάνουν την Εκκλησία, όμως καμμία δεν την παριστάνει τόσο εναργώς, στην ουσία της, όσο η εικόνα της Μεταμορφώσεως. Διότι, είπε ο Κύριος: «Όπου εισί δύο ή τρείς συνηγμένοι εις το εμόν Όνομα, εκεί ειμί και εγώ εν μέσω αυτών». Οι μαθητές ήσαν τρείς. Ήταν συνηγμένοι περί Αυτόν. Πράγματι, όταν λέγει «συνηγμένοι εις το εμόν Όνομα», εννοεί το Πρόσωπό του. Στη Μεταμόρφωση βλέπουμε τον Χριστό να φανερώνεται ως Θεός, αλλά δεν είναι μόνος. Παρόντες, ασχηματίστως, είναι και ο Πατήρ και το Πνεύμα το Άγιο. Παρούσα είναι όχι μόνον η Αγία Τριάς, αλλά και η θριαμβεύουσα Εκκλησία, στις δύο της μορφές, τους ζώντες και τους κεκοιμημένους.
Έτσι πραγματοποιείται η Εκκλησία, η τοπική Εκκλησία, η Καθολική Εκκλησία: όπου δύο ή τρείς συνηγμένοι εις το όνομα του Χριστού. Κάθε άνθρωπος, όμως, έχει και τον φύλακα Άγγελό του. έτσι, παρόντες είναι και οι Άγγελοι. Εκεί, λοιπόν, συγκεντρώνονται οι Ουρανοί και η Γή: η φύση, άνθρωποι και Άγγελοι, καθώς και η Αγία Τριάδα, γύρω από ένα πρόσωπο που είναι και το επίκεντρο του όλου γεγονότος, τον Χριστό. Ο Χριστός είναι το κοσμικό κέντρο: Ενώνει στο πρόσωπό Του την Θεότητα και την ανθρωπότητα. Ο άνθρωπος, όμως, είναι μία φύση που εφάπτεται και της φύσεως των Αγγέλων και των άλλων υλικών δημιουργημάτων. Έτσι, στο πρόσωπο του Χριστού ενώνεται η Θεότητα με ολόκληρη την κτίση.
Αυτά πρέπει να μας γίνουν συνείδηση, διότι οφείλουμε να ξεπεράσουμε δύο βαριές κληρονομιές. Η μία είναι ο ατομικισμός, που είναι συνέπεια της πτώσεως. Με την πτώση δεν χωριστήκαμε μόνον από τον Θεό, αλλά και μεταξύ μας. Νοιώθουμε ξένοι μεταξύ μας, αν και η φύση όλων μας είναι κοινή. Η άλλη είναι η ελλιπής κατανόηση του μυστηρίου της Τριαδικότητας του Θεού. Εξαιτίας του φόβου της πολυθεΐας, τονίστηκε με ιδιαίτερη έμφαση ότι ο Θεός είναι Ένας. Είναι πράγματι Ένας ο Θεός, αλλά σε τρία Πρόσωπα. (Συνεχίζεται)
(Συνέχεια εκ τού προηγουμένου)
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι άνθρωποι, πεσμένοι στην ατομικότητα, δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν αυτή την αλήθεια. Βλέπουν τα πρόσωπά τους να είναι αποξενωμένα μεταξύ τους και δεν καταλαβαίνουν πώς μπορεί ο Θεός να είναι Ένας και συγχρόνως τρία πρόσωπα. Όμως, αυτό είναι το μυστήριο του Χριστιανισμού. Διότι ο Θεός, όπως είπε ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, «αγάπη εστί». Πώς θα μπορούσε να είναι αγάπη ο Θεός αν ήταν ένα άτομο;
Είμαστε δημιουργημένοι κατά την εικόνα του Θεού. Αυτό σημαίνει μεταξύ των άλλων ότι κι εμείς, όπως ο Θεός, είμαστε μία φύση σε πολλά πρόσωπα. Είμαστε καλεσμένοι να αποκτήσουμε ενότητα μεταξύ μας, όπως αυτή που έχουν τα πρόσωπα της Αγίας Τριάδος. Αυτό εξάλλου ήταν και το θέμα της προσευχής του Κυρίου λίγο πρίν τον σταυρώσουν: «Ίνα ώσιν έν, καθώς ημείς έν εσμεν». Αν λοιπόν δεν βγούμε από τις αντιλήψεις της ατομικότητας, που τις προβάλλουμε και στην ανθρωπότητα και στην Θεότητα, δεν μπορούμε να είμαστε Χριστιανοί. Δεν θα μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε τον προορισμό μας, να ενωθούμε δηλαδή με την Αγία Τριάδα. Η Αγία Τριάς είναι κοινωνία προσώπων. Δεν μπορούμε να ενωθούμε με μια κοινωνία προσώπων σαν άτομα. Αυτό είναι το μυστήριο της Εκκλησίας. Μέσα στην Εκκλησία πραγματοποιείται η κοινωνία των προσώπων. Γι αυτό ακριβώς, δεν υφίσταται Εκκλησία εκεί που οι άνθρωποι δεν αγωνίζονται να κοινωνήσουν ως πρόσωπα. Ας υπάρχουν μυστήρια και λειτουργίες. Οι άνθρωποι δεν επικοινωνούν αληθινά με τον Θεό, όταν νιώθουν ξένοι ο ένας με τον άλλον.
Ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να ξεγλιστρήσουμε από την κοινωνία των προσώπων σε μια εξωστρεφή κοινωνική δραστηριότητα. Όμως, η βαθύτερη επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων γίνεται μέσα στη σιωπή. Είναι ένα μυστήριο που συμβαίνει στην ψυχή μας, χωρίς κουβέντες και λόγια. Αν η κοινωνία των προσώπων επιτυγχάνονταν μέσα από μια εξωτερική κοινωνική δραστηριότητα, τότε οι μοναχοί, άνθρωποι που έφτασαν σε ύψη αγιότητας μέσα στην έρημο, θα ήταν αδικημένοι. Για να κατανοήσουμε το μυστήριο της κοινωνίας των προσώπων, πρέπει να καταλάβουμε πώς ένιωθαν τον Χριστιανισμό αυτοί οι ερημίτες. Ακόμη κι αν ζούσαν σε μεγάλες μεταξύ τους αποστάσεις, ανάμεσα στις ψυχές τους δεν υπήρχε απόσταση. Ζούσαν ένα μυστήριο. Ειδικά στις μέρες μας, μπορεί δύο άνθρωποι να κουβεντιάζουν δίπλα-δίπλα, αλλά να παραμένουν τελείως ξένοι. Το δράμα αυτό της ανθρωπότητας φαίνεται πιο έντονα στις μεγαλουπόλεις. Μπορεί να μήν έχει κανείς πολλές επαφές με έναν άνθρωπο, όμως να νιώθουν και οι δυό τον δεσμό της αγάπης, που είναι ένα μυστήριο. Την αγάπη μόνο από την Αγάπη μπορούμε να την πάρουμε. Πηγή της Αγάπης είναι μόνον ο Θεός. Όσο περισσότερη κοινωνία έχουμε με το Θεό, τόσο περισσότερη κοινωνία θα αποκτούμε μεταξύ μας. Όσο λιγότερη κοινωνία έχουμε με το Θεό, τόσο λιγότερη θα είναι και η μεταξύ μας κοινωνία. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Οι εξωτερικοί τρόποι είναι απατηλοί και οδηγούν συχνά σε μεγαλύτερη αποξένωση. Αν και η κοινωνική επαφή συχνά βοηθά, χρειάζεται διάκριση και προσοχή, ώστε να μήν οδηγήσει τη σχέση σε κόπωση ή δημιουργήσει παρεξηγήσεις.
Έτσι λοιπόν, ο δρόμος είναι η προσπάθεια επαφής με τον Θεό, μέσα από μια γνώση των παραπάνω προϋποθέσεων. Είναι πολύ επικίνδυνο να σχηματίσει κανείς την αυτάρκη εντύπωση «εγώ και ο Θεός». Ο καθένας μας, βέβαια, με τον Θεό, αλλά με τους «συν αυτώ», όχι μόνος του. Κατά την εικόνα του Θεού, που δεν είναι άτομο, αλλά η Αγία Τριάς. Μέσα από την προσπάθεια αυτή θα βγούμε από την πλάνη της αυτάρκειας, που μας κάνει να νιώθουμε αποξενωμένα άτομα χωρίς καμμία κοινωνία και συνάφεια μεταξύ μας.
Θαυμάσιο τό προηγούμενο κείμενο "κοινωνούντες αλλήλοις", καί λίαν επωφελές, εάν ομως γίνη αποδεκτόν καί από τίς δύο πλευρές.... 'Αλλά αν δέν κάνω λάθος ο Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος Βλάχος υποστηρίζει καί "δογματίζει" οτι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΟΥΤΕ ΣΤΟΝ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ ΟΥΤΕ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ συνιστώντας μάλιστα εις τούς θεολόγους καί τούς θεολογούντας νά διαγράψουν από τό λεξιλόγιόν των την διατύπωσιν αυτήν, διότι, οπως υπογραμμίζει, "οποιος μιλάει γιά κοινωνία προσώπων στόν Τριαδικό Θεό η καί μεταξύ των ανθρώπων ειναι αιρετικός" !!!!. Ομως ευτυχώς πού διευκρινίζει: "Είναι γνωστόν ότι, το πρόσωπο ταυτίζεται με την υπόσταση και η ουσία με την φύση, καθώς επίσης ότι δεν υφίσταται καθ’ εαυτή φύση ανυπόστατη, ούτε πρόσωπο, άνευ φύσεως. Την έννοια του προσώπου στον Τριαδικό Θεό ανέπτυξαν οι άγιοι Πατέρες, για να εκφράσουν την εμπειρία που είχαν του Τριαδικού Θεού, και για να απαντήσουν στους αιρετικούς που χρησιμοποιούσαν φιλοσοφική σκέψη. Όταν κάνουμε λόγο για τα τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, εννοούμε ότι κάθε Πρόσωπο αποτελείται από την ουσία-φύση και τα ιδιαίτερα υποστατικά ιδιώματα. Ο Πατήρ κοινωνεί την φύση-ουσία Του στον Υιό, δια της προαιωνίου και αϊδίου γεννήσεως, και κοινωνεί την ουσία Του στο Άγιον Πνεύμα, δια της προαιωνίου και αϊδίου εκπορεύσεως. Κοινωνώντας ο Υιός και το Άγιον Πνεύμα της ουσίας του Πατρός είναι ομοούσια με Αυτόν και έχουν κατά συνέπεια την ίδια ενέργεια, δόξα και Βασιλεία. Επομένως, ο τρόπος υπάρξεως του Πατρός είναι το αγέννητο, ο τρόπος υπάρξεως του Υιού είναι το γεννητό και ο τρόπος υπάρξεως του Αγίου Πνεύματος είναι το εκπορευτό. Αυτό σημαίνει ότι η φύση-ουσία είναι κοινωνητή, αλλά το υποστατικό ιδίωμα – ο τρόπος υπάρξεως κάθε προσώπου – είναι ακοινώνητο".
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπί του προηγουμένου σχολίου μας διευκρινίζομεν καί τά εξής: Λέγοντας ο εν λόγω πολυγραφώτατος συγγραφεύς οτι "δέν υπάρχει κοινωνία προσώπων στόν Τριαδικό Θεό", καί οτι "πρέπει οι θεολογούντες καί οι θεολόγοι νά απαλείψουν αυτήν τήν φράσι από τό λεξιλόγιόν τους", επεξηγεί ευτυχώς οτι δέν υπάρχει κοινωνία κατά τά υποστατικά προσωπικά ιδιώματα, τά οποία δέν ειναι κοινά. Καί χρειάζεται αυτή η επεξήγησις, διότι εάν ελεγε απλώς οτι "δέν υπάρχει κοινωνία προσώπων εις τόν Τριαδικόν Θεόν", οπως αποσπασματικά τό λέγουν αλλοι ...(πιθανόν επηρεασμένοι από τόν ιδιο), θά ηρχετο, ευθέως αντιμέτωπος μέ τούς Αγίους Πατέρας, οι οποιοι τονίζουν τήν κατά φύσιν κοινωνίαν των προσώπων (των φυσικών ιδιωμάτων) καί δικαίως θά εχαρακτηρίζετο καί ουτος ως "μεταπατερικός" καί συμφρονών μέ τά αιρετικώτατα φρονήματα τού Ζηζιούλα. Θά ηρχετο προπάντων αντιμέτωπος μέ τόν Μέγα Βασίλειο, ο οποίος ηδη ἀπό τόν Δ΄ αἰῶνα ἀναφέρει ὅτι ἡ ἐν χρόνω φανέρωση τῆς ἀίδιας καί προαιώνιας κοινωνίας καί περιχωρήσεως τῶν θείων προσώπων θεωρείται "ως μία συνεχής καί ἀδιάσπαστος κοινωνία ἐν αὐτοῖς (τοις προσώποις)" ... (Ἐπιστολή 38, ἔκδ. Curtonne, Saint Basile, Lettrew, t.I, s. 85). (Παράβαλε καί:'Αμφιλοχίου Ράντοβιτς, Τό μυστήριον τῆς Ἁγίας Τριάδος, σ. 171).
ΑπάντησηΔιαγραφήΑγαπητέ αδελφέ μου Ανώνυμε,
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαίρε εν Κυρίω πάντοτε,
Με πολύ περισυλλογή και αρκετή προσευχή ενετρύφησα το πόνημά σας με τίτλο ΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΕΣ ΑΛΛΗΛΟΙΣ.
Κατάλαβα, λοιπόν με λύπη μου, ότι έχετε μια απλή και ίσως πρόχειρη ενημέρωση για το όλο ζήτημα.
Κρατώ μόνο το θείο δίδαγμα της ΑΓΑΠΗΣ που αναφέρετε, μαζί με αυτό της ταπείνωσης που είναι εμποτισμένο το κείμενό σας.
Δείτε και διαβάσετε αυτό με κάθε λεπτομέρεια:
http://syletpatr.blogspot.gr/2013/06/blog-post_22.html
και εδώ είμαστε να τα ξαναπούμε….
Λάβετε υπόψη σας και αυτό…..
http://syletpatr.blogspot.gr/2013/02/blog-post_6.html
Τώρα, ίσως καατλήξετε στο συμπέρασμα:
«αἱρετικόν ἄνθρωπον μετά μίαν καί δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ» (Τιτ. γ΄ 10)
Υ.Γ. Ποιο παιδί, αδελφέ μου δεν θέλει στοργικό πατέρα;;;;
Με αγάπη Χριστού
Ιωάννης Ν. Πορφύρης
Καθηγητής – Δημοσιογράφος
Πρόεδρος Αιτ/νων Αχαϊας
ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ
jporfyr@gmail.com