Ομολογία

1. ΠΩΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ 

   
   

   ΤΟΝ μητροπολιτη ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

   
   

   

   
   

   
   

   Καποιος μας ρωτησε:

   
   "Μόνο ο Πειραιώς φταίει για την εγκυκλιο περι μεταμοσχευσεων το 2005; Οι άλλες υπογραφές δεν σας ενόχλησαν; ΄Η είναι κάποιοι φίλοι σας;",
    

   
   

   Σ' αυτόν απαντούμε:
   1. Το κριτήριο για να γράψουμε κάτι δεν είναι το αν είναι φίλος μας. 

   Απόδειξη ότι γράφουμε (για όποιον ξέρει να διαβάζει) και γι' όλους τους άλλους επισκόπους: "Δίπλα σὲ αὐτά, βέβαια, ἐννοοῦνται και τὰ ὀνόματα ὅλων τῶν ὑπολοίπων Ἐπισκόπων που τὴν ἀποδέχτηκαν και τὴν ἔκρυψαν".
    

   
   

   
   

   
   

   2. Το ότι αναφερόμαστε ειδικά για τον Πειραιώς (και αυτό το έχουμε εξηγήσει πολλάκις) είναι γιατί αυτός μιλά ως αντι-οικουμενιστής, ενώ στην πραγματικότητα "κυνηγά" τους εφαρμόζοντας τον ΙΕ΄ Κανόνα της Εκκλησίας, τους αποκαλεί αιρετικούς, παρερμηνεύει οικτρώς τον Ιερό Κανόνα, επαμφοτερίζει, αλλοιώνει την αγιοπατερική Παράδοση περί απομακρύνσεως από τους αιρετικούς και υμνεί τον αρχηγέτη της παναιρέσεως του Οικουμενισμού Πατρ. Βαρθολομαίο και, γενικά, με την όλη στάση του και τον χαρτοπόλεμο στον οποίον επιδίδεται, "κάνει πλάτες" στον Πατρ. Βαρθολομαίο και δίνει καιρό στους Οικουμενιστές, να επικρατήσουν. 

   
   

   Τούτο, επισημαίνει ο Μ. Αθανάσιος αποτελεί μέθοδο των αιρετικών, ώστε να κερδίζεται χρόνος για την επιβολή της αιρέσεως.

   
   

   
   

   O άγιος Πειραιώς, φίλτατοι προβάλλεται από όλους τους Αντιοικουμενιστές και κυρίως από τον Ορθόδοξο Τύπο (ίδετε και τελευταίο φύλλο) ως μπροστάρης στον αντι-οικουμενιστικό αγώνα καθώς και στη διόρθωση των κακώς κειμένων μέσα στην διοίκηση της Εκκλησίας, ως ο μόνος επίσκοπος που τα βάζει κυριολεκτικά με όλους, από μασώνους, πολιτικούς μέχρι εβραίους και μουσουλμάνους αλλά όχι με τον αρχηγέτη της αιρέσεως του Οικουμενισμού, τον πατριάρχη Βαρθολομαίο και την «εκλεκτή» συνοδία του, συμπεριλαμβανομένων και των οικουμενιστών της Ελλαδικής Εκκλησίας (Δημητριάδος, Μεσσηνίας, Σύρου κλπ). 
   Συνεπώς μας ενδιαφέρει η επαμφοτερίζουσα στάση του δήθεν αγωνιστού που τα βάζει με όλους και τα πάει καλά με όλους, που ελέγχει τους πάντες κι ανέχεται τους πάντες, που μιλάει και ξιφουλκεί επί παντός επιστητού και βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας. 
   Είναι δυνατόν άλλα να λέει κι άλλα να κάνει και να ανεχόμαστε αυτή τη διγλωσσία του; 
   Τα δημοσίως γενόμενα δημοσίως και κρίνονται. 
   Οι άλλοι που υπέγραψαν δεν φαίνονται πουθενά, ούτε διεκδικούν τον ρόλο του πρωτεργάτη σε κάποιον αντιαιρετικό αγώνα. 
   Είναι φυσικό και επόμενο να μας είναι απλά αδιάφορο, το τί κάνουν και τί λένε. 
   Όμως αυτός που επάνω του στηρίξαμε τις ελπίδες μας, ότι κάτι καλό θα έβγαινε από τη διάθεσή του για αγώνα και για θυσίες, αυτός βεβαίως και μας ενδιαφέρει, τί ακριβώς ρόλο παίζει και πως κατευθύνει τον όλο αγώνα. 
   Πώς να τον εμπιστευθούμε μετά τα τόσα αντιφατικά που κάνει. 
   Έχει χώρο η διπλωματία και η διγλωσσία στην Εκκλησία του Χριστού ή την βαπτίζουμε οικονομία και δικαιολογούμε όλες τις αστοχίες ή τις μεθοδεύσεις του; 
   Συνεπώς η όλη συμπεριφορά του μας δίνει το δικαίωμα να αναρωτηθούμε, ημέτερος εστίν ή εκ των υπεναντίων;

   
   
2.  
3. απο την Πατερικη Παραδοσι