Ομολογία

Πῶς νὰ σταματήσουν τὰ Οἰκουμενιστικὰ σχέδια τοῦ Πατριάρχη

μὲ ἐπισκόπους σὰν τὸν Γόρτυνος Ἱερεμία;

Ἡ ποιότητα ἑνὸς Ἐπισκόπου, ποὺ ἐντός ὀλίγων ἑβδομάδων λέει καὶ ξελέει, ὑπογράφει καὶ ἀνακαλεῖ τὴν ὑπογραφή του, φοβούμενος τὴν Πατριαρχικὴ ἐξουσιαστικὴ αὐθεντία τοῦ κ. Βαρθολομαίου καὶ ὅποιων ἄλλων ἰσοτίμων του, ἔγινε γνωστὴ καὶ ἐκρίθη μὲ τρόπο, ποὺ κανεὶς νὰ λυπᾶται τὸν ἄνθρωπο καὶ Ἐπίσκοπο, σκεπτόμενος σὲ ποιο πειρασμὸ ἔχει ἰδίᾳ ὑπαιτιότητι εἰσέλθει.

Ὅμως, ἡ περίπτωσή του εἶναι χαρακτηριστικὴ τῆς ποιότητος μερικῶν ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς Ἐπισκόπους μας, οἱ ὁποῖοι διαχειρίζονται ἀνθρωπίνως τὴν ὑπόθεση τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τὴν σωτηρία μας.

Εἶναι χαρακτηριστική, γιατὶ ἀφήνει νὰ καταλάβουμε καὶ μέσα ἀπὸ τὰ δικά τους γραπτά, ὅτι ἡ ἀναξιοπρέπεια, ἡ δουλοπρέπεια, ἡ γλοιώδης ὑποταγή καὶ ἡ ἀντίφαση ἀλληλοσυνεργάζονται, ὥσπου κάποιος νὰ στεφθεῖ «Ἐπίσκοπος»-Δεσπότης.

Έπειτα, πῶς νὰ μὴ ἐξαπλώνεται ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀντιστάσεως μὴ οὔσης;

Πῶς νὰ μὴ ἐξουνιτίζεται τὸ σῶμα τῶν πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας μὲ τέτοιους ποιμένες;

Διαβάσαμε την Επιστολή τοῦ νῦν Ἐπισκόπου καὶ τότε Ἀρχιμανδρίτη Ἱερεμίου Φούντα, πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο τῆς Χούντας Σεραφείμ Τίκα (http://apotixisi.blogspot.com/2009/10/blog-post_13.html), διὰ τῆς ὁποίας ἀφοῦ πρῶτα τὸν λιβανίζει:

«Mακαριώτατε, διά της παρούσης μου επιστολής θέλω να εκφράσω την αφοσίωσίν μου πρός Υμάς…την Σεπτήν Κορυφήν της Μητρός Ελλαδικής Εκκλησίας…

Καταδικάζω εμαυτόν δι’ ακρίτους νεανικάς ενεργείας, προσφυγάς εις Συμβούλιον Επικρατείας, και παρακαλώ να δεχθήτε την ειλικρινή μου μετάνοιαν δι’ αυτά και επικαλούμενος τα ελέη Σας δέομαι να τύχω της συγγνώμης Σας…».

Κατόπιν ἔρχεται στὸ ψητό: ζητᾶ νὰ εὐδοκήσει ὄχι ὁ Θεός, -τουλάχιστον μαζί μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπον- ὄχι οἱ Ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ νὰ εὐδοκήσει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῶν ΤΑΝΚΣ, τὸν ὁποῖο ἀποδέχεται κι αὐτὸς ὡς ὕψιστο κριτὴ -ὅπως καὶ τόσοι ἄλλοι Ἐπίσκοποι- καὶ τὸν ἀναγάγει σὲ ρυθμιστὴ γιὰ τὴν ἐκλογὴ τῶν Ἐπισκόπων. Γράφει:

«Υπηρετώ ταπεινώς την Εκκλησίαν…, με αφοσίωσιν εις την Μακαριότητά Σας… Υπηρέτησα επί 9 έτη ως ιεροκήρυξ είς την Ιεράν Μητρόπολιν Φωκίδος και ο λαός αυτής ζητεί το ταπεινόν μου πρόσωπον ως επίσκοπόν του.

Εάν η Μακαριότης Σας ευδοκήσει εις τούτο δεν θα λησμονήσω ποτέ την ευγνωμοσύνην μου προς Σας».

Αὐτὰ τὴν 17.9.86.

Ὅμως, ὁ Ἐπίσκοπος ποὺ παλινδρομεῖ καὶ παίρνει πίσω τὴν ὑπογραφή του τὸ 2009 γιὰ τὴν «ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ» κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, παρόμοια παλινδρομεῖ καὶ εἶναι ἀνακόλουθος καὶ στὸ παρελθόν.

Τὸ 1992, θεολόγος τῆς Λαρίσης τὸν ἐλέγχει: ἐπιθυμώντας νὰ γίνεις Ἐπίσκοπος π. Ἱερεμία -τοῦ λέγει- ἀρνήθηκες τὶς ἀρχές σου, τὶς πεποιθήσεις σου καὶ τοὺς πνευματικούς του φίλους καὶ Πατέρες.

Γράφει τὸ 1979 ὁ νῦν Γόρτυνος κ. Ἱερεμίας στην β΄ επιστολή που δημοσιεύουμε, γιὰ τὸν Ἀρχιεπ. Σεραφείμ:

"Ὁ ἐκλεγεὶς ἐξ αἰτίας «τῶν ἁμαρτιῶν κλήρου καὶ λαοῦ, Σεραφείμ, διέπραξε καὶ διαπράττει ἐγκλήματα.

Καὶ παρὰ τὰς δικαίας ἐξεγέρσεις καὶ ἀγανακτίσεις τῶν πιστῶν κατὰ τῶν φρικτῶν του ἐγκλημάτων, αὐτὸς ἀτάραχος κάθεται ἐπὶ θρόνου, μήτε Θεὸν φοβούμενος, μήτε τοὺς ἀνθρώπους ἐντρεπόμενος»!

Καὶ ὁ Ἱερομόναχος Ἱερεμίας Φούντας ἀπαντᾶ πρὸς τὸν θεολόγο τῆς Λαρίσης:

παρὰ ταῦτα «δὲν σημαίνει πὼς δὲν βλέπω λάθη εἰς τὴν τακτικὴν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ. Σεραφείμ, μὲ τὸν ὁποῖον δὲν ἔχω ἰδιατέραν κοινωνίαν ὡς μὲ κατηγορεῖτε, διὰ νὰ γίνω Ἐπίσκοπος»!

Καὶ σὲ ἄλλο σημεῖο δηλώνει κατηγορηματικά:

«Ὄχι, ἀγαπητέ μου, δὲν ἐπιδιώκω νὰ γίνω Ἐπίσκοπος»!!!

Λοιπόν, ὁ Ἱερομόναχος π. Ἱερεμίας, ποὺ κατὰ δήλωσή του δὲν ἐπιδιώκει νὰ γίνει Ἐπίσκοπος, στέλνει τὴν παρὰ πάνω γλοιώδη ἐπιστολὴ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, γιὰ νὰ τὸν κάνει Ἐπίσκοπο!

Αὐτὰ σὰν μιὰ πρώτη γεύση τῶν ἀνακολουθιῶν ἑνὸς Ἐπισκόπου, ποὺ προτιμᾶ νὰ δείξει τὴν ὑποταγή του σὲ ἀνθρώπους καὶ Οἰκουμενιστὲς Πατριάρχες καὶ Ἀρχιεπισκόπους καὶ ὄχι στὸν Χριστό.

Πῶς, λοιπόν, νὰ μὴν ἐξαπλώνεται ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀντιστάσεως μὴ οὔσης;

Πῶς, λοιπόν, νὰ μὴ ἐξουνιτίζεται τὸ σῶμα τῶν πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας μὲ τέτοιους ποιμένες;