Ομολογία

Ο ΚΛΗΡΙΚΑΛΙΣΜΟΣ

ΚΑΙ Ο π. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΖΗΣ

του Λεόντιου Διονυσίου

Διαβάζουμε στον "Ὀρθόδοξο Τύπο" (9/3/2012) «ὌΝΤΩΣ “ἡμέρα χαρμόσυνος καί εὐφροσύνης ἀνάπλεως” ἦταν ἡ Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅπως γιορτάσθηκε στόν μητροπολιτικό ἱ. ναό τῆς Ἁγίας Τριάδος στό κέντρο τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς, προεξάρχοντος τοῦ ὁμολογητοῦ μητροπολίτου Πειραιῶς κ. Σεραφείμ καί συλλειτουργούντων τῶν ἐφημερίων καί διακόνων τοῦ Ἱ. Ναοῦ, ὡς καί τῶν τιμῆς ἕνεκεν προσκληθέντων πρωτοπρεσβυτέρων καί ὁμοτίμων καθηγητῶν π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ καί τοῦ γράφοντος».

1. Ἀπορία καὶ ἄλλων, ἀλλὰ καὶ δική μου: Ὁ μητροπ. Πειραιῶς, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς δύο πρωτοπρεσβυτέρους, ἐβράβευσε καὶ τὸν ἐπιστρέψαντα ἀπὸ τοὺς Παπικοὺς στὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησία μὲ «μέγιστο θαῦμα», ὅπως ὁ ἴδιος ἀπεκάλυψε, κ. Λαυρέντιο Ντετζιόρτζιο.

Γιατί ὁ π. Θεόδωρος «ξέχασε» νὰ τὸν ἀναφέρει;

Τόσο πολύ ὁ κληρικαλισμός ἔχει εἰσχωρήσει στήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησία, ὥστε καὶ οἱ λεγόμενοι ἀντι-οικουμενισταί, νὰ ὑποτιμοῦν καὶ νὰ θέτουν εἰς δευτέραν μοῖραν τούς λαϊκούς;

Καὶ μή χρησιμοποιήσει ὡς ἄλλοθι, ὅτι ἀναφέρεται μόνο εἰς τοὺς συλλειτουργήσαντας ἱερωμένους.

2. Τά ἱστολόγια «Ἀκτίνες» καὶ «Θρησκευτικά», μετὰ τὴν φράσιν «ὁμοτίμων καθηγητῶν π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ καί τοῦ γράφοντος» ἔθεσαν τελείας ὡς ἀποσιωποιητικά.

Γιατί;

Οἱ τελεῖες δὲν ὑπῆρχαν στὸ κείμενο τοῦ «Ὀρθόδοξου Τύπου».

Θέλησαν νὰ καλύψουν τὸν π. Θεόδωρο, ἢ νὰ τὸν ἐκθέσουν;

Ἁπλά, ἀνόητα ἐρωτήματα, θὰ πεῖτε.

Κι ὅμως, ἔχουν μεγάλη σημασία.