Κυριακή 13 Μαρτίου 2011

Προσοχή - Προσοχή


Ο πιστος λαος αρχιζει να επαναστατει.
Ο πιστος λαος ηταν παντοτε ο φρυκτωρος της Αγιας μας Ορθοδοξιας.

Επειδή από τους κληρικούς δεν περιμένουμε τίποτα.
Στην Ελλάδα γίνεται μπροσταρης ο λαός.

Παρακολουθείστε στο αμεσως επόμενο χρονικό διάστημα
(ίσως και εντος της ημερας),
ένα θανάσιμο χτύπημα
στην θρασεία κεφαλή του Αθεου Φραγκολατινισμού
και του Σατανικού Οικουμενισμού.

Αρχίζει η εφαρμογή της Ιστορικής Ιεροκανονικής Πρακτικής.
"Εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αφορίσθητε".

Μακρυά από την ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΗ λατρεία του Αντιχρίστου.


Ξυπνα Παπά.

Ξυπνα Ορθοδοξε Λαε.
Αναρτήθηκε από στις
Ετικέτες

2 σχόλια:

  1. Ανώνυμος13 Μαρτίου 2011 στις 5:14 μ.μ.

    Κοιτάτε, κ. Οδυσσέα,
    τι γελοιότητες γράφει γράφει ο ...κενοκέφαλος γόης των Πατρών.
    Αυτός νομίζει ότι συνέχεια ασχολούμαστε με τις βλακείες του.
    Πήγε λέει και έψαλε ο αναίσχυντος στην ΠΑΝθρησκειακή συνάντησι της Ασίζης.
    Και καυχιέται και καμαρώνει γιά την αχαρακτήριστη αυτή πράξι του.
    Πήγε λέει να ψάλη την φήμη του πατερούλη του του πάπα.
    Ο ...θεολόγος της πανθρησκειούλας. Χαχαχα.
    Και αντί να δη στον εαυτό του το γελοίο του πράγματος, ο ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΟΣ, επαινεί τους Σατανικούς Οικουμενιστάς και ειρωνεύεται τους Αντιοικουμενιστάς.
    Απολαύστε τις Νερώνειες προκλήσεις του.
    Και ο Νερωνας καμάρωνε ενώ εκαιγε τη Ρώμη.
    Ο πατερούλης σου ο παμπάλαιος συχαμένος πάπας χάρισμα σου αξιοθρήνητε, δυστυχή και αξιολύπητε φαλακρέ και κενοκέφαλε.
    ----------------------------------
    Η φωτογραφία που αναρτώ, αγαπητοί συνοδίτες, είναι νομίζω ιστορική πια.
    Η χορωδία του πρωτοψάλτου Θεοδώρου Βασιλικού στην πλατεία του Αγίου Πέτρου της Ρώμης με τον μακαριστό Πάπα Ιωάννη Παύλο Β'.
    Της χορωδίας μέλος και η ελαχιστότης μου.
    Φοιτητής Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, συμμετείχα τότε στην χορωδία του Θ. Βασιλικού, με την οποία πήγαμε τέλος Οκτωβρίου του 1986 στην Ασίζη της Ιταλίας.
    Η χορωδία έψαλε στην πρώτη μεγάλη εκείνη Διαθρησκειακή Συνάντηση που οργάνωσε το Βατικανό.
    Μετά την Ασίζη ψάλαμε στη Ρώμη, στην πλατεία του Αγίου Πέτρου, κατά την συνήθη ανοιχτή ακρόαση του Πάπα.
    Ταύτα προς ενημέρωσιν των γελοιοδεστάτων "αντιοικουμενιστών". Για να ξέρουν την "οικουμενιστική" μου πορεία, που έχει βάθος χρόνου!
    Λυσσομανούν εναντίον της Ορθοδοξότητός μου στους ιστοτόπους τους, αλλά το μόνο που καταφέρνουν με επιτυχία - είναι αλήθεια - είναι να με διασκεδάζουν αφάνταστα.
    Πιστεύω αύριο, Κυριακή της Ορθοδοξίας, να μου ρίξουν και κανένα ανάθεμα!
    Οι δυστυχείς και πεπλανημένοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανώνυμος13 Μαρτίου 2011 στις 6:24 μ.μ.

    Ο Φραγκολατινισμός δεν είναι άθεος. Αν ήταν άθεος δεν θα ήταν επικίνδυνος.

    Ο Φραγκολατινισμός είναι επικίνδυνος γιατί είναι ένθεος! Πιστεύει σε θεό, πιστεύει σε Χριστό, μόνο που ο Χριστός του είναι ένα είδωλο, ένα ομοίωμα, ένα προσωπείο του Χριστού.

    Ο Φραγκολατινισμός έχει αφαιρέσει τον Βάαλ από το βάθρο του και έχει τοποθετήσει το Χριστό στη θέση του και προσκυνάει το είδωλο του Χριστού.

    Όσον αφορά για τον Θεό αποδεικνύεται, ότι ο Φραγκολατινισμός στην πραγματικότητα λατρεύει ΑΛΛΟ ΘΕΟ από τους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Ενώ για τους Ορθοδόξους ο Θεός είναι ο Πατέρας, για τους Φραγκολατίνους «θεός» είναι μια ΑΠΡΟΣΩΠΗ ΟΥΣΙΑ. Γιατί αν ως πρώτη αιτία δεν νοείται ο Πατέρας, τότε νοείται το απρόσωπο μιας δήθεν Τριαδικής ουσίας. Αυτό με τη σειρά του, πέραν της ειδωλολατρίας την οποία εισάγει, έχει σοβαρές προεκτάσεις στο ζήτημα των ενδοτριαδικών σχέσεων μεταξύ των Προσώπων, ακόμα και στο τι ακριβώς είναι το καθένα από Αυτά! Αλλοιώνεται πλήρως έτσι ολόκληρο το περιεχόμενο της Θεολογίας, και γίνεται αγνώριστο.

    Επιπλέον, με το να θεωρηθεί ως «θεός» η Ουσία, δεν υπάρχει υποταγή της ουσίας στο πρόσωπο, αλλά αντιθέτως, του προσώπου στην ουσία. Με άλλα λόγια, ο Πατέρας τότε, ΔΕΝ είναι αυτό που είναι επειδή το θέλει, αλλά επειδή τον υποχρεώνει η ουσία Του! Γίνεται κατανοητό έτσι το μέγεθος της βλασφημίας που εισάγει η Φραγκολατινική θεώρηση περί Θεού. Έχουμε έναν «θεό» με εξάρτηση από την ουσία του, έναν ΔΟΥΛΟ ΘΕΟ, που λειτουργεί βάσει αναγκαιότητας και όχι βάσει ελευθερίας και βούλησης, σαν τους ενδοσυμπαντικούς «θεούς» των ειδωλολατρών, που ορίζονται από την «ειμαρμένη», και όχι από την ελευθερία βούλησης που διαθέτουν.

    Δευτερεύουσες συνέπειες των ανωτέρω, (για να κατανοηθεί το βάθος και η σοβαρότητα του ζητήματος), είναι το ότι καταργείται η ελευθερία, ως απαραίτητο συστατικό της ομοίωσης με τον Θεό, και καταρρέει ολόκληρο το σωτηριολογικό δόγμα της Χριστιανικής πίστης, συμπαρασύροντας φυσικά την αγάπη, (εφόσον και τα πρόσωπα της Θεότητας ορίζονται από την ουσία τους και όχι από αυτόβουλη αγάπη). Και καταλήγουμε στον θεό - κριτή - τιμωρό της Δύσης, που μόνο να τον φοβάται και να τον μισεί μπορεί κάποιος!

    Να γιατί ο Φραγκολατινισμός είναι εξαιρετικά επικίνδυνος. Γιατί πιστεύει ΣΕ Θεό, αλλά όχι ΣΤΟΝ Θεό.

    ΙΚ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου