Ομολογία

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΕ ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΣΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ.

Αρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη

«Αυτό ήταν δίχως άλλο ένα σημάδι, ότι η Ανατολική Εκκλησία, μην ελπίζοντας πλέον στη διόρθωση της Δυτικής, την απέκοψε σαν σάπιο μέλος, με την αποβολή της δικής της κεφαλής, δηλαδή του Πάπα» (Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος)

Στις 16 Φεβρουαρίου, ο Μητροπολίτης Ιταλίας Πολύκαρπος πραγματοποίησε επίσκεψη στον Πάπα Ρώμης Λέοντα ΙΔ’ στο Βατικανό.

Ο Μητροπολίτης που πρωτοστατεί σε συγκρητιστικές πρακτικές στη γειτονική χώρα, δώρισε στον αιρετικό Ποντίφικα μια εικόνα του Αγίου Αυγουστίνου και λιβάνι από το Άγιο Όρος [1].

Πώς δύναται ένας Ορθόδοξος ιεράρχης να δίνει δώρα στον αντίχριστο Ποντίφικα; Βέβαια, ο Μητροπολίτης Πολύκαρπος έχει άριστες σχέσεις με τους αιρετικούς παπικούς της Ιταλίας και, κατά παράβαση των Ιερών Κανόνων, έχει πολλάκις συμπροσευχηθεί μαζί τους.

Χαρακτηριστικά, υπενθυμίζουμε πως στις 25 Ιανουαρίου συμμετείχε σε αιρετικό παπικό εσπερινό στη Βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των τειχών, κατά τον οποίο ο τρισκατάρατος Πάπας έκανε μια απροκάλυπτη διακήρυξη της ψευδοενότητας Ορθοδόξων και Λατίνων [2].

Όπως προαναφέρθηκε, ο π. Πολύκαρπος έδωσε ως δώρο στον πάπα μια εικόνα του Αγίου Αυγουστίνου, ο οποίος είναι Άγιος και των Ορθοδόξων και των Λατίνων.

Ας δούμε όμως τι έλεγε ένας άλλος Άγιος, ο οποίος εορτάζεται από κοινού από τους Ορθόδοξους και τους παπικούς, ο Μέγας Βασίλειος:

«Εάν συνεχισθή η εναντίον μας οργή του Θεού, ποιά βοήθεια μπορεί να μας προσφέρει η Δυτική αλαζονεία και υπεροψία; Αυτοί ούτε την αλήθειαν γνωρίζουν, ούτε θέλουν και ανέχονται να την μάθουν, αλλά καθώς είναι προκατειλημμένοι από αστηρίκτους υποψίας… εμάχοντο εκείνους που τους έλεγαν την αλήθειαν και εστήριζαν την αίρεσιν με την στάσιν τους. Εγώ μάλιστα σκέπτομαι να γράψω προς τον πρώτον (τον Πάπα Ρώμης Δάμασον) και κορυφαίον από αυτούς… ότι ούτε την αλήθειαν γνωρίζουν, ούτε καταδέχονται να ακολουθήσουν την οδόν δια της οποίας θα ηδύναντο να την μάθουν… και να μην θεωρούν ως αρετήν την υπερηφάνειαν, η οποία είναι αμάρτημα αρκετόν να δημιουργήση, από μόνον του αυτό, έχθραν προς τον Θεόν» (Μεγάλου Βασιλείου, ΕΠΕ 1, 304).

Αποστομωτικός είναι και ο λόγος του Αγίου Αθανασίου του Πάριου σχετικά με τον χωρισμό Ορθόδοξου Εκκλησίας και αιρετικών Λατίνων [3]:

«Αλλά, όπως φαίνεται, επρόκειτο κάποτε εκείνος ο θρόνος (σ.σ. της Δύσης) να παύσει να είναι Αποστολικός κι Ευαγγελικός, αλλά να γίνει στο τέλος και σατανικός και άξιος έσχατης αποστροφής, εξαιτίας της εωσφορικής έπαρσης του θρονιασμένου πάνω σ’ αυτόν, ο οποίος, μιμούμενος εκείνον τον πρώτο αποστάτη, τον εωσφόρο είπε με νου και λόγο, «θα θέσω το θρόνο μου πάνω από τους αστέρες», δηλαδή πάνω από τους Πατριάρχες και τους βασιλείς, (και το πλέον τολμηρό), πάνω από τις Οικουμενικές Συνόδους «και θα γίνω όμοιος με τον Ύψιστο» (Ησ. 14, 13-14), μόνος εγώ κεφαλή, μονοκράτορας του κόσμου, μόνος κλειδούχος, μόνος πατέρας και κριτής όλης της οικουμένης, αναμάρτητος κι αλάνθαστος*.

* Τα δόγματα τα οποία αναφέρονται στο πρόσωπο του εκάστοτε Πάπα είναι «πρωτείο εξουσίας», «αλάθητο», «υπέρτατη ιεροσύνη», «κοσμικός άρχοντας». Από αυτές τις αντιχριστιανικές δογματικές θέσεις των δυτικών απορρέουν όλοι οι χαρακτηρισμοί που αναφέρουν οι Πατέρες για τους Παπικούς.

Επρόκειτο αυτός ο νέος εωσφόρος, να παραδοθεί κατά τον απόστολο Παύλο, «σε αδόκιμο νου» (Ρωμ. 1, 28) και να πάθει κι αυτός ελεεινή και βαρύγδουπη πτώση, κηρύττοντας και διδάσκοντας αυτά που δεν έπρεπε. Δηλαδή τι εννοώ; Ότι οι Πάπες υιοθέτησαν αυτή τη μιαρότατη κι όχι την άγια πίστη. Άρχισαν δηλαδή και μέσα στην καθέδρα της Ρώμης να λένε ευθαρσώς στις Εκκλησίες την ολέθρια αυτή προσθήκη στο Σύμβολο. Και την υιοθέτησαν τόσο πολύ, ώστε και την οικειοποιήθηκαν και την έκαναν δική τους.

Επειδή οι άλλοι βλασφημούσαν μόνο κρυφά και δια στόματος. Ενώ ο αντίχριστος Πάπας, την κατέστησε στέρεο δόγμα της Δυτικής Εκκλησίας. Γιατί πρώτος εκείνος ο πάντολμος, περιφρονώντας το Ευαγγέλιο κι αθετώντας τις Οικουμενικές Συνόδους και μην υπολογίζοντας τίποτα ο μιαρότατος κι απ’ όλες τις άγιες Συνόδους αναθεματισμένος, λόγω της προσθήκης που τόλμησε να βάλει χέρι στο άγιο Σύμβολο και να προσθέσει εγγράφως, ο υιός της απώλειας, ότι «το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται και εκ του Υιού». Ω, αθεώτατη γνώμη και τόλμη και χέρι, έσχατη αφροσύνη και παντελής έλλειψη νου! Ω, νέε Άρειε και κακέ Σαβέλλιε και προδότη Ιούδα!

Τι έπρεπε να κάνουν λοιπόν οι Ανατολικοί, αφού έδειξαν στους Δυτικούς πάνω απ’ εκατό χρόνια, τόση φιλανθρωπία κι αδελφική αγάπη, ελπίζοντας ότι με τον καιρό και με διάφορες φροντίδες θα σβήσουν εκείνη τη φωτιά της Δύσης; Τι έπρεπε να κάνουν λέω, όταν εκείνη η λαμπρή φλόγα, όχι μόνο δεν έσβηνε, αλλά με θράσος κι από κοινού οι ίδιοι οι Πάπες την άναψαν στη συνέχεια, για να πυρπολήσουν από κει όλη την Καθολική Εκκλησία με την σκοτεινή φλόγα του Άδη;

Να τι έκαναν. Εκείνο το οποίο φοβόταν ο προαναφερόμενος Πάπας Ιωάννης, πολλά χρόνια νωρίτερα και στην επιστολή που έγραψε προς τον Φώτιο τον παρακαλούσε θερμά να μην τον αποκόψει από το υπόλοιπο σώμα της Εκκλησίας γι’ αυτή τη βλασφημία. Αυτό λέω που φοβόταν εκείνος και για το οποίο ικέτευε, το έκανε ο αγιότατος Οικουμενικός Πατριάρχης Σέργιος Β΄ (999-1019), κατά τη βασιλεία των Βασιλείου Β΄ Βουλγαροκτόνου (976-1025) και Κωνσταντίνου Η΄ (976-1028) των Πορφυρογέννητων. Εξάλειψε το (1009) συνοδικώς το όνομα του αντίχριστουπάπα Σεργίου Δ΄ (1009-1012) από τα δίπτυχα της μεγάλης Εκκλησίας, για να μην μνημονεύεται στο εξής μαζί με τους Ορθόδοξους Πατριάρχες. Αυτό ήταν δίχως άλλο ένα σημάδι, ότι η Ανατολική Εκκλησία, μην ελπίζοντας πλέον στη διόρθωση της Δυτικής, την απέκοψε σαν σάπιο μέλος, με την αποβολή της δικής της κεφαλής, δηλαδή του Πάπα.

Από τότε λοιπόν η μία Εκκλησία έγινε δύο, χωρισμένες μεταξύ τους. Κι εμείς μείναμε, όπως και μένουμε με τη θεία χάρη ως σήμερα στα όρια των Οικουμενικών Συνόδων και των Πατέρων μας, ενώ εκείνοι αντίθετα έμειναν στην πλάνη της δικής τους αίρεσης και πρόκειται να μείνουν στον αιώνα τον άπαντα».

Σε τι απ’ όλα αυτά συμφωνεί ο Μητροπολίτης Πολύκαρπος; Δυστυχώς σε τίποτε. Αντί να αναθεματίζει τους αιρετικούς παπικούς όπως έκαναν οι Άγιοι Πατέρες, συναντιέται με την Αντίχριστη κεφαλή τους, τον Πάπα, και του προσφέρει μάλιστα δώρα!

Τι άλλο χρειάζεται να δούμε επιτέλους για να αντιδράσουμε; Σε πόσα ακόμα οικουμενιστικά ολισθήματα θα πρέπει να υποπέσουν οι ταγοί της Εκκλησίας μας;

• [1] https://www.orthodoxianewsagency.gr
• [2] https://katanixi.gr
• [3] Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός. Η δράση και το εγκώμιο του, γραμμένα από τον Άγιο Αθανάσιο τον Πάριο, (2009), εκδ. Δ. Π. Νέστωρ