Ομολογία

Παρασκευή 29 Μαρτίου 2019

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ
ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ
Ο Αρχιεπίσκοπος Γεράσων Θεοφάνης αναλύει το θαύμα του καθαγιασμού του Αγίου Φωτός

"Ποιες είναι οι τελετές; Η ύψωσις του Τιμίου Σταυρού... υπάρχουν τελετές. Το Άγιο Φως είναι μέσα στις τελετές, άρα βλέπετε η εκκλησία που το τοποθετεί. Στη βάση που πρέπει. Τελετή.

Το φως είναι Άγιον, αλλά όπως το θέλει η Εκκλησία. Το ευλογεί η Εκκλησία και γίνεται Άγιο Φως. Όπως ευλογεί, ας πούμε, το νερό στον Αγιασμό, ευλογεί φυσικόν φως! Είναι φυσικόν φως. Δεν κατέρχεται κανένα φως από τον ουρανό - αυτό είναι ειδωλολατρία, είναι καταναγκασμός. Κατέρχεται η Θεία Χάρις αοράτως. Και μάλιστα, μέσα στην ευχή, λέει:

'Εκ του εν τω Παναγίω Τάφω ενδελεχώς που θα πει συνεχώς, εκκαιομένον φωτός. Θέλει να πει με άλλα λόγια της ακοίμητης κανδήλας. Οταν ήρθαν οι σταυροφόροι, αυτοί που διέστρεψαν την Αλήθεια, αυτοί το έκαναν θαύμα για να υποβάλλουν τον λαό όπως και χιλιάδες δοξασίες... και χίλια δυο πράγματα. Και έτσι και αυτό και τότε άλλαξε. Φύγανε οι σταυροφόροι και δυστυχώς το πήραμε εμείς και επειδή ο κόσμος έχει συνηθίσει δεν τους λένε ποτέ την αλήθεια πολλοί. Και το Πατριαρχείο λέει τελετή του Αγίου Φωτός, δεν το λέει θαύμα. Παρότι είναι θαύμα αλλά με εκκλησιαστικό τρόπο. Είναι καθαγιασμός. Και μπορεί να κάνει θαύματα με την πίστι.

92 σχόλια:

Ανώνυμος29 Μαρτίου 2019 στις 2:19 μ.μ.
Γιατί θέλετε να πιστεύετε τον Γερασών Θεοφάνη και όχι άλλες μαρτυρίες που μαρτυρούν για το θαύμα του αγίου φωτός;
Είναι δυνατόν να κάνετε τέτοιες αναρτήσεις εσείς;
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος29 Μαρτίου 2019 στις 4:31 μ.μ.
ΛΑΘΟΣ ΟΔΥΣΣΕΑ! ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟ!
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος29 Μαρτίου 2019 στις 7:08 μ.μ.
Δεν είναι αυτή η αλήθεια για το άγιο φώς. Αυτό είναι το ψέμα.
Η αλήθεια για το θαύμα αγίου φωτός υπάρχει με τόσα πολλά ντοκουμέντα που κανείς με καλή διάθεση δεν μπορεί να αρνηθεί!
Τραγική ανάρτηση για κατέβασμα.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος29 Μαρτίου 2019 στις 8:02 μ.μ.
Ακούστε με προσοχή πόσο υπέροχα και ΟΡΘΟΔΟΞΑ τα λέει ο μοναχός Θεόδουλος και μην αναπαράγετε τις απιστίες διάφορων!

Μοναχός Θεόδουλος , φύλακας Πανάγιου Τάφου μιλά για το Άγιο φως και όσους κατηγορούν το θαύμα
https://www.youtube.com/watch?v=OUNciQ7U44A
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος30 Μαρτίου 2019 στις 1:59 π.μ.
Εἶναι κάπως δύσκολο νὰ ἀποκαλυφθῇ ἀπότομα κι ἐπίσημα ὅλη ἡ ἀλήθεια. Καλῶς μὲ ἥπιο τρόπο, ἀποκαλύπτεται τὸ ἤδη γνωστόν καὶ πιστευτέον σὲ ἀρκετούς Ὁρθοδόξους Πιστούς. Ἀπ αἰώνων, ὑπάρχουν συγγράμματα πατέρων τῆς Ἑκκλησίας (Γρηγόριος), διδασκάλων τοῦ Γένους (Κοραῆς) καὶ συγχρόνων κληρικῶν καὶ θεολόγων που μαρτυροῦν τόν μὴ ὐπερφυσικόν ἐξ οὐρανοῦ, τρόπο ἀφῆς. Καὶ εἶναι σωστὴ ἡ ἡπία παραβολικὴ ἀποκάλυψις, στοὺς ἔχοντας ὦτα ἀκούειν διότι, ἄν ἀπότομα ἀποκαλυφθῇ ὁ τρόπος ἀφῆς, πιθανῶς κάποιοι ἡλικιωμένοι ἴσως νὰ σκανδαλιστοῦν, γιατί τοὺς ἐξέθρεφαν μὲ μύθους, κάποιοι νεώτεροι ποὺ στηρίζουν τὴν θρησκευτικότητά τους σὲ παρόμοια φαινόμενα ἴσως νὰ φανατιστοῦν ἐναντίον τῶν πνευματικῶς Ὁρθοδόξως πιστευόντων, κάποιοι νὰ στραφοῦν σὲ συκοφαντίες ἐναντίον πατέρων καὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφῶν, καὶ νὰ σωρεύσουν ἀμαρτίας, χαρακτηρίζοντας ὡς δῆθεν "ἀπιστία" τὴν ἀποδοχὴ στὰ πραγματικὰ γεγονότα ἢ τὴν ἀμφισβήτησι θαυμάτων ἀμφισβητούμενων καὶ χωρίς ἀποδείξεις. Πρέπει ὅμως ἡ ἀγάπη γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς Χριστιανούς, καὶ ὁ σεβασμὸς πρὸς τὴν ἁγία Πίστι μας νὰ ὁδηγήσουν ἅπαντας σὲ ἠρεμία καὶ ἀποδοχή τῆς ἐλευθέρας σκέψεως ἐνὸς ἑκάστου, μὲ προοπτικὴ ἡ Ἑπίσημη Ἑκκλησία νὰ πῇ κάποτε τὴν πᾶσα ἀλήθεια.

Δέν πρόκειται γιά Δόγμα. Ἂν μᾶς ἀποδείξουν, τὸ "θαῦμα τῆς ἐξ οὐρανοῦ ἀφῆς τῆς κανδήλας", μὲ τὴν τοποθέτηση μερικῶν καμερῶν μὲ καμεραμέν καὶ τὴν ζωντανὴ τηλεοπτικῶς ἀναμεταδιδόμενη ἀφὴ τοῦ φωτός, ἀσφαλῶς θὰ τὸ πιστέψουμε. Καί, ἂς μήν τολμήσει κάποιος νὰ εἴπῃ ὅτι ἐπειδή (κατὰ τήν ἄποψι πολλῶν) πρόκειται γιὰ ...θαῦμα ἥ μυστήριον εἶναι μὴ ἐπιδεχόμενο ἁναμεταδόσεως, διότι, ἑλεύθερα ἀναμεταδίδεται τηλεοπτικῶς καθ` ἑκάστη Κυριακὴ καὶ ἑορτὴ τὸ Θαῦμα τῶν Θαυμάτων καὶ τὸ Μυστήριο τῶν Μυστηρίων. Στῶμεν καλῶς.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος30 Μαρτίου 2019 στις 2:18 π.μ.
Στὸν κυρίως θάλαμο τοῦ παναγίου Τάφου, γονατιστός, ἔμπροσθεν τοῦ ζωοδόχου μνήματος τοῦ Κυρίου, ὁ Πατριάρχης ζητᾶ μὲ εἰδικὴ εὐχή, διὰ τῆς ἐντεύξεως, τὸν ἁγιασμὸ τοῦ φωτός! Λέγει σχετικῶς, ὁ μητροπολίτης Πέτρας Κορνήλιος: - Οἱ εὐχὲς ἔχουν τὴν δύναμι νὰ ἀγιάσουν τὸ φυσικὸ φῶς, διότι ὅπως ξέρουμε ὑπάρχει καὶ τὸ ὑπερφυσικὸ φῶς. Ἐδῶ ἔχουμε φυσικὸ φῶς, ἀλλὰ αἱ εὐχαὶ αἱ ὁποῖαι ἀναγινώσκονται ὑπὸ τοῦ Πατριάρχου ἢ ὑπὸ τοῦ ἀρχιερέως, καθαγιάζουν καὶ τὸ φυσικό φῶς καὶ ἑπομένως ἔχει τὴ χάρι τοῦ ἁγίου φωτός.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος30 Μαρτίου 2019 στις 2:19 π.μ.
"Υπάρχει, αιώνες τώρα, διάχυτη η πεποίθηση στον ευσεβή μεν, αλλά θεολογικά και λειτουργικά απαίδευτο ορθόδοξο πιστό, που ψάχνει για «θαύματα» προκειμένου να πληρώσει το πνευματικό του κενό, ότι κατά την τελετή της αφής το άγιον φως κατέρχεται θαυματουργικά «ουρανόθεν» για να ανάψει την λαμπάδα του πατριάρχου…Η ευχή την οποία αναπέμπει ο πατριάρχης προ της αφής μέσα στο «ιερό κουβούκλιο» είναι σαφέστατη και δεν επιδέχεται καμμιά παρερμηνεία. Ο πατριάρχης δεν προσεύχεται για την διενέργεια θαύματος.
Απλώς «αναμιμνήσκεται» της θυσίας και της τριημέρου αναστάσεως του Χριστού και απευθυνόμενος σ’ Αυτόν λέγει: «εκ του επί τούτον τον φωτοφόρον σου Τάφον εκκαιομένου φωτός ευλαβώς λαμβάνοντες, διαδιδόαμεν τοις πιστεύουσιν εις σε το αληθινόν φως, και δεόμεθά σου όπως αναδείξης αυτό αγιασμού δώρον…» Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι ο πατριάρχης ανάβει την λαμπάδα του από την ακοίμητη κανδήλα που βρίσκεται επάνω στον πανάγιο τάφο"

Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Τσέτης (ΤΟ ΒΗΜΑ 21/4/2006)
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος30 Μαρτίου 2019 στις 2:24 π.μ.
Συνέντευξις τοῦ ἀρχιδιακόνου τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων π. Χαραλάμπους (Κατενίδη) ἐν ἔτει 1965.

Θὰ σᾶς κάνω ἐν ὀλίγοις μιὰ περίληψι τῆς τελετῆς, τῆς ὁνομαζομένης «τελετῆς τῆς ἀφῆς τοῦ ἁγίου φωτός», λοιπόν: Μεγάλη Παρασκευὴ καὶ μετὰ τὴν περιφορὰν τοῦ ἐπιταφίου γύρω τοῦ παναγίου Τάφου, ὁ πατριάρχης ἐφ’ὅσον τοποθετήσῃ τὸν ἐπιτάφιον ἐπὶ τοῦ παναγίου Τάφου, σβήνουν ὅλα τὰ κανδήλια τὰ ἐντὸς καὶ ἐκτός τοῦ Τάφου. Πρὶν ἢ σφραγιστῆ ὁ Τάφος, διότι σφραγίζεται μὲ κορδέλες τὶς ὁποῖες σφραγίζει μὲ βουλοκέρι κατόπιν ὁ διοικητὴς, κατόπιν ὁ διοικητὴς τῶν Ἱεροσολύμων, ὁ σκευοφύλαξ τοῦ παναγίου Τάφου προσκομίζει ἀπὸ τὸ σκευοφυλάκιον εἰδικὸ κανδήλιον, εἰδικὴ κανδήλα, ἀναμμένη κανδήλα, ἡ ὁποία τοποθετεῖται ἐντὸς τοῦ παναγίου Τάφου ἐφ’ ὅσον ἔχουν προηγουμένως σβησθῇ ὅλαι αἱ ἄλλαι κανδῆλαι, τοποθετεῖται ἐντὸς τοῦ παναγίου Τάφου ἡ ἀναμμένη κανδήλα, ἐντὸς τοῦ παναγίου Τάφου, ἡ ὁποία εἶναι περικεκαλυμμένη μὲ ἀργυροῦν κάλυμμα ὅπως ἀκριβῶς τὸ ἅγιο δισκοπότηρο. Ἡ κανδήλα ἔχει κάλυμμα ἀργυροῦν. Αὐτὴ ἡ κανδήλα μένει στὸν πανάγιον Τάφον μέσα μέχρι τὸ πρωῒ στὶς δέκα τοῦ Σαββάτου. Τὸ πρωῒ στὶς δέκα τοῦ Σαββάτου, ἐφ’ὅσον γίνῃ ἡ λιτανεία πέριξ τοῦ ἁγίου Τάφου ψάλλοντες τὸ «φῶς ἱλαρόν», ἀνοίγονται οἱ πύλες τοῦ παναγίου Τάφου, εἰσέρχεται ὁ λαὸς εἰς τὴν ἐκκλησία τοῦ παναγίου Τάφου. Τὸ κουβούκλιον τοῦ παναγίου Τάφου μένει πάντοτε σφραγισμένο, μὲ τὴν κανδήλα συνεχιζομένη βέβαια νὰ ἀνάβῃ, ἡ κανδήλα, ἐντὸς τοῦ παναγίου Τάφου, ἔχει ὀπές, γλῶσσες (γιὰ τὸ ὀξυγόνο), μάλιστα, λοιπόν ἀνάβει τὸ κανδήλι, δέκα ἡ ὥρα, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον δεκάτην πρωϊνήν, ἀνοίγουν τὴν πύλην τοῦ Τάφου μέσα, εἰσέρχεται ὁ Πατριάρχης, εφ’ὅσον τυπικῶς, φαινομενικῶς ἔτσι ἀφαιρεῖ τὰ ἀρχιερατικά ἐνδύματα καὶ μένει ἁπλῶς μόνον μὲ τὸ στιχάριον. Εἰσέρχεται ἐντὸς τοῦ παναγίου Τάφου καὶ μετὰ ἀπὸ μία σχετική, ὅπως λέγουν, προσευχή, βγάζει τὸ ἅγιο φῶς. Αὐτὴ εἶναι ὅλη ἡ διαδικασία, τέλος πάντων πώς νὰ τὴν ὀνομάσουμε, τὸ δῆθεν μυστήριο, εφ’ὅσον δὲν εἶναι μυστήριον. Δὲν εἶναι μυστήριον διότι ἔχει ἤδη προηγηθῇ ἡ προεργασία αὐτή καὶ εἶναι καὶ φανερό, φῶς φανάρι. … Γενομένης συζητήσεως κάποτε, εντός τῆς Συνόδου τοῦ πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, μερικοὶ δῆθεν θεοσεβούμενοι θεοφοβούμενοι κληρικοί, καὶ Συνοδικοί, διότι ὅπως ξέρετε ἡ Σύνοδος τοῦ πατριαρχείου Ἱεροσολύμων ἀποτελεῖται καὶ ἀπὸ ἀρχιμανδρῖτας, ὄχι μόνο ἀρχιερεῖς, ἐπιβάλλεται νὰ ἔχῃ ὁπωσδήποτε μέσα ἑννέα ἀρχιμανδρῖτες. Μεταξὺ αὐτῶν ἦτο καὶ ὁ Σκευοφύλαξ τοῦ παναγίου Τάφου, ὁ μακαρίτης, Κυριακὸς λεγότανε, Σάμιος, καταγωγή, εἶχε τὴν ἀπαίτησι στὰ προγράμματα τῶν ἱεροτελεστιῶν τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, ἐκεῖ ποὺ γράφουν: «Τελετὴ τοῦ ἁγίου φωτός» εἶχε τὴν ἀπαίτησι νὰ γράψουν «Ἡ Τελετὴ τοῦ Μυστηρίου τοῦ Ἁγίου Φωτός», ἤθελαν νᾶ τὸ κάμουν «μυστήριο», ἀλλὰ εὺτυχῶς ποὺ ὑπάρχει κάποιος ἐκεὶ πέρα, ὁ ὁποῖος πολὺ λίγο διαφέρει ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀλλὰ λόγῳ τοῦ σχήματος δὲν μπορεῖ νὰ ἐξωτερικευθῇ κι’ αὐτός, νὰ τὰ πῇ φανερὰ δηλαδὴ κι’αὐτός, καὶ λέγει ὄχι κύριοι, αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατόν, διότι δὲν εἶναι μυστήριον. Καὶ αὐτός, αὐτὸ τὸ πρόσωπον εἶναι ὁ Κυριακουπόλεως Ἀριστόβουλος, (Ἀριστείδης) Μουσικίδης ἐννοεῖται ὁ ὁποῖος εἶπε ὅτι, κύριοι, δὲν εἶναι μυστήριον, δὲν μποροῦμε νὰ τὸ ὀνομάσουμε μυστήριον διότι ὁ κόσμος μᾶς βλέπει, μᾶς ἔχει πάρει πιὰ χαμπάρι! Ἐκτὸς τὰ ὅλα τὰ ὅσα ἔχουν δῇ τὰ μάτια τους, βλέπουν καὶ αὐτό, τὸ συγκεκριμένον ἂς ποῦμε, βλέπουν ὅτι ὁ Σκευοφύλαξ τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ τὸ βράδυ φέρνει τὸ κανδῆλι μέσα. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ὀνομάσουμε μυστήριον; Καὶ δὲν μπορεῖ νὰ τὸ φέρῃ βλέπετε κρυφά, ὥστε νὰ μὴ γίνῃ ἀντιληπτό, ἀλλὰ τὸ φέρνει μπροστὰ σὲ χιλιάδες προσκυνητάς. Συγκεκριμένως μιὰ χρονιά, τὸ 1956 ἐγὼ ἤμουν διάκονος τοῦ Πατριάρχου, ἀρχιδιάκονος τοῦ Θρόνου, καὶ ὁ ἱερεὺς ὁ Ἄραβας, ὀρθόδοξος ἱερέας, ὁ ὁποῖος ἐστέκετο ἀριστερῶν τοῦ παναγίου Τάφου, ἐπῆρε τὸ Ἅγιον Φῶς πρὶν ἀκόμα βγῇ ὁ Πατριάρχης νὰ πῇ “Δεῦτε, λάβετε φῶς”, ἀπὸ τὴν θυρῖδα ἡ ὁποία εἶναι στὸ ἀριστερὸ μέρος τοῦ Παναγίου Τάφου. Πῶς εἶναι δυνατόν; Ἔβαλε τὸ χέρι του μέσα ἀπὸ τὴν ὀπὴ -ἔχει μία εἰδικὴ ὁπή- καὶ πῆρε τὸ Φῶς καὶ βγῆκε ἔξω καὶ ὁ Πατριάρχης ἀκόμα δὲν εἶχε βγεῖ. Διότι, γιὰ νὰ βγῇ ὁ Πατριάρχης μέσα ἀπὸ τόν Τάφο, ἤθελε, τοὐλάχιστον, τρία λεπτά...
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος30 Μαρτίου 2019 στις 2:27 π.μ.
Ο πατριάρχης Ιεροσολύμων Εφραίμ Β΄ (1766-1771) χαρακτήρισε την παρουσίαση του Αγίου Φωτός «χειροποίητον μηχανουργίαν» και, καθώς ο ίδιος γνώριζε από την προσωπική του εμπειρία τον μηχανισμό εμφάνισής του, το περιέγραψε ως «τὸ χειροποίητον ἐκεῖνο φῶς, οὗ κἀγώ, φησί, τὴν δραματουργίαν αὐτοψεί κατανοήσας»

(«Μνημεία της ιστορίας των Αθηναίων», τόμος Β’, σελ. 234, Δημητρίου Γρ. Καμπούρογλου, έκδοση 1890)
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος30 Μαρτίου 2019 στις 2:38 π.μ.
Εἶνε πλᾶσμα Λατίνων μοναχῶν καὶ Φραγκοπατερικῶν γέννημα! Μηχανουργήματα λαοπλάνων ἱερέων τὰ ἐξ οὐρανοῦ ψευδοκατέβατα φῶτα!

Διδάσκαλος τοῦ Γένους Ἀδαμάντιος Κοραῆς.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος30 Μαρτίου 2019 στις 2:42 π.μ.
Οὐκ' ἀπ` οὐρανοῦ κατέρχεται οὐδ ἀπὸ τοῦ Τάφου ἀναβλύζει, ἀλλ` ὁ ἐπὶ τὴν διακονίαν αὐτὴν ταχθείς ἀρχιερεύς εἰς τό κουβούκλιον εἰσελθών, τὸ πυρεῖον παίων (τὸ σπίρτον τρίβοντας) πῦρ ἐξάγει ἐπάνω τοῦ Τάφου...

Νκηφόρος Θεοτόκης ἐπίσκοπος (1800)
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος30 Μαρτίου 2019 στις 3:11 π.μ.
Καί, ἀπασχολούμενοι (καλῶς ἀσφαλῶς) μὲ τὸ λεγόμενον ἅγιον φῶς, τὸ κτιστὸν, ὑλικὸν καὶ ὁρατὸν τοῖς πᾶσι, ἁγίοις καὶ ἁμαρτωλοῖς, πιστοῖς καὶ ἀλλοθρήσκοις, δὲν θὰ ἀσχοληθοῦμε καὶ `φέτος μὲ τὸ Φῶς τοῦ Κόσμου. Θὰ ὑποδεχτοῦμε ὡς δῆθεν ἄκτιστον (ἐξ οὐρανοῦ, μὴ καῖον κ.ἄ.) φῶς μὲ τιμές Ἀρχηγοῦ ... Κράτους!!! ὡς πυρομανεῖς πυρολᾶτρες νεοειδωλολᾶτρες, μακάρι ὅμως ὅσοι θὰ τὸ ἀνάψουν, τὸ "ἅγιο φῶς" στὶς λαμπαδοῦρες τους, ἄλλοι τόσοι νὰ ὑποδεχτοῦν τὸ Φῶς τοῦ Κόσμου στίς καρδιές τους διά βίου.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος30 Μαρτίου 2019 στις 10:57 π.μ.
https://www.youtube.com/watch?v=KjAgn50LZFo
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος30 Μαρτίου 2019 στις 1:10 μ.μ.
Γράφει ὁ Ἰωάννης Καρδάσης:

Κάτι, που δεν έχει προσεχθεί μέχρι σήμερα και αναφέρεται εμμέσως στην επίσημη ιστοσελίδα του Πατριαρχείου: www.jerusalem-patriarchate.info/gr/agion_fos.htm, είναι η συμπροσευχή με αιρετικούς. Έτσι, σύμφωνα με τη λεπτομερή περιγραφή της τελετής:
1/ Στις 11 το πρωί επιθεωρείται το Κουβούκλιο, για την ύπαρξη εύφλεκτης ύλης και σφραγίζεται η θύρα με κορδέλες και κερί. Το σφράγισμα της θύρας γίνεται από τον μουσουλμάνο θυρωρό του Ναού της Αναστάσεως.
2/ Στις 12 το μεσημέρι, ο Πατριάρχης με την ακολουθία του έρχονται από το Πατριαρχείο και κατευθύνονται στο άγιο βήμα του Ναού. Εκεί, προσέρχονται οκτώ αιρετικοί κληρικοί (4 Αρμένιοι, 2 Κόπτες και 2 Σύριοι) ασπάζονται το χέρι του Πατριάρχη και λαμβάνουν «καιρόν»., για να μετάσχουν της τελετής. Ακολούθως, λαμβάνουν «καιρόν» οι Ορθόδοξοι κληρικοί.
3/ Ακολούθως, μεταφέρεται με πομπή η ακοίμητη λυχνία (προφανώς αναμμένη, καθ’ ό ακοίμητη) στον Τάφο, αποσφραγίζεται η θύρα και τοποθετείται η λυχνία επί του Τάφου. Ξανασφραγίζεται η θύρα.
4/ Ακολούθως, ξεκινάει πομπή με λάβαρα από το άγιον βήμα προς το Κουβούκλιον, με τον Πατριάρχη και κληρικούς και γίνεται περιφορά έξωθεν του Κουβουκλίου τρεις φορές. Δεν αναφέρεται ψάξιμο του Πατριάρχη, αλλά απέκδυση της στολής του καθώς και του Αρμένιου, που δείχνει την άκρα ταπείνωση. Εισέρχεται στο Κουβούκλιον ο Πατριάρχης με δυο αργυρούς πυρσούς και τρεις δεσμίδες κεριών εκάστη από 33 κεριά και ο Αρμένιος κληρικός, με δυο αργυρούς πυρσούς. Ο Πατριάρχης γονατίζει και διαβάζει την δεητική ευχή προφανώς υπό το φως της κανδήλας, ο δε Αρμένιος προσεύχεται στον προθάλαμο του Κουβουκλίου. Έτσι, στον ίδιο χώρο έχουμεσυμπροσευχή Ορθόδοξου και αιρετικού Μονοφυσίτη Αρμένιου.
5/ Στην ευχή αναφέρεται, ότι ο Πατριάρχης ποιεί «φωτοφάνεια» και λαμβάνει φως από την ακοίμητη κανδήλα και δέεται να καταστεί αυτό το φως «αγιασμού δώρον» και «πάσης θεϊκής χάριτος πεπληρωμένον». Δεν αναφέρεται έλευση φωτός εξ ουρανού. Εξ άλλου η ευχή είναι δεητική και όχι ευχαριστιακή.
6/ Μετά το τέλος της ευχής, ο Πατριάρχης ανάβει τα κεριά από την κανδήλα και στο πρώτο, που δίνει το άγιον φως είναι ο αιρετικός Αρμένιος, εντός του Κουβουκλίου!
7/ Κατόπιν, ο Πατριάρχης δίνει τους δυο αργυρούς πυρσούς με το άγιον φως από την βόρεια οπή του κουβουκλίου σε Ορθόδοξους κληρικούς και λαϊκούς και ο Αρμένιος από τη νότια οπή σε αιρετικούς κληρικούς και λαϊκούς. Ακολούθως πλημμυρίζει ο Ναός με τις φωταψίες των χιλιάδων κεριών. Επομένως το άγιον Φως εμφανίζεται εντός του Ναού της Αναστάσεως, πριν ανοίξει η θύρα του Κουβουκλίου.
8/ Στη συνέχεια ανοίγεται η θύρα του Κουβουκλίου και εισέρχονται σ’ αυτό ένας αιρετικός Κόπτης κληρικός και ένας αιρετικός Σύριος κληρικός και λαμβάνουν το φως από τον Πατριάρχη. Επομένως, εντός του Κουβουκλίου βρίσκονται 4 κληρικοί: ένας Ορθόδοξος (ο Πατριάρχης) και τρεις αιρετικοί (Αρμένιος, Κόπτης και Σύριος).
9/ Ακολούθως εξέρχεται του Κουβουκλίου ο Πατριάρχης και οι 3 αιρετικοί κληρικοί και δίνει τη μια δεσμίδα φωτός στον εβραίο διοικητή της πόλης και τις άλλες δυο τις μεταφέρει στο άγιο βήμα. Στην πορεία ανάβουν τα κεριά των ευρισκομένων από τις δεσμίδες του Πατριάρχη. Σημειωτέον, ότι το άγιον φως έχει ήδη δοθεί από τις πλαϊνές οπές του Κουβουκλίου, όπως περιγράφηκε προηγουμένως.
Συμπέρασμα:

Εντός του Κουβουκλίου έχουμε συμπροσευχές με αιρετικούς, καθώς και εντός του Ναού της Αναστάσεως, όπου βρίσκεται πλήθος Ορθοδόξων, αλλά και πλήθος Αρμενίων, Κοπτών και Σύρων.

Το άγιον Φως έχει ήδη δοθεί στους πιστούς, πριν βγει ο Πατριάρχης από το Κουβούκλιο.
Αυτά λέγει η επίσημη ιστοσελίδα του Πατριαρχείου. Αν λέει ψέμματα είναι άλλο θέμα. Όλα τα υπόλοιπα είναι αποκυήματα φαντασίας ή ευσεβείς πόθοι.

Με σεβασμό.

βλ. https://fdathanasiou.wordpress.com/2014/05/03/%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%ce%bc%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%84%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf-%cf%86%cf%89%cf%83/
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος30 Μαρτίου 2019 στις 3:59 μ.μ.
Ευχαριστούμε πολύ τον 10:57 πμ

Ο ΚΙΟΝΑΣ ΠΟΥ ΡΑΓΙΣΕ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ 1579 μ.Χ
Οι Τούρκοι εκείνη την χρονιά απαγόρεψαν στον Πατριάρχη να εισέλθη στον ναό της Αναστάσεως και σχίστηκε μια κολώνα όπου και βγήκε το Αγιο Φώς καίγοντας την και από εκεί διαμοιράστηκε στους πιστούς και ένας Τούρκος επίστεψε με το θάυμα αυτό και ομολογόντας την πίστη του πλέον στον Χριστό οι πατριώτες του τον έσφαξαν.Από το βιβλίο του Χ.Σκαρλακίδη Αγιον Φώς.
https://www.youtube.com/watch?v=KjAgn50LZFo
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος31 Μαρτίου 2019 στις 11:42 π.μ.
Ἀντὶ ἀπαντήσεως σὲ ἕνα πρός ἕνα σχόλιο τῶν φανατικῶς πιστευόντων ὅτι τὸ φῶς κατεβαίνει κάθε χρόνο ἐξ οὐρανοῦ, μία συνολικὴ ἀπάντησι:

α) Τὸ ἂν εἶναι κάποιος "προτεσταντίζων" ἢ "φιλοκαζαντζακικός" ἢ χίλιες μύριες κατηγορίες ἕως συκοφαντίες, ἀφ'ἑνὸς πιθανῶς νὰ πρόκειται γιὰ ὐποκειμενική θεώρησι κάποιου ἄλλου ἢ ἄλλων, ἀφ' ἑτέρου μὲ τὴ λογικὴ αὐτὴ καὶ ἠ ἄλλη πλευρά, θὰ ἐπικαλεῖται τό, κάπως παιδιάστικο ἐπιχείρημα: -Τὸ λέει ὁ "Τάδε", ἄρα ἀπορρίπτεται! Τότε ὅμως ὀ διάλογος μεταβάλλεται σέ δογματισμὸ καὶ μονόλογο. Διάβασε ἀδελφὲ τὸ ἐπιχείρημα κι ἀπάντησε. Δέν ζυζητᾶμε γιὰ Δόγματα ἀλλά γιά ἱστορικά γεγονότα. Ἂν ὁ Κοραῆς ἀναφέρει παραπέμποντας μάλιστα σὲ πηγές, κάποια ἰστορικά γεγονότα, ἔγκυρα, θὰ τὰ ἀπορρίψουμε ἀσυζητητί; Ἠ ἀλήθεια δέν φοβᾶται τήν ἔρευνα. Ἀκόμα καὶ σὲ μιὰ ἰστοσελίδα προτεσταντῶν ἢ κοσμικῶν ἢ ἀθέων πιθανῶς νὰ ὐπάρχουν κάποιες λεπτομέρειες ἱστορικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα κάποιοι δῆθεν θρησκευτικοὶ ἱστότοποι ποὺ αὐτοπαρουσιάζονται ὡς ὐπέρμαχοι τῆς Ὁρθοδοξίας, τὰ ἐξαφανίζουν.

β) Μήν αἰσθάνεσθε ὅτι τὸ φῶς ἔχει κάποια σχέσι μὲ τὴν Πίστι ἑκάστου στόν Χριστό καὶ σπεύδετε νὰ τὸ ὑπερασπισθῇτε, ἂν βέβαια τὸ ὐπερασπίζεσθε γιὰ τὸ λόγο αὐτό. Δέν πρόκειται γιά Δόγμα.

γ) Τὸ Φῶς τοῦ κόσμου.
Ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησε λέγων: -Ἐγὼ εἰμὶ τὸ Φῶς τοῦ κόσμου (Ἰω.η',12).
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς: ...Φῶς εἰμὶ τοῦ κόσμου. (Ἰω.θ'3,5).
Ἰησοῦς δὲ ἔκραξε καὶ εἶπεν: ... -Ἐγὼ Φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα...(Ἰω.ιβ',44,46).
Ὁ λαὸς..εἶδε φῶς μέγα (τόν Ἰησοῦ) ... Φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς (ὁ Χριστὸς). (Ἡσαῒας, Ματθ.δ'16).
Ἐλάλησεν (ὁ Κύριος Ἱησοῦς Χριστὸς) λέγων: - Ὑμεῖς (οἱ μαθηταί, οἱ Χριστιανοὶ) ἐστὲ... τὸ φῶς τοῦ κόσμου... οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν άνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὐμῶν τὸν ἐν τοῖς Οὐρανοῖς (Μθ.ε'2,14,16).
Καὶ ἐξαίφνης περιήστραψεν αὐτὸν (Σαῦλον) φῶς ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ...ἤκουσε φωνήν λέγουσα ...ἐγὼ εἰμὶ Ἰησοῦς (Πρξ.θ',3-6).
Πάντες ὑμεῖς (οἱ Χριστιανοὶ) υἱοὶ φωτός ἐστέ. (Α'Θεσσ.ε',5).
Ὡς τέκνα φωτὸς περιπατεῖτε (Ἐφ.ε',8).
Φῶς ἐκ Φωτός, Θεὸς ἀληθινὸς (ὁ Κύριος, Σύμβολο τῆς Πίστεως).
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος31 Μαρτίου 2019 στις 7:25 μ.μ.
Φτιάξτε νέα σωστή ανάρτηση.

Όλη η αλήθεια για το Άγιο Φως μέσα από 70 ιστορικές μαρτυρίες

Ο συγγραφέας Χαράλαμπος Σκαρλακίδης απαντά σε όσους αμφισβητούν το θεϊκό σημείο, μιλά για αδιάσειστα στοιχεία που καταγράφει στο βιβλίο του και την εμπειρία που βίωσε ο ίδιος
https://aktines.blogspot.com/2019/03/70.html
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος31 Μαρτίου 2019 στις 10:21 μ.μ.
Στο βιβλίο «Άγιον Φως - Το θαύμα του Φωτός της Αναστάσεως στον Τάφο του Χριστού» του Χαράλαμπου Σκαρλακίδη παρατίθενται 70 ιστορικές μαρτυρίες από τον 4ο ως τον 16ο αιώνα. Όπως ο συγγραφέας τονίζει: «Εβδομήντα συγγραφείς του μεσαιωνικού κόσμου, μεταξύ των οποίων 14 Γάλλοι, εννέα Α\Άγγλοι, επτά Έλληνες, έξι Γερμανοί, πέντε Αραβες, πέντε Αρμένιοι, τέσσερις Πέρσες, τέσσερις Ιταλοί, τρεις Ρώσοι, τρεις Ισλανδοί, δύο Αιγύπτιοι, δύο Χαλδαίοι, ένας Μολδαβός, ένας Σύρος, ένας Αιθίοπας, ένας Βέλγος, ένας Αυστριακός και ένας Ελβετός, περιγράφουν την κάθοδο του Αγίου Φωτός, το οποίο κάθε Μεγάλο Σάββατο φανερώνεται στον Τάφο του Θεανθρώπου ως υπενθύμιση και ως επαλήθευση της Αναστάσεώς Του».

Όλη η αλήθεια για το Άγιο Φως μέσα από 70 ιστορικές μαρτυρίες

http://aktines.blogspot.com/2019/03/70.html
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος1 Απριλίου 2019 στις 3:13 μ.μ.
Ο Παναγιώτης Τελεβάντος πήρε σωστή στάση για το θαύμα του αγίου Φωτός. Μην ακούτε τον ανώνυμο που αμφισβητεί το θαύμα του αγίου Φωτός.

"Αφού -κατά τους ισχυρισμούς τους- δεν πρόκειται για θαύμα, ας μας εξηγήσουν για ποιο λόγο δεν καίνε τις γυναίκες των τριών πιο πάνω φωτογραφιών τα 33 κεριά με το Άγιο φως που βάζουν στο πρόσωπο και στο χέρι.

Ένα θαύμα που συμβαίνει κάθε χρόνο σε χιλιάδες πιστούς στον Ιερό Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα.
http://panayiotistelevantos.blogspot.com/2019/03/blog-post_75.html
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος1 Απριλίου 2019 στις 4:07 μ.μ.
Διά τούτο, εκ τού επί τούτον τον φωτοφόρον σου Τάφον ενδελεχώς και αειφώτως εκκαιομένου φωτός ευλαβώς λαμβάνοντες, διαδιδόαμεν τοις πιστεύουσιν εις σε το αληθινό φως και παρακαλούμεν και δεόμεθά σου, Παναγιότατε Δέσποτα, όπως αναδείξης αυτό αγιασμού δώρον και πάσης θεϊκής σου χάριτος πεπληρωμένον, διά της χάριτος τού Παναγίου και φωτοφόρου Τάφου σου˙ (…) Αμήν.

πως επισημαίνει ο Καλοκύρης «η ευχή είναι πολύ διαφωτιστική». Πράγματι θέλει προσπάθεια για να καταλάβει κανείς κάτι διαφορετικό. Πουθενά δεν γίνεται λόγος για θαυματουργικά εμφανιζόμενο φως, αλλά «νοείται μόνο φως φυσικό, που ανάβεται στην ανάμνηση τού αναστάντος Χριστού, τού αληθινού φωτός τού κόσμου». Εις ανάμνησιν λοιπόν τού θαύματος εκείνου, ο πατριάρχης δημιουργεί -ο ίδιος- εμφάνιση φωτός, εικονίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη θεοφάνεια τού Χριστού που βίωσαν οι άνθρωποι. «Και η Ευχή (…) προχωρεί και εξηγεί το από πού παίρνεται το φως για να ανάψουν οι λαμπάδες και, στη συνέχεια, να μεταδοθεί στούς πιστούς. Και είναι ο τόπος αυτός ο άγιος Τάφος και πηγή τού φωτός το οποίο ευλαβώς λαμβάνει ο πατριάρχης, είναι η ιερή λυχνία πού ΣΥΝΕΧΩΣ και πάντοτε καίει εκεί».

Ολοκληρώνοντας την ανάλυσή του ο Καλοκύρης, τονίζει με ιδιαίτερη έμφαση τη λέξη «αναδείξεις» «η οποία δηλώνει καθαρά ότι το φως (όχι μόνο δεν είναι ουρανόπεμπτο, αλλά) δεν έχει ακόμα αναδειχθεί ιδιαίτερον «αγιασμού δώρον». «(…) Εάν όμως, με άλλα λόγια, το φως ήταν ουρανόπεμπτο, τότε δεν θα παρακαλούσε ο πρωθιεράρχης όπως το αναδείξει ο Θεός. Και πώς θα γίνει αυτή η ανάδειξη; Επεξηγεί η ευχή: Διά της χάριτος τού Παναγίου Τάφου».
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος1 Απριλίου 2019 στις 4:28 μ.μ.
"Ἅγια" Φώτα. ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΞΕΡΟΥΜΕ!!!

ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΣΚΟΤΟΣ!!!

Στὰ μέρη ἐκεῖνα -καὶ ὅχι μόνον- ὑπάρχει εἰδωλολατρικὴ παράδοσις δῆθεν ἐξ οὐρανοῦ ἐρχομένου φωτὸς ἢ ἄλλων ἀντικειμένων.
Πιὸ γνωστὰ εἶναι τὰ Διοπετῆ ἢ Διηπετῆ, ξόανα ποὺ ἔπεφταν ἐξ Οὐρανοῦ (κάτι τέτοιο ἀναφέρεται στὶς Πράξεις γιὰ τὸ ἂγαλμα τῆς Ἁρτέμιδος). Ἀλλὰ καὶ ἅγιο φῶς ἐρχόταν ἀπὸ τὸν οὐρανό!!!

Γράφει ὀ Κοραῆς (Ἀτακτα τόμος 3)
Διάλογος μεταξὺ δύο φίλων, Κ και Φ.

Φ... ἐξ οὐρανοῦ, λέγουν, καταβαίνει τὸ Φῶς.
●Κ. Ἐξ οὐρανοῦ ψευδοκατέβατα φῶτα, μᾶς ἐφύλαξεν ἡ ἱστορία πολλά.
●Ἐνθυμᾶσαι βέβαια, τί λέγει ὁ Παυσανίας περὶ τῶν ναῶν τῆς Λυδίας, ὅπου οἱ Ἱερεῖς ἄναπταν τὰ ξύλα διὰ τὰς θυσίας μὲ πῦρ ἀόρατον (Παυσαν. V, 27).
●Τοιοῦτόν τι ἐγίνετο εἰς τήν Ἐγνατίαν, πόλιν Ἱταλικήν (PLIN.II, 107. HORAT. Satyr. I,5 § 99).
●Τοιοῦτο εἰς τὴν Μακεδονίαν εἰς τὸ Ἱερὸν τοῦ Διονύσου (Ἀριστοτέλ. Περὶ θαυμασ. ἀκουσμ. κεφ. 133).
●Τοιοῦτον ἀκόμη εἰς τὴν νῆσον Τῆνον (ὁ αὐτ. αὐτόθ. Κεφ. 193).
●καὶ εἰς ὄχι ὀλίγας ἄλλας πόλεις τῆς Ἀσίας καὶ τῆς Εὐρώπης.
Ταῦτα ἦσαν πρὸ Χριστοῦ. Ἂν θέλῃς νεώτερα, ἀνάγνωσε τὸν Ζώσιμον, συγγραφέα τῆς πέμπτης μετὰ Χριστὸν ἑκατονταετηρίδος.
Φ. Τὸν ἀνέγνωσα· ἀλλὰ δὲν ἐνθυμοῦμαι τί λέγει.
●Κ. Ἱστορεῖ μὲ μεγάλην εὐλάβειαν (ὡς ἐθνικός) τὸ φαινόμενον κατὰ τὴν ἑορτὴν τῆς Ἀφροδίτης εἰς τὸν ἀέρα φῶς, ποτὲ μὲν σφαιροειδές, ποτὲ δὲ εἰς σχῆμα λαμπάδος, καὶ τὸν ἄπειρον χρυσὸν καὶ ἄργυρον, ὅσον ἐθησαύριζαν οἰ Ἱερεῖς δι' αὐτό (Ὁ Ζώσιμος (Ἱστορ. Ι, 58 λέγει, ὅτι τὸ θαῦμα ἐγένετο ἕως τὸν καιρόν του· «Μέχρι τῶν καθ' ἠμᾶς χρόνων.»).
Φ. ; Ποῦ καὶ πότε;
●Κ. Σὲ εἶπα, κατὰ τὴν πέμπτην ἑκατονταετηρίδα. Ὁ δὲ τόπος ἦτον εἱς τὴν Συρίαν, εἱς αὐτὸ τῆς Ἀφροδίτης τὸ Ἱερόν, πλησίον τῆς Ἡλιουπόλεως. (Ἡ Ἡλιούπολις εἶναι ἡ σήμερον ὀνομαζομένη Βαλβέκα (Balbek). Τὸ Ἱερὸν τῆς Ἀφροδίτης ταύτης, ἐπονομαζομένης Ἀφακίτιδος, κατεσκάφη ἀπὸ τόν Μέγαν Κωνσταντῖνον, κατὰ τὴν τετάρτην ἑκατονταετηρίδα). Εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην τῆς θεᾶς ἐθαυματουργεῖτο τὸ θαῦμα.
Φ. Ἀλλ' ἐκεῖνα ἦσαν μηχανουργήματα λαοπλάνων Ἱερέων ἐθνικῶν. Ἐγὼ λαλῶ περί Χριστιανῶν.
Κ. Μὲ λέγεις λοιπὸν θαῦμα ἐθνικὸν ἐνεργούμενον ἀπὸ Χριστιανούς, ἤγουν πρᾶγμα ἀδύνατον.
Φ. Δὲν πιστεύεις λοιπὸν τὰ θαύματα!
Κ. Δὲν ἠπίστησα ποτὲ εἰς τὰ ἀληθινὰ θαύματα· ἀλλὰ βλέπεις ὅτι ἔγιναν πολλάκις, κ' ἐνδεχόμενον νὰ γίνωνται ἀκόμη, ἀπὸ μὴ Χριστιανούς, καὶ ψευδοθαύματα. Τί παράδοξον, ἂν εὐρέθησαν καὶ μεταξὺ Χριστιανῶν τοιοῦτοι θαυματουργοί.
Φ. Μὲ βάλλεις εἰς δεινὴν ἀπορίαν...
============================
Κ. Τὴν αὐτὴν σιωπὴν ἐφύλαξαν καὶ οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας.
Φ. Ὠνόμασες τόν Χρυσόστομον.
Κ. Ὄχι μόνον αὐτός, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ σύγχρονοί του πατέρες ἐσιώπησαν. Ὁ Ἐπίσκοπος τῆς Νύσσης Γρηγόριος, ἀδελφὸς τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, γράφει ἐπιστολήν πρὸς φίλον, ὅστις τὸν ἠρώτησεν, ἂν χρεωστῇ ὁ Χριστιανὸς νὰ ὑπάγῃ εἱς τά Ἱεροσόλυμα...τὸν παραγγέλλει ὄχι μόνον νὰ μὴν ὐπάγῃ αὐτός, ἀλλὰ νὰ συμβουλεύῃ καὶ τοὺς ἄλλους νὰ ἀπέχωσιν ἀπὸ τὸ ταξείδιον τῆς Ἱερουσαλὴμ, ὡς πλειοτέρας βλάβης παρὰ ψυχικῆς ὠφελείας πρόξενον, διὰ τὰ ἐκεῖ συμβαίνοντα τότε πολλὰ ἄτοπα...
... Αὐτὸς ὁ ὀλίγον ἀρχαιότερος τοῦ Χρυσοστόμου Πατριάρχης τῶν Ἱεροσολύμων Κύριλλος...
Φ. Τὸν συγγραφέα τῶν Κατηχήσεων λέγεις.
Κ. Ναί, τὸν Κατηχητὴν Κύριλλον.
Φ. Ἐπειδὴ ἦτο Πατριάρχης Ἱεροσολύμων, ἐπειδὴ ἐκατήχει εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, πιθανὸν ὅτι εἰς τὰς κατηχήσεις του λέγει τί καὶ περὶ τοῦ ἀγίου φωτός.
Κ. Οὐδὲ γρύ, φίλε.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος1 Απριλίου 2019 στις 4:33 μ.μ.
Τοῦτο μόνον μᾶς λέγει ἠ ἱστορία, πότε πρῶτον ἠκούσθη ὄνομα ἀγίου φωτός.
Φ. Πότε;
Κ. Κατὰ τὴν ἐννάτην ἑκατονταετηρίδα.
Γ. Τίς πρῶτος ἀπὸ τοὺς ἁγιοταφῖτας τὸ ὡνόμασε;
Κ. Δέν ἦταν ἁγιοταφίτης· ἀλλ' ἕνας ἀπὸ τῆς Δυτικῆ ἐκκλησίας τούς Μοναχούς·
Φ. Ἆ! Ἆ! Ἆ!
Κ. Εἰς τί ἀπορεῖς, καὶ τί θαυμάζεις;
Φ. Μ' ἔκαμες νὰ ὐποπτεύωμαι, μὴ μας ἔπλασαν τὸ θαῦμα οἱ Δυτικοί, ἐπειδὴ καὶ πρῶτοι τὸ ὠνόμασαν.
Δ. Δὲν εἶναι ἄτοπος ἠ ὑποψία σου, μάλιστα ἂν παρατηρήσωμεν, ὅτι κανεὶς ἀπὸ τοὺς ζήσαντας εἰς τὸ μεταξὺ διάστημα τῆς τετάρτης καὶ τῆς δωδεκάτης ἑκατονταετηρίδος καθεξῆς Ἀνατολικοὺς Πατέρας, τὸν Θεοδώρητον, τὸν Ἱλάριον, τὸν Ἰσίδωρον, τὸν Βασίλειον Σελευκείας, Ἰωάννην τὸν Δαμασκηνόν, αὐτὸν τὸν σοφώτατον Πατριάρχην τῆς Κωνσταντινουπόλεως Φώτιον, καὶ τοὺς καθεξῆς, ὅτι κανεῖς λέγω ἀπ`αὐτοὺς δὲν ἐγνώρισεν οὐδ' ὠνόμασεν ἅγιον φῶς.
Φ. Εἰπέ με λοιπόν τὸν Δυτικόν Μοναχόν, πότε καὶ πῶς τὸ ὠνειρεύθη.
Κ. Ὠνομάζετο Βερνάρδος, Γάλλος τὸ γένος, Μοναχὸς τοῦ τάγματος τῶν Βενεδικτείων, ἀπὸ τὸ περίφημον Μοναστήριον τοῦ ὄρους ἀγίου Μηχαήλ. Κατὰ τὸ 870 ἔτος ὑπῆγεν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ (ὅτε ἠ Ἱερουσαλήμ εἶχε περάσειν εἰς τῶν Σαρακηνῶν τὰς χεῖρας), εἰς προσκύνησιν τοῦ ἁγίου τάφου. Ἐκεῖθεν ἐπιστρέφων ὁ Βερνάρδος οὗτος, ἐδιηγήθη καὶ τὸ θαῦμα τοῦ ἀγίου φωτός, ὡς μάρτυς αὐτόπτης, καὶ ὡς ἐνεργούμενον συνήθως κατέτος, τό μέγα Σάββατον.
Φ. Ἰδοὺ λοιπὸν ἐγίνετο τὸ θαῦμα καὶ πρὸ τοῦ Βερνάρδου.
Κ. Οὐδ' ἐγὼ σὲ εἶπα, ὅτι πρῶτος πρώτην φορὰν τὸ ἴδεν ὁ Βερνάρδος· ἀλλ' ὅτι ἀπ' αὐτοῦ πρώτου τὸ στόμα ἠκούσθη καὶ εἰς τὴν Ἀνατολὴν καὶ εἰς τὴν Δύσιν τὄνομα τοῦ ἁγίου φωτός. Σημείωσε μόνον ἀκριβῶς τό ἔτος 870, διότι ἐκ τούτου ἔχομεν νὰ ἀνακαλύψωμεν καὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ θαύματος.
Φ. Συμπίπτει σχεδὸν μὲ τοὺς χρόνους τοῦ Πατριάρχου Φωτίου (Ὁ Φώτιος ἤκμαζε κατὰ τὸ 857 ἔτος).
Κ. Τὸν ὀποῖον (Φώτιον) ἴδαμεν ὅτι δὲν ἐγνώριζε τὸ θαῦμα.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος1 Απριλίου 2019 στις 4:41 μ.μ.
Συγγραφέντα τὸ 1826 μ.Χ. ὐπὸ Ἀδ. Κοραῆ.

Κ. Εἰς τὸν πρόναον τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Ἰωακείμ καὶ τῆς Ἄννης, γονέων τῆς Θεοτόκου, ἦτο δένδρον, τὸ ὀποῖον κατέτος εἰς τὰ Γενέθλια τῆς Παρθένου, ἐβλάσταν καρπούς· ἀπὸ τούτους ἔτρωγαν μὲ μεγάλην εὐλάβειαν ὅσαι στεῖραι ἐπεθύμουν νὰ τεκνογονήσωσιν.
Ἀρίθμει τὰ θαύματα, ἂν ἀγαπᾶς ν' ἀκούσῃς καὶ ἄλλα.
Φ. Ναὶ, ἀριθμῶ· δύο, τὸ ἴχνος τοῦ ποδὸς τοῦ Χριστοῦ, καὶ ὁ κατέτος βλαστάνων τεκνογόνος καρπός.
Κ. Πρὸς τό τεῖχος τῆς πόλεως, εἶναι ὁ τάφος τῆς ἁγίας Πελαγίας. Ὅστις περιεργασθῇ νὰ περάσῃ τὸ μεταξὺ διάστημα τοῦ τείχους καὶ τοῦ τάφου, πρέπει πρῶτον νὰ ἐξομολογηθῇ· μίαν μόνην ἁμαρτίαν ἂν ἀφήσῃ ἀνεξομολόγητον, δὲν τὸ περνᾶ χωρὶς κίνδυνον νὰ συσφιχθῇ ἀπὸ τὰ μάρμαρα τοῦ τείχους καὶ τοῦ τάφου, καὶ νὰ σχὰσῃ. Δύο προσκυνηταὶ (ΠΕΡΔΙΚ. Ἔκφρ. τῶν ἐν Ἱεροσολ. κυρ. θεμ. ΑΝΩΝΥΜ. Ἀπόδειξ.περὶ τῶν Ἱεροσολ., ἐν τοῖς Συμμίκτ. Λέοντ. Ἀλλατ. Βιβλ. Α' σελ. 72 καὶ 87) αὐτόπται ἱστοροῦν τὸ θαῦμα. Κατ' ἄλλον ὅμως τρίτον, κ' ἐκεῖνον αὐτόπτην, τὸ θαῦμα γίνεται εἰς τὸν ναὸν τοῦ ἀγίου Γεωργίου, ὅπου δὲν εἶναι πλέον τάφος καὶ τεῖχος, ἀλλὰ μάρμαρον τρυπημένον, διὰ τοῦ ὀποίου γίνεται ἡ διάβασις (ΕΠΙΦΑΝ. ΜΟΝΑΧ. Διήγησις κ.τ.λ. ἐν τοῖς αὐτοῖς Συμμίκτ. Σελ.53).
Κ... Εἰς τὸν αὐτὸν ναὸν, πλησίον τοῦ τρυπημένου μαρμάρου, βρύει κατέτος τρεῖς ὥρας τὸ αἷμα τοῦ ἀγίου Γεωργίου τὴν ἡμέραν τῆς ἑορτῆς του (ἙΠΙΦΑΝ. Ἐν τοῖς Συμμίκτ. Σελ. 53).
=======================

Κ. Ῥαδεγόνδη (Radegonde) σύζυγος τοῦ βασιλέως τῆς Γαλλίας Κλοταίρου (Clotaire), μνημονευομένη μέχρι τῆς σήμερον ὡς ἁγία, ἔκτισε κατὰ τὸ 569 ἔτος ἀπὸ Χριστοῦ, εἰς τὴν πόλιν Πικταύϊον (Poitiers) μοναστήριον Καλογραιῶν, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἐμόνασεν ἔπειτα, ζῶντος ἀκόμη τοῦ ἀνδρός της. Αὕτη λοιπὸν ἡ Ῥαδεγόνδη, ἐπιθυμοῦσα νὰ καταστήσῃ τὸ μοναστήριον κατὰ πάντα ἀξιοσέβαστον, τὸ ἐστόλισε μὲ πολλῶν ἁγίων λείψανα, μετακομισμένα μὲ βαρύτατα ἔξοδα ἀπὸ τήν Ἀνατολήν· ὅθεν ἔλαβε δωρεὰν καὶ ἄλλα ἀπὸ τὸν τότε βασιλεύοντα τῶν Ῥωμαίων Αὐτοκράτορα, Ἰουστῖνον τὸν δεύτερον μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦτο καὶ μέρος τοῦ τιμίου ξύλου. Δὲν ἠρκέσθη εἰς ταῦτα ἠ Ῥαδεγόνδη, ἀλλ' ἠθέλησε νὰ ἐνεργῶνται καὶ θαύματα εἰς τὸ μοναστήριόν της. (Οὗτος ἦτον ὁ Ἰουστῖνος, ὅστις ἐφόνευσε τὸν ἐξάδελφον καὶ ὁμώνυμόν του Ἰουστῖνον, ὅστις ἐκυβερνᾶτο ἀπὸ τὰς συμβουλὰς τῶν αὐλικῶν καὶ τῆς γυναικὸς του Σοφίας, καὶ ὅστις ἔχασε τὴν Ἰταλίαν – Ἴδ. Τὴν Γαλλικὴν Βιογραφ. εἰς τὰ κεφ. Justin II, καὶ Radegonde),
Φ. Μεγάλην ἡδονὴν ἐπροξένησεν εἱς τὰς Καλογραίας ἡ εὐσεβὴς βασίλισσα.
Κ. Καὶ κέρδος ὄχι μικρόν. Ἕν ἀπὸ τὰ θαύματα τοῦτα ἦτο καὶ τὸ ἅγιον φῶς!
Φ. Τὸ ἅγιον φῶς! Εὐλογημένε καὶ δέν με τό ἔλεγες ἀρχῄτερα!
Κ. Ὄχι ὅμως κατὰ πάντα ὅμοιον τοῦ Ἱεροσολυμικοῦ φωτός.
Φ. Καθὼς οὐδὲ τὸ αἷμα τοῦ ἀγίου Γεωργίου τῆς Ἰερουσαλὴμ ὡμοίαζε κατὰ πάντα τὸ αἷμα τοῦ ἀγίου Ἰανουαρίου τῆς Νεαπόλεως.
Κ. Παρόμοιόν τι. Εἰς τοῦ Πικταυΐου τό Μοναστήριον ἐφαίνετο τὴν μεγάλην παρασκευὴν, καὶ ὄχι τὸ μέγα σάββατον, ὡς εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ...
Φ. Δὲν βλάπτει τῆς ἠμέρας ἠ διαφορά.
Κ. Οὐδ' ἄναπταν ἀπ' αὐτὸ λαμπάδας, καθὼς ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ ἀγίου τάφου· ἀλλὰ κατέλαμπε μόνον τήν ἐκκλησίαν, ὅπου τὸ ἐπρόσμεναν προσευχόμενοι οἱ πιστοί.
Φ. Οὐδὲ τοῦτο βλάπτει· Ἀρκεῖ ὅτι τὸ ἐπρόσμεναν, καὶ ὅτι τὸ ἔβλεπαν τὴν πρὸ τῆς ἀναστάσεως ἑβδομάδα.
Κ. Ἀρκεῖ βέβαια νὰ ἀποδείξῃ τὴν ὁμοιότητα τῶν δύο φώτων, καὶ τὴν γένεσιν τοῦ ἐνὸς ἀπὸ τὸ ἄλλο, τοῦ Ἱεροσολυμιτικοῦ λέγω ἀπὸ τὸ Πiκταυϊκόν· καὶ μάλιστα, ὅτε ἐθαυματουργεῖτο εἰς τὴν Γαλλίαν τὸ θαῦμα τοῦτο, οὐδὲ τὄνομα ἀκόμη τοῦ ἀγίου φωτὸς ἐγνωρίζετο εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ, οὐδ' εἰς ὅλην τὴν Ἀνατολήν.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος1 Απριλίου 2019 στις 4:42 μ.μ.
Κ. Χριστοφόρον, ἐπονομαζόμενον Ἄγγελον, τὴν πατρίδα Πελοποννήσιον. Περὶ τὰς ἀρχὰς τῆς δεκάτης ἑβδόμης ἑκατονταετηρίδος (1610), φεύγων τὰς καταδρομὰς τῶν Τούρκων, ὐπῆγεν εἰς τὸ Λονδῖνον, ὅπου ἱστόρησεν εἱς τοὺς Ἄγγλους τὸ θαῦμα τοῦ ἀγίου φωτός.
Φ. Ὡς αὐτόπτης βέβαια.
Κ. Ἐξακοῆς φαίνεται ὅτι τὸ ἐδιηγήθη· οὐδ' ἠρκέσθη εἰς τοῦτο μόνον ὁ καλὸς οὖτος χριστιανὸς, ἀλλ' ἐπρόσθεσε καὶ ἄλλο ὄχι μικρότερον τεράστιον, ἐτήσιον καὶ τοῦτο, ὡς τὸ ἅγιον φῶς.
Φ. Εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ;
Κ. Ὄχι· καὶ τοῦτο εἶναι τερατωδέστερον. Εἰς τὴν Αἴγυπτον ἐνεργεῖται τὸ θαῦμα κατέτος· ἀρχίζει τὴν μεγάλην πέμπτην, καὶ κρατεῖ ἕως τῆς ἀναλήψεως. Εἰς ὅλον τοῦτο τὸ διάστημα ἡ πλησίον τοῦ Νείλου γῆ ἐξερνᾷ νεκρῶν σώματα.
Φ. Τερατῶδες, μὰ τὴν ἀλήθειαν! Δὲν λέγει ἂν τὰ νεκρὰ τοῦτα σώματα ἐμψυχόνωνται, άφοῦ ἡ γῆ τὰ ἐξεράσῃ; διότι συμπεραίνω, ὅτι καθὼς ἀπὸ τὴν ἀληθῶς θαυματουργηθεῖσαν πρώτην ἐκείνην λάμψιν εἰς τὸν τάφον, τὴν ὥραν τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ (Ματθ. Κη',3), ἔπλασαν τὸ κατέτος θαυματουργούμενον ἅγιον φῶς, παρόμοια καὶ ἀπὸ τὴν γενομένην ἄνοιξιν τῶν μνημείων καὶ πολλῶν νεκρῶν ἀνάστασιν (Ματθ. Κζ', 52-55) ἐπενοήθη τὸ πλησίον τοῦ Νείλου γινόμενον κατέτος θαῦμα.
Κ. Σιωπᾷ περὶ τούτου, ἀρκούμενος εἰς μόνην τὴν μαρτυρίαν τοῦ Ἡσαΐου, ὅστις (ὡς δὲν ἀμφιβάλλει ὁ Χριστοφόρος) ἐπροφήτευσε καὶ περὶ τῶν δύο θαυμάτων.
Φ. Τοῦ Ἡσαΐου τὴν προφητείαν ἐπιθυμῶ ν' ἀκούσω.
Κ. Ἄκουέ την ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Χριστοφόρου·« Ἀσφαλῶς λέγει, περὶ τοῦ Ἁγίου Φωτός, καὶ περὶ τοῦ σταυροῦ τοῦ εὑρεθέντος ἐν Ἱερουσαλὴμ, λέγων, Ἥξει πᾶσα σάρξ τοῦ προσκυνῆσαι ἐνώπιον ἐμοῦ εἰς Ἱερουσαλὴμ, εἶπε κύριος ... (Ἡσαΐου ξστ',23). Περὶ δὲ τῆς ὄψεως τῶν νεκρῶν λέγει, Καὶ ἐξελεύσονται, καὶ ὄψονται τὰ κῶλα τῶν ἀνθρώπων τῶν παραβεβηκότων ἐν ἐμοί. Ὁ γὰρ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτήσει καὶ τὸ πῦρ αὐτῶν οὐ σβεσθήσεται, καὶ ἔσονται εἰς ὅρασιν πάσῃ σαρκί (Αὐτ. Αὐτ.24).»: Πῶς σε φαίνεται τὸ ΑΣΦΑΛΩΣ τοῦ Χριστοφόρου;
Φ. Ἀσφαλεστάτη λογική!
Κ. Κατὰ τὴν λογικὴν τῶν γραϊδίων.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος1 Απριλίου 2019 στις 4:45 μ.μ.
Τὸ σήμερον κατέτος φαινόμενον, κατὰ τὸ μέγα Σάββατον, θαῦμα τοῦ ἀγίου φωτός, δὲν ἐθαυματουργεῖτο εἰς τοὺς χρόνους τῶν Ἀποστόλων. Μετὰ τοὺς Ἀποστόλους, δὲν τὸ ἐγνώρισαν οὔτε τῆς Ἀνατολικῆς οὔτε τῆς Δυτικῆς ἐκκλησίας οἰ πατέρες· ἐξεναντίον τινὲς ἐξ αὐτῶν καὶ αὐτὸ τὸ εἰς προσκύνησιν τοῦ ἀγίου τάφου γινόμενον ταξείδιον ἐμπόδισαν (ἐμποδισμὸν ἄτοπον, ἂν ἀληθῶς ἐγίνετο τοιοῦτον θαῦμα). Οἱ ἱστορήσαντες τὴν εἰς Ἱερουσαλὴμ παρουσίαν, πρῶτον τῆς Ἑλένης, μητρὸς τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου, ἔπειτα τῆς Αὐτοκρατορίσσης Εὐδοκίας, δὲν λέγουν τίποτε περὶ τοῦ θαύματος.
569 μ.Χ. ἔτος. Παρόμοιόν τι φῶς ὅμως ἐθαυματουργεῖτο, ὄχι εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἀπὸ Μοναχοὺς Ἀνατολικούς, οὐδὲ τὸ μέγα Σάββατον, ἀλλ' ἀπὸ Μοναχοὺς Δυτικούς, κατὰ τὴν μεγάλην Παρασκευὴν, εἰς πόλιν τῆς Γαλλίας, τὸ Πικταύϊον, εἰς μοναστήριον καλογραιῶν, κτισμένον περίπου τὸ 569 ἔτος ἀπὸ βασίλισσαν τῆς Γαλλίας.
Ἔτος 622 μ.Χ. Τὸ ἔτος τοῦτο ἐπῆραν οἱ Σαρακηνοὶ ἀπὸ τοὺς Γραικορωμαίους Αὐτοκράτορας τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ τὴν ἠρήμωσαν. Θρηνεῖ τὴν ἅλωσιν ἠ ἱστορία, διὰ τήν ἐξανάγκης παῦσιν τῶν προσκυνητῶν. Ἀλλὰ δέν λέγει τίποτε περὶ ἁγίου φωτός.
800 μ.Χ. Περὶ τὸ ἔτος τοῦτο, ὁ Αὐτοκράτωρ τῆς δύσεως, Μέγας Κάρολος, ἔλαβεν ἀπὸ τὸν τότε Καλιφᾶν τῶν Σαρακηνῶν τὴν ἄδειαν νὰ στολίσῃ τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ ναοὺς καὶ μοναστήρια. Ὅθεν ἤρχισαν νὰ συντρέχωσι πανταχόθεν εἰς προσκύνησιν τοῦ ἁγίου τάφου, πλειότεροι ὅμως ἀπὸ τὴν Δυτικὴν παρὰ ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴν ἐκκλησίαν. Ἀλλ' οὐδὲ τώρ' ἀκόμη ἀκούεται ὄνομα ἀγίου φωτός.
809. Ἀποθνήσκει ὁ Μέγας Κάρολος.
814. Ἀποθνήσκει ὁ φίλος τοῦ Καρόλου Καλιφᾶς. Ὅθεν ἤρχισε πάλιν νὰ ἐνοχλῆται ἀπὸ τοὺς Ἄραβας ὁ ἅγιος τάφος, καὶ ἀκολούθως νὰ ὀλιγοστεύῃ τῶν προσκυνητῶν ὁ ἀριθμὸς, καὶ τὰ ἀπ' αὐτοὺς κέρδη τῶν Δυτικῶν Μοναχῶν. Πιθανὸν ὅτι ἀπὸ τοῦτο τὸ ἔτος (814) καὶ κάτω ἔπλασαν οἱ Δυτικοὶ Μοναχοὶ τὸ ἅγιον φῶς, ἐπιθυμοῦντες νὰ ἐξανάψωσι τὸν ζῆλον τῶν προσκυνητῶν.
870 μ.Χ. Διότι πρώτην φορὰν ἠκούσθη τὄνομα τοῦ ἀγίου φωτὸς ἀπὸ πρώτου Μοναχοῦ Δυτικοῦ στόμα, τοῦ Γάλλου Βερνάρδου, ἐπιστρέφοντος ἀπὸ Ἱερουσαλήμ, ὅπου εἶχεν ὑπάγειν τὸ ἔτος τοῦτο (870).
1007 (μ.Χ.). Κατασκάπτουν οἱ Σαρακηνοὶ τὰς λαμπρὰς οἰκοδομὰς τοῦ Μεγάλου Καρόλου· καὶ παύει πάλιν τὸ θαῦμα πρὸς καιρόν. Ἤρχισε δεύτερον νὰ ἐνεργῆται, ἀλλὰ μὲ μεγάλας τῶν προσκυνητῶν δυσκολίας, διὰ τὰς καταδρομὰς καὶ ληστείας τῶν Ἀράβων, ἕως περὶ τὰ τέλη τῆς ἑνδεκάτης ἑκατονταετηρίδος.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος1 Απριλίου 2019 στις 4:54 μ.μ.
Ακόμα και οι ομοϊδεάτες σας στα περι αποτείχισης διαφωνούν και καλά κάνουν.

Το Άγιον Φώς, μαρτυρίες και ντοκουμέντα https://paterikiparadosi.blogspot.com/2019/03/blog-post_347.html
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος1 Απριλίου 2019 στις 4:55 μ.μ.
Μία ψευδής ιστορική φήμη κατά του Αγίου Φωτός

Χαρακτήρησε ποτέ ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Εφραίμ Β΄ (1766-1771) την παρουσίαση του Αγίου Φωτός «χειροποίητον μηχανουργίαν»;
https://paterikiparadosi.blogspot.com/2019/03/blog-post_241.html
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος1 Απριλίου 2019 στις 4:57 μ.μ.
1095. Αἱ δυσκολίαι αὗται ἔδωκαν ἀφορμὴν εἰς τοὺς Σταυρικοὺς τῶν Δυτικῶν πολέμους. Ὁ πρῶτος συνέβη κατὰ τὸ 1095 (μ.Χ.) ἔτος, ὅτε ἐπῆραν οἱ Σταυροφόροι τὴν Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν Σαρακηνῶν, καὶ τὴν ἐκράτησαν ἕως τὸ 1187 ἔτος. Εἰς τὸ διάστημα τοῦτο (τῆς κατοχῆς τοῦ ἀγίου τάφου ἀπὸ τούς Δυτικοὺς Σταυροφόρους) οὐδεμί' ἀμφιβολία ὅτι τὸ θαῦμα ἐνηργεῖτο καὶ λαμπρότερα καὶ ἀσφαλέστερα παρὰ ποτέ.
1158. Τὸ ἔτος τοῦτο 1158, καὶ δεύτερον τὸ 1168, ὑπάγει εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ Βαρθολομαῖος τὶς (πιθανὸν ὅτι Μοναχὸς Λατῖνος), καὶ γίνεται μάρτυς αὐτόπτης τοῦ ἁγίου φωτός [Σ.358.ἐ.ἀ. Βαρθολομαῖος ὅστις ὐπῆγε δὶς εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ κατὰ τὸ 1158 καὶ τὸ 1168 ἔτος, ἤγουν ὅτ` ἐκράτουν ἀκόμη τὴν Ἱερουσαλὴμ οἱ Λατῖνοι, κ' ἔγινεν αὐτόπτης τοῦ θαύματος].
1185. Φωκᾶς τις, ἱερεὺς Ἀνατολικὸς, ἱστορῶν καὶ αὐτὸς, ὡς αὐτόπτης, ὅσα ἴδεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ, δὲν ἀναφέρει τίποτε περὶ τοῦ ἀγίου φωτός.
1187. Τὸ ἔτος τοῦτο, λαμβάνουν ὀπίσω τὴν Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τοὺς Σταυροφόρους οἱ Σαρακηνοί, στρατηγούμενοι ἀπὸ τὸν Σαλαδῖνον· ὅστις χαρίζει τοὺς ἱεροὺς αὐτῆς ναοὺς εἱς τοὺς Ἀνατολικούς. Λαβόντες αὐτοὺς οἱ Ἀνατολικοί, λαμβάνουν ἐντάμα καὶ τὸ θαῦμα τοῦ ἀγίου φωτός, καὶ τὸ ἐνεργοῦν μέχρι τῆς σήμερον, ὡς μαρτυρεῖται ἀπὸ τοὺς συγγραφεῖς τῆς δεκάτης τρίτης καὶ τῶν καθεξῆς ἑκατονταετηρίδων, καὶ ἀπὸ τοὺς εἱς Ἱεροσόλυμα κατέτος ὑπάγοντας προσκυνητάς.
1211. Πρῶτον μάρτυρα εὑρίσκω Λατῖνον ἱερωμένον, Γερμανόν, τὸν Ὁλδεμβόργον (Willebrandus ab Oldenborg), ὅστις ὑπῆγεν εἱς προσκύνησιν τῶν Ἱεροσολύμων κατὰ τὸ 1211 ἔτος, καὶ ἴδε τὸ ἅγιον φῶς.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος1 Απριλίου 2019 στις 4:58 μ.μ.
1347 ἕως 1400. Εἰς τοῦτο τὸ διάστημα φέρω μάρτυρα δεύτερον Ἰωάννην τὸν Καντακουζηνόν, Αὐτοκράτορα τῶν Ῥωμαίων, ὅστις ἐβασίλευσε ἀπὸ τὸ 1347 μέχρι τοῦ 1355 ἔτους.
Μεταξὺ τῶν αὐτῶν χρόνων (ἴσως καὶ μέχρι τοῦ 1500 ἔτους) θέτω καὶ τὸν Ἐπιφάνιον, τὸν Περδίκκαν, καὶ τὸν Ἀνώνυμον.
Ὁ Περδίκκας καὶ ὁ Ἀνώνυμος λαλοῦν ὡς αὐτόπται μάρτυρες περὶ τοῦ ἀγίου φωτός· ὁ Ἐπιφάνιος δὲν λέγει τίποτε, μ' ὅλον ὅτι ἰστορεῖ ἄλλα πολλὰ τερατώδη.
1610. Χριστοφόρος Ἄγγελος λαλεῖ ὄχι μόνον περὶ τοῦ ἁγίου φωτός, ἀλλὰ καὶ περὶ ἄλλου πολὺ τερατωδεστέρου θαύματος, ὄχι ὅμως ὡς μάρτυς αὐτόπτης.
1660. Νεκτάριος, Πατριάρχης Ἱεροσολύμων, ἱστορεῖ τὸ ἅγιον φῶς.
1728. Χρύσανθος, Πατριάρχης καὶ οὗτος Ἱεροσολύμων, εἰς τὸ Ἐγχειρίδιον του λέγει πολλὰ περὶ τοῦ ὁποίου ἔχουν χρέος οἱ Χριστιανοὶ νὰ ὑπάγωσιν εἰς προσκύνησιν τοῦ ἀγίου τάφου, ἢ κἂν νὰ πέμπωσιν ἕκαστος εἱς αὐτὸν ἀργυρικὴν βοήθειαν, ἀκόμη καὶ ὐπὲρ τὴν δύναμίν του· δὲν εὑρίσκω ὅμως τίποτ' εἰς αὐτὸ περὶ τοῦ ἀγίου φωτός, ὡς οὐδὲ περὶ κἀνενὸς ἄλλου θαύματος. [σ.361 ἐ.ἀ. Τοῦ Χρυσάνθου δὲν ἔχω πλὴν τὸ ἐπιγραφόμενον «Ἐγχειρίδιον περὶ τῆς κατ'ἐξοχὴν ὑπεροχῆς τῆς ἁγίας πόλεως Ἱερουσαλήμ κ.τ.λ.». Τὸ δίκαιον ὅμως ἀπαιτεῖ νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ὁ Χρύσανθος εἰς ὅλον τοῦτο τὸ Ἐγχειρίδιον, ἂν καὶ διισχυρίζεται ν' ἀποδείξῃ σχεδὸν χρέος ἀπαραίτητον παντὸς Χριστιανοῦ τὴν παρουσίᾳ προσκύνησιν τοῦ ἀγίου τάφου ἢ κἂν τὴν πεμπομένην εἰς αὐτὸν ἐλεημοσύνην, ἂν καὶ πολεμῇ τοὺς συγχρόνους του Σιναΐτας, οἱ ὁποῖοι ἐκήρυτταν, ὡς καὶ κηρύττουν ἀκόμη, πλέον θεάρεστον τὴν προσκύνησιν τοῦ Σινᾶ ὄρους παρὰ τὴν προσκύνησιν τοῦ ἁγίου τάφου, ἂν καὶ σπουδάζῃ νὰ δείξῃ καὶ αὐτοῦ τοῦ Γρηγορίου Νύσσης τὴν ἐπιστολὴν ψευδεπίγραφον, μ' ὅλα ταῦτα δὲν ἐτόλμησε νὰ προφέρῃ τὄνομα τοῦ θαύματος ῥητῶς.
Φ. Χάριν μεγάλην πρέπει νὰ χρεωστοῦμεν εἰς τὸν Χρύσανθον κἂν διὰ τὴν σιωπὴν του.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος1 Απριλίου 2019 στις 5:06 μ.μ.
Κ. Ὁ Χρύσανθος ἔγραψε Σφαιρικὰ, καὶ Γεωγραφικὰ, τῶν ὀποίων τὴν ἐπιστήμην εἶχεν ἀποκτήσει εἰς τὰς Ἀκαδημίας τῆς Εὐρώπης. Πῶς ἦτο λοιπὸν δυνατὸν ἄνθρωπος στολισμένος μὲ παιδείαν, καὶ μάλιστα Πατριάρχης, ἤγουν λειτουργὸς θρησκείας, τῆς ὁποίας ὁ ἀρχηγὸς ὀνομάζεται ἈΛΉΘΕΙΑ, νὰ μαρτυρήσῃ περὶ πράγματος ψευδοῦς; Πῶς ἤθελε τολμήσειν νὰ βεβαιώσῃ αὐτὸς ὕπαρξιν θαύματος (καὶ θαύματος ἀδιακόπως ἐνεργουμένου) περὶ τοῦ ὁποίου ἐσιώπησαν τόσοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ὅσους ἴδαμεν ἀνωτέρω, Βασίλειον, Χρυσόστομον, τὸν θεολόγον Γρηγόριο, τὸν Νύσσης Γρηγόριον, Ἱερώνυμον, Αὐγουστῖνον, αὐτὸν τὸν Κύριλλον, Πατριάρχην τῆς αὐτῆς πόλεως ὡς καὶ ὁ Χρύσανθος, ἀλλ' ἀσυγκρίτως κατὰ πάντα ἀνώτερον τοῦ Χρυσάνθου...;
Φ. Δὲν λέγεις τοὺς Ἀποστόλους;
Κ. Αὐτοὺς ἔμελλα νὰ προσθέσω· διότι μόνων αὐτῶν ἡ σιωπὴ ἀρκεῖ νὰ καταστήσῃ ἄπιστον τὸ θαῦμα, καὶ ἂν τὸ ἐμαρτυροῦσαν ὅλοι τῆς Ἐκκλησίας οἱ Πατέρες. Ἀλλὰ τώρα, βλέπεις, σιωποῦν οἱ Ἀπόστολοι, σιωποῦν τόσοι Πατέρες μετὰ τοὺς Ἀποστόλους, εἰς πολλῶν ἑκατονταετηρίδων διάστημα. Μετὰ τόσον μακρὰν καὶ τοσούτων ἁγίων ἀνδρῶν σιωπὴν, πῶς δύναται τὶς νὰ πιστεύσῃ θαῦμα, πρώτην φορὰν τὴν ἐννάτην ἑκατονταετηρίδα, καὶ ἀπὸ πρώτους τοὺς Δυτικοὺς ἀκουόμενον, καὶ πάλιν ἀπὸ αὐτοὺς καταφρονούμενον ἢ κἂν δισταζόμενον;...].
Χαριζόμενος τὸν Χρύσανθον ὁ σύγχρονος καὶ συναδελφὸς αὐτοῦ Παΐσιος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ἐκδίδει φρικτότατον ἀφορισμὸν κατ' ἐκείνων, ὅσοι ἐμποδίζουν τὴν εἰς Ἱεροσόλυμα προσκύνησιν· ἀλλὰ φυλάσσει καὶ αὐτὸς βαθυτάτην σιωπὴν περὶ ἁγίου φωτός.
K... ἐπιθυμοῦντες (οἱ ἁγιοταφῖται) καὶ αὐτοὶ τὴν παῦσιν τῆς ἀπάτης, δὲν εὑρήκασιν ἕως τὴν σήμερον (σημ. ἔτος 1826) τὸν τρόπον νὰ τὸ παύσωσιν. Ὅλοι (ἄν ἐξαιρέσῃς ὁλίγους τινὰς γόητας) ὑποφέρουν τὸ θαυματούργημα, ὄχι μέ σκοπὸν νὰ πλανῶσιν, ἀλλὰ διὰ τὸν φόβον μὴ ταράξωσιν, ὡς εἶπα, τοὺς πλανωμένους ἀνακαλύπτοντες τὴν πλάνην.
Φ. Ἄλλο πάλιν τοῦτο παράδοξον.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος1 Απριλίου 2019 στις 5:06 μ.μ.

Κ. Εἰπὲ μᾶλλον ὅτι εἶναι ἀπὸ τὰ συμβαίνοντα συνήθως εἰς τούς πλανωμένους. Ἡ δυσειδαιμονία, καθὼς ὅλα τὰ πάθη, ἀφοῦ μίαν φορὰν κυριεύσῃ ὡς ἕξις τόν ἄνθρωπον, τοῦ ζαλίζει τὸν νοῦν ζάλην ἀσυγκρίτως ταραχωδεστέραν τῆς προξενουμένης ἀπὸ τὴν μέθην ζάλης. Δοκίμασε ν' ἁρπάξῃς ἀπὸ χεῖρας μεθυσμένου τὸ ποτήριον, καὶ θέλεις ἰδεῖν πόσον ἀγριαίνεται κατὰ σοῦ. Δοκίμασε νὰ κηρύξῃς εἰς τοὺς προσκυνητὰς, ὅτι ματαίως ἐξοδεύουν τόσα χρήματα, ματαίως κοπιάζουν ταξειδεύοντες μακρὰν διὰ θαῦμα, τὸ ὁποῖον καθένας ἀκόπως καὶ χωρὶς δαπάνην, καθήμενος εἰς τὸν οἶκόν του δύναται νὰ θαυματουργῇ, ὄχι τὸ μέγα σάββατον μόνον, ἀλλὰ καθημέραν, καθώραν, κατὰ πᾶσαν στιγμήν. Δοκίμασε, λέγω, νὰ διδάξῃς τὴν τόσον ἁπλῆν ἀλήθειαν ταύτην, καὶ θέλεις ἰδεῖν στράτευμα προσκυνητῶν μεθυσμένων, ἢ (ὡς δὲν αἰσχύνονται νὰ ὀνομάζωνται) Χατσήδων, στρατηγούμενον ἀπὸ ὀλίγους θρασυτάτους γόητας, πνέοντας τὸν ὄλεθρόν σου, ὡς ἀνατροπέως τῶν καθεστώτων.
Φ. Καὶ λοιπὸν διὰ τοὺς μεθυσμένους τούτους πρέπει ἡ ταλαίπωρος Ἑλλὰς νὰ γυμνόνεται ἀπὸ τὰ μέσα τῆς εἰς τὰς ἐπιστήμας καὶ τέχνας προκοπῆς, καί (τὸ πλέον ἀξιοθρήνητον) νὰ ὀνειδίζεται ἀπὸ τοὺς ἀλλογενεῖς, ὡς καταντήσασα εἰς ἀνίατον βαρβαρότητα, ἢ μᾶλλον εἰς ἀληθινὴν νηπιώδη μωρίαν;
Κ. Ναί, φίλε, διὰ τούτους. Οἱ μεθυσμένοι πρῶτον πρέπει νὰ ἀνανήψωσι, καὶ νὰ ἐντραπῶσι διὰ τὰς ἀσχημοσύνας τῆς μέθης· καὶ τότε παύουν ἀφ' ἑαυτῶν καὶ οἱ γόητες νὰ κερνῶσιν εἰς αὐτοὺς τό φαρμακερὸν τῆς δεισιδαιμονίας κέρασμα.
===============
Αὐτὰ ἔγραφε τὸ 1826 ὀ Ἀδαμάντιος Κοραῆς. Τότε ποὺ τὸ Γένος εἶχε ἐπαναστατήσει κατὰ τῆς μακραίωνης Σκλαβιᾶς. Τόν κατηγοροῦν ὅτι καίτοι ἀντιπαπικός καί ἀκραιφνής Ὁρθόδοξος Χριστιανός, ὄπως δήλωνε ἐπίσημα, "προτεστάντιζε". Ἐν μέρει ἔχουν δίκαιο, ὄχι ὅμως σὲ ὅλα. Διότι στὰ κείμενά του ὐπάρχουν καὶ μεγάλες ΑΛΗΘΕΙΕΣ καὶ τῆς Ἰστορίας καί τῆς Ὀρθοδοξίας. Καί, ποῖοι τὸν ὤθησαν πρὸς τοὺς (τότε ἀγνότερους) διαμαρτυρόμενους, τότε ποὺ ἠ Ἑλλὰς κινδύνευε να ξαναπέσῃ στὰ νύχια τοῦ Σουλτάνου; Ὠς ὀπαδὸ τῆς Ἐπαναστάσεως καὶ Διαφωτιστή, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τὸν εἶχε κι ἐκεῖνον "Ἀφωρίσει"!!! Ὠς μελετητὴς γνώριζε Ἱστορία. Γνώριζε γιὰ τὰ σκοτεινά πράγματα, τὰ ψευτοθαύματα, τὰ συγχωροχάρτια πού διενέμοντο στούς Ἀγίους Τόπους ΚΑΙ ἀπὸ Ὀρθοδόξους, τὴν σχεδὸν ὐποχρεωτικότητα τοῦ Χατζιλικίου (παππού, δῶσε μου χατζιλίκι, ἔμεινε ἠ ἔκφρασι), τό ὅτι θρόνου ἐπισκόπων καὶ πατριαρχῶν ἐξαγοράζονταν, τή συνεργασία τῶν Φαναριωτῶν μὲ τὸν Σουλτάνο, τὴν ἀμάθεια ποὺ ἔκαμε τὸν Πατρο Κοσμᾶ νὰ δράσῃ λίγο πρίν τὸ τέλος τοῦ ἔθνους.

https://www.militaire.gr/1821-epanastasi-aforismos/
κείνους δε τους ασεβείς πρωταιτίους και απονενοημένους φυγάδας και αποστάτας ολεθρίους να τους μισήτε και να τους αποστρέφεσθε και διανοία και λόγω, καθότι και η εκκλησία και το γένος τους έχει μεμισημένους, και επισωρεύει κατ’ αυτών τας παλαμναιοτάτας και φρικωδεστάτας αράς• ως μέλη σεσηπότα, τους έχει αποκεκομμένους της καθαράς και υγιαινούσης χριστιανικής ολομελείας• ως παραβάται δε των θείων νόμων και κανονικών διατάξεων, ως καταφρονηταί του ιερού χρήματος της προς τους ευεργέτας ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας, ως εναντίοι ηθικών και πολιτικών όρων, ως την απώλειαν των αθώων και ανευθύνων ομογενών μας ασυνειδήτως τεκταινόμενοι, αφωρισμένοι υπάρχειεν και κατηραμένοι και ασυγχώρητοι, και μετά θάνατον άλυτοι...

Αὐτὴ ἦταν τότε ἠ Ἐκκλησία μας. Ὁ Γρηγόριος ὀ Ε' μαρτύρησε, τοὐλάχιστον θὰ μποροῦσε νὰ μὴν ἐκδώσῃ τὸν Ἀφορισμό ὁ ὀποῖος Ἀσφαλέστατα ἀπέτρεψε τοὺς πλέον πιστοὺς καὶ νοικοκύρηδες νὰ ἐξεγερθοῦν. Ἀλλά, ἐλησμόνησα,,, φταίει ὀ Κοραῆς.
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος2 Απριλίου 2019 στις 12:19 π.μ.
https://www.pagenews.gr/2019/03/26/ellada/agio-fos-kritikos-ekane-minysi-gia-ta-osa-legontai-pics/

Κατετέθη από "Ορθόδοξο Χριστιανό" μήνυση κατά του συγγραφέα βιβλίου που αμφισβητεί την εξ Ουρανού αφή του αγίου Φωτός. Για προσβολή λέει, θρησκεύματος και για διασπορά ψευδών ειδήσεων!!!

Φανταστήτε ο Εισαγγελέας να διατάξει επιτόπια πραγματογνωμοσύνη, όχι ενός αλλά 3 ή 5 πραγματογνωμόνων, και μαρτύρων μάλιστα αποδεδειγμένα ανεξάρτητων (μη θρησκευομένων Χριστιανών, διότι ο θρησκευόμενοι πιθανώς να είναι θρησκόληπτοι άρα όχι αδέσμευτης σκέψεως) και ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ δια της αυτοψίας και επιτοπίου παρατηρήσεως, κατά το Μ. Σάββατο, ή ότι το φως ανάβει με τεχνητό τρόπο, σπίρτα, αναπτήρα, από την ακοίμητη κανδήλα, πιεζοηλεκτρισμό, αυταναφλεγόμενο φωσφόρο κλπ κλπ ὴ να μην κατέβει το φως από τον ουρανό καθόλου!!! (διότι δεν θα τολμήσουν να το ανάψουν). Φοβάμαι, ως χριστιανός Ορθόδοξος, μήπως η Δικαιοσύνη, τότε, στραφεί αυτεπαγγέλτως κατά των τεχνουργούντων το φως και διαδιδόντων ότι πέφτει από τον Ουρανό. Και καλά, τη Δικαιοσύνη δεν τη φοβούνται, διότι, ίσως νομίζουν ότι είναι τυφλή ενώπιον θεσμών, αλλά τον ΘΕΟ δεν τον φοβούνται;
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις
Ανώνυμος2 Απριλίου 2019 στις 12:34 π.μ.
Μήνυση κατετέθη κατά όσων αμφισβητούν την εξ Ουρανού έλευση, κάθε χρόνο, του αγίου φωτός. Η μήνυση κατετέθη για ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΟΣ και για ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ.

Και όμως, θα μπορούσε άλλος Χριστιανός να υποβάλη μήνυση για τους ίδιους λόγους στους θαυματοποιούς εάν δεν αποδείξουν ότι το φως έρχεται από τον Ουρανό. Διαβάζω σχόλιο Χριστιανού, στην Αποτείχιση, το 2014:

https://apotixisi.blogspot.com/2014/04/blog-post_21.html

Νομίζω ότι η διδασκαλία πως ... κάθε Πάσχα το "άγιο" φως έρχεται από τον ίδιο τον Θεό, (με "ραντεβού" και κατά "παραγγελία") εκτός από εξαπάτηση των ανθρώπων, είναι βλασφημία και θεοεμπαιγμός. Δεν φοβόμαστε την δικαία οργή Του; Και μάλιστα, κάποιοι φανατισμένοι, απειλούν με αφορισμό όποιον τολμήσει να αμφισβητήσει το "θαύμα". Να ένας λόγος που θα έπρεπε να εξανίστανται οι ευλαβέστατοι θεολόγοι, και επίσκοποι, επιπλέον για συμπράξεις με ετεροδόξους όσο αφορά την τελετουργία του. Σιγή ιχθύος όμως ή σύμπλευση με την κακοδοξία.

Αν αποκαλυφθεί η αλήθεια, π.χ. με μια κρυφή κάμερα (που τυχόν θα τοποθετήσει κάποιος εχθρός του Χριστιανισμού), τότε εκατομμύρια πιστών που στηρίζουν την ασθενή πίστη τους στο "θαύμα" και στο "άγιο φως" (απο τον ΟΥΡΑΝΟ) πιθανώς να την χάσουν ή να ολιγοπιστήσουν και θα είναι οι ίδιοι οι "ποιμένες" τους υπαίτιοι, που τους τρέφουν με ψέμματα, εάν βέβαια τους τρέφουν με ψέμματα.

Υπάρχει Εισαγγελέας;
ΑπάντησηΔιαγραφή
Απαντήσεις

Προσθήκη σχολίου

Σελίδες

Παρασκευή 29 Μαρτίου 2019

92 σχόλια:

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου